‫در این لحظه...
‫کف یه اصطبل تاریکم ‫سرتاپام گله.
‫چرا همه جام گلیه؟
‫چون زمین گلیه.
‫کلی خوک دور و برمه.
‫بنظر می‌رسه تو اغل خوک باشم.
‫حس سنگینی می‌کنم، ‫یه اینچم نمی‌تونم خودمو تکون بدم.
‫همینطوری اینجا تو گل افتادم ‫پیش خوکای دیگه.
‫چشمام هم یه مشکلی دارن.
‫تار می‌بینم چون عینکم نیست.
‫بوی خاک... بوی کود...
‫بوی کاه... بوی خرابی...
‫ترکیبی از بوهای اغل بینیم رو تحریک می‌کنه.
‫برو اونور! لطفاً رو من پا نذارین!
‫نجات پیدا کردم.
‫متوجه نشده؟
‫بنظر داره غذای خوکا رو بهشون می‌ده.
‫این دانش‌آموزی که تو گل افتاده هیچ اهمیتی براش نداره؟
‫کمکم کن.
‫ببخشید که اینطوریم، اما...
‫نمی‌تونم بدنمو تکون بدم!
‫ک‍-کمکم کن!
‫خرخر!
‫من فقط یه نرد خسته کننده متواضعم، ‫اما این زبان برای من تازس.
‫درسته، من به خرخر کردن آخر جملاتم معروفم ‫ولی اونا عمدی بودن.
‫حالا این قراره اولین قدم من باشه، ‫ که ناخواسته صدا شلپ شلوپ حال بهم زنی می‌ده.
‫امیدوارم از ته دل منو بخاطر اون خرخر تحسین کنید!
‫ای وای من!
‫تو خوک نیستی، نه؟
‫درسته.
‫هر موجودی که تو اغل خوک باشه که خوک نیست.
‫نزدیک بودا! ‫ممکن بود خطرناک بشه!
‫ها؟
‫این خانومه بود که الان صحبت کرد؟
‫الان از اینجا درت میارم.
‫فقط یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫بنظر نمی‌رسه که صدای منو بشنوه.
‫بنظر از همین الان ‫خط داستانی تو مخش فرو شده.
‫تنها چیزی که می‌دونم ‫اینه که می‌تونم بفهمم به چی فکر می‌کنه.
‫ببخشید که معطل شدی! ‫ووخیش!
‫اینجا بود که با یه حقیقت دردناک روبرو شدم.
‫بدن من انقدر گرد نیست.
‫قد، ۱۷۴ سانتی‌متر.
‫وزن، ۵۳ کیلو‌گرم.
‫تیپیکال یه نرد نر.
‫حس لمس شدن توسط این خانوم...
‫و حسی که تلپ شدن روی این تخته می‌ده... ‫این دقیقاً...
‫به عنوان یه محقق نوجوون که ‫می‌تونه بدن خودشو عینی بررسی کنه...
‫بلافاصله این حقیقت رو قبول کردم.
‫من...
‫اوم...
‫تقریباً دیگه رسیدم، باشه؟
‫من...
‫تبدیل به یه خوک شدم!
‫درسته.
‫یه چیزی که میخوام تو این داستان ‫ باهاتون درمیون بذارم، اینه که...
‫کبد خوک رو بپز!
‫بوتاربا -داستان مردی که تبدیل به خوک شد-
‫درسته.
مترجم : MayT کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫اوه، پس درسته، ها؟ من تبدیل به خوک شدم؟
‫یعنی این یه رویاست، درسته؟
‫همم، اما گوش کن، ‫مغز استثنایی من...
‫این دقیقاً درک خوک از رنگه.
‫درکل دوتا رنگدونه بصری برای خوکا وجود داره. ‫و اونا نمی‌تونن رنگارو از هم تشخیص بدن.
‫حالا که می‌تونم واضح ببینمش، ‫امیدوارم خوشگل باشه.
‫عالی می‌شه، اگه بدن کثیفمو تمیز برس بکشه.
‫امیدوارم طرف کوتاه دامنش باشه.
‫به عنوان یه خوک هروقت بخوام ‫می‌تونم از زیر یه نگاه بندازم.
