‫دوست‌پسر شیراکاوا-سان...
‫منم!
‫ها؟ چی داره می‌گه؟
‫راه نداره بابا، نه؟
‫شنیدی چی گفت؟
‫حقیقت داره.
‫هــه؟
‫اگه با خل‌وضعی مثل کاشیما قرار می‌ذاره،
‫شیراکاوا-سان باید دختر خیلی مهربونی باشه!
‫شیراکاوا-سان واقعاً یه فرشته‌ست!
‫لعنتی! دوباره بهش پیشنهاد می‌دم!
‫پس یعنی همه‌ی شایعاتی که می‌گفتن ‫دوست‌پسراشو تیغ می‌زنه، دروغ محضن؟
‫آره.
‫هوی، کاشی!
‫کورُسه-سان!
‫نزدیک نشو.
‫تو کسی بودی که اون شایعات رو درمورد ‫شیراکاوا-سان پخش کرد،‌ مگه نه کورُسه-سان؟
‫اگه باشم چی؟
‫باهام راجع‌بهش حرف می‌زنی؟
‫چرا دست به همچین کاری زدی؟
‫می‌خوام نفر اول باشم.
‫نمی‌خوام بذارم اون سلیطه ‫چیز دیگه‌ای رو از چنگم دربیاره.
‫هــه؟
‫شیراکاوا رونا خواهر دوقلومه!
‫هـــه؟!
CWThierry AnimeListTT
‫د ـ‌ دوقلو؟ شوخی می‌کنی.
،ما حسادت داستان
‫می‌دونم بهمون نمی‌خوره. دوقلوهای ناهمسانیم.
به بی‌تجربه توِ
.با‌تجربه حسودیش می‌شه توِ
‫ولی آخه اسم‌های فامیلی‌تون...؟
‫کلاس پنجم که بودیم،‌ والدین‌مون از هم طلاق گرفتن. ‫من فامیلی مامانم رو برداشتم.
،مامان بعدش دوباره ازدواج کرد ‫ولی ماه قبل بازم طلاق گرفت،
‫واسه همین به خونه پدربزرگ برگشتیم.
‫تو واقعاً خواهر کوچیک شیراکاوا-سانی؟
‫ای کاش که نبودم.
‫هــه؟
‫رونا همیشه عاشق جلب توجه بود. ‫کاری می‌کرد که همه‌ی اعضای خانواده لوسش کنن،
‫ولی من بیشتر سرم توی لاک خودم بود و ‫ابراز کردن احساساتم همیشه برام سخت بود.
‫من اونی بودم که باید به شهر دیگه می‌رفتم، ‫من اونی بودم که باید اسمم رو عوض می‌کردم.
‫من اونی بودم که باید انتقالی می‌گرفتم. ‫من اونی هم که همیشه در حقش بی‌انصافی می‌شه!
‫اون‌موقع متوجه شدم
‫که تاوقتی دختر تودل‌برویی مثل رونا ‫نشم نمی‌تونم خوشحال باشم،
‫پس روزوشب تلاش کردم تا خودم رو تغییر بدم.
‫بهش نشون می‌دادم که منم می‌تونم ‫دختری بشم که همه دوستش دارن!
‫ولی حتی اون‌موقع هم،
‫اون باز نفر اول بود.
‫همه توی کلاس...
‫همه توی کل مدرسه عاشقش بودن!
‫و تو برای همین اون شایعات رو ‫درمورد شیراکاوا-سان پخش کردی؟
‫حتماً فکر می‌کنی آدم حال‌بهم‌زنی‌ام.
‫کاری که انجام دادی اشتباهه، کورُسه-سان. ‫ولی گمونم درک می‌کنم چه احساسی داری.
‫تو اصلاً هم من رو درک نمی‌کنی!
‫حق با توئه. درست نمی‌دونم ‫چه احساسی درمورد پدرومادرت داری.
‫ولی یه‌جورایی شبیه منی... ‫لااقل، من که اینطور فکر می‌کنم.
‫برای منم باز کردن سفره‌ی دلم سخته،
‫ولی همچنان نگران عقاید دیگرانم.
‫همه ازم متنفرن؟ ‫همیشه به این فکر می‌کنم.
‫به‌نظرم از این جهت شبیه همیم.
‫وقتی به شیراکاوا-سان نگاه می‌کنم، فرد ‫خیلی متفاوتی می‌بینم... همیشه شگفت‌زده‌م می‌کنه.
