‫کلودیا!
‫بابا.
‫حالت خوبه!
‫چی شده؟
‫زلزله اومد. ‫متوجه نشدی؟
‫امم... داشتم با رایزا و بقیه وقت می‌گذروندم...
‫که اینطور. ولی شنیدم توی این جزیره زیاد زلزله میاد،
‫مواظب خودت باش.
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫بقیه‌ هم که پیشم هستن.
‫فقط چون باهاتن به این معنی نمی‌شه که ‫در امن و امانی، مگه نه؟
‫حواست باشه که از جاهای خطرناک دور بمونی.
‫بله.
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫ &
‫ ITAMI
‫خواهش می‌کنم!
‫تیراندازی بهت یاد بدم؟
‫بله!
‫07#
‫‫شجاعت کلودیا
‫من به تو یاد بدم؟
‫بله!
‫لوبرت-دونو بهم گفتن که الانشم کارت خوبه.
‫من...
‫می‌خوام قوی‌تر بشم تا بتونم با هیولا ها بجنگم...
‫... ‫و با رایزا و بقیه به ماجراجویی برم!
‫می‌خوام واقعاً به یکی از اعضای گروه‌شون تبدیل بشم!
‫ما الان می‌خوایم برای تحقیقی به بیرون جزیره بریم.
‫شرمنده، ولی وقت اینکارا رو نداریم.
‫که... اینطور.
‫ولی، به گمونم...
‫بتونم بهت یادم که چطور خودت به تنهایی تمرین کنی.
‫اوه، خیلی ممنون!
‫چیه؟
‫هیچی.
‫خیله‌خب!
‫تونستم!
‫اوه، دلم برای آتلیر یه ذره شده!
‫امروز صبح به لیلا-سان برخوردم، ‫و گفت احتمالاً آتلیر جاش امنه!
‫واقعاً؟
‫از اون‌موقع به بعد دیگه اون هیولا پیداش نشد.
‫انگار داره از گل‌های نگهبان دوری می‌کنه.
‫پس، آتلیر...
‫هوم، همین که امپل-سان رسماً بهمون ‫اجازه‌شو بده می‌تونیم بریم.
‫خدارو شکر!
‫خیلی چیزا رو ترکیب می‌کنم،
‫و همه‌شونو می‌ذارم توی هسته ‫کریستالی‌ای که از امپل-سان گرفتم،
‫تا به موقعش ازش استفاده کنم.
‫بیا با هم هرجور خوشی‌ای بکنیم!
‫هوم! راست می‌گی!
‫رومی-سان؟
‫ظهر بخیر، رایزا. ‫خوشحالم که در این روز دلپذیر بهت برخوردم.
‫از آشنایی باهاتون خوشحالم. ‫من رومی، یه تاجر دوره گرد هستم.
‫تو هم باید کلودیا-سان، ‫ دختر والنتز-سان باشی، درسته؟
‫بـ ـ بله.
‫می‌دونم یهوییه، ولی می‌شه یه لباس مهمونی رو تن کنی؟
‫ها؟
‫رومی-سان، هیچ منظورتو نمی‌فهمم.
‫راستش از طرف یه مشتری به‌خصوص...
‫... ‫درخواست گرفتم تا براش یه لباس معرکه ‫ برای بردن دل یه شاهزاده پیدا کنم!
‫صحیح.
‫سه تا لباس براش گرفتم،
‫ولی می‌خواست بر تن یه شخص برازنده ‫ببینتشون تا بین‌شون یکیو انتخاب کنه.
‫صحیح...
‫اوه، اون مشتری که می‌گی-
‫نکنه این دختره قراره لباس‌هام رو برام تن کنه؟
‫اوه، همونطور که فکر می‌کردم، یونا-سانه که.
‫همین تازه داشتم ازش درخواست می‌کردم.
‫خیلی ممنون که قبول کردی!
‫هه؟ نه، من...
‫یونا-سان، کلودیا هنوز-
‫خوب گوش کن، رایزا! یه مسئله‌ی فوریه!
‫یکی از دوست‌های دوران بچگیم...
‫به زودی می‌خواد ازدواج کنه!
‫چیز خوبیه که، نه؟
‫معلومه که هست! ولی...
‫حسودیم می‌شه!
‫صحیح...
