‫به پایتخت کهن، گارم رسیدیم،
‫آکاری و من رفتیم تا کاهن اعظم رو ببینیم.
‫آکاری فکر می کنه مراسمی که می خوایم اجرا ‫کنیم برای اینه که به دنیای خودش برش گردونیم.
‫ولی واقعیتش اینه که، مراسمیه تا افرادی که ‫اندیشه‌ی خالص دارن رو از بین ببره.
‫منو چان! بیا بیا!
‫اینقدر نمی خواد عجله کنی ‫کلی وقت داریم.
‫خب، دوست دارم همه جا رو با تو منو چان بگردم!
‫آکاری خدا نکشتت.
‫خیلی خوش گذشت!
‫حتما خسته شدی، نمی خوای یه دوش بگیری؟
‫اوهوم!
‫اوه راستی منو چان تو هم باهام میای؟
‫می تونیم با هم دوش بگیریم.
‫باهم؟
‫آکاری یکم زیادی به مردم اعتماد داری ‫باید بیشتر مراقب خودت باشی.
‫چی؟ نه من اصلا اینطوری نیستم!
‫قبلا هم بهت گفتم، منو چان دیدار من و تو رو ‫انگار تو آسمون‌ها نوشته بودن.
‫باشه...
‫خیلی بهم بر خورد فکر کردی با هرکسی ‫اینطوری رفتار می کنم!
‫منو چان من فقط تو رو خیلی دوست دارم ‫اینطوریم!
‫خب....این..رو خودم می دونم.
‫واقعا می فهمی؟
‫یعنی واقعا شوق اشتیاق من رو که می خوام تا جای ممکن ‫از این زمان کمی که برامون مونده رو باهم بگذرونیم درک می کنی؟
‫بیا دیگه منو چان! بیا بهم نزدیک تر بشیم!
‫باشه بابا زودتر برو دوشت رو بگیر بیا...
‫به تنهایی.
‫اصلا هم درک نمی کنی!
‫بی تربیت! بهتره بعدا از این که پیشنهادم رو رد کردی ‫پشیمون نشی.
‫آکاری با اینکه من رو خیلی دوست داره، فردا...
‫من...
‫می کشمش.
قسمت پنج
خداحافظ
‫سنپای!
‫مومو، خسته نباشی.
‫امروز نمی تونم ببینمت یه چندتا سکته ریز زدم!
‫مومو می خواد گرمای بدن سنپای رو ‫شخصا احساس کنه!
‫مومو مثل همیشست....باعث دلگرمیه.
‫چیزی شده سنپای؟
‫چیزی خاصی نیست.
‫خب تحقیقاتت رو اون دخترای ‫گمشده در چه حاله؟
‫همه چی طبق رواله!
‫می دونی که شهر فاسد گارم هر چیز ‫زشتی رو که پیدا می کنن تو فاضلاب ها سرنگونش می کنن خب؟
‫گقتنش کراهت داره ولی حق با توعه.
‫شایعه شده می گن هر کثیف کاری‌ای ‫که اتفاق می افته یه سرش به فاضلاب ختم می شه،
‫از چندتا بی خانمانایی که اینجا ‫زندگی می کنن سوال پرسیدم.
‫عالی مومو، می دونی دقیقا کجا رو فشار بدی.
‫هم هم! بیشتر ازم تعریف کنید!
‫مومو، داشتی می گفتی...
‫چشم.
‫بعد یه نفر رو دیدم که می گفت ‫یه گروه آدم مشکوک دیده.
‫و جایی که دیدتشون...
‫نزدیک کاخ سلطنتی سابق بود.
‫کاخ سلطنتی....منطقه‌ی اشراف.
‫اون با شک شما که همه اینا زیرسر اشرافه ‫جور در میاد.
‫به خاطر همین الان می رم یه سری بهشون بزنم.
‫فهمیدم، بی احتیاطی نکن مومو.
‫چشم!
‫وقتی کارم تموم شد یه جایزه بزرگ می خواما!
‫باشه بابا بهش فکر می کنم.
‫پس با اجازه!
‫جایزه؟
‫درسته که زیادی از مومو کار می کشم.
