‫اینجا باید همونجایی که لیلا-سان گفت باشه.
‫این آزمون ما برای تبدیل شدن به ماجراجوهای تمام کماله.
‫بیاین حواس‌مونو جمع کنیم!
‫گفتنش راحته، ولی...
‫دیگه حالا که تا اینجا اومدیم غر زدن نداریم!
‫خب... بزن بریم!
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫ &
‫ ITAMI
‫04#
‫ معدن غرق‌شده
‫اوه، رایزا.
‫چه به موقع.
‫لـ ـ لنت!
‫بالأخره یواشکی زدم بیرون. ساکت باش!
‫هر دفعه چه دردسرایی می‌کشی.
‫همه‌ش کارِ مزرعه و کارِ بیرون از خونه...
‫وقت پیدا نمی‌شه که آروم بشینم و رو کیمیاگری تمرکز کنم.
‫ها؟ تائو، تو هم هستی؟
‫با عجله از کتابخونه زدم بیرون.
‫امپل-سان و لیلا-سان دارن صدامون می‌کنن.
‫درسته، به‌خاطر همین اومدم دنبالت.
‫هر دوشون می‌خوان ببینن‌مون؟ موندم چه‌کار دارن.
‫وقتی ببینیم‌شون می‌فهمیم دیگه.
‫یه حس بدی درباره این قضیه دارم...
‫رایزا، کجا رفتی؟
‫بجنبین بریم!
‫دیگه وقتشه که ببینیم واقعاً چیزی یاد گرفتین یا نه.
‫یه‌جور آزمون قراره بدیم؟
‫یه همچین چیزی. یه غار خوب بیرون از جزیره پیدا کردم.
‫آزمون اینه که تا هر چقدر که ‫ می‌تونین برین جلو و برگردین، همین.
‫این‌دفعه من دنبالتون‌ نمیام.
‫فقط خودمون سه نفر، ها؟
‫همون چیزی که می‌خواستم. لحظه شماری می‌کنم!
‫سه نفری... پس، گمونم منم بازم حساب شدم.
‫لنت، تو باید آماده‌ی تصمیم گرفتن برای ‫اینکه چه موقع به جلو بری و چه موقع عقب بکشی باشی.
‫همه رو سلامت با خودت برگردون.
‫راه و روش جنگجو، درسته؟
‫آروم بمون و گاردتو پایین نیار و ‫ یه مسیر فرار آماده کن، خودم می‌دونم.
‫رایزا، تو باید یکی از اینارو پیدا کنی.
‫چه سنگ قشنگی.
‫کوبرینایت‌ـه. با دقت نگاه کن.
‫توی این سفر، همزمان تواناییت برای تشخیص ‫ سنگ معدن رو هم تمرین می‌دی.
‫که اینطور. قادر بودن به پیدا کردن این هم بخشی از آزمونه.
‫تائو، تو دنبال این دوتا برو و به گشت و گذار عادت کن.
‫«به گشت و گذار عادت کنم؟»
‫امپل-سان، خودتون می‌دونین که من دلم می‌خواد بیشتر روی کتاب‌ها وقت بذارم، مگه نه؟!
‫پس چرا منو مجبور می‌کنین به ماجراجویی‌هایی ‌که براشون مناسب نیستم برم؟
‫همون اول بهت گفتم.
‫دلیل اینکه من به شما این‌چیزا رو یاد می‌دم
‫برای اینه که بتونین توی تحقیقات‌مون بهمون کمک کنین.
‫تحقیقاتِ خرابه‌ها؟
‫درسته.
‫پس باید یاد بگیری که به چه چیزایی توی محیط توجه کنی.
‫منظورم از گشت و گذار همینه.
‫فهمیدم...
‫ما هم دیگه تازه‌کار نیستیم. ‫خوب ازت محافظت می‌کنیم.
‫فقط به خودمون تکیه کن!
‫فردا صبح شروع می‌کنیم.
‫بقیه‌ی وقت امروز رو بذارین روی برنامه‌ریزی و آماده شدن.
‫آماده شدن؟
‫خیلی‌خب، بیاین باهم کار کنیم و تمام تلاش‌مونو بکنیم.
‫باشه!
‫باش...
‫بازم سه‌تاتون می‌خواین از جزیره برین بیرون؟
‫انگار می‌خواین برین جایی که تا حالا نرفتین. ‫مشکلی براتون پیش نمیاد؟
‫مشکلی نیست. مخصوصاً حالا که...
