‫یه یونیفرم تر و تمیز.
‫یه کیف کاملاً نو.
‫یه دفتر تمیز.
‫مراسم ورودیم بالاخره فردا برگزار میشه!
‫شروع دوران دبیرستانی من!
‫فقط با فکر کردن بهش شکمم دردش می‌گیره!
‫زندگی کردن تو زمین برام پر چالشه.
‫میدونم که نمی‌تونم با کسی صحبت کنم یا دوستی پیدا کنم،
‫فرصتی که از دستم رفته...
‫چون...
‫چیزایی که من میگم به گوش کسی نمی‌رسه.
‫حتی یک نفر.
‫اما اون بیرون یه جایی...
‫حتماً باید کسی باشه که به گوشش برسه...
‫اومیکا!
‫حرفات به گوش ما رسید!
‫مرسی، فضایی‌ها!
‫اگه می‌تونستم فقط برم یه جای دیگه،
‫میدونم که می‌تونم یکی رو پیدا کنم...
‫امکان نداره! یه ستاره دنباله‌دار!
‫آرزو می‌کنم یه آدم فضایی ببینم!
‫به موقع آرزو کردم؟
‫از فردا گمونم باید بیشتر تلاش کنم...
‫چه چرتی بوداا.
‫کجام؟
‫ها؟
‫این...
کارت دانش‌آموزی
اسم: یو آکئوچی برنامه: آموزش عمومی این برای تأیید این است که فرد فوق الذکر دانش آموز ثبت نام شده در این مدرسه است.
دبیرستان فوجینومیساکی
‫چی بود؟
‫تله‌پات رویایی
‫مــــــــتـــــــــرجــــــــــــــم: NiMo-MDL
‫قسمت 1: ‫برخورد دنباله دار
‫بچه‌ها!
‫به مدرسه جدیدتون خوش اومدین!
‫اسم من آکان ایمیهارا هستش و معلم شماها هستم.
‫پایه و اساس اسم من با "خنده‌ست"، پس ‫امیدوارم شماها بتونید لبخند بزنید!
‫اسم من اومیکا کونوهوشی هستش.
‫خب برای شروع کارمون، خودتون رو معرفی کنید.
‫15 سالمه، و از امروز دبیرستانی هستم.
‫منم مثل بقیه یه زمینی هستم...
‫گمونم.
‫ســــلام!
‫نقاشیم خوب شد!
‫تویی که نیشت بازه! حواست باشه!
‫آدم جیغ جیغویی ام.
‫و حسابی هم خجالتی...
‫نگران نباش.
‫روز معرفی همیشه اعصاب آدمو خورد می‌کنه.
‫آروم باش، آروم!
‫مرسی.
‫دوباره نه...
‫همه منو ناشی صدا میکنن.
‫کارم با بقیه حرف زدن خوب نیست.
‫میخوام تو دبیرستان به والیبال بازی کردن ادامه بدم.
‫از آشنایی با شماها خوشبختم!
‫باشه، منم همینطور!
مــــعـــــرفـــــی
‫بعدی، کونوهوشی!
‫کلمات از دهنم بیرون نمیاد.
‫بـ-بله...
‫تو گلوم گیر میکنن،
‫و صورتم قرمز میشه.
‫مـ-مـ-من... اومیکا کونوهوشی هستم.
‫خوشبختم.
‫همچنین!
‫ساساکی، بعدی تویی!
آه
آآه
آآآه
‫بله!
آآآآه
آآآآآه
‫واقعاً آدم بدرد نخوری ام!
‫نمی‌تونم مثل بقیه حرف بزنم یا بخندم.
‫شبیه آدم فضایی ها هستم.
‫خیلی خب!
‫معلم کلاس: ‫آکانه ایمیهارا
‫معرفی
‫مراسم ورودی
‫حالا تو راهرو صف بشید!
‫ایستگاه بعدی: مراسم ورودی هستش!
‫اینجا جایی متعلق به من نیست.
‫اما مطمئنم یجایی اون بیرونا،
‫دنیای باشکوهی وجود داره که ‫کلمات و احساسات من میتونن به دیگران برسن.
‫یه دنیای درخشان و دوری که ‫بچگی تو کتاب‌های داستان می‌خوندم.
‫بخاطر همین تسلیم نمیشم!
‫میرم و جایی که متعلق به خودمه رو پیدا می‌کنم!
‫زمین مناسب من نیست...
‫آره!
‫میخوام برم فضا!
‫اگه کسی تو این سیاره نتونه منو درک کنه،
‫فقط باید یه سیارۀ دیگه‌ایی پیدا کنم تا منو درک کنن!
