‫تروریستایی که قطار به مقصد گارم رو هدف قرار دادن،
‫انرژی وجودیشون رو قربانی کردن تا ‫به یه سازه‌ی جادویی تبدیل بشن.
‫در ادامش قطار از کنترل خارج شد.
‫من انرژی اختری خودم رو به انرژی آکاری پیوند زدم ‫تا با ساختن یه طلسم بزرگ از یه فاجعه جلو گیری کنم،
‫ولی هنوز نگران اون احساس عجیبیم که تو ‫سفر احساس کردم.
‫که اینطور پس توهم اون لحظه رو حس کردی مومو؟
‫بله حس کردم، می دونم سنپای داری به چی فکر می کنی.
‫فکر می کنی که اون ممه‌الجثه از اندیشه‌ی خالصش ‫استفاده کرده و زمان رو برگردونده.
‫آکاری اندیشه‌ی زمان رو داره با عقل جور در میاد.
‫ما نزدیک بود که به قطار تو ایستگاه ‫بخوریم که یه فاجعه بزرگ درست می کرد.
‫من فکر می کنم که یه بار این اتفاق افتاد.
‫بعدش هم اون دختره‌ی ممه‌الجثه زمان رو برگردوند؟
‫پس یعنی می خوای بگی که می تونه زمان کل دنیا ‫رو به عقب برگردونه؟
‫اینطوری به نظر میاد.
‫چه زمان برای خودش ‫چه زمان دنیا براش فرقی نداره.
‫این دفعه بنا بر دلایلی تصمیم گرفت که کل دنیا رو برگردونه.
‫ولی چرا؟
‫شاید به صورت ناخودآگاه می خواست بقیه ‫مسافرا رو هم نجات بده؟
‫واقعا اینطوری فکر می کنید؟
‫دخترای معمولی این طرز تفکر رو دارن.
‫راستی....
‫اون دختر غیر عادی‌ای که باهاش ‫درگیر شدی چی شد؟
‫منظورت اون شاهزاده‌ی گوزوعه؟
‫واقعا فکر می کردم که می تونم بکشمش،
‫ولی به جاش رد غافلگیرش کردم و گمش کردم.
‫بهتره بهم افتخار کنی!
‫باشه باشه، دختر خوبی بودی.
‫پس مومو تو گارم می بینمت.
‫می گم سنپای؟
‫چیه؟
‫قبلا هم گفتم ولی لطفا مراقب اون دختره‌ی ممه‌الجثه باشید.
‫باشه خودم خوب می دونم.
‫دو روز ا برگزاری مراسم مونده.
‫باید مطمئن بشم که دیگه بیشتر از ‫همینی که کرده از اندیشه‌ی خالصش استفاده نکنه.
‫فعلا.
‫قبلا هم گفتم این چیزی نیست که نگرانشم....
‫اندیشه‌ی خالصی که نامتناسب با فرد اخت شده باشه ‫همیشه نامتعادل می مونه.
‫هرچی ازش بیشتر استفاده بشه بزرگ تر ‫و در نتیجه خطرناک تر می شه.
‫باید مراقب باشم تا...
‫خطاهای انسانی دوباره اتفاق نیفتن.
‫و بعدش...
‫هیچ وقت...
‫کسی مثل من به وجود نیاد.
قسمت 4
پایتخت باستانی گارم
‫نمی دونم دقیقا چه بلایی سرم اومد.
‫تنها چیزی که یادم بود این بود که اسمم منوعه.
‫نه احساسی ناراحتی می کردم نا ترسی داشتم.
‫من فقط اونجا بودم.
‫مثل همیشه استعدادهای پر زرق و برقی دارید..
‫اورول پیرزن.
‫تو هم اصلا عوض نشدی، فلیر.
‫پنهان کاری رو دوست داری.
‫نقش من با تو فرق داره.
‫اینا رو ول کن، باید دنبال نجات یافته ها بگردم.
‫این دختر رو می سپارم به خودت.
