‫من...
‫کجام؟
‫ه‍-ها؟
‫خداروشکر!
‫بالاخره بیدار شدی...
‫خوک-سان!
‫اوه، هی!
‫درسته! من...
‫ریستا‌های مشکی اون یارو رو ‫روی من استفاده کردی؟
‫بله. خیلی‌کم ازشون مونده بود...
‫اما تونستم با ترکیبشون ‫انجامش بدم.
‫ریستای باقی‌مونده رو ‫همراه با یک یادداشت داخل عمارت گذاشتم.
‫جس...
‫بله؟
‫از ته قلبم ازت متشکرم.
‫به لطف تو، من هنوز زندم.
‫نگرانش نباش.
‫اینکار رو کردم چون خودم می‌خواستم.
‫بوتاربا -داستان مردی که تبدیل به خوک شد-
‫ما توی یک جنگل در شمال کیلتیری هستیم.
‫اگه این مسیر رو بریم...
‫فکر کنم چندتا روستای کوچیک پیدا کنیم.
‫زیاد مطمئن بنظر نمیای.
‫پس ما رو به پایتخت سلطنتی می‌رسونه؟
‫بله. اگه به سمت شمال ادامه بدیم...
‫پایتخت سلطنتی روی کوهی بلند و برجسته قرار داره،
‫و در یک نگاه متوجهش خواهیم شد، ‫اینطور که بهم گفتن.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم...
‫گفتی این بار اولته که سفر می‌کنی، درسته؟
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫مطمئنم به اونجا می‌رسیم.
‫درسته.
‫پس، چرا راه نیوفتیم؟
‫به قدر کافی استراحت کردی؟
‫بله!
‫کل شب من رو روی اون تخته کشیدی، ‫وقت نکردی خواب کافی داشته باشی.
‫جس...
‫نظرت چیه سوار من شی؟
‫ها؟
‫انقدر دختر مهربونیه که حتی اگه ازش بخوام هم، ‫اصرار می‌کنه که پیاده بره.
‫اما تا الان دیگه متوجه شدم...
‫چطوری این دختر مهربون رو، ‫محض رضای خودش کنترل کنم.
‫از بچگی این آرزو رو داشتم که ‫پاهای لخت یه دختر که سوارمه رو حس کنم.
‫کافیه همین مسیر رو مستقیم ادامه بدیم، درسته؟
‫بله... اوم...
‫فکر می‌کنم...
‫باید همینطور باشه.
‫مشکل چیه؟
‫حالت خوب نیست؟
‫نه...
‫اه...
‫از اونجایی که تا قبل این، ‫سوارتون نشده بودم، خوک-سان...
‫اوم...
‫مالشش...
‫غلغلکم میده.
‫مالشش؟
‫وای! نه، نه، نه، نه، نه!
‫چیکار می‌کنی؟ اونطوری نمی‌شینن که!
‫طوری که نشستم؟
‫درسته! ببخشید!
‫باید بیشتر حواسم رو جمع می‌کردم!
‫اوه نه، اینطور نیست که...
‫غیرقابل تحمل باشه!
‫فقط اینکه یه حس عجیبی داره.
‫بس کن! خواهش می‌کنم ازت ادامه نده!
‫زمان دل‌انگیزی که با یه دختر جوون داشتم رو ‫با این کلمات سطحی خدشه دارش نکن!
‫این دفعه، سعی کن وزنت رو بندازی رو دستات.
‫باشه.
‫چطوره؟
‫اوم...
‫هنوزم ستون مهره‌هاتون...
‫اوه!
‫نباید اولین باری که این دختر دل‌پاک ‫تجربش می‌کنه با ستون‌مهرهام باش!
‫پس یک عقب‌تر بشین.
‫نزدیک رونام. ‫محکم با پاهات منو فشار بده.
‫بریم.
‫اوه، بهتر شد!
‫خیلی‌خب، بالاخره! ها؟
‫هی...
‫اون چیه؟
‫ما مورد هدف قرار گرفتیم؟
‫نگران نباشین.
‫اون یک هکریپونه.
‫هکریپون؟
‫اه...