‫واسه جالبه بدونم چندسالشه/
‫دختر دبیرستانیه؟ آره؟
‫اگه یه دختردبیرستانی بلوند خوشگل باشه ‫روزمو ساخته.
‫رویام تموم شد؟ ‫بازم، داستان عجیبی بود.
‫اگه اون کبد خوک رو خام نمی‌خوردم ‫هیچ‌وقت همچین خوابی نمی‌دیدم.
‫روی سکوی قطار، ‫ از دل درد نمی‌تونستم وایستم
‫و این آخرین چیزیه که یادممه.
‫یکی حتماً منو رسونده بیمارستان، درسته؟
‫ها؟ بیمارستان نیس؟
‫شونم یچیزیش شده.
‫نمی‌تونم بدنمو تکون بدم.
‫چرا نمی‌تونم دستامو باز کنم؟
‫اوه...
‫بیدار شدی؟
‫اوم، حالت چطوره؟
‫خرخر!
‫اوه، لازم نیس به خودت فشار بیاری.
‫آخه، می‌دونی...
‫درکت می‌کنم.
‫هنوز همون خواب قبلیه؟
‫متاسفام!
‫هرکاری می‌تونستم کردم، ولی...
‫نتونستم به فرم انسانیت برت گردونم.
‫خیلی گیج شدم.
‫فقط می‌خوام بلند شم ‫و ببینم چه خبره.
‫ها؟
‫ها؟ چی شده؟
‫چرا من خوکم؟
‫چرا تبدیل به خوک شدی...
‫متاسفم.
‫منم جوابشو نمی‌دونم.
‫توی اغلی سرگردون بودی...
‫که مسئولیتش با من بوده.
‫متوجه‌ام.
‫ولی با توحه به چیزایی که داره می‌گه، ‫این خوشگل خانوم می‌دونه که من قبلاً انسان بودم.
‫نمی‌بینی؟ اینی که اینجاست.
‫دوست ندارم دلشو بشکونم. ‫ولی اصلاً بهش نمیاد.
‫به من نمیاد؟ می‌دونستم.
‫هی! این خانوم خوشگل داره ذهنمو می‌خونه؟
‫اوم، من یثما‍ـ‍م.
‫من هنوز خودمو معرفی نکردم.
‫من یثماـم. خدمتکار خونه کیلتیرین هستم.
‫اسم من جس-‍ه.
‫یثما؟
‫دقیق نمی‌دونم اینجا چه خبره، جز اینکه من یه خوکم.
‫توکیو، ژاپن.
‫اوم، اهل کجایین خوک-ساما؟
‫توکیو، ژاپن.
‫از آشناییت خوش‌وقتم، جسی!
‫اوم...
‫توکیو؟
‫عذرمی‌خوام، من تحصیل‌کرده نیستم.
‫هیچ‌چیز راجع به ‫ بیرون این کشور نمی‌دونم.
‫اما اگه تابحال اسم یثما رو نشنیده باشید، ‫پس نباید اهل میستریا باشین.
‫آره، احتمالاً حق با توعه.
‫وایستا، ولی این میستریا چی هست حالا؟
‫الان کجاییم؟
‫اوه؟
‫اگه اجازه بدین توضیج بدم...
‫میستریا به کل وصعت این سرزمین اشاره داره.
‫پادشاه اعظم برتمامی اون فرمان‌روایی می‌کنه.
‫این ناحیه به جنوب میستریا معروفه.
‫اینجا بیرون کیلتیریه، و این امارت ‫بانو کیلتیرینه که بر کیلتیری فرمان‌روایی می‌کنه.
‫گرفتم.
‫حالا، یثما چی هست؟
‫ما به این کلاس خدمتکاری تعلق داریم.
‫ما برای پوشیدن این یقه های نقره متمایز هستیم و...
‫چطور بگم؟
‫ما می‌تونیم با ذهنمون ارتباط برقرار کنیم، ‫بدون اینکه لازم باشه بشنویم یا حرف بزنیم.
‫بیخود نبود که هرچی سوال ‫ به ذهنم رسیدرو جواب دادی.
‫اوم، بنظرتون نباید چیزی بخورین؟
‫نمی‌دونم دوست دارین یا نه...
