‫آه، بهار بالأخره اومد!
‫عــه. کیتاسان؟
‫کیتاسان! چی‌کار می‌کنی؟
‫نِیچِر-سنسه!
‫باز دوباره؟!
‫‫قسمت چهارم
‫درخششِ خودم
‫نمی‌تونی برنده شی؟
‫آره...
‫یکی از مسابقات دسته‌ یک با مسافتی ۲۰۰۰ متر که ‫در پیست هانشین شهر تاکارازوکای استان هیوگو برگزار می‌شود.
‫قضیه اینه... دیروز مسابقه‌ی اوساکا های بود.
‫ دارم می‌رم به کلاس بالاتر، برای همین ‫می‌خواستم اولین بردمو اونجا به‌دست بیارم.
‫یه حرکت واقعی بزنم.
‫ولی...
‫با فاصله‌ی یه گردن باختم.
‫یه گردن؟ خیلی نزدیک بوده که.
‫همین دیگه، واقعاً نزدیک بود!
‫طول | Length: در اسب‌سواری این واحد برای اندازه گیری یک اسب از بینی تا دم استفاده می‌شود.‫هر طور برابر با حدوداً ۲.۵ متر است.
‫و توی آریما کینن هم، با فاصله‌ی تقریباً ۲ متر باختم.
‫ولی نمی‌تونم بفهمم اون یه قدمی که کم دارم چیه.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫من شتاب تیزی مثل دایا-چان ندارم،
‫یا قدرت پای انفجاری‌ای مثل دورامنته-سان ندارم...
‫و هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، ‫بیشتر دلم شور می‌زنه!
‫خـ ـ خب، بیا اول یه‌کم آرومت کنم.
‫فکر کنم... آها فهمیدم! ‫این‌جور مواقع شیرینی دوای درده.
‫تازه خودمم مهمونت می‌کنم.
‫شرمنده‌ام...
‫بیخیال بیخیال. امروز هرچی دلت خواست سفارش بده!
‫نِیچِر-سنسه!
‫وایسید ببینم پدراسب‌ها!
‫این‌دفعه دیگه نمی‌ذارم فرار کنید!
‫بدجوری قاط زده ها!
‫اِیر گرووِر
‫مِجیرو پالمر
‫دایتاکو هلیوس
‫د د د د، دِ از سر راه برید کنار، یالا!
‫بدجور... ترسوندینم!
‫شرمنده، حالت خوبه؟ ‫چیزیت که نشده، نه؟
‫من که خوبِ خوبم!
‫که این‌طور... خیالم راحت شد.
‫شما دوتا، یالا ببینم.
‫مطمئنی حالت خوبه؟ جاییت که صدمه ندیده؟
‫من همیشه مقاومتم بالا بوده!
‫تا حالا نه مریض شدم نه مصدوم.
‫چه توی اقیانوس باشم یا کوهستان یا روی یه تپه،
‫خرچنگا رو!
‫مهم نیست کجا بازی کنم، هیچ‌وقت خسته‌م نمی‌شه.
‫گرفتمش!
‫وقتی توی دبستان بودم،
‫نترسی ها...
‫از طبقه‌ی سوم ساختمون افتادم و فقط یه‌کم خراش برداشتم.
‫کیتا-چان؟
‫کیتا-چان!
‫کیتا-چان؟!
‫در کل، منظورم اینه که حسابی از اینکه چه‌قدر سرسختم مطمئنم.
‫چیزی شده؟
‫شاید بتونی از همین سرسختی توی تمرین‌هات استفاده کنی.
‫ببین مثلاً، بهش فکر کن...
‫شاید بتونی تمرین‌های سختی رو انجام بدی که بقیه‌ی دخترها نمی‌تونن!
‫شاید روی این موضوع کار کردن کمکت کنه بیشتر برنده بشی؟
‫مـ ـ می‌رم از مربیم در موردش بپرسم!
‫راه نداره.
‫مهم نیست چه‌قدر سرسختی.
‫بازم ریسک مصدومیتش بالاست.
‫ولی... ولی، ولی...
‫می‌خوام قوی‌تر بشم!
‫پس لطفاً، بذارید سخت‌تر تمرین کنم مربی!
‫بازم می‌گم راه نداره.
‫مــربــی!
‫ببین، اگه مصدوم بشی و نتونی توی ‫مسابقه بدوی، اون‌وقت چه سودی به حالت داره؟
‫ولی، می‌فهمم چه حسی داری وقتی ‫یه فرصت برای قوی‌ترشدن پیدا می‌کنی...
‫و دلت هم نمی‌خواد بهش پشت‌پا بزنی.
‫تِیو.
‫باشه، ولی...
‫منم همچین حسی دارم.
