‫بعداً می‌بینمت،
‫ارن.
ها؟
...میکاسا
.بیا دیگه برگردیم
...چرا
اینجام؟ ...
‫اصلاً توی باغ نیستی.
خواب عمیقی داشتی؟
...نه
.یه‌جورایی حس می‌کنم یه خواب خیلی‌خیلی طولانی دیدم
ولی چه خوابی بود؟
.یادم نمیاد
ارن؟
چرا داری گریه می‌کنی؟
بخش اول
غرش
.خوب گوش بده، خلیل
.فقط من و تو دربارۀ این کیسه می‌دونیم
تا وقتی پر بشه، پول‌هام رو .داخلش جمع می‌کنم
بعدش اون‌قدری جمع می‌شه که .همگی بتونیم یه جای بهتر زندگی کنیم
...ولی رمزی، اگه به دزدی ادامه بدی
.ممکنه یه روزی دست چپت رو هم قطع کنن ...
.نباید بازم بابابزرگ رو ناراحت کنی
...ولی
.یکی‌مون باید یه کاری بکنه ...
،اگه توی اون چادرهای کثیف بمونیم
.گذروندن زمستون برامون خیلی سخت می‌شه
.هر سال خیلی‌ها می‌میرن
،پس خلیل
اگه مُردم، می‌شه این پول رو به بقیه بدی؟
...رمزی
!قایمش کن
چه خبر شده؟
...مردم شهر دارن
فرار می‌کنن؟ ...
چرا؟
مترجمین
0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
00000000000000000
00000
0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
...........
E
l
i
x
i
r
A
r
s
e
n
a
l
چند وقت دیگه؛
،که دقیقاً نمی‌دونم زمانش کی می‌رسه
.این آدم‌ها رو قتل‌عام می‌کنم
.به‌زودی همه‌شون می‌میرن
...نه
.من اونا رو می‌کشم
.برای انجامش هم تصمیمم رو گرفتم
...که یعنی
،برای نجات پارادیس ...
.هیچ راهی پیدا نکردیم
.هرچیزی که اینجاست، نابود می‌شه
خونه‌ها؛
مردمش؛
حیوون‌هاش؛
زندگی آدم‌هاش؛
.رؤیاهاشون
،اگه مامان بود
چی می‌گفت؟
،کسایی که باید بمیرن
ما الدیایی‌ها نیستیم؟
مثل پادشاه دیوارها که مرگ رو ترجیح داد؟
،حداقل تعداد آدم‌هایی که توی جزیره می‌میرن
.در مقابل مردم دنیا، چیزی به‌حساب نمیاد
،اینم هست که اگه الدیایی‌ها نابود بشن
.معضل تایتان‌ها هم باهاشون از بین می‌ره
...ولی نمی‌تونم همین‌جوری
.با همچین پایانی کنار بیام ...
...این صحنه
.توی خاطرات آینده‌م دیدمش
...انگار قراره
.به این بچه کمک کنم ...
پسره یه پناهنده‌ست و .کم از مردم جیب‌بری نکرده
.اینجا هم داریم حسابش رو می‌رسیم
.یا بهتر بگم که داریم از شر آفت خلاص می‌شیم
.به جنابعالی ربطی نداره
.گم شو
آره؛
.درسته
چی پیش خودم فکر کردم؟
.به‌هرحال یه روزی این بچه رو هم می‌کشم
فکر کردم کی‌ام؟
!بگیر که اومد
،وقتی می‌خوام مرتکب بزرگ‌ترین جنایت علیه بشریت بشم
به چه حقی می‌تونم وانمود کنم که عدالت برام مهمه؟
.انگار آینده عوض نمی‌شه
!ممنونم
.منم مثل خودتم، راینر
.یه آشغال دودِل
.نه؛ این‌طور نیست
.از اونم بدترم
.متأسفم
چرا دارید گریه می‌کنید؟
!رمزی
!خلیل
!بجنبید
!بیاید اینجا
!رمزی
!بدویید
چرا تایتان‌ها اونجان؟
!به‌طرف کوهستان
!به جاهای مرتفع برید
!فایده‌ای نداره
!اونجا رو ببینید
!تایتان‌ها از کوه هم بالا رفتن
!خدایا کمک‌مون کن
!کارمون تمومه
!جایی برای فرار نیست
مارلیایی‌ها بدون اینکه چیزی بهمون بگن، فرار کردن؟
!خیلی سریعن
،رمزی
...یعنی ما
زیر پاهاشون له می‌شیم؟ ...
!معلومه که نه
!نباید تسلیم بشی
...برای نجات جزیره
...به‌خاطر الدیا
ولی فقط اینا نیست؛
!پول‌هامون
!خلیل
،واقعیتی که پشت دیوارها حاکم بود
.اصلاً شبیه دنیایی نبود که روزی رؤیاش رو داشتم
!خلیل
.اصلاً شبیه دنیایی نبود که توی کتاب آرمین دیده بودم
،وقتی فهمیدم زندگی بشریت ،پشت دیوارها هم جریان داره
...خیلی
.ناامید شدم ...
...من
...می‌خواستم
...همه‌چی رو
.نابود کنم ...
.متأسفم
!خیلی متأسفم
!هوی
!دروازه رو باز کنید
!بذارید بیایم داخل
کسی اینجاست؟
کسی نیست؟
!یکی بیاد
.عزیزم
بالأخره وقتش شد؛ نه؟
.روزی که تاوان گناهان‌مون رو می‌دیم
،از وقتی که به‌دنیا اومدم
.همیشه اون دیوارهای خفقان‌آور جلوی چشم‌هام بودن
آبِ آتشین؛
سرزمین یخی؛
زمین‌های شنی؛
،هرکسی اینا رو توی زندگی‌ش دیده باشه
.کسی بوده که بزرگ‌ترین آزادی توی این دنیا رو چشیده
...پس این
!آزادیه ...
