‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-List.net | @animelist_ir ‫مترجم: Romeo
‫این داستانی از گذشته های خیلی خیلی دوره.
‫قلمروی پادشاهی هایلند ما ‫زمانی سرزمین پریان بود.
‫پری‌ها، صلح و آرامش رو دوست داشتن.
‫اونا چیزهای زیبا و بامزه رو دوست داشتن...
‫و اینطوری بود که که اونها سالیان سال ‫در آرامش و صلح زندگی کردند.
‫ولی دلم واسه پری‌های بیچاره الان خیلی میسوزه.
‫آره، پری‌های بیچاره.
‫اینا همه‌اش بخاطر اینه که ۵۰۰ سال پیش...
‫انسان‌ها شورش کردن و پری‌ها رو خدمتکار خودشون کردن.
‫مردم میگن که اونا پری‌های احمق بودن که وقتشونو به ‫ بطالت گذروندن و گذاشتن که انسان‌ها شکستشون بدن،
‫ولی مامانی فکر نمیکنه که این حقیقت داشته باشه.
‫پریان کمتری نسبت به انسان‌ها وجود دارن،
‫پس در نبرد قدرت، از انسان‌ها باختن. همه‌اش همین.
‫چرا این فکرو میکنی، مامان؟
‫خب، ببین!
‫چه قشنگه!
‫بیا.
‫خوشمزه‌ست!
‫شیرینی‌جات شکری، یه غذای مقدس‌ان..
‫اونا طول عمر پریان رو افزایش میدن ‫و برای انسان‌ها خوش اقبالی به ارمغان میارن.
‫و اولین کسایی که شیرینی‌جات شکری رو درست کردن، پری‌ها بودن.
‫واقعا؟
‫روش تصفیه شکر سیب به شکر نقره‌ای رو...
‫ پری‌ها کشف کردن.
‫شیرینی‌جات شکری و قندی اینجوری به وجود اومدن.
‫و بخاطر همینه که هنرکاران شکر...
‫مخصوصا استادان شکر نقره‌ای، ‫هیچوقت نباید با تحقیر به پری‌ها نگاه کنن.
‫اونا باید با پری‌ها همچون دوست‌های خودشون معاشرت کنن.
‫و تو هم همینطور، آن.
‫اوهوم!
‫مامان، منو تماشا کن!
‫من یه استاد شکر نقره‌ای میشم، ‫همونطوری که تو بودی!
‫خب، راه میفتم!
‫صبر کن! آن!
‫ها؟
‫عه؟
‫صبر کن، آن!
‫ج-جوناس؟!
‫خیلی بدی، ‫همینطوری بدون اینکه یه کلمه بگی میخوای بذاری بری.
‫م-متاسفم. فکر کردم اگه خداحافظی کنم، سعی کنی جلومو بگیری.
‫با اینکه نگفتی، من بازم اومدم که جلوتو بگیرم.
‫جوناس، من واقعا به تو بخاطر همه چیز تا الان مدیونم.
‫خونواده‌ات و مردم این دهکده واقعا با مامان مهربون بودن.
‫ولی بهت که گفتم، نه؟
‫من میخوام وارد نمایشگاه و فستیوال شیرینی‌جات شکری امسال بشم.
‫نه. هر جوری که شده، باید وارد بشم.
‫لطفا درک کن!
‫من درک نمیکنم!
‫منم یه هنرکار شکرم!
‫ولی غیرممکنه که بتونی خودت تنهایی ‫کل راه رو تا لویستون سفر کنی.
‫چون هر چی نباشه، ‫تو الان فقط پونزده سالته و کوچیکی.
‫اندازه یه مترسک لاغر و استخونی‌ایی،
‫و کل داراییت هم که یه کالسکه کهنه و یه اسبه.
‫ولی من تو رو همینطوری که هستی دوست دارم.