‫اون مغازه‌دار پیر بهشون اشاره کرده بود، درسته؟
‫باهامون کاری نداره، پس ادامه بدین.
‫از جایی که اومدم، ‫حیوونی شبیه اون ندیده بودم.
‫که اینطور.
‫یه حیوون معمولیه تو میستریا.
‫گفته شده که بعد از عصر‌های تاریک، ‫تعدادشون رشد ناگهانی داشته.
‫هرچند که کلی شایعه دیگه هم هست.
‫شایعه دیگه؟ مثل چی؟
‫کلی افسانه و داستان هست.
‫در بعضی مناطق، ‫میگن که خوش‌سعادتی میارن،
‫درحالی که جای دیگه میگن، ‫دیدنشون بدشانسی میاره.
‫پس، درنهایت...
‫بنظرم هکریپون‌ها هیچ‌کاری نمی‌کنن.
‫بنظر خوشت میاد راجع بهشون صحبت کنی، ها؟
‫بله!
‫من عاشق تاریخ و رسوم اجدادی هستم!
‫می‌دونم از خوندن خوشت میاد، ‫اما به اینجور چیزا هم علاقه داری؟
‫همم، سرگرمی‌های خوبین.
‫اینطور فکر می‌کنین؟
‫سرگرمی‌های شما چی هستن، خوک-سان؟
‫تماشای انیمه‌هایی که روزمرگی رو نشون میدن ‫و خرخر کردن برای دخترای خوشگل.
‫نمی‌تونم ازش بگذرم!
‫از مطالعه هم خوشم میاد.
‫و علاقه جدیدم، تست کردن وید‌هاست.
‫از داستان‌هایی که داخلش دختر‌های زیبا هستن خوشتون میاد؟
‫بله. اونی که گفتم مونولوگ بود.
‫می‌دونی معما چیه؟
‫من از داستنایی که معماییه خوشم میاد.
‫از اون مدل که با سرنخ های بی‌اهمیت ‫به سمت یه حقیقت غیرمنتظره هدایتت می‌کنه.
‫نمی‌دونستم اینجور داستان‌هایی وجود داره!
‫کلی راه در پیشه. ‫یکیشون رو برات تعریف می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫خیلی مشتاقم!
‫بخاطر اینکه این داستان‌های ‫معمایی رو می‌خونیده که...
‫راجع به همه‌چیز اطلاعات دارین؟
‫شاید اینطور باشه.
‫خب، اما تا حدودی به دلیل عادت بدم هست ‫که به جزئیات وسواس دارم.
‫پس...
‫گمون کنم نمی‌تونم هیچ رازی رو ‫از شما پنهون کنم، خوک-سان.
‫هی، اگه چیزی هست که نمی‌خوای من بدونم، ‫اصلاً مشکلی نداره.
‫درست همونطور که می‌تونی، ‫افکار من رو نادیده بگیری،
‫من‌هم می‌تونم از فضولی ‫در مورد اون‌چیزی که می‌خوای مخفی نگه داری خودداری کنم.
‫مثلاً چرا قبل دیدن من اون ریستای مشکی رو خریدی ‫اما راجع بهش چیزی بهم نگفتی.
‫دلیلی که چرا سعی کردی این سفر رو به عنوان یک وظیفه نشون بدی...
‫درحالی که قرار نبود به عمارت کیلتیرین برگردی.
‫خب، علاوه بر این دوتا بازم هست، ‫اما گمونم لازم نیست بدونم.
‫اوم...
‫خوک-سان...
‫قول می‌دین که با من به پایتخت سلطنتی بیاین...
‫حتی بعد شنیدن چیزی که باید بگم؟
‫معلومه که میام!
‫چون در غیراینصورت باید باقی عمرم ‫رو به عنوان یه خوک بگذرونم!
‫درسته.
‫بله!
‫فکرام رو کردم.
‫می‌خوام بهتون بگم.
‫من هم فکرام رو کردم.
‫هر چیزی که بگی من رو نگران نمی کنه.
‫نگران نباش!
‫من...
‫دارم می‌رم پایتخت سلطنتی تا خودم رو عرضه کنم.