‫اوه، هنوز یه رازه.
‫ هوی رایزا، کاش دوباره یه نقشه‌ی عجیب نکشیده باشی.
‫انگار کشیده. خوشم نمیاد.
‫چرا نه؟ خیلی، خیلی چیز عالی‌ایه.
‫ولی یه رازه.
‫چه خوبا.
‫ها؟
‫منم دلم می‌خواد باهاتون بیام و یه جوری کمک‌تون کنم.
‫ممنون ولی نمی‌تونم که تو خطر بندازمت.
‫منم دلم نمی‌خواد تو خطر باشم... نه، ولش کن دیگه.
‫منتظر باش که وقتی برگشتیم داستان‌هامونو برات تعریف کنیم.
‫مطمئنم رایزا یه خرابکاری‌ای می‌کنه.
‫حتماً داستان خنده‌داری می‌شه.
‫هوم.
‫لنت، ملعون!
‫مثل اینکه دوباره بچه شیطونا دارن ‫به یه ماجراجویی ساختگی می‌رن.
‫ساختگی نیست!
‫یه ماجراجویی واقعیه.
‫اهه؟ یه واقعیش؟
‫این‌دفعه قراره چی‌کار کنین؟
‫شکار کردن اژدها توی یه قلعه؟ ‫ یا شایدم شکست دادن شیطان سوزان؟
‫فقط پرسه زدن اطراف زیاد اشکالی نداشت،
‫ولی شنیدم این چند وقته دارین می‌رین به اون ‫ خونه‌به‌دوشِ مشکوک سر می‌زنین.
‫مشکوک نیست! یه کیمیاگره.
‫یه کیمیاگر که می‌تونه خیلی کارا بکنه!
‫درباره اون جادو جنبل‌های عجیبی که ازشون استفاده می‌کنن شنیدم.
‫بیا فقط امیدوار باشیم خطایی ‫ ازشون سر نزنه تا پرت بشن بیرون.
‫همه از اون زن محافظ اخمو می‌ترسن.
‫اگه باهاش می‌گردین، چرا خبردارش نمی‌کنین؟
‫چی گفتی؟!
‫ما الان کار داریم. ‫وقت برای تلف کردن با شما نداریم.
‫چی؟
‫ماییم که به‌خاطر مشغله‌مون نباید با شما سروکله بزنیم. ‫بزن بریم لامبر.
‫بـ ـ بله!
‫اون پسر موریتز-سان بود، درسته؟
‫باهاش خوب کنار نمیاین؟
‫خب می‌شه همچین چیزی گفت.
‫فقط وایسا و تماشا کن. یه کاری می‌کنیم تا سرجاش خشک بشه!
‫برای انجام اون کار، باید آزمون فردا رو قبول بشیم!
‫بچه‌ها، موفق باشین!
‫هوم!
‫باشه.
‫انجامش می‌دم.
‫قدرتم رو آزمایش می‌کنم!
‫درسته، نباید ذهنمو درگیر افکار اضافی کنم.
‫این فرصتمه تا امتحان کنم توی نبرد واقعی ‫ شمشیرم چقدر کاربردی‌ـه!
‫فقط تماشام کنین، تک‌تک‌تون!
‫این شمشیر، مسیری به سوی آینده‌م می‌سازه!
‫همم؟ آره...
‫بالأخره وقتشه تا یکی از اونا درست کنم.
‫لیلا-سان بهم گفت نقشه بکشم ‫ و آماده بشم؛ جوابم اینه...
‫یه بمب می‌سازم!
‫با یکی از اونا، دیگه از هیچ ‫هیولایی نمی‌ترسم! احتمالاً.
‫مواد مورد نیاز رو برای همچین وقتی جمع کردم.
‫‫حالا تنها کاری که مونده...
‫‫...ترکیب کردنه!
‫تونستم!
‫به‌نظر یکم بزرگه...
‫خب، گمونم هرچی بزرگ‌تر بهتر.
‫اینطوری موفقیت فردا تصمین‌شده‌ست!
‫اینجا باید همونجایی که لیلا-سان گفت باشه.
‫این آزمون ما برای تبدیل شدن به ماجراجوهای تمام کماله.
‫بیاین حواس‌مونو جمع کنیم!
