‫در جزیره‌ای معمولی معروف به کورکن،
‫روستایی معمولی معروف به رازنبودن قرار داره.
‫و در اونجا من، دختری معمولی زندگی می‌کنم،
‫که با اشتیاقی عمیق ‫خواستار تغییر این روزهای معمولیه.
‫اسم من رایزالین اشتاوت‌ـه.
‫من دختر معمولیِ یه کشاورزم.
‫من هرروز هفته، دارم پرسه می‌زنم و می‌گردم.
‫به‌دنبال راهی برای شکستن ‫چرخه‌ی این روزهای معمولی‌ هستم.
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫ &
‫ Itami
‫01#
‫ کیمیاگر
‫آه، باز اون‌طوری کردم.
‫بابا، واقعاً برداشت میوه‌ی کورکن ‫کار من نیست؛ خیلی بی‌دردسره.
‫اگه بخوای انقدر راحت جا بزنی و ‫ سعی نکنی، هیچ‌وقت بهتر نمی‌شی.
‫شاید درست باشه، اما بازم...
‫چیه؟ تو دستای فرزی داری.
‫مطمئنم بعد چهار-پنج سال بهش عادت می‌کنی.
‫چهار-پنج سال...
‫آسمون آبی‌رنگ تابستون، ‫که با فصلی خشک درحال نزدیک‌شدنه...
‫هربار مثل همیشه بهم چیره می‌شه.
‫رایزا، باز داری تنبلی می‌کنی؟
‫مـ ـ مامان! نه، فقط یکم استراحت می‌کنم.
‫واقعاً که؛ چرا یکم شبیه بابات نیستی؟
‫بابا عاشق مزرعه‌داریه، مگه نه؟
‫چی؟ نگو که چون از مزرعه‌داری ‫ بدت میاد داری تنبلی می‌کنی؟
‫نه، خب اون‌طوری هم نیست...
‫گوش کن.
‫تنها دلیلی که می‌تونی هرروز نون بخوری-
‫چون همه برای هزاران سال سخت کار کردن ‫ تا بتونیم تو جزیره گندم کشت بدیم.
‫آره می‌دونم، هزار دفعه برام تعریف کردی.
‫حالا که می‌دونی؛ این آب رو بگیر و ببر پیش بابات.
‫باوشه.
‫بابا، هیچ‌وقت از کار کردن توی زمین خسته نمی‌شی؟
‫خسته؟ نه، دیدن تغییرات هرروز خیلی جذابه.
‫ببین، حتی امروز.
‫خودتو به‌عنوان گندم تصور کن.
‫می‌دونی وقتی گندم زیر گرمای ‫ آفتاب باشه، ‌چی بیشتر از همه می‌خواد؟
‫من که گندم نیستم، آدمم.
‫رایزا!
‫الان بیشتر از همه به ‫احساسات آدم اهمیت می‌دم تا گندم!
‫هرروز خدا از یه‌جا انرژی میاری تا فرار کنی، مگه نه؟
‫مـ ـ مامان، امروز یکم...
‫نه چیزه...
‫تو جنگل سنگ‌ملائک یه‌کار مهم دارم...
‫جنگل سنگ‌ملائک؟ اوه، ‫اون زمین برهوت کنار بندر کورکن؟
‫آره.
‫اینکه فقط همون ماجراجویی‌بازی‌های همیشگی‌ته،
‫اگه انقدر انرژی اضافی داری، ‫برو خریدامو انجام بده.
‫امروز ماجراجویی تعطیله، ها؟
‫حالا هرچی؛ احتمالاً همه‌چیزایی که ‫ تو این جزیره هستو تا الان دیدم.
‫محدوده شیطان از غرب نزدیک می‌شه!
‫یه اژدها توی قلعه‌ای در شرق خوابیده!
‫محدوده شیطان از غرب نزدیک می‌شه!
‫به بچه‌ها حسودیم می‌شه؛ ‫کلاً هیچی برای نگرانی ندارن.
‫اوه.
‫صبح به‌خیر، تائو.
‫صبح به‌خیر، رایزا.
‫باز شب‌زنده‌داری کردی؟
‫آره...
‫دیروز یه‌کتاب پیدا کردم که توش شکل داره، ‫ گفتم شاید بتونم یکمشو بخونم.
‫بازم کتاب قدیمی؟
‫هرچی هم بخوای تلاش کنی، وقتی ‫ نتونی متن‌هارو بخونی چه فایده داره؟
‫خب مگه می‌تونم کاریش کنم؟
‫پدرِ پدربزرگم قبل از اینکه ‫ به پدربزرگم خوندن یاد بده فوت کرد.
‫اما هنوزم بی‌خیال سردرآوردن ازش نشدی، نه؟
‫یه‌روزی قراره انجامش بدم.
‫یو.
‫اوه، صبح به‌خیر، لنت.
‫صبح به‌خیر؛ تمرین شمشیرزنی صبحگاهی‌تو تموم کردی؟
‫آره، امروز هیچ باری برای بردن نداشتم، ‫پس گفتم یکم پیاده‌روی کنم.
‫شماها چطور؟
‫من دارم می‌رم پیش فرسشر-سان ‫ تا یکم برگه باطله برای یادداشت‌هام بگیرم.
‫من می‌رم خرید.
‫پس فکر کنم منم باهاتون بیام.
‫اوه راستی، لنت، این کتابو ببین!
‫یکی دیگه؟ اگه نمی‌تونی بخونیش ‫ دیگه یادداشت‌هات برا چیه؟
‫اصلاً‌ نمی‌فهمم تو چطور می‌تونی ‫ هرروز هفته شمشیرتو تاب بدی.