‫به‌نظرم اینکه از روی نگرانی برای سلامتی‌مون...
‫بهمون سخت می‌گیری، فوق‌العاده‌ست، مربی...
‫ولی ما توی این مسابقه‌ها شرکت می‌کنیم که بتونیم برنده شیم.
‫سوزوکا-سان... تِیو-سان...
‫خواهش می‌کنم، مربی!
‫مربی...
‫مربی.
‫فهمیدم، در موردش فکر می‌کنم.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫ای جانم!
‫موفق باشی!
‫چشم! از هردوتون ممنونم!
‫فکر کنم می‌دونم باید برم سراغ کی...
‫تمام تلاشمو می‌کنم!
‫برات دعا می‌کنم.
‫امروز اوج شتابت از همیشه تیزتر بود.
‫وقتی به این فکر می‌کنم که چیزی تا ساتسوکی‌شو نمونده، ‫کاری جز مصمم بودن ازم برنمیاد.
‫راست می‌گی... خودمم همچین حسی داشتم.
‫هرچند که آخرشم فقط باعث این شدم ‫که دخترهای خانواده‌ی ساتونو طلسم بشن...
‫و نتونیم یه مسابقه‌ی دسته یک هم برنده شیم.
‫کرا-چان...
‫برای محقق‌کردن رؤیای خانواده‌ی ساتونو که ‫بردن مسابقه‌ی دسته یک باشه، روت حساب کردم ها!
‫عــه. داری می‌ری بیرون، کیتا-چان؟
‫آره، فردا دارم می‌رم به یه اردوی تمرینی!
‫تا کی؟
‫خب راستش، یک ماهی تا مسابقه‌ بهاره‌ی تنوشو مونده، ‫پس گمونم... یک ماهی بشه.
‫تنوشو: یکی از مسابقات اسب‌سواری ژاپن که دوبار در سال، ‫یک‌بار در پائیز و یــک‌بــار هم در بــهــار با مسافتی ۳۲۰۰ متری ‫برگزار می‌شود.
‫میان‌وعده ‫تا سقف ۳۰۰ ین ‫* موز حساب نیست ‫ساعت ۵ صبح پاشو
‫بـ ـ بخشید، دایا-چان!
‫شاید نتونم برای مسابقه ساتسوکی‌شوی فردا بیام که تشویقت کنم.
‫چـ ـ چه خاکی به سرم کنم؟!
‫شاید بتونم فقط برای همین برگردم؟
‫ولی بازم، دوباره باید از کوهستان برم بالا...
‫اشکالی نداره. برنده می‌شم.
‫هرطوری شده برنده می‌شم.
‫دایا-چان...
‫پس تو هم تمام تلاشتو بکن، کیتا-چان!
‫همم... باشه!
‫ولی از اونجایی که یه‌مدتی نیستم... دلم برات تنگ‌ می‌شه، دایا-چان.
‫چی می‌گی بابا.
‫خب اگه این‌طوره...
‫بیا!
‫سنجاق سینه؟
‫با این به یادم باش.
‫باشه؟
‫ممنونم، دایا-چان!
‫چیزی نیست. بیا هردو تمام تلاش‌مون رو بکنیم!
‫اوهوم. تو هم این نعل اسبو بگیر، دایا-چان!
‫چه سنگینم هست.
‫دیگه نمی‌خوام...
‫دیگه نمی‌تونم بخورم...
‫هرچی خوردم دیگه بسمه...
‫صبحت به‌خیر باشه.
‫اوه، چه سحرخیز شدید شماها.
‫مربی! آه، می‌گم... چیزه... من... قضیه چیه؟ این‌جا چه خبره؟
‫این اردوی تمرینیته دیگه، یادت رفته؟
‫عه. پس بوربِن-سان هم...
‫اون به‌عنوان مربی ویژه اینجاست.
‫میهونو بوربِن
‫Mihono Bourbon | میهونو بوربِن نام یک اسب مسابقه‌ای ژاپنی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲
‫راستشو بخوای، تمرینِ سخت توی حیطه‌ی تخصص من نیست.
‫و بدون آماده‌سازی قبلی هم نمی‌شه سریعاً نتیجه گرفت، پس...
‫اگه بخوای می‌تونی گریه و زاری کنی،
‫ولی مسئولیت این کار رو سپردن به من ‫و منم قرار نیست کم‌کاری کنم.
‫همکاری باهاتون باعث افتخاره.
‫مـ ـ ممنون که افتخار دادید!
‫رایس-سان هم اینجاست که وعده‌های غذایی‌تو آماده کنه.
‫من رایس‌ـم.
‫تمام تلاشمو می‌کنم که غذا خوشمزه باشه!