‫اما یکی میوه براتون آوردم.
‫ها. اونقدرام گوشنم نیست.
‫راستش...
‫الان، دلم می‌خواد نازم کنی.
‫تنها کاری که باید بکنم، اینه که درخواستم کنم و بهش عمل کنن!
‫حالا، می‌فهمم.
‫رویام تبدیل به سکانس از ‫فانتزی ایسکای شده!
‫قهرمان داستان یه خوکه!
‫و قهرمان خانوم داستان قدرت ذهن‌خوانی داره!
‫تناسخ یافته در دنیایی ناآشنا، ‫این مرد تلاش می‌کند تا فرم انسانی خود را پس بگیرد...
‫با لاس زدن با قهرمان زن، هر فرصتی که گیر میاره،
‫و قهرمانانه جنگیدن، ‫مسلح به شمشیر و جادو!
‫وایستا، وایستا.
‫قبل از اینکه این فانتزی رو شروع کنیم، ‫دوست دارم یه چیزی رو درست بفهمم.
‫این دختره جس، میتون ذهن رو بخونه، درسته؟
‫واسه همین تو اغل متوجه شد که آدمم.
‫پس، اگه به اون پوست لطیفش زل بزنم...
‫و بگم، خرخر! می‌خوام بپرم روش! خرخر!
‫می‌خوام سرتاپاشو با بلیسم! خرخر! ‫اگه به همچین چیزی فک کنم...
‫همش رو متوجه می‌شه؟
‫بله.
‫خب، گمونم بشه اینطور گفت.
‫اوه، ای‌وای!
‫پس، انگار اینطوریه که دارم امیال خوکیم رو پخش می‌کنم.
‫اوم، فکر کنم می‌خواستیم که برس بکشمتون،
‫پس وقتی خواب بودین بدنتونو تمیز کردم.
‫دامنم رو هم کوتاه‌تر کردم.
‫کنترل افکارتون، ‫بدون اجازه...
‫به عنوان یک غریبه، شما ‫اصلاً از این موضوع خوشتون نمیاد.
‫من واقعاً...
‫واقعاً‌ متاسفم!
‫این دختره... ‫زیادی خوبه، نمی‌شه باورش کرد.
‫صندلی، غذا، نوازش...
‫مطمئنم اگه فک کنم به اینکه ‫می‌خوام لختتو ببینم، لباساشو در میاره.
‫خب، چیز زیادی واسه دیدن نیست، اما...
‫اگه اینطور مایلید...
‫ه‍-هی یه لحظه صبر کن!
‫چنتا چیز دارم برای گفتن.
‫خوب گوش کن، خانوم خدمتکار.
‫بله؟
‫اول از همه، حتی از رو لباس می‌تونم بگم...
‫اصلاً اونطور که می‌گی نیست!
‫در واقع، کلی از نردا هستن که این سایز رو ترجیح می‌دن ‫پس اصلاً خودتو نگرانش نکن.
‫اوم، خیلی ممنونم!
‫و حالا نکته دوم.
‫چیزی که قراره بهت بگم از طریق ‫ذهنم بهت می‌رسه...
‫و من قراره بهش افکت اضافه کنم، مثل این.
‫افکت؟
‫هرچیزی غیر اون مونولوگ محصوب می‌شه.
‫ازت می‌خوام که نادیدش بگیری!
‫مونولوگ؟
‫منظورم افکاریه که نمی‌خوام بشنویشون.
‫درغیر اینصورت، مثل یک گوله اسلایم می‌مونم ‫که داره چیزای شهوانی واسه خودش پچ‌پچ می‌کنه.
‫نه که باهاش مشکل داشته باشم.
‫چیزی که شنیدی مونولوگ بود، ‫پس لازم نیست بهش جواب بدی.
‫درست می‌گید، عذر می‌خوام.
‫و در آخر...
‫این به عنوان یه خوک حقیر یکم متکبرانه بنظر می‌رسه، ‫مشکلی نیست؟
‫اوم...
‫مشکلی نیست.
‫هرکاری که برام کردی، ‫واقعاً عالی و هوشمندانه بود، همش.
‫واقعاً خوش‌حالم که منو تمیز کردی...
