‫الان دیگه زمان زیادی تا اولین مسابقه‌ی ‫دسته‌ یک فصل پاییز نمونده.
‫بله. قول می‌دم که برنده‌ی کیکاشو بشم.
‫ما ازت پشتیبانی می‌کنیم، پس تمام تلاشت رو بکن.
‫البته. هرکاری در توانم باشه انجام می‌دم تا پیروزی ‫دسته یک رو برای خانواده‌ی ساتونو به‌دست بیارم.
‫حرفت امیدوارکننده به‌نظر می‌رسه! مشتاق دیدنش هستیم.
‫با اجازه.
‫باید مسابقه‌ی جذابی بشه.
‫مثل همیشه، اون پیرمردا امید و آرزوهاشونو انداختن رو دوشت.
‫از اینکه داری می‌ری سراغ کیکاشو چه احساسی داری؟
‫فعلاً که خوبم. کرا-چان، تو دوباره داری برای سفر می‌ری خارج؟
‫قبل از اون، توی مسابقه‌ی تنوشوی پاییزه شرکت می‌کنم.
‫بیا تمام تلاشمونو بکنیم.
‫اوهوم!
‫کراُون به‌خاطر مشکلش توی مورب دویدن ساتسوکی‌شو رو باخت.
‫دایا هم توی ساتسوکی‌شو همون‌طوری دوید، ‫و توی دِربی هم که پاشنه کفشش شکست...
‫موندم یعنی کیکاشو قراره چی از آب در بیاد.
‫دایا تمام توانایی‌های مورد نیاز رو داره، ولی بازم نتونست برنده بشه...
‫گمونم صرفاً به‌خاطر طلسمِ ساتونو باشه.
‫شاید اوماموسومه‌های ساتونو واقعاً نمی‌تونن برنده‌ی دسته یک بشن.
‫کرا-چان...
‫ولی اونا...
‫تنها چیزی که مهمه نتیجه‌ست.
‫انگار دایان بدجور آتیشیه.
‫اون واقعاً توی وضعیت خوبیه.
‫این‌طور پیش بره، مسافت ۳۰۰۰ متری...
‫و تپه‌های کیکاشو نباید براش مشکلی پیش بیارن.
‫آخرین مسابقه‌ی تاج سه‌گانه‌ی کلاسیک.
‫این دفعه، اون می‌تونه برنده بشه!
‫موافقم.
‫ساتسوکی‌شو، دِربی...
‫شرایط بدنی و ذهنیم برای هردوتاش، توی بهترین حالت بود.
‫فکر می‌کردم طلسم چیزی نیست که نگرانش باشم...
‫می‌خواستم ببرم و این رو ثابت کنم.
‫ولی بازم...
‫وعـــاه، و حالا از مسیر بیرون، دیوینیتی‌ـه که میاد!
‫دیوینیتی یک‌دفعه‌ای فاصله‌ی زیادی ایجاد می‌کنه!
‫شماره‌ی هشت؛ ساتونو دایاموند هم مبارزه‌ی ‫زیبایی رو به نمایش می‌ذاره، اما یه قدم کم میاره!
‫اگه سریع دویدن و قوی بودن کافی نیست...
‫خودم می‌رم به جنگِ این طلسم.
‫ایتاداکیماس!
‫وقت اعلام دو فال آخر امروزه.
‫در رتبه‌ی یازدهم دلو قرار داره.
‫مهم نیست چه‌قدر تلاش کنید، ‫امروز قرار نیست روز شانس‌تون باشه.
‫مراقب چیزهای قرمز دوروبرتون باشید.
‫قرمز...
‫بعید می‌دونم با این همه فلفل شیچیمی، ‫دیگه بتونی به این سوپ لب بزنی-
‫دایا-چان، روبه‌راهی؟!
‫اوهوم، چیزی نیست.
‫ببخشید، کیتا-چان، ولی من امروز زودتر می‌رم.
‫بـ ـ باشه.
