‫دکتر قلابی!
‫دانته. دومینیک باهات نیست؟
‫عه؟ دومی؟
‫ای بابا. فکر می‌کردم دیده باشی‌مون.
‫اگه متوجه همینم نمی‌شدم، ‫باید می‌رفتم خودم‌ رو دار می‌زدم.
‫خداییش راست میگی.
‫حالا، ولش کن، دکتر قلابی! ‫یه سری خبر‌های باورنکردنی تازه پخش شدن.
‫هیولا زنده‌س!
‫هیولای ژِوودان...
‫... دوباره سر و کله‌ش پیدا شده!
‫جالب شد.
‫‫جزئیات‌ـو بگو، دانته.
‫با این می‌ریم به ژِوودان.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه.
‫بنده کاملاً مقصر بودم، موسیو.
‫نوئه، بیا اینجا.
‫صبر کن، وانیتاس!
M
e
n
d
o
k
u
s
a
i
&
E
l
i
x
i
r
A
n
i
m
D
L
.
i
r
‫«استاد عزیزم، امیدوارم حالتون خوب باشه.
پاریس رو به همراه وانیتاس ترک کردم؛
‫و به منطقه‌ی دوردست ژوودان سفر کردم.»
‫وانیتاس، ببین!
‫یه روستاست!
‫این سوگه‌ست؟
‫خیلی قشنگه‌ها.
‫یه‌جورایی منو یادِ اِوروانیو میندازه.
‫هوی، نوئه.
‫چرا از وقتی سوار قطار شدیم اینقدر ‫خوشحالی و کبکت خروس می‌خونه؟
‫من؟ تو، چرا یه جوری شدی که انگار الآن می‌میری؟
‫دارم یخ می‌زنم!
‫آخی، چقدر نازک نارنجی هستی.
‫خفه، برعکس شماها، من آدم بسیار حساسی‌ام.
‫اصلاً، شما خبرچین‌ها اینجا چیکار می‌کنین؟
‫حالا به هر حال، چیز مهمی که نیست، ‫ارث بابات که نیست.
‫فقط دنبال یه سری اطلاعاتیم که بگیریم بفروشیم.
‫آره، دقیقاً.
‫و اون قضیه شکارچی‌ها هم به‌خاطر همین بود.
‫تا وقتی حسابِ اون انسان‌های ‫ ارتقاءیافته یا هر کوفته زهرمارِ...
‫دیگه‌ای که اسم‌شون هست رو کفِ دست‌شون ‫ نذارم، نمی‌تونم راحت سرِ روی بالش بذارم.
‫اوه دانته، عزیزکم، چنقده شیرینی تو.
‫می‌خواستی بری ترتیب اون پدرسوخته‌ای ‫رو که بازوم رو شکست، بدی؟
‫درسته که اونا اینجان تا اطلاعات گیر بیارن ولی،
‫یه چیزای دیگه‌ای در سر دارن.
‫به محض اینکه وسایل‌مون رو توی مسافرخونه گذاشتیم؛ ‫ یک‌راست به سمت جنگلی که اجساد رو پیدا کردن، می‌ریم.
‫می‌خوام قبل تاریک شدن هوا دنبال رد اون هیولا بگردم.
‫حتماً.
‫قرن 18‌اُم اینجا در ژوودان،
‫هیولا به‌طرز وحشیانه‌ای 100تا بچه و ‫زن رو تیکه‌تیکه کرد.
‫دهن بزرگش کج بود و ‫گوش‌هاش نوک تیز.
‫چنگال‌های تیزی داشت و ‫بدنش پوشیده از مویِ قرمز بود.
‫می‌گن، اون شبیه یه گرگ خیلی بزرگ بوده.
‫واقعاً چنین هیولایی توی این جنگلِ نقره‌ای بوده؟
‫فقط یه هیولا نیست.
‫عه؟
‫میگن یه ساحره‌ی وحشتناک هم اینجا زندگی می‌کنه.
‫ساحره؟
‫وانیتاس، تو فکر می‌کنی که هیولای ژوودان،
‫احتمال زیاد یه خون‌آشامِ حاملِ نفرین باشه، نه؟
‫خب افسانه‌ها که اینطور میگن.
