‫هوی! رایمون!
‫این موتور برای چیه؟!
‫نمی‌تونی همینطوری با موتور بیایی مدرسه!
‫باشه.
‫لات و لوتی چیزی هستی؟!
‫تاکاراگی، توهم باید جلوشو می‌گرفتی!
‫خب...
‫همین خانم به من گفتش که دیر نیام.
‫زیاد مدرسه نیومدم پس به این چیزا اهمیتی نمیدم.
‫لات و لوت‌ها اینطوری حرف میزنن!
‫اصلاً بیخیالش!
‫اما خوشحالم که... اومدی مدرسه...
‫قسمت 5:‫ ‫رویاپرداز بی پایان
‫مــــــــتـــــــــرجــــــــــــــم: ‫NiMo-MDL
‫رایمون-سان.
‫حتی از دوران راهنمایی، ‫همیشه به اعتماد به نفسش افتخار می‌کردم.
‫ما اونو به مسابقه موشک پلاستیکی دعوت کردیم.
‫شاید شکست خورده باشم، اما در نهایت ‫تونستم چیزی که تو ذهنم بود رو بگم.
‫خوشحالم که رایمون-سان برگشت به مدرسه!
‫کونوهوشی-سان، بوناوو!
‫صبح... ماتی...
‫یو، بوناوو!
‫ماتیوو، ناشی!
‫از 5 سالگی ویولن رو یاد گرفت،
‫و تصمیم گرفت در آینده به کالج موسیقی بره!
‫خوبه!
‫بعدی، شماره چهاردهم لیست.
‫شماره چهاردهم؟
‫بله!
‫اون ایکس مربع هستش!
‫الان کلاس زبانه!
‫ها؟
‫تو کلاس چرت نزن!
‫چشم!
‫هی، هی!
‫ماتاتاکی، بیا با ما ناهار بخور!
‫منو به حال خودم بذار، عروسک بد قواره.
‫فردا دوباره ازش می‌پرسیم!
‫باشه!
‫لازم نکرده تند تند غذا بخوری.
‫تونستم یه روز کامل دیگه تو مدرسه دووم بیارم!
‫هیچی بهتر از سوپ سیب‌زمینی خامه‌ایی برای پایان دادن روزت نیست!
‫ماتاتاکی، خسته نباشی!
‫بیا! امتحان کن!
‫همیشه انقدر شنگولی؟
‫با خیال راحت یکم بخور!
‫نمیخوام چیزی که از ‫ته معدت مونده رو بخورم.
‫یو-چان امروز خیلی خوشحال‌تر بنظر میاد!
‫شاید بخاطر اینکه تو اومدی، ماتاتاکی-چان.
‫نباید میومدم مدرسه.
‫طاقت این همه غر زدن رو ندارم.
‫اوه؟ مثل اینکه قرمز کردی؟!
‫کجام قرمزه!
‫اینجور مقاومت کردنت فقط داره خجالت تو رو پنهون می‌کنه!
‫خفه شو! زبونت رو می‌برما!
‫مثل اینکه داره به ماتاتاکی-چان هم خوش می‌گذره.
‫رایمون-سان.
‫امروز چیزی اذیتت کرده؟!
‫اگه هرچی نیاز داشتی، فقط خبرم کن.
‫هر کاری از دستم بر بیاد می‌کنم!
‫خب، اتفاقی نیوفتاده.
‫اول باید نگران خودت باشی.
‫ها؟ ا-اما...
‫من خوبم.
‫این دختر...
‫وقتی داشت با هارونا و اون عروسک ‫بد قواره موشک پرتاب می‌کرد،
‫فکر کردم کمی دل و جرئت به خرج داده...
‫اما وقتی که میاد تو محیط مدرسه، اینطوری میشه.
‫خب، چون زیاد اهل حرف زدن نیستم، ‫از اتفاق‌های دور و بر خبری ندارم.
‫هی، ماتاتاکی!
‫میخوام یه موشک باحال مثل موشک اون روزی درست کنم!
‫و تو هم هرجا که میری شخصیتت همونه.
‫کاشکی می‌تونستی کمی از این اخلاقت رو به اون قرض بدی.
‫خب، ایده بدی نیست.
‫میتونه به عنوان قدم بعدیت باشه.
‫منم دوست دارم درست کنم!
‫منم پایه‌ام!
