‫دبیرستان دخترانۀ اوتوگی
‫صبح‌تون بخیر!
‫یوزاکی هستم؛ از امروز به بعد من به شما درس می‌دم.
‫از ملاقات باهاتون خوشوقتم!
‫دو نفر همو دیدن و قسم خوردن تا همدیگه رو...
‫... برای اون سال‌ها و ماه‌هایی که پیش رو دارن و فراتر از آن همدیگه رو دوست داشته باشن.
‫یه داستان بی پایانه؛
‫ولی داستانی که هر روزش با شادی معمولی پر شده.
‫این ادامه‌ی داستان بامبو شکنه.
‫(داستانی دربارهٔ شاهدخت کاگویا به همین نام)
‫داستانِ دو نفر که هدف دارن به ماه برسن،
‫و یه زوج خاص با یه ازدواج پر برکت.
‫تونیکاوا
‫ها؟ کلاس برنامه نویسی؟
‫فرمول‌هایی برای ماه و ستاره‌ها
‫درسته.
‫اخیراً، دولت کامپیوتر هارو بین بچه ‌ها پخش کرده
‫و یه جور برنامه آموزشی که بیشتر ‫روی فناوری اطلاعات تمرکز داشته باشه رو می‌خواد.
‫به‌خاطر همین کلاس منم سعی داره ‫کلاس‌های برنامه‌ نویسی‌ش رو شدید تر کنه.
‫آه، درسته، فکر کنم همچین چیزی به گوشم خورد.
‫منم از امسال دارم یکی از درس‌هاش رو می‌خونم...
‫و هیچ ازش سر در نمیارم!
‫کـ- که اینطور...
‫بعدش با مدیر حرف زدم،
‫و گفت حتی می‌تونیم یه نفر از بیرون که حتی جواز نداشته باشه رو
‫به‌عنوان معلم داوطلبی بیاریم!
‫و تو اولین نفری بودی که به ذهنم رسید، یوزاکی-کون!
‫عـ- عهه، خب یاد دادنش که خیلی آسونه-
‫همچنین می‌خوایم به بقیه معلم‌ها هم یاد بدی.
‫راستی، سنسه؛ برنامه‌‌ی ازدواجت چی شد؟
‫ها؟ چی؟
‫این کلاس‌های برنامه نویسی انقدر افتضاح پیش ‫ می‌رفتن که تمام وقتم بر باد رفت.
‫الان اصلاً توی موقعیتی نیستم که بتونم برنامه‌ی مراسم عروسی بچینم.
‫درمورد کنار هم زندگی کردن هم حرف زدیم؛
‫اما این کدو این‌چیزا اصلا نمی‌رن تو مغزم،
‫پس وقتی به باهم زندگی کردن فکر--
‫فهمیدم! انجامش می‌دم! باعث افتخارمه!
‫خب، برنامه نویسی به کنار؛ یاد دادن به چندتا دانش‌آموز راهنمایی نباید اونقدرا سخت باشه.
‫اوه، ببخشید؛ یادم رفت بهت بگم...
‫بله؟
‫من یه شغل جدید گرفتم. الان دارم ‫توی یه مدرسه‌ی دبیرستانیِ دخترونه کار می‌کنم.
‫عـــــــــه؟!
‫و اینطور شد که...
‫من الان جلوی یه کلاس پر از دختر دبیرستانی وایستادم.
‫امم، کسی سوالی داره؟
‫بله سنسه، یه سوال دارم!
‫بفرما، اینوکای-سان.
‫سنسه چند سال‌تونه؟
‫سنم؟
‫مشکلی نیست! مشکلی نیست!
‫یه مدرسه‌ی دخترونه‌ست؛ ولی همه‌شون ساکت و با ادبن.
‫تو هم زود بهشون عادت می‌کنی!
‫خب، توی ماه می 18 سالم شد.
‫هی! هی آروم بگیرین!
‫دارین سنسه رو تحت فشار می‌ذارین!
‫همه آروم بگیرین!
‫اه، امم...
‫نمایندۀ کلاس؛ شیروگانه هستم.
‫سنسه، لطفاً ادامه بدین.
‫اوه، ممنون.