...بالأخره
به اینجا رسیدیم؛ ...
.به این منظره
مگه نه، آرمین؟
...ارن
زخم‌هات دیگه خوب شدن؟
ها؟
آنی؟
.آره؛ چون یه‌کم وقت برای استراحت داشتیم
هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم .دوباره بتونیم این‌جوری استراحت کنیم
کنارم می‌شینی؟
...هنوز
.ازت تشکر نکردم ...
ها؟
.به‌خاطر کل اون سال‌هایی که باهام حرف می‌زدی
.ازت ممنونم
.خیلی تنها بودم؛ فکر می‌کردم دیگه عقلم رو از دست می‌دم
،گوش‌کردن به حرف‌های تو و هیچ .تنها دل‌خوشی‌ای بود که داشتم
...آنی
چرا اون‌همه مدت با تیکه‌سنگی حرف می‌زدی که حتی نمی‌تونست جواب حرف‌هات رو بده؟
اون‌بیرون دخترهای شادتر و بهتر از من برای حرف‌زدن بودن دیگه؟
...اون‌طور
.نیست ...
.چون دلم می‌خواست ببینمت، آنی
چرا؟
چی؟
واقعاً نمی‌فهمی؟
بعد از اون‌همه تیکه‌ای که هیچ بهم انداخت؟
.نمی‌فهمم
اصلاً چیکار دارم می‌کنم؟
،الان توی کل دنیا، صدها هزار نفر
دارن زیر پای تایتان‌ها له می‌شن؛
...بعدش ما داریم
.گرفتم
تو آدم خوبی هستی؛
به‌خاطر همین هم حاضری با دشمنی مثل من حرف بزنی؛ نه؟
برای همین هم هست که .بی‌خیال متقاعدکردن ارن نمی‌شی
ممکن بود هرلحظه از اون سنگ بیرون بیام؛
حرف‌زدن با یه هیولا هم .یه راه برای جلوگیری از درگیری بود
مگه نه؟
.نرو
...راستش
قبلاً اینو بهت گفتم؛ ...
.واقعاً از اینکه بهم بگن آدم خوب، بدم میاد
.دستم به خون خیلی‌ها آلوده‌ست
...از غیرنظامی‌ها گرفته
.تا بچه‌ها ...
،حالا هم تصمیم گرفتم
قدم توی مسیری بذارم که خیانت به مردم جزیره‌ست؛
.به‌خاطرش همرزم‌هام رو کشتم
.خیلی‌وقته که منم یه هیولا شدم
،بخشی از وجودم فکر می‌کرد که یه روزی
قولی که من و ارن برای سفر ،به دنیای ناشناخته به‌هم دادیم
.به حقیقت تبدیل می‌شه
انگار دنیای ناشناخته به اون خوبی‌ها نبوده؛ نه؟
،آره؛ از دنیایی که خیال می‌کردیم .خیلی فرق داشت
...ولی
می‌خوام باور داشته باشم که اون‌طرف ...دیوارها، هنوز جایی هست که
.هیچی ازش نمی‌دونیم ...
خیلی ساکته، نه؟
تا الان مردم اودیها به جنوب فرار کردن؛
.مخصوصاً از اونجایی که هیچ کشتی‌ای باقی نمونده
...خب
.دیگه امیدمون به شماست، قبیلۀ آزومابیتو ...
بله؛
به‌ هرقیمتی که شده، تلاش می‌کنیم .تا قایق پرنده رو به پرواز دربیاریم
!سرپوش رو بردارید
!بجنبید
!تف توش
!این بمب‌ها اگه بذارن
.بیا بِبُریم و بندازیم‌شون دور
.وایسا
شاید بشه ازشون استفاده کرد؛
.اینا رو هم داخل قایق پرنده می‌ذاریم
!چطور ممکنه؟
همه‌شون مُردن؟
...فرمانده ماگاث
...خانواده‌م و مردم لیبریو
همگی مُردن؟ ...
تایتان‌های غرش، بیشتر قارۀ مارلی .رو با خاک یکسان کردن
پس حالا چیکار کنیم؟
با همین چند نفر، چه کاری از دستمون برمیاد؟
شرمنده؛
.منم نمی‌دونم
،آنی
.تجهیزاتت رو چک کن
هنوز به ابزار مانور سه‌بعدی جدید عادت نداری؛ نه؟
اطراف اینجا یه‌کم همراه راینر .تمرین کن تا کار باهاش دستت بیاد
چرا؟
...باید
...هرکاری که از دستمون برمیاد رو
انجام بدیم؛ ...
...پس
.بهتون گفتم که کنار می‌کشم
حتی نمی‌خوای سوار قایق پرنده بشی؟
شرمنده؛
.ولی نمیام
...کل این قضیۀ نجات بشریت رو
...راستش
.خیلی درک نمی‌کنم ...
‫به‌عنوان یه الدیایی که توی مارلی زندگی می‌کرد، همین «بشریتی» که ‫ می‌خواید نجاتش بدید، همیشه ما رو آزار و شکنجه می‌دادن.
.از همون لحظه‌ای که به‌دنیا اومدیم، این‌جوری بوده
حتی اگه فرض کنیم که تایتان‌های غرش ،همین‌جا متوقف بشن
،با نابودی مارلی
.دیگه کسی نیست که از الدیایی‌ها محافظت کنه
واقعاً از این بابت متأسفم؛
اونا دارن همه‌چیزشون رو فدای ذره‌ای امید می‌کنن .که به نجات سرزمین‌شون دارن
‫ولی،
.من دیگه نمی‌تونم بجنگم
...می‌خوام آخرین لحظات عمرم رو
.در آرامش سپری کنم ...