‫گفتنش راحته، ولی...
‫دیگه حالا که تا اینجا اومدیم غر زدن نداریم!
‫خب... بزن بریم!
‫انتظار نداشتم انقدر توی دید باشه.
‫نورش خوبه و راحت می‌شه اطراف رو دید.
‫گمونم لازم نبود چراغ بیاریم.
‫نمی‌دونستم همچین جای قشنگی ‫نزدیک بندر وجود داره.
‫امپل-سان به اینجا گفت معدن غرق‌شده؛ ‫نمی‌دونم منظورش چی بود.
‫جفت‌تون خیلی خونسردین؛ فکر کنم ‫ اینجا هیولاهای قوی‌ای داشت.
‫لیلا-سان اینجا رو برای تمرین‌مون انتخاب کرده.
‫مطمئنم اگه حواسمون رو ‫جمع کنیم مشکلی پیش نمیاد.
‫مگه معنیش این نیست که خطرناکه؟
‫اگه داد بزنی، هیولاها رو می‌کشونی اینجا ها.
‫خیل‌خب، بیاید آروم بریم داخل؛ مخصوصاً تو رایزا.
‫منظورت چیه؟!
‫داد نزن!
‫آخیش؛ این چطور بود؟
‫یه هیولای سنگی؟ تا حالا ندیده بودم.
‫خوبه که غار، منبع نور خودشو داره.
‫توی تاریکی به این راحتی نمی‌شد.
‫با این وضع، این ممکنه نسبت به ‫ استانداردهای لیلا-سان، آزمون آسونی باشه.
‫آسون؟ حتماً شوخی می‌کنی.
‫اگه مُشتش بهم می‌خورد، ‫تو کمترین حالت صدمه...
‫داری چیکار می‌کنی، رایزا؟
‫دنبال سنگ‌معدن برای آزمایشم بودم.
‫همه‌جا دنبالش گشتم، ‫ولی توی دیوار یا زمین نبود.
‫پس فکر کردم شاید باید ‫یه هیولا رو شکست بدم تا بگیرمش.
‫ولی جواب نداد.
‫چطور می‌تونی همچین کار ترسناکی کنی؟
‫اگه می‌خوای بگرد، ‫ولی سریع و آروم انجامش بده.
‫مسیر فرار امنه.
‫نتونستم پیداش کنم؛ چه بد.
‫پس باید عمیق‌تر بریم.
‫آره، حدس می‌زدم.
‫آزمون‌مون این بود که تا جای ‫ ممکن جلو بریم و برگردیم، ولی...
‫مشخص‌کردن اینکه چقدر عمیق بریم، ‫حتماً بخشی از آزمونه.
‫نمی‌تونیم دست‌خالی برگردیم.
‫گمونم سنگ‌معدن به این راحتی‌ها پیدا نمی‌شه.
‫و تائو، مگه نباید تا الان به ‫ گشت‌وگذار عادت کرده باشی؟
‫باید برای اون هم تلاش کنی ها.
‫خب، درسته، ولی... ها؟
‫چی شده؟
‫هیچی. بیاید زودتر بریم.
‫اوهو، عجیبه تائو بگه جلو بریم.
‫واقعاً می‌خوام حد و حدودِ ‫ توانایی‌های فعلی‌م رو بفهمم.
‫درسته، منم باید سنگ‌معدن رو پیدا کنم؛ ‫برای برگشتن خیلی زوده.
‫می‌خوام آیتم مخفی‌م هم امتحان کنم.
‫با اینکه همین‌الان برنمی‌گردیم، ‫بیاید مسیر حرکت‌مون رو به خاطر بسپریم.
‫اگه همین‌الان بود هم اشکالی نداشت...
‫فک کنم خیلی جلو اومدیم، ‫ولی هنوز اون سنگ‌معدن رو پیدا نکردم.
‫از نظر مسافت، اونقدرا راه نیومدیم.
‫فقط چون با احتیاط حرکت می‌کنیم ‫ اینطور به‌نظر میاد.
‫از نظر من که به‌قدر کافی اومدیم...
‫پس منظورش از «غرق‌شده» این بود.
‫پس این آخر راهه؟
‫آره انگار؛ ایول، از پسش بر اومدیم.
‫شاید تو راضی باشی، ولی خب...
