‫راستی، براتون یه هدیه کوچیک دارم.
‫ها؟ چیه چیه؟!
‫حواست موقع راه رفتن باشه.
‫بریم!
‫آره!
‫گمونم اینجاست...
‫به پایگاه مخفی خیلی ویژه من خوش اومدید!
‫پایگاه مخفی هارونا...
‫صیر کن ببینم!
‫زیر فانوس دریایی؟!
‫درست زیر پای تو!
‫شوخی کردم.
قسمت 4 دریا کنار
‫مــــــــتـــــــــرجــــــــــــــم: NiMo-MDL
‫فکرشو نمی‌کردم...
‫یه اتاق زیرزمینی تو زیر فانوس دریایی...
‫درست شبیه فیلماست!
‫شنیدم که این اتاق اول به عنوات یه اتاق مخفی ساخته شده.
‫ببخشید که بهتون زحمت تمیز کردن رو دادم.
‫حرفش رو هم نزن!
‫پایگاه مخفی! پایگاه مخفی!
‫ام، چرا اصلاً‌کلید این پایین رو داری؟
‫آدم باهوشی هستی، اومیکا-چان.
‫پس بالاخره فهمیدی!
‫چی؟
‫ایول اومیکا! خیلی باهوشی!
‫چی؟!
‫حقیقتش، پدربزرگ من نگهبان این فانوس دریایی بود.
‫حتی بعد رها شدن،
‫ما اینجا رو به پایگاه مخفی خودمون تبدیل کردیم
‫و اغلب برای بازی میومدیم اینجا.
‫خب...
‫یه مدت کلیدشو گم کرده بودم، پس برای مدتی نیومدم.
‫و حالا همیشه برای بازی کردن بازه! عالی نیست؟
‫آره، هر موقع که میخوای میتونی بیایی و بازی کنی.
‫یو-چان!
‫بفرما، اینم کلید!
‫مال من؟!
‫از موقعی که شنیدم تو توی فانوس دریایی زندگی می‌کنی،
‫نگران وضعیت زندگی تو بودم.
‫پس با خیال راحت هرطوری که دوست ‫داری از این اتاق استفاده کن!
‫ها-ها-ها-هارونا!
‫مرسی!
‫میدونی، میدونی!
‫چطوره از حالا به بعد اینجا رو به ‫پایگاه مخفی خودمون تبدیل کنیم؟!
‫یه پایگاه مخفی برای هر سه نفرمون...
‫از اول این مال خودت بود، ‫پس نمیشه همه چی مال خودم باشه!
‫ها؟ ا-اما...
‫این مکان برات مهمه، نه؟
‫بنظرم خیلی خوب میشه که تو هم بیایی اینجا!
‫گمونم همینطوره.
‫خیلی ممنونم!
‫ماموریت: شکست ‫ماتاتاکی!
‫ماموریت: شکست ماتاتاکی!
‫ماموریت: شکست ‫ماتاتاکی!
‫اولین جلسه استراتژی ما شروع میشه!
‫حالا که فردا شنبه‌ست، ‫بیایید همه‌مون باهم بریم خرید!
‫خرید؟
‫یعنی کل روز باهم بیرون باشیم؟!
‫آره!
‫وسایل زیادی مصرف کردیم.
‫آ-آره.
‫مثل نوار برق.
‫یکم ازش نیاز داریم.
‫همچنین، یه چند ورقۀ پلاستیکی برای بال‌ها نیاز داریم.
‫و دیگه چی؟
‫اجازه!
‫میخوام یکم چای حباب‌دار امتحان کنم!
‫چای حباب‌دار...
‫یادداشت
‫چای عزیز.
‫پس همدیگه رو 10 صبح میبینیم.
‫آره! قراره کل روز بیرون باشیم!
‫موهای زبر و بهم ریخته...
‫یه دشمن شایتسه.
‫هو-هونا...
‫مرسی موهامو مرتب می‌کنی.
‫زیاد ازم همچین کارایی نمیخوایی.
‫کجا میخوای بری؟
‫میرم شهر یکم خرید کنم.
‫اومیکا-چان!
‫بوناوو!
‫ما-ماتیوو، تاکاراگی-سان.
‫هنوز 15 دقیقه وقت داریم! خیلی زود اومدی!
‫آره، زود رسیدم.
‫بوناوو!
‫ببخشید! دیر کردم؟
‫ماتیوو.
‫به موقع رسیدی!