‫پس، چرا با من ازدواج نمیکنی؟
‫بهت که گفتم! از همون روز اولی که تو و مادرت اومدین اینجا،
‫کاملا مجذوبت شده بودم.
‫من اون شکافی که توی قلبت مونده رو پر میکنم!
‫تو همونقدر که مادرت خوشحال میکرد ‫خوشحال میکنم، و شاید حتی بیشتر هم!
‫هر چی نباشه، من از یه خاندان ثروتمندم.
‫و ما با موسس مدرسه کارگاه رادکلیف رابطه خونی داریم...
‫آن! وایسا!
‫خدانگهدار، جوناس! مراقب خودت باش!
‫آن! وایسا! آن!
‫جوناس هیچوقت بطور جدی ازم خواستگاری نمیکنه.
‫فقط چون مامانمو از دست دادم، دلش برام میسوزه. ‫همه‌اش همینه.
‫ازدواج کردن از سر دلسوزی...
‫نه، اینطور نیست.
‫فکر کردن به خود ازدواج، یا زندگی به عنوان همسر یه نفر...
‫من میخوام به روشی که خودم میخوام زندگی کنم!
‫میخوام که رویاهامو دنبال کنم!
‫نه، مامان؟
‫بگیر، آشغال.
‫ببخشید، اینجا چه خبره...
‫جوجه...
‫بگیر، جوجه‌ی نفرت انگیز...
‫یه پری؟!
‫اون یه پری کارگره که ‫به شکارچی پری‌ای که اونجاست خدمت میکنه.
‫اون بال‌های خودشو دزدید و سعی کرد فرار کنه.
‫جوجه پری دزد.
‫این کاریه که من با بال امثال تو میکنم.
‫ن-نکن!
‫چه وحشتناک!
‫بال یه پری، زندگیشه!
‫چرا هیچکی نجاتش نمیده؟
‫خب، چون که اون یه پریه.
‫و اون شکارچی پری هم شخصیت خشنی داره.
‫اگه تلاشت واسه کمک بهش خوب پیش نره، ‫و بعدش اون بیفته به جون تو...
‫خوشت اومد؟
‫دیگه ازم سرپیچی نمیکنیا، فهمیدی؟
‫قسم بخور که دیگه هیچوقت بال‌تو نمیدزدی و فرار نمیکنی.
‫ه-هی...
‫هه! کی واسه یه انسان قسم میخوره؟
‫دوباره و دوباره هم پسش میگیرم! اون بال منه!
‫خیلی خب! ‫پس همینجا میکشمت.
‫ببخشید، یه لحظه.
‫یک، دو...
‫بگیر!
‫بیا، بگیرش.
‫هی، صبر کن!
‫هه! من هیچوقت از امثال انسان‌ها تشکر نمیکنم!
‫و اینو فراموش نکن!
‫خب... آره. پس منم یکی از اون انسان‌های منفورم، نه؟
‫ای عوضی! گذاشتی پری کارگر گرانبهام در بره!
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫آخه تو میخواستی اون پری رو بکشی، مگه نه؟
‫این کار هیچ فرق با اینکه ‫اون همینطوری گذاشت رفت، نداره.
‫ای دختربچه‌ی...
‫هوی! دیگه کافیه!
‫یه مرد گنده‌ای مثل تو ‫دستشو روی یه بچه بلند کرده؟
‫شاید اون فقط یه پری بود، ‫ولی تو هم یکم زیادی نسبت بهش بی‌رحم بودی!
‫درسته!
‫اینو فراموش نمیکنم.
‫بزن به چاک! برو!
‫حقت همینه!
‫تو واقعا تحسین برانگیز بودی، بانوی جوان.
‫و دیگه برنگردیا!
‫اینکه جثه ریز و کوچیک خودتو ‫برای یه پری به خطر انداختی...
‫باعث افتخارم بود.
‫بر خلاف چیزی که به‌نظر میام، من پونزده سالمه. ‫توی این قلمرو و کشور، این سن قانونیه.
