یاموری کو
.امشب هم هوا عالیه
.نه خیلی، پسر جون
ها؟ اینطور نیست؟
‫درسته که برای من خون خوردن مثل غذا خوردنه، ‫اما یه روش برای ازدیاد نسل هم هست.
،توی شرایط خاصی
،خوردن خون یه شخص، اون رو به خون‌آشام تبدیل میکنه
.و اینطوریه که ما خون‌آشام‌ها تولید مثل میکنیم
...که یعنی
!خوردن خون مثل همزمان غذا خوردن و جفت‌گیریه
چرا همه‌ش میگی جفت گیری؟
عه، نمیدونی؟
...جفت گیری به معنی یکی کردن نری و مادگیه
‫میدونم! ‫منظورم این نبود!
راستی، کارتو فراموش کردی؟
اصلاً چرا اینجایی؟
.خب، به‌هر‌حال به من که ربطی نداره
.معلومه که فراموش نکردم
.درمورد چیزیه که میخوام یه روزی بشم
.میخوام خون‌آشام بشم
.برای همین اینجام
!گرفتم، گرفتم
...برای همین
!میگم گرفتم
!میخوام عاشقت بشم، ناناکوسا نازونا-سان
!میگم فهمیدم
خب پس درخواست تو چیه؟
‫وقتی گفتم میخوام خون‌آشام بشم، ‫میخواستی چیزی بگی.
...خونِت
.میخوام دوباره طعمشو بچشم
.حله
الان میخوای؟
!آ-آهای
!چرا یهویی نشونم میدی؟
!منحرف! هرزه
...وای، غافلگیرم کردی
.یالا بپوشون خودتو
!عجب بچه‌ی بی‌حیایی هستی ها
.اصلاً نمیفهمم چی داری میگی
.واکنشت هم عجیبه
‫جدی، نباید همینطور بگی، «یالا بیا خونمو بخور».
.خیلی منحرفانه‌ست
.باید موقعیت رو هم درنظر بگیری
موقعیت؟
‫اگه یه نفر عاشق یه خون‌آشام‌بشه ‫و اون خون‌آشام از خونش بخوره،
.اون شخص به خون‌آشام تبدیل میشه
،به بیان دیگه، اگه اون شخص به خون‌آشام فکر نکنه
.هرچقدر خون بده باز هم آدم می‌مونه
.برای همین، باید عاشق اون بشم
...این داستان تلاش من برای
.عاشق یه خون‌آشام شدنه
هی، میدونستی؟
.خونت خیلی خوشمزه‌ست
:مترجمین Mendokusai & MmdSenpai
AnimDL.ir @AnimeList_ir
یعنی ناناکوسا-سان کجاست؟
.هیچ‌جا پیداش نمیکنم
.هیچ محل یا زمانی رو مشخص نکردیم
.همه چیز قشنگ بنظر میاد
!یکی دیگه بزنیم! یکی دیگه
.بیخیال شو باو
!بازم میخوام
!اصلاً گوش میدی؟ ای بابا
!میخوام
...برمیگردم نزدیک خونه‌م
.و دنبال ناناکوسا-سان میگردم
‫ولی اگه الان هم خونمو بخوره، ‫قرار نیست خون‌آشام بشم.
.پس گمونم لازم نیست هر شب ببینمش
!یو
‫«یو» تحویلم نده! ‫همه جا رو دنبالت گشتم!