‫با همه رک و راسته. ‫صادق و روراست.
‫مثل خورشید می‌درخشه. ولی با این‌حال،
‫اگه من و تو خودمون رو مجبور می‌کردیم ‫که بیشتر مثل شیراکاوا-سان باشیم،
‫گمونم نتیجه‌ای جز درد کشیدن برامون نداشت.
‫خودم این رو خوب می‌دونم!
‫مطمئنم یکی رو پیدا می‌کنی، کورُسه-سان.
‫یه روز، وقتی با کسی که ‫واقعاً‌ دوستش داری روبه‌رو شدی،
‫چرا فقط سعی نمی‌کنی کسی بشی که اون عاشقش می‌شه؟
‫کورُسه-سان؟
‫چ‍ ـ چیه؟ مثلاً قراره با این حرفا روحیه بگیرم؟
‫ح‍ ـ حالت خوبه؟
‫تنهام بذار.
‫خیلی‌خب.
‫بدتر از این نمی‌شه.
‫ریوتو!
‫شیراکاوا-سان.
‫هی، تو.
‫بسی خفن بود.
‫هــه؟
‫من کار دارم، پس فعلاً.
‫خسته نباشی.
‫مطمئنی مشکلی نداره، ریوتو؟
‫می‌دونم که واقعاً نمی‌خواستی ‫کسی بفهمه ما باهم قرار می‌ذاریم.
‫آره، ولی از اینکه بچه‌ها درموردت ‫فکر اشتباه می‌کردن دیگه داشت حالم بهم می‌خورد.
‫این‌کارو... به‌خاطر من کردی؟
‫ه‍ ـ هان؟ چم شده؟
‫من فقط یه دختر احمقم. هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫شایعات و چیزهایی از این قبیل ناراحتم کنن.
‫شیراکاوا-سان...
‫آهان. حتماً تو و ماریا هم اون شایعات رو شنیدین.
‫موندم یعنی کی شروع‌شون کرده.
‫در اون مورد...
‫ماریا بهت گفت، مگه نه؟ درمورد خودم و خودش؟
‫آه،‌ آره. تازه فهمیدم.
‫شرمنده. می‌خواستم زودتر باهات درمیون بذارم،
‫ولی هیچوقت فرصت مناسبی نبود.
‫رابطه‌مون یه‌کم شکرآبه، ‫واسه همین یه‌جورایی کنار هم معذبیم،
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫اون واقعاً دختر خوبیه. واقعنی!
‫پس... تو اون شایعات رو باور نکردی؟
‫هــه؟ نه.
‫ولی از طرفی، تو که واقعاً خبر نداری، مگه نه؟ ‫اینکه من قبل از قرار گذاشتن با تو چه‌جور آدمی بودم.
‫حق با توئه.
‫ولی جوری که الان هستی رو دوست دارم، شیراکاوا-سان.
‫به‌علاوه، من می‌تونم الانشم با نگاه کردن بهت
‫بفهمم که حتی توی گذشته، ‫آدمی نبودی که اون‌جور کارها بکنی.
‫ریوتو.
‫پس گذشته... اهمیتی نداره.
‫گذشته مال گذشته‌ست.
‫آره! راست می‌گیا!
‫دیگه نگران شایعات عجیب و گذشته نمی‌شم.
‫ممنونم، ریوتو!
‫ولی هنوز برام سؤاله که چرا ‫ماریا به مدرسه ما انتقالی گرفت.
‫چیکار کنم؟ ‫باورم نمی‌شه همچین احساسی دارم.
‫نه. نمی‌شه. نباید ازش خوشم بیاد!
‫اگه عاشق کاشیما-کون شم، ‫بازم نفر دوم می‌شم!
‫فردای روزی که توی مدرسه اعلام کردم ‫باهم قرار می‌ذاریم. و راستش...
‫نمی‌‌خوام بـــــــرم!
‫همه‌شون قراره با دست نشونم بدن و بهم بخندن. ‫یا اینکه بهم تیکه بندازن و بگن،
‫«500 میلیون سال طول می‌کشه تا تو آماده‌ی ‫قرار گذاشتن با کسی مثل شیراکاوا-سان شی!»
‫صبح به‌خیر.
‫هــه؟ صبح... صبح به‌خیر.
‫همه‌چی انقدر عادیه که یه‌جورایی ناامید‌کننده‌ست.
‫ولی شاید طبیعیه.
‫اخبارِ اینکه کی با کی قرار می‌ذاره ‫فقط واسه یه ثانیه‌ست.