‫با توجه به تحقیقاتم،
‫یکسری آدم فضایی اون بیرون هستش که ‫میتونن با تله‌پات ارتباط برقرار کنن!
‫خیلی خوبه!!
‫اگه یه فضایی پیدا کنم که منو بتونه درک کنه،
‫میتونم ثابت کنم که جایی هست که متعلق به منه!
مراسم ورود به دبیرستان استانی فوجینومیساکی
‫تو میتونی، اومیکا!
‫مبارزه کن، اومیکا!
‫ببخشید که دیر کردم!
‫کلاس 1-A، سومی نفر تو لیست!
‫سفینۀ فضاییم خراب شد، پس دیر رسیدم!
‫ها؟ سفینه فضایی؟!
‫بله!
‫ام، باید کارت دانش‌آموزیم همین جاها باشه...
‫اسمم یو آکئوچی هستش، یه آدم فضایی!
‫خوشبختم!
عـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
‫عـــــــــه؟!
‫چی کار کنم؟
‫انتظار نداشتم به همین زودیا با یکیشون برخورد کنم!
‫سفینه فضایی؟ بیگانه؟
‫بیخیالشون، باهاش حرف بزن!
‫باید باهاش حرف بزنم!
‫میتونم!
‫بخاطر همین من این...
‫کتاب فرهنگ لغت بیگانگان رو خریدم!
‫قیمت درج شده در آمسان: ‫3990 ین (بعد از مالیات)
‫ام، سلام باید...
‫پـ... پـ... پگی باشه!
‫خیلی سخته! زبانشون خیلی سخته!
‫مهم نیست!
‫شجاع باش، اومیکا!
‫کاری که تو مراسم ورودی کردی خیلی باحال بود!
‫کدوم؟
‫همونی که گفتی، «من فضایی ام!»
‫روش باحالی برای ورودت بود!
‫اون چیزای فضایی منو ترسوندا!
‫باید جوک قشنگ‌تری استفاده کنی!
‫جوک...
‫باید میفهمیدم.
‫امکان نداره به همین سادگیا آدم فضایی بیاد.
‫آدم فضایی‌ها وجود ندارن!
‫چه قدر بچه‌ایی تو!
‫بشقاب پرنده؟
‫فقط تو فیلم‌ها وجود دارن.
‫واقعاً دنبال پیدا کردن اونایی؟
‫اون روزی تو تلویزیون دیدمشون.
‫گفتن که انسان‌ها هیچوقت با بیگانگان روبرو نمیشن.
‫اشتباه می‌کنید...
‫اشتباه می‌کنید!
‫اشتباهه!
‫اونایی که حرفم بهشون میرسه رو...
‫یکروزی حتماً پیدا می‌کنم!
‫عا!
‫اون کتابو میشناسم!
‫اهم... سلام، سلام...
‫پـ... پـ...
‫همینه!
‫پگیوو مورووبیوباوو وو!
‫همینه؟
‫هجی کردن زبان بیگانگان بخش سختشه!
‫مثل این می‌مونه که یه ماگمای سبز تو اعماق زمین در حال جوشیدنه،
‫و از ته دلش همچین حرفی بزنه!
‫موورو! موورو!
‫مو... مو... مو...
‫نه، نه، اینطوریه!
‫موورو! موورو!
‫مو، مو، مو...
‫صورتت مثل چی قرمز شده!
‫مریض شدی؟ خوبی؟
‫نه، از مریضی نیست...
‫ام... ام...
‫بذار سریع پیشونیت رو چک کنم!
‫استرس، نگرانی، جا خوردن، اضطراب...
‫یه آرزوی بزرگ... برای آدم فضایی ها؟
‫مثل اینکه تب نیست.
‫خداروشکر.
‫الان چی شد؟
‫وقتی همو لمس کردیم، انگار تموم احساساتم آشکار شد...
‫تقریباً شبیه...
‫ببخشید که ترسوندمت، ‫اومیکا کونوهوشی-چان زمینی!
‫بهش میگن پیشونی پاتی!
‫(نوع دیگه تله‌پاتی)
‫قدرت فضایی من، یو آکئوچی هستش!
‫پیشونی... پاتی؟
‫مثل اینکه هیچکی باور نمیکنه که من فضایی ام.
‫آکئوچی-سان با ناراحتی داشت تعریف می‌کرد،
‫خیلی معصوم، مرموز و در عین حال گرم بنظر میومد.
‫چیزی که ازش احساس کردم، با بقیه زمینی‌ها متفاوت بود.