از کی این‌طوری شده؟
چی رو می‌گی؟
.آها
.فهمیدم
چی رو فهمیدی؟
.قرار نیست دیگه زجر بکشی
...ولی
.آرمین همراه ما، سوار قایق می‌شه تا پیش ارن بریم ...
.می‌دونم
خب؟
تو می‌خوای چیکار کنی؟
،برای نجات بشریت
ارن رو می‌کشی؟
.نمی‌کشمش
ارن خیلی از خونه دور شده؛ .می‌خوام برگردونمش
.فقط همین
راستی یادم افتاد؛
شالگردنت رو گم کردی؟
.دارمش
!خطرناکه
!باید استراحت کنید
استراحت کنم؟
اگه بیشتر از این استراحت کنم که شما عوضی‌ها !اصلاً یادتون می‌ره منم توی این کشتی‌ام
تازه اون هرزۀ ریشو هم که بعد از شکستن .دستش از حال رفت، بیدار شده
.از زیر زبونش می‌کشیم ارن کجا می‌خواد بره
برای اینکه ناوگان متحد کشورهای دنیا ،برای سرکوب پارادیس، عازم اونجا بشن
.باید قبلش توی بندرگاه کاریفا جمع بشن
،بعد از حمله به لیبریو
یه ماه به متحدین وقت می‌دیم تا اونجا جمع بشن؛
بعدش تو و زیک باهم تماس برقرار می‌کنید .و قدرت تایتان بنیان‌گذار رو به‌دست میارید
.اون‌موقع غرش رو در مقیاس محدودی فعال می‌کنی
،چند صد تایتان از دیوار خارجی منطقۀ شیگانشینا
.به‌راحتی می‌تونن اونا رو از بین ببرن
هدفمون فقط همینه؟
واقعاً برای اینکه تا چند دهه اونا رو از پارادیس دور کنیم، می‌تونه کافی باشه؟
،کشوری که ناوگان جنگی‌ش رو از دست داده .گرفتار بحران اقتصادی می‌شه
تا وقتی این کارو با همۀ ابرقدرت‌های .جهان بکنیم، می‌تونه خیلی کافی باشه
،اگه بخوام سراغ هدف دیگه‌ای برم این دژ توی کوهستان‌های جنوب مارلی می‌تونه ایده‌آل باشه؛
.مرکز تحقیقات هوایی اینجا می‌تونه خطرآفرین باشه
...احتمالاً اونجا
.دومین هدف ارن باشه ...
...دژ سالتا
...منطقی هم هست؛ به‌ویژه اگه از وجود سلاح‌هایی خبر داشته که
شانس هرچند کمی برای حملۀ مؤثر ... .به تایتان بنیان‌گذار رو دارن
،فکر کنم بعد از بندرگاه کاریفا .اونجا مقصد بعدیش باشه
.می‌خواد کشتی‌های هوایی اونجا رو نابود کنه
.چه سربه‌زیر داری جواب می‌دی
.یه درخواست ازتون دارم
.لطفاً اقرار کنید
زیک شکست خورد؛
.ولی حق با اون بود
،تنها راه‌حل برای معضل دوهزار‌سالۀ الدیا
.نقشۀ اتانازی اون بود
،دیگه مطمئنم با وجود این فاجعه .متوجه این موضوع شدید
آره؛
.اقرار می‌کنم
.نتونستم هیچ راه‌حل، امید یا آینده‌ای رو جلوی ارن بذارم
.به ناتوانیم اقرار می‌کنم
.اینم از آخرین بشکه‌ای که توی کشتی آوردیم
.همون‌جا بذارش
.لطفاً اون دو تا رو با خودتون ببرید
اینکه توی کشتی باشن هم سلامتی‌شون رو تضمین نمی‌کنه؛
.ولی بهتر از اینه که سوار قایق پرنده بشن
صدالبته هیچ مشکلی با این مسئله ندارم؛
ولی خودشون هم اینو می‌خوان؟
.توی اتاق، حبس‌شون می‌کنم
،تا وقتی قایق پرنده از اینجا نرفته .نذارید برن بیرون
خودت چی؟
.نباید بذارم فداکاری همرزم‌هام پوچ بشه
.وظیفه‌م به‌عنوان یه جنگجو رو کامل می‌کنم
!فرمانده هانجی
،تا یه ساعت دیگه .آماده‌سازی لازم برای پرواز رو شروع می‌کنیم
!گرفتم
.شنیدید که چی گفت
.حالا همگی تجهیزات‌تون رو چک کنید
!اطاعت
.همین دو تا انگشت برام کافیه
.چیزی نیست
.پس فقط من دارم از مهلکه درمی‌رم
.نگرانش نباش
.از همون اول هم مطیع مارلی نبودی
.دیگه لازم نیست بار چیزی رو به‌دوش بکشی
...کل این مدت
می‌خواستم معذرت بخوام؛ ...
.از تو و برتولت
...به‌خاطر همون روزی که
،اصرار من به ادامۀ عملیات ... .کل این قضیه رو شروع کرد
،اون روز، اگه برمی‌گشتیم
.تو و برتولت به خونه‌هاتون و پیش خانواده‌تون برمی‌گشتید
.حتی معذرت‌خواهی هم برام شرم‌آوره
آره؛
.دیگه از دستم دررفته چند بار می‌خواستم بکشمت
.خوشحالم که نکشتی
.مراقب گبی و فالکو باش
.اطاعت می‌شه
!آنی
!آنی، مراقب خودت باش
!می‌بینمت
آرمین، مطمئنی مشکلی نداری؟
چه مشکلی؟
...راستش
.روش حساب باز کرده بودم ...
