‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-List.net | @animelist_ir ‫مترجم: Romeo
‫نمیدونم تا کجا میتونم برم، اما...
‫ایرادی نداره
‫حتی تنهایی هم چیزیم نمیشه، اما...
‫میدونی، حقیقت اینه که هیچکس تنها نیست
‫چیزهایی مثل خوشبختی، ‫تنهایی و حتی اضطراب...
‫ما متولد شدیم که همه اینا رو بچشیم
‫یه قاشق از چیزهایی برق‌زن
‫تبدیل میشه به یه عالمه لبخند
‫که ممکنه همونی باشه که یواشکی آرزوشو داشتم...
‫یه معجزه
‫تک به تک ما در جستجوی ‫گرانبهاترین گنج‌هامون هستیم
‫سفر ما برای همینه
‫نمیدونم تا کجا میتونم برم، اما...
‫هر لحظه‌ای که از پیش روم میگذره، باید از امید تنیده باشه
‫میگم، میگم! شال فن شال!
‫وقتی یه دختر موهاشو مرتب ‫رو به عقب گره زده باشه، خوشت میاد؟
‫یا وقتی به عقب گره نزده باشه، خوشت میاد؟
‫هی، شال فن شال!
‫لاقل یه چیزی که میتونی بگی! ‫یه چیزی بگو!
‫خیلی وراجی.
‫چی؟! گفتم میتونی میتونی یه چیزی بگی، ‫ولی منظورم هر چیزی نبود!
‫یه جواب جدی به این سوال بده!
‫وظیفه ندارم که به این سوال احمقانه جواب جدی بدم.
‫بچه‌ها، اونجا رو نگاه! لویتسون! ‫خیلی وقته که اونجا نبودیم!
‫منو یاد اتفاقی که یه سال پیش افتاد میندازه.
‫من وارد نمایشگاه شدم و رفتیم به فیلاکس...
‫روز کشش روح، رفتن روح مامان رو تماشا کردم...
‫چی شده، مترسک؟
‫چی؟
‫تب یا چیزی داری؟
‫چیز... چیزی نیست.
‫شال هنوز هم مثل همیشه ‫منو مترسک صدا میکنه.
‫یکم از قبل مهربون‌تر شده، ولی...
‫بازم...
‫الآن، همین که اون کنارمه برام کافیه.
‫اوه!
‫کجا رو نگاه میکنی، ‫اسبتو اینطرفی هدایت میکنی؟ ابله!
‫ها؟
‫اوه!
‫آقای کت...
‫و بنجامین؟
‫یادت رفته که بهت گفتم که «آقا» صدام نکنی؟
‫مغزفندقی!
‫بـ-ببخشید.
‫عجبا.
‫بعد یه سال دوباره هم رو دیدیم، ‫و اینطوری سلام میکنی؟
‫خیلی وقته که ندیدمتون!
‫چرا گربه‌ای که از سرما بدش میاد داره ‫توی پاییز اطراف لویستون پرسه میزنه؟
‫داری آماده خواب زمستونیت میشی؟
‫آقای کت؟
‫شال! ای مردک...
‫ولی، جدی چرا شما توی لویستون اید؟
‫اینجا کاری، چیزی دارید؟
‫چی میگی؟ ‫امسال، یه سال خاصه!
‫اگه الآن نمیومدم، سال بعد نمیتونستم ‫به کسب و کارم برسم، میتونستم؟
‫چی؟
‫نکنه تو نمیدونستی؟
‫چی رو؟
‫واقعا که، یه مشت خسیسِ حقیر.
‫یه جایی هست که همیشه میرم. دنبالم بیاین.
‫اوه! خیلی وقته که ندیدمتون!
‫هیچوقت تصور نمیکردم که شماها همدیگه رو بشناسین.
‫برخلاف ظاهرم، من در مراقبت از دیگران کارم خوبه.
‫خب، این سالی که گذشت داشتی ‫چیکار میکردی، دختر خانم؟
‫کارت خوب پیش میره؟
‫بله!
‫بعد از سپری کردن زمستون در لویستون،
‫و رفتیم از شهرها و دهکده‌های کوچیک ‫بازدید کردیم تا شیرینی شکری بفروشیم.
‫که اینطور. پس داشتی سخت زحمت میکشیدی.
‫برگشتی تا بتونی وارد نمایشگاه بشی؟
‫بله.
‫خب، الآن اون وقت ساله، نیست؟
‫خانم مهماندار!