‫و اون دامن خیلی بهت میاد، ‫باید بگم که بلندیش رضایت‌بخشه.
‫صادقانه بگم، اون پارچه سفید ‫ با پوستتون یکی شده و خیلی بهت میاد.
‫از اونجایی که بنظر می‌رسه دستم رو شده، ‫می‌خوام اعتراف کنم.
‫اولین چیزی که به ذهنم می‌رسید بعد اینکه خوک شدم، ‫این بود که یه دختر بلوند زیبا منو برس بکشه.
‫و تو نهایت مهمون نوازی رو نشون دادی.
‫"دختر دبیرستانی" چیزی به این اسم، ‫اینجا وجود خارجی نداره.
‫دختر...
‫اوه نه، افتخار دارم!
‫حقیقت داره! تو محشری!
‫اما می‌دونی، اگه مدام ‫بخوای هر خواسته‌ایم رو عملی کنی...
‫واقعی نمیشه!
‫منظورم اینه که، تو که پری نیستی ‫که باشی تا آرزو‌هارو برآورده کنی، درسته؟
‫هردرخواستی که داشته باشم، ‫موظف نیستی که برآورده کنی.
‫بله...
‫ولی اگه کاری بتونم بکنم، ‫دوست دارم که برای شما انجامش بدم.
‫متوجه نشدی، نه؟
‫پس، بنظرم باید رک و پوست کنده بهت بگم.
‫دیدن اینکه انقدر خودتو به زحمت میندازی، ‫منو آزرده خاطر میکنه...
‫اما این چیزیه که من شخصاً تو رویام درخواست کردم.
‫بفرما، اونی-ساما...
‫امروز یکم به تخم‌مرغتون، ماهی اضافه کردم.
‫نهارهایی که هرروز توسط ‫خواهر کوچولوی فداکارم درست می‌شه...
‫خوک.
‫خواهر کوچولویی که معمولاً با من مثل خوک رفتار می‌کنه.
‫مرسی بابت ‫کمک دیروزت توی تکالیفم.
‫واسه امروز یدونه ویژشو داریم!
‫ناهاری که با انکار ‫ واسه من درست می‌کنه.
‫کدومشون بهتره؟
‫نه، معلومه که جفتشون خوبن!
‫ولی واسه من قطعاً دومیه!
‫حق هیچ اعتراضی نیست!
‫اونو ترجمه کن، و...
‫جس...
‫خیلی عذرمی‌خوام ‫که تمایلات شخصیم روبهتون تحمیل می‌کنم.
‫ولی من لطف یک طرفه رو نمی‌خوام.
‫یه خوک توانایی اینو نداره که لطفتو جبران کنه.
‫هرچی بیشتر لطف در حق من بکنی، بیشتر بهت مدیون می‌شم.
‫و این موضوع، ‫حس بدی بهم می‌ده.
‫پس اگه واقعاً می‌خوای مراقب من باشی،
‫پس دلم می‌خواد فقط چیزایی که ‫ازت می‌خوام رو انچام بدی.
‫و هر کاری از توانم بربیاد می‌کنم، ‫تا لطفت رو جبران کنم.
‫ببین، نمی‌خوام بیش از حد ‫ملاحظه منو بکنی.
‫چون تو نوکر من نیستی.
‫مطمئنید؟
‫اگه همیشه مثل یه خوک باهام رفتار کنی،
‫پس فقط وقتی بهم کمک کن، ‫که واقعاً تو دردسر افتاده باشم.
‫اینطوری بهتره.
‫اوه...
‫مثل لخت شدن... ‫می‌خوام اونو واسه یه روز بارونی نگهش داری.
‫پس اینطورم نیست ‫که نخواین ببینینش، درسته؟
‫اوه، اون یه مونولوگ بود.
‫اوتاکوس از اینکه باهاش مثل یه خوک رفتار می‌شه خوشش میاد
‫قسمت اول
‫از آسمون آبی، ‫نور ملایم خورشید بر پشتم جاری می‌شه...
‫و نسیم خنک لذت بخشه.
‫باد باعث می‌شه لبه های دامنش بالا برن...
‫مثل یه رئیس وظیفشو انجام می‌ده.
