‫پس اینجا بزرگ‌ترین پادشاهیِ یوآنا، ماسکویاناـست.
‫چقدر آدم اینجاست.
‫تنها حرفی که درمورد خونه‌ت داری اینه؟
‫زادگاه من؛ قلمرو انسان‌ها.
‫اینجا واقعاً جاییه که من...
‫دختر خانومی که اونجایی!
‫به‌نظر میاد اینجا مسافر باشی.
‫و اگه می‌خوای سفر کنی، ‫چی بهتر از یه رداء؟
‫ها؟
‫این لباس گرانبها، بافته‌شده از نخ زیتون،
‫توسط بهترین دوست خواهر زن برادر ‫ ماسکویس-ساما پوشیده‌شده بود، وقتی که...
‫ببخشید...
‫پس اجازه بده من خریداریش کنم.
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫HADAD
‫AnimeList Translation Team
‫حتی اگه حقیقت پیدا نکنه
Sore ga kanawanakutemo
‫بارها و بارها آرزو می‌کنم
Ikudo datte negau yo
‫فقط به کسی باور داشته باش که می‌خوای باورش کنی
Shinjitai sono hito wo tada shinjireba ii
‫ما همه دردهای زیادی رو به‌دوش می‌کشیم
Hitoshiku kaserareta
‫سرنوشتی جز مرگ نداریم
Inochi wa owaru to iu sadame
‫برای زندگی، قادر به فرار از سرنوشت نیستیم
Hitoshiku nigerenai no wa ikiru koto
با محکم نگه داشتنم، وجودم رو ثابت کن
Sonzai shoumei Hold Me Tight
Aisaretai nara aisu dake
اگه می‌خوای بهت عشق ورزیده بشه،‌ فقط عاشق باش
هیچ‌کس در این دنیا دروغین نیست
Daremo nisemono nanka janai
همه خود واقعی‌شونن
jibun jishin no honmono sa
با تمام قلب و روحم درطول شب
Zenshin zenrei Through The Night
تمام نیروم رو به‌کار می‌گیرم
Arittake wo tsukuseba ii
وقتی به تو فکر می‌کنم، احتمالات بی‌نهایتن
Kimi wo omoeba mugen ni naru
قلب من رو محکم در آغوش بگیر
Tsuyoku nare kokoro yo
غیرممکنه! عشق نیاز به آراستگی نداره
No Way
Ai ni kazari wa iranai
بهش فکر نکن! عشق همینطور که هست کافیه
Don't Think
Ai wa sono mama de iin da
‫یک نامه سلطنتی و جادوگر گناهکار
‫صدامو نشنیدی؟ اگه قدری ‫ ارزشمند باشه که می‌گی، حتماً می‌خوامش.
‫هدیه‌ی مناسبی برای اولیاحضرت خواهد بود.
‫نـ ـ نه، اصلاً فراموشش کنید.
‫خب، اگه منو ببخشید، با اجازه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫تو درحال سفر هستی؟
‫نه، من-
‫من اوسلوت هستم، و افتخار خدمت به‌عنوان فرمانده موقتِ ‫شوالیه‌های تطهیرگرِ پادشاهی ماسکویانا رو دارم.
‫آه...
‫برای رسیدن به کلیسای لووا، ‫دو خیابون جلوتر، سمت شمال برو.
‫نه، من-
‫پس صومعه‌ی آتریا؟
‫اون توی تپه‌ی بیرون شهره، ‫ولی یه‌مقدار دوره که بخوای الان بری.
‫این یارو اصلاً گوشش بدهکار نیستا.
‫امم، راستش من دنبال قصر می‌گردم.
‫اومدم تا با پادشاه اینجا دیدار کنم.
‫دیدار؟ اعلی‌حضرت با هرکسی ملاقات نمی‌کنن.
‫اما اگه مشکلی نباشه، ‫خودم به حرفت گوش می‌دم.
‫ممنون!
‫من ساریفی هستم.
‫یه نماینده از قلمرو هیولاها ‫ و پادشاه اوزمارگو هستم،
‫و نامه‌ای برای پادشاه ماسکویانا، ‫ که نماینده‌ی یوآنا هستش دارم.
‫دستگیر شدم.
‫پَ نه پَ.
‫انتظار داشتی تو کَتشون بره که ‫ از طرف قلمرو هیولاها هستی؟
‫ولی وقتی بفهمن نامه واقعی بوده، ‫ حرفمو باور می‌کنن، نه؟
‫من که مطمئن نیستم.