‫ولی قطعاتش ارزون نیست، پس مشکل هزینه داریم.
‫چه قدر می‌تونید از بودجه باشگاه خرج کنید؟
‫ما-ما تو هیچ باشگاهی عضو نیستیم...
‫همه‌ش از جیب خودمونه!
‫مارو رویاپردازان آزاد صدا کن!
‫هـــا؟!
‫بدون هیچ پشتیبان مالی، نمی‌تونید ‫برای سرگرمی هم شده موشک بسازید!
‫بیا، ببین!
‫هزینه‌های جزئی برای پرتاب یه موشک درست و حسابی!
‫خلاصه نوشتم، بخونش!
‫وقت گذاشته و تحقیق کرده...
‫الان بهترین موقعه‌ست تا جیبشون رو خالی کنیم!
‫همه اینو میدونن!
‫مسئول باشگاه!
‫به کی میگی باشگاه؟! دیگه تکرار نکن!
‫اوه شمایید که.
‫چی شده؟
‫ببخشید که مزاحم میشیم.
‫امیدواریم که بتونیم یه باشگاه جدید درست کنیم،
‫پس میشه یه فرم درخواست بهمون بدید؟
‫اوه، یه فرم درخواست؟
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫از هارونا یاد بگیر.
‫آخرین نفری که میخواستم همچین حرفی بزنه تو بودی!
‫خلاصه فعالیت باشگاه.
‫«مجموعه‌ایی از موشک» بنظرم خوبه.
‫اسم باشگاه رو چی بذاریم؟
‫آره، آره!
‫جرقه‌ایی از الهام!
‫اسم باشگاه
‫باشگاه موشک رویایی
‫فرم درخواست باشگاه جدید
‫تاریخ ثبت نام: 5/22
‫1. اسم باشگاه
‫باشگاه موشک رویایی
‫2. خلاصه فعالیت‌های باشگاه
‫مونتاژ موشک، نمایش، تحقیق
‫3. دستاوردهای باشگاه (اختیاری)
‫پرتاب موشک‌های پلاستیکی ‫و اندازه‌گیری مسافت طی شده
‫باشگاه موشک رویایی!
‫ها؟ چرته!
‫چه اسم منحصر به فردی.
‫با خودکار هم نوشتی؟
‫حالا نمیشه پاکش کرد!
‫خب، مهم نیست.
‫چیزی جا ننداختیم؟
‫خب، همین خوبه!
‫بریم!
‫دفــتــر مــعلــمان
‫صبر کن، منظورتون همون موشک‌هاست؟
‫از اونایی که پرواز می‌کنن؟
‫از اونایی که پرواز می‌کنن و میرن فضا!
‫میرن فضا؟!
‫مدرسه ما زیاد طرفدار برنامه‌های غیر درسی نیست، اما...
‫میشه یه ایده یا شانس بیشتر برای قبولی به من بدید؟
‫می‌تونید بگید که این یه باشگاه داوطلبانه‌ست.
‫هرکاری که باشه ‫رو انجام میدیم.
‫یک سمج باش! سمج.
‫بالاخره کدوم باشم؟
‫میگم...
‫ما راجع به این موضوع... خیلی جدیم...
‫غررر غررر ‫بهونه بهونه
‫من و اومیکا ‫می‌خواییم بریم فضا!
‫در حال حاضر، مدرسه ‫یه باشگاه نجوم داره،
‫مونتاژ مدل‌های ‫موشک سوخت جامد
‫همیشه به موشک‌ها ‫و فضا علاقه داشتم...
‫بخاطر این موشک ‫نیازی داریم، نه؟
‫در حال حاضر محور اصلی ‫فعالیت‌های ما اینه.
‫اما هدف اصلی اونا ‫رصد ستاره‌هاست.
‫و ما سعی می‌کنیم ‫موشک پلاستیکی بسازیم...
‫با اینکه اونا کپی هستن، ‫اما ‫میخواییم یه موشک واقعی بسازیم،
‫پس ما باید یکی ‫بسازیم و ماتاکی گفت... ‫
‫بجاش، هدف ما ‫تحقیق و توسعه‌ست
‫پس قطعاتی مثل قاب و موتور ‫هزینه‌های زیادی داره.
‫حالا می‌خواییم یه چیز ‫پیشرفته‌تر بسازیم...
‫هدفمون ‫رفتن به فضاست!