.ولی آنی دیگه به‌اندازۀ کافی جنگیده
مشکلی ندارم؛
...فقط می‌خوام
.آنی، همون آنی همیشگی بمونه ...
شما دو تا جدی می‌خواید باهامون بیاید؟
اگه غرش متوقف بشه، جایگاه الدیایی‌ها توی دنیا .به وضع ناجورتری میفته
دلم نمی‌خواد بگم؛
.ولی فرمانده هانجی، حق با شما بود
فرمانده ماگاث ما رو با یه دستور نهایی ترک کردن؛
.اینکه همکاری کنیم و کاری که لازمه رو انجام بدیم
.پیک
پس می‌شه اجازه بدی بعضی‌وقتا پشت تایتان ارابه‌ت ...سوار بشم و گرمای وجودش رو در حالی که
.نمی‌خوام
یهویی چی شد؟
.حالم به‌هم خورد
،انگار عشقی که به تایتان‌ها داری .همیشه یک‌طرفه‌ست، چهارچشمی لعنتی
.یه‌کم صبر کن تا ببینی چطور باهاش جور می‌شم
...لیوای، می‌گم
دارن نگاهمون می‌کنن؟
به‌نظرت با کاری که امروز می‌کنیم، می‌تونیم جلوی همرزم‌هایی که از دنیا رفتن، سرمون رو بالا بگیریم؟
.یهویی فاز اونو برندار
!خوبه؛ سوخت‌گیری رو شروع کنید
.چشم
.خدا رو شکر
،قبل از اینکه تایتان‌های غرش برسن .می‌تونیم از اینجا بریم
...فلوک
نکنه کل این‌مدت خودتو به کشتی چسبونده بودی؟
!فرمانده هانجی
...مخزن سوخت
!سوراخ شده ...
!این‌طوری نمی‌تونیم پرواز کنیم
.هنوز امیدی هست
،اگه سوراخ‌ها رو بپوشونیم .می‌تونیم راه بندازیمش
!ابزار جوشکاری رو بیارید
چقدر طول می‌کشه؟
با قالب حلبی، شاید بتونیم .تا یه ساعت انجامش بدیم
...این صدا
...نکنه
.رسیدن
...تایتان‌های غرش
.رسیدن ...
.نرید
...لطفاً
.این کارو نکنید ...
!موتور رو سریع بررسی کنید
...فلوک
...اهالی
...جزیره
.کشته می‌شن ...
...اهریمنِ
...ما
...تنها
...امید
.ماست ...
!هوی
!فلوک
.مُرده
.درسته
.فلوک، حق با توئه
.ولی نمی‌تونم همین‌جوری تسلیم بشم
،اگه امروز شکست بخوریم
...شاید یه روزی
آخه چرا؟
!باز کنید
تایتان‌ها دارن میان؛ مگه نه؟
!بذار بیایم بیرون
!بازش کن
‫خفه شید!
‫آرمین، نقشه‌ای داری؟
‫فقط یه راه هست؛
‫من اینجا می‌مونم و جلوشون رو می‌گیرم.
‫تو نمی‌تونی.
‫تنها شانس ما واسه متوقف‌کردن ارنی.
‫من انجامش می‌دم!
‫فکر کردی بهت اجازه می‌دم؟
‫نمی‌تونیم قدرت یکی دیگه از تایتان‌هامون رو هم از دست بدیم.
.‫من بودم که همه رو به اینجا آوردم
‫به راهم ادامه دادم؛ حتی اگه نتیجه‌ش .کشته‌شدن همرزم‌هامون بود
.مسئولیت اینو قبول می‌کنم
‫فرمانده هانجی...
‫آرمین آرلرت.
‫بدین‌وسیله، تو رو به‌عنوان پانزدهمین ‫فرماندۀ هنگ شناسایی منصوب می‌کنم.
‫ویژگی لازم برای فرماندۀ هنگ شناسایی...
‫عطش تسلیم‌ناپذیر اون به دانش هست.
‫کسی جز تو، مناسب این وظیفه نیست.
‫همه رو به تو می‌سپارم.
‫همین دیگه!
‫می‌بینمتون، بچه‌ها!
‫اوه، راستی!
‫لیوای دیگه الان زیردست توئه، ‫پس حسابی ازش کار بکِش؛ باشه؟
‫هوی.
‫چهارچشمی لعنتی.
متوجهی، لیوای؟
‫بالأخره زمانش رسیده.
‫نوبت من شده.
،‫الان می‌خوام تا حدی که ممکنه .خیلی خفن به‌نظر برسم
‫پس بذار انجامش بدم.
‫قلبت رو فدا کن.
‫اولین باره که می‌شنوم اینو می‌گی.
‫فرمانده هانجی!
‫می‌دونستم. تایتان‌ها واقعاً باشکوهن.
‫سوراخ رو بستیم!
!مخزن رو پر کنید
‫زود باشید! زود باشید!
‫خیلی نزدیک شدن!
‫اینم از سوخت!
‫موتور رو روشن کنید!
‫هواپیما رو هل بدید!
‫هنوز نرفتن؟
‫داغه!
‫داریم بلند می‌شیم!
‫دستمو بگیر!
‫فرمانده هانجی!
‫تا بعد، هانجی.
‫تماشامون کن.
‫قایق پرنده!
‫پرواز کرد.