‫اونایی که محبوبن، بی‌نهایت موضوع بحث ‫دیگه دارن که درموردشون حرف بزنن.
‫ها! صبح به‌خیر، ریوتو.
‫ص‍ ـ‌ صبح به‌خیر، شیراکاوا-سان!
‫آره. درست همون‌طوره که قبلاً بهم گفتی.
‫گفتی می‌خوای یه چیزی رو که دوست دارم دوست داشته باشی، یادته؟
‫خیلی خوشحالم کرد!
‫پس منم می‌خوام یه‌چیز رو که تو ‫دوست داری دوست داشته باشم،‌ ریوتو.
‫شیراکاوا-سان! پروانه‌ها توی شکمم به پرواز دراومدن!
‫روزهایی که بیکاری چیکار می‌کنی؟
‫ر ـ راستش چیزی نیست که بشه درموردش حرف زد.
‫پس کاری انجام می‌دی که گفتنی نیست؟
‫م‍ ـ منظورم این نبود!
‫فهمیدم! کارهای خاک‌برسری می‌کنی!
‫اینطور نیســـت!
‫خب... من دوست دارم لایواستریم بازی‌ها و این‌ها رو تماشا کنم.
‫لایواستریم؟ این دیگه چیه؟
‫استریمر موردعلاقه‌م یه یارو به اسم کِن ـه.
‫کن حرف نداره چون توی هرجور ‫بازی‌ای که فکرشو کنی حرف اول رو می‌زنه!
‫شروع کارش به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای بازی‌های اف‌پی‌اس بود،
‫ولی توی بازی‌های ساخت‌وساز و ‫بازی‌های گرگینه هم کارش حرف نداره!
‫ولی به تئوری بازی متداول ‫و راهکارهای پیش‌پاافتاده اتکا نمی‌کنه.
‫البته، از قوانین مقرری تبعیت می‌کنه.
‫آخه من چه مرگــــــمه؟!
‫می‌خوام یکی از اون لایواستریم‌ها رو تماشا کنم.
‫عــه؟ ب‍ ـ باشه.
‫داخل. باید بریم داخل. داخل، داخل.
‫این شکلی‌ان.
‫نه بابا، اون‌ور نه. اینجا، ایناهاش. اینجا.
‫وای. پس این یارو کِن حین بازی کردن حرف می‌زنه؟
‫سمت راست رو نگاه کنین. من همیشه یه‌بار ‫سمت راست رو چک می‌کنم. سمت راست.
‫وای.
‫خوبه، خوبه. خیلی‌خب. سمت راست امنه.
‫خب، حالا عقب روی پشت‌بوم...
‫ن‍ ـ نزدیکه!
‫این بازی به‌نظر باحال میاد!
‫اگه شیراکاوا-سان واقعاً داره ‫بیشتر از قبل ازم خوشش میاد،
‫پس می‌خوام انجامش بدم!
‫که اینطور.
‫پس اساساً، تو می‌خوای شیراکاوا-سان رو ببوسی، ‫ولی نمی‌دونی چطوری.
‫درست فهمیدم؟
‫آ ـ‌ آره.
‫پس،‌ در این‌صورت،
‫واسه چی از ما می‌پرسی؟!
‫لعنتی! لعنتی! ‫چرا هرچی شانسه گیر کاشی میاد؟
‫چرا نمی‌ری فقط منفجر شی؟!
‫...چیزیه که می‌خوام بگم.
‫ولی محض رفاقت، بیا کاشی رو ‫توی مسیر منتهی به مردانگی هدایت کنیم.
‫بچه‌ها! ممنونم!
‫خب، وقتی مثل ما روزانه تمرین می‌کنی و ‫ذهنت رو با بازی کردن تقویت می‌کنی،
‫راهکار بوسیدن نباید مسئله‌ای باشه.
حسود پلاستیکی
‫هــوی! ایچی! نیشی! طاقت بیارین، بچه‌ها!
‫تو هیچ شانسی نداری! شوخیت گرفته؟
‫کاری می‌کنی از استرس خون بشاشیم!
‫مثل اینه که بخوای فقط با یه آرمور سطح پایین قهرمان شی!
‫شرمنده. گمونم حق با توئه.
‫یه بوسه‌ی ناگهانی...
‫آهان.
‫اگه بوسه زیادی‌ـه، پس چطوره سعی کنم
‫دستشو بگیرم؟
‫پارک اوئِنو؟
‫اوه، آره.
