‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-List.net | @animelist_ir ‫مترجم: Romeo
‫اون... شال‌ـه؟
‫عه؟
‫خانم بریجیت؟
‫ولی اون روز وقتی تو رو دیدم...
‫قلبم این‌قدر تند می‌تپید ‫که نمیدونستم چیکار کنم.
‫نمیدونم تا کجا میتونم برم، اما...
‫ایرادی نداره
‫حتی تنهایی هم چیزیم نمیشه، اما...
‫میدونی، حقیقت اینه که هیچکس تنها نیست
‫چیزهایی مثل خوشبختی، ‫تنهایی و حتی اضطراب...
‫ما متولد شدیم که همه اینا رو بچشیم
‫یه قاشق از چیزهایی برق‌زن
‫تبدیل میشه به یه عالمه لبخند
‫که ممکنه همونی باشه که یواشکی آرزوشو داشتم...
‫یه معجزه
‫تک به تک ما در جستجوی ‫گرانبهاترین گنج‌هامون هستیم
‫سفر ما برای همینه
‫نمیدونم تا کجا میتونم برم، اما...
‫هر لحظه‌ای که از پیش روم میگذره، باید از امید تنیده باشه
‫خب، اون چیه که از منِ عالی مقام ‫درباره‌اش نصیحت میخوای؟
‫من که نگفتم نصیحت میخوام، گفتم؟
‫فقط گفتم که دلت میخواد با هم قدم بزنیم.
‫خودتو به اون راه نزن.
‫موضوع شال‌ـه، آره؟ یه چیزی درمورد اونه؟
‫تازگیا اتفاق خوبی افتاده؟
‫هیچی، ها؟
‫خب، این هفته‌ای که گذشت...
‫مدام در حال اونجوری مدل شدن برای کیث بوده.
‫تو داری چیکار میکنی؟
‫عجب، چقدر بی‌خیال به‌نظر میای!
‫ارباب جوناس میخواد روی اثرش کار کنه.
‫تو چی؟
‫به این زودی کارت تموم شد؟
‫یا نکنه تو تسلیم شـ—
‫بسه. ساکت باش، کتی.
‫امسال میخوام یه اثر خوب و مناسب درست کنم...
‫یه اثر که خودم میخوام خلقش کنم.
‫میدونم که احتمالا تو هم یه چیزی درست میکنی.
‫و قیافه‌ات میگه که من ارزششو ندارم ‫که بخاطرش نگران باشی.
‫جوناس؟
‫حالا دیگه از این بابت مطمئنم. ازت متنفرم.
‫«یه اثر که خودم میخوام خلقش کنم؟»
‫انگار کارشون برای امروز تموم شد.
‫اوهوم.
‫میشه بپرسم چرا میخواستی که شال رو ‫به عنوان مدلت داشته باشی؟
‫خب...
‫چون خونواده سلطنتی بیشتر تمایل دارن که به نفع ‫شیرینی‌های شکری‌ایی که درون‌مایه یه پری رو دارن رای بدن.
‫اگه از معبد اصلیِ مذهبِ این قلمروی پادشاهی، ‫کلیسای سِینت لویستون بِل، بازدید کنی،
‫اونجا یه کتاب درباره ‫خانواده سلطنتی و شیرینی‌های شکری هست.
‫کنجکاوم که چرا خونواده سلطنتی از ‫شیرینی‌های شکری پری‌ها بیشتر خوششون میاد.
‫کلیسای سِینت لویستون بِل؟
‫چرا میخوای این کارو بکنی؟
‫فردا یه روز تعطیلِ نادرـه، میدونی؟
‫یه چیزی هست که میخوام بررسیش کنم.
‫ممکنه چیزی باشه که برای خلق اثرم ‫برای نمایشگاه، لازمش داشته باشم.
‫داشتم پیش خودم فکر میکردم که تو هم باهام میای.
‫هر کاری که دلت میخواد بکن.
‫ببخشید که مجبورت کردم که باهام بیای.
‫به‌طرز عجیبی آروم و خونسردی.
‫تو که اینطوری نیستی، مترسک.
‫اینطور نیستم واقعا. فقط فکر کردم ‫که شاید تو برنامه‌هایی داشته باشی، شال.
‫مثلا قرار ملاقاتی با خانم بریجیت یا چیزی.
‫بریجیت؟ کی هست؟
‫وانمود نکن که نمیدونی.
‫بعد از ظهر دیروز، شما دو تا ‫پشت خوابگاه همدیگه رو بغل کرده بودین.