‫ها؟
‫هانجی،
‫تو وظیفه‌ت رو انجام دادی.
‫اروین؟
‫بچه‌ها؟
‫آها.
‫ای بابا.
،‫می‌دونی وقتی منو فرمانده کردی ‫بعدش چه بدبختی‌هایی کشیدم؟
‫حماقت‌های ارن رو می‌گم؛ می‌دونی که؟
‫آره.
‫حتماً خیلی سخت بود.
‫بهم درموردش بگو.
‫باشه.
بخش دوم
گناهکاران
‫سوخت‌مون...
‫آره. فقط تونستیم تا نصف مخزن رو پر کنیم.
‫واسه رسیدن به دژ سالتا کافیه؟
‫حتماً می‌رسونمتون اونجا.
‫فرمانده هانجی از این قایق پرنده محافظت کرد؛
‫امید آخرمونه.
‫قسم می‌خورم به هرقیمتی به مقصد برسیم؛
.به هرقیمتی
‫واسه همین،
‫بهم قول بده هرطورشده جلوی غرش رو می‌گیری.
‫آره.
‫روت حساب می‌کنیم،
‫اونیان‌کوپون.
‫خب،
‫بیاید دربارۀ نقشه‌مون صحبت کنیم.
‫کاپیتان لیوای، پیک، ببینید؛ ‫تایتان بنیان‌گذار این‌شکلیه؟
‫آره؛ البته خیلی هم خوب ندیدمش.
‫شبیه یه تودۀ گنده از استخون‌های متحرکه.
‫درست عین سوسک.
‫اگه مثل بقیۀ تایتان‌ها باشه، بدنش ‫باید جایی حوالی گردنش باشه.
‫ولی اگه بتونه کاری عین تایتان پتک انجام بده،
‫نمی‌شه مطمئن بود.
‫به‌عبارتی...
‫... ما نمی‌دونیم ارن دقیقاً کجاست.
‫حتی اگه ندونیم هم، می‌تونیم کل اون چیزو منفجر کنیم.
‫همون‌طوری که تو، بندر ناوگان لیبریو رو محو کردی.
‫تایتان غول‌پیکر تو می‌تونه انجامش بده.
‫درسته.
‫این می‌تونه مؤثرترین راهکار باشه.
‫ولی درصورتی که نتونیم با ارن صحبت کنیم.
‫پس اگه تنها راهمون واسه متوقف‌کردن ارن باشه،
‫آخرین چارۀ ماست.
،خیلی‌خوبه که آخرین چاره‌ و این‌جور چیزها در کار باشه
‫منتها ارن داره به‌وسیلۀ زیک، ‫تایتان بنیان‌گذار رو کنترل می‌کنه؛ درسته؟
‫اگه همون اول زیک رو بکشیم،‌ غرش متوقف نمی‌شه؟
‫درسته. ممکنه حق با شما باشه.
‫مدرک محکمی براش نداریم؛ .ولی این فرضیۀ هانجی بود
...اما اگه ندونیم زیک کجاست
‫فقط باید پیداش کنیم.
‫اون حیوون کثافتِ بوگندو، وسط اون استخون‌هاست.
‫من زیک رو می‌کشم.
...توی این کار
.کمکم کنید ...
‫کاپیتان...
‫حتماً.
،‫واسه به پرواز درآوردن این قایق پرنده .خیلی از همرزم‌هامون رو کشتیم
‫نباید بذاریم این کشتار، بی‌معنی بشه.
‫همۀ اینا برای متوقف‌کردن غرشه.
‫برای انجامش، هرکاری رو انجام می‌دم.
‫ژان...
...من
.به ساموئل و داز شلیک کردم و اونا رو کشتم
.‫صورت‌های آشنای زیادی رو تیکه‌تیکه‌ کردم
‫و در اون حین که خائن صدام می‌زدن،
‫پیش خودم می‌گفتم که همۀ اینا واسه نجات‌ دنیاست.
‫می‌گم، راینر.
‫حتماً واسه تو، برتولت و آنی هم سخت بوده؛ نه؟
‫من مرتکب گناهانی شدم که بخشودنی نیستن.
‫حتی اگه بتونیم باقی‌موندۀ بشریت رو نجات بدیم،
‫شک دارم بتونم خودمو ببخشم.
‫واسه همین...
‫خب، حداقل بیاید باقی‌موندۀ بشریت رو نجات بدیم.
‫حق داری، راینر.
‫حتی اگه بخشیده نشیم هم...
‫... درهرحال باید این کارو انجام بدیم؛ درسته؟
‫آره.
‫ما مثل همیم، راینر.
.‫هیچ‌وقت حق نداشتم که تو رو سرزنش کنم
‫منم برای نجات بقیه، آدم کشتم.
‫آره...
‫ارن هم همینا رو توی شب حمله به لیبیرو، بهم گفت.
...من
حس می‌کنم یه‌جورایی می‌فهمم .ارن داره به چی فکر می‌کنه
‫به‌نظرتون ارن...
‫... می‌خواد ما جلوش رو بگیریم؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم، این‌طوری حس می‌کنم.
‫یه چیزی هست که تمام مدت ذهنم رو مشغول کرده.
‫ارن می‌تونه حرکات هر تایتان و الدیایی‌ای رو کنترل کنه.
‫و ما هنوز هم عین همیشه می‌تونیم ‫از قدرت‌ تایتان‌هامون استفاده کنیم.
‫داری می‌گی ارن از قصد تصمیم ‫گرفته که با ما کاری نداشته باشه؟
‫آره. داره اجازه می‌ده آزادانه عمل کنیم.
‫انگار که داره امتحانمون می‌کنه ‫تا ببینه می‌خوایم چیکار کنیم.