‫الآن میام!
‫ام، کت.
‫پس این...
‫از زمستون پارسال، به کلی جا رفتی، درسته؟
‫درخت‌های شکرسیب‌ رو در میون راه دیدی، درست میگم؟
‫متوجه چیزی نشدی؟
‫هر جا که میرفتیم، ‫روی هر درخت سیب شکری که میدیدیم...
‫گل‌ها به شکل بدی شکفته شده بودن.
‫فکر میکردم که برداشت محصول امسال ‫خیلی کمتر از همیشه بشه.
‫درسته.
‫امسال، وضع محصول سیب شکری ‫به طرز باورنکردنی‌ای ناجوره.
‫اگه، مثل میانگین سالیانه، همه محصول ‫خودشونو همونطوری که دلشون میخواد برداشت کنن...
‫احتمالا باعث نزاع و ستیز بین جناح‌ها میشه.
‫اون کودن ملعون برای اینکه سعی کنه که از هرج و مرج ‫احتمالی جلوگیری کنه، یه قرارداد توافقی ارائه داد.
‫ملعون؟
‫هیو مرکیوری!
‫اون ویکنت شکر نقره‌ای کودن ملعون!
‫اوه، که اینطور.
‫خب، قرارداد توافقی چی بود؟
‫امسال، برداشت محصول و تصفیه کردن ‫شکرسیب‌ها برای افراد عادی ممنوعه.
‫ممنوعه؟
‫امسال، تمام شکرسیب‌ها در سرتاسر کشور
‫به نام ویکنت شکر نقره‌ای برداشت میشن، و بعدش تصفیه میشن.
‫فقط به اون هنرکاران شکری که ‫در این فرایند شرکت کنن
‫شکر نقره‌ای منتاسب با کارشون بخشیده میشه. ‫این دستور رسمیه.
‫پس برای اینکه بتونیم یکم شکر نقره‌ای برای ‫خودمون دست و پا کنیم، باید از هیو بخواییم؟
‫به این سادگیا نیست.
‫کسی که این تصمیم رو گرفته، اونه، ولی ‫کسی که امتیاز انحصاری این کارو داره...
‫مدرسه رادکلیف‌ـه.
‫کارگاه‌های رادکلیف در گوشه به گوشه کشور
‫تمام شکرسیب‌هایی که در مناطقشون ‫برداشت شدن رو جمع آوری کرده.
‫مدرسه پیج و مدرسه مرکیوری هر دو...
‫دارن توی کارگاه‌هاشون شکرسیب‌ها رو جمع میکنن ‫تا در فرایند تصفیه کردنشون کمک کنن.
‫هیچ راه دیگه‌ای نیست که بشه شکر نقره‌ای بدست آورد.
‫ولی من چیزی در این مورد نشنیده بودم.
‫مثل اینکه نشنیدی.
‫این دستور اون کودن ملعون رو حتی ولگردهایی مثل ما هم...
‫با از هنرکارهای مدرسه رادکلیف شنیده باشیم.
‫ظاهرا عمدا به ما نگفتن.
‫اون هر جایی که میرفت، اونا اذیتش میکردن.
‫و فقط یکی دو بار هم نبود که بهش گفتن که از شهر بره.
‫برای همین بهشون گفتم خسیس‌های حقیر.
‫حتی من هم شایعاتی درمورد خالق
‫شیرینی شکری دوک سابق فیلاکس ‫شنیدم، آن هالفوردِ یکی یه دونه.
‫تعجبی نداره که مردم حسودیشون شده باشه.
‫اونا اصولا دارن تو رو طرد میکنن.
‫کت، اگه من بخوام وارد نمایشگاه ‫شیرینی شکری بشم، باید چیکار کنم؟
‫درسته!
‫شرکت‌کنندگان باید شکر نقره‌ای داشته ‫باشن که خودشون تصفیه کردن، درسته؟
‫بدون اون نمیتونن واردش بشن!
‫پس درباره اینم بهت نگفتن؟ البته که نگفتن.
‫اونایی که مایل اند که وارد نمایشگاه بشن
‫باید موقتا در کارگاه رادکلیف ساکن بشن. ‫این یه قانونه.
‫اونجا بهشون شکرسیب بخشیده میشه.
‫اونا ازشون شکر نقره ای تصفیه میکنن تا ‫بتونن برای درست کردن اثرشون ازشون استفاده کنن.
‫ولی این به این شرطه که اونا هم ‫در فرایند مشترک تصفیه کردن، مشارکت کنن.