‫15 ‫دقیقه ‫پیش ‫رسیده ‫بود
‫ما-ماتیوو!
‫منم الان رسیدم!
‫یک ‫ساعت ‫پیش ‫رسیده ‫بود
‫خوب برای شروع چیزای کوچیک رو بخریم.
‫این بطری‌های پلاستیکی رو نگاه!
‫میتونیم اینارو مجانی داشته باشیم؟
‫بطری پلاستیکی
‫آره، از کارمند اینجا اجازه‌شو گرفتیم.
‫بطری پلاستیکی
‫حالا دیگه نیاز نیست آکئوچی-سان نوشابه بخوره.
آخیش
‫اما اینا...
‫اما اینجا بطری مناسبی نداره.
‫خیلی کوچیکن.
‫آره.
‫از اینا میخوایی؟
‫میتونیم داشته باشیمش؟
‫خیلی ممنونم.
‫چندتا میخوای؟
‫6 تا!
‫بفرما.
‫ایول!
‫بفرما.
‫خـ-خـ-خیلی ممنونم!
‫
‫خوشحالم که آدم خوبی بودش.
‫حالا هرچیزی که نیاز داشتیم رو خریدیم.
‫ماموریت کامل شد!
‫خب، خب!
‫حالا چی کار کنیم؟ چی کار کنیم؟
‫بذار فکر کنم... هنوز وقت داریم، پس...
‫بیا یکم خوش بگذرونیم!
تفریح
زمینی
فضایی
‫برچسب‌های عکس
‫پس به اینا میگن برچسب‌های عکس!
‫خیلی زیبائه.
‫منم بار اولم بود همچین کاری کردم!
‫منم همینطور.
‫هی!
‫اومیکا، تو تمامی عکس‌ها قایم شدی!
‫زیاد اهل عکس گرفتن نیستم.
‫بیا یه عکس دیگه بگیریم که تو وسطمون وایسادی!
‫واقعاً نیازی نیست...
جدیدترین غرفه عکاسی
‫فایده نداره!
‫مثل این می‌مونه ما اونو دستگیر کردیم!
‫تقصیر اومیکا بود که سعی می‌کرد فرار کنه!
جدیدترین غرفه عکاسی
‫بنظرم یکم این عکسه عجیب و غریبه.
‫میخوای یکی دیگه بگیریم؟
‫نه...
‫همین خوبه.
‫دوسش دارم!
‫هی، هی!
‫یکی دیگه!
‫بیا یکی دیگه بگیریم!
‫لطفاً!
‫فقط بهار!‫ ‫ ‫قاب طرح شکوفه گیلاس
با بروزترین ژست عکاسی عکس بگیر
♥
‫میخوام طرح و ژست بهاری رو امتحان کنم!
‫مثل اینکه یو-چان باز میخواست انجامش بده.
‫چایی های حبابی، هورا!
‫چای چای، حبابی حبابی!
‫چایی‌های حبابی!
‫چای چای، حبابی حبابی!
‫اولین باره که با همچین آدمایی میرم بیرون.
‫راستی!
‫بریم به مغازه لوازم التحریر سر بزنیم؟
‫چرا که نه.
‫تو چی اومیکا؟
‫مشکلی نیست.
‫دفعه بعدی، دوست دارم که رایمون-سان هم باهامون باشه.
‫ها؟ گانوالیون؟
‫یه انیمه رباتی هستش.
‫اینا تموم مال دوران دبستان من بود!
‫تو دوران راهنمایی شنیدم که ‫رایمون-سان دوسش داشت...
‫لازم نکرده گوش وایسی!
‫اوه، که اینطور؟
‫ها؟ بنظر خوب میاد!
‫میگم...
‫نظرتون درباره طراحی موشکمون چیه؟
‫لعنتی!
‫اصلاً‌چرا دارم این موشک پلاستیکی رو انقدر جدی میگیرم؟!
‫حس می‌کنم خل شدم.
‫نیاز نیست وقتمو سر چیزایی ‫که بهشون علاقه ندارم هدر بدم.
‫در مورد اونا هم همینطوره.
‫اونا فقط به مهارت‌های من برای ساخت موشک نیاز دارن.
‫همینطوره.
‫اگه کاری بهم نداشته باشیم، دیگه کارمون تمومه.
‫به نظر من که خوبه.
‫به این دوئل احمقانه پایان میدم!
تلپات رویایی
‫پوپیون!
‫بالاخره مسابقه شروع شد!
‫ دوئل موشک‌های پلاستیکی رو شروع می‌کنیم!