‫هاه...
‫پس این چیزیه که دنبالشید.
‫ایده‌ایی ندارم.
‫چون که ما مخفیانه کار کردیم!
‫مشکلی ندارید؟
‫قراره رازتون برملا شه.
‫قراره برای امیهارا-سنسه استثنا قائل شیم.
‫که اینطور، که اینطور.
‫خب، فهمیدم.
‫ببینم می‌تونم چراغ سبز رو بگیرم یا نه!
‫واقعاً؟!
‫بله!
‫پس تا هفته آینده ایدۀ بهتری داشته باشید!
‫چشم!
‫همچنین!
‫فرم درخواست باشگاه جدید
‫تاریخ ثبت نام: 5/22
‫1. اسم باشگاه
‫باشگاه موشک رویایی
‫
‫2. خلاصه فعالیت‌های باشگاه
‫مونتاژ موشک، نمایش، تحقیق
‫3. دستاوردهای باشگاه (اختیاری)
‫پرتاب موشک‌های پلاستیکی ‫و اندازه‌گیری مسافت طی شده
‫به یه اسم بهتر برای باشگاه انتخاب کنید!
‫چــی؟!
‫اسم خیلی خوبیه!
‫جای تعجب نداره.
‫خیلی ممنونیم!
‫خیلی ممنونیم...
‫امیدوارم بتونیم بودجه باشگاه رو تأمین کنیم.
‫پس میتونیم یه موشک بزرگ درست کنیم!
‫جالب بنظر میاد!
‫چقدر باید بزرگ باشه؟
‫بخاطر اینکه میخوام یه جایی ‫پیدا کنم تا متعلق به من باشه.
‫خوش به حالت.
‫دنبال جایی نبودی که متعلق به تو باشه؟
‫پس الان یکی داری، خوش به حالت.
‫منظورم...
‫بیخیال.
‫راستی!
‫درباره فرم باشگاه!
‫این آزادی رو دارم که مسئول باشگاه رو انتخاب کنم.
‫پس در موقعیت جدیدت موفق باشی، رئیس.
‫چی شده؟
‫داشتید راجع به چی حرف می‌زدید؟
‫قراره رئیس باشگاهمون شه.
‫عالیه!
‫عا! میخوام منم معاون باشم!
‫کنسله.
‫هارونا، کار توئه!
‫چی؟ من؟!
‫چرا اون؟!
‫پسر، چه سورپرایزی.
‫4. برنامه فعالیت
‫روزهای هفته تا ساعت 17:30 هر هفته ‫
‫5. لیست اعضای باشگاه
‫کلاس 1-ای #3: یو آکئوچی ‫کلاس 1-ای #19: هارونا تاکاراگی ‫کلاس1-ای #14: اومیکا کونوهوشی ‫ (رئیس) ‫کلاس 1-ای #29: ماتاتاکی رایمون
‫6. اظهارات
‫مورد خاصی نیست
‫تصور می‌کردم آدم کم حرفیه،
‫اما کونوهوشی به عنوان رئیس باشگاه؟
‫و رایمون-سان هم عضو باشگاهه.
‫شاید این فرم حکم یه جرقه کوچیکی ‫باشه تا همه چیو تغییر بده.
‫باید حتماً مطمئن بشم که این اتفاق میوفته!
‫خب، بنظر میرسه یکم طول میکشه ‫تا باشگاهمون راه اندازی بشه.
‫آره.
‫اول باید درباره کاری که باشگاه ما قراره انجام بده حرف بزنیم.
‫فقط چیزایی رو بیان کن تا برای کلاس بدرد بخور باشه.
‫موقع کلاس...
‫دیدم داری روی چیزی کار می‌کنی.
‫حدس میزنم چیز جالبی از دست ندادم.
‫ماتاتاکی خراب‌کار!
‫ببند بابا!
‫خودت هم کل مدت خواب بودی!
‫خب، فردا هم باید بریم مدرسه،
‫و قراره هر کاری که دلم بخواد روی میزم انجام بدم، نه؟
‫شاید مدرسه بهتر از چیزیه که فکرشو می‌کردم.
‫چرا اینطوری نگام می‌کنید؟
‫بیخیال!
‫نگو که یادت رفته، ماتاتاکی!
‫چیو؟
‫بهت یکسری ورق دادم، مگه نه؟
‫چند هفته پیش
‫اینم جزوۀ مدرسه.