‫منظورتو متوجه نشدم.
‫ولی بازم، خیلی دختر مهربونی هستی.
‫درمورد این... راستش نیستم.
‫آقا، کجا میتونم بازار پری‌ها رو پیدا کنم؟
‫پری‌های کارگر! اونا سخت کار میکنن!
‫مایلین یه پری همراه داشته باشین؟ ‫من یه کلکسیون از خوشگل‌هاشو دارم!
‫بیایید اینور بازار! یکی از بال‌هاشونو ‫نگه دارید تا این پری‌ها هر کاری که میخوایین رو بکنن!
‫بیایین اینور بازار!
‫میگم، پری جنگجویی برای فروش دارین؟
‫چیزی به اون خطرناکی رو برای فروش نمیارم.
‫پیرمردی که اون ته و پایینه یکی داره.
‫ولی باید بیخیالش بشی. ‫اون یه کالای معیوبه.
‫متشکرم.
‫اگه بگم خوشگله...
‫باز هم انصاف رو درموردش رعایت نکردم.
‫تا حالا پری‌ای مثل اون ندیدم.
‫فکر کردم یه چیز آشنا رو دیدم...
‫ولی فقط یه مترسکه.
‫مترسک؟
‫خودتو میگم. خودت.
‫درسته، مترسک.
‫م-م-مترسک؟!
‫چه بی ادب! ‫نباید به دختری که هنوز خیلی جوونه اینو بگی!
‫کی به جوونی یه مترسک اهمیت میده؟
‫چ-چطور جرات میکنی اینجوری حرف بزنی...
‫منو ببخشید، خانم جوان.
‫کالاهای من زبون تیزی دارن.
‫اگه کسی نزدیکش رد بشه، ‫اون بدون توجه به این که کی باشه، یه چیزی صداش میکنه.
‫بهش اعتناء نکن و به راهت ادامه بده.
‫ولی اعتناء کردم!
‫شاید توصیه ناخوشایندی باشه،
‫ولی با این زبونی که داره، ‫هیچوقت نمیتونین به عنوان یه پری همراه و ملازم بفروشینش!
‫چرا ولش نمیکنین که بره؟
‫اون یه پری همراه نیست.
‫یه پری جنگجوـه.
‫چی؟
‫سه تا شکارچی پری مردن تا اونو گرفتن. ‫اون واقعا ممتازه.
‫ا-امکان نداره!
‫پری‌های جنگجویی که من تا حالا دیدم ‫هیکلی‌تر و بزرگ‌تر بودن...
‫واسه یه تاجر پری، ‫اعتماد مهم‌ترین چیزه.
‫ما دروغ نمیگیم.
‫چیزه، من اومدم که یه پری جنگجو بخرم، ولی...
‫کسی به‌جز اون رو ندارین؟
‫مهار کردن پری‌های جنگجو، سخته.
‫فقط همین یکی رو برای فروش دارم. ‫میتونی یه جای دیگه رو امتحان کنی.
‫هی، مترسک.
‫منظورت از «مترسک» من‌ام؟
‫کسی دیگه‌ای هم به‌جز تو اینجا هست؟
‫اینقدر دو دل نباش.
‫منو بخر.
‫ب-بخرم... داری بهم دستور میدی؟
‫خارق‌العاده‌ست!
‫این اولین باریه که میشنوم که ‫به یه نفر بگه که بخرتش.
‫نکنه توی همون نگاه اول، عاشق این خانم جوان شدی؟
‫چی؟
‫فکر نکن من مثل تو ام.
‫چی؟
‫گفتم فکر نکن من مثل تو ام، انسان کثیف.
‫این کارو نکن!
‫وایسا! داری چیکار میکنی؟ دست نگه دار!
‫خواهش میکنم. لطفا!
‫صد کرِس!
‫عه؟
‫فکر کنم این راضیت کنه.