‫من... خیلی وقته که منتظر موندم،
‫برای یه شاهزاده که از بیرون جزیره بیاد به‌دنبالم!
‫بعدش به فکر افتادم، نمی‌شه فقط منتظر بمونم.
‫باید محض احتیاط اگه شاهزاده‌م خودشو نشون داد آماده باشم.
‫آماده؟
‫لباس! لباسِ دل‌‌بری که قلب شاهزاده رو به‌چنگ بیاره!
‫ای وای! داشتم می‌رفتم تا لوازم آرایش دل‌بر هم بخرم.
‫مشتاق نمایش هستم!
‫صحیح. ها؟
‫پس فعلاً!
‫یونا-سان آدم خوبیه، ‫ولی بعضی وقتا توی دنیای خودش سیر می‌کنه.
‫پس قضیه از این قرار بود. ‫حالا می‌تونی کمک کنی؟
‫اگه کمکی ازم برمیاد، حتماً.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫هوم، ولی تنهایی خجالت می‌کشم. ‫رایزا تو هم باهام میای؟
‫ها؟ من؟
‫نمی‌شه؟
‫باشه، منم باهاتون میام.
‫ممنون!
‫شما که مشکلی ندارید، رومی-سان؟
‫خب... خیلی لباس باوقاریه، ‫پس به هرکسی نمیاد...
‫آهای، الان منظورت چی بود؟!
‫اگه رایزا نتونه باهام انجامش بده، من...
‫باشه! پس بیاید همینطوری انجامش بدیم!
‫لیلا-سان رو می‌شناسین، نه؟ ‫ چطوره سه‌تایی باهم انجامش بدین؟
‫با لیلا-سان؟
‫نه.
‫تازه از گشت‌زنی برگشتم، و خیلی خسته‌ام.
‫ولی خیلی قشنگه ها؛ ببینید!
‫رومی-سان گفت شما تنها کسی ‫ هستید که می‌تونه اینو بپوشه.
‫واقعاً دلم می‌خواد ببینم شما ‫ این لباس باوقار رو می‌پوشید!
‫شاید بهتر باشه زیاد بهش فشار نیاریم.
‫راست می‌گی؛ به‌نظر نمیاد لیلا-سان ‫ از این‌مدل لباس‌ها خوشش بیاد.
‫اگه نمی‌خواد دیگه چاره‌ای نیست؛ ‫باید بی‌خیالش شیم.
‫شرمنده، لیلا-سان؛ می‌تونید ‫ قضیه‌ی نمایش رو فراموش کنید.
‫یه‌لحظه وایسید.
‫علاقه‌ای ندارم، ولی حالا که تا اینجا آوردینش،
‫لااقل می‌تونم یه تن بزنم.
‫همم، که اینطور.
‫باید دستمو از اینجا رد کنم؟
‫نه، اون...
‫همم؟
‫وایسا، به‌زور نباید اونطوری...
‫چه ضعیف؛ به این راحتی شکست.
‫ای وای.
‫چی شده؟
‫امپل-سان!
‫پس الان اجازه داریم به آتلیر برگردیم؟
‫آره؛ ولی محض احتیاط، ‫برای جمع‌آوری مواد از محوطه بیرون نرین.
‫چشم!
‫فردا می‌رم آتلیر.
‫فکر کنم بتونم با کیمیاگری درستش کنم.
‫اوه، پس ایده‌ای داری؟
‫آره؛ می‌تونم از این سالمه به‌عنوان الگو ‫ برای بازسازیش استفاده کنم، یه‌جورایی.
‫مثلاً شاید بتونم به اونی که شکسته ‫ نشون بدم سالمش چه‌شکلیه؟
‫یه‌چیزی تو این مایه‌ها؟
‫بسیار خب؛ امتحانش کن.
‫باشه! خب، لیلا-سان، راجع به نمایش...
‫حالا دیگه بهت مدیونم، پس شرکت می‌کنم.
‫ایول!
‫خیلی ممنون!
‫شرمنده که شما هم با خودم کشوندم.
‫نمی‌تونم بذارم تنهایی پاشی بری.
‫راست می‌گه.
‫کلودیا هم باید باهامون میومد.
‫گفت باید برنامه روزانه‌ش رو تموم کنه.
‫برگشتم پیشت، آتلیر رایزا!
‫البته فقط چند روز گذشته.
‫عیبی نداره! فقط خوشحالم!