‫کی به کی می‌گه؛ احتمالاً ‫دوباره خواستی از مزرعه جیم بشی.
‫و آخرسر مامانت تو رو فرستاد تا کاراشو کنی، درسته؟
‫آآه، از کجا می‌دونستی؟
‫چون همیشه وضعت همینه.
‫واقعاً تأسف‌باره!
‫امیدوارم شما مغازه‌دارهای جزیره از موریتز حمایت نکنید!
‫البته که نه!
‫خودمون نمی‌خوایم کسی که ‫ رقیب کاسبی‌مونه این اطراف باشه.
‫ای موریتز لعنتی، می‌خواد یه تاجر خارجی ‫ به‌طور دائم تو جزیره‌مون بمونه...
‫پیرمرده که.
‫رسوم به ما می‌گن که از جزیره خارج نمی‌شیم، ‫و اجازه نمی‌دیم کسی به اینجا بیاد!
‫مثل همیشه هم غرغر می‌گنه.
‫موندم درباره چی حرف می‌زنن؟
‫ما همه از رسم و رسوم با خبریم، ‫اما انحصار آب دست اونه.
‫فقط حواست باشه با خزعبلاتی مثل ‫ آوردن آدمای دیگه به اینجا
‫خام نشی و گول حرفاشو نخوری!
‫رو چشمم، بازم تشریف بیارید.
‫این رسوم برای سالیان ساله که دست‌نخورده موندن.
‫باید بهشون احترام بذاریا؛ شیرفهم شدی؟
‫بـ ـ بله قربان.
‫از جزیره بیرون نریم... ‫رسم و رسوم دیرینه‌مون.
‫سلام؛ فرسشر-سان.
‫هی، خوش‌اومدید.
‫بازم سه‌تاتون باهمید؟ ‫باهم خوب کنار میاید ها.
‫امروز فقط شانسی شد.
‫ما که بچه نیستیم؛ ‫همه که باهم ول نمی‌چرخیم.
‫اون هیچی، با پیرمرد داشتین ‫درباره چی حرف می‌زدین، فرسشر-سان؟
‫اوه آره، ریش‌سفیدا دارن دور روستا می‌چرخن
‫تا مطمئن بشن کسی درباره فردا هیجان‌زده نشه.
‫آه، که این‌طور.
‫ها؟ یعنی چی؟
‫نمی‌دونی؟ یه تاجری هست که ‫ قراره فردا از خارج از جزیره بیاد.
‫می‌خوان اینجا یه مغازه باز کنن.
‫موریتز-سان هم تماماً حمایتشون می‌کنه.
‫هــه.
‫رایزا، حتماً برای کودی که ‫پدرت سفارش داده اینجایی.
‫اوه، آره.
‫من کاغذ باطله می‌خوام.
‫حله.
‫این تاجره...
‫یه کله‌گنده‌ست که صاحب کلی کاروانه.
‫و همه‌کاری از خریدوفروش تا حمل‌ونقل رو انجام می‌ده.
‫آه، که این‌طور.
‫من میارمش.
‫اوه، مرسی.
‫حتی یه مغازه تو پایتخت، آشرا-آم‌بارد هم داره.
‫وای.
‫از طرفی، ما تو یه جای دورافتاده‌ایم که ‫ بخوایم بفهمیم چقدر چیز خوفیه.
‫اینم کاغذ باطله‌تون.
‫خیلی ممنون.
‫رایزا؟
‫پایتخت... بیرون از جزیره...
‫یعنی چه‌جور جاییه؟
‫کی می‌دونه؟ تا آخر عمرمون قرار نیست ببینیم.
‫از زندگی تو این جزیره بدم نمیاد.
‫اما فقط می‌خوام چیزی غیر از اینو پیدا کنم.
‫حتی نمی‌دونم کدوم‌سمتی باید نگاه کنم.
‫جفت‌تون بجنبید دیگه!
‫آه، هی!
‫رایزا!
‫می‌خوام دنبال چیزی باشم و پیداش کنم...
‫چیزی که مختص به خودمه!
‫تصمیم گرفتم!
‫ها؟
‫بیاید بریم یه ماجراجویی!
‫حالا چی شده یهویی؟
‫ما که همین هفته پیش تا ‫دم ساحلِ شهر قدیمی دنبالت اومدیم.
‫دیگه قرار نیست اون‌طوری دور جزیره بچرخیم.
‫یه ماجراجویی واقعی! رفتن بیرون جزیره!
‫چی؟!
‫فردا صبح ساعت 9 راه میفتیم.
‫زیر آبشار همو می‌بینیم و بعدش سریع می‌ریم!
‫یـ ـ یه‌لحظه وایسا!
‫برای شروع، می‌ریم تاجری که به روستا میادو می‌بینیم.
‫بعد می‌ریم ساحل اون‌طرف جزیره رو-
‫می‌خوای رسوم رو بشکنی؟!
‫کی به رسوم اهمیت می‌ده؟
‫گیر کردن تو این جزیره ‫چیزیه که داره ما رو تباه می‌کنه.
‫تازشم، چطور قراره از جزیره بریم بیرون؟
‫اون که معلومه؛ می‌ریم دم بندر ‫ و یواشکی یه قایق قرض می‌گیریم.
‫اولین مقصدمون باید...
‫آها، این «جنگل پری» به‌نظر خوب میاد.
‫اسمش یه حالت صلح‌آمیزی داره.
‫«پری» اسم یه‌جور هیولاست.
‫اونارو تو کتاب‌عکس وقتی بچه بودیم دیدیم دیگه، یادته؟
‫اوه، آره راستی.