‫یه سکه طلا؟
‫این نشون میده که چقدر به داد و ستد ‫متعهدی، خانم جوان.
‫ولی خرید خوبی کردیا.
‫بفرما. بالش. ‫خودت کالاهاتو بررسی کن.
‫این...
‫قلب منه.
‫از حالا به بعد خیلی مراقب باش، فهمیدی؟
‫پری‌های جنگجو وحشی‌ان.
‫اگه حواست پرت بشه، اون بلافاصله ‫اون کیسه چرمی رو میدزده...
‫و میاد که بکشتت.
‫فقط این نیست.
‫میام تو رو هم میکشم. فقط صبر کن.
‫هی!
‫بی صبرانه منتظرم.
‫ببخشیدا! ممنون میشم اگه یه جوری ‫حرف نزنی که انگار من قطع به یقین کشته میشم!
‫زود باش. بیا بریم!
‫میگم، خانم جوان. واقعا میتونی ‫کاری کنی که اون بهت خدمت کنه؟
‫البته که میتونه. مگه نه، مترسک؟
‫اسمم آن‌ـه! آن هالفورد!
‫یه بار دیگه اون صدام کنی، ‫میزنمت، فهمیدی؟
‫من از اینجا دارم میرم به لویستون.
‫میخوام که توی راه اونجا ازم محافظت کنی.
‫به زبونی دیگه، محافظ همراهم باش. ‫میشه اینو ازت بخوام؟
‫کار ساده‌اییه. اصلا یه بوسه هم ‫به عنوان یه خدمت ویژه بهش اضافه میکنم.
‫به همچین خدمت‌های خودسرانه‌ای احتیاج ندارم!
‫مخصوصا نه چیز با ارزشی که...
‫هنوز اولین بوسه‌تو هم نگرفتی؟ ‫خیلی بچه‌ایی.
‫خب، شرمنده که بچه‌ام! ‫و به هر حال، تو...
‫میگم، اسمت چیه؟
‫واسه چی میخوای بدونی؟
‫خب نمیدونم چی صدات کنم آخه.
‫تام یا سام. هر اسم آدمیزادی که دلت میخواد صدام کن.
‫پس کلاغ صدات میکنم.
‫واسه تلافی اینکه مترسک صدات میکنم؟
‫زدی تو خال، آقا کلاغه.
‫شال فِن شال.
‫شال فِن شال. چه اسم قشنگی.
‫کدوم قسمتش اسم کوچیکت ‫و کدوم فاملیتیه؟
‫کلش اسممه.
‫ما مثل آدم‌ها بین اسم کوچیک و فامیلی فرق نمیذاریم.
‫واقعا؟ ولی شال فِن شال خیلی طولانیه، پس...
‫شال صدات میکنم. اشکالی نداره؟
‫فکر کنم بهت گفتم که هر چی که میخوای صدام کن.
‫تو ارباب منی.
‫درسته.
‫بال‌ها، منبع نیروی حیاتی پریان‌ان.
‫حتی اگه بال‌هاشونو بدزدن، باز هم میتونن زنده بمونن.
‫ولی اگه بال‌هاشون صدمه ببینن، ‫ضعیف میشن و میمیرن.
‫آدم‌ها که از این موضوع با خبر شدن، یکی از بال‌های ‫پری‌ها رو میدزدن تا مجبورشون کنن که ازشون اطاعت کنن.
‫اینطوری بود که پری‌ها به خدمت انسان‌ها در اومدن.
‫من تو رو خریدم چون میخواستم که به عنوان ‫نگهبانم بهم خدمت کنی، شال.
‫ولی اینو بهت قول میدم...
‫که وقتی رسیدیم به لویستون، ‫بالت رو بهت برگردونم.
‫داری میگی که آزادم میکنی؟
‫درسته.