‫شاید باید حتی جلوتر از این رو بگردم؟
‫گنجِ من کجاست؟
‫توی غار دنبال گنج می‌گردی، ها؟
‫دوران بچگی انجامش می‌دادیم.
‫البته چون توی جزیره غاری وجود نداشت، ‫توی یه جنگل بزرگ بازی می‌کردیم.
‫وقتی خرده‌های سنگ‌ملائک رو ‫توی جنگل پیدا کردیم،
‫واقعاً مثل این بود که گنج پیدا کردیم.
‫پیداش کردم! همینه!
‫مثل سنگ‌ملائکِ اون‌موقع درخشان نیست، ولی-
‫خیلی سفته!
‫لنت!
‫رایزا، حالت خوبه؟!
‫من خوبم، اما-
‫لعنتی!
‫لـ ـ لنت؟! چیکار کنیم...؟
‫می‌دونم! بیا فرار کنیم! بدو!
‫وایسا! برای همچین وقتی حاضرش کردم...
‫لنت! یه بمب میندازم، برو عقب!
‫چـ ـ چی؟!
‫تائو، تو هم بخواب زمین!
‫چی؟ یه بمب؟! تو غاریم ها!
‫اینو بگیر!
‫رایزا؟! لنت؟! کجایین؟!
‫لعنتی! گوشام تیر می‌کشه! چه‌خبر شده؟!
‫ها؟ چه عجیب، چرا انقدر قوی بود؟
‫رایزا! لنت! شما صدمه ندیدین؟!
‫من خوبم!
‫منم خوبم، ولی...
‫ای بابا، کدوم به کدوم‌وره؟
‫ای وای! غار داره فرو می‌ریزه؟!
‫باید سریع‌تر بزنیم به‌چاک!
‫رایزا، تائو، کجایین؟
‫ا ـ اینجام؛ آخ...
‫حالت خوبه، تائو؟! هی!
‫آی... همم؟
‫تو چطور، رایزا؟
‫بازم از اینا...
‫تکون نخور!
‫ها؟
‫تائو؟!
‫هیچی نمی‌بینم!
‫این حروف...
‫هی، شما دوتا حالتون خوبه؟!
‫«عمیق» و «خارج»... فهمیدم!
‫شماها کجایید؟!
‫بیاید اول جمع بشیم! ‫جفت‌تون بیاید سمت من.
‫نه! رایزا با لنت، بیاید پیش من.
‫خروجی این سمته!
‫جدی؟
‫منظورت چیه؟
‫توضیح باشه برای بعداً! فعلاً عجله کنین!
‫تائو!
‫اینجام! حالت خوبه؟!
‫آ ـ آره؛ ولی مهم‌تر از اون، اونور! زود باشین!
‫انقدر بدوئین تا به یه دیوار بخورین!
‫خوب نمی‌فهمم چی می‌گه، اما...
‫انگار بهتره بهش گوش بدیم.
‫اوه.
‫داری چیکار می‌کنی، لنت؟! بجنب!
‫بـ ـ باشه.
‫نکنه...؟
‫چه وضعی.
‫شروعشون اینطوریه؟
‫بالأخره اومدیم بیرون.
‫نجات پیدا کردیم دیگه؟
‫آره، یه‌جورایی.
‫اما خب، خرابی زیادی به بار آوردین.
‫به‌نظر نمیاد کسی آسیب جدی دیده باشه.
‫متأسفم، لیلا-سان!
‫بعد از همه‌ی چیزایی که یادم دادید...
‫فقط با یکم مبارزه، زیادی به خودم غره شدم.
‫وقتی این جواب نداد، و ‫بعد اینکه با بمب رایزا غافلگیر شدیم،
‫خیلی گیج شدم...
‫بعد؟
‫رسم جنگجویی رو فراموش کردم ‫ و همه رو تو خطر انداختم.
‫همیشه این درد یادت باشه.
‫بهت کمک می‌کنه زمان خطر راهتو پیدا کنی.
‫فعلاً، فقط خوشحال باش که همه زنده بیرون اومدن.
‫این همش به‌لطف تائوـه؛ ‫من هیچ کمکی نکردم.
‫غرورتو کنار گذاشتی و ‫توی تنگنا به تائو اتکا کردی، مگه نه؟
‫نگران نباش؛ تو لیاقت مبارزه‌کردن رو داری.