‫شاید یه چیزی براش بگیرم ایده بدی نباشه.
‫مردم از خستگی!
‫ولی اینور دنیای خوبی داریا.
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫حالا که فهمیدم می تونم برگردم ‫دلم می خواد بیشتر بمونم.
‫احتمالا دیگه شانس این رو ندارم که ‫دوباره به این دنیا بیام.
‫کوتاه بیا آکاری.
‫غرفه!
‫بیا بریم نگاه کنیم!
‫اکسسوری های دست ساز؟
‫گارم به پارچه‌های قشنگش معروفه.
‫می تونه آمادش رو بخرید ‫ولی چرا یه چیزی خودتون درست نکنید؟
‫تو این چیزا اصلا خوب نیستم.
‫چیکار کنم...
‫من یه چیزی درست می کنم.
‫بیا تموم شد.
‫بد نیست.
‫منو چان!
‫دوتا درست کردی یعنی با هم ست بپوشیم؟
‫چی؟ اشتباه می کنی.
‫ها؟ اشتباه می کنم!؟
‫اینا هدیه‌ای برای یکی از همکارای کوچیکترمه ‫همیشه خیلی برام زحمت...
‫ام، آکاری؟
‫منو چان، چرا بعضی وقتا می زنی جاده خاکی؟
‫می دونم که ازش منظوری نداری ولی بازم!
‫ام...ناراحت شدی.
‫آخه خب
‫ما به زودی قراره از هم خداحافظی کنیم ‫هیچی نمی خوای به من بدی؟
‫باشه بابا، یه لحظه اینو بده بهم
‫بفرما تمام شد.
‫بفرما خوشگل شدی.
‫منو چان سلیقه‌ی خیلی خوبی داری ‫عاشق ذائقتم.
‫منو چان ممنونم!
‫خواهش می کنم!
‫اینطوری ظاهر گل منگولیت ‫با باطن منگولیت جور جور می شه.
‫ها....الان یه چیز خیلی بدی گفتی نه!؟
‫ظهرتون به خیر، منو سان توکیتو آکاری سان.
‫منتظرتون بودم.
‫ممنون که پذیرای ما هستید.
‫خب بیاید بریم به سالن مراسم.
‫ممنون زحمت کشیدید!
‫واو.
‫یه راهروی مخفی.
‫پیدا کردنش هم آسون نبود، دوست دارم مغزمو ماچ کنم.
‫یه حس عجیبی این مکان به آدم می ده.
‫جنس دیوارا....انگار برای مراسم خاصی ازش استفاده می کنن.
‫ولی برای چی؟
‫ببین کی اینجاست......چه تصادفی مومو.
‫بیخیال.
‫اینطوری اینجا بهم برخوردیم ‫دست سرنوشت بیکار نمی شینه!
‫لال شو بیافت بمیر.
‫ولی چرا اینجایی؟
‫اینجا زیر کاخ سلطنتی سابقه.
‫جایی نیست که یه راهب بخواد رفت وآمد کنه.
‫ازم خواستم در اضای جواز زوار یه ‫ماموریتی براشون انجام بدم.
‫ولی فکر نمی کنم شاهدخت جون جونی مثل تو ‫بفهمه من چی می گم.
‫جون جونی؟
‫چه لقب خوبی انتخاب کردی.
‫از این به بعد می تونی آشونا جون صدام کنی.
‫شاهدخت جون.....جان!
‫اوغ!
‫به محضی که رسیدم گارم رفتم سمت ‫کاخ سلطنتی و یه چیز مشکوکی احساس کردم.
‫فکر می کنم شوالیه‌های اینجا یه کارایی دارن می کنن.
‫بالاخره قوماش خودت رو درک می کنی دیگه.
‫چه زبون تیزی.
‫به هرحال به منطقه‌ی شدیدا محافظت ‫شده‌ی زیر کاخ اومدم و تو رو دیدم.
‫این شاخدهت جون هم عقلش به چشمشه.
‫خب...
‫به چه ماموریتی فرستادنت؟
‫بسته به شرایط فکر کنم بتونیم با هم همکاری کنیم.