‫وقت نیست.
‫درسته. تنها زمانی که برای کار کردن ‫روی اثر خودت داری، شب‌هاست.
‫برای همینه که تمام اونایی که میخواستن شرکت کنن
‫دو هفته پیش رسیدن به کارگاه اصلی.
‫قرار بود امسال، سالی باشه که من شیرینی شکری ‫درست میکنم که لایق جشنواره‌ها باشه...
‫و استاد شکر نقره‌ای بشم. ولی حالا...
‫نمیتونم بذارم همچین چیزی جلومو بگیره!
‫مثل اینکه باید بریم به کارگاه اصلی رادکلیف.
‫نظرتون چیه؟ شما دو تا...
‫باهام میاین؟
‫آن، اگه تو میری، منم تا قعر جهنم دنبالت میام!
‫منم باهات میام.
‫رها کردن یه احمق به حال خودش ‫ نتیجه خوبی نداره.
‫خب پس. بیاین بریم.
‫راه رو نشونتون میدم.
‫ولی فقط همین.
‫اگه تو یه هنرکاری، پس خودت تنهایی بر هرچیزی که ‫سر راهت قرار میگیره، غلبه کن.
‫باشه.
‫پس گمونم تو راهنمای راهمون میشی.
‫آقای کت.
‫بهت گفتم «آقای کت» صدام نکن!
‫تمام زمین‌هایی که درون این دیوارهان ‫متعلق به کارگاه اصلی ان؟
‫محشره!
‫پس لطفا روی میزی که اونجاست امضاء کنید.
‫هی. منم به این کار ملحق میشم.
‫اوه، چشم. و اسمتون...
‫آ-آن؟
‫جوناس.
‫میشناسیش؟
‫خب، اون...
‫هی، جوناس!
‫منتظر نگه داشتن مردم، کار بی ادبانه‌ایه!
‫خیلی متاسفم.
‫من مسئول پذیرش اینجا، سمی جونز ام.
‫شما استاد شکر نقره‌ای، آلف هینگلی هستید، ‫درسته؟ درموردتون شنیدم.
‫تنها چیزی که احتیاج داریم، امضای شما در اینجاست.
‫اتاقتونو بهتون نشون میدم.
‫نگران من نباشید.
‫بجاش کار کسی که اینجا ‫پشت سرم ایستاده رو راه بندازین.
‫و تو کی هستی؟
‫منم اومدم که در تصفیه کردن ‫شکر نقره‌ای مشارکت کنم.
‫و قصد دارم که در نمایشگاه شیرینی شکری شرکت کنم.
‫ها؟ یه زن هم شرکت میکنه؟
‫امثال تو رو خوب میشناسم.
‫از اون آدم‌هایی هستی که نمیتونی ‫یه شیرینی شکری درست حسابی درست کنی
‫و بازم به خودت میگی هنرکار شکر.
‫من به هیچ وجه نمیتونیم بذاریم که یه ‫زن اینجوری وارد کارگاه بشه.
‫من یه هنرکار شکرم.
‫یه نفر هست که قبلا مهارت‌های ‫من رو به رسمیت شناخته.
‫کی؟ مامانت؟
‫دوک سابق فیلاکس.
‫تو آن هالفوردی؟ درموردت شنیدم.
‫میگن که تو پارسال توی نمایشگاه ‫برای جوناس پاپوش درست کردی.
‫چی؟
‫و به علاوه، شنیدم که ویکنت ‫شکر نقره‌ای رو هم جذب خودت کردی.
‫دوک فیلاکس هم همینطور. ‫کی میدونه که برای اینکه بهت روی خوش نشون بده، چیکار کردی؟
‫چی گفتی؟
‫خب، هر کی هم میخوای باش، ‫بهت اجازه ورود به اینجا داده نمیشه.
‫چرا نه؟!
‫یه پری همراه با خودت داری، درسه؟
‫فقط کسایی که در کار مشارکت میکنن
‫و پری‌های کارگر اجازه ‫ورود به کارگاه رو دارن. این قانونه.
‫اگه میخوای که توی این کارگاه کار کنی،
‫اول برو اون پری رو بفروش!
‫شال یه پری همراه نیست!
‫این قانونه!
‫خب، برو پی کارت! برو!
‫خودتو تر و تمیز کن و دوباره بیا تلاشتو بکن!
‫این رفتار ناشایسته دیگه کافیه، سمی.