‫خب، می‌دونم خیلی جوونم؛ ولی این‌کار الان شغلمه،
‫پس فکر می‌کنم بتونم همه چیز درباره‌ی برنامه نویسی رو بهتون یاد بدم.
‫واو یوزاکی-چان بنازم به اعتماد به‌نفست!
‫اوسا-سان...
‫نه، اینطوری نیست.
‫سنسه، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫امم... کورِنای-سان؟ بفرما.
‫چیزه... سنسه شما 18 سالتونه، درسته؟
‫پس برام سوال شده بود... ‫اون یه حلقه‌‌ی ازدواجه که روی انگشت حلقه‌تونه؟
‫اوه، درسته.
‫من ازدواج کردم.
‫ازدواج؟!
‫هی شماها! آروم بگیرین دیگه!
‫سنسه، شرمنده.
‫ازدواج کرده، میاکو.
‫با اینکه تقریباً همسن و سال خودمونه...
‫نباید اوضاع رو آروم کنی؛ نماینده؟
‫در گاله رو ببندین دیگه!
‫اگه خفه خون نگیرین، فک‌تونو میارم پائین!
‫ایـ- ایساکا-سنپای؟!
‫تو هم وضعت بهتر نیست، یاناگی!
‫اگه نمی‌تونی ساکت‌شون کنی همین‌الان دهن تورو هم سرویس می‌کنم!
‫چشم! ببخشید!
‫ایساکا-چان خیلی ترسناکه.
‫سر دلمو برد...
‫ا- امم، خب پس درس‌مونو شروع کنیم؟
‫بله! روتون حساب می‌کنیم!
‫واه، یدفعه‌ای جو عوض شد.
‫گمونم واقعاً دخترای جدی‌ای هستن.
‫خیلی‌خب؛ پس بیاین با یه توضیح کلی درباره‌ی برنامه نویسی شروع کنیم.
‫بله!
‫توی مدرسه‌م~ ‫یه‌کم مظطربم
‫تو کارت موفق باشی. ‫تشویقت می‌کنم.
‫ناسا-کون داره توی یه مدرسه‌ی دخترونه معلمی می‌کنه...
‫خب، دراصل داره این‌کارو می‌کنه تا به کس دیگه‌ای کمک کنه؛ ولی...
‫مدرسه دخترونه، ها...
‫پر از دخترهای جوونه!
‫نـ نه، نه. آروم بگیر.
‫نگران چی‌ ام من؟ ‫مسخره‌ست.
‫ولی دخترای دبیرستانی خیلی تندخو ان.
‫اگه بفهمن ازدواج کرده بد سر به سرش می‌ذارن.
‫بله، اینم از درس امروز.
‫اگه کسی سوال داره؛ من توی اتاق معلم‌هام.
‫سنسه! یوزاکی-سنسه!
‫بالأخره می‌تونم استراحت کنم.
‫یوزاکی-سنسه...
‫می‌تونم ازتون مشاوره عاشقانه بگیریم؟
‫اه، نه، نه.
‫من یه معلم واقعی نیستم؛ پس...
‫ولی چند لحظه پیش که گفتین هرکسی سوالی داره می‌تونه باید پیش‌تون.
‫منظورم درمورد درس‌ها بود.
‫اینجور مشاوره‌ها رو بهتر نیست از یه معلم زن مثل یاناگی-سنسه بگیری؟
‫اون که غیرممکنه.
‫آخه یاناگی-چان هیچ تجربه‌ی عاشقانه‌ای نداره.
‫حرفت خیلی تند بود.
‫واقعاً خیلی کم پیدا می‌شه کسی که
‫ هم‌سن شما باشه و احساسات زن‌ها رو درک کنه، سنسه.
‫صـ- صحیح...
‫پس، نمی‌دونم می‌تونم بهت مشاوره‌ی خوبی بدم یا نه؛ ولی مشکلت چیه؟
‫دوست پسرم همه‌ش دختربازی می‌‌کنه و ‫پشت سرم بهم خیانت می‌کنه.
‫نه وایسا! این دیگه زیادی جدی بود که ‫یه‌دفعه‌ای بیای به یکی مثل من بگی!
