‫اجازه ندین مرگ لیلی بیهوده باشه!
‫ما باید قبل از اینکه چشمای هدف...
‫امکان نداره...
‫در طول آموزش ماموریت غیر ممکن
‫شما خود شیطونین! شیطون!
‫هیچ دلخوری بابت اینکه هم تیمی ‫خودتون رو به بمب تبدیل کردین ندارین؟!
‫ببین، گفتیم که ببخشید.
‫ولی فکر خوبی بود، نه؟
‫هروقت یه عمل ضعیف داریم، ‫اون دقیقا میفهمه میخوایم چیکار کنیم.
‫بجاش، ما بمب رو روی تو کار گذاشتیم ‫بدون اینکه بهت بگیم..
‫و منتظر موندیم که شما دوتا تنها بشین.
‫اون موقع وقت ترکوندن بمب ویژه فلفلی من بود!
‫نقشه این بود که به اندازه‌ای اونو کند بکنه ‫که ما بتونیم همه بهش ضربه بزنیم.
‫و هی، از مردم استفاده کردن بدون اطلاع‌شون ‫تاکتیکی هست که باید داخل نبردهای واقعی استفاده کنیم.
‫به طور شگفت انگیزی شکست خورد ولی خب...
‫خب، تلفات ما فاجعه بار بود!
‫بنظرم یه چیزی که بیشتر غیرمنتظره ‫باشه نیاز داشتیم.
‫میتونیم لیلی رو ببریم که با هدف تن به تن ‫داخل بستر یه رودخونه خشک شده بجنگه،
‫و بمب رو وقتی میخوان با هم دستی دوستی بدن ‫ بترکونیم.
‫میتونیم لیلی رو ببریم که بهش ‫عشقش رو اعتراف کنه،
‫و وقتی میخوان همدیگه رو ‫ببوسن بمب رو بترکونیم.
‫میتونیم لیلی رو وسط زمستون ببریم که ‫دنبال یه توله سگ بگرده،
‫و وقتی میخواد اونو بغل کنه که شونه‌های ‫یخ زدش رو گرم کنه بمب رو بترکونیم.
‫چرا همش من باید فدا بشم؟!
‫تو انگار اصلا متأسف نیستی!
‫اصلا این تمرین فایده‌ای هم داره؟
‫واقعا قراره منو قوی‌تر کنه؟
‫من هنوز نمیدونم که چقد میتونیم به اون اعتماد کنم.
‫ولی...
‫خواهر بزرگ‌تون قراره تمام تلاشش رو بکنه.
‫جاسوسی
‫کلاس
‫پرونده: هیاهو سیبیلا
‫این برادر و خواهر کوچیکت هستن؟
‫آره، عکس مال توی یتیم خونه هست.
‫اوه، تو از یتیم خونه اومدی؟
‫اخیرا نرفتم اونجا، ولی آره.
‫خواهر و برادرت میدونن که یه جاسوسی؟
‫نه، پوششم اینه که توی یه آژانس کاراگاهی ‫توی ناکجا آباد کار میکنم.
‫وقتی اونجا رو ترک کردم، ‫یه قول بهشون دادم
‫که یه روزی، پولدار بشم
‫و ما بتونیم همگی با هم زندگی کنیم.
‫تو چه دختر خوبی هستی، سیبیلا.
‫چـ-چی داری میگی؟!
‫من کاملا اشتباه شناختمت.
‫تمام این مدت، فکر میکردم تو ‫یه خر بی‌ادب و بی‌فرهنگی.
‫میخوای حرفت رو پس بگیری؟
‫ولی فهمیدم که، مخفیانه یه خر مهربونی!
‫هیچ حرفتو رو پس نگرفتی!
‫بیا توی این عملیات غیرممکن موفق بشیم!
‫که، یه پول کلفت بگیریم!
‫حتما.
‫ولی خب اول باید اون حرومی رو شکست بدیم!
‫آٰره!
‫خب پس، بیاین این جلسه استراتژی رو شروع کنیم!
‫آنت میگه خبرای خوبی داره که میخواد بگه بهمون.
‫من ارتباطات داش‌مون رو زیر نظر داشتم!
‫اون میخواد برای گرفتن یه مدرک فوق سری ‫از یه همکار به شهر بره!
‫این بهترین فرصت برای ماست که بدزدیمش!
‫وقتی دزدیدیمش...