‫پس گمونم حامل نفرین و اون ساحره باید، ‫به یه نحوی به هم مرتبط باشن.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫همه چیزی که می‌تونم بگم، اینه که ممکنه یه ‫حامل نفرین اینجا باشه و به‌خاطرِ همینم من اینجام.
‫وای-ی-ی-ی-ی-ی، این صدایِ وحشتناک دیگه چیه؟!
‫باید پرنده باشه.
‫این عطرِ هوای جنگل،
‫منو برد به اون قدیما.
‫من و دومی عادت داشتیم، همیشه توی جنگل بازی کنیم.
‫آجیل درختی!
‫از کنارم جُم نخور.
‫نگاه کن، وانیتاس. ‫از اوناست که میشه بخوری‌شون!
‫همم، از اون چیزی هم که فکر می‌کردم، ‫داره بیشتر بهت خوش می‌گذره.
‫ها؟
‫کنار اون.
‫خود واقعیت هستی،
‫فکر می‌کردم، شما دوتا وقتی اوضاع خراب بشه، ‫هر کدوم راه خودتون رو می‌گیرین و می‌رین.
‫می‌خواستم، ولی اون احمق، کل شب رو ‫بیدار مونده بود و کمین کرده بود تا مچم رو بگیره.
‫این چیه دیگه؟
‫حاجیت خوب جیگر داره‌ها!
‫سرت رو می‌کنم، مرتیکه‌ی کچل!
‫هی، یوهان. ‫نداز نوئه از جلوی چشمات دور بشه.
‫یه لحظه نگاهت رو برداری، آب شده رفته توی زمین.
‫عه، واقعنی آب شد. ‫واقعاً عالیه.
‫نوئه!
‫خدا رو شکر پیداش کردم.
‫موور این کار رو نکن! باید پیش بقیه بمونیم!
‫جانم؟
‫همه‌شون نیستن، همینطوری.
‫نکنه قدرت اون ساحره‌س؟
‫ای خدا، نوئه‌ی قند عسلم رو هیچ جا پیداش نمی‌کنم.
‫برف؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟! ‫دارم یخ می‌زنم!
‫هی دانته، وایسا. اوضاع اصلاً خوب نیست.
‫وانیتاس نفس نمی‌کشه!
‫هی، دکتر قلابی! به خودت بیا!
‫هیس! یکی داره میاد.
‫افراد مشکوک؟
‫بله، قربان.
‫اون(مؤنث) ادعا می‌کرد که با کلیساست، ‫ولی یه چیزی مشکوک می‌زد.
‫تو راهِ گزارشش به موسیو آنتوان هستم.
‫افراد مشکوک رو بی‌خیال شو.
‫زود باش و هیولا رو پیدا کن!
‫می‌ریم اون شیطان رو به درک واصل می‌کنیم و ‫جنازه‌ش رو به شخص اعلی‌حضرت پیشکش می‌کنیم!
‫اون مدل لباسا دیگه چیه؟
‫«اعلی‌حضرت» کیه؟
‫اژدها هستن.
‫حین حملات قرن 18اُم،
پادشاه لویی شانزدهم به اژدهایانش دستور .داد تا در مورد هیولا تحقیق و بررسی کنن
‫آنتوان، اسم اولین تفنگدار پادشاهه.
‫چی؟ صبر کن.
‫جوری میگی انگار توی زمان سفر کردیم.
انگار سرنوشت ما رو پرت کرده .یه جای پر دردسر
‫اون چیه؟
‫ازش بدم میاد!
‫اینجاست.
‫اینجاست!
‫هیولای ژِوودان!
‫چی چی؟! هیچکس نگفته بود انقدر بزرگه!
‫کُشتنش؟!
‫نه.
‫تفنگ نمی‌کُشتش؟
‫خیلی زود ترمیم می‌شه.
‫هیولای چشم سرخ.
‫جنگل چوبی.
‫کشتار قرن 18اُم.
‫برگشت زمان.
‫توی گذشته‌ایم؟
‫اگه نه، پس چی؟
‫یه اسم دگرگون‌شده؟ ولی کدومش؟!
‫لعنتی!
‫چرا باید الآن محو بشه آخه؟!
‫اون احمق کجاست؟!
‫جان؟
‫کـ-کمک!
‫این چیه؟
‫شما رو به‌خاطر دارم.