‫یه آدم فضایی... واقعی؟
‫هوم؟
‫میخوام باهاش دوست شم! ‫میخوام باهاش دوست شم! میخوام باهاش دوست شم!
‫یه آدم فضایی! یه آدم فضایی! یه آدم فضایی!
دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی دوستی با یه آدم فضایی
‫میخوام باهاش دوست شم! میخوام باهاش دوست شم!
‫اومیکا! هوووی!
‫یه آدم فضایی! دوستی!
‫چی شده؟
‫اومیکا؟!
‫ســــلام!
‫اومیکا!
‫ســــلام!
‫کجایی؟ کجایی؟!
‫دوست من!
‫میخوام یه آدم فضایی ببینم...
‫همین جام!
‫من یو آکئوچی هستم، یه آدم فضایی!
‫خوشبختم!
‫برخورد امروز، منو خیلی شگفت‌زده کرد!
‫چی کار کنم؟ چی کار کنم؟
‫شاید بالاخره یه آدم فضایی دیدم!
‫اگه آکئوچی-سان یه آدم فضایی واقعی باشه،
‫میذاره دوستش بشم؟
‫سلام.
‫کلماتم اینجا به گوش کسی نمیرسه...
‫یعنی قبول می‌کنه؟
‫ معرفی خودم ‫1. برای شروع: سلام ‫2. اسم و فامیل: اسمم اومیکا کونوهوشی. ‫3. سیاره: زمینی ام، و تو زمین بزرگ شدم. ‫4. قد: قدم 151 سانتی متر هست. ‫ وزنم نه!! ‫5. سرگرمی: خوندن ناول. واقعا عاشق داستان علمی تخیلی ‫ و راز آلود هستم. ‫6. توانایی: شنا خوب بلدم. ‫7. آرزوم: میخوام یه موشک درست کنم و ‫ برم فضا و آدم فضایی پیدا کنم تا باهاش دوست بشم.
‫اگه بخوام باهاش دوست بشم، باید اول خودمو معرفی کنم.
‫باید راجع به خودم به آکئوچی-سان بگم.
‫تموم شب بیدار بودم و داشتم راجع بهش فکر می‌کردم، چیزی نمیشه.
‫همچنین، وقتی بقیه آدما اینجان استرس میگیرم،
‫پس باید یه جایی پیدا کنم که باهم تک و تنها باشیم.
‫صبح بخیر!
‫روز متعالی بخیر!
‫صبح بخیر!
‫خب، حالا قسمت سخت داستان.
‫جهت گیری کلاسی!
‫حالا موقع سنت کلاس ایمیهارا رسیده!
‫حالا وقت بازی تیمی، شکار لاشخوره!
‫چــــی؟!
‫قوانین ساده‌ست!
‫هر تیم دو نفره باید کارت‌های تمرین پخش شده تو مدرسه رو پیدا کنه
‫و کارایی که توش نوشته شده رو انجام بده!
شانس
‫باید شجاع باشم و از آکئوچی-سان بخوام که...
‫همچنین، تمومی تیم‌ها با قرعه‌کشی مشخص میشن!
شانس
بخت آزمایی
‫پنج!
‫نه، اگه بتونم همون عدد آکئوچی-سان رو بکشم،
‫کی پنج داره؟
‫اینطوری شانس دارم که باهاش حرف بزنم!
‫نباید تسلیم شم!
بخت آزمایی
‫باید به شانسم تکیه کنم!
‫ها؟ هر شماره یکسان رو برداشتم!
‫بفرما، اومیکا!
‫حالا باهم جفتیم!
‫او-اومیکا؟!
‫بریم! بریم!
‫بیا باهم دیگه سخت تلاش کنیم!
‫نباید شانسی که آکئوچی-سان بهم داده رو از دست بدم!
‫باید خودمو بهش معرفی کنم!
‫اوه، داری میسوزی!
‫خیلی خب!
‫منم هیجان‌زده ام!
‫اینجاست؟
‫اینجاست!
‫باید اینجا باشه!
‫اینجاست؟
‫یا اینجا؟
‫شایدم اینجا؟!
‫واقعاً پیدا کردنشون سخته‌ها!
‫نمی‌تونم موقعیت مناسبش رو پیدا کنم...
‫عه؟
‫اومیکا، ردیفی؟
‫راستش اصلاً خوب نیستم!
‫حتی نمی‌تونم با زمینی‌ها حرف بزنم،
‫پس چرا فکر کردم می‌تونم با فضایی‌ها حرف بزنم؟
ارتباطات
‫باید میدونستم ارتباط برقرار کردن سخته!