‫من دیدمتون.
‫پس اسم اون زن بریجیت‌ـه.
‫شال! تو اسمش هم نمیدونستی و بازم...
‫اون هی درمورد اینکه منو میخره یا نه وراجی میکرد،
‫پس بهش گفتم که اگه منو میخواد، ‫باید بالمو بدزده.
‫همیشه آدم‌هایی مثل اون هستن.
‫پـ-پس قضیه این بود...
‫پس دلیل اینکه از دیروز بدخلق بنظر میومدی همین بود؟
‫اگه بخوام به دلیل انتخاب کنم، اون تویی.
‫چی؟
‫متاسفم، ولی شما نمیتونید وارد کتابخونه بشید.
‫الآن داره بازسازی میشه، میدونین.
‫هرچند... چی بود؟
‫کتاب‌هایی که درمورد خانواده سلطنتی و شیرینی‌های شکریه.
‫این چیزها رو داریم،
‫اما کتاب‌های قدیمی‌تر همگی ‫به خط قدیمی هایلندین نوشته شدن.
‫نمیتونی بخونیشون.
‫اون خط باستانی هایلندین‌ـه؟
‫نبرد بین پادشاه بنیان‌گذارمون، ‫سدریک، و پادشاه پری.
‫حالا که فکرشو میکنم، ‫اسم پادشاه پریان رو نمیدونم.
‫ریزلوا سیریل ساش.
‫اینو از کجا میدونی؟
‫از وقتی که متولد شدم میدونستم.
‫احتمال داره که اُبسیدینی که ‫ازش متولد شدم میدونسته.
‫بهت میگم که چی اونجا نوشته شده.
‫میتونی بخونیش؟ خط قدیمی هایلندین؟
‫انگار میتونم.
‫پادشاه سدریک، برده‌ی پادشاه پری بود.
‫برده؟!
‫اما پادشاه پری، به‌خاطر شجاعت و صمیمیت سدریک،
‫به او به عنوان یه دوست نگاه میکرد و او را آزاد کرد.
‫و سدریک...
‫برای پادشاه پری به‌خاطر درستکاری ‫و قدرتش، احترام قائل بود،
‫و به او به عنوان یه دوست فکر میکرد.
‫دوست بودن؟ پادشاه پری و پادشاه سدریک؟
‫دو پادشاه دنبال راهی گشتند که ‫که پریان و انسان‌ها بتوانند با هم راه بروند.
‫اما در عین حال که انسان‌ها برای ‫پادشاه سدریک احترام قائل بودند،
‫پریان هم همین احساس را نسبت به پادشاه پری داشتند،
‫آنها از یکدیگر متنفر شدند.
‫جنگ رخ داد.
‫سرنوست پیچیده شد.
‫پادشاه پری شکست خورد و سدریک پیروز شد.
‫سدریک به‌خاطر مرگ دوستش عمیقانه اندوهگین شد.
‫به عنوان یادبود، او فرمان داد شیرینی شکری‌ای ‫با تصویر دوستش درست کنند،
‫و به درگاه خداوند دعا کرد.
‫او آرزو کرد که دنیایی که آنها رویاش را ‫میدیدند، یک روز به واقعیت بپیوندد.
‫قدرتی که خوش اقبالی عظیمی را ‫در درون آن شیرینی شکری ساکن کرد.
‫همه‌اش همین بود.
‫خدا میخواسته که انسان‌ها حاکمان زمین بشن،
‫ولی زن انسان عاشق پادشاه پری شد ‫و وفاداریش رو به اون متعهد شد.
‫کسی که این گناه رو پاک کرد ‫و جهانی ساخت که خدا میخواست...
‫پادشاه سدریک بود.
‫کاملا متفاوته.
‫با چیزی که ما آدم‌ها.... ‫توی تعلیماتِ مذهب کشورمون یاد گرفتیم فرق داره.
‫یه چیز که برای راحتی و آسودگی بازنویسی شده...
‫«تاریخ» همینه دیگه، نه؟
‫خیلی ناعادلانه‌ست.
‫ولی چرا پادشاه سدریک بنیان‌گذار باید ‫همچین دنیایی خلق کنه؟
‫دنیایی که آدم‌ها پری‌ها رو مجبور میکنن که بهشون خدمت کنن؟
‫اون که میخواست ما در کنار هم زندگی کنیم.
‫اون خلقش نکرد. ‫اون نتونست که اون دنیا رو خلق کنه.
‫سدریک جنگ رو بُرده بود.