کجا بودی؟
.آها آره، ببخشید
.همینطوری میگشتم دنبال یه نفر که خونشو بخورم
.شیطان هرزه
!شـ-شیطان هرزه؟
.خیلی پستی
پس من چی؟
!منظورت از شیطان هرزه چیه؟
!اینقدر زبون‌درازی نکن
مگه چی میشه اگه از یکی دیگه خون بخورم؟
خودت هم برنج میخوری هم نون، مگه نه؟
چه فرقی داره مگه؟
مثل غذا؟
!آره، صرفاً مثل غذا
!ولی گفتی جفت‌گیری هم هست
تو با هرکسی جفت‌گیری میکنی؟
!خب این کاریه که یه خون‌آشام انجام میده
!ما با هرکسی جفت‌گیری میکنیم
.عجب بی‌حیایی
!چی گفتی؟
.بگذریم، همه جا رو دنبالت گشتم
!تا خود ایستگاه رفتم
.ولی خب همدیگه رو پیدا کردیم
!نمیتونم همیشه اینقدر بگردم خب
...پس
.بیا به همدیگه شماره بدیم
شماره؟
،یه چیزی هست که همیشه میخواستم بگم
میتونم بگم؟
...بـ-بگو
تلگرام داری؟
.ندارم
!منم ندارم
!پس چرا میپرسی؟
.بگذریم، بیا شماره‌هامونو رد و بدل کنیم
.من اصلاً گوشی ندارم
!ها؟! توی این دوره زمونه چطور بدون گوشی زندگی میکنی؟
بعضی وقتا هم یه حرفی میزنی که مثل هم سن‌و‌سال‌هات به‌نظر برسی، ها؟
پس چیکار کنیم؟
گوشی نمیخوای؟
.آخه نیاز ندارم
...وایسا ببینم
...گمونم خیلی وقت پیش
!ببین! بیا برگردیم خونه‌م
همم، کجا گذاشتمش؟
...گمونم همین‌جاها
!اوه! پیداش کردم
!یه تلفن همراه
این چیه دیگه؟
.گفتم که تلفن همراهه
.آخه خیلی گنده‌ست
خب بزرگترش خفن‌تره، نه؟
.اگه خودت مشکلی نداری، که حله
پس بذار همراهت بمونه، باشه؟
.وقتی از خونه بیرون بزنم بهت زنگ میزنم
.عمراً همچین چیز گنده‌ای رو همراه خودم ببرم
!چه مرگته آخه؟
،اینو خیلی وقت پیش خریدم چون فکر کردم شاید به‌دردم بخوره
،ولی سنگین و بدقلقه
‫یکم هم نگذشته بود که هر چی گوشی‌ میومد کوچک‌تر بود ‫و منم نمیتونستم با مد روز کنار بیام.
.برای همین به گوشی نیاز ندارم
!خیلی خب
چرا طوری رفتار میکنی که انگار وقت خوابه؟
.همه‌ش داشتم پرواز میکردم و دنبال آدم میگشتم، برای همین خستم
هی، منتظر چی هستی؟
.بدو بیا
.واقعاً نمیفهمم
...آخه هنوز عاشقش نیستم
.بعلاوه، هرکسی توی این وضعیت استرس میگیره
این عادی نیست که نخوام این کارو با بقیه بکنه؟
...هی، هی
کم‌کم میشه خونتو بخورم؟
.نه
!ها؟! چرا؟
!قول دادی میذاری
!دروغگو
!مگه نمیخوای تبدیل به خون‌آشام بشی؟
.حتی اگه الان خونمو بخوری تبدیل به خون‌آشام نمیشم
اگه اینقدر دلت میخواد چرا یه نفر دیگه رو پیدا نمیکنی؟
.گفتی میتونی پیدا کنی
چی دارم میگم؟
...گوش کن، یاموری کو-کون
.داشتم دنبال تو میگشتم
ها؟
.گفتنش یکم خجالت‌آور بود
.ببخشید
‫بعلاوه، پیدا کردن یکی که خونش به اندازه‌ی ‫تو خوشمزه باشه، کار سختیه.
‫بیا...
‫حس آرامش خوبی پیدا کردم.
‫نه، به‌خاطر اینکه گفت خون من خوشمزه‌ست، ‫چونکه هردومون یه حس رو داشتیم.
‫دلیلش زیاد مهم نبود.
‫فقط، میخواستم بازم ببینمش.
‫شب دوم: تلگرام داری؟
‫بازم، نمیتونم پیداش کنم.
‫یو!
‫«یو» تحویلم نده!
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم!
‫ببخشید، ببخشید.
‫منم داشتم دنبالت میگشتم، پس منو ببخش.