‫خب، اگه تو مضیقه بودیم، لنت رو داریم.
‫اوی.
‫این اولین قدم به‌سوی یه ماجراجویی بزرگه!
‫روحیه ماجراجوییم نمی‌تونه توسط چیزی، ‫حتی خود هیولاها متوقف بشه!
‫آآه،‌ از دست رفت؛ کامل خونش به‌جوش اومده.
‫امیدوارم یه‌خواب خوب ‫ این فکرارو از سرش بپرونه.
‫فردا، از اینجا فرار می‌کنم.
‫دیگه باید قبل از عصر برسیم!
‫روستای رازنبودنِ جزیره‌ی کورکن... ‫یعنی چه‌جور جاییه؟
‫شنیدم یه روستای بسته‌ست که ‫خیلی با شرکت‌های تجاری معامله نمی‌کنه.
‫درست همون‌طور که بهم گفتن، ‫ واقعاً‌ منطقه دور از دسترسی‌ـه.
‫شنیدم هیولاها می‌تونن توی ‫جاده‌ها هم حمله کنن، حواست جمع باشه.
‫چشم، پدر.
‫اما خیلی جای قشنگیه.
‫جزیره‌ای پر از خرابه، ها؟
‫دلم می‌خواد یه‌بارم که شده به هدف بزنیم.
‫اگه جواب نده فقط یکی دیگه پیدا می‌کنیم.
‫خب، اینم درسته.
‫اون آخریش بود.
‫بیا امیدوار باشیم روستا به‌قدری ‫ آباد باشه که خوراکی ارائه بده.
‫اونیس: یه نوع میوه که روش خار هست.
‫مطمئنی اونیس جلوی هیولاها به‌درد می‌خوره؟
‫بهتر از سنگ پرت کردنه.
‫به‌هرحال، تائو دیر کرده ها.
‫امیدوارم با گم‌شدن تو کتاباش، ‫خواب نمونده باشه...
‫اوه.
‫ببخشید منتظر موندین.
‫دیر کردی.
‫شرمنده.
‫اون پتک گنده چیه؟
‫این تنها چیزی بود که دیدم ‫ می‌تونم تو دستم بچرخونم.
‫چون هرچی باشه تو هیولاها رو دور می‌کنی،
‫فکر کردم همینم کافیه.
‫آ ـ آره، می‌تونی روم حساب کنی!
‫به این می‌گن روحیه!
‫فقط محض احتیاط می‌گم...
‫واقعاً می‌خوایم بریم؟ بیرون جزیره؟
‫معلومه که می‌ریم!
‫یالا، خوش و بش بسه! بزنید بریم!
‫هی، رایزا!
‫بیا بریم، تائو.
‫هی، وایسین! بچه‌ها!
‫آسمون همیشگی! این آسمون آبی‌رنگ تابستونی، ‫با نزدیک بودن فصل خشک...
‫بهترین روز برای یه ماجراجویی‌ـه!
‫قایق قایق قایق، یه قایق ‫ پیدا کن و زود برو اون‌ور آب!
‫ای بابا، یه‌جوری می‌گی انگار آب‌خوردنه.
‫قایق اجاره کردن به این راحتیه؟
‫نگران نباش؛ به قول معروف، ‫«نابرده رنج، گنج میسر...»
‫رایزا؟
‫چی شده؟
‫ساکت.
‫آگاته نه-سانه.
‫انگار دارن می‌رن بندر.
‫این دردسره.
‫فکر کردم تا به بندر برسیم ‫می‌تونیم راحت یه قایق قرض بگیریم.
‫معلومه که این‌طوری نمی‌شد.
‫وایسا، نکنه فقط تا اینجاش رو برای ‫ این ماجراجویی نقشه چیده بودی؟
‫موندم نگهبان‌ها توی بندر جمع‌شدن یا نه.
‫خب، نگهبان‌ها وظیفه‌ی امن ‫ نگه‌داشتن این جزیره رو دارن.
‫اینکه خودشون مهمونا رو استقبال کنن طبیعی‌ـه.
‫هه، یعنی الان ماجراجویی‌مون تمومه؟
‫بعد این‌همه راه تا اینجا، عمراً بی‌خیال بشم!
‫هـ ـ هوی.
‫کجا می‌ریم؟!
‫یالا، بجنبید!
‫دوباره اونا.
‫بوس-سان، چیزی شده؟
‫چیزی نیست؛ بریم.
‫چشم!
‫باورم نمی‌شه دارن جلوی ‫ماهیگیری‌مون هم می‌گیرن.
‫این‌همه داستان برای یدونه تاجر دیگه زیادیه.
‫گمونم اون تاجر همین‌قدر مهمه.
‫هی، هی!
‫من هیچ‌کار بدی نکردم!
‫خبر رو که شنیدی؛ امروز هیچکس ‫نمی‌تونه سوار کشتی‌ها شه، رومی.
‫فقط می‌خواستم برای یه‌کار مهم، ‫یواشکی یه سفر کوچولو برم.
‫فقط می‌خواستی برای اینکه به مهمون‌ها نزدیک شی، ‫ اولین‌نفری باشی که می‌بینتشون، مگه نه؟
‫اوه، سحرخیز شدی، آگاته-سان.
‫شنیدم یه مسافر قاچاق داریم.
‫آدمای مثل تو اَن که بالادستی‌ها رو ‫ مجبور می‌کنن سختگیرتر باشن.
‫آگاته، کشتی‌ها حاضرن؛ باید چیکار کنیم؟
‫بذار ببینم.
‫هنوز یکم زوده،
‫ولی برای استقبال‌شون بریم اون‌یکی ساحل.