‫امیدوارم اوسلوت-سان
‫واقعاً نامه رو به پادشاهش برسونه.
‫اوه، یعنی واقعاً اتفاقی ‫ برای ساریفی-ساما نمی‌افته؟!
‫چـ ـ چیزیش نمی‌شه، پرنسس آمیت.
‫ساری که انسانه توی سرزمین انسان‌هاست! ‫ خطری تهدیدش نمی‌کنه!
‫تهدید نمی‌کنه!
‫مطمئن نیستم؛ شاید شنیدن اینکه ‫از طرف هیولاهاست زهره‌ترک‌شون کنه.
‫ممکنه الان گوشه هلفدونی باشه.
‫قـ ـ قوی باش!
‫قوی!
‫نباید به این‌کارم ادامه بدم.
‫هرچی نباشه، کسی هست که ‫ قطعاً بارها بیشتر از من نگرانه.
‫منظورم اعلی‌حضرته.
‫شب شد.
‫اگه اینجا ولمون کنن چیکار کنیم؟
‫دیگه چاره چیه؟ ‫مجبوریم تا آخر عمر، وَر دل هم بشینیم.
‫آخه نمی‌شه که!
‫ساریفی کلِینوئل.
‫بابت تأخیر عذر می‌خوام.
‫تأیید کردم که اسمت واقعاً در لیست ‫قربانی‌های اخیر وجود داشته.
‫بدین ترتیب، موقتاً قبول می‌کنیم ‫که از قلمرو هیولاها به اینجا اومدی.
‫خب، محتوای نامه چطور؟
‫متأسفانه، هم‌اکنون دست‌خط هیولاها ‫در این پادشاهی منع شده.
‫بنابراین، هیچ‌کس قادر به خوندش نیست.
‫و بدون دونستن محتواش، نمی‌تونم ‫ این نامه رو به اعلی‌حضرت منتقل کنم.
‫چی؟
‫هوی، بی‌خیال.
‫با این‌حال، شنیدم که یه زن در یه روستای مرزی
‫به تنهایی مشغول به مطالعه‌ی خط هیولاهاست.
‫اون ممکنه بتونه-
‫می‌رم!
‫می‌خوام برم ببینمش!
‫تو...
‫بسیار خب، اونو بیار اینجا ‫تا نامه رو رمزگشایی کنه.
‫اگه همونطوری که می‌گی باشه، ‫مطمئن می‌شم به دست پادشاه برسه.
‫بابتش مطمئنی، دخی؟ ‫بدجوری سریع قبول کردی.
‫آره؛ گفت با وجود ممنوع‌بودنش ‫ داره خط هیولاها رو مطالعه می‌کنه.
‫اگه واقعاً همچین زنی وجود داره، ‫می‌خوام ببینمش!
‫برام سؤاله چی باعث شد به فرهنگ هیولاها ‫ علاقه‌مند شه، و درموردش چه فکری می‌کنه.
‫چی؟!
‫دختر جون، منظورت که ‫جادوگرِ روستای شیدای نیست، نه؟
‫جادوگر؟
‫دختری که تنهایی اون‌طرف زندگی می‌کنه.
‫شنیدم این اطراف جادوگر صداش می‌کنن، ‫ چون می‌تونه دست‌خط هیولاها رو بخونه.
‫همین‌جاست؟
‫امم، ببخشید! سلام!
‫شاید رفته بیرون؟
‫هوی! داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫اون صورت...
‫گفتم که،
‫بکش بیرون دیگه!
‫حق با من بود! ظاهرش...
‫درست شبیه حالت دیگه‌ی عالیجناب— لئوـه.
‫بنو-چان، دیگه کافیه.
‫تو-
‫تو دیگه کی هستی؟ چطوری این هیولا رو رام کردی؟
‫به کی می‌گی هیولا، چش‌سفید؟!
‫آروم، آروم.
‫من ساریفی ام.
‫قبلاً یه قربانی بودم،
‫ولی خیلی اتفاقا افتاد، ‫و الان نماینده‌ی قلمرو هیولاهام.
‫چی گفتی؟
‫اومدم یه درخواست ازت داشته باشم.
‫شنیدم می‌تونی دست‌خط هیولاها رو بخونی، پس...
‫نمی‌دونم اهالی روستا چی بهت گفتن، ‫ولی هیچ ربطی به من نداره.
‫برو.
‫اوه، وایسا!