‫به‌خاطر همینه که امروز اینو آوردم!
‫این دیگه چیه، ساعت؟
‫در واقع، یه ساعت ارتباط بی‌سیمه!
‫چه خفن!
‫مگه نه؟!
‫از اون چیزی که فکر میکردم، بیشتر ذوق‌زده شد.
‫پس، قراره باهاشون بازی کنیم؟!
‫برای تماس‌گرفتن‌ان.
‫تا وقتی که برای اون هدف استفاده کنیم‌شون، ‫می‌تونیم با هم بازی کنیم دیگه، نه؟!
‫ان-انقدر میخوای بازی کنی؟!
‫از نظر من که مشکلی نیست...
‫اگه اون ساعت‌ها رو برای بازی نگرفتی پس برای چی گرفتی؟!
‫نظر خاصی در موردش ندارم...
.راستش وقتی بچه بودم یه جفت برای بازی گرفته بودم
‫تو دوست هم داشتی؟
‫اگه دوستی نداشته باشی، ‫نمی‌تونی با اون ساعت‌ها بازی کنی.
‫یکم زیادی بی‌ادب نیستی؟
‫ من یه احمق نیستم که فقط چون دوستی نداره، ‫نتونم راهی برای بازی کردن پیدا کنم.
‫که اینطور؛ معذرت.
‫داستانش این بود.
‫گمونم، اون موقع نه سالم بود.
‫با خودم گفتم: «با اینا خیلی خوش میگذره و خفنه!»
‫قبل اینکه بفهمم، داشتم حساب میکردم.
‫بعد که خوب بهش فکر کردم...
‫گفتم حالا چجوری باهاشون بازی کنم؟
‫چجوری میتونم باهاشون نهایت لذت رو ببرم؟
‫نباید با چند نفر دوست میشدی؟
‫خفه.
‫و بعدش، این به فکرم رسید.
‫یکی رو قایم میکنم.
‫یکی از ساعت‌ها رو جایی پنهان کردم که ‫راحت نشه پیداش کرد.
‫فکر میکردم، شاید ارتباط برقرار کردن با ‫هرکسی که پیداش کنه، جالب باشه.
‫اما یه‌مدتی هم گذشت و بازم هیچ تماسی گرفته نشد، ‫پس رفتم یه نگاهی بندازم
‫یکی پیداش کرده.
‫پس یعنی، اگه تماس بگیرم، یکی هست که...
‫درست یادم نمیاد، ‫چی شد که اون تصمیم رو گرفتم،
‫اما تماس نگرفتم.
‫تصمیم گرفتم، صبر کنم.
‫چ-چقدر غم‌انگیز...
‫چه بازی غم‌انگیزی داشتی...
‫داستان خوبی بود، نه؟
‫اما به هر حال برام جالب بود.
‫پس...
‫این ساعت غم‌انگیز اون روزیه.
‫چرا داری میپوشیش؟!
‫فکر میکردم جالب باشه.
!‫به هر حال، بیا یه پیش‌بازی انجام بدیم
‫«پیش‌نوازی؟» چه پسر منحرفی.
!منحرفانه نیست
‫اگه یه تسته،
‫مطمئنم اون اصل کاریه حسابی مهیج باشه!
‫چرا انقدر در مورد این چیزها حرف میزنی؟!
‫خیلی منحرفی ها!
‫به هر حال...
‫خب...
‫شروع کنیم؟
.پیش‌بازی رو
‫تنهام.
‫اما یه‌جورایی با وقتی که تنهام و ‫هیچ راهی هم برای پیدا کردنش ندارم، متفاوته.
‫اینطوری نیست که تا حالا از تنها بودنم، ناراحت بوده باشم.
‫بعضی وقتا کنار بقیه حس تنهایی بیشتری بهت دست میده.
‫موندم، بقیه چطور با چنین احساساتی کنار میان؟
‫اما الان، تنها بودن من اینطور نیست که ‫بخوام، خودم تنها باشم.
‫یه هدفی داره.
