‫دوشنبه بدترین چیز دنیاست؛ ‫خسته‌م؛ دلم نمی‌خواد کار کنم.
‫باورم نمی‌شه تازه اولِ ظهره.
‫می‌خوام برم خونه.
‫کسالتِ دوشنبه‌هاست دیگه...
‫کلافگیِ منم سرسام‌آوره.
‫آره، اولین روز کاریِ هفته همیشه سخته.
‫آره جون خودت؛ تو که هر دوشنبه ‫ با کیفِ کوک میای سر کار، فوکوزاوا.
‫از اول صبح همش سرحالی!
‫برای جلوگیری از کسالت، کاری می‌کنی؟
‫ها؟ نه واقعاً.
‫شاید داری یه پروتئینِ نایابی چیزی می‌خوری!
‫یا شاید پیش یه دکتر استخوان‌درمانی ‫ با مهارت خداگونه می‌ری؟
‫چه تصوری از من دارین؟!
‫واقعاً کاری می‌کنم؟
‫شب یکشنبه.
‫داره میاد!
‫تقریباً دیگه رسیده!
‫دوشنبه الاناست که برسه!
‫کی گفته حتماً باید بیاد؟!
‫با عقل جور در نمیاد وقتی پنج روز کار می‌کنیم، ‫فقط دو روز وقت استراحت داریم.
‫نمی‌خوام دوباره خودمو ‫تو یه واگنِ پُر بچپونم!
‫T
‫a
‫ﭼ
‫t
‫ﯿ
‫ﻪ
‫ﺰ
‫t
‫ﯾ
‫ﻣ
‫a
‫ﻂ
‫ﯽ
‫ﻘ
‫h
‫ﺧ
‫ﻓ
‫i
‫ﻮ
‫ﻦ
‫ﺍ
‫t
‫ﻣ
‫ﻡ
‫o
Ta
‫Ta
‫t
‫s
‫u
‫d
‫a
‫k
‫e
t
‫t
ta
‫ta
hi
‫hi
tot
‫tot
su
‫su
da
‫da
ke
‫ke
‫k
‫i
‫m
‫i
‫d
‫ﻥ
‫a
‫ﺗ
‫ﻭ
‫k
‫ﻮ
‫ﺍ
‫ﯾ
‫e
‫ﻭ
‫ﯽ
‫g
ki
‫ki
‫a
‫i
‫r
‫e
‫b
‫a
‫i
mi
‫mi
da
‫da
ke
‫ke
ga
‫ga
i
‫i
re
‫re
ba
‫ba
ii
‫ii
‫ﻫ
‫،
‫ﻤ
‫K
‫ﺍ
‫ﻪ
‫ﺩ
‫y
‫ﭼ
‫ﺮ
‫o
‫ﯽ
‫ﻓ
‫ﻣ
‫u
‫ﻭ
‫ﯽ
‫m
‫ﺯ
‫ﺩ
‫ﻭ
‫o
‫ﺭ
‫ﺮ
‫a
‫ﺧ
‫ﻣ
‫ﺸ
‫s
‫ﺍ
‫ﻪ
‫h
Kyo
‫Kyo
‫i
‫t
‫a
‫m
‫o
u
‫u
‫s
‫u
‫b
‫e
‫t
‫e
‫g
mo
‫mo
‫a
‫k
‫i
a
‫a
‫r
‫a
‫m
‫e
‫i
shi
‫shi
‫t
‫e
ta
‫ta
mo
‫mo
su
‫su
be
‫be
te
‫te
ga
‫ga
ki
‫ki
ra
‫ra
me
‫me
i
‫i
te
‫te
‫i
‫ﻣ
‫ﻮ
‫ﺍ
‫k
‫ﻥ
‫ﺮ
‫u
‫ﺍ
‫ﺑ
‫ﺭ
‫m
‫ﺯ
‫a
‫ﻭ
‫ﺷ
‫ﺭ
‫i
‫ﻤ
‫ﺮ
‫n
‫ﻨ
‫ﻫ
‫ﺪ
‫i
‫ﻭ
‫ﻩ
‫c
i
‫i
‫h
‫i
‫g
‫a