‫هرموقع می‌رم خونه‌ش، همه‌ش داره با دخترای دیگه ور می‌ره.
‫خدایی وحشتناکه.
‫خـ- خب، بهتر نیست بهم زدن رو در نظر بگیری؟
‫سنسه؛ اگه به همین راحتی بود که الان مشکلی نداشتم.
‫اون‌روزی که رفتم خونه‌ش، باهم دعوا کردیم.
‫بهش گفتم «بین من و اون به کدوم‌یکی بیشتر اهمیت می‌دی؟!» و بعدش گفت...
‫تیفا اولین عشق من بود؛ پس...
‫اینم از این.
‫عه؟! منظورت از «دختربازی» این بود؟
‫بازی و انیمه شده کل زندگیش.
‫حتی دستم رو هم نمی‌گیره.
‫خـ- خدارو شکر! اتفاقاً خیلی هم بحث منطقی‌‌ای بود!
‫اصلاً هم خوب نیست!
‫هر فصل درباره‌ یه وایفوی جدید حرف می‌زنه!
‫به من هیچ توجه نمی‌کنه!
‫خـ- خب، فکر کنم برای الان عیبی نداشته باشه.
‫احتمالاً چون یه دختر مثل تو ‫انقدر مستقیم پیگیرشه مضطربه.
‫واقعاً اینطوریه؟
‫اما اگه شما اینو می‌گین، پس شاید همینطور باشه.
‫چرا مگه؟
‫خب، چون شما یه آدم خیلی قابل اعتماد به‌نظر میاین.
‫آخه سنسه؛ شما حتی قبل از شروع کلاس اسم‌های مارو بلد بودین، نه؟
‫منو هم قبل از اینکه کسی بهتون بگه ‫ اسمم چیه با اسم صدا کردین.
‫برای یه استاد مهمان که فقط اومده تا ‫برای برنامه نویسی کمک‌مون کنه خیلی خفنه.
‫پسر، دخترا واقعاً محشرن.
‫به همچین چیزایی قشنگ توجه می‌کنن.
‫به‌خاطر همین با خودم فکر کردم که این آدم حتماً با یه شخص شگفت انگیزی ازدواج کرده.
‫بله! دقیقاً همینه.
‫راستی-
‫یوزاکی-چان، اسم کوچیکت چیه؟
‫او- اوسا-سان؟ ا- اسم کوچیکم؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، هیچ‌وقت بهمون نگفته بود.
‫مگه نه؟
‫می‌خوام شماره‌تو ذخیره کنم؛ پس بهم بگو!
‫اه، امم... ناسا هستم؛ یوزاکی ناسا.
‫چه شیک! ناسا توی «کاتاکانا»؟
‫(یکی از دو خط هجانمای زبان ژاپنی است و در کنار هیراگانا، کانجی و روماجی ‫ مؤلفه‌های اصلیِ سامانه نوشتاری ژاپنی را تشکیل می‌دهد.)
‫نه...
‫با کانجیِ «آسمون پرستاره» نوشته می‌شه و «ناسا» خونده می‌شه.
‫اوه، کـ- که اینطور...
‫خب... چهطور بگم خوشبحالت، ها؟
‫واو، خیلی وقته همچین عکس‌العملی رو ندیده بودم.
‫ولی نگران نباش؛ اینجا هم یه نفر دیگه هم رو داریم که اسمش خیلی خفنه!
‫درسته، یوزاکی-چان!
‫لازم نیست نگران باشی کسی روت لقب بذاره!
‫عه؛ همچین کسی هم بود؟
‫اوه، متوجه نشدی؟
‫خب بیشتر مردم تا وقتی که بهشون نگی نمی‌فهمنش.
‫ولی وقتی بفهمی در اصل چیه غافلگیرت می‌کنه، نه؟
‫با این‌حال، مثل اینکه شاهدخت‌مون امروزم حالش زیاد خوب نبود.
‫نیومد برای کلاس‌‌ها.
‫شاهدخت؟
‫درسته. یه‌جورایی آدم ویژه‌ایه؛ پس ماهم اینطوری صداش می‌کنیم.
‫اومدم خونه.