‫و ـ واقعاً؟
‫درسته، تمام کاری که من کردم ‫ پیدا کردن یه نوشته روی دیوار بود.
‫امپل-سان، وقتی گفتین ‫ باید بتونید به جزئیات توجه کنید،
‫منظورتون اون بود؟
‫بخشی ازش،‌ آره.
‫وقتی اونجا پیداش کردی چه حسی داشتی؟
‫چطوری باید بگم...؟
‫کنجکاو شدم، به‌گمونم.
‫فقط همین؟
‫فکر کردم داشتن دانش کافی ‫ می‌تونه به دوستام کمک کنه...
‫انگاری اینکه تو رو همراهشون ‫ فرستادم، نتیجه خوبی داده.
‫فکر نمی‌کردم اومدنم با شما ‫ارزشی داشته باشه، اما مثل اینکه داشته.
‫کاملاً‌ درسته.
‫هنوز خرابه‌های زیادی تو این منطقه وجود داره.
‫بازم قراره فرصت‌های این‌چنینی نصیبتون بشه.
‫آره؛ همیشه تا الان فکر می‌کردم فقط سنگ باشن،
‫اما حالا می‌خوام بفهمم هدف وجودشون چیه.
‫اوه، اما خب باید تا جای ممکن از خطر دوری کنیم ها.
‫می‌دونم بابا.
‫تلاشمونو می‌کنیم.
‫حرف خطر شد، رایزا، ‫تو هم نصف مشکلی؛ بیشتر مراقب باش.
‫مثلاً اون انفجار گنده‌ت.
‫آه، خب...
‫ببین، مأموریتم رو با موفقیت انجام دادم.
‫خدایی؟ بین اون‌همه قشقرق برداشتیش؟
‫خیلی پیگیریا.
‫هوم؛ کاری که براش فرستاده‌شده بودمو انجام دادم.
‫رایزا، یه آزمون دیگه برات دارم.
‫برو و درست همون آیتمی که توی ‫غار منفجر کردی رو دوباره ترکیب کن و برام بیار.
‫چی؟ اما می‌خواستم برم خونه بخوابم.
‫چیز مهمیه.
‫مطمئن شو چیزی که میاری درست مثل قبلی باشه.
‫باوشه...
‫خیلی‌خب، دیگه باید راه بیفتیم.
‫چی فکر می‌کنی؟ من که می‌گم تقریباً شبیه‌شه.
‫که اینطور؛ آیتم خوبیه.
‫هرچند، اینجا مشکل اصلی خودتی.
‫مشکل منم؟ یعنی چی؟
‫یه دلیل خیلی ساده وجود داره که ‫ چرا این بمب بیشتر از انتظارت قدرتمند شده.
‫جدی؟
‫استعدادت به‌عنوان یه کیمیاگر ‫ داره خودشو نشون می‌ده؛ به عبارتی...
‫با اینکه موادی ابتدایی داشتی، ‫ تونستی آیتم باکیفیتی ترکیب کنی،
‫با اینکه فقط سهواً‌ بوده.
‫اینکه سهواً بوده، چیز بدیه؟
‫ترکیبت بدک نبوده؛ اما ‫همون‌طور که گفتم، مشکل اصلی تویی.
‫من؟
‫بدون دانش کافی از قدرت مهیبش، آیتمت رو ترکیب کردی.
‫پرت‌کردن بمب تو غار حماقت محضه.
‫در بدترین حالت، باعث می‌شدی کل غار فرو بریزه.
‫درنتیجه، تمام دوستات رو تو خطر می‌انداختی؛ ‫همش به‌ واسطه‌ی کیمیاگری‌ت.
‫رایزا، زمانت برای ترکیب انواع ‌و اقسام آیتم‌ها
‫و تفریح‌ کردنت با قدرت کیمیاگری دیگه تمومه.
‫از حالا به‌بعد، باید به این فکر کنی که ‫ چی درست می‌کنی و به چه کیفیتی می‌رسی،
‫همین‌طور چطور استفاده‌ش می‌کنی ‫و چه انتظاراتی ازش داری.
‫زمانی که این‌کارو کنی، یه کیمیاگر تمام‌وکمال می‌شی
‫کسی که می‌تونه مسئولیت اعمالش رو قبول کنه.
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫بله!
‫بهترین ایده
‫05#
‫بهترین ایده.