‫اولین ترکیبم تو آتلیر جدیدم...
‫خیلی‌خب!
‫تونستم!
‫اوه! درست شد!
‫نمی‌دونستم با کیمیاگری می‌شه ‫همچین کاری هم کرد.
‫محشره، مگه نه؟
‫بیا، تموم شد.
‫ممنون!
‫من توی دوخت‌ودوز خوب نیستم، پس خیلی ممنونم!
‫دستت چی شده؟
‫ها؟
‫ورم کرده.
‫آه، زیاد با فلوتم تمرین کردم.
‫آها؛ پس بیا یکم مرهم موهبت بزن.
‫ممنون، رایزا.
‫زیاد به خودت فشار نیار، باشه؟
‫باشه!
‫خب، بیا برای نمایش آماده بشیم!
‫ممنون که منتظر موندید!
‫هم اکنون نمایش لباس شروع می‌شه.
‫ظاهر پری‌دریایی واقعاً ‫اندامش رو به نمایش می‌ذاره.
‫ساده، در عین حال باوقار؛ لباسی که ‫ قطعاً تو مهمونی بعدی‌تون سروصدا می‌کنه.
‫بعدی، لباسی مجلل و بالغانه.
‫فضای شیک و باکلاسش با زنانگی نابش در تضاده،
‫و ترکیبی ایجاد می‌کنه ‫که دل هر شاهزاده‌ای رو می‌بره!
‫آخری توی سبک بانمکه.
‫پرشور، پرانرژی، و شجاع!
‫این‌یکی پر از شادی و درخشندگیِ آفتابی‌ـه.
‫درست مثل یه گل سرزنده، ‫به صورت همه لبخند میاره!
‫همه‌شون شگفت‌انگیز بودن!
‫پس کدومش رو می‌خرین؟
‫همه‌شون.
‫چی؟ هر سه‌تاشون؟
‫آدم نمی‌دونه چه‌جور ‫ شاهزاده‌ای به پستش می‌خوره، نه؟
‫محض احتیاط لباس‌های مختلف می‌خوام.
‫پس، اصلاً نیازی بود ما امتحانشون کنیم...؟
‫احتمالاً برای یه‌مدت نتونم ببینمتون؛ موفق باشین.
‫یونّا-سان؟
‫حالا که لباس رو گرفتم، ‫ با یه کشتی از جزیره می‌رم.
‫الان می‌رید؟
‫باید از فرصتم استفاده کنم؛ ‫خودم شاهزاده‌م رو پیدا می‌کنم.
‫دیگه صبر کافیه؛ اگه چیزی رو می‌خوام، ‫باید برای گرفتنش شجاعت به‌خرج بدم.
‫باید با احساسات خودم صادق باشم.
‫واقعاً معرکه‌ای، یونّا-سان!
‫شجاعت به‌خرج بده، ‫با احساسات خودت صادق باش...
‫می‌بینمت!
‫واقعاً خیلی کیف داد.
‫رایزا!
‫ها؟ چیه؟
‫یه خواهشی ازت دارم؛ می‌خوام منو ‫ همراه خودتون به ماجراجویی ببرین.
‫کلودیا...
‫نمی‌خوام تو آتلیر منتظرتون بمونم، ‫می‌خوام همراهتون باشم.
‫برای همین انقدر تیراندازی تمرین می‌کردی؟
‫آره... می‌خواستم قوی‌تر باشم ‫ تا بتونم همراه شما ماجراجویی کنم.
‫می‌دونستم.
‫ببخشید بهت نگفتم؛ ‫می‌خواستم اول قوی‌تر بشم.
‫منم دلم می‌خواد با تو به ماجراجویی برم.
‫ولی پدرت راجع به این چی می‌گه؟
‫دختر عزیزم رو بیرون از جزیره به ماجراجویی بفرستم؟
‫هیچ‌وقت اجازه همچین چیزی رو نمی‌دم.
‫اما بابا! من تیراندازی رو خیلی تمرین کردم، و...
‫خبر دارم، اما هنوز نمی‌شه!
‫رایزا ریشتاوت-کون.
‫بـ ـ بله!
‫همیشه فکر می‌کردم آدمی هستی ‫که هوش و ذکاوت خوبی داره.
‫آها.