‫t
‫a
‫k
‫a
‫r
‫a
‫m
‫o
‫n
‫o
‫d
‫e
‫s
‫u
ku
‫ku
ma
‫ma
i
‫i
ni
‫ni
chi
‫chi
ga
‫ga
ta
‫ta
ka
‫ka
ra
‫ra
mo
‫mo
no
‫no
de
‫de
su
‫su
‫HADAD
‫Animelist translation team
‫ﺍ
‫ﺭ
‫ﺮ
‫ﻩ
‫A
‫ﻗ
‫ﻣ
‫ﻡ
‫r
‫ﻌ
‫ﺩ
‫i
‫ﻤ
‫ﺮ
‫ﻮ
‫k
‫ﮐ
‫ﻟ
‫i
‫ﯽ
‫ﻣ
‫t
‫ﺑ
‫ﺮ
‫a
‫ﺎ
‫ﮑ
‫ﺷ
‫r
‫ﻓ
‫ﻪ
‫i
A
‫d
‫e
‫t
‫a
‫n
‫j
‫u
‫n
‫i
ri
ki
ta
ri
de
ta
n
jun
ni
‫h
‫ﺎ
‫ﺩ
‫ﻋ
‫i
‫ﯼ
‫ﻪ
‫t
‫ﺭ
‫ﯿ
‫ﻓ
‫o
‫ﻘ
‫ﺘ
‫n
‫ﺑ
‫ﺎ
‫ﻞ
‫a
‫ﺭ
‫ﺜ
‫m
‫ﮐ
‫ﻣ
‫ﻨ
‫i
‫ﻭ
‫ﻪ
‫d
hi
‫e
‫i
‫r
‫u
‫h
‫a
‫z
‫u
‫d
‫a
‫k
‫e
to
‫d
‫o
na
mi
de
i
ru
ha
zu
da
ke
do
‫A
‫ﻣ
‫t
‫ﺸ
‫ﯼ
‫a
‫ﺨ
‫ﺎ
‫ﺼ
‫r
‫ﯾ
‫ﯽ
‫i
‫ﺅ
‫ﺩ
‫ﺭ
‫m
‫ﺍ
‫ﺎ
‫a
‫ﺭ
‫ﻣ
‫ﯾ
‫e
‫ﺍ
‫ﻢ
‫w
A
‫o
‫y
‫u
‫m
‫e
‫m
‫i
‫t
‫e
‫w
ta
‫a
ri
ma
e
wo
yu
me
mi
te
wa
‫ﺁ
‫ﺎ
‫ﺯ
‫ﻣ
‫ﺍ
‫ﺩ
‫k
‫ﺏ
‫ﺩ
‫ﻮ
‫i
‫ﺍ
‫ﺧ
‫y
‫ﺷ
‫ﯼ
‫ﺘ
‫o
‫ﺍ
‫ﻪ
‫u
‫ﯽ
‫ﺑ
‫ﮔ
‫n
‫ﺎ
‫ﺪ
‫i
‫ﺷ
‫ﻧ
‫ﯿ
‫i
‫ﺯ
‫ﻢ
‫k
ki
‫i
‫t
‫e
‫s
‫o
‫n
‫w
‫o
yo
‫s
‫u
‫r
‫u
u
ni
i
ki
te
so
n
wo
su
ru
‫S
‫o
‫n
‫ﻥ
‫ﻫ
‫n
‫ﺪ
‫ﻢ
‫a
‫ﺷ
‫ﻫ
‫ﮒ
‫j
‫ﻤ
‫ﺭ
‫i
‫ﯿ
‫ﺰ
‫ﻨ
‫d
‫ﺑ
‫ﻪ
‫a
Son
‫i
‫d
‫e
‫s
‫u
na
ji
da
i
de
su
‫k
‫o
‫n
‫ﻫ
‫n
‫ﻢ
‫ﻤ
‫a
‫ﻫ
‫ﯿ
‫ﺎ
‫y
‫ﻨ
‫ﯿ
‫o
‫ﻄ
‫ﻧ
‫ﻮ
‫n
‫ﺩ
‫ﺭ
‫o
kon
‫n
‫a
‫k
‫a
‫d
‫e
‫s
‫u
na
yo
no
na
ka
de
su
‫ﻮ
‫ﻣ
‫ﻥ
‫ﯽ
‫ﺭ
‫ﻟ
‫ﻭ
‫ﺎ
‫ﺑ
‫ﺧ
‫ﻪ
‫ﻮ
‫ﻧ
‫ﺗ
‫ﻤ
‫K
‫ﯼ
‫ﺎ
‫a
‫ﯾ
‫ﻫ
‫r
‫ﺶ
‫ﺐ
‫ﻣ
‫a
‫ﻠ
‫ﯽ
‫p
‫ﻗ
‫ﺫ
‫ﯽ
‫p
‫ﺍ
‫ﺘ
‫o
‫ﺭ
‫ﻗ
‫ﯾ
‫n
‫ﻭ
‫ﻢ
‫a
Ka
‫k
‫o
‫k
‫o
‫r
‫o
‫w
‫o
‫f
‫u
‫r
‫i
rap
‫m
‫a
‫w
‫a
‫s
‫h
‫i
‫n
‫a
‫g
‫a
‫r
‫a
po
na
ko
ro
wo
fu
ri
ma
wa
shi
na
ga
ra
‫i
‫ﺎ
‫k
‫ﯾ
‫ﻨ
‫i
‫ﯽ
‫ﻌ
‫ﻫ
‫r
‫ﻣ
‫ﻢ
‫u
‫ﯽ
‫ﺩ
‫ﮔ
‫i
‫ﺍ
‫ﺪ
‫m
‫ﺭ
‫ﻧ
‫ﻩ
‫i
‫ﺯ
‫؟
‫w
i
‫a
‫r
‫u
‫k
‫a
‫i
‫?