‫موندم یعنی دایا-چان چش شده؟
‫و در جایگاه آخر هم حوت قرار داره.
‫مــنــم کـــه!
‫فوکوکیتارو-سان، می‌شه لطفاً فالم رو بهم بگی؟
‫هــی، هــــی، هــــــــوم.
‫خیله‌خب.
‫اوضاع خرابه.
‫باید بیخیال رفتن به سمت شرق بشی. برات بدشانسی میاره.
‫دوروبرت اتفاق‌های خوبی نمیفته.
‫پس شد شرق؟
‫درسته. به هیچ‌وجه سمت شرق نرو.
‫بدشانسی رو شاخشه!
‫کار دیگه‌ای نیست که بتونه انجام بده، فوکو-چان-سنپای؟
‫هیچ امیدی هم هست؟
‫نگران نباشید!
‫امیدش توی سمت غربه!
‫هیچ مشکلی نیست.
‫خیلی ممنونم.
‫اون به امید نیازی نداره؟!
‫دایا-چان امروز صبح چش شده بود؟
‫دایا-چان؟
‫شرق از این‌ طرفه.
‫دایا-چان؟!
‫این‌ها که چیزی نیستن...
‫خـب! این باید ترتیب پیشگویی فوکوکیتارو-سان رو داده باشه.
‫بعدی!
‫پیشگویی؟
‫می‌خوای بدونی چطوری باید بدبیاری بیاد سراغت؟
‫آره. باید چه کارهایی انجام بدم؟
‫خب، فنگ‌شویی توی دورکردن بدشانسی خیلی کمک می‌کنه!
‫پس بسپارش به خودم.
‫واضح و شفاف برات توضیح می‌دم!
‫به‌نظر می‌رسه درحال‌حاضر مناطقی که ‫چوب زیادی دارن برات بد باشن، دایا-چان.
‫احتمالاً همون بدشانسی باشه.
‫پس شد جایی که چوب زیاده...
‫خیلی ممنونم.
‫مراقب خودت باش!
‫خیلی مراقب باش!
‫فنگ‌شویی؟
‫جایی که چوب زیاد باشه... اینجا باید خوب باشه.
‫یـــه روز تـمـریـن دیـگـه!
‫سرعت، سرعت، سرعت!
‫سرعت! سرعت!
‫ســرعــــتـ عــــت!
‫سرعت، سرعت، سرعت!
‫سرعت!
‫ســر-
‫عـــــت!
‫عــــــت؟!
‫باکوشین اُ-سان؟!
‫خب. این هم از فنگ‌شویی ریکی-سان.
‫بعدی!
‫چی می‌گه اینجا...
‫«اگر ساعت ۴:۴۴ در اتاق موسیقی پیانو بزنید،
‫روحی ظاهر می‌شود که فقط پا دارد؟»
‫خب...
‫دایا-چان الان کجا رفته؟
‫خب، به هیچ روح پاداری برنخوردم... این یکی هم حل شد.
‫یه روح پادار!
‫دایا-چان... امروز چش شده بود یعنی؟
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی، کیتا-چان.
‫این حیوون‌ها برای چین،‌ دایا-چان؟!
‫داشتن بهم کمک می‌کردن یه‌کم تمرین کنم.
‫کـ ـ کمک می‌کردن؟
‫اوهوم. می‌گن کلاغ‌ها و گربه‌های سیاه شومن، درسته؟
‫پس وقتی بحث طلسم باشه-
‫کلکسیونــــــــــم!
‫پس داری تمرین می‌کنی که طلسمو شکست بدی؟
‫اوهوم.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫اگه طلسم ساتونو واقعیه، پس تنها ‫قوی‌بودن برای شکست دادنش کافی نیست.
‫برای همینه که دارم تمرین می‌کنم ‫هر نوع طلسمی رو شکست بدم،
‫تا بتونم برای هر اتفاقی که توی کیکاشو رخ می‌ده آماده باشم!