‫همم؟
‫اگه اینکار رو نکنم...
‫در مسیر کشته می‌شم.
‫ها؟
‫این سرنوشت یک یثماست.
‫در میستریا...
‫وقتی یثماها ۱۶سالشون می‌شه، ‫جایی که بهش خدمت می‌کنن رو ترک می‌کنن...
‫و باید تنهایی به پایتخت سلطنتی برن.
‫اکثرشون طی مسیر جونشون رو از دست میدن.
‫یثماهایی که به پایتخت سلطنتی می‌رسن ‫تا آخر عمرشون دیگه به خونه برنمی‌گردن.
‫وقتی به پایتخت سلطنتی می‌رسن چه اتفاقی میوفته؟
‫آخه چی مگه...
‫کلی شایعه وجود داره...
‫اما هیچکس حقیقت رو نمی‌دونه.
‫پایتخت سلطنتی کاملاً از سایر نقاط جهان جدا شدس...
‫و هیچکس نمی‌دونه داخلش چه شکلیه.
‫خوک-سان...
‫براتون سوال بود که چرا عمارت رو ‫ترک کردم، انگار که داشتم فرار می کردم، درسته؟
‫بله.
‫دلیلش این هست.
‫گردن‌بند نقره‌ای که دور گردنمه...
‫میزان غیرقابل باوری قدرت جادویی داره...
‫و می‌تونه به قیمت فوق‌العاده بالایی فروخته بشه!
‫و ازاونجایی که این این گردن‌بند ‫با قدرت جادویی محافظت می‌شه...
‫تنها راه درآوردنش اینه که ‫سر من رو قطع کنن.
‫استخوان‌ها، و همینطور بدن یثما، ‫خودش به قیمت نه‌چندان بدی فروخته می‌شه.
‫عمارت کیلتیرین از سمت ‫خاندان سلطنتی مبلغی رو می‌گیره.
‫و به محض اینکه دیگه خدمتکار نباشم...
‫مورد هدف شکارچی‌های یثما قرار می‌گیرم...
‫که زندگیشون رو با کشتن یثماها سر می‌کنن.
‫البته که اهالی عمارت کیلتیرین مهربونن...
‫پس به فکر فروش من نیستن.
‫اما من به کیلینز-ساما گفتم که ‫امروز روزی هست که اونجا رو ترک می‌کنم.
‫کیلینز-ساما هم خیلی مرد مهربونیه.
‫اما معلوم نیست که چطور و کی ‫این اطلاعات پخش شدن.
‫پس، تا جایی که تونستم از عمارت فاصله گرفتم ‫و داخل جنگل قایم شده بودم.
‫تو این دنیا چه اتفاقی داره میوفته؟
‫خوک-سان...
‫فکر می‌کنم... نمی‌خواین با من بمونین.
‫شوخیت گرفته؟
‫چطور می‌تونم کنار بایستم...
‫و بذارم دختر مهربونی مثل تو ‫توی این دنیای خرتوخر صدمه ببینه؟
‫میرم به پایتخت سلطنتی!
‫من تنها یه خوکم!
‫نمی‌تونم از شمشیر یا جادو استفاده کنم..
‫اما می‌خوام از مغزم برای محافظت ‫از تو استفاده کنم، جس!
‫کنارت می‌مونم!
‫همینطوری زیرت می‌مونم تا ‫وقتی به پایتخت سلطنتی برسیم.
‫اومدم یه چیز باحال بگم اما حس می‌کنم خراب کردم؟
‫لطفاً وقتی از دست‌شویی استفاده می کنم، ‫ازم فاصله بگیرین، باشه؟
‫باورم نمی‌شه این‌دختر چقدر قویه!
‫داره با بی‌رحمانه ترین سرنوشت ‫روبرو می‌شه اما طوری لبخند می‌زنه انگار چیزی نیست!
‫همینطوری این‌راز رو از من مخفی کرده بود!
‫فکر به اینکه بخاطر ترس از ‫سرنوشتش فرار کنم...
‫نه، اینطور نیست.