‫چیزی نیست!
‫مطمئنم که میتونیم به موقع پیدا کنیم!
‫باشه، اومیکا؟
‫همه چی ردیف میشه!
‫اصلاً معرفی کردنم فایده‌ایی داره؟
‫اگه مثل دیگران به بچه بودن من بخنده چی؟
‫آکئوچی-سان میگه که یه فضاییه،
‫اما اگه فقط یه دروغ باشه چی.
‫اومیکا!
‫به چشمام نگاه کن!
‫اومیکا، واقعاً استرس داری.
‫و حس تنهایی داری.
‫من اینجام.
‫اومیکای خنگ.
‫اومیکا، میخوای یه چیزی بهم بگی؟
‫میتونم با پیشونی پاتم تشخیص بدم.
‫چیه؟
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم بگم!
‫اگه... اگه مثل دفعات قبل بشه چی...
‫بهت نمی‌خندم.
‫آره! آره، آره، آره!
‫یه چیزایی تو رادار فضاییم حس می‌کنم!
‫میدونم که کارت کجاست!
‫باید رو سقف باشه!
‫عا، چه خوبه!
‫آسمون آبیه!
‫مگه نه، اومیکا؟
‫آکئوچی-سان، با آسمون آبی،
‫خیلی بی‌پایان، ملایم، ‫قوی، و ناآشناست.
‫و من... من...
‫آ-آکه...
‫آکئوچی-سان...
‫سـ-ســـلام!
‫اسمم اومیکا کونوهوشیه!
‫یه زمینی ام، و تو زمین بدنیا اومدم!
‫قـ-قدم 151 سانتی‌متره،
‫و وزنم...
‫عا، یه رازه!
‫سرگرمیم... خوندن ناوله.
‫داستان‌های علمی تخیلی و راز آلود دوست دارم!
‫همچنین، کارمم تو شنا خوبه.
‫و... و...
‫رویای همیشگیم...
‫ساختن یه موشک برای رفتن به فضاست،
‫و پیدا کردن یه فضایی تا باهاش دوست بشم!
‫خوشبختم!
‫اومیکا، مرسی که خودتو معرفی کردی.
‫بنظرم رویات خیلی عالیه!
‫کلماتم...
‫واقعاً به گوشاش رسید!
‫همچین رویایی داری، ها؟
‫خوبه! عالیه!
‫حالا که من فضایی ام،
‫باید به موقعش به خونم برگردم.
‫تو میخوای بری فضا،
‫و منم باید برگردم.
‫پس...
‫اگه هر دومون دنبال یه رویا باشیم، ‫پس می‌تونیم باهم سوخت و ساز کنیم!
‫سوخت و ساز؟
‫خوشحالی؟
‫بنظر میاد الان که باهم دیگه‌ایم، یعنی معامله انجام شد!
‫بیا سخت باهم تلاش کنیم تا به فضا بریم!
‫باشه؟
‫باشه!
‫عا! راستی!
‫اینجاست!
‫
‫اینجاست!
‫دیدی گفتم! میدونستم رو سقفه!
‫رادار فضاییش مثل اینکه قابل اطمینانه!
‫خب حالا، کارت تمرین ما چی میگه؟
بازی شکار لاشخور
در مورد رویاهای خود صحبت کنید!
‫آکئوچی-سان باور نکردنیه!
‫توانایی فیزیکی عالی داره!
‫تازشم...
‫توانایی فوق بشری هم داره!
‫هی موقع کلاس نباید غذا بخوری و بخوابی!
‫بی‌شک آکئوچی-سان فضاییه!
‫چه روز خوبیه!
‫یو آکئوچی-سان یه فضایه.
‫و تازشم می‌تونه از تله‌پاتی استفاده کنه.
‫وقتی به بیگانگان فکر می کنی، اولین چیزی ‫که بهش فکر می‌کنی یه کله خاکستری کلاسیکه...
خاکستری
‫اما اون اصلاً این شکلی نیست.
‫داره سعی می‌کنه شبیه زمینی‌ها بشه؟
‫شاید یه ماموریت مخفی رو زمین داشته باشه؟!
‫راز آکئوچی-سان...
‫میخوام بپرسم! میخوام بپرسم!
‫باشه، میگم!
‫چیه؟
‫میخوای چیزی ازم بپرسی.
‫ام...
‫تشنه نیستی؟
‫دارم، یه نوشیدنی!
‫خیلی آدم ترسویی ام!
‫اومیکا!