ki
ru
i
mi
wa
a
ru
kai?
‫ﺗ
‫،
‫ﻮ
‫ﻡ
‫ﺑ
‫ﺭ
‫ﺮ
‫ﺍ
‫ﺪ
‫ﯼ
‫ﻧ
‫ﻣ
‫ﺯ
‫ﻦ
‫ﺎ
‫ﺑ
‫ﯿ
‫ﺎ
‫ﻧ
‫ﺍ
‫ﯼ
‫ﺭ
‫N
‫ﺍ
‫ﺯ
‫ﻪ
‫a
‫ﺵ
‫ﮕ
‫n
‫ﺗ
‫ﯾ
‫ﺮ
‫i
‫ﺩ
‫ﯾ
‫m
‫ﺰ
‫ﻦ
‫ﯿ
‫o
‫ﭼ
‫i
‫ﯿ
‫ﻪ
‫ﺰ
‫r
‫ﺑ
‫ﯼ
‫a
Na
‫Na
‫n
‫a
‫i
‫k
‫i
‫m
‫i
‫d
‫a
‫k
‫e
‫g
‫a
‫i
‫t
‫o
‫s
‫h
‫i
ni
‫ni
‫i
mo
‫mo
i
‫i
ra
‫ra
na
‫na
i
‫i
ki
‫ki
mi
‫mi
da
‫da
ke
‫ke
ga
‫ga
i
‫i
to
‫to
o
‫o
shi
‫shi
i
‫i
‫ﺳ
‫ﺮ
‫ﻘ
‫ﯾ
‫ﻔ
‫ﺯ
‫ﯽ
‫ﻥ
‫ﭘ
‫ﺩ
‫ﻬ
‫ﺯ
‫ﻨ
‫ﻢ
‫ﺎ
‫ﻫ
‫ﻭ
‫K
‫ﻪ
‫ﺭ
‫ﺑ
‫i
‫ﺩ
‫ﻢ
‫z
‫ﺭ
‫ﺸ
‫ﺍ
‫u
‫ﭼ
‫ﺯ
‫k
‫ﻪ
‫ﮐ
‫ﯾ
‫e
‫ﺸ
‫ﯼ
‫b
‫ﯿ
‫ﻮ
‫ﺪ
‫a
‫ﺗ
‫ﻡ
‫s
Ki
‫o
‫k
‫o
‫n
zu
‫i
‫a
‫r
‫u
‫h
‫i
ke
‫r
‫o
‫i
‫y
‫a
ba
‫n
‫e
‫g
so
‫a
‫t
‫o
‫k
‫i
‫m
‫e
ko
‫k
‫i
‫n
‫o
ni
a
ru
hi
ro
i
ya
ne
ga
to
ki
me
ki
no
‫ﻥ
‫ﺑ
‫k
‫ﺎ
‫ﻪ
‫ﺠ
‫i
‫ﺗ
‫ﯿ
‫r
‫ﭙ
‫ﻫ
‫ﺶ
‫a
‫ﺯ
‫ﺍ
‫k
‫ﺍ
‫ﻓ
‫ﻢ
‫i
‫ﺘ
‫ﺒ
‫r
‫ﺎ
‫ﻠ
‫ﺩ
‫a
‫ﻗ
‫ﻩ
‫h
ki
‫a
‫b
‫a
‫t
‫a
‫k
‫u
ra
ki
ra
ha
ba
ta
ku
‫ﻫ
‫ﺎ
‫ﺯ
‫ﯾ
‫ﻭ
‫ﯽ
‫ﺭ
‫ﺍ
‫ﻦ
‫ﺩ
‫ﯿ
‫ﺍ
‫ﻨ
‫ﻣ
‫K
‫ﭼ
‫ﻪ
‫ﻢ
‫o
‫ﺩ
‫ﻨ
‫n
‫ﺍ
‫ﮐ
‫ﺷ
‫n
‫ﯽ
‫ﺘ
‫a
‫ﻣ
‫ﻪ
‫ﻭ
‫n
‫ﺑ
‫ﺯ
‫i
‫ﺎ
‫ﺭ
‫ﺷ
‫c
‫ﺁ
‫ﻦ
‫h
Ko
‫i
‫j
‫o
‫u
‫g
‫a
‫t
‫s
‫u
‫z
‫u
‫k
‫e
‫b
‫a
‫i
‫n
‫a
‫n
n
‫t
‫e
na
ni
chi
jo
u
ga
tsu
zu
ke
ba
i
nan
te
‫ﺩ
‫ﻡ
‫j
‫ﻮ
‫ﺭ
‫ﺧ
‫i
‫ﻭ
‫ﺎ
‫b
‫ﺭ
‫ﺑ
‫ﺍ
‫u
‫ﻪ
‫ﺳ
‫n
‫ﮔ
‫ﺖ
‫ﺍ
‫n
‫ﺑ
‫ﻥ
‫i
‫ﺎ
‫ﻮ
‫ﺷ
‫s
‫ﭼ
‫ﻢ
‫u
ji
‫n
‫a
‫o
‫n
‫a
bu
‫k
‫o
‫t
‫o
‫g
n
‫a
‫s
‫h
‫i
‫a
ni
‫w
‫a
‫s
su
‫e
na
o
na
ko
to
ga
shi