‫سنسی جوری شکست میخوره که تسلیم میشه!
‫میتونیم بدون اینکه وارد دعوایی بشیم ‫شکستش بدیم!
‫منطقیه.
‫فکر بدی نیست.
‫نقشه‌ای داری؟
‫اگه چیزی رو میخوایم بدزدیم، ‫بنظرم راست کار سیبیلاس.
‫حتما.
‫من خودم تنهایی انجامش میدم.
‫و پشتیبانی هم نمیخوام.
‫اونجوری راحت‌ترم.
‫ولی اگه افرادی بیشتر داشته باشیم برای ‫تعقیب کردنش راحت‌تر نیست؟
‫یکم ایمان داشته باش بابا.
‫تنها جوری که میتونه خراب بشه اینه ‫که دوباره مثل دفعه قبل یه خیانتکار داشته باشیم.
‫این برای تو هست، سیبیلا-سنپای.
‫ممکنه یکم طول بکشه،
‫پس برات ناهار هم گذاشتم.
‫ممنون.
‫همه‌تون میتونین راحت باشین ‫و منتظر خبر خوب بمونین!
‫امروز خیلیا بیرونن، نه؟
‫اگه نزدیک‌تر بشم، حتما میفهمه.
‫اونجا جایی هست که مدرک فوق سری پنهان شده؟!
‫آره، هیچوقت بدون برنامه کار نمیکنه.
‫با این وضع، قبل اینکه بتونم کاری بکنم ‫اون برمیگرده.
‫اون چه غلطی داره میکنه؟
‫هی.
‫چـ-چـ-چی؟!
‫فازت چیه؟
‫گفتم تنهایی انجامش میدم!
‫خب فکر کردم، کار از محکم کاری عیب نمیکنه.
‫فکر کردم میتونم از پشت صحنه کمک کنم.
‫با اینجوری تعقیب کردن، ‫فقط کار منو سخت‌تر میکنی!
‫خدافظ.
‫مقصر خودت بودی.
‫وایسا ببینم، این چه سمیه؟!
‫این همه جا اینجا میخواد ناهار بخوره؟
‫عجیبه.
‫مقابل خیلی مردم، ‫اون خیلی برای من آسونه.
‫خب حالا چیکار کنم؟
‫ببخشید، یکم آبمیوه میخواین؟
‫آب پرتقال تازه هست.
‫مـ-منو ببخشید!
‫مـ-من جعبه رنگ‌های قشنگی رو دیدم، ‫و نمیتونستم جلوی خودمو بگیرم...
‫ببخشید! ببخشید!
‫مـ-مـ....من...
‫باشه اینقد ناراحت نباش.
‫فقط یه تصادف بود...
‫ای بابا...
‫به گریه انداختیش.
‫وایسا ببینم، اینجا من آدم بد هستم؟!
‫خانم کوچولو، گربه‌ها رو دوست داری؟
‫باشکوهه.
‫عکس‌العملت و جلوی دزدی رو گرفتن ‫از اون فاصله خوب بود.
‫تو تعقیبت کارت خوب نبود، ‫ولی کار آخرت عالی بود.
‫پس تمام مدت میدونستی.
‫ولی خب کامل کردن یه مأموریت ‫بازم سرعت بیشتری میخواد.
‫تو باید مثل یه سوزن که بهش فشار اومده ‫سریع باشی.
‫این برای منه؟
‫داری معذرت خواهی میکنی؟
‫ببخشید که گریه کردم.
‫و آقای شلخته، ‫ببخشید که لباساتون رو کثیف کردم.
‫پس من نوشیدنیت رو قبول میکنم.
‫اسمت چیه؟
‫فـ-فینه هستم.
‫نظرت چیه ببرمت خونه، فینه؟
‫نمیدونم تو چرا با ما اومدی.
‫به این راه کشیده شد دیگه.
‫دوس دارم بدونم مردم فک میکنن ما چی هستیم؟
‫یجورایی شبیه یه زوج هستیم،‌ نه؟
‫به نفع ماست که ما یکی دیده بشیم.
‫توجه کمتری جلب میکنیم.
‫آره، نکته خوبیه.
‫حالا، بهم بگو «عزیزم،» عسلم
‫اینم تمرینه.
‫عـ-عزیزم...
‫فک کردی جدی گفتم؟
‫ای حرومـ... ‫به جونم که میکشمت!