‫خوش اومدی.
‫خب چطور بود؟
‫ خیلی دردسر بود!
‫خیلی شلوغش می‌کردن.
‫کـ- که اینطور...
‫ولی وقتی از تو تعریف کردن واقعاً خوشحال شدم.
‫وقتی درمورد ازدواجم بهشون گفتم بحثش پیش اومد.
‫واقعاً دخترا درمورد اینجور چیزا خیلی حساسن، نه؟
‫یه‌نفر گفت که مطمئنه آدم شگفت انگیزی هستی.
‫عهه؟ خب خوشحال شدم...
‫هوم! به‌خاطر همین خیلی ازت تعریف کردم!
‫به‌نظرت بازم کلاس برنامه نویسی داریم؟
‫خب معلومه که داریم. درس‌ها خیلی فهمیدن‌شون آسون بود.
‫به گمونم.
‫من دلم می‌خواد بیشتر درمورد روابط عاشقانه بشنوم.
‫کنجکاوم بدونم که همسرش چه‌جور آدمیه.
‫ولی خدایی، یکی به ساده لوحی اون که متاهل باشه؛ ‫ زیادی سکسی نیست؟
‫بس کن، جسی.
‫می‌شه تصورشو تو ذهنمون نندازی؟
‫شاید اگه همسرش رو هم رو در رو ببینیم سکسی‌تر بشه.
‫خوبه! فکر خوبیه.
‫مگه نه؟
‫ای بابا... چه مسخره‌ست.
‫بی خیال.
‫اراجیف مردم‌های عادی برای شاهدخت جالب نیست؟
‫به‌نظرت هست؟
‫معلومه که نه.
‫ولی یاناگی سنسه که بهمون گفت اون خیلی باهوشه.
‫ممکنه هم سطح خودت باشه.
‫نظرت چیه؛ کاگویا؟
‫به‌نظرت سوکا-سان از اون آدم‌های حسوده؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم حسودیه؛ حسودی.
‫مگه یه یاروی پیر قبلاً نقل قول نکرده بود که «به‌خاطره عشقه که ما زجر می‌کشیم»؟
‫نمی‌دونم؛ ولی فکر نکنم اون آدمی که ازش حرف ‫ می‌زنی واقعیت داشته باشه.
‫دارم می‌گم؛ سنپای به‌نظرت سوکا-سان مشکلی نداره که توی مدرسه‌ی دخترونه درس می‌دی؟
‫اه، به‌نظر که مشکلی نداره.
‫همچین حرفی می‌زنی؛ ولی اگه تو به جای اون بودی چی‌کار می‌کردی؟
‫بر فرض بگیم سوکا-سان بخواد بره توی یه مدرسه‌ی پسرونه و خدمتکار بشه؛ چی‌کار می‌کنی؟
‫نه وایسا. این فرضت کلاً با عقل جور درنمیاد!
‫بر فرض بگیم سوکا-سان...
‫بخواد با یه دامن کوتاه و لباس خرگوشی خدمتکاری به یه مدرسه‌ی پسرونه بره؟!
‫دیگه فرضت تبدیل به فانتازی شده!
‫و تازه اگه یه مدرسه‌ پر از پسرای لختِ خوشتیپ بود؟
‫دارم می‌گم دیگه داری زیادی فانتازیش می‌کنی!
‫یه خدمتکار ناز پیش یه مشت دانش‌آموز لخت...
‫سنپای تو هم قلبت تند تند نمی‌زنه؟
‫برای یه دلیل دیگه البته.
‫به‌خاطر همین موندم اگه اونم به‌خاطر رفتن تو ‫ به یه مدرسه‌ی دخترونه ناراحت شده باشه!
‫به‌نظرت اینطوریه؟
‫همچنین حقیقت اینه که این ممکنه یه فرصت برات باشه!
‫فرصت؟
‫درسته!
‫یه زن حسود...
‫مساوی است با یه زن ناز.
‫حسادت مساوی است با نازی؟!
‫«دخترای دبیرستانی می‌خوان شوهر دلبند منو بدزدن!»