a
wa
se
e
‫n
‫ﯿ
‫o
‫ﺘ
‫c
‫ﻢ
‫ﺨ
‫ﺧ
‫h
‫ﺒ
‫ﺘ
‫i
‫ﺷ
‫ﻢ
‫ﻮ
‫k
‫ﻣ
‫ﺧ
‫a
‫ﯽ
‫ﻪ
‫ﺷ
‫m
‫ﺑ
‫ﻪ
‫i
no
‫c
‫h
‫i
‫n
‫i
‫k
‫i
‫t
chi
‫o
‫n
‫a
‫r
‫u
‫k
‫a
‫r
‫a
ka
mi
chi
ni
kit
to
na
ru
ka
ra
‫کنسرو
‫یه گربه‌ی کاربلد از خونه فرار می‌کنه؟
‫‫یه گربه‌ی کاربلد از خونه فرار می‌کنه؟
‫کنسرو
‫شب یکشنبه، ادامه‌ی ماجرا...
‫نمی‌خوام دوباره خودمو ‫تو یه واگنِ پُر بچپونم!
‫دوشنبه الاناست که برسه!
‫کی گفته حتماً باید بیاد؟!
‫با عقل جور در نمیاد وقتی پنج روز کار می‌کنیم، ‫فقط دو روز وقت استراحت داریم.
‫سا*ئه اینجاست!
‫فوو
‫فشار
‫الان صدای سا*ئه-سان رو شنیدم.
‫دستپاچه
‫دیگه به فنا رفتم!
‫همون یکشنبه رو می‌گه.
‫می‌خوام به شب جمعه برگردم!
‫یا می‌خوام یه‌راست برم به شب جمعه‌ی بعدی!
‫چرا هرروز نمی‌تونه یکشنبه باشه؟!
‫هوو
‫هل...
‫داری چیکار...
‫دم
‫بازدم
‫بو کشیدن
‫چه بوی خوبی داره.
‫ممنون، خیلی آروم‌تر شدم.
‫چرا وسط پنجه‌هات بوی خوشبختی می‌دن؟
‫بو کردن
‫بوشون شبیه خورشید، ‫ولی یه‌ذره شیرین‌تره.
‫بو کردن
‫مطمئن نیست
‫اینو چطور ‫هضم کنه
‫یه‌چیزی شبیه پف‌فیل.
‫می‌خوام این بو و گرما رو با خودم همه‌جا ببرم.
‫شاید تمام بشریت باید به‌جای موبایل، ‫گربه با خودشون همه‌جا ببرن؟
‫اونطوری می‌تونم یه واگنِ پُر هم تحمل کنم...
‫واگنِ پر؟
‫یه واگنِ پر؟
‫دوشنبه داره میاد!
‫هوف
‫سه ساعت بعد...
‫می‌خوام توی دهات زندگی کنم.
‫نمی‌خوام همچین سبک‌زندگیِ ‫شلوغ‌پلوغی تو شهر داشته باشم.
‫می‌خوام زندگی‌ای داشته باشم که توش ‫ دوتا واگن، کفافِ تمام مسافرها رو بده.
‫ناله
‫همیشه دلم می‌خواست تو یه خونه قدیمی ‫ که بازسازی‌شده زندگی کنم.
‫گرمی
‫شاید تو هم بتونی یه رستوران کوچیکِ ‫سبک ژاپنی باز کنی، یوکیچی.
‫می‌تونیم توی جنگل یه مزرعه‌ی ‫ کوچیک سبزیجات داشته باشیم.
‫جنگل.
‫خرس.
‫یه خرسه!
‫میــو
‫حادثه‌ی تیر*ندازی!
‫ها؟ چرا نه؟!
‫واسه اینه که خیلی به خونه‌مون وابسته‌ای؟
‫آه، نمی‌تونم بخوابم.
‫می‌شه یه آبجو بخورم؟
‫بعدش دوباره دندونامو مسواک می‌کنم.
‫ولی با این وضع نمی‌تونم بخوابم!
‫خر خر
‫این لرزشِ فوق‌العاده آرامش‌بخش دیگه چیه؟
‫مأموریت انجام شد.
‫فکر نکنم کار بخصوصی کرده باشم.
‫خب، شاید یکشنبه‌ها گربه‌م ‫بیشتر می‌ذاره نازش کنم؟
‫چون می‌دونه داری می‌ری خودشو لوس می‌کنه؟
‫چه بانمک!
‫نه، از اون مدل گربه‌ها نیست.
‫گربه‌ها همه‌جور خواص درمانی دارن.
‫شنیدم وسط پنجه‌ها و صدای خرخرشون ‫ تأثیر زیادی روی مردم داره.
‫خوندم که فرومون‌های وسط پنجه‌هاشون، ‫یه اثر آرامبخش روی آدما داره.
‫تصور می‌شه که خرخرشون استرس رو ‫کاهش می‌ده و درمان رو سرعت می‌ده،
‫و سیستم ایمنیِ بدن رو قوی‌تر می‌کنه.
‫تأثیرات‌شون انقدر بالاست که ‫حتی تحقیقاتی برای گربه‌درمانی وجود داره.
‫گربه‌ها یه‌ذره زیادی قوی نیستن؟! ‫شاید منم باید یکی بگیرم.
‫پس...
‫آخرش می‌ترشی.
‫چی؟!
‫داشتم گربه‌درمانی می‌شدم!
‫دنیایی که توش هرفرد یه گربه با خود داره.
‫جون
‫لیس
‫هاف
‫بو
‫هوف
‫این تمام مشکلات رو حل نمی‌کنه؟!
‫من یه نابغه‌ام؟!
‫گربه‌ای که به یه احمق خیره شده.
‫خیلی از شما متشکریم.
‫این اواخر یوکیچی یه‌سری ‫صداهای عجیبِ ریتم‌دار از خودش درمیاره.
‫وقتایی که داره کارای خونه رو می‌کنه ‫ یا خیلی سرحاله انجامش می‌ده.
‫تا الان فقط زمزمه‌ی معمولی ‫ به حسابش میاوردم، ولی...
‫بعد از رفتن به کنسرت تو آکواریوم
‫و چندین‌بار گوش‌دادن به آلبوم‌هاشون، ‫ چیزی رو متوجه شدم.
‫داره آهنگ‌های اومیو-سی رو بیت‌باکس می‌کنه!
‫و آهنگی که الان می‌زنه...
‫ما فرشته‌های دریایی نیستیم!
‫ما...
‫آیدل‌های دریایی هستیم!
‫اولین آهنگ‌شون ‫«ما فرشته‌های دریایی نیستم»ـه!
‫خیلی بااستعداده!
‫آهنگ محشریه؛ منم عاشقشم!
‫می‌خوام بهش بگم، ولی نمی‌تونم!
‫دفعه قبلی، وقتی یواشکی از یوکیچی که ‫ خیلی بانمک می‌رقصید عکس گرفتم...
‫نه! نه! نه! نه!
‫انقدر عصبانی شد که ‫ دیگه هیچ‌وقت اونطوری نرقصید.
‫پاکش نمی‌کنم! نمی‌کنم!
‫اگه فکر کنه باز دارم مسخره‌ش می‌کنم، ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌ذاره بیت‌باکسش رو بشنوم!
‫شاید تا وقتی به‌نظر نیاد ‫دارم مسخره‌ش می‌کنم اوکی باشه؟
‫آره، مثلاً...
‫چه بیت‌باکس باشکوهی! ‫بسیار متأثر شدم!
‫تعریف
‫آره، قطعاً از دستم عصبانی می‌شه.
‫شاید بتونم آروم باهاش همخونی کنم؟
‫فرشته‌های دریایی نیستیم!
‫عصبانی
‫چطوره درخواست آهنگ جدید کنم؟
‫اوه! می‌خوام بعدش ‫ «رژه‌ی کنجد و نمک» رو بشنوم!
‫عصبانی
‫شاید بهتره یهویی به ‫ یه نبرد بیت‌باکس دعوتش نکنم؟
‫آره!
‫دوم دوم دون ‫تچ تج هوش
‫آره!
‫دوم دوم دون ‫تچ تج هوش
‫آره!
‫دوم دوم دون ‫تچ تج هوش
‫عصبانی
‫فایده نداره!
‫هیچ راهی بدون آزاردهنده‌بودن به ذهنم نمیاد!
‫و منم تا حالا تو عمرم بیت‌باکس نکردم!
‫اگه خیلی بی‌دقت باشم ‫برای همیشه درِ قلبشو به روم می‌بنده.
‫آما-نو-ایواتو: معروف به غار بهشتی در تاکاهینو، ژاپن.
‫اونوقت مطمئنم باز کردن درِ قلبش ‫ از آما-نو-ایواتو هم سخت‌تره.
‫آما-نو-ایواتو؟!
‫ما فرشته‌های دریایی نیستیم!
‫ما...
‫آیدل‌های دریایی هستیم!
‫جذب...
‫سراسر دریا و آسمان!
‫ایول! دم به تله داد!
‫حالا، بهم ملحق شو، یوکیچی!
‫از سرتاسر زمین محافظت می‌کنیم!
‫بالا دادن
‫کشیدن
‫آمم، یوکیچی؟
‫یوکیچی-سان؟
‫بیپ
‫30 ثانیه عقب‌تر
‫بیپ
‫نه؛ درست نیست.
‫خیره...
‫این چیزی نیست که انتظارشو داشتم!
‫هی!
‫مجبور شدم برای دو ساعت تمرین کنم...
‫نفس
‫متوجه نیست که بلندبلند انجامش می‌ده.
‫برگشتم خونه، یوکیچی.
‫دیگه توانی ندارم؛ ‫یه عضله هم نمی‌تونم تکون بدم.
‫حتی نای غذا خوردن هم ندارم.
‫بـ ـ بوی سوپ خوک، ‫ماهی خال‌خالی، و سالاد چینی!
‫ایتاداکیماس!
‫معرکه‌ست!
‫موقع خستگی، خوردن غذای یوکیچی بهترین دواست.
‫گرماش رو حس می‌کنم!
‫یه کاسه‌ی دیگه از این سوپ خوک داری؟!
‫ها؟! این چیه؟!
‫همف!!
‫امروز اجازه دارم یکی دیگه بخورم؟!
‫جریان چیه؟!
‫آخرهفته‌ست!
‫قراره کل روز لَم بدم!
‫آی!
‫تق
‫چته؟!
‫اشکالش چیه بذاری یه‌ذره نازت کنم؟!
‫فایده‌ی این خزِ قشنگ چیه ‫ اگه نتونم نازش کنم؟
‫خسیس!
‫له شدن...
‫ببخشید که از خود راضی بودم!
‫خز قشنگِ یه گربه برای خودشه!
‫خیلی متأسفم!
‫یکشنبه.
‫خیلی خوب خوابیدم.
‫به این زودی بعدازظهر شد.
‫یوکیچی؟
‫ها؟ رفته خرید؟
‫اوه، می‌بینم که خوراکی برام گذاشته!
‫ایتاداکیما...
‫کیف‌پولِ یوکیچی.
‫ها؟
‫ها؟ ها؟
‫کیف‌پولش؟ توش پوله!
‫ها؟!
‫یوکیچی واقعاً یه‌چیز یادش رفت؟!
‫شاید تب داره؟!
‫می‌گن حیوونا مریض‌بودنِ خودشون رو قایم می‌کنن!
‫نه؛ نه؛ احتمالاً دارم شلوغش می‌کنم.
‫ها؟
‫ولی اگه واقعاً مریض باشه، کجا باید ببرمش؟!
‫به ناسا؟!
‫یوکیچی!
‫اوه! نیشینا-سان!
‫خوش او...
‫اوه! صاحب یوکیچی-سان...
‫مـ ـ مشتاق دیدار.
‫اوه! شرمنده که اون‌سری تو پارک تنهات گذاشتم.
‫یـ ـ یکی کمک کنه!
‫خرس؟!
‫نمی‌خوام جنابعالی اسکل صدام کنی!
‫خرس گنده!
‫بعد از اون مشکلی نداشتی؟
‫واقعاً می‌خواستم به‌خاطر ‫کمکِ اون‌موقع ازتون تشکر کنم.
‫به لطف شما بعد از اون دیگه مزاحمم نشد.
‫لطفاً بذارید یه‌موقع ‫ درست‌حسابی ازتون تشکر کنم!
‫نه، نه! نیازی به این‌کار نیست!
‫اونجا حتی پلیس‌ها رو سپردم به خودت...
‫بـ ـ ببخشید، می‌شه اسمتون رو بپرسم؟!
‫اوه، من فوکوزاواـم.
‫این منو یاد اولین‌باری که ‫ یوری-چان رو دیدم میندازه.
‫سنپای!
‫فوکوزاوا-سان...
‫اوه، پس یوکیچی-سان حتماً فوکوزاوا یوکیـ ـ
‫درسته.
‫والدینم می‌خواستن اگه پسر بودم، ‫این اسم رو روم بذارن.
‫آره، راستی! یوکیچی نیومده اینجا؟!
‫چـ ـ چرا، اومده.
‫مدیرمون داشت اونجا ازش ‫ یه استقبالِ گرم می‌کرد...
‫بسیار متشکریم که ‫دوباره به فروشگاهِ ما سر زدید!
‫در زمان حضورتون مشکلی نداشتید؟
‫چرا؟!
‫کالاهای گربه‌مون امروز هم کامل قرار گرفته!
‫مدیرمون خیلی گربه دوست داره، شرمنده.
‫اوه، نه؛ منم که باید بگم.
‫لطفاً سر فرصت تمام اجناس‌مون رو ببینید!
‫شرمنده که گذاشتم گربه‌م توی ‫فروشگاهی که غذا می‌فروشن خرید کنه.
‫مدیر اجازه‌شو داده.
‫از اونجایی هم که کسی شکایتی نداشته، ‫مطمئنم مشکلی نیست.
‫در واقع، مردم از دیدنش خوشحال می‌شن.
‫کـ ـ که اینطور؛ پس خداروشکر.
‫ما باهم زندگی می‌کنیم، ولی ‫ خیلی چیزا هست که ازش نمی‌دونم.
‫اون بیشتر از من با محله آشناست.
‫اوه، بهتره برم به مدیر سلام عرض کنم.
‫به‌عنوان صاحبش.
‫اوه، یه‌لحظه! اگه ممکنه، لطفاً مخفی بمونید.
‫اگه اطلاعات جدیدی درمورد یوکیچی-سان بگیره، ‫ واقعاً حال‌به‌هم‌زن می‌شه
‫و اینطوری بیشتر قفلی می‌زنه.
‫مثل اینکه بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم با بقیه آشناست.
‫اوه! به‌نظر بالأخره آزاد شد!
‫هی، یوکیچی!
‫خسته نباشین.
‫کیف‌پولتو جا گذاشته بودی، سر همین آوردمش.
‫واقعاً که! چطوری می‌خوای بدون پول خرید کنی؟
‫پول؟ ها؟ اما یوکیچی-سان مگه جدیداً...
‫هه...
‫با کارت پرداخت نمی‌کنه؟
‫بدون پول نقد؟!
‫خیلی ممنون.
‫درست بعد اینکه سیستم امتیاز جایزه رو ‫ راه انداختیم ازش استفاده می‌کنه.
‫از کوپن و کارت مشتریان خیلی خوب استفاده می‌کنه.
‫عجب گربه‌ی خوفناکی!
‫خیلی زود نتیجه‌گیری کردم، ‫اما خوشحالم چیز جدی‌ای نبود.
‫وقتی فهمیدم یه‌چیزو جا گذاشتی ‫فکر کردم تبی چیزی داری.
‫مطمئنم دام‌پزشک‌های زیادی نیستن ‫ که بتونن معاینه‌ت کنن.
‫بعداً رو می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫درمانگاه حیوانات ناکایوشی
‫عمراً بشه!
‫این فقط یه درمونگاه حیوانات معمولی‌ـه!
‫فقط یه‌دفعه که یه پیشیِ کوچولو بودی آوردمت.
‫زودباش بریم خونه!
‫دارم ضعف می‌کنم!
‫یالا! یدونه خوب بیا!
‫از اونجا که پول آورده بود،
‫یالا! یدونه خوب بیا!
‫به یوکیچی اجازه داد تلاش‌های بیشتری ‫ توی ماشینِ عروسک اومیو-سی داشته باشه.
‫من یک گربه هستم.
‫از زمانِ اون شب برفی، ‫از نظرم یه‌چیز خیلی عجیب میومد.
‫چرا هیچ‌کس نمیاد این زباله‌ها رو ‫ از این آشغال‌دونی جمع کنه؟
‫و چرا عقلِ این انسان تو چنین وضعیت اسفناکی‌ـه؟
‫الان حتی داره جلوی درب ورودی می‌خوابه؟!
‫میو
‫ها؟ صبح شد؟!
‫وای! ببخش، یوکیچی!
‫حتماً‌ خیلی گشنته!
‫الان یه‌ذره آب و غذا میارم!
‫با این‌حال هیچ‌وقت نگهداری از منو فراموش نمی‌کنه.
‫زود! زود!
‫حتی نمی‌تونه از خودش نگهداری کنه.
‫یک گربه‌ی ولگرد خیلی داناست.
‫ای بابا! یه دکمه‌م نیست! اصلاً‌ ولش کن!
‫موجودی که نمی‌تونه از خودش مراقبت کنه ‫عمر زیادی نخواهد داشت.
‫اگه اینجا بمونم، فقط منو با خودش به قهقرا می‌بره.
‫تا یه فرصت پیدا کردم، باید از اینجا برم.
‫من رفتم!
‫یه فرصت عالی!
‫الان وقت بیرون رفتنه!
‫وای، چه روز دلپذیری.
‫اون انسان داره کیسه زباله با خودش می‌بره.
‫روز زباله باید امروز باشه!
‫ولی خب، حداقل می‌تونم ‫ بابت محبتش، ترتیب یه کیسه رو بدم.
‫مثل آب خوردن بود؛ ‫هرکسی باید بتونه انجامش بده.
‫بهتره یکی دیگه هم ببرم.
‫نه! نه!
‫واسه چی می‌خوام برگردم اونجا؟!
‫ای خدا.
‫ساکو-چان درِ خونه رو باز گذاشته.
‫اون دختر واقعاً مراقبِ خودش نیست.
‫پس اسم اون انسان، ساکو‌ـه.
‫بهتره حداقل درو براش ببندم.
‫لطفاً همین‌کارو کن.
‫«ساکو.»
‫اسمتو به خاطر می‌سپارم...
‫...حتی با این‌حال که ‫دیگه قرار نیست همدیگه رو ببینیم.
‫دیرم شد!
‫با لباس کار خوابم برد!
‫یا خدا! تو دستشویی یه سـ ـ سـ ـ سـ ـ سوسکه!
‫خونه یوکیچی
‫یوکیچی...
‫یه‌سری کنسرو گربه خریدم!
‫اگه جایی برای رفتن نداری، ‫چطوره بیای پیش من؟
‫چیزی الان رد شد؟
‫چی؟
‫به صورت احمقانه‌ش فکر کردم ‫و بدنم خودبه‌خود حرکت کرد.
‫که اینطور.
‫این مکان الانشم باید خونه‌م شده باشه.
‫خونه یوکیچی
‫موجودی که نتونه از پس خودش بر بیاد، ‫زیاد زنده نمی‌مونه.
‫منم قصد ندارم باهاش تو یه گور برم.
‫پس فقط نیازه خودم ازش مراقبت کنم.
‫میو
‫با پنجول‌های خودم!
‫برگشتم.
‫یه‌سری غذا و این‌چیزا خریدم.
‫ولی بهتره اشتباه برداشت نکنی، انسان بی‌مصرف.
‫هرچقدر دوست داری بخور!
‫جدیداً خیلی پرخور شدی؛ ‫چون داری رشد می‌کنی؟
‫تماماً برای کنسرو گربه‌ی فرداست.
‫اول، باید قادر باشم اون درب رو به‌تنهایی باز کنم!
‫قسمت بعد
‫یه گربه کاربلد خیلی داناست.
‫شما می‌تونید با استفاده از ‫سلفون و یه لیوان، اونیگیری درست کنید.
‫پیشنهاد می‌دم امتحان کنید.
‫قسمت بعد: «گربه‌ی کاربلد فردا هم افسرده‌ست.»
‫کنسرو
‫گربه‌ی کاربلد فردا هم افسرده‌ست
‫حتی فردا هم از صاحبِ دردسرسازم مراقبت می‌کنم.