‫نور خورشید از دامنش عبور می‌کنه ‫و چمن هم نور رو باز می‌تابونه...
‫توسط انعکاس نور که ‫با کورسویی از روشنایی درمی‌آمیزه...
‫درحالی که پارچه سفید ‫که نیم‌نگاهی بهش ‌می‌اندازیم...
‫ببخشید. میشه یکم نزدیک‌تر به من راه برید.
‫مشکلی نیست. فقط داشتم صحنه رو توصیف می‌کردم.
‫هیچ انگیزه پنهانی نسبت بهت ندارم.
‫اوه، راست میگید؟
‫توصیفاتون خیلی واضح بود.
‫همچنین...
‫ها؟
‫اسم من جسه.
‫لطفاً منو جس صدا کنیم.
‫خرخر! جس خوشکل!
‫باشه.
‫از آشنایی خوش‌وقتم جس.
‫منم همینطور...
‫خوک-ساما!
‫این یه جایزس!
‫کی فکرشو می‌کرد من با یه ‫دختر بلوند خوشگل تو رابطه باشم و "خوک" صدام کنن.
‫نشدنیه! ‫اکثر افراد نمی‌تونن هچین چیزی رو تجربه کنن.
‫بدبختای بیچاره!
‫اما دیگه، گوش دادنش به مونولوگ‌هام ‫داره اهمیتشو از دست می‌ده.
‫یه انسان تبدیل به خوک شده که می‌گه، "از آشناییت خوش‌وقتم جس"
‫اما پشت پرده داره می‌گه "خرخر" ‫ اینا تناقضه یا چی؟
‫جس خوشگله، خوب حواستو جمع کن!
‫ببخشید.
‫تظاهر کن نشنیدیش.
‫بله، کم‌کم دارم متوجه حرفاتون ‌می‌شم.
‫مزرعه اونجاست.
‫کلی مرغ اینجاست.
‫ها! مرغای لعنتی.
‫لطفاً‌ زیاد اذیتشون نکنین.
‫ببخشید! این کاریه که خوک‌ها می‌کنن.
‫اگه یبار دیگه اینکار رو بکنین...
‫اون‌موقع من اذیتتون می‌کنم، خوک-ساما!
‫خرخر!
‫لطفاً چندلحظه صبر کنید.
‫می‌رم بهشون رسیدگی کنم.
‫وای!
‫جس، ابزارها کار می‌کنن ‫ و فانوس‌ها می‌درخشن...
‫چطوری این‌ها کار‌ می‌کنن؟
‫توی این مزرعه...
‫ما از ریستا استفاده می‌کنیم برای رسیدگی به حیوانات.
‫ریستا؟
‫.اوه، یادم رفت که شما خارجی هستید ‫اسمشونو نشنیدید درسته؟
‫.اونا سنگ‌هایی این شکلی هستند
‫.ریستا‌ها توسط یک جادوگر روزانه تولید می‌شوند
‫.و بین مردم دست به دست می‌شن
‫..داخلشون نیروی جادویی وجود داره
‫..و می‌تونین ازش برای کار های مختلف استفاده کنین
‫...زرد برای حرکت کردن و روشنایی
‫.قرمز برای گرما و آتش.. مثل اون
‫.پس یه جورایی انگار باتری های جادویی هستند
‫چند نوع دارن؟
‫.پنج نوع
‫...زرد، قرمز، سبز، آبی
‫...و
‫!سیاه
‫سیاه؟
‫یعنی نیروی اهریمنی داره؟
‫.نه. سیاه برای دعا کردنه
‫...اگه از یک ریستای سیاه برای دعا استفاده کنی
‫می‌تونی معجزه ای کنی که فقط جادوگرها تواناییشو دارند.
‫.هرچند که تعداد کمی ازش استفاده می‌کنن
‫چرا تعداد کمی؟
‫.سیاه تنها موردیه که فقط، یثماها می‌تونن ازش استفاده کنند
‫.در خاندان کیلترین، ‫ از ریستا سیاه برای درمان مریضی استفاده می کنیم
‫.ولی اثرش به شدت دعا کردن یثما بستگی داره
‫در مورد افراد عادی...
‫تقریباً هیچ‌کدومشون تأثیر نداره.
