HooTan و Kasra28 :مترجم کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست AnimDL.ir | @AnimeList_ir
‫هنر های زیبای کانتو
‫دانش آموز جدید پذیرش میکند
‫وقتتون تمومه.
‫بعد از ظهر کارمون رو ادامه میدیم.
.پر کردن فرم ثبت نامو یادتون نره، خیلی مهمه
بریم کافه یچی بخوریم؟
.بیا بریم نون بخریم
.برا منم وایسید
.اون بچه...
چطوری هایاکاوا-کون؟
.اوه، تاکیشیتا
.حالت خوب بنظر نمیاد
.عادلانه نیست
.اصلا عادلانه نیست
مردم از یه ابزارایی استفاده میکنن .که من بلد نیستم باشون کار کنم
.بعضیاشون که مستقیم میرن سراغ برس
مگه قرار نبود با مداد کار کنیم؟
.اوه، پس نگران چیزای تکنیکی هستی
.اگه زیاد فانتزیش کنی ممکنه امتحان ورودیو گند بزنی
.ولی همه معمولا یکی دو تا کلک آماده دارن
واقعا؟
.اینجا اصلا شبیه کلوپ های هنر توی مدرسه نیست
.همه ی دانش آموز های کلاس کاراشون خوبه
.کاش منم از سال اول شروع میکردم
.اگه حرفه تنها چیزیه که تو میخوایی
.میتونی راحت تو یه سال بهش برسی، اگه روش کار کنی
.همه اولش روی خوب شدنشون کار میکنن
.و بعدش که توش خوب میشن، ازش زده میشن
.بهت این حسو میده که انگار داری هر روز یه چیز تکراری رو میکشی
.من اومدم
.خوش اومدی
شیناکو؟ تو اینجا چیکار میکنی؟
.خونوادم یکم سبزیجات برام فرستادن
.منم اومدم یکمشو باهات تقسیم کنم
.از اونجا که گفته بودی هنوز شام نخوردی
.ایول! خوب شد بیرون چیزی نخوردم
.یکم وایسا، گرمش کنم
.منم کمک میکنم
چی؟
.بلند تر شدی، رو-کون
.خب تو رشدم
.یو-کون قدش 170 بود
.داری از اونم بلند تر میشی
‫از «دیروز» برایم بخوان
‫شکر خدا.
راستی، بابام حالش چطوره؟
.فکر کنم زود خوابیده
.شنیدم این روزا داری همش دیر میایی خونه
...خب
.بهم گفت که به میدرسه تقویتی میری
.از دست تو، بابا
مشکلش چیه؟
چرا باید از بقیه پنهانش کنی؟
.نمیخوام بقیه به چشم یه خر خون ببیننم
.واقعا عجیبی
.خشن بنظر میاد
.مدارس هنر همشون رقابتیئن
.آره به گمونم
چرا من نقاشی میکشم؟
.وقتی کلاس دوم بودم
.یه نقاشی منظره ای کشیدم، که تو مسابقات مقدماتی جایزه برد
‫طلا هایاکاوا رو
از همون موقع من به عنوان
.بچه نقاشه مدرسه شناخته شدم
.تو خیلی خوبی تو نقاشی کشیدن، رو-کون
.حتی یو-کون هم انقدر خوب نیست
.نقاشی تنها کاری بود که توش از برادرم بهتر بودم
.داداشم هم کارش خوب بود ولی بیماری بهش اجازه پیشرفت نداد
.اون همیشه مرکز توجهات بود
تا موقعی که من نقاشی میکشیدم.
موقعی که من نقاشی میکشیدم.