‫اومیکا-سان، از تیم شوتینگ استار!
‫حست رو بهمون بگو!
‫تیم شوتینگ استار؟
‫همین الان به ذهنم رسید!
‫چه حسی داری؟
‫ما-ما-ما برنده میشیم!
‫و حریفش، ماتاتاکی-سان!
‫تو حست رو بهمون بگو!
‫میشه الان برم؟
‫امروز صبحونه چی خوردی؟
‫هوی.
‫تو سوپ میسو دوست داری چیا باشه؟
‫منو نادیده نگیرید.
‫کدوم بهتره، برنج یا نون؟
‫معلومه که برنج!
‫منو وارد داستان کوچیک خودتون نکنید.
‫بیایید این نمایش رو شروع کنیم.
‫چی؟!
‫یه دوئل زمانی باحال میشه ‫که قبلش هیجانش رو بیشتر کنیم!
‫10 روز پیش صبحونه چی خوردی؟
‫ده روز پیش؟
‫ا-ام...
‫یک، دو...
‫احمق.
‫اول بیایید قوانین رو مرور کنیم؟
‫یادم نمیاد!
‫دو دفعه موشک‌هامون رو شلیک می‌کنیم، نه؟
‫آ-آره.
‫هر دومون دوتا فرصت برای پرتاب موشکمون داریم،
‫و هرکسی که رکورد بهتری بزنه...
‫اونو به عنوان برنده اعلام می‌کنید؟
‫داریم از موشک‌های پلاستیکی استفاده می‌کنیم،
‫و هر کدوم بیشتر پرواز کنه برنده‌ست.
‫درست میگم؟
‫آ-آره.
موشک
دور دوم مسابقه
‫اول من!
موشک دور دوم مسابقه
تیم شوتینگ استار
‫آفرین!
‫ایول، اومیکا!
‫گذاشتم سر جاش.
‫باشه.
‫موشکش...
‫رنگش شبیه گونوالیون ام کی هستش؛ زره سینه سوم...
‫یه جورایی .
‫خیره...
‫خیره ‫. ‫. ‫.
‫نه، فقط تصادفیه!
‫یه تصادف!
‫سه، دو، یک...
‫103 متر!
‫
‫بالای 100 متر رفتیم!
‫دورترین نقطه‌ایی که زدیم!
‫همین باید کافی باشه تا رایمون-سان رو شکست بده!
بار دوم ماتاتاکی رایمون
‫اومیکا-چان...
‫چیزی نیست.
‫با خودمون...
‫با موشکمون...
‫میدونم چیزی نمیشه.
‫بی‌وقفه... فراتز از اون...
‫لطفاً اجازه بده این احساسات به رایمون-سان برسه!
‫دومی بیش از 110 متر رفت.
‫نمیشه گفت باد باهاشون یار بوده.
‫بدن دقیق مهندسی شده...
‫فشار آب، فشار هوا...
‫اینا همه به خوبی تنظیم شدن!
‫طولانی‌ترین مسافتی که مال من رفته 107 متر بود.
‫تموم تلاشمو بابتش کردم.
‫شکست دادنش فقط با یه پمپ دستی کار سختیه.
‫اون ام کی سوم زیاد از اون قدیمی‌تر نیست!
‫نازی، نازی!
‫فکر نکن که برنده شدی!
‫هنوز یه موشک دیگه دارم!
‫اون رکورد تو رو...
‫جوری شکست میدم که انگار چیزی نیست!
‫با این!
‫اون چیه؟!
‫ها؟
‫تا حالا همچین موشک پلاستیکی ندیده بودم.
‫موشک پلاستیکی؟
‫منو نخندون.
‫چیزی که شما درست کردین موشک آبی بود.
‫هیچ قانونی نیست که بگه من نباید از ‫پودر سیاه برای نیروی محرکه استفاده کنم،
‫مگه نه؟
‫برو بهشت رو سوراخ کن!
‫بیشتر برو!
‫حداکثر ارتفاع 127 متر.
‫من برنده شدم.
‫عالیه...
‫وایسا ببینم! تقلب کردی!
‫این تقلبه!
‫انصاف نیست!
‫خفه شو!
‫جنسش از موشک پلاستیکی بود.
‫پس پرتابش با پودر سیاه نباید مشکلی داشته باشه!
‫تازشم، 3 نفر در برابر یک نفر اوج نامردیه!
‫ما باختیم!
‫آخر ما باختیم.