‫«چه خبره چه خبره؟! من که خیلی از اونا ناز‌ترم»
‫امکانش هست که یه همچین واکنش خیلی نازی رو ببینی.
‫و- واقعاً؟!
‫ولی خب، فکر نکنم سوکاسا-چان اینطوری رفتار کنه...
‫ولی قطعاً خیلی ناز می‌شه.
‫مگه نه؟!
‫پس موفق باشی.
‫توی چی دقیقاً؟
‫سوکاسا-چان حسودی کنه ها...
‫آها؛ پس اینطور؟
‫یه‌کم تصورش سخته.
‫حمام‌خانۀ یوفوین به سبک کوساتسو
‫روزی ‫ دیگر
‫شنیدم ناسا-کون داره توی یه مدرسه‌ی دخترونه معلمی می‌کنه.
‫خب، درسته؛ ولی... ‫مگه تو یه دختر دبیرستانی نیستی که الان باید مدرسه باشه؟
‫روز مدرسه‌ست، ها.
‫پوکمون تازه پخش شد!
‫الان که وقت مدرسه رفتن نیست!
‫نه؛ جدی می‌گم، برو مدرسه.
‫تازه الان نگران نیستی؟
‫ها؟
‫دارم می‌گم! اونجا توسط دخترای مدرسه‌ای محاصره می‌شه ها!
‫نـ- نه؛ اصلاً هم نیستم! چرا باید نگران همچین چیزی باشم؟
‫اه، صداش داره می‌لرزه.
‫ولی نگران نباش! من یه فکر بکر دارم!
‫نه راستش از تو بعیده؛ پس به خودت زحمت نده.
‫وایسا! اول گوش کن ببین چی می‌گم!
‫پس، این فکر بکرت دقیقاً چیه؟
‫به‌نظر من حسادت سلاح نهاییِ یه تسوندره‌ست!
‫«باورم نمی‌شه! من خیلی از اون دخترا ناز‌ترم!»
‫چه رفتار دوست داشتنی‌ای!
‫واقعاً نباید می‌پرسیدم.
‫به‌خاطر همین نمی‌تونن باهاش رقابت کنن!
‫اینطور دیگه بدون شک رابطه‌تون باهم بهترم می‌شه!
‫من همچین رفتاری رو توی صدها انیمه و بازی ویدیویی دیدم؛
‫پس مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
‫ا-اوه، واقعاً؟
‫خب دفعه‌ی بعدی که با هم تنها شدین غیر مستقیم ‫ بحث مدرسه رو پیش بکش و امتحانش کن.
‫مطمئنم اون‌موقع ناسا-کون هم تو رو کلاً به یه چشم دیگه‌ای می‌بینه!
‫اوه، هوم. باشه.
‫بااین‌حال؛ واقعاً شک دارم ناسا-کون به دخترای دبیرستانی نظری داشته باشه.
‫امروز هم هوا خیلی خوب بود.
‫همینطوره.
‫راستی؛ فرصت نشد که ازت بپرسم...
‫چطور بود مدرسه‌ی دخترونه؟
‫ها؟
‫د- دخترِ نازی اونجا بود که باعث مضطرب شدنت بشه؟
‫ها؟ نکنه این...
‫حسادته؟!
‫و اگه اینجا اینطوری جواب بدم...
‫«آره؛ انقدر کیسِ ناز بود که خودم موندم چی‌کار کنم»
‫بعد شاید...
‫«از دست تو! من از اونا خیلی نازترم!»
‫... همچین عکس‌العملی رو ازش ببینم!
‫ولی نباید الکی نگرانش کنم.
‫نـ- نه واقعاً؟ هیچ دختر نـ- نـ- نازی نبود!
‫عـ- عزیزم...
‫نه وایسا! اشتباه شد!
‫مطمئنی؟
‫یه‌جور جادو از دختر مدرسه‌ای ها بهت نخورد؟
‫نه اصلاً!
‫چنین چیزی روی من اصلاً کار نمی‌کنه!
‫خب پس حله دیگه.
‫سوکاسا-چان!
‫مـ- من به هیچ دختر دیگه‌ای به غیر از تو علاقه ندارم!
‫اوه... که اینطور.