‫توی ایستگاه پاریس همدیگه رو ندیدیم؟
‫تو کی هستی؟
من دوازدهمین شوالیه هستم که با .سنگ آتشین آراسته شدم
‫از دیدار شما خرسندم، موسیو.
‫چرا کشتیش؟
‫تو یه شکارچی‌ای.
‫پس چرا انسان‌ها رو-
‫اون مردها من رو با یک خانم اشتباه گرفتن.
‫چی؟
‫علاوه بر این‌ها، به حرف‌های من گوش نمی‌دادن.
سه بار بهشون اخطار دادم، منتهی .هنوز هم بدن من رو لمس می‌کردن
‫به‌طور خلاصه، عمل من، دفاع از خود بود.
‫به‌علاوه، انگار شما هم اشتباه گرفتید.
‫وظیفه‌ی شکارچی، محافظت از انسان‌ها نیست.
‫ما خون‌آشام‌ها رو شکار می‌کنیم.
‫حرف‌هام واضح بود، موسیو؟
‫چشمان قرمز.
‫تا همین الآن مطمئن نبودم.
‫تو خون‌آشامـــی!
‫چی شده؟ چرا نمی‌جنگی؟
‫ازش لذت می‌بره.
‫از جنگ، از کشتار.
اون عین رولند و بقیه‌ی !شکارچی‌ها نیست
‫هنوز زنده‌ست.
‫ای بابا! پریدی وسط و کارِ منو عقب انداختی. کافی نبود؟
‫‫حالا هم می‌خوای جلوی خوش‌گذرونی منو بگیری؟
‫واسه همین نمی‌تونم ببخشمت.
‫حقته 10,000 بار دیگه هم بمیری.
‫چه...
‫چه مرگته؟!
‫حالا آماده‌ی جنگیدنی؟
‫بگیرش!
‫حالا لوئی‌ستِ من سرت رو می‌بُره!
‫لوئی‌ست اسم شمشیر آستولفو هست
‫نوئه!
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫اینجا نوئه جون!
‫جان، صبر کن! فعلاً هیولا رو نکش!
‫باید این کار رو بکنم.
مدت‌ها پیش نتونستم تو .رو در ژِوودان سلاخی کنم
‫حالا بمیر!
‫جان؟! چرا اینجاست؟
‫هیولای ژِوودان.
‫و اون خون‌آشام. نکنه...
‫... ساحره‌ی جهنمی؟!
‫عجب روز باشکوهی!
‫ نه تنها تونستم شاهد دیدن هیولا باشم.
‫بلکه جلادِ لُرد روثون رو هم دیدم!
‫ثابت بمون نوئه جون. زخم‌هات-
‫مشکلی نیست. باید بجنگم.
‫کارم باهاش تموم نشده.
‫آروم بابا.
‫چی؟
‫اون کوتوله قوی‌ـه؟
‫حتی بیشتر از رولند؟
‫امکان نداره!
‫رولند ترسناک‌تر بود.
‫اون بچه در برابر اون هیچی نیست!
‫پس برای چی انقدر زخم و زیلی شدی؟
‫فکر کردی اینم مثل رولند، ‫می‌شینه به دلیل‌هات گوش می‌کنه؟
‫یا نکنه چون شبیه یه دخترِ کوچیکه، ‫جلوی خودت رو گرفتی؟
‫گوش بده، نوئه.
‫همه‌ی شما بیش از حد تحت فشارین و این ‫باعث شده که جلوی عملکرد طبیعی‌تون گرفته بشه.
‫فرد مناسب این کار منم.
‫حرکت درست اینه.
‫‫عــــــــــــــــه! یه شوالیه شکارچی اینجاست؟
‫‫‫نـ-نـ-نکنه که اون رولندِ یشم‌ـه؟
‫‫عــه؟ نیستش؟
‫‫‫آستولفو سنگِ آتشین؟
‫‫‫اون دیگه کیه؟
‫‫‫شرمنده، تا حالا یه بارم به گوش نخورده!
‫‫‫اما خوش به حال‌مون شد!
‫ا‫‫‫گه رولندِ یشم بود باید فقط دراز می‌کشیدیم و ‫غزل خداحافظی‌مون رو می‌خوندیم.
‫‫‫‫اما در مقابل یه دختر کوچولو شاید یه شانسی داشته باشیم!