‫حتی هنوز فاصله رو درست حسابی اندازه نگرفتی!
‫معلومه که تقلب کردی!
‫شانس من برای حرف زدن با رایمون-سان...
‫ارتقاع همون فاصله‌ست!
‫من...
‫چشه؟
‫جوری رفتار می‌کنه انگار دنیا با این دوئل نابود شده...
‫داری منو شبیه آدم بدا می‌کنی!
‫هوی، تموم تلاشمو کردم تا براتون یه نمایش برگزار کنم.
‫پس لازم نکرده سرت پایین باشه.
‫واقعاً منو تحریک می‌کنه.
‫وقتشه هرچی میخوای بهم بگی.
‫بدم نمیاد آخرین حرفای یه بازنده رو بشنوم.
‫مشکلی نداری؟
‫آره، مشکلی ندارم.
‫هرچی دوست داری بگو.
‫اومیکا.
‫مطمئنم ازم میخوای که برات یه موشک بسازم،
‫یا بخش‌هایی که بهم نیاز داری تا بسازیش.
‫یه همچین چیز احمقانه و خودخواهانه‌ایی.
‫این همه دردسر کشیدی، آخرش دوئل رو باختی.
‫را-رایمون-سان...
‫بهت رحم میکنم و یه شانس میدم.
‫میگم...
‫تا اون امید‌های تو رو بریزم تو سطل آشغالی!
‫اون عینک‌های روی سرت!
‫بنظرم خیلی عالین!
‫ها؟
‫حتی موقع راهنمایی هم، من همیشه...
‫من همیشه میخواستم اینو بهت بگم!
‫درباره اینکه چه قدر عینکت با-با-باحاله!
‫ها؟
‫میخوام یکروزی منم امتحانشون کنم.
‫چی؟!
‫این چیزی بود که میخواستی رو در رو بهم بگی؟
‫آ-آره.
‫ناموساً؟
‫خب، چون مدرسه نمیومدی.
‫پس هیچوقت شانس اینو نداشتم بهت بگم.
‫و بخاطر همین، ام...
‫خوشحال میشم دوباره تو رو توی مدرسه ببینم!
‫ار باخت امروز یه حس ناامیدی دارم...
‫اما خوش گذشت!
‫بیا بعداً باز انجامش بدیم!
‫من...
‫میرم یکم نوشیدنی بخورم!
‫اوه! اومیکا-چان!
‫همچین آدمیه.
‫حس میکنم هدف واقعی خودمون رو فراموش کرده بودیم.
‫خب، به هر حال!
‫ماتاتاکی-چان!
‫امروز خیلی بهمون خوش گذشت!
‫بعداً میبینیمت، ماتاتاکی!
‫بیا تو مدرسه همو ببینیم!
‫اومیکا!
‫منم نوشیدنی میخوام!
‫و یکی هم برای هارونا بگیر
‫شما دوتا! دستگاه نوشیدنی اون طرفیه!
‫چی چی شد؟
‫چه مرگشونه؟
‫خیلی احمقانه‌ست!
‫خیلی احمقن.
رایمون
‫داری کمد کفشش رو چک می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی ماتاتاکی امروز میاد؟
‫چیزی نیست!
‫بیا بریم سر کلاس!
‫آره!
‫بوناوو!
‫ساکت شو.
‫را-رایمون-سان!
‫اشتباه نکن.
‫فقط اومدم تا بخاطر غیبت به مشکل نخورم.
‫میبینم که کتونی مخصوص بیرون از خونه رو پوشیدی.
‫نباید کتونی کثیف بپوشی!
‫اونارو تمیز کردم، پس مشکلی نیست!
‫کتونی‌های خونگیم رو یادم رفت بیارم.
‫بسه دیگه!
‫انقدر بهم خیره نشید!
‫شماها بهتون نمیخوره که موفق ‫بشید یه موشک فضایی درست کنید.
‫همین بهم نشون میده چه قدر غیر قابل اعتماد هستید.
‫پس یکم باهاتون بازی می‌کنم.
‫تا موقعی که به اندازه تو مدرسه حضور داشته باشم.
‫باشه؟
‫باشه!
‫یو-چان! یو-چان!
‫منم میخوام پیشونی پاتی رو امتحان کنم!
‫پیشونی ‫پاتی!
‫باشه!
‫بفرما!
‫قسمت 5 ‫ ‫ ‫ ‫ ‫‫رویاپرداز بی پایان
‫رویاپرداز بی پایان.