‫کیث، من فقط...
‫اینطوری اسم کارگاه رادکلیف رو لکه دار میکنی.
‫لطفا قبل اینکه من رنجیده خاطر بشم، ساکت شو.
‫شما کی هستین؟
‫شریکم خیلی بی ادبانه صحبت کرد.
‫لطفا ببخشش.
‫کیث پاول، هنرکار شکر. خوشبختم.
‫اوه! منم همینطور! من آن هالفورد ام.
‫یو، پاول!
‫نمیدونستم که تو هم به مدرسه رادکلیف پیوستی.
‫خوشحالم که دوباره میبینمتون، آقای هینگلی.
‫کیث، این دختره یه پری همراه با خودش داره.
‫نمیتونیم اجازه بدیم که بیان تو.
‫این قانونه.
‫اون پری همراه نیست! ‫یه پری جنگجوـه!
‫این...
‫محشره.
‫تا حالا پری‌ای به این زیبایی ندیده بودم.
‫میگم، آن، تو نمیخوای که اون رها کنی، نه؟
‫اون به من خدمت نمیکنه.
‫یه دوست عزیزه. و خب ‫دلم نمیخواد ازش دور بشم.
‫در این صورت، یه راه هست ‫که میتونین با هم وارد کارگاه بشین.
‫من قصد دارم که امسال وارد نمایشگاه شیرینی شکری بشم.
‫مایلم که یه اثر با استفاده از ‫اون به عنوان مدلم، خلق کنم.
‫مدلتون؟
‫برای این کار، ‫مایلم زمانی که لازمه، اونو قرض بگیرم.
‫اگه با این موافقت کنی، ‫اونوقت بهش اجازه ورود داده میشه.
‫قرض بگیرین؟ اون که اموال و تعلقاتم نیست، اون...
‫اینطوری خوبه. برگه‌ها رو نشونمون بده.
‫شال؟
‫این کار کوچولو رو انجام میدم.
‫میخوای از من دور بشی؟
‫خیلی خب.
‫اینجا جاییه که هنرکاران میخوابن.
‫هنرکارهای معمولی با همدیگه توی یه اتاق بزرگ میمونن،
‫اتاق‌های خصوصی برای اساتید شکر نقره‌اییه،
‫یا برای اونایی که سطح مهارت‌شون با ‫اونا مساوی، که اینو استاد مدرسه مشخص میکنه.
‫آن، این اتاق توـه.
‫عه؟ منم یه اتاق خصوصی دارم؟
‫نمیتونیم اجازه بدیم که یه خانم توی ‫اتاق بزرگ کنار بقیه بخوابه.
‫این اتاق منه، پس اگه چیزی ‫لازم داشتی، فقط خبرم کن.
‫تخت خواب!
‫چی شده؟
‫داشتم فکر میکردم که چرا کیث هم یه اتاق خصوصی داره.
‫حتما مهارت‌هاش رو لایق دیدن.
‫ولی جوناس انگار عوض شده! ‫برخلاف اون غروری که همیشه داره!
‫و انگار کیث هم یکی از آشناهای کت‌ـه.
‫موندم که اون کیه.
‫ای وای.
‫خیلی شبیه یه سنجابی.
‫سنجاب؟ از مترسک خیلی نازتره!
‫اصلا آروم و قرار نداری.
‫دقیقا عین سنجابی هستی که ‫داره دنبال غذا اینور و اونور می جنبه.
‫میدونستم. منظورت این بود.
‫موهام.
‫اگه میذاشتم که همینطور آویزون ‫بمونه، بزرگسال‌تر بنظر میومدم؟
‫نمیدونم شال از کدوم مدلیش بیشتر خوشش میاد.
‫داری سعی میکنی که با نیروی اراده، آینه رو بشکنی؟
‫فقط داشتم سعی میکردم که ببینم آیا موهام خوبن.
‫مثل همیشه‌ست. هیچ ایرادی نداره.
‫میگم، شال؟
‫شال، موی به عقب گره زده شده...
‫مو؟
‫هیچی! بیخیال!
‫خب من رفتم!
‫حالا دیگه دارم مثل میتریل ‫لید پود سوال میپرسم.
‫از امروز، باید هر چقدر سخت که میتونم کار کنم.
‫خیلی خب!
‫آن. صبح بخیر.
‫صبح بخیر، کیث. ‫تو هم الآن میخوای کارتو شروع کنی؟
‫من امروز شیفت ندارم.