‫رومی، من و تو بعداً یه صحبت مفصل باهم داریم.
‫آه.
‫تادا!
‫چطوره؟ یه قایق شگفت‌انگیز، ‫و حتی لازم نبود تا بندر بریم!
‫منظورت از «چطوره؟» چیه دقیقاً؟
‫این قایق که اصلاً بادبان نداره!
‫آره؛ فقط یه قایقه که محلی‌ها برای ‫ ماهیگیری دم‌دستی ازش استفاده می‌کردن.
‫اینکه نباید با یه قایق بی‌بادبان ‫ از دریاچه رد شیم رو
‫حتی بچه‌کوچیکای جزیره هم می‌دونن!
‫بازم رسم و رسوم؟
‫ترک کردن جزیره هم خلاف رسومه، مگه نه؟
‫اینجای کار دیگه اون رسوم برای کی مهمن؟
‫درست می‌گی، ولی...
‫اونقدرا هم ساده نیست.
‫آه، دوتا مرد گنده دارن هی غرغر می‌کنن!
‫بادبان داشته باشه یا نه، قایق، قایقه.
‫مسئله مهم اینه که می‌خواید برید یا نه!
‫این یه ماجراجویی‌ـه!
‫اگه الان تصمیم رفتنو نگیریم، ‫هیچی شروع نمی‌شه!
‫خب، درسته، ولی...
‫اگه بزرگ‌ترها بفهمن، شاید-
‫شنا خلاف جهت آب، بخشی از ماجراجویی‌ـه...
‫یا بیشتر... شروعشه!
‫رفتن به جاهایی که محلی‌ها ازش دوری می‌کنن...
‫و مثلاً، دنبال کردن جاده ‫ تا ببینی به کجا می‌رسه،
‫و رفتن به سمت غربیِ جاده-
‫چی؟
‫سمت غربی جاده؟! اون که زمین ممنوعه‌ست!
‫خطرناکه! تنبیه می‌شیم! اصلاً نمی‌شه!
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫اونا دقیقاً جاهایی هستن ‫ که ماجراجویی اتفاق میفته.
‫امم...
‫تازشم، اون برج داره توی شمال برق می‌زنه...
‫اونجا رفتن به‌نظرتون جالب نمیاد؟
‫مگه نه، رنت؟
‫آره...
‫ماجراجویی، قوی‌تر شدن...
‫پس این چیزیه که همیشه برای ‫بابام و اهالی روستا روشن بوده...
‫آره، فتح‌کردن اون برج توی دوردست
‫و اینکه نشون‌شون بدم چقدر قدرتمندم...
‫این رؤیای منه!
‫آه، دوباره رفت تو این فاز.
‫اگه شما دوتا می‌رید، گمونم منم باید بیام.
‫خوشحالم که درک می‌کنی؛ بزنید بریم!
‫هی، مراقب باش.
‫رایزا، خیلی سریع پریدی.
‫لنت، پارو دست خودتو می‌بوسه.
‫وقتی خسته شدی جاتو می‌گیرم.
‫حس می‌کردم اینو بگی.
‫ولی عیب نداره؛ انجامش می‌دم!
‫لطفاً روی من حساب نکنی ها.
‫خب، راه می‌افتیم!
‫به‌سوی ماجراجویی بزرگ‌مون!
‫برو که رفتیم!
‫من، یه دختر معمولی، ‫بالأخره امروز اولین قدم رو برداشتم.
‫به دنبال تیکه گمشده‌ی ‫ زندگیِ یکنواختم توی جزیره...
‫به بیرون از جزیره!
‫می‌خوام زمان حال رو تغییر بدم.
‫می‌خوام یه‌چیز مختص به خودم پیدا کنم!
‫این اولین قدم جسورانه‌مه ‫ که فقط با عواطفم هدایت می‌شه!
‫این شروعِ ماجراجویی‌مونه!
‫پس اون جزیره‌ی کورکن‌ـه، ها؟
‫از انتظارم بزرگ‌تره.
‫شنیدم تعداد خیلی زیادی خرابه داره،
‫ولی باید دید چقدر خوب هستن.
‫خب؟ پیداش کردی؟
‫نه، سمت جاده که اثری ازش نیست، که یعنی...
‫دوباره سروکله‌ی عادت بدِ خانم پیدا شده؟
‫لطفاً یکم منتظر باشید ‫ تا کشتی بزرگ از راه برسه.
‫ما توی جزیره یه جشن خوش‌آمدگویی تدارک دیدیم.
‫بابت مهمون‌نوازی‌تون ممنونم.
‫ولی غافلگیر شدم که واقعاً ‫هیچی توی این ساحل نیست.
‫نگران هیولاهای خطرناک هستید؟
‫از اعتراف بهش خجالت می‌کشم،
‫ولی ما ساکنین جزیره ‫علاقه‌ای به ترک کردنش نداریم.
‫به‌جز چندتا ماهیگیر، هیچکس اینجا نمیاد.
‫اوه.
‫آقا، بانو کلودیا...
‫دوباره؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫خب، به‌نظر میاد دخترم غیبش زده.
‫چی؟!
‫اوه، از اعتراف بهش خجالت می‌کشم، اما..
‫دخترم زیاد پیش میاد که ‫ به میل خودش از کاروان جدا بشه.
‫آه...
‫شنیدی دیگه.
‫اگه دختر تا یه‌مدت دیگه برنگرده...
‫ممکنه برای پیدا کردنش هزینه کنن.
‫لیلا، یه‌جایی وایسا که ‫توی دید جناب تاجر باشی.
‫باشه، چه گیری افتادیم...
‫بالأخره رد شدیم.