‫خیلی مهمه، حتماً بهش نگاه کن.
‫به عنوان کاغذ باطله استفاده کردم.
‫فردا، سال اولی‌ها قراره به یه اردوی درسی دو روزه برن!
‫آره!
‫چی؟
‫ها؟
‫ها؟!
‫اولین بارمه!
‫بیایید یه سفر به یاد موندنی داشته باشیم!
‫تلپات رویایی
‫اخیراً حس می‌کنم توسط یکسری نور احاطه شدم.
‫پرتاب یه موشک پلاستیکی برای اولین بار...
‫با دوستام رفتم خرید...
‫دوست شدن با رایمون-سان...
‫اون نورا...
‫چیزی که پشتش مخفی شده...
‫نه،
‫داره می‌چرخه؟
‫اومیکا!
‫اومیکا-چان!
‫سنسه!
‫اومیکا-چان حال خوبی نداره!
‫چی؟!
‫هنوز به کوه نرسیدیم!
‫بچه‌ها! کارتون موقع بالا اومدن خوب بود!
‫بهتری؟
‫میدونم که همین الان به ساختمون رسیدیم،
‫آره.
‫اما الان وقت تکالیف شماست!
‫خب!
‫مطمئناً درسایی که قبلاً دادم رو مطالعه کردین؟
‫گروه بشید.
‫زیاد خوشحال بنظر نمی‌رسید!
‫خسته...
‫انتخاب این دبیرستان یه اشتباه محض بود.
‫خب، این دراماتیک‌ترین واکنشی بود که تا به حال دیدم.
‫ماتاتاکی-چان!
‫ما باهمدیگه عضو یه گروهیم!
‫بعداً میبینیمتون!
‫بذار برم خونه.
‫همچین حرفی نزن!
‫میدونم که از مطالعه کردن خوشت میاد!
‫اوه، آره.
‫حالا ما باید چی کار کنیم؟
‫خب...
‫ادبیات
‫دین
‫تاریخ
‫حفاظت از محیط زیست
‫میراث
‫زندگی گیاهی و جانوری
‫هنرهای زیبا
‫با استفاده از مطالب داده شده و آثار ادبی
‫نوشته شده تو اطراف همین کوه،
‫هر گروه در مورد یه موضوع تصمیم‌گیری ‫می‌کنه و یه گزارش درست می‌کنه.
‫مطا...لب؟
‫بهش نگاه انداختی دیگه، نه؟
‫اتــاق کنـــفـــرانـــس 1
‫خیلی خب!
‫کارمون رو شروع کنیم!
‫من کاگامی هستم، رئیس گروه و مبسر کلاس، ‫مسئول رسیدگی با منه!
‫بیایید باهمدیگه سخت تلاش کنیم!
‫اول، بیایید به نوبت چیزی که نوشتید ‫و فکر می‌کنید جالبه رو به اشتراک بذاریم!
‫فکر می‌کردم... انشا صفحه 21 جالب بود...
‫اومیکا!
‫چون...
‫این کانجی رو چطور باید خوند؟
‫چون...
‫بنظرت حالش خوبه؟
‫بنظر من که نیست.
‫اگه تاکاراگی-سان و رایمون-سان تو گروه ما بودن.
‫خب، بعدی؛ می‌تونی نظرت رو به ما بگی، کونوهوشی-سان؟
‫ذهنم کاملا خالی شده!
‫چی-چی-چی-چی...
‫بنظرم صفحه 21 مقاله خیلی جالبی بود.
‫کارگاه آموزشی ‫خواندن ادبیات
‫چون...
‫داستان رمان‌های این نویسنده ‫همیشه تو زمستون اتفاق میوفته،
‫اما این مقاله از بهار به عنوان موضوع خودش استفاده می‌کنه...
‫به نوعی... سرگرم کننده‌ست!
‫همیشه از بودن تو چنین موقعیت‌هایی متنفر بودم،
‫اما این دفعه اینطور نیست!
‫همه‌چی باز درخشان شد.
‫همش بخاطر اینه که من آکئوچی-سان رو دیدم.
‫خوش به حالت.
‫اگه همه چیز باشگاه خوب پیش بره، ‫شاید بتونم کارای بیشتری با آکئوچی-سان انجام بدم.
‫الان یادم اومد...
‫پس تو موقعیت جدیدت موفق باشی، رئیس.