‫هر هفت روز، ‫هر کدوم از ما به نوبت یه روز مرخصی دریافت میکنیم.
‫واسه همین، امیدوار بودم که بتونم شال رو قرض بگیرم.
‫کیث، شال رو نمیشه قرض یا نسیه داد.
‫اوه، درسته. ‫شال دوست عزیزته، آره؟
‫متاسفم. منظورمو بد گفتم.
‫اشکال نداره. از این مهم‌تر، ‫میخواستم بخاطر دیروز ازت تشکر کنم.
‫واقعا نجاتم دادی. ‫ولی چرا داری اینقدر مهربونانه باهام رفتار میکنی؟
‫آن، تو هنرکاری هستی که دوک سابق ‫فیلاکس تو رو به رسمیت شناخته.
‫هیچ دلیلی ندارم که بخوام باهات بدرفتاری کنم.
‫تازه...
‫شرایط ما خیلی شبیه همدیگه‌ست. تو و من.
‫شرایطمون؟
‫آن، اِما هالفورد مادرته، درسته؟
‫راجع بهش شنیدی؟
‫فکر کنم وقتی چهار یا پنج سالم ‫بود، خانم هالفورد رو دیدم.
‫از اینکه یه استاد شکر نقره‌ای زن ‫وجود داشت، غافلگیر شدم.
‫مامانم رو دیدی؟
‫پدر من اِدوارد پاوله.
‫اون یه استاد شکر نقره‌ایه، ‫درست مثل مادر تو.
‫ادوارد پاول؟
‫ویکنت شکر نقره‌ای پیشین؟
‫درسته.
‫برای همین بود که من فرصت‌های زیادی ‫برای ملاقات کردن اساتید شکر نقره‌ای داشتم.
‫و همینطوری هم بود که با آقای هینگلی آشنا شدم.
‫مامانم بهم گفته بود.
‫که اون یه ویکنت شکر نقره‌ای خارق العاده بود ‫که بیش از بیست سال خدمت کرد.
‫و اگه درست یادم باشه، ‫حدود شیش ماه قبل اینکه مامانم فوت کنه...
‫بله. بخاطر یه بیماری مرد.
‫ولی من نمیدونم که اون خارق العاده بوده یا نه.
‫وقتی پدرم ویکنت شکر نقره‌ای بود،
‫یه سال مثل امسال بود که ‫اوضاع برداشت محصول سیب شکری خوب نبود.
‫ظاهرا، این باعث کلی هرج و مرج شده بود.
‫پدرم همیشه از این بابت پیشمون بود.
‫پدرتون از مدرسه پیج اومده بودن، درسته؟
‫چرا تو در مدرسه رادکلیف ایی؟
‫اگه به مدرسه پیج ملحق میشدم، ‫به عنوان پسر پاول، باهام رفتار ویژه‌ای میشد.
‫از این بدم میومد.
‫اینجا، باهام دقیقا عین هنرکارهای دیگه رفتار میشد.
‫لااقل، این چیزی بود که فکر میکردم.
‫ولی انگار فرق اون چنانی نداره.
‫من به پدرم احترام میذاشتم، اما شرایط ‫هم بطور ناراحت‌کننده‌ای محدودکننده بود.
‫و تا وقتی که پدرم زنده بود، ‫نتونستم وارد نمایشگاه بشم.
‫چرا نتونستی؟
‫چون اگه مدال سلطنتی رو دریافت میکردم، ‫تمام منتقدها شایعه میکردن،
‫و میگفتن که چون من پسر ویکنت شکر نقره‌ای بودم،
‫خانواده سلطنتی به نفع من رای دادن.
‫و اگه دریافتش نمیکردم،
‫شایعه میکردن که با اینکه پسر ویکنت ‫شکر نقره‌ای ام، شکست خوردم.
‫بخاطر اعتبار پدرم نتونستم شرکت کنم.
‫اما پارسال دیگه تموم شده.
‫حالا که زمان سوگواری تموم شده، ‫امسال میتونم وارد نمایشگاه بشم.
‫پس داشتم فکر میکردم که امروز روی اثرم کار کنم.
‫شال توی اتاقته؟
‫عه. بله.
‫اگه ازش بخوای، فکر کنم کمکت کنه.
‫خیلی خب.
‫خب پس، آن، موفق باشی.
‫کیث نمیذاره که شرایطش، جلوشو بگیره.
‫منم نمیذارم.
‫نمیذارم اون شکستم بده!