‫شما دو تا همدیگه رو دوست ندارین؟
‫نه. من هر روز سعی میکنم بزنمش،
‫و اون هر روز با بی‌رحمی تقصیر ‫رو گردن من میندازه.
‫اخیرا فقط از یه دستم استفاده میکنم، میدونی دیگه.
‫همینه که خیلی اعصابم رو خورد میکنه!
‫برای منم همینجوره.
‫بابا همیشه بهم میگه دلیل اینکه عصبانی میشه اینه ‫که منو خیلی دوست داره.
‫اینجا خیلی نابوده.
‫ولی، می‌تونه فرصت خوبی باشه.
‫اگه فقط دستم بهش برسه...
‫ببخشید خانم!
‫فینه...
‫هوشیار نبودی.
‫به چی اینقد مشغول بودی؟
‫اینارو بگیر.
‫اون آبمیوه احتمالا سمی بوده.
‫چه خبره؟
‫یه گروه دزدن که از بچه‌ها تشکیل شده.
‫شنیدم پست فطرت‌هایی هستن که...
‫یتیم‌ها رو جمع میکنن ‫و مجبورشون میکنن خلاف کنن.
‫من توی پارک موندم به امید ‫اینکه اونا بیان،
‫و مطمعنا، دم به تله دادن.
‫یعنی، از اول نقشت این بود؟
‫میتونم از این استفاده کنم که ببینم ‫فینه داره کجا میره.
‫میرم دنبالش.
‫وقتی کارم تموم شد، کیفت رو میارم.
‫وایسا!
‫منم میام!
‫اینجا جایی هست که سیگنال دیگه حرکت نکرد.
‫پس اینجا مخفیگاه دزداس؟
‫مسلحی؟
‫نمیخوام.
‫میتونم از پس خودم بر بیام.
‫این اصلا بدرد نمیخوره، فینه.
‫اینا بیشتر از پول خورده هم نمیشه.
‫بـ-ببخشید، بابا!
‫باید اینجا سخت تلاش کنی.
‫چرا نمیتونی اینو تو سرت فرو کنی؟
‫تنها کاری که می‌خوام انجام بدم ‫اینکه برای شماها غذای خوب بذاریم سر میز.
‫من فقط شماها رو خیلی دوست دارم.
‫تو اونارو دوست داری، ها؟
‫ها؟
‫آدمایی مثل تو، این کلمه رو درک نمی‌کنن.
‫شما دوتا کدوم خری هستید؟!
‫فقط چند شهروند معمولی که به ‫شایعات گوش دادن.
‫شنیدیم که یه آدم تباه بچه‌ها رو مجبور ‫می‌کنه که چیزای قیمتی رو بدزدن تا اون بره بفروشتش.
‫اینطور که میگی انگار من یه هیولام.
‫من فقط از بچه‌هایی که جایی برای رفتن ‫ندارن، مراقبت می‌کنم.
‫من بهشون حرفه‌ایی بودن رو یاد میدم، ‫ و بهشون لباس و غذا می‌دم.
‫من اصولا یه مددکار اجتماعی‌ام.
‫مگه نه؟!
‫فینه گریه کرد.
‫ها؟
‫تنها کاری که می‌تونستم کنم اینکه برم پیشش،
‫و اون جوری زد زیر گریه که انگار دنیا داره به آخراش می رسه.
‫هی، فینه.
‫این مردک باهات چی کار کرده؟
‫شرط می‌بندم که هر موقع تو ‫اینو می‌زدی، اون این حرفو می‌زد:
‫«من چون دوست دارم، از دستت عصبانی می‌شم.»
‫«اینطوری عشقمو نشون می‌دم.»
‫تو، خفه شو!
‫از روش آموزش دیگران، ‫بد تعریف نکن!
‫اگه فکر می‌کنی با فریاد زدن همه‌چی مطابق ‫میل خودت پیش بره، بهتره که دوباره فکر کنی.
‫من روزایی با تپه‌های گهی مثل تو سروکله می‌زدم!
‫تو از محله‌ی فقیر نشین اومدی، آره؟
‫عقب جور در میاد.
‫این توضیح می‌ده که چرا به یه ورت برخورده.
‫وقتی که بچه پورویی مثل تو با بزرگ‌تر حرف می‌زنه،
‫باید بهش یکم ادب یاد بدی!
‫کاری باهاش نداشته باش.
‫اون مال منه.