‫کلت جایی نخورده؟ مغز خر خوردم مگه اینکار رو بکنم؟
‫بعد می شه دیگه بس کنی دنبالم نیای؟
‫هوی!
‫چیکار می کنی!؟ ‫تیکه تیکت می کنما!
‫به خاطر اینکه ازم غافل شدی.
‫چندش
‫می دونستم اون ربان نقطه ضعفته.
‫تو قطار هم حواست بهشون بود.
‫تو رو یاد فرد خاصی میندازن؟
‫شاید یه هدیه ....از طرف کسیه؟
‫دخترا باید به خودشون برسن ‫استادم بهم یاد داده.
‫خوشگل شدی.
‫واقعا رو مخی.
‫انگار اصلا حس زیبایی تو وجودت نیست ‫شاهدخت جون.
‫تا حالا خانوادت بهت نگفتن؟
‫خیلی خوب می شد اگه خونوادم می تونستن ‫این حرفا رو بهم بزنن.
‫هر چقدر می خوای مبهم حرف بزن ‫حتی یه ذره علاقه به شنیدنش هم ندارم.
شناسایی
بازگشایی
‫خب رسیدیم.
‫فکر نمی کردم همچین جایی هم زیر کلیسا وجود داره!
‫خب آکاری سان رو اون محراب بشینید.
‫چشم.
‫آکاری.
‫منو چان.
‫این واقعا خداحافظیه؟
‫دیگه نمی بینمت؟
‫همینطوره حیف شد.
‫دوست داشتم باهات بیشتر وقت بگذرونم.
‫منم همین حس رو دارم آکاری.
‫ولی جای تو تو این دنیا نیست.
‫ایرادی نداره.
‫جایی برای نگرانی نیست.
‫حتی اگه درد هم بکشی ‫مطئمنم زودی تموم می شه.
‫ممنونم منو چان.
‫من دیگه برم.
‫باشه آکاری...
‫خدافظ.
‫اینجا...
‫یه جای مخفی برای برگزاری مراسم؟
‫ظاهرا.
‫کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
‫Amir_ABG
‫کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
‫Amir_ABG
‫خیلی باهم رفیق شدین.
‫بله، اینجوری جلوش رفتار می کنم.
‫که اینطور، خیلی باید برات سخت باشه منو سان.
‫خیلی ها رو قبل از این کشتم ‫این هیچ فرقی با بقیشون نداره.
‫یا این چیزیه که فکر می کنم..
‫استادم اگه بود هیچ موقع همچین فکری نمی کرد...
‫نیازی نیست خودت رو با استادت مقایسه کنی.
‫اون دختره، فلیره، همیشه چه به غلط یا درست ‫اداب معاشرت رو از خودش دور می کرد.
‫خودت بنا بر دلیلی تو این دنیا وجود داری، خودتم می دونی.
‫نقشی دارید که باید به صورت کامل انجامش بدی ‫امیدوارم بتونی درک کنی.
‫چشم.
‫ممنونم ازتون.
‫وظیفه‌ی الان منم اینه که تا لحظه‌ی آخر مرگ آکاری ‫رو تماشا کنم.
تصویر برداری
‫مجسمه‌هایی در جهت های اصلی ستاره‌ی پنج پر ‫قرار گرفتن...
‫مطمئنا محلیه برای آزمایش تلپورت.
‫با توجه به اینکه این زیر کاخ سلطنتیه سابقه...
‫یعنی اینکه اشراف گارم تو این کار دست دارن.
‫شاید اون آزمایشاتی که پدرم ‫رو احظار اجنبی ها انجام می داد اونا هم دارن اینجا همین کار رو می کنن.
‫شاید.
‫ولی...
‫برام جای تعجبه که چقدر خوب تونستن همچین چیز درست ‫کنن از اونجایی که دانش مخصوص فاوست هاست.
‫از اونجایی که فقط اشرافن.
‫مومو زیادی به مردم خودتون باور داری.
‫پس واقعا فقط برای یه ماموریت معمولی فرستادنت؟
‫فکر کردم در پی تحقیقات داخلی هستی.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫همونطوری که خودت گفتی...