‫میذاری که یه پری که با یه ‫سکه طلا خریدیش در بره؟
‫همچین انسان‌های ساده لوحی هم وجود دارن؟
‫ساده لوح؟
‫من فقط معتقدم که انسان‌ها و پری‌ها ‫میتونن با هم دوست باشن، همه‌اش همین.
‫واقعیتش، دلم نمیخواد که کسی رو ‫وادار کنم که بهم خدمت کنه.
‫و البته، دلم نمیخواد که تو رو به یه آدم دیگه بفروشم.
‫واسه همینه که بالت رو بهت پس میدم.
‫و تا وقتی که توی سفرهایی مثل این همراهیم میکنی،
‫اگه ممکن باشه، باهات مثل یه دوست رفتار میکنم.
‫دوست؟
‫ما هیچوقت نمیتونیم دوست بشیم.
‫آرزوی من و مامانم اینه که...
‫آدم‌ها و پری‌ها هم شان همدیگه با هم رفتار کنن.
‫اما اگه هیچکی هیچوقت این کارو عملی نکنه،
‫اونوقت اون آرزو هیچوقت به واقعیت نمیپیونده.
‫واسه همینه که این کارو میکنم.
‫پس هم مادر و هم دختر مغز مترسک‌ها رو دارن، نه؟
‫به مامانم توهین نکن، لطفا!
‫اگه اینقدر ازم بدت میاد، ‫واسه چی گفتی که بخرمت؟
‫اگه من بودم، هرگز نمیخواستم که مجبور ‫بشم به کسی که ازش بدم میاد خدمت کنم!
‫آدم‌ها همه‌شون مثل هم‌ان.
‫در این صورت، اینکه مجبور بشم به یه ‫احمق خدمت کنم، همه چی رو برام آسون‌تر میکنه.
‫از بین کسایی که این چند سال اخیر دیدم، تو ‫تا الان احمق‌ترین احمق‌ها به‌نظر میومدی.
‫بزرگراه بلادی.
‫تقریبا ۱۲۰۰ کارون طولشه..
‫بین اینجا و لویستون، حتی یه دهکده یا شهر هم نیست.
‫فقط پناهگاه‌های قلعه‌ای کوچیک هست، ‫یه جور دژ راحت.
‫حیوون‌های وحشی‌ای هم پیدا میکنی ‫که بدون اینکه فرق بذارن، حمله میکنه...
‫و البته، راهزن‌ها هم.
‫این جاده رو میشناسی؟
‫به‌نظرت چند ساله که مجبور شدم به آدم‌ها خدمت کنم؟
‫و دلیل اینکه منو خریدی این بود که ‫کمکت کنم که از این جاده رد بشی، مگه نه؟
‫من به تو تکیه کردم، آقای پری جنگجو.
‫باید تا میتونی دعا کنی...
‫که به صحیح و سالم به اولین پناهگاه‌قلعه‌ای برسیم.
‫بیا، واسه توـه.
‫میدونم.
‫امروز از قضا شانسمون خوب بود.
‫ولی این سفر طولانی‌ایه. ‫اگه بدترین چیزها اتفاق افتاد، روی تو حساب میکنم.
‫رو مخه، ولی...
‫بال پری‌ها خیلی خوشگله.
‫میشه بهش دست بزنم؟
‫بهم دست نزن!
‫هر چیزی به‌جز اونی که در دست داری، مال منه.
‫متاسفم.
‫بی ملاحظه بودم.
‫چرا اون کارو کردم؟
‫فکر میکردم که درک میکنم، ولی...
‫مامان!
‫آن! به این زودی بیدار شدی؟
‫عزیزم، چی شده؟
‫به جاییت آسیب رسوندی؟
‫نه اینطور نیست. من یه خواب وحشتناک دیدم.
‫تو مرده بودی، مامان. خواب وحشتناکی بود.
‫ای خنگول.
‫مسیر زندگیت رو پیدا کن و با قاطعیت ازش برو.
‫مامان؟
‫میدونم که میتونی.