‫هنوز سؤالای بیشتری ازت دارم...
‫نمی‌خوام هیچ دخلی با هیولاها داشته باشم، ‫ نه حتی به‌عنوان شوخی.
‫چیزی برای گفتن بهت ندارم، ‫و نمی‌خوام داستانت رو بشنوم.
‫گمشو.
‫دفعه بعد، واقعاً می‌کشمت.
‫آبجی‌مون از انتظارم هم اعصابش داغون‌تره.
‫بیراه نیست می‌گن جادوگره.
‫یه قربانی؟ نماینده‌ی هیولاها؟ ‫داستان چیه...؟
‫اما هیچ ربطی به من نداره.
‫شوخیت گرفته، دخی؟
‫می‌خوای تا وقتی باهات حرف بزنه، ‫بالای تپه اتراق کنی؟
‫آره؛ نمی‌تونم دست‌خالی برگردم.
‫شاه اگه بشنوه، قلبش میاد تو دهنش.
‫برای همین بهش نگو، باشه؟
‫اصلاً حرف من حالیش نمی‌شه.
‫البته نه که آبجی‌مون هم ‫حرف حساب حالیش بشه.
‫راستی، گفتی سؤالای بیشتری ازش داری، نه؟
‫آره.
‫نمی‌تونم حتی به بنو-چان هم بگم،
‫که چون شبیه حالت انسانیِ عالیجنابه، کنجکاو شدم.
‫درضمن...
‫گمشو.
‫اون چشمای سرد.
‫برای یه‌لحظه، مثل اینکه ‫عالیجناب بهم گفته باشه، ترسیدم.
‫دا
‫تا
‫دا
‫تا
‫دا
‫تا
‫دا
‫تا
‫صبح به‌خیر!
‫سام علیک.
‫وایسا! به حرفم گوش بده!
‫واقعاً که! گوشت‌تلخی هم حدی داره.
‫هوم.
‫کجا داره می‌ره؟
‫ادلوایس.
‫مگه نه؟
‫داری این گل‌ها رو پرورش می‌دی؟
‫اگه بدم چی؟
‫اشکالی داره یه جادوگر گل پرورش بده؟
‫«یه جادوگر»؟
‫این فقط لقبه.
‫اسم واقعی‌ت چیه؟
‫یادم رفته.
‫بارون...
‫ما هم باید برگردیم.
‫آره.
‫ها؟
‫دارین چیکار می‌کنین؟!
‫تو دیگه کی‌ای؟
‫خودتون کی هستین؟
‫اینجا باغچه‌ی جادوگره!
‫درسته! اون اینجا سمّ پرورش می‌ده تا ‫ما اهالیِ روستای شیدای رو بکشه!
‫چی؟
‫گل ادلوایس هیچ مسمومیتی نداره!
‫نه، امکان نداره!
‫خونِ اون زنیکه نفرین‌شده‌ست!
‫یه جادوگر وحشتناکه!
‫چـ ـ چه مرگته؟!
‫هوی! خودتو قاطی نکن!
‫باید سریع این زمینِ سمّ رو نابود کنیم!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم این‌کارو کنین!
‫نکنه یکی از نوچه‌های جادوگری؟!
‫دست و پاشو ببند!
‫ها؟
‫عالیجناب...
‫خـ ـ خون!
‫درسته، اینجا باغچه‌ی جادوگره.
‫وقتی بهش پا می‌ذارین، آماده‌ی مرگ باشین.
‫خـ ـ خودشه!
‫مـ ـ ممنون.
‫فقط از دست آفت‌های زمینم خلاص شدم.
‫اگه تو هم بخوای زیادی اینجا بچرخی، ‫ همینکارو باهات می‌کنم.
‫چرا انقدر به خودت دردسر دادی؟
‫اونا فقط گلن.
‫خب...
‫این گل‌ها... گل ادلوایس، ‫ نشونه‌ی خاطرات باارزشه.
‫پس گفتم احتمالاً‌ اینارو رشد دادی
‫تا چیزی که برات باارزشه رو ‫برای خودت یادآوری کنی.
‫چیزایی که روستایی‌ها می‌گنو به دل نگیر.
‫تو یه جادوگر نیستی.
‫انقدر قوی می‌شم که به همه ثابت کنم.
‫شمشیرزنی رو کلی تمرین می‌کنم ‫و اسب‌سواری هم یاد می‌گیرم.
‫هرروز می‌دوئم و انقدری حموم می‌رم که برق بیفتم.