‫ببخشید که صبح به این زودی اینو ازت خواستم.
‫من قول دادم. هر کاری باشه میکنم.
‫روی دست‌هام بایستم؟ ‫یا باید لباس‌هامو در بیارم؟
‫هر چی زودتر دستورتو بده، پسر جون.
‫بنظر نمیاد که تو و من اونقدرا ‫تفاوت سنی داشته باشیم، ولی خیلی خب.
‫اگه کنار پنجره‌ی اونجا بایستی، کافیه.
‫فقط میخوام سیما و ظاهرت رو بررسی کنم، همه‌اش همین.
‫لابد به آن خیلی سخت میگذره.
‫بقیه‌ی ما قبلا شکر نقره‌ایی که ‫برای نمایشگاه لازم داشتیم رو تصفیه کردیم.
‫چون اون دیر شروع کرده، ‫تازه الآن داره این کارو شروع میکنه، آره؟
‫به لطف دوست‌های تو
‫که بهش خبر ندادن که شرایط امسال غیرعادیه.
‫از این موضوع خوشحالی؟
‫بهش نگفتن؟
‫واقعا که، تک به تک اونا...
‫همچین رفتار بزدلانه‌ای، شرم آوره.
‫از این موضوع متنفرم.
‫ولی خوشحالم که آن وارد نمایشگاه امسال میشه.
‫میدونی، هنرکارهایی که اینجا جمع شدن، رقیبی واسه من نیستن.
‫شایعات میگن که امسال مدال سلطنتی به سمی میرسه،
‫ولی اگه از من بپرسی، ‫اون اصلا ارزش نداره که اسمشو بیاری.
‫جوناس قادره که اثرهای خوبی خلق کنه، ‫ولی جوهر وجود حیاتی نداره.
‫اگه آن میخواد شرکت کنه، ‫پس بیشتر حس میکنم که این کار ارزششو داره.
‫میدونی، مدت‌هاست که یه حریف ‫میخوام که مهارتش باهام مساوی باشه.
‫و...
‫احتمالا امسال تنها سالیه که میتونم ‫با آن توی نمایشگاه رقابت کنم.
‫خیلی خوش شانسم که در آخرین ‫فرصت آن، اینجا هستم.
‫آخرین فرصت؟
‫درسته.
‫اگه امسال یه استاد شکر نقره‌ای نشه...
‫اونوقت ممکنه که هیچوقت نتونه که بشه.
‫آن توجهات زیادی رو به خودش جلب کرده.
‫با اتفاقات نمایشگاه پارسال،
‫و چیزهایی که پیش دوک سابق فیلاکس اتفاق افتاد، ‫اون تبدیل شده به شخصی برای حسادت دیگران.
‫اگه همه میتونستن به اندازه میانگین هر سال ‫برای خودشون شکرسیب تهیه کنن،
‫اونوقت آن در بدست آوردنشون با مانع مواجه میشد.
‫بخاطر همینه که این در واقع یه جور خوش شانسیه.
‫چون اگه در کار مشترک مشارکت کنه، ‫میتونه شکرسیب‌های بیشتری بدست بیاره.
‫ولی همه چیز همینطوری در آینده حل نمیشه.
‫اون هرگز نمیتونه شکرسیب بدست بیاره.
‫لطفا اینو به آن نگو.
‫نمیخوام که فشار اضافی‌ای حس کنه.
‫میخوام که منصفانه باهاش رقابت کنم.
‫کارگاه رادکلیف
‫این فقط مثل رویاییه که شب‌ها رویاشو میبینیم؟
‫آیا ما روی رویاهای دیگه‌مون فقط به این دلیل اسم میذاریم،
‫که همونطور که خواب‌ها و رویاهای شبانه‌مون بعد بیدار شدن فراموش میشن،
‫اگه اونا رو عزیز ندونیم، ناپدید میشن؟
‫نه، بخاطر اینه که اونا چیزهایی هستن که فقط آدم‌های خاص میتونن ببینن
‫اون روز
‫من بارها و بارها دستم رو دراز کردم، اما
‫نتونستم اون میوه درخشان رو بگیرم، ولی باز هم
‫یک بار دیگه دستم رو دراز میکنم
‫اگه خودم آرزوهام رو برآورده کنم
‫میدونم که باعث میشه تو لبخند بزنی
‫برای همینه که میتونم بگم که تسلیم نمیشم
‫بانوی جوانِ کارگاه پیج
‫