‫فکر کنم بدونم چرا به عنوان یه خوک وارد این دنیا شدم.
‫واقعاً میدونین؟
‫شاید سرنوشت این باشه؟
‫دارم با تو به پایتخت سلطنتی میام تا ‫به فرم انسانیم برگردم.
‫من تو اون خوکدونی ظاهر شدم...
‫روز قبل اینکه سفرت رو شروع کنی،
‫تا بتونم اون سرنوشت رو با تو شریک بشم، درسته؟
‫بله.
‫جفت ما یک سرنوشت رو داریم.
‫همیشه با هم می‌مونیم ‫حداقل تا وقتی به پایتخت برسیم!
‫درسته.
‫فکر کنم واقعاً بعد این همه خسته بود.
‫شکارچی‌های یثما؟
‫همه یثما‌ها سفرشون رو آغاز می‌کنن ‫تا به پایتخت برسن.
‫به این معنی که این شکارچی‌های یثما ‫باید جایی نزدیکی پایتخت سلطنتی کارشون رو انجام بدن.
‫به عبارتی، هرچی به پایتخت سلطنتی که هدف سفرمونه ‫نزدیک تر می‌شیم،
‫بیشتر و بیشتر اوضاع خطرناک می‌شه.
‫جس می‌تونه افکار رو بشنوه.
‫و من خوکی هستم که می‌تونه فکر کنه!
‫برای مقابله با سرنوشت ناعادلانمون ‫باید از این سلاح‌ها حداکثر استفاده رو بکنیم.
‫و وقتی به سلامت به پایتخت سلطنتی رسیدیم، ‫می‌خوام اون پادشاه به اصطلاح بزرگ رو صدا بزنم!
‫"چرا نمی‌ذاری یثما‌ها ‫راحت زندگی کنن؟"
‫در حال حاضر، خون من با حس هدفمندی در‌حال جوشیدنه!
‫اون جگر هم حتماً خوب گرم شده بوده!
‫به خاطر این دختر جوون ‫که پشتت خوابیده...
‫از تمام ذهن و بدنت استفاده کن تا فکر کنی...
‫خوک!
‫جس! بیدار شو، می‌تونی، جس؟
‫خیلی متاسفم! ‫کل مدت رو خواب بودم!
‫گردن‌بند نقره‌ایت...
‫به عنوان یک یثما، ‫اون هویتت محسوب می‌شه، درسته؟
‫بله.
‫اگه مخفیش کنی هیچکس ‫متوجه نمی‌شه که یثمایی...
‫و سخت‌تر می‌شه هدف قرارت داد، ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫درسته! کاملاً حق با شماست!
‫پس چرا یه شال‌گردن نگیریم؟
‫اوه... بله!
‫همچنین، بیا داخل روستا بلند باهم صحبت نکنیم.
‫خیلی‌خب.
‫کلی شال‌گردن دارن، مگه نه؟
‫بنظرتون کدومش بیشتر بهم میاد.؟
‫نباید معلوم باشه که داری ‫گردن‌بندت رو مخفی می‌کنی.
‫اون‌شکلی ممکنه توجه رو به این جلب ‫کنه که تو یک یثمایی.
‫بهتر نیست یکی رو که به رنگ ‫پوستت نزدیک‌تره انتخاب کنی؟
‫درست می‌گین.
‫متاسفم.
‫اوه، پسر! کیفش رو خراب کردی، اوتاکو!
‫جس داشت زمان خوشی رو سپری می‌کرد ‫و باید می‌رفتی خرابش کنی!
‫نه، صبر کن!
‫اگه یه شال‌گردن هم‌رنگ پوستت بپوشی،
‫اگه دقت کنن بنظر مشکوک میاد!
‫اصلاح می‌کنم!
‫بیا اونی رو انتخاب کنیم که بیشتر بهت میاد، جس!
‫اوه!
‫پس، لطفاً برام انتخاب کنین، خوک-سان!
‫ها؟
‫پس نهایتاً وقتش رسید که ارزش واقعیم رو نشون بدم، ها؟
‫باکره چهارچشمی که تو کل عمرش دوست دختر نداشته...