‫حتماً باهام شوخی کرده!
‫نمی‌تونم رئیس باشگاه باشم!
‫موقع خواب نمی‌تونم نگران نباشم!
‫الان که میبینم، آکئوچی-سان هنوز از دستشویی برنگشته!
‫نکنه!
‫توسط بیگانه‌ها ربوده شده؟!
‫اومیکا! کمکم کن!
‫چی-چی-چی کار کنم؟!
‫اثری ازش نیست.
‫کجا میتونه رفته باشه؟
‫آکئوچی-سان!
‫خداروشکر!
‫اومیکا!
‫چرا اینجایی؟
‫سرما میخوریا!
‫از اینکه برنگشتی نگران شدم.
‫خدا!
‫خیلی نگران هستی، اومیکا!
‫فکر کردی منو دزدیدن؟
‫ببین، اومیکا!
‫آسمون رو!
‫مثل چی می‌درخشن!
‫بیشتر از حد ستاره هستش!
‫خودمو تو اونجا گم کردم،
‫داشتم فکر می‌کردم یعنی یکی از اونا سیاره منه؟
‫آ-آکئوچی-سان...
‫ببخشید!
‫فراموش کن، فراموش کن!
‫چیزی که گفتمو فراموش کن!
‫خب، اینطور نیست که احساس تنهایی کنم!
‫میدونی که زندگی تو زمین رو دوست دارم!
‫تازشم...
‫ما انجامش میدیم!
‫ما میریم فضا! قول میدم!
‫آکئوچی-سان همیشه برای هدایت ‫رویاهام و کلماتم پیشم بوده.
‫پس الان نوبت منه!
‫میدونی...
‫وقتی که برای اولن بار همدیگه رو دیدیم... ‫فکر می‌کردم رویام چندان واقعی نیست.
‫اما دیگه اینطور نیست!
‫تا-تاکاراگی-سان و رایمون-سان ‫حالا اینجان که کمکمون کنن!
‫باشگاه جدیدمون هم هستش.
‫پس قول میدم ببرمت اونجا!
‫تموم آرزو‌هات رو برآورده می‌کنم!
‫ام...
‫نمیتونم به خوبی ‫تو کلمات رو بیان کنم.
‫اما حقیقتش چیزای بیشتری برای‌...
‫قول میدم اومیکا.
‫میخوام حرفای تو رو بشنوم.
‫همه‌شون؛ تا آخرش.
‫لطفاً بهم بگو.
‫عه وا.
‫ها...
‫اصلاً چرا داری عذرخواهی می‌کنم؟!
‫شما دوتا دارید چی کار‌ــ
‫بهش میگن پیشونی پاتی!
‫چه کوفتیه دیگه؟!
‫شما دوتا اونجا چی کار می‌کنید؟
‫بگیرش!
‫موشک‌های آتش‌بازی.
‫گفتی که تا حالا بهشون دست نزدی، ها؟
‫چیزی‌مون نمیشه، اونه-چان.
‫قراره الان معلم‌ها رو که الان ‫حسابی غرق خوابن رو بترسونیم!
‫یکبار تو زندگی شانس اینو داریم که خاطره خوب بسازیم...
‫آره، مطمئنم که خدا از این گناه‌مون چشم‌پوشی می‌کنه!
‫موشک‌های بزرگ رو همزمان روشن کنیم.
‫خطرناک نیست؟
‫چیزی نمیشه.
‫هنوز میترسی، رئیس؟
‫نه، من خوبم!
‫رویای کوچیکم کم کم داره به واقعیت تبدیل میشه.
‫میدونم که این رویا دیگه افسانه نیست!
‫با کمک همه، ‫میخوام واقعیش کنم!
‫قول میدم قوی‌تر شم تا این اتفاق بیوفته!
‫اومیکا!
‫مرسی.
‫حتماً باهمدیگه میریم فضا!
‫خب، مرحله بعدی...
‫بیا ببینم!
‫هارونا؟!
‫هی!
‫ماتاتاکی...
‫نکن!
‫بذار برم... هوی!
‫اما در واقع اومیکا رو میخواستم!
‫چطور این اتفاق افتاد؟!
‫عه وا!
‫قسمت 6 ‫ ‫ ‫ ‫ ‫ ‫ ‫ ‫ ‫آغاز پرش
‫آغاز پرش!