‫ها؟
‫رفته؟
‫اومیکا!
‫اصلاً دنبالش نمی‌کنم یا تعقیبش نمی‌کنم!
‫اما... اما...
وززز
‫نگرانم وقتی با بی ملاحظگی به رازش پی ببرم، ‫ازم دوری کنه!
‫اما باز بهونه خوبی برای تعقیبش نیست...
‫خب، به هر حال!
‫موقع برگشت دنبالش می‌گردم!
‫اومیکا!
‫اوه راستی، آکئوچی-سان رادار فضایی داره.
‫اگه حواسم نباشه، شاید پیدام کنه!
‫دارم حضورمو پنهان می‌کنم تا متوجه من نشه!
‫نفسم رو نگه میدارم و ذهنمو خالی می‌کنم...
‫و اینطوری بود که آکئوچی-سان رو از دست دادم.
‫اینجایی، اومیکا!
‫داشتم دنبالت می‌گشتم!
‫بیا باهم برگردیم!
‫خیلی... خیلی ببخشید...
‫مرسی که منو... پیدا کردی...
‫ببخشید که دیر کردم!
‫عا! راستی!
‫هی! میخوای بیایی به خونه من؟
‫خب، شبیه پایگاه می‌مونه تا خونه!
‫هر موقع خواستی بیا!
‫مـ-مطمئنی؟!
‫به همین راحتی می‌ذاری بیام به پایگاهت...
‫اینجاست!
‫باحاله، نه؟
‫یه فانوس دریایی، ها؟
‫آ-آکئوچی-سان، اینجا...
‫آره! اینجا زندگی می‌کنم!
‫بهترین جا برای ماهی گرفتنه!
‫نگو که واقعاً اینجا زندگی می‌کنه؟!
‫اگه وسایلش رو داشتم، ‫می‌تونستم به عنوان حیوون خونگی نگه داری کنمش!
‫فقط میخواد اونارو نگاه کنه...
‫خب! بفرما!
‫با اجازه...
‫فقط کیفت رو همین جاها بذار!
‫ام، چراغ کجاست؟
‫داره از یه فانوس دریایی متروکه به عنوان پایگاه استفاده می‌کنه؟
‫عا، اشتباه شد!
‫هنوز کامل عادت نکردم!
‫دفترچه یادداشت یه فضایی؟
‫حس می‌کنم چیزی که روی جلدش ‫نوشته شده رو میتونم بخونم!
‫فضا... گزارش سفر؟
‫هی! اون خصوصیه!
‫ببخشید!
‫داشتم شوخی می‌کردم!
‫ببین...
‫حقیقتش هیچ خاطراتی از دوران قبل زمین ندارم.
‫وقتی به خودم اومدم، دیدم که اینجام.
‫آخرین برگه از سفرمو ببین.
‫پس از تغییر مسیر به زمین و خراب ‫شدن سفینه، دیگه داستانم تموم میشه.
‫و وقتی که از خواب بیدار شدم،
‫دیدم که کارت دانش‌آموزی دارم.
‫پس باید کاری برای انجام دادن داشته باشم،
‫اما یادم نمیاد.
‫خیلی آدم فضایی بدرد نخوری ام!
‫اومیکا!
‫از دستم ناامید نشو!
‫هیچوقت ناامید نمیشم...
‫داره اینارو بهم میگه چون داشتم سعی می کردم رازشو بفهمم؟
‫شرط می‌بندم باید خیلی چیزها رو پشت سر گذاشته باشه،
‫اما هیچوقت به ذهنم خطور نکرده بود...
‫ببخشید که نتونستم بفهمم چه مشکلاتی داری.
‫میدونم که تو زمین زندگی کردن برات آسون نیست،
‫اما هرکاری از دست بر میاد انجام میدم تا کمکت کنم.
‫حتی یه موشک میسازم تا تو بتونی برگردی خونه.
‫اومیکا...
‫ببخشید که نتونستم روراست بهت بگم...
‫اومیکا! دوست دارم!
‫خیلی عالی هستی!
‫آ-آکئوچی-سان...
‫و اینطوری بود که من، اومیکا کونوهوشی،
‫با یه فضایی، آکئوچی-سان هم رویا شدم،
‫و تصمیم گرفتیم باهم بریم به فضا!
‫اینجا... کسی هست؟
‫آکئوچی-سان؟
‫آ-آکئوچی-سان؟!
‫آ-آ-آکه...
‫هوووم، واقعاً پیشونی خیلی سفته.
‫آکئوچی-سان!
قسمت 2 موشک غروب
‫موشک غروب.