‫عمراً بتونی تمام اون کارا رو بکنی!
‫بچه‌ننه‌ای مثل تو، چی رو می‌تونه ثابت کنه؟!
‫فقط تنهام بذار!
‫دیگه پیشم نیا!
‫نمی‌دونستم این گل‌ها همچین معنی‌ای دارن.
‫یکی از دوستای قدیمیم از روستا اینارو پرورش می‌داد.
‫فقط همین.
‫گفتی اسمت ساریفی بود دیگه؟
‫یه‌چیزی ازم می‌خواستی،‌ نه؟
‫می‌تونم بشنوم، اما قولی نمی‌دم.
‫راست می‌گی؟!
‫آفرین،‌ دخی!
‫وقتی به حرف بیفتن، بقیه‌ش آب‌خوردنه.
‫باشه پس؛ اسمتو بهم بگو.
‫ها؟
‫اسمت.
‫عا؟
‫چی؟ چیزی که می‌خوای بدونی همینه؟
‫اوهوم.
‫آخه، تو واقعاً یه جادوگر نیستی.
‫پس می‌خوام بدونم چی صدات بزنم.
‫آناستاشیا.
‫اسمم آناستاشیاـست.
‫آناستاشیا...
‫هی، چت شد...
‫عا؟
‫خوبی تو، دخی؟
‫بیا؛ با این خودتو خشک کن.
‫مـ ـ ممنون که ازم مراقبت می‌کنی.
‫اگه اونجا می‌مردی، ‫جسدت فقط دردسر می‌شد.
‫خیلی مهربونی، آشیا.
‫هی، آشیا.
‫«آشیا»؟
‫اسمت مگه آناستاشیا نیست؟ ‫پس کوتاهش می‌شه «آشیا».
‫بهتره یکم بخوابی.
‫باشه.
‫تب‌ت پایین اومد؟ ‫از چیزی که به‌نظر میاد سرسخت‌تری.
‫نصف‌شب بیداری، آشیا.
‫چی داری می‌خونی؟
‫این...
‫یه کتاب با خط دیوسانان.
‫من اومدم دنبالت چون یه دست‌نوشته از ‫ دیوسانان بود که می‌خواستم بخونیش.
‫این چیه؟
‫فقط یه دفترخاطراته.
‫یکی از نیاکانِ مؤنثم برای گفتن حرفاش ‫ اینو به زبون هیولاها نوشته.
‫حتماً نمی‌خواسته کسی از روستا اینو بخونه.
‫اما چطوری زبون هیولاها رو یاد گرفت؟
‫اوه، اگه دوست نداری بگی...
‫برام فرقی نمی‌کنه.
‫نسل‌ها پیش، یکی از اجدادم
‫مرتکب گناهی نابخشودنی شد ‫ که تمام دودمان‌مون به‌خاطرش خوار شمرده شدن.
‫با اینکه فقط یه انسان بود
‫عاشق یه هیولا شد و ازش بچه آورد.
‫یعنی ممکنه که اون هیولا...
‫از اجداد عالیجناب باشه؟
‫یک-دو، یک-دو.
‫آهای، خدمتکارا.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫مگه چند دفعه بهتون نگفتم ‫ از کتابخونه کلی کتابو یه‌جا برندارید؟
‫خب، مسئله اینه که،‌ ‫ساری می‌خواست اینارو بخونه.
‫ما هم خواستیم سریع‌ ببریمشون کتابخونه.
‫سریع.
‫این کتابو از کجا برداشتی؟ ‫اینم توی کتابخونه بود؟
‫ها؟ به‌نظر آشنا نمیاد.
‫چه عجیب.
‫اوه!
‫باید برای ست-ساما باشه.
‫احتمالاً اون‌سری که به ساری خورد ‫ باهم جابه‌جا شده.
‫جدّت و یه هیولا...
‫پس آشیا... تو هم خون هیولاها رو داری؟
‫نمی‌دونم
‫کسی که با جدّم ازدواج کرده هم ‫ هنوز یه معما به‌حساب میاد.
‫اما این دفترخاطرات ثابت می‌کنه که ‫ خاندانِ من به یه هیولا پیوند خورده.
‫برای خوندنش زبون هیولاها رو رمزگشایی کردم،
‫اما فقط توش چیزای روزمره و کسل‌کننده‌ست.
‫دفترخاطرات کسی که عاشق یه هیولا بوده.
‫اگه می‌خوایش، بهت می‌دم.