‫.پس عملاً یک آیتمیه که ضعیف شده چون بیش از حد قوی بوده.
‫خوک-ساما...
‫ها؟
‫بزودی تمیزکاری مکان تموم می‌شه...
‫...پس
‫اگه امکانش هست...
‫برای مدتی بیرون بمونید، ‫مثل یک خوک معمولی...
‫تمایلش برای خوش‌حال کردن من...
‫از روی تلاش های ناموفقش ‫برای رفتار با من مثل یک خوک قابل مشاهدس...
‫
‫پاهای عریان، بانوی بلوند زیبای دامن پوشیده...
‫...در یک قدمیم
‫.باز هم یه موقعیت خاص دیگه
‫.متاسفم خوک-ساما، ولی من زیبا نیستم
‫...یک بانوی زیبا واقعی
‫.هرگز خودش رو زیبا خطاب نمی‌کنه
‫!پس با این حساب من خوشگلم
‫.اگه خودشو خوشگل تصور می‌کنه، پس خوشگل نیست
‫!باهوشه
‫!درسته
‫چی؟
‫چرا همچین چیزی باید درست باشه؟
‫دامن جس بالا می‌ره...
‫و پارچه سفید درونی، دیده می‌شه...
‫لطفاً نگران نباش.
‫نمی‌تونین چیزی که، ‫قابل دیدن هست رو نادیده بگیرین.
‫تو یه فرشته‌ای؟
‫نه، من فرشته نیستم!
‫اوم، اگه بیشتر از شایستگیم ‫منو تحسین کنین...
‫خحالت‌زده می‌شم...
‫پس اگه باز منو "زیبا" یا "فرشته" ‫صدا کنین...
‫اسپنکتون می‌زنم، خوک-ساما!
‫خرخر! اسپنک خوردن از یه دختر زیبا ‫خودش یه جایزس!
‫جس خوشگل، تو یه فرشته واقعی هستی! ‫یه فرشته عالی! یه زیبای شگفت‌انگیز!
‫خ‍-خوک-ساما...
‫بنظرم خود شما هم خیلی شگفت‌انگیزین.
‫دقیقاً چیه من باعث شد همچین چیزی بگی؟
‫من شبیه احشام هستم! من مغز یه اوتاکو رو دارم!
‫من به عنوان یک عینکی، لاغر و سوپرباکره شناخته شده‌ام!
‫اما خوک-ساما، ‫شما همون جیزی هستین که به نظر می‌رسین.
‫یعنی باطنم هم مثل ظاهرم یه خوکه؟
‫اوم...
‫منظورم این نبود.
‫کمتر آدمایی پیدا می‌شن، ‫که توی افکارشونم با بقیه مهربون باشن.
‫دور برت آدم عوضی زیاده؟
‫نه! همشون تقریباً مهربونن!
‫اما از اونجایی که من یک یثما هستم و خدمتکار...
‫زیاد فرصتشو پیدا نمی‌کنم، ‫تا با کسی دوست بشم.
‫و افراد خیلی کم هم، ‫به من اهمیت می‌دن.
‫خرخر.
‫همه با کسایی که بهشون نزدیکن مهربونن.
‫یعنی چون تو یه خدمتکاری، ‫نمی‌تونی با بقیه وقت بگذرونی، درسته؟
‫معمولاً چطوری وقت می‌گذرونی ؟
‫بذارین ببینم.
‫کتاب می‌خونم.
‫اوه، چه مدلی؟
‫اوه...
‫اوم...
‫داستان تخیلی می‌خونم.
‫منم از اون مدل خوشم میاد، داستان‌های رویایی!
‫حتی یکی مثل من...
‫می‌تونه ماجراجویی کنه، وقتی کتاب می‌خونه...
‫و من می‌تونم سحر و جادو کنم...
‫یا حتی شانس این رو داشته باشم ‫تا با یک شاهزاده ملاقات کنم!
‫خیلی دوست داشتنیه، اینطور نیست؟
‫درسته، اسپنک خوردن از یه بانوی زیبای بلوند هم ‫توی تئوری ممکنه، حداقل تو کتاب‌ها.
‫واقعاُ می‌خواین که اینکار رو بکنم؟
‫نه، به افکار درونی اهمیت نده!