‫پس گمونم، گربه سیاه و کلاغ برای همین بودن.
‫ولی زیاده‌روی نکنیا، باشه؟
‫چیزی نیست. تو زیادی نگرانی، کیتا-چان.
‫خب، من باید برم بدوم.
‫عــه، الان که خیلی دیره!
‫اوهوم. ولی امروز صبح به‌اندازه‌ی کافی تمرین نکردم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫برو به سلامت.
‫هر مانعی که بیاد سر راهم ازش رد می‌شم!
‫و یه برد دسته‌ یک برای خانواده‌ی ساتونو به‌دست میارم!
‫خانواده‌ی ساتونو...
‫خانواده‌ی ما کمک زیادی به ورزش‌های ‫مسابقات دو و میدانی اوماموسومه‌ها کرده بود،
‫از همکاری با مسئولین ادارات گرفته تا شرکت توی کارهای خیریه.
‫ولی بزرگ‌ترین دستاورد توی زمینه‌ی مسابقات،
‫یعنی به میدون فرستادن یه اوماموسومه که ‫بتونه توی مسابقات دسته یک پیروز بشه، دست‌نیافتنی بود.
‫من به اندازه‌ای خوش‌شانس بودم ‫که با استعدادِ دویدن به دنیا اومدم.
‫مردم مسابقه دادنم رو تماشا می‌کردن.
‫وقتی رتبه‌ی اول رو به‌دست بیارم، اون‌ها خوشحال می‌شن.
‫وقتی بچه‌تر بودم، این بیشتر از هرچیز دیگه‌ای خوشحالم می‌کرد.
‫طبیعی بود که آرزوی این رؤیای خاص رو داشته باشم.
‫رفتن به دنبال کسب پیروزی دسته‌ یک، ‫همون‌طور که دخترهای بزرگ‌تر خانواده‌ی ساتونو می‌رفتن.
‫ولی...
‫من واقعاً سخت‌ترین تلاشمو کردم.
‫ولی حتی نزدیک... برنده‌شدن دسته یک هم نشدم.
‫دایا، متأسفم.
‫الان دیگه همه امید و آرزوهاشونو می‌بندن به تو.
‫من رؤیاهای برآورده‌نشده‌ و ناامیدی ‫ خواهرهامو به دوش می‌کشیدم...
‫درحالی که اون‌ها زمین رو ترک می‌کردن.
‫شروع کردم به اینکه بیشتر حس کنم...
‫باید به‌خاطر همه‌شون برنده بشم.
‫به اینکه من باید پیروزی... و امید رو به خانواده‌ی ساتونو برگردونم.
‫ولی بازم...
‫حتی دایا-سان هم نتونست برنده بشه.
‫اون خیلی قویه، ولی مدام لحظه‌ی آخر بدشانسی میاره.
‫طلسم ساتونو باید واقعی باشه.
‫مهم نیست چه‌قدر سخت تلاش کنیم، ‫ما نمی‌تونیم برنده‌ی مسابقات دسته یک بشیم.
‫اصلاً هدفی توی شرکت کردن ما هست؟
‫من باید برنده بشم.
‫برنده بشم و امیدوارشون کنم!
‫کار منه.
‫تمرین برای شکستن طلسم، هـا؟
‫اون داره خیلی بیشتر از همیشه تمرین می‌کنه،
‫و مهم نیست چی بهش بگم، فقط می‌گه مشکلی نیست.
‫نگرانی دست از سرم برنمی‌داره.
‫مطمئنی اون‌قدری وقتت اضافی کرده که نگران یکی دیگه باشی؟
‫اون خیلیم قویه! الکی زور نزن!
‫ولی...
‫کیه که نگران دوستاش نباشه؟
‫و برخلاف تو، کیتاسان واقعاً براش مهمه!
‫چی گفتی؟! هیچکی بیشتر از من به دوستاش اهمیت نمی‌ده!