‫دختر کوچولو، فکر می‌کنی می‌تونی حرفم باشی؟
‫اسم رمزم هیاهوئه...
‫وقتشه که کارتو یکسره کنم!
‫اینو بگیر!
‫اونه-چان!
‫من اون دردو تا استخونم حس می‌کنم.
‫بخاطر همین...
‫گه بخور، بچه!
‫بخاطر همین تصمیم گرفتم که جاسوس بشم.
‫تا بتونم این دنیای خراب شده رو عوض کنم!
‫چیزی که تو نیاز داری اینکه یه هل ریز به خودت بدی.
‫دست از جاخالی دادن بردار، موش کوچولو!
‫کاملا گاردت باز بود.
‫چی؟!
‫گوش کن، اون وسیله‌ی بازی نیست...
‫تیر بعدیو خطا نمی‌زنم.
‫شـ-شماها کدوم خری هستید؟
‫همینطور که گفت، ما فقط یه شهروند معمولی هستیم.
‫حالا، خفه خون بگیر تا بتونیم تحویلت بدیم.
‫با زنگ زدن به پلیس هیچ کاری پیش نمی‌بری.
‫چی؟
‫من اونجا دوستایی دارم.
‫ببرمم تو کلانتری، از اونجا زودی میام بیرون.
‫تنها کسی که می‌ره حبس، شماها هستید.
‫تو اسلحه رو به سمت یکی ‫از اعضای خوب و مفید جامعه گرفتی!
‫حروم...
‫حالا چی کار می‌خوای کنی، خانمی؟
‫بزودی، رفیق پلیسم تو رو به دلیل ‫قتل زندانی...
‫داری راجب بازرس انگرر حرف می‌زنی؟
‫چون درحال حاضر،
‫اداره اطلاعات نظامی اونو ‫به دلیل جاسوسی دستگیر کرده،
‫کاپیتان فریزه سابق.
‫ا-این اسمو از کجا می‌دونی؟!
‫اون یه سند فوق سریه؟
‫چه مرد رقت انگیزی هستی.
‫ما شبکه پشتیبانی جاسوسی امپراتوری ‫رو ریشه‌کن کردیم،
‫اما از بین همه کلاهبردارهای کوچیکی که پیدا کردیم، ‫تو از همه کوچیک‌تری.
‫هیچ نشانه‌ایی ازت نیست که یه کار ثابت داشته باشی،
‫اما فکر کنم که تو بچه‌ها رو جمع می‌کنید و ‫ازشون برای کارای کثیف خودت استفاده می‌کنی.
‫فقط یه بار به خاطر اینکه تو یه دعوای زشتی داشتی، ‫اخطار انضباطی گرفتی،
‫اما اینبار به همین آسونی در نمیری.
‫می‌تونی تاوان جنایت‌هایی که کردی، تو زندان بپردازی.
‫فرار کردن فایده نداره.
‫دیگه کسی ازت محافظت نمی‌کنه.
‫زندگی که داشتی دیگه تمومه.
‫پلیسا به زودی می‌رسن اینجا.
‫و اونا مطمئن می‌شن که اون بچه‌ها ‫به یه موسسه‌ی خوب سپرده بشن.
‫که اینطور.
‫تا زمانی که اوضاع بد نشده، ‫باید از اینجا بریم.
‫اونه-چان؟
‫من، ام...
‫مرسی!
‫مشکلی نیست!
‫من باید بدونم...
‫اگه ما ماموریت غیر ممکن رو کامل کنیم،
‫این می‌تونه بچه‌ها رو نجات بده؟
‫من قبلا مثل فینه بودم.
‫تا اینکه به یتیم خونه رفتم،
‫من تو یه محله‌ی فقرنشین زندگی می‌کردم
‫من تموم زندگیم رو صرف محافظت ‫از خواهر و برادر کوچیکم کردم.
‫من جاسوس بودن رو انتخاب کردم
‫چون من تصمیم گرفتم این دنیای ‫گوهمون رو تغییر بدم.
‫بنظرت این انتخابی که کردم، ‫منو به دنیایی که می‌خوام می‌رسونه؟
‫بدون اینکه بگه، باید برسونه.
‫بعدش باید قوی‌تر بشم، ها؟
‫نیازی به این همه زحمت نیست.
‫شکست دادن اون مرد، باید اینو بهت نشون میداد.
‫جستجوی قدرت برای خودت بی‌معنیه.