‫گمونم کم‌کم باید یه تماس بگیرم.
‫گمونم محدوده‌ی ارتباط 150 متر بود.
‫تا حالا دکمه‌ی تماس رو روی یکی از اینا امتحان نکردم.
‫از گوشیم هم که اصلاً استفاده نمی‌کنم.
‫راستش، از آخرین باری که با یکی فاصله زیادی ‫داشتم و باهاش حرف زدم، مدت زیادی میگذره.
‫استرس دارم.
‫چیزی که برای از دست‌دادن ندارم!‫
‫چه صداش بلنده.
‫تا حالا نگفته بودم «چیزی برای از دست‌دادن ندارم».
‫واکنش داد.
‫یعنی اون توی محدوده‌ی 150 متریه.
‫یوهو! تمام.
‫اوه، چیزه...
‫ع-عصر بخیر! تمام!
‫اون «عصر بخیر» دیگه چیه؟ تمام.
‫خب، اول باید یه‌جوری مکالمه رو شروع کنیم دیگه، نه؟ تمام.
‫راست میگی ها. ‫عصر عالی متعالی!
‫«عصر عالی متعالی؟»
‫دشمن در جلو رویت شد.
‫باید بکشمش؟ تمام.
‫هنوز نه.
‫یکم زیر نظرشون داشته باش. تمام.
‫دریافت شد.
‫تع-تعقیبشون می‌کنم! تمام!
‫منو وادار به چه کارهایی میکنی؟!
‫بازی با این ساعتا خیلی خوبه، نه؟
‫خوشحالم خریدمشون.
‫که اینطور؟
‫تمام.
‫انگاری که...
‫... یه زوجیم که دارن قرار میذارن.
‫این چیزهای خجالت‌آور رو نگو!
‫واقعاً خیلی خوش میگذره.
‫دوست دارم زودتر عاشق بشم.
‫با خودت خیلی بلند حرف میزنی، خنگول.
‫خب، گمونم خون امروز حسابی خوشمزه باشه.
‫تا حالا توی شب مدرسه نرفته بودم.
‫خب، البته اخیراً روزها هم مدرسه نبودم و...
‫یکم استرس دارم.
‫اما اینکه هیچ‌کسی اینجا نیست، ‫حس آرامش خوبی میده.
.شب دید افراد رو کلی تغییر میده
‫حتی مدرسه‌ای که ازش متنفر بودی...
‫... خیلی بد به‌نظر نمیاد، نه؟
‫حق باتوئه.
!آخیش
‫وحشتناک خوشمزه بود ها.
‫یه‌جورایی...
‫یه‌جورایی منحرفانه بود.
‫توی مدرسه هم!
‫در مورد کارهای ناشایست حرف میزنی!
‫راستی،
‫ناناکوسا-سان از جوک‌های ‫منحرفانه خوشش میاد،
‫اما وقتی صحبت از دوست‌داشتن و ‫عشق میشه، حسابی سرخ میشه.
‫اگه خون‌آشامه و نمیخواد ازدیاد نسل نکنه،
‫گمونم، یعنی اینطور باشه که ‫اون هیچ‌وقت با یه انسان صمیمی نشده باشه.
‫چی شده، پسر جون؟
‫نازونا-چان!
‫«چا»...
‫میتونم اینجوری صدات کنم؟
‫از این به بعد؟
‫تا یکم حس نزدیکی بیشتری داشته باشیم؟
‫و وقتی که توی ساعت باهات تماس میگیرم...
‫داری از خجالت آب میشی.
‫میگم، نازونا-چان.
‫تو باید بگی «سان»! ‫بگو «سان»!
‫فکر کردم که با دوست‌شدن شروع کنیم.
‫تو حتی هیچ دوستی هم نداری!
‫راستی...
‫نمیدونم چی سر اون ساعت ‫غم‌انگیز دیگه اومد؟
‫کسی هنوز اونو داره؟
‫نه بابا.
‫نازونا-چا...
‫اون نیست...
‫این یکی! چرا...
‫یاموری...
‫چیکار میکنی؟