‫اگه خوشت بیاد، می‌تونیم قرار بعدی‌مون رو بریم اون‌جا.
‫بریــــم!
‫پارک اوئنو! آخرین‌بار وقتی مدرسه ابتدایی بودم رفتم! ‫ یادش به‌خیر!
‫و می‌تونم با تو برم! دل تو دلم نیست!
‫پ‍ ـ پس. هفته آینده.
‫آره!
‫ایول! اولین چک‌پوینت رو پشت سر گذاشتم!
‫درواقع، سه‌تامون باهم برنامه‌ش رو چیدیم. ‫من، ایشی و نیشی.
‫این «عملیاتِ می‌خوام دست شیراکاوا-سان رو بگیرم»ـه.
‫خیلی شیک،‌ به قایق‌سواری دعوتش می‌کنم، ‫و وقتی می‌خواد سوار شه...
‫نقشه‌ی بی‌نقص.
‫خب، کی به جواب رسیده؟
‫کاشیما-کون.
‫گندش بزنن! حواسم نبود!
‫سوال 2 تو صفحه‌ی 32.
‫آه. نام آوا.
‫بله، درسته.
‫آه، ممنونم.
‫کاشیما-کون، امیدوارم ازم متنفر نشی.
‫نگران نباش. ازت متنفر نیستم.
‫هان، حرف زشتی زدم؟
‫وای!
‫عه،‌ هــــه. مثل اینکه قایق واسه سوار شدن دارن.
‫شیراکاوا-سان، حالا که دیگه اینجائیم...
‫ام، چیزه، ریوتو...
‫هوم؟
‫هنوز مطمئن نیستم که نشونت بدم یا نه،
‫ولی واسه‌ت یه‌چیزی برای خوردن آوردم.
‫عــه؟
‫پس... ایناهاش! برات بنتو درست کردم!
‫هــه؟
‫هــــــــــه؟!
‫ای وای! کلاً خراب شده!
‫ن‍ ـ نه، خیلی هم عالیه!
‫ایتاداکیماس!
‫خیلـــی خوشمزه‌ست!
‫واقعاً؟ ایــــول!
‫ازطرف یامانا-سانه.
امروز
بنتو رو تموم کردی؟ اگه بذاری چیزی بمونه نفله‌ات می‌کنم
‫نیکولِ‌ همیشگی!
‫راستش، مجبورش کردم پشت‌سرهم بهم زنگ بزنه ‫و بیدارم کنه تا واسه درست کردنش وقت کنم.
‫قرار گذاشتن با شیراکاوا-سان خیلی خوش می‌گذره! ‫خیلی خیلی خوش می‌گذره!
‫ولی...
‫چی شده؟
‫هیچی. این واقعاً خیلی خوشمزه‌ست!
‫روندن اون قایق‌ها باید خیلی حال بده!
‫می‌خوای برونی؟
‫آره!
‫دستتون درد نکنه.
‫بفرمایید.
‫اول من سوار می‌شم.
‫جلوی پاتو نگاه‌-
‫الان وقتشه!
‫بجنب تو هم سوار شو، ریوتو!
‫کیف نمی‌ده، ریوتو؟
‫اوهوم.
‫آروم باش. موقع پیاده شدن یه شانس دیگه دارم.
‫قایق‌سواری خیلی حال داد.
‫آره.
‫بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌ری خونه؟
‫نه...
‫دوستش دارم، پس می‌خوام لمسش کنم،
‫ولی دوستش دارم،‌ پس نمی‌خوام اذیتش کنم.
‫مطمئنم اگه می‌دونست چی تو فکرم می‌گذره، ‫احساسات خودش رو نادیده می‌گرفت و
‫می‌ذاشت هرکاری که دوست دارم باهاش انجام بدم.
‫ولی نمی‌تونم این‌کارو کنم.
‫اینطوری درست مثل دوست‌پسرهای سابقش می‌شم!
‫هی،‌ ریوتو. اگه حرفی داری، بگو.
‫می‌دونم اون نگاه چه معنی‌ای داره.
‫ما سر یه قرار معمولی می‌ریم،‌ و اونا بعدش همیشه ‫قبل از اینکه حرفشو پیش بکشن این‌جوری رفتار می‌کنن.
‫هــه؟
‫ولی،‌ من جداً نمی‌خوام باهات بهم بزنم.