‫اشراف توانایی و دانش این رو ندارن که همچین چیزی بسازن.
‫من به عنوان یکی از اشراف این رو بهتر از همه می فهمم.
‫پس کار کی می تونه باشه؟
‫دقیقا...کار فاوست هاست.
‫فاوست ها و اشرفا این شهر دارن با هم همکاری می کنن.
‫کاخ سلطنتی سابق و کلیسای جامع چسبیده به همن.
‫به احتمال زیاد سر این زیر گذر مخفی با هم سر و سری داشتن.
‫همچین فرایند فقط با یه مشت راهب درجه دو انجام نمی شد.
‫پس، فکر می کنی کار کی می تونه باشه؟
‫نکنه...
فراخوانی
ارتباط
اختلال
در ارتباط
‫بلاکم کرد!؟
‫ارتباط از طریق سازه‌های جادویی؟ ‫هنر مخصوص فاوست ها.
‫یکی از همرزمات بیرون اینجاست؟
‫یه لحظه می تونی خفه خون بگیری!؟
اختلال
در ارتباط
‫خودشه!
‫وصل شدم!
‫سنپای! حواست بهش باشه!
‫خب تقریبا تمومه.
‫بله.
‫آکاری...
‫مومو؟
‫عه...چیزی شده منو سان؟
‫کاهن اعظم اورول...
‫پس از صد مخابراتی عبور کرد؟
‫فرستادمت پی ماموریت که شما دوتا رو از هم جدا کنم،
‫ولی شاید زیادی دست کمتون گرفتم.
‫اتفاقیه که افتاده ‫جفتتون رو از بین می برم.
اتصال اختری کتاب مقدس
فراخونی 3:1
و دشمن پیش رو
صدای زنگ را شنید
‫اونا...سنگ جادوی های باستانی رنگارنگ!؟
‫منو چان!؟
‫آکاری فرار کن!
‫کتاب مقدسم.
‫خودت خواستی...
‫منو چان!
‫از سمت کلیسای جامع بود؟
‫سنپای!
‫وایسا مومو!
‫که اینطور....
‫کسی از بیرون تو راه نمی دادن ‫مگه اینکه از قبل تله‌ای براش آماده نکرده بودن.
‫منطقیه.
‫کالبدی به شکل اژدها و دیو احظار شده؟
‫چیکار می کنی مومو....
‫نمی خوای با هم همکاری کنیم؟
‫با اینکه خیلی می ره رو اعصابم این یه بار رو باشه!
‫اونا..
‫دخترای گمشده.....
‫ماده سرخ...
‫احظار اجنبی ها تو پایتخت سلطنتی.
‫افرادی که پشت این قضیه بودن...
‫اینکه با یه رفتار محبت آمیز ساده اینقدر گول خوردم ‫نشون می ده که چقدر راه دارم که باید برم.
‫اصلا به خودت نگیر.
‫بزرگتر که بشی،
‫یاد می گیری چطوری غالب تر باشی و افراد ‫کوچیک تر از خودت رو راحت گول بزنی.
‫تو سن خودت خیلی فرد توانا و با استعدادی هستی،
‫ولی هنوز باید به اندازه‌ی فلیر آگاه و مطیع بشی.
‫این نصیحتتون گوشمو آزار می ده.
‫منو چان!؟ منو چان!
‫می شه بپرسم از این کارا چه هدفی دارید؟
‫چرا شمایی که اعتماد همه رو جلب کردید ‫و تبدیل به کاهن اعظم شدید دست به این کار بزنید؟
‫بگم که چی بشه تو نمی تونی درک بکنی ‫تنها کاری که تو می کنی فقط فقط کشتنه.
‫وقتی به آدمای زیادی کمک می کنی ‫آه و ناله‌های کمک کمکشون تو گوشت وز وز می کنه.
‫کمک.....کمک....چرا کمکم نمی کنی؟ ‫بیشتر تلاش کن....
‫این صدای احمقانه هیچ موقع تنهام نمی ذارن.
‫اونم وقتی که هیچکی نیومد من رو نجات بده.