‫احتمالا هنوز میخواسته دنبال مسیری ‫به‌سوی هم‌زیستی بگرده.
‫ولی نتونست اون دنیا رو خلق کنه، ‫پس دنیا الآن اونجوریه که الآن هست.
‫همه‌اش همین.
‫تفاوت بین نژادها... زیاده.
‫لطفا از اینجور حرف‌ها نزن.
‫هیچ تفاوتی وجود نداره.
‫داره.
‫نداره.
‫برای من، هیچ تفاوتی وجود نداره.
‫به هر حال، شال، من خیلی حس میکنم که...
‫دلیل اینکه خونواده سلطنتی توجه ‫خاصی نسبت به شیرینی شکری پری‌ها دارن...
‫ندامت و پشیمانی‌های سدریک...
‫تاوان اینکه نتونستن خواسته اونو محقق ‫کنه. احتمالا دلیلش همینه.
‫شال!
‫پیداش کردم.
‫من درستش میکنم.
‫یه چیزی هست که میخوام خلقش کنم!
‫خب، چطور پیش رفت؟
‫خارق العاده بود.
‫موتیف و درون‌مایه اثرمو پیدا کردم.
‫حالا میخوام شیرینی شکریم رو درست کنم.
‫کمکم میکنی، میتریل لید پود؟
‫آ-آره. بسپرش به من!
‫شال.
‫اگه مخالف این ایده نیستی، ‫مایلم که تو هم بمونی.
‫حواست پرت نمیشه؟
‫میخوام که اینجا باشی.
‫میخوام بهش شکل و پیکر بدم...
‫چیزی که پادشاه بنیان‌گذارمون ‫و پادشاه پری در درون خودشون نگه داشتن...
‫آرزویی که اونا با هم شریک شدن!
‫که اینطور!
‫آن بلاخره کار خلق اثرش رو شروع کرد!
‫خیلی خوشحالم. نگران شده بودم.
‫نگران شده بودی؟
‫چون به‌نظر میومد که انگار یه چیزی داشت اذیتش میکرد.
‫«حقیقت اینه که وقت واسه این چیزها نداری.»
‫«برای تو، همه‌چی به امسال بستگی داره.»
‫این کلمات به موقع اومدن اینجا.
‫ولی در غیر این صورت، ‫یه مبارزه منصفانه نمیشد دیگه.
‫یه چیزی داشت اذیتش میکرد؟
‫چی؟
‫«نمیتونی» و «غیرممکنه»!
‫همه همیشه همینو میگن!
‫خب، چیزی که غیرممکنه، غیرممکنه دیگه، نه؟
‫ولی اون دختره آن به عنوان یه ‫هنرکار قانونی شناخته شده!
‫کاش خفه بشن.
‫اگه همینطوری پیش بره، نمیتونم بخوابم.
‫چی؟ چرا الآن این موضوع رو پیش کشیدی؟
‫اوه. شال. تو اینجایی؟
‫داریم درمورد اون پری حرف میزنیم، مگه نه؟
‫اون.... چی بهش میگن، یه جور هیستری داره؟
‫دیگه نمیخوام بیشتر از اینی که ‫الآن هستم، محدود باشم!
‫انگار فکر و ذهن اون دختر فقط تویی.
‫دیگه نمیخوام چیزی که میخوام رو رها کنم!
‫بریجیت، لطفا، میشه یکم آروم باشی؟
‫یه مدته داره التماس الیوت میکنه که تو رو براش بخره.
‫و وقتی فهمید که این شدنی نیست،
‫ازش میخواست که یه نفرو ‫گیر بیاره تا بالت رو بدزده.
‫بهتره مراقب باشی.
‫من اون‌قدرا هم یه کودن بزرگ نیستم.
‫خب، بهت هشدار دادم.
‫خیلی خب! مراقب باش!
‫خیلی خب! همگی یکم استراحت کنید!
‫بلندش کنید!
‫یه نوشیدنی میخوای؟
‫خوبی؟ به‌نظر خسته میای، ولی...
‫مرسی.
‫انگار یه کوچولو خسته شدم.
‫بخاطر اینه که دیشب کار اثرمو تموم کردم.
‫تموم کردی؟ واقعا؟
‫هوم.
‫خیلی خوشحالم! پس به موقع تمومش کردی.
‫نمایشگاه شیرینی شکری پس‌فرداست.
‫راستش، یکم نگرانت شده بودم.
‫اثرت رو تکمیل کردی، هالفورد؟
‫بله، آقا.