‫به هرحال قرار بود بندازمش دور.
‫دربارش مطمئنی؟
‫آره، اما خب نمی‌دونم چیِ دفترخاطرات یکی دیگه ‫ می‌تونه برات جذاب باشه.
‫ممکنه ‌چیزی درمورد ‫یکی از عزیزانم توش نوشته‌شده باشه.
‫حتی الانم افکاری ذهنمو مشغول می‌کنه.
‫آیا مادرم که هیچ‌وقت ندیدمش، منو دوست داشته؟
‫آیا کسی وجود داشته که ‫خواستار تولد من بوده باشه؟
‫ممکنه جوابی پیدا کنم که برای عشق من-‌ ‫برای عالیجناب ارزش زیادی داشته باشه.
‫«عشق»ت؟ عالیجناب؟
‫پادشاه هیولاهاست.
‫تو...
‫باورم نمی‌شه عاشق یه هیولا شدی.
‫راستشو بخوای، حالمو بد می‌کنه.
‫ولی...
‫به هرحال، می‌خوای برات چیکار کنم؟
‫ها؟
‫دخی.
‫می‌خوام یه نامه که با خط هیولاها ‫ نوشته‌شده رو رمزگشایی کنه.
‫لطفاً باهام به قصر بیا.
‫منتظرم باش، عالیجناب.
‫صبر کن.
‫فکر کردی داری کجا می‌ری،
‫ست؟
‫بابت نادونیم عذر می‌خوام.
‫این مسیر تنها به یک مکان ختم می‌شه.
‫کتابخونه‌ی ممنوعه، جایی که تنها اشراف و ‫ تعداد کمی کشیش اجازه ورود بهش رو دارن.
‫شما به این موضوع اِشراف دارید؛ ‫برای همینه که غالباً زیرنظرم دارید؟
‫از قبل فهمیده بود.
‫اوه، ‌اون کتاب.
‫همونیه که اون‌روزی گمش کردم.
‫که اینطور.
‫کتابی ممنوعه که تنها اشراف ‫ و کشیش اعظم، شخص دست‌راستِ پادشاه
‫مجاز به خوندنش هستند.
‫حتی با اینکه کشیش اعظم ‫در زمان فوت اعلی‌حضرت ناپدید شدن،
‫و این مقام‌شون برای مدت زیادی خالی بوده.
‫چیزی که چنین افراد بزرگی ‫قادر به خوندنش هستن رو به‌دست گرفتم.
‫صرفا ورود به این زمین ممنوعه مستلزم مهارت‌هاییه که ‫ تنها خاندان سلطنتی و کشیش‌ها ازش دارا هستن،
‫و با این‌وجود من پا درش نهادم.
‫و حالا که به این موضوع پی بردید، ‫برای مقابله باهام پیش‌قدم شدید.
‫درست حدس زدم؟
‫پست‌فطرت، چطور می‌تونی انقدر آروم باشی؟
‫هنوز نمی‌دونی که داری پا به یه حریم ممنو-
‫بله، می‌دونم.
‫زیرپا گذاشتن این رسم، به معنای خیانت، ‫ و توهین به کرامتِ سلطنت محسوب می‌شه.
‫مگر اینکه...
‫مجرم، خود جزئی از سلطنت باشه.
‫ست،‌ چی داری...
‫جناب صدراعظم، خاندان شما ‫ناچار به خدمت در زیر سایه‌ی اشراف شده.
‫این درسته، اما من با میل خودم ‫ پادشاهم رو انتخاب کردم.
‫اعلی‌حضرت تنها فردیه که همه‌چیزم رو براش می‌دم!
‫بله، واقعاً قابل تحسینه.
‫هرچند تاحالا به ذهنتون خطور کرده...
‫این پادشاه‌تون، واقعاً کیه؟
‫صدراعظم،
‫این حقِ توئه که حقیقت رو ‫ راجع به فرمانروای مطلق بدونی.
‫کسی که همه‌چیزتو براش می‌دی.