‫اینجور کارامربوط به تو نیست؟
‫مگه استاد نشده بودی؟
‫هرزگاهی باید یه ماموریت غیر معمول هم انجام بدی.
‫کی هستی؟
‫من کیم؟
‫راهبی پاکدامن و عادل....و خیلی قوی.
‫اوه؟
‫پس اتصال اختری اذیتت نمی کنه.
‫به عنوان سازه جادویی، چیز نابی هستی.
‫خب...چیکار می خوای بکنی؟
‫اگه درخواستی داری گوش می دم.
‫هیچ چیزی ندارم.
‫آره معلومه.
‫هم جسمی هم روحی خالی کردی.
‫تا وقتی که دارم از این مسیر می رم ازت ‫مراقبت می کنم.
‫اگه تا اون موقع نمردی ‫بعدش هر کاری بخوای می تونی بکنی.
‫اینطوری شد که با اون زن مدتی همسفر شدم.
‫و بعد از چند وقت،
‫فهمیدم که اون زن کسیه که بهش ‫می گن جلاد.
‫اصلا احساس خاصی نسبت به این موضوع نداشتم.
‫بالاخره به قاره‌ی بزرگ نمک رسیدیم.
‫باورت می شه؟
‫می گن یه زمانی اینقدر قاره‌ی بزرگی بوده که ‫ چندین ملیون جمعیت داشته.
‫ولی الان همه چی تبدیل شده به نمک و ‫کم کم تو آب حل می شه و می ره.
‫زیاد طولی نمی کشه تا بالکل از بین بره.
‫ببین.
‫اون شمشیر نمکی.
‫تطتهیر تجسم یافته‌ایه که با هرچی تماس پیدا کنه ‫می تونه به نمک تبدیلش کنه.
‫شمشیری که می تونه دنیا رو نابود کنه.
‫کل دنیا ممکن بود به سرنوشت این قاره محکوم بشن.
‫این کاریه اندیشه‌ی خالص می تونه بکنه ‫که منجرب می شه به خطای انسانی.
‫این همون مصیبتیِ که اجنبی ها با خودشون میارن.
‫به خاطر همین...
‫دلیلی که زادگاه تو هم محو شد ‫هیچ فرقی با این قضیه نداره.
‫اون لحظه حس کردم که اون زن این مسافت طولانی رو تا ‫اینجا سفر کرد که فقط اینو بهم بگه.
‫تا فقط بتونه اون کلمات رو به دختری بگه که ‫به تازگی همه چیزشون و همه‌ی احساساتش رو از دست داده.
‫این آدم....
‫اوایل قرمز تیره و ترسناکی به نظر میومد..
‫تصمیم گرفتم که چیکار می خوام بکنم.
‫اوه؟
‫بگو ببینم.
‫می خوام تو بشم.
‫منظورت رو نمی فهمم.
‫تو می خوای مثل من بشی؟
‫من یه جلاد...آدم بدیم.
‫پس راهبی پاکدامن و عادل و قوی نیستی؟
‫اونقدر خنگی که نمی دونی طعنه چیه؟
‫تو در مقابل اتفاقاتی که برای ‫شهر من هم افتاد وایستادی.
‫منم از چیزی که بهش تبدیل شده متنفرم.
‫به خاطر همین من می خوام مثل تو بشم.
‫اگه تو یه آدم شروری منم می خوام شرور بشم.
‫چرا فقط راهب معمولی نه؟
‫خوب می تونی تبدیل به یه راهب ‫پاکدامن و عادل و قوی بشی.
‫بله.
‫داری مسیر اشتباه رو انتخاب می کنی.
‫هنوزم می تونی نظرت رو عوض کنی.
‫بله.
‫خنگ خدا.
‫می تونم بپرسم اسم شما چیه؟
‫فلیر.
‫نه...
‫استاد صدام کن.
‫بله استاد.
‫من رو به صومعه‌ای در اعماق حرم برد.
‫اونجا خیلی چیزا در موردِ
‫سازه‌های جادویی، مملکتی که بهش می گن ژاپن،
‫و موجودات گناه کاریی که از اونجا میان یاد گرفتم.