‫پس، مطابق با قوانین، یه بازبینی ازش میکنم.
‫مخالفتی نداری؟
‫بفرمایید.
‫میشه من هم بیام؟
‫من خیلی دوست دارم که کار آن رو ببینم.
‫مشکلی نداره. بیا.
‫داری چیکار میکنی؟
‫میتریل لید پود؟
‫هـ-هیچی.
‫شال کجاست؟
‫عه. من طی اقدامات مناسب اونو بیرون کرد—
‫عه، رفته قدم بزنه! قدم! آره!
‫نکنه... داری یواشکی ناخونک میزنی؟
‫نـ-نه!
‫دارم امتحانش میکنم! مزه‌شو امتحان میکنم!
‫آن، شکر نقره‌ای بطور استثنایی‌ای قشنگ و براقه...
‫و مزه‌اش هم متفاوته!
‫درخشان و خوشمزه‌ست...
‫مگه مردم به این کار نمیگن «یواشکی ناخونک زدن»؟
‫وایسا. میتریل لید پود، تو میتونی ‫تفاوت شکرهای نقره‌ای رو تشخیص بدی؟
‫همه پری‌ها میتونن.
‫ما رو دست‌کم نگیر!
‫ما نیومدیم که شاهد جر و بحث یه آدم و یه پری باشیم.
‫اوه، خـ-خیلی متاسفم!
‫گل رز رونده، گلیه که نماد خانواده سلطنتیه.
‫تو اونو به کار گرفتی... ‫و از بال یه پری استفاده کردی تا...
‫چیزه... این خوبه؟
‫بـ-بله.
‫خوبه. یجورایی تحسین‌ برانگیزه.
‫متشکرم!
‫فوق العاده‌ست.
‫چی؟
‫اثرت. واقعا فوق العاده‌ست.
‫واقعا؟ مرسی!
‫من نسبت به مهارت‌های خودم اطمینان دارم.
‫ولی بعد دیدن اثر تو، آن...
‫مطمئن نیستم که چرا، ولی احساس پریشونی میکنم.
‫به هر حال، خوشحالم که میتونم دربرابر تو رقابت کنم.
‫بیا در جایگاه بی طرفی منصفانه، پیش روی پادشاه ‫بایسیتم و قضاوت ایشون رو درمورد اثرهامون بخواییم.
‫این یه مسابقه واقعیه!
‫هوم!
‫چرا اینطوری میخندی؟
‫چی تو رو این‌قدر خوشحال کرده؟
‫کیث از شیرینی شکریم تعریف کرد!
‫وقتی یه نفر که اینقدر ماهر تحسینم کنه...
‫خب البته که خوشحال میشم!
‫جوناس، چیزی لازم داری؟
‫اگه نداشتم، نمیومدم اینجا، میومدم؟
‫تصادفی سمی رو دیدم.
‫اون گفت داییم داره دنبال تو میگرده، ‫پس باید بری به اتاق کار.
‫آقای رادکلیف؟
‫موندم چرا.
‫یه دقیقه میرم بیرون!
‫دایی! آن هالفورد رو آوردم!
‫دستت درد نکنه.
‫ولی آقای رادکلیف اینجا نیست.
‫سمی، این چه کاریه؟
‫میگم جوناس، به‌نظرت مایوس‌کننده نیست؟
‫توی نمایشگاه شیرینی شکری پس‌فردا،
‫این دختره میخواد با تقلب به مدال سلطنتی برسه.
‫پارسال، تو بودی.
‫امسال...
‫میخوای کیث رو تحقیر کنی!
‫ر-راجع به چی داری حرف میزنی؟
‫من کی این کارو با کیث کردم؟
‫کیث بعد دیدن کارت،
‫گفت که احساس پریشونی کرد!
‫بخاطر اون گل‌های رُز رونده!
‫این دست‌ها...
‫اگه این دست‌ها وجود نداشتن...
‫خواهش میکنم، این کارو نکن!
‫سمی، داری زیاده‌روی میکنی!
‫منظورم اینه که، منم از آن متنفرم، ولی این—
‫اگه توی یکی از اعضای مدرسه رادکلیف‌ایی، ‫پس تا آخرِ آخرش تماشا کن!
‫آخ!
‫ارباب جوناس!
‫جوناس! برگرد اینجا!
‫میگم، شال فن شال. بهم جواب بده.
‫میخوام یه سوال جدی بپرسم.