چرا؟
شاید حتی بتونیم جلوی .غرش رو بگیریم
‫حتماً واسه اون هم سخت بوده.
‫ارتکاب قتل‌عام، باری نیست که .هر آدمی بتونه راحت به‌دوش بکشه
‫اگه من بودم،
‫قدرت بنیان‌گذار رو می‌سپردم به یکی دیگه.
‫و اگه نمی‌تونستم،
‫می‌خواستم که یکی...
‫... تمومش کنه.
‫عه؟
‫ها، ‫بازم؟!
‫اینجا...
‫چی؟ داشت بهمون گوش می‌داد؟
‫ارن! بهم گوش بده!
‫دیگه کافیه!
‫مطمئنم تا چند قرن دیگه، هیچ‌کس به پارادیس نگاه چپ نمی‌کنه!
‫ترس و خرابی‌ای که به بار اومده، خیلی زیاده!
‫اگه الان متوقفش کنی، ‫می‌شه با یه ‫پیمان عدم تجاوز، همه‌چی رو تموم کرد!
‫دیگه لازم نیست آدم‌های بیشتری رو بکشی!
!دیگه جزیره امنه
‫متأسفیم!
‫ارن، ‫ما تو رو به این نقطه رسوندیم!
‫ارن...
‫ارن!
‫از اینجا به بعد رو بذار به‌عهدۀ ما!
‫دیگه لازم نیست به‌خاطر ما، مردم رو بکشی!
‫آره، درسته!
‫ارن!
‫به‌خاطر اتفاقی که برای ساشا افتاد، ازت متنفر شده بودم؛
‫ولی در واقع تو هم ناراحت‌ شده بودی، مگه نه؟!
‫هیچ‌وقت خودمو جای تو نذاشتم !تا بفهمم چه حسی داری
‫ارن...
...من
.می‌خوام بار گناهانت رو کنارت به‌دوش بکِشم
‫گناهانی که مرتکبش شدی...
.همه‌مون در اونا شریکیم
‫برای همین دیگه،
‫ما رو ا‌ین‌جوری از خودت نرون.
‫برای همین، لطفاً؛
‫برگرد پیشمون!
‫شنیدی چی گفتن، ارن.
‫اگه الان بس کنی، فقط یه در کونی بهت می‌زنم.
‫هوی، چرا خودت حرف نمی‌زنی؟
‫ارن!
‫غرش رو متوقف نمی‌کنم!
‫آیندۀ پارادیس رو به‌دست سرنوشت نمی‌سپارم.
‫به پیشروی ادامه می‌دم.
‫هوی!
‫ارن!
ها؟
...مگه اون
یه بچه نیست؟ ...
‫آره، ‫ولی ارنه!
‫ارن!
‫چرا قبول نمی‌کنی، ارن؟!
‫یعنی می‌گی به ما اعتماد نداری؟!
‫چرا اجازه دادی از قدرت تایتان‌هامون استفاده کنیم؟
‫حالا که اینجاییم، می‌تونیم دربارۀ همه‌چی حرف بزنیم!
‫پس، باهامون حرف بزن!
‫ما همیشه کنار هم بودیم!
‫لطفاً بیشتر از این، ازمون دور نشو!
‫ارن!
‫برای اینکه آزادی خودمو به‌دست بیارم،
‫آزادی مردم دنیا رو ازشون می‌گیرم.
‫ولی، از شماها چیزی رو نمی‌گیرم.
‫شماها آزادید.
‫شما هم آزادید که از آزادی دنیا محافظت کنید.
‫و من هم آزادم که به پیشروی ادامه بدم.
‫اگه هرکدوم به عقاید محکم خودمون پایبند باشیم،
.مقابل هم قرار می‌گیریم
‫فقط یک راه برامون مونده که انجام بدیم.
‫مبارزه!
‫ولی...
‫پس چرا؟
‫چرا همه‌مون رو آوردی اینجا؟
‫تا بهتون بگم که نیازی نیست باهم حرف بزنیم.
‫اگر می‌خواید متوقفم کنید،
‫کاری کنید که آخرین نفسم رو بکشم.
‫شماها آزادید.
‫چی؟! چی شد؟
...انگار
.پیش‌بینیم درست بوده ...
‫کاری نیست که بتونیم بکنیم؟!
‫انگاری حرف‌زدن هم بی‌فایده‌ست.
‫حالا چیکار کنیم،
‫فرمانده؟
‫الان کجا می‌ریم؟
‫از اینجا چند روزی رو در سفریم تا به هیزورو بریم.
‫بر این باورم که بانو میکاسا و بقیه، جلوی غرش رو می‌گیرن.
‫هرچند، کاملاً مطمئنم که سرزمین مادریم ‫شرایط بسیار ناخوشایندی رو داره سپری می‌کنه.
‫انگاری قراره تا یه‌مدت فقط ماهی بخورم.
‫غذاهای دریایی هیزورو، مطبوعن.
‫خدا رو شکر.
‫اوه، فکر کنم می‌تونیم پرنده هم بخوریم.
‫من کسی بودم که زیک و ارن رو به‌هم رسوندم.
‫شک دارم بتونم کاری کنم تا کفارۀ این ‫گناهم که باعث آغاز این قتل‌عام شد رو بدم.
‫پس اگه بتونید همه‌چیزو از اول انجام بدید،
‫دیگه کاری با الدیایی‌ها ندارید،
‫و می‌ذارید همه توی پارادیس بمیرن؟
‫هیچ‌وقت نمی‌تونیم زمان رو به عقب برگردونیم.