رایس شاوِر
‫Rice Shower | رایس شاوِر نام یک اسب مسابقه‌ای ژاپنی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵
‫از اینجا به بعد قراره سخت باشه، ولی کم نیار، کیتاسان!
‫چـ ـ چشم!
‫کم نمیارم!
‫چهار ست دوی سرعت تو جاده‌ی کوهستانی، ‫۱۰ ست دوی سرعت درحال کشیدن تایرهای بزرگ،
‫۱۰ ست دوی ۱۰۰۰ متری،
‫شکستن ۱۰۰ تا کاشی سقفی، ‫و ۱۰ ست هم صخره‌نوردی؟
‫هدفت برای این اردوی تمرینی
‫اینه که بتونی این برنامه‌ی تمرینی رو توی سه ساعت تکمیل کنی.
‫سه ساعت، ها؟
‫واقعاً امکانش هست؟
‫اولش دوبرابر این زمان طول می‌کشه.
‫ولی از نظر تئوری، امکان‌پذیره.
‫به همین دلیله که انجامش می‌دی.
‫حالا، برو سر جات.
‫هـ ـ همین الان؟!
‫شروع!
‫داری سرعتت رو از دست می‌دی!
‫چـ ـ چشم!
‫فکر کردم اینم مثل همون تمرین روی تپه‌ست، ‫ولی زمینش خیلی ناهمواره!
‫این که شیب‌هاش همه زاویه‌ای دارن ‫خودش دویدنو سخت‌تر می‌کنه!
‫فشاری که روی پاهام میاره توی یه سطح دیگه‌ست!
‫جز اینکه مرکز ثقلمو پایین نیارم و ‫فشاری بهم نیاد، به هیچ‌جا نمی‌رسم.
‫از تمام بدنت استفاده کن.
‫چـ ـ چشم!
‫فرمت داره به‌هم می‌ریزه.
‫چشم!
‫اوس!
‫داری تمرکزتو از دست می‌دی.
‫ا-اوس!
‫اوس!
‫بعدش، باید برم سراغ...
‫اونوری؟
‫ولی این‌یکی انگار... وایسا ببینم، شاید...
‫با حفظ تمرکزت مسیرت رو پیدا کن.
‫باید سریع تصمیمت رو بگیری.
‫چـ ـ‌ چشم!
‫زمـ ـ زمانم چه‌قدر بود؟
‫شش ساعت.
‫همون‌طور که انتظار داشتم.
‫هنوز یک‌ماه کامل زمان داریم.
‫تا اون زمان باید به کم‌تر از سه‌ ساعت برسی.
‫چشم!
‫فعلاً، بیا یه چیزی بخوریم.
‫شام آماده‌ست!
‫لطفاً نوش جان کنید!
‫ایتاداکیماس!
‫اگه بیشتر خواستی بردار، غذا زیاده.
‫خیلی ازت ممنونم!
‫چه خوشمزه‌ست!
‫بعداز اینکه غذات تموم شد، ‫برو چشمه‌ی آب‌گرم که یه‌کم سرحال بیای.
‫چشمه هم داریم؟! عالی شد!
‫زنده شدم.
‫آخ، آخ،‌ آخ...
‫تا حالا این‌قدر خسته نشده بودم.
‫ولی وقتی این دوره رو بگذرونم،‌ قوی‌تر می‌شم.
‫خب، فردا هم سخت تمرین می‌کنم!
‫الان دیگه می‌تونی زمان خودتو با اطمینان تعیین کنی!
‫خیلی ممنونم.
‫وزنت هم توی بهترین حالت حفظ کردی، ‫و خودتم توی شرایط عالی هستی!
‫آماده‌سازیت فوق‌العاده پیش رفت!
‫درسته. تنها چیزی که مونده برنده‌شدنه.
‫و حتماً می‌برم.
‫نمی‌دونم چرا احساس می‌کنم بدنم سنگینه.
‫داری تمرکزتو از دست می‌دی. تنفست رو ثابت کن.
‫اوس!
‫او... س...
‫بعدیش... اونجا بود... اوه...
‫خب دیگه، شب‌تون به‌خیر.
‫عـ ـ عاه... حتماً خوب استراحت کن، باشه؟
‫جدی مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫منظورتون چیه؟
‫زمانش که توی چندروز گذشته اصلاً پیشرفتی نداشته...
‫و به نظرم این خستگی داره روی انگیزه‌ش هم تأثیر می‌ذاره.
‫تازه کارمون شروع شده.
‫توانایی غلبه به این قضیه نکته‌ی اصلی این تمرینه.
‫این تمرین اول توسط استادم ایجاد شد، ‫برای وقتی که من به مسابقات برگشته بودم.
‫همه‌ش ایده‌ی کورونوما-سان بوده؟
‫یه رقابت داغ با ذهنیت قوی تعیین می‌شه.