‫چیه؟
‫اگه یه دختر بهت بگه که دوست داره ‫و ازت بخواد که بذاره ببوستت،
‫تو از اون تایپ‌ها هستی که از این لذت ببری؟
‫از این نقطه به بعد، ‫دیگه به سوال‌های جدیت گوش نمیدم.
‫آ-آن...
‫بس کنین!
‫نـــه!
‫آن...
‫آن...!
‫شال؟
‫شما انسان‌ها!
‫نه! نکششون لطفا!
‫یه روز... همه‌تونو میکشم.
‫فقط صبر کنید. شکست نمیخورم.
‫میکشمتون.
‫شال...
‫من اینجا نبودم.
‫گذاشتم از تو جدا بشم.
‫شال، خیلی ترسیده بودم.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫دیگه در امانی.
‫شنیدم که چه اتفاقی افتاده.
‫به عنوان کارفرمای مدرسه کارگاه رادکلیف، ‫ازت از صمیم قلب عذرخواهی میکنم.
‫خیلی متاسفم.
‫چه اتفاق وحشتناکی.
‫واقعا که، این مایه شرمساری کل مدرسه‌مون میشه.
‫اون خواهرزاده‌مه، ولی دیگه ‫کاسه صبرم از دستش لبریز شده.
‫چی؟
‫جوناس از مدرسه رادکلیف اخراج میشه!
‫لطفا صبر کنید، آقای رادکلیف!
‫جوناس نبود که این کارو کرد!
‫پس کی بود که سعی کرد به تو آسیب برسونه؟
‫سمی بود. جوناس کسی بود ‫که برای من کمک آورد.
‫این سمی و بقیه بودن که این گزارش رو دادن!
‫چیزی که من رو به اینجا کشوند.
‫سمی این کارو کرد؟
‫کی درمورد جرم خودش گزارش میده؟
‫تو به شکل وحشتناکی گول خوردی،
‫ولی دیگه واسه اینکه حرف‌هایی که میزنی ‫هم قابل قبول باشن، حد و حدودی وجود داره.
‫اما!
‫سمی از وقتی که دوازده سال سن داشت ‫برای این کارگاه کار کرده.
‫اون عملا یه هنرکار متولد شد.
‫اون یکی از شاگردهای موردعلاقه‌مه.
‫هرگز به من دروغ نمیگه!
‫ولی گفته، مگه نه؟
‫جوناس اولش واسه پیغام‌رسونی اینجا پیداش شد!
‫اون گفت که سمی گفته که شما ‫میخوایین که اون بیاد به اتاق کار!
‫این آشنا به‌نظر نمیاد؟
‫اون پری رو ساکت کن.
‫بعدش، جوناس یه جوری پیداش شد ‫که انگار میخواست گریه کنه .—
‫ساکتش کن!
‫ساکت نمیشم!
‫ای فسقلی...
‫میتریل!
‫شال.
‫پری‌ای که مدل اثر کیث شد.
‫تو بودی که هالفورد رو نجات دادی، درسته؟
‫پس از تو میپرسم.
‫کی این کارو کرد؟
‫شاگردهای فاسد فقط حاصل استادها و کارفرماهای فاسد ان.
‫برید بیرون.
‫تو و جوناس، همگی برید بیرون.
‫سه تا بشکه شکر نقره‌ایی که تصفیه کردی ‫و اثری که درست کردی هم با خودت ببر.
‫این حداقل کاریه که کارگاه رادکلیف ‫میتونه برای جبران ناراحتیت بکنه.
‫ولی، آقای رادکلیف، این—
‫برو بیرون!
‫آن چیز که باید ساخته شود
‫این فقط مثل رویاییه که شب‌ها رویاشو میبینیم؟
‫آیا ما روی رویاهای دیگه‌مون فقط به این دلیل اسم میذاریم،
‫که همونطور که خواب‌ها و رویاهای شبانه‌مون بعد بیدار شدن فراموش میشن،
‫اگه اونا رو عزیز ندونیم، ناپدید میشن؟
‫نه، بخاطر اینه که اونا چیزهایی هستن که فقط آدم‌های خاص میتونن ببینن
‫اون روز
‫من بارها و بارها دستم رو دراز کردم، اما
‫نتونستم اون میوه درخشان رو بگیرم، ولی باز هم
‫یک بار دیگه دستم رو دراز میکنم
‫اگه خودم آرزوهام رو برآورده کنم
‫میدونم که باعث میشه تو لبخند بزنی
‫برای همینه که میتونم بگم که تسلیم نمیشم
‫من نمی‌خواستم رها کنم
‫