‫این...حفاظ تقویتی!
‫اینکه از یه زن کهن سال حرف بکشی ‫ممکنه برات زمان بخره تا دوستت از راه برسه.
‫این چیزی بود که فکر می کردی؟
‫خب، زهی خیال باطل.
‫چی داشتم می گفتم؟ ‫آهان، می خوای بدونی چرا دارم این کارار رو می کنم.
‫می دونی، این اواخر دیسک برام آروم قرار نذاشته.
‫هر روز با زور و بلا بلند می شم.
‫حالا که به این سن رسیدم بالاخره می فهمم.
‫من زن مقدسی نیستم.
‫فقط یه آدم معمولیم که وقت و زمانش رو داشتم ‫و به بقیه کمک کردم.
‫خب پس چه ایرادی داره؟
‫به خیلیا کمک کردم ‫نمی شه یکم در اضاش ازشون کمک بگیرم؟
‫من لیاقت این رو دارم که از اندیشه‌ی خالص ‫اون دخترا استفاده کنم تا جوونی خودم رو برگردونم!
‫پس این کاریه که می خوای با اندیشه‌ی خالص آکاری بکنی!؟
‫ولم کنید! من باید منو چان رو...
‫خفه شو ببینم اجنبی!
‫مثل بچه آدم آروم بتمرگ زودی تموم می شه.
‫خب شروع کنید!
‫زمانبدی به موقعه‌ای بود.
‫آزمایشاتم رو دخترای جوون نتیجه‌ای نمی داد.
‫به اشراف اطلاعاتی رو که برای احظار اجنبی ها نیاز داشتن دادم،
‫تا کارایی رو که دارم پیش می برم نادیده بگیرن،
‫ولی کی فکرش رو می کرد که اینطوری به دادم برسه؟
‫ولی بازم اصلا انتظار نداشتم که شاهدخت آشونا بلند شه بیاد.
‫خب، حالا که دیگه اندیشه‌ی خالص زمان رو در اختیار دارم،
‫قصه‌ی ما به سر رسید دیگه نه؟
‫که اینطور...
‫می تونم بفهمم آدمی مثل تو که می ترسه کاسه ‫گدایی پیش بقیه بگیره چجوری می خواد از اندیشه‌ی آکاری استفاده کنه.
‫ولی بازم با مهارت چشمگیرتون تو سازه‌های جادویی،
‫اندیشه‌ی خالص چیزی نیست که بتونید به زور بگیریدش.
‫نه دیگه منو سان... ‫به خاطر همین این سالن رو داریم.
‫فکر کنم می تونم بهت بگم.
‫اونجا در اصل یه جایی بود برای ‫پاک کردن تفکر افراد.
‫پاک کردن تفکر؟
‫جایی برای پاک کردن ذهن و روح افراد.
‫اگه ذهن یه اجنبی رو پاک کنی،
‫تنها چیزی که می مونه اندیشه‌ی خالصه که می تونی ‫هرجوری که بخوای ازش استفاده کنی فهمیدی؟
‫یه قسمت کوچیکی از اون گرد ستاره‌ای که ‫به سر قاره شمالی اومد رو جمع کردیم.
‫حتی اجنبی ها هم نمی تونن در برابر قدرتش مقاومت کنن.
‫آکاری!
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫برای استفاده‌ی موثر از اندیشه‌ی خالص،
‫تو دقیقا چیزی هستی که من برای ‫سوخت سازه‌ی جادوییم نیاز دارم.
‫باهم استفادتون می کنم.
‫من ده سال منتظر بودم تا بزرگ بشی ‫و عنصر اصلی خواسته هام بشی.
‫و از این مطمئنم که بدون یه جنگ درست حسابی ‫تسلیم نمی شی...
‫کالبد سرخ... شکل فرشته هم به خودش گرفته؟
‫با توجه به اینکه کتابت رو گم کردی شاید یکم زیاده روی باشه.
‫ولی، اندکی بهت آسون می گیرم پس پذیراش باش.
قسمت بعد : بازیابی حافظه، روح، تفکر
قسمت بعد
[بازیابی: حافظه، روح، تفکر]