‫توانایی دنبال‌کردن پیروزی بدون ‫در نظر گرفتن اینکه شرایط چه‌قدر حاد باشه.
‫اینکه اون بتونه به این هدف برسه یا نه ‫چیزیه که باید صبر کنیم و ببینیم.
‫من نتونستم خواسته‌های استادم رو محقق کنم.
‫اون من رو یاد خودم می‌ندازه، ‫برای همینه که امیدوارم بتونه از پسش بر بیاد.
‫فکر کنم دیگه آخر خطم.
‫عـــه، نه، نه! نمی‌تونم تسلیم بشم!
‫شرط می‌بندم اگه دایا-چان بود تو کم‌ترین زمان از پسش بر میومد.
‫دایا-چان... عـــه؟
‫وایسا ببینم، فردا مگه...
‫اینم از این.
‫کیتا-سان، کیتا-سان، یه‌کم نون...
‫پختم؟
‫بوربن-سان! بوربن-سان!
‫چیزی شده؟
‫ایـ اینو توی چادر کیتا-سان پیدا کردم!
‫می‌رم که انرژی بگیرم.
‫درحال عبور از پیچ پایانی هستیم... ‫ساتونو دایاموند داره میاد جلو!
‫و همین‌طور تو-کار!
‫دایا-چان!
‫این یه مسیر مستقیم ۳۱۰ متریه: ‫مسیری مستقیم برای رسیدن به یه رؤیا!
‫فاشوز پیشتازه!
‫از مسیر بیرونی ساتونو دایاموند و جوئل اسپینل درحال حرکتن!
‫جوئل اسپینل!
‫ساتونو دایاموند از مسیر بیرونی داره میاد جلو!
‫ساتونو دایاموند داره نزدیک‌تر می‌شه!
‫دایا-چان!
‫فاشوزه همچنان پیشتازه!
‫بعدش هم جوئل اسپینل!
‫وضعیت تو-کار چطوره؟!
‫دایا-چان؟!
‫اوه، و حالا از بیرون، دیوینیتی میاد جلو!
‫دیوینیتی به‌طور ناگهانی خیلی از بقیه پیش میفته!
‫تو-کار پشت‌سرش قرار داره، عاجزانه داره می‌جنگه!
‫دیوینیتی!
‫‫شاهد یه شتاب باورنکردنی هستیم که ‫حتی یه فاصله‌ی بزرگ‌تر بین‌شون ایجاد می‌کنه!
‫دیوینیتی از خط پایان رد می‌شه!
‫اون موفق شد در یه چشم‌به‌هم‌زدن از همه عبور کنه!
‫دیوینیتی نمی‌خواست جایگاه اول رو از دست بده!
‫زمان برنده‌شدنش ۱:۵۷.۰۹ بود، و این خودش یه رکورد جدیده!
‫اون هم خیلی کارش خوب بود ها.
‫شاید طلسم ساتونو واقعیه.
‫دایا-چان...
‫هرطوری شده برنده می‌شم.
‫یعنی مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫نظری در مورد نحوهی برگزاری مسابقه ندارید؟
‫همه‌چیز درست بود.
‫اگه خودم توانایی کافی داشتم، اوضاع فرق می‌کرد.
‫تواناییم... و خواسته‌م برای بردن کافی نبودن.
‫افرادی در بین حضار بودن که از طلسم‌شدن خانواده‌ی ساتونو می‌گفتن.
‫حتماً مسابقه‌ی دِربی ژاپن رو ببینید.
‫الماس
‫اسم من ساتونو دایاموندـه.
‫الماس‌ها جواهراتی هستن که بیشتر از بقیه می‌درخشن،
‫و مهم‌ نیست که چه سر راهشون باشه، اون‌ها هرگز نمی‌شکنن.
‫یه‌کم نون پختم.
‫انگار دوباره انرژی گرفتی.
‫بله!
‫پس بیا ادامه بدیم.
‫خودشه! اینجا جاییه که واقعاً کارم شروع می‌شه!
‫مهم نیست چه‌قدر احساس خستگی کنم یا کند پیش برم!
‫دیگه تسلیم نمی‌شم!
‫مهم نیست چه‌قدر سخت باشه، فقط به جلو پیش می‌رم.
‫هر مشکلی که سر راهم باشه، ازش عبور می‌کنم!
‫قسم می‌خورم، دفعه‌ی بعدی...
‫ده ثانیه مونده!
‫دیگه موفق می‌شم!
‫من برنده می‌شم!
‫تونستی از دیوار رد بشی.
‫D A W N
‫AnimeList Translation Team
‫می‌ریم سراغ مسابقه بهاره‌ی تنوشو!
‫چـشـم!