‫پس... یه چیزی بگو که اثباتش کنه.
‫یه چیزی که اثباتش کنه؟
‫اوه؛ هوم. فهمیدم.
‫پس... دوست دارم، سوکاسا-چان.
‫بعدش؟
‫بعدش...؟
‫خب... خیلی نازی، سوکاسا-چان!
‫بقیه‌ش؟
‫سوکاسا-چان، عاشقتم!
‫و؟
‫شاهدخت من فقط خودتی، سوکاسا-چان!
(فرض کن سینگل باشی و اینارو ترجمه کنی)
‫خب، حالا که دیگه این‌همه گفتی.
‫فعلاً، بیا برگردیم خونه.
‫هـ- هوم...
‫توی تدریس داوطلبانه‌ت تمام تلاشت رو بکنی ها!
‫باشه!
‫عجب، متأهل بودن چه عالیه؛ جسی.
‫واقعاً نمایش خوبی بود.
‫درک کلاس از برنامه نویسی، صادقانه بگم خیلی وخیمه.
‫جدی؟
‫بله؛ جدی.
‫یه آزمون ساده ازشون گرفتم...
‫و از 100 نمره‌ی کل، میانگین شده 28.
‫میانه حدود 15 بود؛
‫پس به‌نظرم در حال حاضر هیچ‌کس حتی پایه رو هم درک نمی‌کنه.
‫شنیدین دیگه؛
‫مدیر آزومامیا.
‫با اینکه همه‌شون خیلی راحت از گوشی‌هاشون استفاده می‌کنن...
‫درواقع از اساتید هم یه آزمون مشابه با این گرفتم،
‫و نتایج اونا هم افتضاح بود.
‫به انداز‌ه‌ی نمره‌های دانش‌آموزا بد نبودن؛
‫ولی هردفعه گول سوالات انحرافی رو ‌خوردن.
‫به‌نظرم توی درکش یه حفره‌ی بزرگ هست.
‫سـ- سوال انحرافی هم بود؟
‫برای مثال: سوال سه؛ توی نگاه اول خیلی آسون به‌نظر میاد،
‫ولی یه شرط هست که باید جواب حتماً زیر 128 بایت باشه.
‫ولی جواب‌های شما همه بالاتر از اون بودن، پس درست نبودن.
‫مدیر، این داره چی می‌گه؟
‫شش! حتماً یه مسئله‌ی خیلی پیچیده‌ست.
‫بنابراین،
‫این سیستم نظارت آموزشی رو ساختم تا در درس‌های آینده کمکی بشه.
‫یه شاخص تصویری از وضعیت دانش‌آموزا رو به نمایش می‌ذاره،
‫و اینطور موضوعاتی که توشون مشکل دارن رو با یه نگاه می‌تونیم بفهمیم.
‫ا- این...
‫محشره!
‫از این سیستم برای درس‌های دیگه هم می‌تونیم استفاده کنیم؟
‫می‌تونیم.
‫یه دور آزمایشی با نمره‌های درس ریاضی امتحان کردم، ‫و اینطوری شد.
‫این به برنامه‌ی درسی‌مون هم کمک بزرگی می‌کنه...
‫و خودت اینو درست کردی، یوزاکی-کون؟
‫بله. خوشم میاد همچین چیزایی درست کنم.
‫که اینطور.
‫یاناگی-سنسه؛ یه لحظه میای؟
‫اوه، بله.
‫قضیه اون پسره چیه؟! یه پا نابغه‌ست که.
‫You dragged a random genius in here?!
‫یوزاکی-کون از قدیم نمره‌هاش خیلی خوب بود.
‫این که خیلی فراتر از اونه!
‫شبیه یکی از همون شخصیت‌های داستانیه ‫ که به یه دنیای دیگه احضار می‌شه؛
‫«و بعدِ انجام دادن یه کار خیلی خفن میاد می‌گه «اوه، مگه چی‌کار کردم؟»
‫ولی این فوق‌العاده‌ست؛ یاناگی-سنسه!
‫با کمکِ اون، مدرسه‌ی ما توی شهر برترین می‌شه...
‫نه، برترین مدرسه‌ی دخترونه تو کل کشور می‌شه!