‫بهم می‌گم «گُلشی، صمیمی‌ترین اوماموسومه!»
‫شاید بتونی یه چیزی بهش بدی که بدشانسی رو ازش دور کنه؟
‫انرژی‌زا هم جوابه!
‫که این‌طور... بدشانسی رو دور کنه، ها؟
‫جوابه.
‫پس یه طلسم خوش‌شانسی باید خوب باشه.
‫و شایدم...
‫نوشیدنی انرژی‌زا!
‫یه دور دیگه.
‫مشخصه داری سخت تلاش می‌کنی.
‫مک‌کوئین-سان؟!
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫حوصله‌ی یه گپ کوچولو رو داری؟
‫حالت چطوره؟
‫فوق‌العاده‌م.
‫آخرین مسابقه‌ی تاج سه‌گانه‌ی کلاسیک...
‫مهم نیست چی پیش بیاد، می‌خوام برنده بشم.
‫کیتاسان نگران حالته.
‫این چیزیه که باعث تعجبم شده.
‫و-واقعاً که کیتا-چان زیادی دلش شور می‌زنه.
‫خدایا.
‫جدی؟
‫مطمئنی که زیاده‌روی نمی‌کنی؟
‫«اوماموسومه‌های ساتونو نمی‌تونن برنده‌ی دسته یک بشن.»
‫تاحالا چنین چیزی شنیدی؟
‫آره.
‫فکر نمی‌کردم داستان این طلسم واقعی باشه،
‫بلکه حتی در نظر گرفتنش هم کار احمقانه‌ای بود.
‫برای مدت زیادی بهش باور داشتم.
‫ولی...
‫دیگه نمی‌تونم ببازم.
‫توی کیکاشو، بالأخره...
‫طلسم ساتونو رو می‌شکنم، و بعدش-
‫طلسم‌ها چیزهایین که بعد از روبه‌رو شدن شخص با واقعیت شکل می‌گیرن.
‫این چیزیه که من بهش باور دارم.
‫ولی این‌طوری که نمی‌شه! ‫توی ساتسوکی‌شو و دِربی، من-
‫پس با این یکی طلسم هم آشنایی داری؟
‫«قوی‌ترین اوماموسومه‌ها اون‌هایین که برنده‌ی کیکاشو می‌شن.»
‫شنیده بودمش...
‫اگه اون طلسم واقعی باشه، پس معنیش اینه که...
‫من و کیتاسان هم به‌خاطر همین برنده‌ی کیکاشو شدیم.
‫که یعنی یه قدرت فراطبیعی ما رو به‌سمت برنده‌شدن هدایت کرد.
‫این درست نیست! شما و کیتا-چان ‫برنده شدید، چون هردوتون قوی هستید!
‫نه به‌خاطر یه مشت طلسم!
‫و منم معتقدم که اصل قضیه همینه.
‫صرفاً یه ذره خرافات که توی ذهن یه‌ نفر شکل گرفته.
‫اینکه توی فصل بهار بدشانسی آوردی حقیقته، ساتونو-سان.
‫ولی بدشانسی و به مشکل خوردن کفش ‫توی مسابقه دادن یه چیز طبیعیه.
‫واقعاً... این‌طوریه؟
‫البته.
‫با در نظر گرفتن اینکه این حرف رو ‫کسی داره می‌زنه که برنده‌ی کیکاشو بوده...
‫کسی که این‌قدر قوی بوده که دیگه خسته‌کننده شده...
‫مطمئنم که باید قانع شده باشی.
‫ولی اون طلسم-
‫می‌دونم که چطوریه.
‫اینکه بخوای به‌خاطر خانواده‌ت مسابقه بدی...
‫سنگینی دویدن اونم درحالی که داری اصل‌ونسب خانواده‌ت رو به دوش می‌کشی.
‫بار سنگینیه، اما تو هیچ‌وقت از دردش فرار نکردی.