‫می گن جامعه‌ی ما زمانی
‫دریا و خشکی ها رو تصرف کرد و سعی داشت ‫بر فراز آسمان ها قدم بر داره.
‫این رفاه با استفاده از اندیشه‌ی خالص ‫اجنبی ها فراهم شد.
‫خودتون می تونید به قدرت نفوذشون پی ببرید ‫از اونجایی که زبون اونا زبون رسمی کشور ماشده.
چهار
خطای
بزرگ
انسانی
‫ولی با اینجال...
‫اون تمدن به دلیل چهار خطای انسانی از بین رفت.
اژدها
شمشیر نمکی
شیطان
دوزخ
‫کٍشتی
سیلوها
ستاره
گرد ستاره
‫نتیجه‌ی اندیشه‌ی خالصی بود که از کنترل خارج شده بود.
‫اجنبی ها هیچ قصدی ندارن که به دنیای خودشون برگردن.
‫و تنها راهی که می شه به اجنبی ها رسیدگی کرد...
‫فقط و فقط کشتنشونه.
‫همچنین یاد گرفتیم که چجوری این موجودات گناهکار ‫رو بکشیم.
‫چرا می کشیم؟
‫به خاطر اینکه ما خود شیطانیم!
‫به خاطر عدالت؟
‫به خاطر
‫بعدی
‫به خاطر ایمان؟ به خاطر خدا؟
‫نه! همچین توجیهی وجود نداره! ‫ما نمی تونیم عادل باشیم!
‫ما افرادی بد خلق و منفور هستیم ‫که از جامعه طرد می شیم.
‫ما همچین افراد شروری هستیم!
‫پس تا آخرین نفر بکشیدشون!
‫تا آخرین دونه‌ی اجنبی ها رو بکشید ‫ چه خوب باشن چه بد.
‫باهاشون از دوستی و محبت صحبت کنید ‫ از هر بازی کثیفی استفاده کنید تا بکشیدشون!
‫تا وقتی که زمان مرگتون فرا برسه...
‫بکشید....
‫به کشتن ادامه بدید!
‫بزنیمشون؟ بکشیمشون؟ بقیه چشون شده!؟
‫بهم دست نزن!
‫از آدمایی که با تفکر کشتن هیچ مشکلی ندارن بدم میاد!
‫یه دختر تازه واردی هست که دوسال از من ‫کوچیکتره همیشه می بینم گریه می کنه.
‫خب؟
‫فکر نمی کنم که دوست داشته باشه کسی رو بکشه
‫فقط هم اون نیست.
‫هیچ کدوم از دخترا نمی خوان.
‫بعیدم نیست.
‫خب؟
‫پس استاد، من رو فقط به اون آدم شرور تبدیل کن.
‫من بیشتر از هرکس دیگه ای اجنبی ها رو می کشم ‫ تا کار دخترای دیگه رو جبران کنم.
‫پس....
‫جبران بقیه؟ تو؟ بکشی؟
‫منو، تو شاید تو سازه‌ی جادویی منحصر به فرد باشی ‫ولی حد اختریت زیر خط معموله.
‫بله.
‫توانایی های فیزیکیت هم پایین تره ‫ولی بهتر از هیچیه.
‫بله.
‫توانایی ذهنی مثل به حفظ کردن و اینا بدک نیست.
‫تقریبا حد وسط.
‫بله.
‫چهرت هم بدک نیست.
‫می تونی با دلبریت چه مرد چه زن رو فریب بدی.
‫یه پله از معمول بالا تر.
‫بله.
‫به طور کلی یکم کمتر از حد معمول.
‫با همچین استعدادی می خوای به یکی ‫مثل من تبدیل بشی؟
‫بله استاد.
‫من نمی خوام دوست داشته باشم ‫می خوام مثل تو باشم.
‫آدم بده‌ای که بیشترین گناهکار رو تو طول تاریخ کشته ‫و پاکدامن و عادل و قویه.
‫که اینطور.
‫به خاطر فراموشیت یه شخصیت ‫شخمی ازت اومده بیرون.