‫‫‫‫واقعاً خوش به حال‌مون شد!
‫‫‫‫عــه؟ شوخی می‌کنی، نه؟
‫پسره؟ جانِ من؟ عمراً!
‫رولند؟
‫می‌خوای بگی اون دلقک از من بهتره؟
‫آب خوردن بود.
‫میگم، وانیتاس؟
‫این قدرت خاصم‌ـه.
‫تو برو جلوی جان رو بگیر.
‫اگه اون هیولا یه حامل نفرین باشه که تغییرِ شکل یافته باشه،
‫باید اسم دگرگون‌شده‌اش فهمیده بشه.
‫ممکن نیست کسی رو داشته باشیم که بتونه بکشتش، ‫چه یه شکارچی باشه یا یه جلاد.
‫من برای نجات خون‌آشام‌هاست که اینجام.
‫تو هم همینطور، نه؟
‫خودت که می‌دونی،
‫همینطوره!
‫کلوئه! می‌دونم که توئی!
‫کلوئه!
‫این دفعه می‌کشمت!
‫نباید این کار رو بکنی.
‫نوئه؟
‫ازت خواهش می‌کنم، جان.
‫اون هیولا رو هنوز نکش.
‫باید تا الآن فهمیده باشی.
‫وانیتاس ممکنه که بتونه اون حامل نفرین رو نجات بده.
‫‫‫‫نجاتش بده؟
‫عمراً بذارم.
‫من به عنوان یه جلاد اینجام. ‫این وظیفه‌ی منه که کار اون حامل نفرین رو بسازم.
‫اگه سعی کنی جلوی راهم قرار بگیری،
‫تو رو هم می‌کشم!
‫چی شد؟ این همه‌ی چیزیه که می‌تونی رو کنی؟
‫شکارچی‌ها باید خیلی لنگِ نیروی جدید باشن که،
‫چنین احمق‌هایی رو به جای شوالیه استخدام می‌کنن.
‫اما اینطوری نیست، نه؟
‫در این صورت باید ارتباطات خانوادگیت، ‫تو رو وارد کرده باشه.
‫آستولفو گراناتوم.
‫شنیدم روابط خوبی بین خاندان گراناتوم و کلیسا جریان داره.
‫باید حسابی التماسِ پدرت رو کرده باشی تا ‫به اینجایی که هستی، رسیده باشی.
‫«خواهش می‌کنم، باباجون. ‫من واقعاً می‌خوام یه شوالیه بشم.»
‫«یه کاری می‌تونی برام بکنی؟»
‫زود باش بگو، واقعاً می‌خوام بدونم.
‫این جایگاهت چقدر برای باباجونت آب خورد؟
‫چطور جرات می‌کنی اسم پدرم رو لکه‌دار کنی؟
‫چه خوب.
‫انگار خوب داره بهتون خوش می‌گذره!
‫عیبی نداره،
‫که منم بهتون توی این خوش‌گذرونی ملحق بشم؟
‫این دیگه چیه؟
‫‫‫‫‫شارلاتان.
‫پس، دو-با-ره هم-دیگه-رو دیدیم، نوئه.
‫نئنیا.
‫اینا دیگه چی‌ان؟
‫داداشی، کمکم کن.
‫داداشی.
‫دانته، به هیچ‌وجه به دنیاشون کشیده نشی!
‫هیولا نیست.
‫کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫جان، دخترِ کاوایی‌مون.
‫می‌کشمت.
‫تو و هر خون‌آشامی که باقی‌مونده.
‫همه‌تون رو سلاخی می‌کنم!
‫حالم داره بهم میخوره از این اوضاع.
‫وقتشه به این نمایش منزجر‌کننده پایان بدیم.
‫پس اینجایی.
‫به قلعه برگردیم، کلوئه.
‫پام خیلی درد می‌کنه، نمی‌تونم راه برم.
‫کولم کن.
‫خاطره‌ی سیزدهم
‫جنگل نقره‌ای- رویارویی غیرمنتظره
جنگل نقره‌ای- رویارویی غیرمنتظره
a
i
s
&
u
E
k
l
o
i
d
x
n
i
e
r
M
AnimDL.ir | @AnimeList_ir
‫خاطره‌ی چهاردهم
قلعه‌ی ساحره - ساحره و مردِ جوان