‫به‌عنوان یه تاجر باید اعتراف کنم
‫با اینکه تو یه روستای محافظه‌کار بزرگ شدی،
‫کنجکاویت رو نسبت به دنیای بیرون تحسین می‌کنم.
‫ممنونم...؟
‫اما اگه از اونایی باشی که بخواد ‫ به دخترم انگیزه‌ی کاذب بده
‫و همش از کاروان بیرون بره و پرسه بزنه،
‫پس باید راجع به دوستی‌تون تجدیدنظر کنم.
‫ها؟
‫بابا!
‫می‌دونی وقتی یهو غیبت می‌زنه ‫ چقدر نگرانت می‌شم؟
‫درباره اون متأسفم.
‫متأسفانه من نمی‌تونم به این راحتی دخترم رو ‫ به فردی با قدرتِ در بهترین حالت متوسط بسپارم.
‫این دیگه خیلی بی‌ادبیه! همه...
‫اگه قدرتشون متوسط نباشه، ‫ و واقعاً قوی باشن چی؟
‫چی؟
‫کلودیا؟
‫شما همیشه می‌گفتید مهمترین گنج یه تاجر دوره‌گرد
‫اینه که افرادی رو که در سفرمون ‫ می‌بینیم رو با دقت ارزیابی کنیم، درسته؟
‫خب، آره.
‫من اونا رو دیدم، و به‌جرئت می‌تونم بگم قدرتمندن.
‫می‌تونید درست‌بودنش رو ‫خودتون قضاوت کنید.
‫ها؟!
‫خب... اگه می‌خوای تا این حد پیش بری...
‫اگه اشتباه بکنی، دیگه نمی‌ذارم ‫دوباره ‫رایزا و دوستاش رو ببینی.
‫چشم.
‫خیلی‌خب؛ پس برای سنجش قدرتتون، ‫چالشی براتون درنظر دارم.
‫امم، کلودیا.
‫شرمنده که شما رو قاتی ‫ این ماجرا کردم؛ منم کمک می‌کنم.
‫متوجه شدم.
‫بچه‌ها.
‫ماجرا رو از رایزا شنیدم.
‫ما هم تا جایی که بتونیم کمک می‌کنیم.
‫بسپرش به خودمون.
‫ممنونم.
‫خودتون می‌تونید ببینید.
‫آب همه‌جا رو گرفته.
‫وای، چه وضعیه.
‫به‌نظر می‌رسه زمین‌لرزه‌ی اون‌روزی باعث نشتی شده.
‫از شما می‌خوام تا درستش کنید.
‫نمی‌تونید یه کیمیاگر رو با یه کارگر یکی بدونین!
‫نه، همین شاید چیز خوبی ‫ برای تست‌کردن قدرتامون باشه.
‫انگار آب از اون پشت میاد داخل.
‫پس، اگه اون سوراخو پر کنیم...
‫آره!
‫چیزی به فکرت رسید؟
‫گمونم بدونم چی نیاز دارم.
‫اوه؟
‫لوبرت-سان، کاری می‌کنم این اتاق ‫ زودی قابل‌استفاده باشه.
‫شما هم باید کمک کنیدا.
‫باشه.
‫آره!
‫بابا، منم می‌تونم کمک کنم دیگه؟
‫ممکنه خطر-
‫خطری نداره!
‫بسپاریدش به خودم.
‫خیلی‌خب، وقتشه آبو بیرون بریزیم!
‫آره!
‫چی فکر می‌کنید، لوبرت-سان؟
‫همه‌چی درست شده، نه؟
‫خیلی‌خب، آزمون اول‌تونو قبولید.
‫ایول!
‫هورا!
‫حرف نداری، رایزا!
‫همش به‌خاطر کمک شما بود.
‫همم؛ انتظار نداشتم انقدر براتون راحت باشه.
‫کیمیاگری واقعاً چیز تحسین‌برانگیزیه.
‫نه بابا، اینکه چیزی نبود...
‫یه‌لحظه، الان گفتید آزمون «اول»؟
‫آره گفتم.
‫بابا!
‫خب معلومه؛ این آزمون‌ها برای اینه که ‫قضاوت درستی روی قدرت‌هاش داشته باشم.
‫مطمئناً برای تصمیم‌گیری خیلی زوده.
‫اما...
‫درک می‌کنم؛ منطقاً فقط تعمیرِ یه نشتی نباید کافی باشه.
‫شرمنده.