.مردم منو تایید میکردن، حتی با اینکه زیر سایه برادرم بودم
برلی تعطیلات میخوایی بری خونه ی مامانتینا؟
.نه، باید به کلاسام برسم
.آهان
.من فکر کنم برم
.که اینطور
چی شده؟
.هیچی
.خیلی شبیه یو-کون بودی، وقتی اون حرفو زدی
‫البته طبیعیه .بالاخره شما با هم برادرین
...شیناکو
نمیخوایی از برادر من دست بکشی؟
...رو کون
.نمیخوام وابسته شدنت به یه آدم مرده رو تا ابد ببینم
.البته از اینکه با بقیه هم باشی بیشتر متنفرم
.من یه بدل یا کپی از برادرم نیسم
،میدونم نمیتونم برشگردونم
.ولی هیچوقت نمیتونم جای اونو پر کنم
...رو کون
تنها کاری که الان میتونم و بلدم انجامش بدم .سخت کار کردنه
.تا موقعی که تاییدم کنی
...پس
.فقط تماشا کن
.فکر میکنم خیالاتی شدی
.ما همو از بچگی میشناسیم
.این یعنی ما همدیگرو بیشتر از اون چیزی که فکرشو میکنیم میشناسیم
.من فقط میتونم تورو مثل یه داداش کوچولو ببینم
!مهم نیست
.خیلی هم مهمه
پس تو چی؟
تو راجع به برادرم خیالاتی نشده بودی؟
مطمئنی جای عشق همدردی نمیکردی؟
مطمئنم
.اینجورام نیست که درموردش فکر نکرده باشم
.این حرفارو نزن
.سام علیک
.از میلک هال اومدم
.هی، ممنون
.میدونی، سری بعد لباس خدمتکاریتو بپوش
.عمرا، خجالت میکشم
.طرح لباسا هم دست من نبود
.کاره رئیسمونه
واقعا؟
...وقتی داشتم برای کار مصاحبه میکردم، بهم گفت
میتونی لباس خدمتکارارو بپوشی؟
.ناموسا
آره، اون یکم اخلاقای دخترونه هم داره
اوه؟
.بنظر میاد از یه جایی میشناسیش
.تو دبیرستان همکلاسیش بوده
‫.تو جشن آخر سال دختره رید روش،
.ولی این هنوزم بیخیال نشده
واقعا؟
‫!لازم نبود بگی
.ببخشید
‫.بهش چیزی نگیا
.ممنون از حمایتتون
چیزی لازم داری؟
.فرم ثبت نام کلاس های تابستونیو آوردم
.اوه، باشه
.سخت کار کن
.حتما
چه مرگته؟
‫من باید اینو بپرسم.
‫بچه جون چی می خوای؟
‫من یه مشتریم. باهام عین یه مشتری برخورد کن.
‫نیومدم اینجا که رخ شما رو ببینم.
‫این مغازه فقط روی راه ‫منه موقه رفتن به کلاس هنر.
‫هان تابستان هاتم باید بری کلاس؟ ‫خیلی بدبختین شما بچه دبیرستانی هام.
‫آره.
‫من که نمیخوام آیندم عین تو باشه.
‫جرات داری تکرار کن!
‫مگه دارم دروغ میگم؟
‫چطور متوری، ریکو؟
‫چی، شما همو میشناسین؟
‫بیشتر میشه گفت...
‫یکی از مشتری های Milk Hall.
‫خب، هنوز خیلی هم مشتری نشده...
‫ممنون بابت قهوه اون روز.
‫تشکر لازم نیس.
‫فقط بیا مغازه یکی از همین روزا.
‫110 ین شدش.
‫هان؟
‫زودباش پولتو بده.
‫با یه مشتری اینجوری حرف میزنن؟
‫بیا.
‫ریکو، کی کارت تموم میشه؟
‫بیا با من تا خونه قدم بزنیم.
‫یجوری میگی انگار ازم انتظار داری که اینکارو بکنم.
‫واسه چی من باید تورو برسونم خونت؟
‫چه بد اخلاق!
‫داری به یه دختر میگی ‫تنهایی نصف شب پیاده بره خونه؟
‫تو که همیشه تنها میری خونه.
‫پس چطور با شیناکو-سنسه تا خونه قدم میزنی!
‫پس با منم تا خونه قدم بزن!
‫چی؟ شما دوتا باهمین آره؟
‫تف به این شانس؟ یارو دوس دختر زاپاس هم داره؟
‫میرم الان چغلی تو به شیناکو میکنم.
‫نه!
‫این چیز اصلا جریانش این نیس!
‫های، منظورت چیه از «این چیز»؟
‫صبر کن ببینم، پس توای رقیب ریکو؟
‫چی؟! ما رقیب نیستیم!
‫اواوزومی...
‫داداش بسه الافی کردن.
‫بیا اینجا به من کمک کن!
‫ببخشین!
‫هان...
‫توام دانش آموز دبیرستان تویزومی بودی نه؟
‫آره اما ترک تحصیل کردم.
‫چرا؟
‫ازش خسته شده بودم.
‫این دیگه چی بود؟
‫لعنتی، این شیناکو-سنسه هم خیلی پر ترفداره ها.
‫آخه این هارو-چان بدبخت ‫مگه چه فرقی با اون داره؟
‫این مسئله نیاز به بررسی دقیق تر داره.
‫خب اون که به من هیچ توجهی نداره.
‫واقعا؟
‫داره منو دیونه میکنه...
‫تحمل بکن.
‫به خاطر منم که شده.