‫A
‫n
‫a
‫t
‫a
‫n
‫o
‫t
‫e
‫n
‫o
‫n
‫u
‫k
‫u
‫m
‫تو دست‌های گرمی داری
‫o
‫r
‫i
‫o
‫D
‫a
‫r
‫e
‫m
‫o
‫s
‫h
‫i
‫r
‫a
‫n
‫a
‫i
‫n
‫o
‫اینو هیچ‌کس نمی‌دونه
‫d
‫e
‫s
‫h
‫o
‫u
‫C
‫h
‫i
‫k
‫a
‫z
‫u
‫k
‫e
‫b
‫a
‫k
‫i
‫z
‫u
‫t
‫چون موجوداتی هستیم که در زمان نزدیکی، به‌هم صدمه می‌زنیم
‫s
‫u
‫k
‫e
‫a
‫t
‫e
‫s
‫h
‫i
‫m
‫a
‫u
‫i
‫k
‫i
‫m
‫o
‫n
‫o
‫d
‫a
‫k
‫a
‫r
‫a
‫So
‫no
‫ko
‫to
‫ba
‫hi
‫to
‫tsu
‫ga
‫da
‫یک حرف قادر به نجات هرفردیه
‫re
‫So
‫ka
‫o
‫su
‫So
‫no
‫kut
‫te
‫no
‫ko
‫to
‫ba
‫hi
‫to
‫tsu
‫ga
‫da
‫re
‫ka
‫o
‫su
‫kut
‫te
‫So
‫no
‫te
‫ko
‫to
‫ba
‫hi
‫to
‫tsu
‫ga
‫da
‫یک حرف می‌تونه هرفردی رو به تنگنا ببره
‫re
‫So
‫ka
‫o
‫So
‫no
‫o
‫i
‫tsu
‫me
‫ta
‫no
‫ko
‫to
‫ba
‫hi
‫to
‫tsu
‫ga
‫da
‫re
‫ka
‫o
‫i
‫tsu
‫me
‫ta
‫Nan
‫te
‫ka
‫na
‫shi
‫ta
‫i
‫se
‫kai
‫واقعاً چه دنیای غمگینی برای زاده شدنه
‫ni
‫Nan
‫u
‫ma
‫re
‫o
‫chi
‫ta
‫Nan
‫te
‫ka
‫na
‫shi
‫i
‫se
‫kai
‫ni
‫u
‫ma
‫re
‫o
‫chi
‫ta
‫A
‫n
‫a
‫t
‫a
‫n
‫o
‫t
‫e
‫o
‫n
‫i
‫g
‫i
‫t
‫با گرفتن دست تو، دیگه غمگین نیستم
‫e
‫m
‫o
‫u
‫h
‫i
‫t
‫o
‫r
‫i
‫j
‫a
‫n
‫a
‫i
‫t
‫e
‫H
‫o
‫s
‫h
‫i
‫m
‫o
‫m
‫i
‫e
‫n
‫a
‫i
‫k
‫u
‫r
‫در دنیای تاریکی که حتی ستارگان نامرئی‌ان
‫a
‫i
‫s
‫e
‫k
‫a
‫i
‫n
‫o
‫n
‫a
‫k
‫a
‫d
‫e
‫T
‫a
‫t
‫o
‫e
‫a
‫r
‫a
‫s
‫h
‫i
‫g
‫a
‫k
‫o
‫y
‫حتی اگه طوفانی از راه برسه
‫o
‫t
‫o
‫m
‫o
‫K
‫o
‫t
‫o
‫b
‫a
‫n
‫o
‫y
‫a
‫r
‫i
‫g
‫a
‫o
‫r
‫حتی اگه تیربارانی از کلمات بهم برخورد کنه
‫o
‫u
‫t
‫o
‫m
‫o
‫A
‫na
‫ta
‫no
‫na
‫ma
‫e
‫o
‫yo
‫bi
‫همچنان به صدا زدن اسمت ادامه می‌دم
‫A
‫tsu
‫zu
‫ke
‫ru
‫A
‫na
‫ta
‫no
‫na
‫ma
‫e
‫o
‫yo
‫bi
‫tsu
‫zu
‫ke
‫ru
‫A
‫na
‫ta
‫no
‫na
‫ma
‫e
‫o
‫yo
‫bi
‫همچنان به صدا زدن اسمت ادامه می‌دم
‫A
‫tsu
‫zu
‫ke
‫ru
‫A
‫na
‫ta
‫no
‫na
‫ma
‫e
‫o
‫yo
‫bi
‫tsu
‫zu
‫ke
‫ru
‫خداروشکر آشیا بعد از اون ‫خوش‌آمدگویی سرد، به حرفام گوش داد.
‫اما واقعاً باید این دفترخاطرات رو قبول می‌کردم؟
‫اگه چیزی باشه که عالیجناب نخواد فاش بشه چی؟
‫قسمت بعد
‫صلح و فاش‌شدن یک راز