‫نگران نباش، کم‌کم داره از این‌کار خوشم میاد.
‫آره، کار دست ماست، خیالت تخت باشه.
‫اما خب فقط داریم به رایزا کمک می‌کنیم.
‫ممنونم، بچه‌ها.
‫گمونم دوست‌بودنشون نیاز به ارزیابی نداره.
‫از چیزی که فکر می‌کردم آسون‌تر بود.
‫بعدی هم سریع قراره تموم کنم!
‫چطوریه هرروز که می‌بنیمتون ‫ رومخی‌تر از دیروز می‌شید؟
‫بـ ـ بوس!
‫شما بچه‌ها هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شین، نه؟
‫به کی می‌گی بچه؟
‫بوس، اینکه لامبر رو همه‌جا دنبال خودت ‫ می‌کشی که بیشتر بچگونه‌ست.
‫اون تو تمرینات شمشیرزنی‌م کمک می‌کنه!
‫کار ما رو با بچه‌بازی‌هاتون یکی نکنین!
‫امم، چرا همیشه با رایزا و بقیه ‫ انقدر تند حرف می‌زنی؟
‫به‌عنوان وارث خانواده‌ی برونن، ‫کاری که لازمه رو انجام می‌دم.
‫ولی این جغله‌ها،
‫کل روز بیکار نشستن و ‫ فقط از رؤیاهاشون حرف می‌زنن.
‫یه‌مشت بی‌مصرفن!
‫چی؟! اونا سخت تلاش می‌کنن تا-
‫می‌گردن تا وسیله براق جدید برای بازی‌شون پیدا کنن.
‫بوس، توی-
‫وایسا!
‫باشه؛ نشونت می‌دم که تغییر کردیم، ‫تا حتی تو هم متوجه بشی.
‫هه؛ مسخره‌شو درآوردن.
‫هی، نکنه شما...
‫شنیدین دیگه، نه؟ انجامش می‌دیم!
‫آره، به بوس و تمام روستا ‫ نشون می‌دیم که بدجوری جدی‌ایم!
‫منم حس می‌کنم تغییر کردم.
‫اما خب هنوز می‌ترسم جلو بوس وایسم...
‫برای همین، اولین قدممون اینه که ‫ آزمون بعدیه لوبرت-سان رو بترکونیم!
‫آره!
ما با قدم‌هایی نامطمئن به اینجا رسیدیم
Furueta ashioto de koko made kita
نوع شجاعت خودمون رو به هم نشون دادیم
Irochigai no onaji yuuki wo miseatta
تمام روزهای معمولی که باهم سپری کردیم نشونه‌ای بود
Bokura no tokubetsu janai hibi no subete wa
تا قلب‌هامونو به هیجان وا داریم
Shinzou wo yurasu aizu
آواز سکوت، طنین‌اندازِ این سرزمین خیره‌کننده و درخشانه
Seijaku no uta ga hibiita sanzen to kirameku daichi
اون عواطف خروشان قراره ایده‌هامون رو زنده کنه
Souzou wo katachi ni surun da omoi wo tsunorasete
من هنوز به‌دنبال پایانی‌ام که پیداش نکردیم
Mada mitsukaranai hate wo mezasu yo
حتی اگه اشتباه باشه اهمیتی نمی‌دم
Machigai demo kamawanai sa
یکی از ستاره‌ها هرزمان که تردید دارم در آسمونه
Mayou tabi ni ukabu hoshi no hitotsu wa
همین دلیل محکمی برای حرکت به‌سمت آینده‌ست
Mirai wo tsuranuku hodo tsuyoi riyuu
بیا همراه همدیگه روشنایی رو تماشا کنیم
Bokura no tokubetsu janai hibi ga kureta
روزهای عادی فقط اینو بهمون داده
Hikari wo tashikame ni yukou
چون به‌نظرم مشکلی نیست اگه نگرانی
Fuan datte tadashii to omou kara
مسیر رو به‌یاد آوردم، این یه رؤیا نیست
Omoidashita yume janai ikisaki wo
چون تو الان قوی هستی و لبخند زدی
Tsuyoku natta anata ga warau kara
این شروع مصمم رو به‌یاد آوردم
Omoidashita yuruganai hajimari wo
‫کیمیاگری یه انفجاره
‫08#
‫کیمیاگری یه انفجاره!