‫تو اصلا از چی اون پسره خوشت میاد؟
‫نمیدونم.
‫دیگه از اینجا به بعدش رو خودم میتونم برم.
‫ممنون که باهام قدم زدی.
‫اوه، هی...
‫یه کلاغ...
‫اسمش کانسوکه هستش.
‫بعدا می بینمت!
‫عجب دختر عجیب غریبی.
‫برایم از «دیروز» ‫بخوان
‫من برگشتم.
‫پدر.
‫یادم اومد...
‫امروز قرار بود برگرده خونه.
‫پس یعنی شیناکو هم رفته اونجا.
‫رو-کون،
‫برات تو یخچال کاری گذاشتم گرمش بکن.
‫و لطفا سعی کن غذا تو خودت بپزی ‫و همش غذای بیرون نخوری.
‫از شیناکو.
‫من چقدر خوش شانسم.
‫شیناکو بهترینه.
‫شکر خدا.
‫خوشمزس.
‫از اون روز دیگه نیومده خونه من.
‫خب فکر کنم بعد از ‫سالگرد برگرده و انگار نه انگار که چیزی گفته باشم.
‫شناکو شخصیت منو خوب میشناسه.
‫این باعث میشه برام ‫سخت باشه که عذرخواهی یا تشکر کنم.
‫من هنوزم یه بچه لوسم.
‫شیناکو!
‫صدای موسیقی داره میاد.
‫فستیوال الانه که شروع بشه.
‫اما آخه یو-کون...
‫قول داده بودی که قراره باهم بریم ‫به فستیوال.
‫آره، اما...
‫فراموشش کن!
‫صبر کن، رو-کون!
‫رو-کون!
‫من فکر میکردم که شیناکو اومده توکیو تا کار کنه...
‫یعنی از کانازاوا رفته چون...
‫میخواسته برادر منو فراموش کنه.
‫اما اشتباه میکردم.
‫اون میخواسته از واقعیت زندگی ‫در کانازاوا فرار کنه
‫این که دیگه برادرم نیستش.
‫تو اون جعبه چیه؟
‫من میخوام از سال بعد ‫این خونه رو اجاره بدم.
‫به نظر میاد که من و رو قراره ‫فعلا حالا حالا ها تو توکیو بمونیم.
‫ریاضیات 1
‫اینا وسایل یو هستن.
‫فکر کردم من و تو دوتاییمون به یه چیزی نیاز داریم ‫که کمک بکنه فراموشش بکنیم.
‫فکر میکنم که الان دیگه فراموش کردنش بد نباشه.
‫میتونیم مثل این بعضی وقت ها ‫بیاییم و دوباره به خاطر بیاریمش.
‫اما همین کافیه.
‫خرچنگ قورباغه...
‫اون درواقع میخواد که از این واقعیت که ‫برادر من مرده فرار کنه.
‫نمی خواد که برادر منو فراموش کنه.
‫فکر میکنم برای این شیناکو ‫رفته به کانازاوا.
‫در نهایت این مسئله ای هستش که ‫شیناکو خودش باید باهاش کنار بیاد.
‫احمق
‫من نمیتونم مثل برادرم باشم.
‫احمق
‫چی میشه کرد؟
‫من که نمیتونم چون فقط یه بار ‫ردم کرده ولش کنم.
‫جدای از مسئله مهارت...
‫من فکر میکنم که نقاشی های تو جالبن.
‫چرا میخوای به مدرسه هنر بیایی؟
‫من هیچ کار دیگه ای بلد نیستم.
‫منم مثل تو.
‫هدفم اینه که همه منو تو
‫دانشگاه به عنوان کسی بشناسن که «نقاشیش خوبه»
‫راستشو بخوای من فکر نمیکنم که ‫نقاشی چیزی باشه که یتونی از کسی یاد بگیری.
‫اگه یه نقاشی با مهارت بالا و ‫آگاهی کامل یه «نقاشی خوبه»
‫پس تنها شانس من اینه که ‫به کشیدن ادامه بدم، بدون توجه به این که خوبه یا بده.
‫بلخره از نقاشی خوشم میاد.
‫توام همچینی، هایاکاوا-کون؟
‫کم منو با «کون» صدا کن.
‫مثلا ما دوتامونم تو یه سطحیم
‫نگرانی و بی تصمیمی...
‫الان که دیگه جدی هستم، ‫احساس میکنم که تازه داره زندگیم شروع میشه.
‫آره، خودشه.
HooTan و Kasra28 :مترجم کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست AnimDL.ir | @AnimeList_ir