‫حالا می‌تونه دانش گستردش رو در‌مورد شلوار چینی و پیرهن‌های چهارخونه استفاده کنه...
‫و چیزی رو برای این دختر ۱۶ساله بلوند زیبا انتخاب کنه!
‫شالی که بیشتر از همه بهش بیاد!
‫همشون به تن جس قشنگن.
‫درحال‌حاضر یه لباس به رنگ آبی ‫کم رنگ تنشه.
‫یه شال آبی رنگ حتی از دور هم خاص جلوه نمی‌کنه.
‫اما اگه یه چیز هم‌رنگ بپوشه ‫نداشتن استایلش رو نشون می‌ده.
‫پس...
‫اون سبز‌کم‌رنگه چطوره؟
‫منظورتون...
‫این شالی هست که ‫شبیه یک دریاچه کم‌عمق زیباست؟
‫خودشه!
‫نظرتون چیه؟
‫بهم‌ میاد؟
‫خیلی بهت میاد!
‫خیلی ممنونم!
‫پس می‌رم بخرمش!
‫یه دریاچه کم‌عمق زیبا، ها؟
‫تا آخر عمرم هم نمی‌تونستم اونطوری توصیفش کنم.
‫مرسی که صبر کردین!
‫اوم، عذر‌می‌خوام.
‫سلام، خانوم جوان!
‫بنظر خسته میای.
‫باید گرسنه باشی!
‫بله.
‫سرس!
‫بله؟
‫یدونه حوله گرم و یه غذای سادی بیار، باشه؟
‫بله، خانوم. متوجه شدم.
‫خانوم جوان...
‫چه دارین از این روستا رد می‌شین یا ‫به سمت کیلتیری می‌رین...
‫تا به شهر بعدی برسین شب شده.
‫چرا امشب رو اینجا نمی‌گذرونین؟
‫اوه...
‫پس، اگه زحمتی نیست...
‫بفرمایین. لطفاً از این استفاده کنین.
‫خیلی لطف کردی. ‫خیلی ممنونم!
‫شما از کیلتیری به اینجا اومدین...
‫یثمای کوچیکم؟
‫بله!
‫درسته؟
‫داری به پایتخت سلطنتی می‌ری؟
‫بله، درسته.
‫هی، یالا. فکر نمی‌کنی ‫زیادی حواس‌پرت بودی؟
‫جس...
‫باید فرار کنیم!
‫یدونه گردن‌بند یثما روی دیوار آویزونه!
‫نگران نباش، مشکلی نیست.
‫اون گردن‌بند متعلق به کیه؟
‫مال یک یثما به اسم ایس بوده.
‫اون...
‫از اقواما سرس بود، ‫قبلاً اینجا کار می‌کرد.
‫اوه...
‫خیلی ناراحت شدم از شنیدنش.
‫ایس-ساما کجا از دنیا رفتن؟
‫زمانی بود که ما به یثماهایی که۱۶سالشون می‌شد
‫داخل یه صومعه پناه می‌دادیم.
‫دارین راجع به صومعه داخل باپتساز صحبت می‌کنین؟
‫پس درموردش شنیدی؟
‫درسته. ‫اینجا همون روستای باپتساز هست.
‫حقیقت داره؟
‫می‌دونین، من به عمارت کیلتیرین خدمت کردم...
‫و یادمه چقدر شوکه شدم،
‫حتی به عنوان یک بچه، ‫وقتی راجع به اون حادثه شنیدم.
‫خیلی ممنونم.
‫اون می‌گه یک یثما از عمارت کیلتیرینه.
‫بیا بشین.
‫صحبت از باپتساز شد...
‫ایس-ساما توی اون آتیش‌سوزی مردن؟
‫نه.
‫توسط شکارچی‌های یثما ربوده شد.
‫مطمئنم اون چیزای غیرقابل بیان ‫رو قبل کشتنش روش انجام دادن.
‫پس چطور این گردن‌بند رو گرفتین؟
‫یک شکارچی بود که از اونا پسش گرفت.
‫اون افتخار روستای ماست.
‫که اینطور.