‫منظورت از «بالأخره» چیه؟
‫خودت بودی که با اطمینان ‫می‌گفتی این مسیر درسته.
‫یه کله از ساحل رفتن ‫توی جنگل خیلی بی‌احتیاطی‌ـه.
‫ها، جدی؟
‫خب، بدون اینکه اهالی شهر ببیننمون ‫ اومدیم، پس بیاین استراحت کنیم.
‫درسته؛ اول استراحت می‌کنیم، و بعد...
‫نقشه‌ی ماجراجویی‌مون رو می‌کشیم!
‫باید این‌کارو قبل اومدن انجام می‌دادیم.
‫تازه، این نقشه، بندر و بخشی از جاده رو کشیده،
‫ولی فقط ورودیِ جنگل رو نشون می‌ده.
‫مردم جزیره خیلی می‌ترسن ‫ که پاشونو اینجا بذارن.
‫اگه نقشه‌ی کاملی ازش بود، ‫پس ماجراجویی چه فایده‌ای داره؟
‫قراره نقشه‌ی خودمون رو بِکشیم!
‫هی، اون یه مسیر نیست؟
‫راست می‌گی؛ حداقل، باقی‌مونده‌ی یه جاده‌ست.
‫آره، بیاید دنبالش کنیم.
‫می‌گم، اینجا هیولا هست دیگه، مگه نه؟
‫انقدر ترسو نباش.
‫بندر نزدیکه، پس هیولاهای قوی ‫ نمی‌تونن این اطراف باشن.
‫خیلی سخت به‌خاطرش تمرین کردی، مگه نه؟
‫روت حساب می‌کنیم، لنت!
‫آره! خودم حلش می‌کنم!
‫تائو، اون چیز هم آوردی؛ ‫پس خوب ازش استفاده کن.
‫اصلاً می‌تونم؟
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش!
‫بیاید ببینیم این مسیر به کجا ختم می‌شه!
‫امیدوارم گم و گور نشیم.
‫چطوری قراره گم بشیم؟ ‫فقط داریم از یه مسیر می‌ریم.
‫نکته خوبیه.
‫واقعاً چیزی نمی‌‌شه؟
‫حواستون به جلو پاتون باشه.
‫هی، این دیگه جاده نیست ها.
‫ماجراجویی‌مون بالأخره داره جدی می‌شه.
‫اوه؟!
‫چی؟!
‫یه قارچ که تا حالا ندیدم! چه گنده‌ست!
‫قارچ‌ها خطرناکن؛ بهش دست نزن!
‫و اصلاً چندتا چیز هست که «تا حالا ندیدی»؟
‫امروز به‌قدر کافی ماجراجویی نکردیم؟ ‫بیاید برگردیم.
‫هنوز مدت زیادی نگذشته؛ فکر کنم.
‫از طرفی، هنوز به یه اتفاق ‫واقعاً ماجراجویانه بر نخوردیم...
‫وای!
‫چی شده؟!
‫یـ ـ یه دختر؟!
‫آی...
‫اوه، متأسفم!
‫یه هیولا... اوه!
‫هیولا؟!
‫اگه جرئت داری بیا جلو!
‫اونا هیولان دیگه، نه؟
‫چیکار کنیم؟
‫فـ ـ فقط مجبوریم باهاشون بجنگیم!
‫آخ!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫ خودم به حسابش می‌رسم!
‫اینو بگیر! تکون نخور!
‫هیچ‌کدوم به هدف نمی‌زنین!
‫می‌دونم!
‫می‌تونی بدوئی؟
‫آ ـ آره!
‫فرار کنید! جفت‌تون!
‫گرفتم.
‫بگیر که اومد!
‫تونستم!
‫لنت، عجله کن!
‫بـ ـ باشه.
‫هیولاها؟
‫فکر نکنم دنبال‌مون کرده باشن.
‫آره، با آخرین ضربه‌م کارشونو تموم کردم.
‫واقعاً تمرین‌هات نتیجه دادن!
‫آسیب ندیدی؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫می‌گم، ممنون که نجاتم دادین.
‫من کلودیا والنتز هستم.
‫قابلی نداشت.
‫من رایزا اشتاوت ام؛ می‌تونی رایزا صدام کنی.
‫اونا که اونجان، لنت و تائو ان.
‫ما تو جزیره‌ی نزدیک اینجا زندگی می‌کنیم.
‫منظورت جزیره‌ی کورکن‌ـه؟
‫آره، ما کل راه از اونجا تا این ‫ جنگل رو توی یه ماجراجویی اومدیم!
‫ماجراجویی...؟
‫آره، ماجراجویی!
‫سعی داریم یه‌چیزی که تا حالا ندیدیم، ‫ یه‌چیز فوق‌العاده پیدا کنیم!
‫سمت دیگه‌ی اون دریاچه!
‫و اونم بدون هیچ دلیل منطقی‌ای.
‫که این‌طور.
‫کلودیا، خودت اینجا تو این جنگل چیکار می‌کنی؟
‫خب، با کاروان اینجا اومدم، ‫ولی ازشون جدا شدم و رسیدم به جنگل...
‫اون نکنه همون تاجریه که ‫ همه راجع بهش حرف می‌زنن؟
‫نمی‌دونم اونه یا نه، ولی پدرم یه تاجره.
‫در این‌صورت، شاید به‌خاطر اینکه ‫ نجاتش دادیم بتونیم از زیر تنبیه در بریم.
‫آه، انقدر نفوس بد نزن دیگه.
‫ولی خدایی، به‌نظرتون الان عالی پیش نرفتیم؟
‫نجات یه دختر در معرض حمله هیولاها ‫ و کمکش برای رسیدن به خونه...
‫آره، برای اولین ماجراجویی نتیجه معرکه‌ایه!
‫شماها واقعاً محشرید.
‫جدی؟ خب، برای این روز خیلی آماده شده بودیم.
‫تو که تقریباً هیچ کمکی نکردی.
‫همچین چیزی نگو!
‫اوه، عذر می‌خوام.
‫چیزی نیست؛ گمونم دیگه بهتره ‫ جمع کنیم و بریم طرف خونه.
‫ایول! می‌ریم خونه!
‫از کدوم سمت باید بریم؟
‫احتمالاً این‌ور.
‫این‌طرف؛ فکر کنم.
‫این سمت نیست؟
‫خیلی‌خب... پس این‌وری!
‫قبل‌تر گفتی گم شدی، ‫ولی خیلی زیاد اومدی وسط جنگل.
‫آره؛ خب...
‫خیلی بد شد که با یه هیولا مواجه شدی.
‫آره، ولی خیلی هم بد نبود.
‫تونستم یه‌عالمه گل قشنگ ببینم.
‫گل، ها؟ گمونم هیچ‌وقت به اونا توجه نکردم.
‫ببین، اونجا.
‫این یه شبدر آبی‌ـه.
‫شبدر آبی!
‫قشنگه.
‫آره، یه‌عالمه گل دیگه هم کنار جاده دیدم.
‫چندتا گل سفید کوچیک و ‫گل آبی جذاب، کنار همدیگه.
‫آها.
‫پِرِس کردمشون، پس بعداً نشونت می‌دم.
‫واقعاً؟ ممنون!
‫ولی منظورت از «پرس کردن» چیه؟
‫اوه، خب، گل‌ها رو می‌ذاری لای کتاب و...
‫این ماجراجویی داره به یه پیک‌نیک تبدیل می‌شه!
‫می‌گم، واقعاً داریم راه درست رو می‌ریم؟
‫به غریزه‌ی من اعتماد کن. ‫داریم به خروجی جنگل نزدیک‌تر می‌شیم...
‫... به‌نظرت اینطور نیست؟
‫باید عجله کنیم.
‫لنت!
‫چی شد...
‫اونجا!
‫بازم هیولاها؟
‫اینا همون پری‌هایی هستن که عکسشونو ‫توی کتاب‌های‌ عکس‌دار دیدیم!
‫چـ ـ چی‌کار کنیم؟!
‫لعنتی، گاردمو پایین آوردم...
‫احمق، با اون چی‌کار می‌تونی بکنی؟
‫آخه...
‫دارن میان!
‫آخ، هی!
‫گیر دادین به لنت؟ ای...
‫من جلوشونو می‌گیرم! شما ها فرار کنین!
‫نمی‌تونم همچین کاری کنم!
‫باید... باید یه کاری بکنم...
‫انقدر وقت تلف نکن!
‫قسم می‌‌خورم جلوشونو می‌گیرم، پس...
‫از پس تو برنمیاد.
‫تکون نخورین.
‫همچین هیولاهای قدرتمندی رو به همین راحتی...؟
‫اون قوی بود؟ تعجب کردم چطور ‫ با این مقدار توانایی‌هات تونستی تا اینجا برسی.
‫هدف در حفاظته.
‫ولی اول، باید به زخماشون برسیم.
‫یه‌کم جلوتر یه فضای باز هست. بیاین بریم.
‫بـ ـ بله.
‫بیا بریم، رایزا.
‫رایزا؟
‫همچین جایی وسط جنگل چی‌کار می‌کنه؟
‫احتمالاً کلبه‌ی یه نگهبان جنگلیه ‫که روی خرابه‌‌ای از پادشاهی کلینت ساخته شده.
‫پادشاهی کلینت؟ همونی که خیلی وقت پیش سقوط کرد؟
‫درسته.
‫این زبان هم؟
‫آره.
‫نوشته، "یه مکان امن که هیولا ها واردش نمی‌شن".
‫اون حروف...
‫اون می‌تونه بخونتشون!
‫هر چی زودتر به زخمات برس.
‫امم...
‫ هیچ دارویی با خودتون نیاوردین؟
‫ای بابا. هوی، دستت رو بهم نشون بده.
‫بـ ـ باشه.
‫آخ!
‫ها؟ ها؟
‫زخمش... ناپدید شد!
‫حتی دردم نمی‌کنه. واقعاً ترمیم شد!
‫بیاین بریم.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم...
‫منم همینطور...
‫اون یه سنجاق سینه‌ی جنگیریه.
‫درست بالا نگهش دار تا هیولاها نزدیک نشن.
‫فـ ـ فهمیدم.
‫قدرتش غیرقابل باور بود.
‫پس تکنیک‌ واقعی مبارزه‌ یه همچین چیزیه؟
‫تو یه جادوگری؟
‫همم؟
‫اون بمبی که روی هیولا ازش استفاده کردی، ‫و اون دارویی که زخم‌ لنت رو درمان کرد،
‫اون فانوسِ با شعله‌ی آبی،
‫و اون سنجاق سر...
‫همه‌ی اینا جادوی تو ان؟
‫آه، پس واقعاً هیچی نمی‌دونی.
‫من یه کیمیاگرم.
‫همه‌ی اونا به وسیله‌ی کیمیاگری درست شدن.
‫کیمیاگری...؟
‫عذر می‌خوایم!
‫از دست شما... بچه‌های زبون نفهم!
‫نه تنها رسوم‌‌مون رو زیرپا گذاشتین، ‫تازه برای بازدیدکننده‌هامون هم دردسر درست کردین!
‫لطفاً اونارو سرزنش نکنین. ‫اگه به‌خاطر اونا نبود، من توسط هیولاها-
‫اگه اون دو نفری که من برای پیدا کردن ‫تو استخدام کرده بودم به موقع نمی‌رسیدن،
‫برای هر چهار نفرتون خطرناک می‌شدا.
‫اینو می‌فهمی، نه؟
‫دیگه باید این تنهایی گم و گور شدنت رو بس کنی.
‫بله. از همگی معذرت می‌خوام!
‫عیبی نداره، همین که سالمی کافیه.
‫باید عجله کنیم. ‫نمی‌تونیم مردم توی جزیره رو بیشتر از این منتظر بذاریم.
‫بله. شما هم توی روستا کاری دارین؟
‫آره. ما روی خرابه‌های پادشاهی کلینت تحقیق می‌کنیم.
‫من محافظش هستم.
‫اگه بذارین برای یه مدتی توی جزیره بمونیم خوشحال می‌شیم.
‫همچنین می‌تونم خدماتی مثل ساختن آیتم‌های مختلف رو به‌عنوان یه کیمیاگر پیشنهاد بدم.
‫کیمیاگری، ساختن آیتم...!
‫اوه، این واقعاً نادره.
‫در‌هرحال، تو مهمون با ارزش‌مون رو نجات دادی.
‫یه استقبال درخور می‌کنیم.
‫قدردانم. من آمپلم، اینم لیلا.
‫ممنون به‌خاطر مهمون نوازی‌تون.
‫رایزا-کون بودی، نه؟
‫بله.
‫ یه‌کم پیش نتونستم اینو جلوی بقیه بگم،
‫ولی ممنونم که دخترم رو نجات دادی.
‫اوه، نه، حرف‌شو نزنین.
‫شاید اقامت کوتاه مدتی باشه، ‫ولی لطفاً با دخترم خوب کنار بیا.
‫بله!
‫به جزیره‌ی رازنبودن خوش‌ اومدین!
‫من موریتز بورنن هستم، کسی که به مسائل ‫توی این شهر رسیدگی می‌کنه.
‫اگه چیزی نیاز داشتین، ‫ لطفاً درنگ نکنین و از اینجانب بپرسین.
‫خوشوقتم موریتز-سان. ‫لوبرت والنتز هستم.
‫امیدوارم بتونیم رابطه‌ی تجاری خوبی برقرار کنیم.
اون مرده با صدای بلند که داره با بابام حرف می‌زنه، رئیس روستائه؟
‫شنیدم که می‌خواستین برای میوه‌ی کورکن ما معادله کنین؟
‫نه، بیشتر شبیه... چهره‌ی عمومی روستائه؟ اسمش موریتز-سانه.
‫بله. در پایتخت نادره و تقاضای زیادی هم داره.
‫یه آدم خود شیفته‌ست که دوست داره نخود هر آشی باشه.
‫آدم ثروتمندیه؟
‫پول که داره، ولی موضوع مهم‌تر اینه که آب داره.
‫عمارتش روی یه تپه توی جزیره‌ست، ‫و منبع آب توی ملکشه.
‫توی این جزیره، کسی که کنترل آب رو داشته ‫باشه نفوذ و قدرت بیشتری هم داره.
‫خیلی عقب افتاده‌ست، مگه نه؟
‫عقب افتاده؟ اینجا که خیلی قشنگه!
‫من اولین باره همچین غروب قشنگی رو می‌بینم.
‫اهه.. واقعاً؟
‫خب، درهر صورت، بیا باهم کنار بیایم، کلودیا!
‫هوم، همچنین، رایزا!
‫و لنت-کون و تائو-کون شماهم!
‫باشه!
‫هوم!
‫خوب شد که رفتیم، مگه نه؟
‫به ماجراجویی.
‫خب، درسته که به مشکل برخوردیم، ولی کلی بخوای بگی، آره.
‫موافقم.
‫درسته!
‫خوب شد که رفتین و مرض.
‫بوس، لامبر...
‫بدون نقشه همینطوری از جزیره زدین بیرون
‫و فوراً هیولاها دخل‌تونو آوردن.
‫و حتماً باید یه آواره نجات‌تون می‌داد، نه؟
‫چی؟ از کجا می‌دونی؟
‫محافظ‌ها داشتن غر می‌زدن.
‫اینکه به‌خاطر سروکله زدن با دو سه تا بچه‌ی ‫ بی مسئولیت باید الکی وقت‌شونو هدر می‌دادن.
‫به‌خاطر اون رسیدن تاجر به تأخیر افتاد ‫و ما هم مجبور شدیم همه چیزو از اول برنامه ریزی کنیم.
‫هم، مثل اینکه از کاری که کردی حتی پشیمون هم نیستی، رایزا.
‫بکش کنار. بوس-سان برخلاف شما سرش شلوغه.
بی مسئولیت، ها؟
‫ولی بدون برداشتن قدم اول، ‫به هیچ جایی نمی‌تونیم برسیم.
‫درسته. به‌خاطر اینکه امروز قدم اولم رو برداشتم، من...
‫من یه کیمیاگرم.
‫همه‌ی اونا به وسیله‌ی کیمیاگری درست شدن.
‫تونستم ببینم...
‫کیمیاگری رو!
‫شماها، چی شده؟
‫یعنی چی «چی شده»؟
‫می‌خوای بری ببینیشون، درسته؟
‫ما هم می‌خوایم همینکارو کنیم.
‫می‌دونستم! بزن بریم!
‫ممنون به‌خاطر دیروز!
‫خیلی ممنون!
‫حرفشم نزن. ‫فقط بخشی از کار بود.
‫خب، کارتون چیه؟
‫لطفاً! خواهش می‌کنیم...
‫به من پایه و اصول مبارزه رو یاد بده!
‫این کتاب رو برای من بخون!
‫به من کیمیاگری یاد بده!
‫من الان خیلی سرم شلوغه.
‫بی‌خیالش شین.
‫و ـ ولی، ما-
‫ما اونقدر وقت خالی نداریم.
‫مخصوصاً توی این جزیره که پره خرابه‌ست.
‫پس شرمنده ولی باید بر-
‫این کتاب درمورد مکانیک ساختاریه...
‫می‌گم، می‌تونین بخونینش؟
‫معلومه که می‌تونم.
‫تو این کتاب رو از کجا پیدا کردی؟
‫توی کتاب‌خونه‌ی زیرزمینی خونه‌مون یه عالمه کتاب داریم!
‫که اینطور. لیلا، ممکنه زده باشیم به هدف.
‫آها.
‫به تو پایه و اصول مبارزه رو یاد می‌دم، ‫البته اگه اطراف این ناحیه رو نشون‌مون بدی.
‫باشه! هرکاری می‌کنم!
‫پس، منم...
‫شرمنده، ولی نمی‌تونم بهت کیمیاگری یاد بدم.
‫چرا نه...؟
‫توی کیمیاگری استعداد ذاتی همه چیزه.
‫و اونم یه استعداد نادریه که هر کسی ندا-
‫پس...
‫امتحانم کنین! ببینین اگه منم اون استعداد رو دارم یا نه.
‫تو اسمت چیه؟
‫رایزالین اشتاوت!
‫پس، رایزا. بذار اول ببینیم می‌تونی مواد رو جمع‌آوری کنی یا نه.
‫جمع‌آوری... مواد؟
‫توانایی شناسایی مواد، پایه‌ی اساسیِ کیمیاگریه.
‫چند تا از اینا برام پیدا کن.
‫فهمیدم. انجامش می‌دم!
‫با این‌حال، کجا یه همچین گیاهی دیده بودم؟
‫کجا بود...
‫یادم نمیاد!
‫رایزا!
‫کلودیا؟
‫صبح بخیر. دوباره همو دیدیم!
‫هه؟ اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫قراره یه مدتی اینجا بمونیم، ‫پس یه خونه رو اجاره کردیم.
‫می‌بینی؟ اون یکی.
‫هرموقع که خواستی بیا یه سری بهم بزن.
‫هوم! منم اطراف جزیره رو بهت نشون می‌دم.
‫ جنگل سنگ‌ملائک، ‫بوستان انگور رنگین‌کمانی...
‫ها؟ اوه، درسته! جنگل سنگ‌ملائک!
‫ممنونم، کلودیا!
‫ها؟
‫همینه! مطمئنم!
‫ایول!
‫گیاه‌هایی که از زمان بچگیم خیلی می‌دیدم...
‫اینا در واقع موادهایی برای کیمیاگرین!
‫پس شاید، همه‌ی اون بقیه چیزا هم مواد کیمیاگری باشن؟
‫درسته این علفِ بی‌نامه...
‫ولی این یه امتحان شناسایی مواد بودا. ‫این همه آوردی که چی بشه؟
‫زودتر از چیزی که انتظار داشتیم اومدی.
‫خب، بچه که بودیم تمام سوراخ سنبه‌های این جزیره رو گشتیم.
‫آره.
‫خب، چطور بود اولین جمع‌آوریت؟
‫خوش گذشت!
‫توی دنیا یه عالمه چیزهای جالب هست ‫ که تا حالا متوجه‌شون نشده بودم!
‫که اینطور. "چیزهای جالب"ها؟
‫اگه می‌تونی همچین احساسی داشته باشی، شاید...
‫هیچی. قدم بعدی "ترکیب کردنه".
‫بـ ـ بله!
‫اول، ببین من چی‌کار می‌کنم.
‫چیزی که می‌خوایم درست کنیم پایه‌ترین آیتم کیمیاگریه...
.‫"مکمل"
‫اول، این مواد رو توی دیگ به یه نوع دیگه از ماده تبدیل می‌کنیم.
‫بعدش یه شی‌ء درست می‌کنیم.
‫همه‌ش با تجسمِ به شدتِ دستورالعمل کامل شده در ذهنت انجام می‌شه.
‫و اینجوری، این "مکمل" از علف بی‌نام و آب ساخته می‌شه.
‫محشره...
‫حالا خودت امتحان کن.
‫عه؟! به همین زودی؟! تازه برای اولین بار دیدمش ها!
‫یه همچین کاری که خیلی آسونه.
‫البته اگه استعدادش رو داشته باشی.
‫خیلی‌خب!
‫امم، اشتباه نکنم انقدر می‌خواست، بعدی...
‫و بعد، اینو...
‫تا اون چیز سبزه رو درست کنیم!
‫خب، چطوره؟!
‫کار کرد؟
‫اینجا هم به هدف... ‫نه، این ممکنه به هدف زدن واقعی باشه.
‫پس یعنی...
‫در آزمون قبول شدی.
‫ایول!
‫رایزا، تو می‌تونی یه کیمیاگر بشی.
‫نه، تو همین‌الانشم یه کیمیاگری، البته یه تازه کار.
‫آخ جون!
‫هوی، هوی، مثل اینکه از پسش بر اومدی.
‫دیگه الانشم یه کیمیاگری! معرکه‌ست، رایزا!
‫هوم، هوم!
‫باورم نمی‌شه!
‫رایزا یه کیمیاگره!
‫برداشتن قدم اول
‫02#
‫برداشتن قدم اول!