‫ولی پشیمونی‌های من تا ابد باهام می‌مونن.
‫نمی‌تونم ادعا کنم که به هرچیزی چنگ زدم،
.تا راهی برای بقای الدیایی‌ها پیدا کنم
‫در درجۀ اول هر عملی که انجام دادم، ‫وظیفه‌م برای سود قبیله و غرور خاندانم بوده.
،‫چرا قبل از اینکه چیزی رو از دست بدیم فقدانش رو درک نمی‌کنیم؟
‫اینکه حس احترام‌گذاشتن به دیگران،
‫بدون اینکه اول به خودمون توجه کنیم، چه‌جوریه؟
...ولی
...الان دیگه
.خیلی دیره ...
.خانم آنی
...من
.یه خوابی دیدم ...
‫خواب؟ گالیارد رو دیدی؟
.خواب آقای زیک
...نه
.خاطراتش بودن
‫شنیدم تایتان مؤنث، قابلیت ظاهرکردن توانایی تایتان‌های دیگه‌ ‫با خوردن بخشی‌هایی از بدن اونا رو داره؛ درسته؟
‫آره.
‫تایتان مؤنث منحصراً مناسب ظاهرکردن هست،
‫ واسه همین کلی چیز بهم خوروندن.
‫خب که چی؟
‫می‌دونستم! پس!
‫شاید جواب بده!
‫نه، ولی نگو که...
!خفه شید، جغله‌ها
!برید زغالی‌چیزی بار بزنید
‫گفتی خاطرات زیک رو دیدی؟
‫بله. من با خوردن مایع نخاعی آقای زیک، تایتان شدم.
‫شاید به‌خاطر اینه که داره یه‌سری از ‫ویژگی‌های تایتان حیوانی رو نشون می‌ده.
‫آها. خب؟
‫واضح‌ترین خاطره‌ای که دیدم،
.این بود که یکی داره بالای ابرها پرواز می‌کنه
...و اینکه
.منم می‌تونم انجامش بدم ...
.همچین حسی دارم
‫پس دژ سالتا، اینه...
‫جدی کشتی‌های هوایی اونجان؟
‫خدا داند.
‫تا زمانی که نریم بالای اون تپه، نمی‌فهمیم.
‫نکنه جدی فکر کردید که می‌تونید ‫یکیش رو بدزدید و فرار کنید؟
اونم شما الدیایی‌ها؟
‫مراقب حرف‌زدنت باش، مارلیایی.
‫یادت نره اگه الان نچسبیدی .به کف زمین،‌ به‌لطف چه کسایی بوده
،‫اگه کشتی‌ هوایی‌ای در کار نباشه .تو و خانواده‌ت هم توی غرش می‌میرید
‫اگه بهمون خیانت کنی، خودم با تفنگ می‌کشمت.
‫این تنها راه زنده‌موندن خانواده‌ت توی این وضعه.
‫برام مهم نیست امیدمون چه‌قدر کمه.
‫هرجور که شده، زنده می‌مونیم.
‫مشکلی نیست، خانم براون.
‫اون بچه‌ها، قوی‌ان.
‫مطمئنم کلت و راینر الان...
‫بچه‌هامون توی جزیرۀ اهریمن‌هان!
‫چه‌جوری می‌تونن زنده مونده باشن؟
‫اگه هیچ‌وقت سعی نمی‌کردیم اونا رو جنگجو کنیم،
‫می‌تونستیم تا آخرین لحظه کنارشون باشیم.
‫راینر...
‫آقای فینگر. باید بازوبند رو از پنجره بندازید بیرون.
‫دخترم همه‌چیز رو فدا کرد تا این بازوبند رو واسه کمک به من بگیره.
‫ای خدا...
‫هوی، اونجا رو!
!امکان نداره
!کشتی‌های هوایی
!زود باش
!فقط به یکیش احتیاج داریم
‫می‌دونم!
‫هوی، اون دود چیه؟
‫غرشه!
‫بالأخره بهمون رسیدن.
‫فایده نداره! یه‌دونه هم نمونده!
‫نگو...
‫اونم بعد از این‌همه راهی که اومدیم.
...چرا
.دیگه تمومه
‫صبر کنید.
‫اون کشتی‌های هوایی دارن !به‌سمت تایتان‌ها می‌رن
چه خبر شده؟
‫می‌خوان بمبارونش کنن!
‫از بالا تایتان‌ها رو منفجر می‌کنن ‫و خودشونم چیزی‌شون نمی‌شه.
‫سرنوشت تمام بشریت به این حمله بستگی داره!
‫بمبارون؟
‫نجات پیدا می‌کنیم؟
‫به تمام سربازهای مستقر در کشتی‌های هوایی و پایگاه این دژ؛
‫این دژ، آخرین سنگریه که برای بشریت باقی مونده.
‫بار بسیار سنگینی روی دوش شماهاست.
‫ولی نتیجه هرچیزی که باشه؛
‫بدونید که این مسئولیت فقط متعلق به شما نیست.
‫مسئولیتش به‌عهدۀ...
‫... تک‌تکِ ما افراد بزرگساله.
‫ما از نفرت بهره بردیم، ‫خشممون رو پرورش دادیم؛
‫و باور داشتیم که این نفرت می‌تونه ناجی ما باشه.
‫پس هرمشکلی که علتش، کوتاهی‌ خودمون بود رو...
‫... انداختیم گردن «جزیرۀ اهریمن‌ها.»
‫و در نتیجه‌ش،
‫اون هیولا متولد شد، و حالا اومده تا .اون نفرت‌هامون رو به خودمون برگردونه
‫اگر ممکن باشه که ما...