‫بهرحال...
‫حتی دختری مثل تو هم ‫ رویای ملاقات یک شاهزاده رو داره، ها؟
‫اوه... منظورم این بود...
‫منظورم این بود که به عنوان مثال می‌تونه این باشه!
‫متوجهم.
‫خب، پس بذار بگم که، ‫اسپنک خوردن هم یه مثال بود.
‫درسته.
‫یک مثال، نه بیشتر.
‫اما...
‫کسی رو داشتن کنارم وقتی ‫توی دردسر افتادم...
‫مثل یک شاهزاده که بتونه نجاتم بده...
‫بهش فکر می‌کردم که چقدر خوب می‌تونه باشه.
‫توی دردسری چیزی هستی؟
‫ن‍-نه!
‫اینطوری نیست که توی دردسر باشم!
‫اما، هیچ‌وقت نمی‌فهمی ‫که ممکنه در آیند توی دردسر بیوفتی.
‫متوجهم.
‫امیدوارم یه روز شاهزادت رو ببینی.
‫بله!
‫جس...
‫بله؟
‫زیاد پیش میاد اینجا ‫مردم تبدیل به خوک بشن؟
‫اینطور نیست که زیاد تجربه‌ای داشته باشم..
‫اما فکر نمی‌کنم مورد مشابهی بوده باشه.
‫طی ۱۰۰ سال اخیر، ‫درزمان عصر تاریک...
‫زمانی که جادوگرها همچنان در حال جنگ بودن...
‫شنیدم که اونا از جادو استفاده می‌کردن ‫تا مردم رو به حیوون تبدیل کنن.
‫اون جادوگرا...
‫همشون مردن؟
‫نه...
‫هنوز پیش ما هستن.
‫اینجا در میستریا...
‫اونا می‌گن که فقط خانواده پادشاه...
‫از نسل جادوگری هستن ‫که از عصر تاریک جون سالم به در برد.
‫پس، برای اینکه به فرم انسانیم برگردم...
‫تنها گزینتون اینه که ‫به پایتخت سلطنتی برین و پادشاه رو ملاقات کنین.
‫یعنی اینکه باید پادشاه کشوردتونو ببینم ‫و بگم...
‫می‌شه لطفا منو برگردونی؟
‫تنها گزینم همینه؟
‫اوم...
‫ها؟
‫خوش‌حالم می‌شم با شما برم.
‫هی!
‫زندگی خودتو داری، جس.
‫درواقع...
‫مرخصی می‌گیرم ‫تا به پایتخت سلطنتی برم.
‫پایتخت سلطنتی؟
‫بله.
‫به عنوان خدمتکار خونه کیلتیرین... ‫به عنوان بخشی از کارم.
‫اما بردن یه خوک ‫بی احترامی به شاه محسوب نمی‌شه؟
‫به من گفته شده که شاه، ‫یک فرد خیرخواه و مهربونه.
‫وقتی که داستانتون رو بشنوه، ‫مطمئنم میاد تا بهتون کمک کنه.
‫پس، هرطور شده منو با خودت ببر!
‫باشه!
‫با این حال، لحظه‌ای که وارد شرایطی بشم ‫که فقط شاه از پس درمان بربیاد...
‫تو قرار بود به پایتخت سلطنتی ‫سفر کنی، جس، درسته؟
‫به سادگیه یه طرح ساختگی به نظر میاد!
‫یالا، رویا! بهتر از اینا میتونی.
‫شاید این سرنوشته؟
‫ها؟
‫پس هدف این بوده که ‫دختر زیبا این رو بیان کنه،ها؟
‫پس تو بخشیده شدی. ‫نه، درواقع، منو ببخش، ضمیر ناخودآگاهم.
‫خب، اما...
‫حتی اگرم فقط با یه خوک هم‌صحبتی...
‫اگه یه دامن پوشیدی، ‫باید حواست باشه چطور خم می‌شی.
‫لطفاً منو ببخش!
‫بهتون چیز بی‌اهمیتی نشون دادم!
‫همف!
‫اگه اینطوری فکر می‌کنی...
‫پس دوست دارم، ‫دفعه بعدی چیز جذاب‌تری بهم نشون بدی.