‫تو دختر خیلی خوبی هستی، آن. گریه نکن.
‫صبر کن... صبر کن، مامان!
‫خواهش میکنم، مامان! نرو!
‫چ-چی...
‫چی، چی، چی، چی، چی؟
‫چی میخوای دقیقا؟ ‫الان دستت روی گردنم بود.
‫شال، بالت. نکنه که تو...
‫کم مونده بود که به چنگش بیارم.
‫خیلی بی قلبی!
‫مگه بهت نگفتم؟ من میخوام دوستت بشم!
‫و باز هم تو...
‫دوست؟
‫وقتی که زندگیم توی دستان توـه؟
‫تو من رو خریدی، و مجبورم کردی بهت خدمت کنم.
‫ما هیچوقت نمیتونیم دوست باشیم.
‫من یه احمقم، نه؟
‫حق با توـه. من ساده‌لوح بودم.
‫با اینکه تصمیم گرفته بودم که تو رو به خدمت خودم دربیارم،
‫مرتب حرف‌های خودخواهانه‌ای از اینکه ‫میخوام باهات دوست بشم میزدم.
‫دیگه هرگز گاردمو نمیارم پایین!
‫این بار شدی پیله کرم شب‌پره؟
‫همون مترسک خوبه واسم!
‫و اینم بگم.
‫با وجود همه این اتفاق‌ها، من سر قولم هستم.
‫وقتی برسیم لویستون، بالت رو بهت پس میدم.
‫وقتی این کارو کردم، دوباره ازت میپرسم ‫که میتونیم با هم دوست باشیم یا نه!
‫تا اون موقع، من اربابتم!
‫خراب کردم.
‫ولی نیازی نیست که بی صبر باشم.
‫من حدود ۷۰ سال رو به خدمت ‫اجباری به انسان‌ها گذروندم.
‫شاید آزادیم یه روز به تاخیر افتاده باشه، ‫ولی سه روز دیگه...
‫دوباره شروع شد.
‫چرا این راحیه از اون دختر میاد؟
‫رایحه شیرین شکر نقره‌ای...
‫لیز...
‫باید در ظرف یه روز به پناهگاه‌قلعه‌ای بعدی برسیم.
‫از وقتی که توی بزرگراه راه افتادیم، ۲۰۰ کارون رو طی کردیم.
‫ولی باز هم، این فقط یک ششمه مسافته.
‫بایست.
‫عه؟
‫راهزن‌ها؟
‫بریم!
‫وای نه! دارن میان این طرف!
‫خودشه! شال، تو یه پری جنگجویی، نه؟
‫راهزن‌ها رو دور کن!
‫زحمتش زیاده.
‫زحمتش زیاده؟ عجبا! ‫من اربابتم! اربابت!
‫اگه همینطوری پیش بره، کشته میشیم! لطفا!
‫چی؟ خیلی نزدیک شدی!
‫اگه تو اربابمی، پس نباید خواهش کنی. ‫باید بهم دستور بدی، مگه نه؟
‫خیلی نزدیکی! لطفا برو عقب! ‫برو دیگه، میشه؟
‫صورتت سرخ شده.
‫ب-ب-برو دیگه، میشه؟ ‫لطفا، التماست میکنم!
‫بهت گفتم که بهم دستور بده.
‫دستور؟ ولی ببین، دارن میان!
‫«همین الان برو.» «وگرنه بالتو پاره میکنم.» ‫اگه اینا رو گفته بودی، بلافاصله میرفتم.
‫چی داری میگی؟ زود باش دیگه!
‫بهم دستور بده.
‫گفتم برو! اگه نری، با مشت میزنمت!
‫فکر کنم همین خوب باشه. میرم.
‫به فرمان شما، بانو مترسک.
‫شال!
‫ا-اون یه پری جنگجوـه! عقب نشینی کنید!
‫مترسک و پری
‫بزرگراه بلادی