‫هیچ چیز بدی در مورد ‫اون گردن‌بند تو نگاهت دیده نمی‌شه..
‫به نظر می‌رسد یجور منبع آرامش برای توعه، درسته، جس؟
‫همم؟
‫همم... اونن پوست کاملاً جدید که از آن تاندون‌های آشیل باریک تا اون ساق‌های باظاهر نرم کشیده شدن...
‫چین‌های پوست پشت زانوهات صورتی کم رنگه. خرخر.
‫خب نیس.
‫این دختر هم یثماست!
‫می‌تونه ذهنم رو بخونه!
‫من یه خوکم. من یه خوکم. من یه خوکم.
‫علف خوشمزه. علف خوشمزه. علف خوشمزه.
‫عذرمی‌خوام...
‫یه خواهشی داشتم ازتون.
m 27 26 l 31 85 418 84 406 27
‫مراقب باش چطور سوار خوک می‌شی
‫قسمت ۴
‫جس، راجع به حادثه‌ای که قبل‌تر گفتی...
‫کی اتفاق افتاد؟
‫پنج سال پیش بود.
‫یک صومعه‌ای بود...
‫که به یثما‌های که به سنی رسیده بودن ‫که باید به پایتخت سلطنتی سفر می‌کردن سرپناه می‌داد.
‫یک‌شب، به دلیلی نامعلوم صومعه آتیش گرفت.
‫تعداد زیادی از یثما‌ها داخل آتیش سوختن...
‫و اون‌هایی که به بیرون فرار کردن، ناپدید شدن.
‫شکارچی‌های یثما گرفتنشون؟
‫بله.
‫اکثراً
‫و می‌خوای ببینی کجا اتفاق افتاده، درسته؟
‫بله!
‫فکر کردم بتونم چندتا گل بذارم اونجا.
‫اوم...
‫جس-ساما...
‫این خوک دوست شماست؟
‫بله! اون در اصل یک پسر ۱۹ساله هستش!
‫یه باکره چهارچشم استخونی
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫ها؟ اون واقعاً یه آدمه؟
‫بله.
‫بنا به دلایلی، ‫تبدیل به خوک شده.
‫امیدوارم وقتی به پایتخت سلطنتی رسیدیم، ‫یک جادوگر اون رو به انسان برگردونه.
‫اوه، اینطوریه؟
‫آخه داشت به پاهام نگاه می‌کرد ‫و کلی فکر راجع‌ بهشون می‌کرد.
‫فکر کردم خوک عجیبی باشه.
‫چه چشم‌های بی‌قراری دارین!
‫شرم بر من.
‫از الان به بعد فقط ‫به پاهای تو نگاه می‌کنم جس.
‫برام سواله که آیا این شال سبز ‫انتخاب درستی بوده یا نه.
‫خوک-سان،حسی دلگرم کننده در صدای درونی شما وجود داره که شبیه صدای دیگران نیست.
‫شاید باید بیشتر راجع بهش فکر می‌کردم.
‫اختلاف کمی با صدای بیرونیش داره.
‫جس انقدر صورت قشنگی داره
‫که برای یه اوتاکو مثل من هر شالی به تنش ‫بی‌نقص بنظر می‌رسه، اما موضوع اینه که...
‫انتخاب درستی داشتم آیا؟
‫آیا رنگ دیگه‌ای نبود که به اون چهره ناز جلوه‌ای عالی بده؟
‫من هرگز روح درونی مهربونی رو به اندازه اون ندیدم.
‫اوم، خوک-سان!
‫خیلی ممنون که این شال رو انتخاب کردین!
‫کاری نکردم.
‫معمولاً، افراد هم جنبه بیرونی و هم درونی دارند.
‫نیازی به گفتن نداره،که من هم همینطورم.
‫جس-ساما... خوک-سان...
‫اگه یکم دیگه به مسیرمون ادامه بدیم، ‫به خرابه‌های صومعه می‌رسیم!
‫این نشون‌دهنده اینه ‫که کسی هست که به من
‫اهمیت می‌ده.
‫این شال...
‫خیلی برام ارزشمنده!
‫مترجم : MayT ‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir