:همین مرد مست اون روز گفت «-انداختیش. نوشیدنیت»
پرداخت
.من همین‌جا پیاده میشم
.میرسونمت خونه
.نه، باید جایی برم
!با اجازه
...خیلی خسته‌م
...نوشیدن بعد از کار
.اصلاً خوب نیست
.میخوام زودتر برگردم خونه
‫حتی اگه نتونم خونه برم، ‫ترجیح میدم توی دفتر کار کنم.
!اینو آزار جنسی در نظر میگیری؟» و زهر مار»
!منو نخندون! میرسونیم خونه؟ یعنی چی؟
.این سکوت تنها خوبیِ برای نوشیدن بیرون رفتنه
!اونجا
هنوز باز هستن؟
خوابت نمیبره؟
!خیلی حال میده
!یالا صداتو بنداز بیرون
!آی! همون‌جا
.میرم خستگیمو در میکنم
‫چـ- چیزه، خوش اومدین.
‫بفرمائید داخل، لطفاً.
‫اگه برام انجامش بدی، بهت با،
‫یه بوسه‌ی دیگه جایزه میدم.
‫باشه؟
...چقدر طولش میدن
سرویس ماساژ رو شروع کنیم؟
‫اینقدر منتظر نگهم داشت، ‫حالا هم اینطور عجیب رفتار میکنه!
!حس خوبی ندارم
:مترجمین Mendokusai & MmdSenpai
AnimDL.ir @AnimeList_ir
.به‌خدا... اونطور که فکر میکنید نیست
‫به‌خاطر یه بوس جایزه گرفتن از نازونا-چان این کار رو انجام نمیدم.
دردتون نمیاد؟
.نه
.میتونی بیشتر فشار بدی
.چشم
.همین الانشم خیلی محکم فشار میدادم
...درمورد تقسیم درامد
نصف چهارهزار ین چطوره؟
دوهزار ین خوبه؟
.دوهزار ین گیرم میاد
!خیلی زیاده
!کلی پوله
‫و از این که نازونا-چان برای همه‌ی کارامون ‫باید پول بده حس بدی دارم.
!پول چیزیه که میخوام
.قطعاً این ماساژ رو برای دلایل پیش‌پا افتاده‌ای مثل بوس قبول نکردم
...البته، مطمئنم نازونا-چان اشتباه برداشت کرده
...ببخشید
.چون نازونا-چان بی‌شرم و حیاست
واقعاً باید باهاش چیکار کنم؟
...ببخشبد، برای این بی‌ادبی معذرت میخوام
بله؟
‫شما خیلی جوون بنظر میاید، ‫میتونم بپرسم چند سالتونه؟
.چهارده سالمه
اوه، میتونید یه لحظه بلند بشید؟
.اوه، بله
بذار ببینم، حالا چی؟
!ها؟! چهارده؟
!بله
راهنمایی هستی؟
.آره، سال دوم
...سال دوم
.من وقتی راهنمایی بودم هیچوقت کار نکردم
.راستش، این اولین روزمه
!ها؟
.شاید دلایل پیچیده‌ی خودشو داره
.گمونم نباید اینو الان میگفتم
چرا کار میکنی؟
«چرا؟»
.چون پول میخوام
.برای بوس نیست
.پس واقعاً پیچیده‌ست
...و اینکه
...بذار ببینم
.کاری هست که میخوام انجام بدم
کاری که میخوای انجام بدی؟
‫از یه زمانی دیگه مدرسه نرفتم، ‫و از اونجایی که انرژیم تخلیه نمیشه،
.خوابم نمیبره
‫با خودم فکرایی کردم، ‫و تصمیم گرفتم برای اولین بار شب تنهایی بیرون برم.
.نمیدونم چیه
‫همون خیابونایی که همیشه ازشون میگذرم، ‫وقتی شب باشه به طرز عجیبی هیجان انگیزن.
.نمیخوام این حس رو از دست بدم
.میخوام از شب لذت ببرم
،نمیدونم منظورمو خوب رسوندم یا نه
.اما همچین حسی دارم
...این منطقه
‫شهر بزرگی نیست، ‫برای همین ماشینای زیادی هم نیست.
پس میتونی وسط خیابون قدم بزنی، نه؟
!دقیقاً
خیلی حس خوبی داره، نه؟
.میتونی بلند آواز بخونی
!و وقتی متوجهِ آدمای اطراف میشی خجالت بکشی
‫وقتی هم سن و سال تو بودم، ‫منم همچین فکرایی داشتم.
.ده سال تمام گذشته
برای اولین بار، شب بیرون رفتم
.و از فروشگاه پیراشکی گوشتی و چای خریدم
.انگار یه جای خصوصی بود، فقط برای من
.حسابی فراموش کرده بودم
میگم، اسممو بهت گفتم؟
.آه، از نازو- رئیس شنیدم
شیراکاوا-سان هستید، درسته؟
.من یاموری کو هستم
یاموری-کون، چرا دیگه مدرسه نرفتی؟
.چون خسته کننده بود
.آه، حالا بذار به دستت یه نگاه بندازم
...«یه نگاه»
.شاید بهم نیاد، اما قبلاً شاگرد اول بودم
.ولی خب، گمونم خسته شدم
شاگرد اول؟ .رسماً از عرش به فرش رسیدی
‫منم همینطور. ‫فقط یکم خسته‌ام.
برای همین اومدی اینجا؟
.هوم
.کار به خودی خود خوش میگذره
.اما نمیشه کار رو تنهایی تموم کرد
!بگیر ببینم
.با رئیس و همکارا سروکله میزنم
...تظاهر میکنم بهم خوش میگذره
.و میخندم حتی اگه چیز خنده‌داری نباشه
...آم
.حسابی فراموش کردم
...دیگه نمیتونم
!تحمل کنم
!دیگه نمیخوام به دفتر یا نوشیدنای بعد از کار برم
تماس ورودی
رئیس
.رئیسمه
...پیغام‌گیر صوتی
درحال اجرای
رئیس
...باید برگردم دفتر
!ها؟
.ببخشید، همیشه ساعتای عجیب بهم زنگ میزنه
.و اگه نرم توی دردسر میفتم
.ممنون، همین قدر کافیه
یعنی بذارم بره؟
.خب، خودش گفت باید بره
‫اما آخه، اگه وسط کار بره، ‫شاید چیزی گیرم نیاد.
!نه! این مهم نیست
!اون خودِ منه
.این شخص خودِ منه
!مثل منه
یاموری-کون، میتونی یه دقیقه از اتاق بری بیرون؟
.نمیشه
.تو جایی نمیری
!همینجا میخوابی
!ماساژت هنوز تموم نشده
...ولی، چیزه
!باید از شب لذت ببری
!نازونا-چان
چیه؟
چرا در رو بسته نگه داشتی؟
.ازت یه درخواست دارم
...نذاز این شخص
!برگرده سر کار
چرا؟
!بگو باشه
.باشه، حالا هرچی
فقط نذارم برگرده سر کار؟
.پنجره رو باز کن، کو-کون
ها؟
.بیا
!انداختمش بیرون
!راه بهتری نبود؟
چـ-چی؟
!چه خبره؟
قراره بمیرم؟
!اینطور قراره بمیرم؟
!نگران نباش
!نمیمیری
.درسته، نمیمیری
...نمیتونم بایستم
حالت خوبه؟
.معلومه که نیست
...کیاسومی-سان
.برای برخورد خشن عذر میخوام
.اما فکر کردم نباید بذارم بری
.نمیخواستم بذارم بری
چرا؟
.چون گریه میکردی
‫اگه چیزی اونقدر بده که گریه‌ت میگیره، ‫نباید مجبور باشی انجامش بدی.
‫تو هنوز بچه‌ای، نمیفهمی.
‫این شغله؛ زندگی کاری.
‫مثل مدرسه نیست!
رئیس
‫وقتی رئیست زنگ میزنه، نمیشه بیام نداریم!
رئیس
‫یه بزرگسال که بالغ شده باید این چیزها رو ‫تحمل کنه؛ حتی اگه اونقدر بد باشه که گریه‌ش بندازه!
‫هوی هوی، اینطور چیزا نیس...
‫نازونا-چان...
‫من، میخوام خون‌آشام بشم.
‫نازونا-چان، خون‌آشامه.
‫میخوام که منو به یه خون‌آشام تبدیل کنه.
‫حداقل، معلومه که انسان نیست، نه؟
‫همونطور که گفتی، هنوز یه بچه‌م و...
‫هیچی در مورد شغل و جامعه نمیدونم.
‫گمونم هنوزم با فکرهای شیرین و قشنگ زندگی میکنم.
‫شایدم دیوونه ام.
‫اما!
‫اون رئیسی که این ساعت زنگ بزنه، حتی از منم دیوونه‌تره!
‫2 شبه ها، 2 شب.
‫اگه به هر حال قراره دیوونه بشی، ‫حداقل میتونی خوش هم بگذرونی.
‫تازه‌شم، خون‌آشام‌ها قرار نیست منطقی رفتار کنن.
‫چون، انسان نیستن.
‫چه منطق احمقانه‌ای.
‫منظورش اینه که، میخواد خون آشام بشه تا ‫بتونه از شب لذت ببره.
‫اما چجوریه که...
‫حسودیم میشه.
‫چی داری میگی؟!
‫واقعاً عجیبی ها!
‫ها؟! خب، گمونم...
‫چرا داری میخندی؟
‫یعنی میگم... میگم، این دلیلت برای ‫خون‌آشام‌شدنه؟!
!منطقت کمر شکنه
‫واقعاً؟
‫شاید هست.
‫آخه، خودت گفتی.
‫میتونی وسط خیابون راه بری.
‫چطور میتونی بی‌خیالش بشی؟
‫راست میگی.
‫این حس رو یادمه.
‫واقعاً نباید چنین کاری بکنیم، ولی چرا انقدر خوش میگذره؟
‫شاید تو هم دیوونه‌ای، کیوسومی-سان.
‫بی‌ادب
‫اما... نمیتونم همیشه اینکار رو بکنم.
‫چون بزرگ شدم.
‫واقعاً سر کار رو باید برم.
‫مجبورم...
‫ولی به لطف تو، حالا کلی فشاری که روم بود کم شد.
.امیدوارم تو هم بتونی خون‌آشام بشی
‫چه خوب میشد، کاشکی منم میتونستم...
‫کیوسومی-سان!
‫اگه خون‌آشام شدم، تو رو هم به خون‌آشام تبدیل میکنم.
‫اگه واقعاً چنین چیزی میخوای، ‫میتونی دیگه انسان نباشی.
‫اگه اینطور فکر کنی، ‫میتونی راحت‌تر زندگی کنی، نه؟
.حرفای خیلی گنده‌ای میزنیا
‫ها؟ چرا؟
‫اولاً که، حتی نمیدونی خودت خون‌آشام بشی یا نه؛
‫اگه بخوای اون سرکار خانم رو مخلوق خودت کنی، خب...
‫یعنی میگم...
‫باید عاشق خودم بکنمش دیگه، نه؟
‫«عاشقش بکنم» رو نگو!
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫دخترا معمولاً از من خوش‌شون میاد.
‫وای، حال‌به‌هم‌زن...
شب ششم: حداقل میتونی خوش بگذرونی
‫عصر‌ بخیر...
‫هی، زود باش یه کار جالب بگو انجام بدیم.
‫مثل این شیاطین خیلی بد به‌نظر میای.
‫یه‌بارم که شده یه ایده‌ای بده.
‫هر روز یه‌سری کارهای تکراری رو کردن، ‫خیلی خسته‌کننده‌س، نه؟
‫کارائوکه چطوره؟
‫الان حس خوندن ندارم، ‫ولی خوبه، همینطور ادامه بده.
‫فیلم؟
‫فیلم، ها؟
بازی؟
‫بدک نیست، اما...
‫دارت.
‫اسکیت‌بورد.
‫میدونی که نمیتونی انجامش بدی.
‫جادو؟
‫ای بابا.
‫اسـ‌-استخر شبانه، شاید؟
‫جدی میگی؟ ‫استخر شبانه؟
‫ببخشید.
!امشب شب دیوونه بازیه
‫نازونا-چان مثل دخترای اهل پارتی حرف میزنی!
‫کو-کون، نابغه‌ای چیزی هستی؟
‫عـــه؟ ایـ-ایول!
‫نمیتونیم زمان رو از دست بدیم.
‫بریم لباس خوشگلامون رو بپوشیم و راه بیفتیم!
‫من، فقط این لباس ورزشیم رو آوردم.
‫«پس استخر‌های شبانه واقعاً چنین جورین»، ‫این اولین چیزی بود که بهش فکر کردم.
‫همینطور فکر کردم، ‫«لباس شنا یا چیز دیگه‌ای هم ندارم»، ولی...
‫اما فهمیدیم که انگار اینجا لباس هم کرایه میدن.