‫تو طول این درد کشیدن نگاهت به جلو بود و تمام تلاشت رو کردی.
‫این کاری نیست که هر کسی بتونه از پسش بر بیاد.
‫توی مسابقه مسیرت بسته شد،
‫که باعث شد توی ساتسوکی‌شو به رتبه‌ی سوم برسی.
‫و در حالی که کفشت شکسته بود، باز هم ‫توی محدوده‌ی برنده شدن دِربی ژاپن بودی.
‫صادقانه احساس کردم که تو ‫قوی‌تر از هر کس دیگه‌ای به‌نظر میای.
‫تلاشی که به خرج دادی، احساساتی که دنبال کردی...
‫چیزهایی نیستن که بخوان با طلسمی که یه نفر ساخته خنثی بشن.
‫مک‌کوئین-سان...
‫لطفاً، به خودت ایمان داشته باش.
‫تو یه اوماموسومه‌ی قوی هستی.
‫باید خوب استراحت کنی تا بتونی ‫با تمام قدرتت توی مسابقه شرکت کنی.
‫همین و بس.
‫هنوز نفهمیدی؟
‫پس شاید بهترین نصیحتی که می‌تونم رو بکنم.
‫یه خرگوش داشت به یه لاک‌پشت نگاه می‌کرد. و لاک‌پشته-
‫می‌شه یه چیزی ازتون بخوام؟
‫یعنی چی می‌تونه باشه؟
‫لطفاً بیاید کیکاشو رو تماشا کنید.
‫قبل از هرکسی که اونجاست از خط پایان رد می‌شم.
‫باشه. مشتاق دیدنش هستم.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫من برگشتم... عـــه؟
‫خوش اومدی، دایا-چان.
‫کیتا-چان؟
‫این‌ها دیگه چین؟
‫کلی چیزمیز برای خوش‌شانسی جمع کردم ‫که کمکت کنه طلسم رو بشکنی.
‫بفرما!
‫ممنونم. ببخشید که نگرانت کردم.
‫ولی الان دیگه حالم خوبه.
‫خدا رو شکر.
‫اگه این‌طوره، پس به سلامتی بازگشت دایا-چان!
‫پاییز امسال جمعیت زیادی رو اینجا در پیست توکیو داریم،
‫برای آخرین مسابقه از تاج سه‌گانه‌ی کلاسیک...
‫یعنی کدوم اوماموسومه کانون توجهات همه می‌شه؟
‫سه هزار متر زمین چمن در انتظارشونه.
‫هر ۱۸ دونده به سمت گیت‌ها حرکت می‌کنن.
‫همون‌طور که دارن وارد می‌شن...
‫ایمان دارم.
‫به رؤیاهایی که بهم سپرده شدن، و همین‌طور قدرت خودم،
‫قدرتی که از این‌همه دویدن ساختم-
‫و حالا شماره‌ی ۱۸؛ رویال تارتان وارد گیت می‌شه.
‫من قوی‌ترینم!
‫و کیکاشو آغاز می‌شه!
‫به‌نظر می‌رسه که شماره‌ی ۱۷؛ تیپ‌-آو-تِرن، دیرتر از بقیه استارت زد.
‫شماره‌ی دو؛ جاکارتا فانک و شماره‌ی پنج؛ چیف پارسر ‫دارن به‌سمت بالا حرکت می‌کنن.
‫اون‌ها از بقیه می‌زنن جلو.
‫شماره‌ی سه مخصوص‌مون؛ ساتونو دایاموند، ‫حدود پنج تا شش نفر با جایگاه اول فاصله داره.
‫می‌گن که آخرین مسابقه‌ی تاج سه‌گانه‌ی کلاسیک؛ کیکاشو،
‫همیشه به قوی‌ترین اوماموسومه می‌رسه.
‫می‌دونی چرا می‌گن؟
‫چون که این مسابقه-
‫قبلاً هم اینو بهم گفتی.
‫و حالا اوماموسومه‌ها وارد مسیر مستقیم می‌شن.