‫ی‍ ـ یه‌لحظه ترمز بگیر! راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫هــه؟ مگه نمی‌خواستی باهام بهم بزنی؟
‫هـــه؟! نه بابا!
‫ولی قیافه‌ی خیلی جدی به خودت گرفته بودی!
‫من اصلا و ابدا قصد ندارم باهات بهم بزنم، شیراکاوا-سان!
‫واقعاً؟
‫فقط داشتم به این فکر می‌کردم که، خب،
‫می‌خوام یه‌بار دیگه سوار قایق شیم.
‫هــه؟ انقدر از قایق خوشت میاد؟
‫پس، کاریش نمی‌شه کرد. بیا یه‌بار دیگه بریم!
‫ایول! ولی این‌بار بیا سوار یکی دیگه شیم!
‫آه...
‫نقشه عوض شد. تصمیمم رو گرفتم.
‫انتظار دیگه بسه.
‫فقط باید شجاع باشم و دست به کار شم.
‫هــه.
‫کمک... می‌خوای؟
‫ممنونم.
‫شاید اول باید این قایق رو می‌گرفتیم.
‫چون تونستم دستت رو بگیرم.
‫هــه؟
‫راستش اخیراً خیلی بهش فکر می‌کردم.
‫اینکه چطور می‌خوام دستتو بگیرم.
‫واسه همین سعی داشتم یه‌خرده بهت نزدیک‌تر شم. ‫متوجه نشدی؟
‫م‍ ـ منم همینطور. می‌خواستم دستت رو بگیرم.
‫جدی؟
‫جدی.
‫ها. که اینطور.
‫آه، شیراکاوا-سان؟
‫گیرت انداختم.
‫شیراکاوا-سان...
‫ما هردومون به‌ یه‌چیز فکر می‌کردیم.
‫می‌دونی، من می‌خوام بهت نزدیک‌تر شم. ‫می‌خوام بیشتر دوستت داشته باشم. می‌خوام...
‫جدی و واقعنی به همدیگه اهمیت بدیم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫شیراکاوا-سان؟
‫بیا کمی بیشتر اینطوری بمونیم. باشه؟
‫اوهوم.
‫راستی، این «شیراکاوا-سان» که هست؟ ‫می‌شه دیگه بیخیالش شی؟
‫هــه؟
‫می‌دونی که، اسمم روناست.
‫با اسم کوچیک صدا زدن یه دختر؟ ‫و انقدر خودمونی؟
‫همه‌ش داره خیلی سریع اتفاق میفته! ‫قلبم طاقتش رو نداره!
‫پس. رو... رو ـ رو ـ رو ـ رو...
‫رو ـ رو ـ رو ـ رو...
‫ببخشید.
‫فدا سرت. می‌تونم تاوقتی که بهش عادت کنی صبر کنم.
‫دستت سرده، ریوتو.
‫ب‍ ـ ببخشید! واسه اینه که خیلی مضطربم.
‫اشکال نداره. من برات گرمش می‌کنم.
‫البته، یه‌جورایی معذب‌کننده‌ست.
‫ولی اگه قبلش سکس داشتیم انقدر خجالت نمی‌کشیدیم.
‫گرفتن دست‌، بوسیدن... ‫همه‌شون الان خیلی معذب‌کننده‌ان.
‫ولی هردفعه که احساس می‌کنم خیلی بهم نزدیکی، ‫حس می‌کنم کمی بیشتر عاشقت می‌شم.
‫شیراکاوا-سان اینجا با منه.
‫دستش رو هرگز رها نمی‌کنم!
‫ازت متنفر نیستم.
باید با این احساسات چیکار کنم؟
‫یه روز، وقتی با کسی که ‫واقعاً‌ دوستش داری روبه‌رو شدی،
‫چرا فقط سعی نمی‌کنی کسی بشی که اون عاشقش می‌شه؟
‫دختری که کاشیما-کون عاشقش می‌شه؟ ‫کسی که کاشیما-کون عاشقش می‌شه؟
‫خودشه. کافیه فقط رونا شم.
‫ازش می‌دزدمش.
‫فقط صبر کن و ببین،
‫رونا.
‫،در قسمت بعدی داستان قرار گذاشتن ما
‫منِ بی‌تجربه شب رو با توِ باتجربه می‌گذرونه.
‫شب رو می‌گذرونه؟!
‫عـــه؟! پس واویلا که!
،ما قرارِ داستان
شب رو با بی‌تجربه منِ
‫می‌گذرونه. باتجربه توِ