‫ولی یوزاکی-کون فقط داره کار داوطلبی می‌کنه...
‫درباره چی حرف می‌زنی، یاناگی-سنسه؟
‫یوزاکی-سنسه به طور ویژه به‌عنوان دبیر مدرسه‌ی ما منصوب شده.
‫به طور ویژه منصوب شده؟!
‫اصلاً همچین قانونی هم داریم؟
‫الان داریم. همین‌الان اجراش کردم.
‫نه نه. اصلاً اینجوری می‌شه؟
‫معلومه که می‌شه. هرچی باشه من مدیرم ها.
‫اگه من بگم می‌شه، پس یعنی می‌شه.
‫درضمن...
‫یوزاکی-سان ممکنه بتونه به درس‌های گِکو-سان هم رسیدگی کنه.
‫بنابراین، یوزاکی-سنسه؛ از همکاری باهات خوشحالیم.
‫هه؟ اه، بله.
‫شرمنده، کاراتو بیشتر کردیم.
‫مشکلی نیست.
‫اینطوری شاید به شما کمکی کنه تا زودتر ازدواج کنین.
‫ممنونم.
‫ولی یه چیز دیگه هم بود که خواستم ازت بپرسم...
‫می‌گم، می‌تونیم یه لحظه بریم توی این کلاس؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫این تخته سیاه...
‫تخته سیاه؟
‫اوه، عالیه! این دیگه چیه؟
‫یه نفر مسیرِ سفر به ماه رو محاسبه کرده.
‫یوزاکی-کون، می‌فهمی این چیزارو؟
‫بله. ولی فقط یه مشکلی هست.
‫هرکسی اینو نوشته خیلی باهوشه؛
‫ولی شاید یه‌کم آزرده خاطر باشه.
‫آزرده خاطر؟
‫بله. فکر کنم خواسته‌ش اینه که به یه جایی دور از همه چیز بره.
‫داری یه اشتباه رو تصحیح می‌کنی؟
‫نه.
‫فرمول اشتباه نیست.
‫من فقط یه مسیر برگشت به زمین رو بهش اضافه کردم.
‫هیچ محاسبه‌ای در رابطه با برگشتن نبود، پس...
‫برگشتم.
‫خوش اومدی، ناسا-کون.
‫امروز چطور بود؟
‫یه‌جورایی جالب بود.
‫فکر کنم یه دختر باهوش هست که ممکنه خوب باهاش کنار بیام.
‫اوه، پس اینطوره...
‫هیچ منظوری نداشتم!
‫خب، هرچی باشه سوکاسا-چان اونقدرا باهوش نیست.
‫شاید خوب باهم کنار نیاین...
‫نه، نه، نه. اصلاً اینطور نیست!
‫پس صحبت کردن با من هم برات جالبه؟
‫معلومه! همیشه وقتی باهات حرف می‌زنم خیلی بهم خوش می‌گذره‌‎‌!
‫از چه نظر؟
‫عه؟
‫وقتی با من حرف می‌زنی از چه نظر برات جالبه؟
‫خب...
‫عکس‌العمل‌هات همیشه خیلی نازن... ‫از نظری که باعث تند تند زدن قلبم می‌شه.
‫خب، اگه اینطور باشه...
‫اوه، شما دوتا!
‫همین‌الان لاس زدنا‌تون رو بس کنین.
‫کورنای-سان؟
‫یه پیغام از طرف شاهدخت برات دارم؛ یوزاکی-سنسه.
‫یه پیغام؟
‫می‌گه «سرت تو کار خودت باشه، احمـــق».
‫پیش‌نمایش قسمت بعدی
‫باورم نمی‌شه یوزاکی-سنسه توی این سن متاهل باشه.
‫هنوز پیگیر اینی، میاکو؟
‫تو کنجکاو نیستی، کورنای؟
‫آخه ازدواج کردن ها.
‫شاید باهم برن حموم و کارای دیگه باهم بکنن...
‫واقعاً فکر کردن درمورد این چیزا رو دوست داری، نه؟
‫می‌دونستی سنسه توی یه حموم‌خونه زندگی می‌کنه؟
‫عه؟