‫بــــرو!
‫اون‌ها با زمان ۵۹.۹ ثانیه از خط ۱۰۰۰ متر عبور می‌کنن!
‫همون‌طور که وارد اولین پیچ می‌شن، ‫از جایگاه تماشاچیان که غرق در تشویقه عبور می‌کنن.
‫از جایگاه اول تا آخر حدود ۲۰ نفر فاصله‌ست، که نشون می‌ده...
‫رقابت توی پیچ اول قراره چه‌قدر تنگاتنگ باشه.
‫بــــرو!
‫دایا، به اوماموسومه‌های ساتونو یه‌کم امید بده!
‫می‌دونم که از پسش برمیای، دایاموند-سان.
‫هشتصد متر دیگه باقی مونده. ‫اون‌ها دارن وارد سومین پیچ می‌شن.
‫شماره‌ی پنج؛ چیف پارسر، با برتری چشم‌گیری پیشتازه.
‫همه‌شون روی دوش منه.
‫درموندگی‌ها، آرزوها و امیدهای اوماموسومه‌های ساتونو.
‫بهشون نشون می‌دم. پرتوی امید رو، ‫با یه پیروزی خیره‌کننده نشون‌شون می‌دم!
‫انجامش می‌دم. رؤیای خودم و آرزوی خانواده‌م!
‫من قویم... قوی‌تر از هر کس دیگه‌ای!
‫دایا-چان!
‫و حالا شماره‌ی سه؛ ساتونو دایاموند، حرکتش رو شروع می‌کنه!
‫شماره‌ی شش؛ دیوینیتی هم استارتشو می‌زنه.
‫اون‌ها پابه‌پای هم حرکت می‌کنن.
‫چیف پارسر سعی داره با فاصله‌ی دونفری ‫که داره پیشتازیش رو حفظ کنه!
‫بـــــرو!
‫و حالا، وارد بخش پایانی می‌شن!
‫همه‌شون آخرین جهششون رو شروع کردن!
‫جایگاه تماشاچی‌ها داره با تشویق می‌لرزه!
‫بـــــرو!
‫شماره‌ی سه؛ ساتونو دایاموند، داره به‌سمت بیرون حرکت می‌کنه.
‫و شماره‌ی شش؛ دیوینیتی، با فاصله‌ی دو نفر پیشتازه!
‫اوریجینال شاین که در عقب قرار داشت هم حرکتش رو شروع کرده!
‫دایا-چان!
‫حالا اون پیشتازه! شماره‌ی سه؛ ساتونو دایاموند، حالا پیشتازه!
‫از مسیر داخلی هم شماره‌ی ۱۳؛ جوئل اسپینل!
‫از مسیر بیرونی هم، شماره‌ی یازده؛ اوریجینال شاین!
‫و شماره‌ی شش؛ دیوینیتی، هم بخشی از مبارزه برای جایگاه دومه!
‫ساتونو دایاموند!
‫فقط ۱۰۰ متر با تحقق پیدا کردن رؤیای خانواده‌ش فاصله داره!
‫و حالا ساتونو دایاموند با قاطعانه در جایگاه اول از خط پایان رد می‌شه!
‫اون استارت زد و کل مسیر رو با شتاب تا آخر ادامه داد!
‫ساتونو دایاموند دقیقاً چه‌قدر قویه؟!
‫دونده‌ی شماره‌ی سه برنده‌ی بی‌رقیب ماست!
‫در مبارزه برای جایگاه دوم هم، ‫ما شماره‌ی ۱۱؛ اوریجینال شاین،
‫دایا-چان!
‫از مسیر بیرونی، شماره‌ی ۱۳؛ جوئل اسپینل و از مسیر داخلی،
‫و شماره‌ی شش؛ دیوینتی رو در بین اون‌ها داریم.
‫اون‌ها در کنار همدیگه قرار داشتن.
‫موفق شد! موفق شد!