.این شب و سرگرمی با چیزی که میشناختم فرق داره
‫به‌سلامتی چشمان زیبایت.
‫دنیای بزرگسال‌هاست.
‫به‌سلامتی انعکاسی که در اون چشم‌هاست.
‫هنوزم استخره ولی کاملاً با کلاس شنا توی مدرسه‌مون متفاوته.
.جو عجیبی داره
‫نازونا-چان توی لباس شنا چجوری میشه؟
‫گمونم، هیجان‌زده‌م؟
‫اما خب، اون چیزی که همیشه زیر ژاکتش ‫میپوشه، مثل لباس شناست دیگه.
‫حس خاصی نداره.
‫ویـــــــــــی؟ شرمنده دیر شد.
‫یو! اون قیافه‌ی غمگین چیه به خودت گرفتی؟
‫اینکه لباس شنا نیست.
‫ها؟ زیرش پوشیدم.
‫ببین.
‫برم یه نوشیدنی بگیرم.
‫ساکه هم دارن.
‫باشه...
‫از همیشه کمتر لباس پوشیده.
‫و بازم، چرا؟
چرا از همیشه سکسی‌تره؟
‫هی، نگاه. ‫دختره کاوایی نیست؟
‫راست میگی ها، چه جیگریه.
‫درست مثل عروسکه.
‫به‌نظرت تنهاست؟
‫عمراً، یه نگاه بهش بنداز.
‫ببشخید، یه آبجو میخواستم!
‫گمونم نازونا-چان، واقعاً کاواییه.
‫قبلاً گفته بود که خون‌آشام‌ها معمولاً صورت‌های جذابی دارن.
‫اما یه‌جورایی، حس عجیبی بهم دست میده.
‫صدای خیلی‌ها میاد...
‫هی، هی، هی، اونه-سان.
‫تنهایی؟ ‫خیلی کاوایی ای.
‫زدی تو خال.
‫میـ-میخوان مخش رو بزنن!
‫واقعاً همینطوره؟!
‫میگم، اهل کجایی؟
‫چند سالته؟
‫نه، با کسی‌ ام.
‫عـــه، واقعاً؟
‫چه بـــــــد شد!
‫کیوهِی هنوز میتونی شانست رو امتحان کنی!
‫باهامون بمون دیگه!
‫خب، گمونم اگه پول چیز‌میزها رو بدین؛ ‫گمونم بهش فکر کنم.
‫جدی؟
‫دوستت چی؟
‫نمیدونم؛ شاید رفته باشه؟
‫چنین چیزی میشه اصلا؟
‫اما واقعاً ما از اوناش نیستیم. ‫اما واقعاً، از اون دختربازهاش نیستیم.
‫معمولاً با دخترها لاس نمیزنیم.
‫آره، آره.
‫داره چیکار میکنه؟
‫واقعاً چشه؟
‫پس واقعاً، میخوایم که دوست بشیم.
‫شرمنده بچه‌ها! ‫پیداش شد!
‫ببخشید!
‫پس، پسر باهاش بود.
‫دخترت رو تنها ول نکن، پسر!
‫ای خدا...
‫موفق باشی، پسر جون!
‫هی، عصبانی نباش!
‫یکم فقط داشتم سربه‌سرت میذاشتم.
‫کو-کون!
‫استخر شبانه...
‫فقط الکی شلوغ بود و اصلاً هم خوش نمیگذشت.
‫شنیدن اینکه بقیه مردم در موردت ‫چی فکر میکنن، اصلاً خوب نبود و...
‫حوصله‌ی هیچ‌کسی رو ندارم.
‫دیدن اینکه انقدر راحت میخواستن باهات دوست بشن...
‫یه‌جور حس بدی بهم میداد...
‫کو-کون...
‫واقعاً، نمیخوای بری استخر؟
‫نه، من همینطور خوبم...
‫زبونت رو گاز نگیری.
‫چی شد؟! ترسیدم!
‫یه نگاهی بنداز، کو-کون.
‫استخره!
‫عــه! اینکه استخر مدرسه‌مونه!
‫برو که رفتیم!
‫خیلی ترسناک بود...
‫اما خوش گذشت، نه؟
‫کو-کون...
‫ببخشید.
.دوباره اذیتت کردم
.اشکالی نداره
‫امروز، چه حسی داشتم؟
‫اگه از نازونا-چان بپرسم، میفهمم؟