‫مهم‌ترین چیزی که یه جاسوس ‫باید داشته باشه، بدن قوی داشتن نیست،
‫قلب قوی باید داشته باشی.
‫و تو از قبل، یکی داشتی.
‫روزی، بچه‌های این ملت بهت بدهکار می‌شن.
‫من درموردتون اشتباه قضاوت کردم.
‫درواقع، شما معلم خیلی خوبی هستی.
‫معلومه که هستم.
‫من همتون رو قراره به عظمت راهنمایی کنم.
‫یا دیگه اسمم قوی‌ترین چیز تو دنیا نیست.
‫می‌گم، با این حال، من خیلی گشنمه.
‫نتونستم ناهار بخورم.
‫مـ-من ظرف غذای ناهارم رو اوردم.
‫مـ-می‌خوای باهم بخوریم؟
‫درواقع خودم درستش نکردم، ‫بقیه بهم دادنش.
‫خوب بنظر میاد.
‫من باهات غذا می‌خورم.
‫عالیه! ‫پس بیا نصفش کنیم!
‫اول یه چیز مهم...
‫اول باید اون فرستنده رو برداری.
‫این همون چیزی نیست که به فین ‫چسبوندی که دنبالش کنی؟
‫فرستنده از اول اونجا بود.
‫من اتفاقی گیرنده‌ایی داشتم که ‫تونست طول موجش رو بگیره.
‫همون‌جا نگهش دار!
‫برگرد اینجا!
‫تو از حقه‌ی خودم روی خودم استفاده کردی!
‫صبر کن، می‌تونم توضیح بدم!
‫اوه جدی؟! پس امتحان کن!
‫خیلی خوبه که می‌تونن باهم خوش بگذرونن. ‫- همینطوری از دستم فرار کن!
‫هوی، تو!
‫ببخشید، سیبیلا-سنپای.
‫لیلی-سنپای بهم گفت اون جعبه نهار رو بهت بدم، ‫پس من انتخاب زیادی نداشتم.
‫واقعا نیازی نداشتم که تو بهش بگی، مرسی!
‫برگرد اینجا!
‫تو خودت نگقتی، سیبیلا؟
‫«استفاده از مردم و بدون اینکه بهش بگی ‫تاکتیکی که می‌تونیم تو دعواهای واقعی ازش استفاده کنیم،»
‫«و ما به چیزی غیر منتظره‌ایی نیاز داریم.»
‫تو داشتی با این حرفا خودنمایی می‌کردی.
‫من فقط داشتم کاری رو می‌کردم تا سنسی رو شکست بدم!
‫اوه جدی؟
‫مـ-ما یه بمب فلفل قرمز رو، در جعبه ناهار چسبوندیم.
‫پس، من شماها رو به وضوح دنبال کردم تا ‫تو متوجه نشی که ما واقعا چی کار کردیم،
‫و وقتی که موقعش رسید، ‫ما بمب رو جاسازی کردیم.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫نقشه‌ی عالی بود، نه؟
‫متوجه هستی که من فقط ‫سر تا پام پودر فلفلی شده!
‫ا-این عادلانه نیست!
‫این حرکت کاملا عادلانه بود، پس چرا تو...
‫صبر کن، نکنه تو؟
‫نکنه تو از این عصبانی که ما ‫به حرفت با سنسی گوش می‌دادیم، ناراحت شدی
‫که ما می‌دونیم کی بمب رو منفجر می‌کنی؟
‫خداییش، خیلی نار بنظر میومدی.
‫من یه جعبه ناهار دارم.
‫مثل گوش دادن به یه جفت جوون عاشق بود.
‫اینو بگم که، وقتی ما این حرف تورو شنیدیم ‫از خنده جر خوردیم.
‫من اینقدر بهت مشت می‌زنم که یادت بره! ‫حالا موقع مشت زدنه!
‫نــــه!
‫برگرد اینجا، لعنتی!
‫مترجم: NiMo-MDL & TekhTekh
‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫هم دیگه رو فریب بدید.
‫هم دیگه رو گول بزنید.
‫هم دیگه رو ارتقا بدید.
‫همینطوری ادامه بدید، تا اونقدری قوی بشید، ‫تا منو بتونید شکست بدید.
‫تا اون موقع، ممکنه که، ممکنه که هر ازگاهیی بین ‫خودتون دعوا کنید
‫می‌تونه باشکوه هم باشه.