‫... دوباره آینده‌ای داشته باشیم؛
‫قسم می‌خورم که دیگه این اشتباه رو تکرار نکنم.
‫خانم براون؟!
‫خواهر؟!
‫تمام مدت، از اون بچه به‌عنوان یه ابزار...
‫... ‫ واسه انتقام استفاده کردم.
‫هیچ‌وقت در جایگاه مادرش...
‫... براش کاری نکردم.
‫منم همین‌طور.
‫می‌خوام از همه‌تون بخوام که باهام قسم بخورید.
‫که شما هم از عصر این نفرتِ متقابل رهایی پیدا می‌کنید.
‫کشتی‌های هوایی آرایش گرفتن!
‫لحظه‌ای که به بالای سر هدف برسن، بمباران شروع می‌شه!
‫برای ساخت دنیایی که در اون،‌ به‌همدیگه اهمیت می‌دیم؛
‫همین‌جا، ‫با هیولاهای وجودِ خودمون خداحافظی می‌کنیم!
‫تایتان حمله داره حرکت می‌کنه!
‫بمباران رو شروع کنید!
‫بمب‌ها رو پرتاب کنید!
‫ارتفاعشون خیلی بالاست و انفجارها هم خیلی پراکنده‌ست!
‫ادامه بدید!
‫همۀ توانتون رو برای این حمله بذارید وسط!
‫نیروهای کشتی هوایی...
...همگی
.نابود شدن ...
‫متأسفم.
‫بچه‌های معصومی که اینجا هستید،
...مامان، می‌گم
‫تایتان‌ها دارن میان این‌طرفی.
‫می‌ترسم.
‫ببخشید.
‫مطمئنم آنی و راینر هنوز توی پارادیس، زنده‌ن.
‫بله.
‫اون...
‫اون چیه؟
‫لعنتی! سوخت‌مون داره تموم می‌شه!
‫دارم می‌بینمش! آمادۀ پریدن باشید!
‫اونیان‌کوپون، تو هم زود بیا اینجا!
‫هنوز نه! باید قشنگ ببرمتون بالای سر بنیان‌گذار!
‫بعدش هم اضطراری فرود میام!
‫پس حتماً روی سر بنیان‌گذار فرود بیاید، حله؟!
‫اونیان‌کوپون!
‫اینجاست.
‫تایتان حیوانیِ کثافت!
‫دیگه نمی‌خواد پیداش کنیم.
‫هدفمون تایتان حیوانی‌‍ه!
‫از همۀ توانمون واسه نابودیش استفاده می‌کنیم!
‫جلوی غرش رو می‌گیریم!
‫حالا!
‫ارن!
‫نمی‌تونم فرود بیام!
‫راینر!
‫تایتان زرهی...
‫و حتی تایتان ارابه؟!
‫اونا ابزار مانور سه‌بعدی هستن؟
‫نکنه، ‫نیروهای پارادیس اومدن که غرش رو متوقف کنن؟
‫راینر!
‫ارن.
‫یه سؤال دیگه ازت دارم؛
‫تو دقیقاً چه‌جوری آزادی؟
‫وقتی تو رو از اونجا آوردیم بیرون، جوابم رو می‌دی.
Where are you at?
تو کجایی؟
Where
are
you
at?
Where have you been?
تا حالا کجا بودی؟
Where
have
you
been?
toikake ni kotae wa naku
هیچ جوابی به سؤال‌هام نمی‌دی
to
i
ka
ke
ni
ko
ta
e
wa
na
ku
Where are we headed?
داریم کجا می‌ریم؟
Where
are
we
headed?
What did you mean?
منظورت چی بود؟
What
did
you
mean?
oikakete mo osoku touku
حتی اگه دنبالت کنم،‌ دور و دورتر می‌شی
o
i
ka
ke
te
mo
o
so
ku
to
u
ku
A bird, a butterfly
یه پرنده، یه پروانه
A
bird,
a
butterfly
And my red scarf
و شالگردن قرمز من
And
my
red
scarf
Don't make a mess of memories
خاطرات رو خراب نکن
Don't
make
a
mess
of
memories
Just let me heal your scars
فقط بذار زخم‌هات رو درمان کنم
Just
let
me
heal
your
scars
The wall, the owl
دیوار، جغد
The
wall,
the
owl
Forgotten wharf
و اون اسکلۀ فراموش‌شده
Forgotten
wharf
toki ga tomaru koto mo naku
زمان از حرکت بازنمی‌ایسته
to
ki
ga
to
ma
ru
ko
to
mo
na
ku
We're getting older second by second by second
داریم لحظه‌به‌لحظه بزرگ‌تر می‌شیم
We're
getting
older
second
by
second
by
second
Why, oh why?
چرا، اوه چرا؟
Why,
oh
why?
Why, oh why?
چرا، اوه چرا؟
Why,
oh
why?
Don't you wanna stay with me?
نمی‌خوای با من بمونی؟
Don't
you
wanna
stay
with
me?
Why, oh why?
چرا، اوه چرا؟
Why,
oh
why?
Why, oh why?
چرا، اوه چرا؟
Why,
oh
why?
Are you giving up on me?
داری از من دست می‌کشی؟
Are
you
giving
up
on
me?
I'll be waiting
منتظر می‌مونم
I'll
be
waiting
Waiting for you
منتظر تو می‌مونم
Waiting
for
you
Let me hold you under the tree
بذار زیر درخت، در‌ آغوشت بگیرم
Let
me
hold
you
under
the
tree
Under the tree
زیر درخت
Under
the
tree
Under the tree
ee
I'll protect you
I'll protect
ازت محافظت می‌کنم
I'll
protect
you
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u
y
o
u