‫پس من هر چیزی که بلدم رو بهت یاد می دم.
‫منظورم همه چیز بود.
‫فهمیدی؟
‫بله.
‫هرچیزی که من هستم رو تو روح توخالی ‫خودت جذب کن،
‫و وقتی روزی همشون توسط خوبختی از ‫بین رفتن و تو بازم تونستی یه جوری زنده بمونی...
‫اونجا موقعه‌ایه که از منم جلو می زنی.
‫بله استاد.
‫جواب خوبی بود.
‫خب اول باید یه کاری برای کنترل اختریت ‫انجام بدیم،
‫به خاطر این می خوام بهت یاد بدم که چجوری ‫استتار اختری انجام بدی.
‫قبل از اون باید یه کاری با موهات بکنی.
‫آدمای زیادی هستن که می تونی با ظاهر ‫گولشون بزنی.
‫بهش می گن حس رو مد بودن.
‫بله، مد..فرمودید.
‫منو، جا نمونی.
‫بعد ازچهارمین روز ‫وارد یه دوره‌ی طولانی طولانی تمرینی شدم.
‫برای جانشین شدن استاد فلیر:
‫اسمم رو گذاشت فلیارت.
‫آره.
‫این قولی بود که به استاد دادم.
‫من باید بیشتر از بقیه اجنبی ها رو بکشم ‫اونم تا جایی که ممکنه.
‫این کار منه.
‫چه خوابی بود!
‫خورشید رفت پایین، خوابالو جان.
‫چی؟ واقعا؟
‫ببین! می تونی ببینیش.
‫این گارم‌عه؟
‫واو!
‫آره اینجا همون سالن مراسمی ‫هست که تو رو می تونیم بفرستیم خونه.
‫اینجا مقصد نهایی ماست.
‫کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
‫Amir_ABG
‫کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
‫Amir_ABG
‫چه شهر خوشگلی!
‫توهم فهمیدی؟....گارم از نظر زیبایی چهارمین شهره.
‫منو چان منو چان! می خوام کل این شهر رو ببینم!
‫با تو می خوام ببینم منو چان!
‫تعداد دوبرابر خوشحالی دوبرابر.
‫باشه، ولی اول یه جایی هست که باید بهش سر بزنم
‫قرار گذاشتیما....بهتره پا حرفت بمونی!
‫باشه باشه.
‫اونجا؟ نکنه قراره بریم تو اون قلعه!؟
‫شرمنده ولی نو!
‫کاخ سلطنتیِ سابق‌عه!
‫منطقه‌ی اشراف‌عه ‫فقط هم توش شوالیه‌ها و اشراف زندگی می کنن.
‫من اونجا کار دارم.
‫این کلیسای جامعه‌ست ‫سرپناه ما فاوست ها.
‫مگه نگفته بودی فاوست ها با اشراف ‫آبشون تو یه جوب نمی ره؟
‫ولی اینقدر نزدیک بهم زندگی می کنن؟
‫یه شهر تاریخیه دیگه ‫جتما شصت تا دلیل براش هست.
‫حالا هرچی، اینجا اون جاییه که اون ‫مراسمه اجرا می شه.
‫او چه خفن!
‫خیلی خوشگله...
‫کم حرف بزن شبیه منگلا شدی آکاری.
‫منو چان بعضی وقتا بد بهم می توپیا.
‫فقط به خاطر رفتارهای منگلی خودته.
‫منو چان، خیلی بدجنسی! من زودی می رم خونه هاااا...
‫ولی واقعا محشره نه؟
‫تا حالا تو کلیسای جامع نبودم ‫چشم نوازه.
‫درخشان، استادانه ‫و حتی با چندین نشان سازه جادویی حکاکی شده.
‫اینقدر خفنه؟
‫دیوار بیرونی رو به عنوان حفاظ تقویت می کنه ‫ولی خودش هم یه حفاظ درونی هم داره.
‫نهایت محکم کاریه.
‫و البته.
‫فقط چند نفر اونقدر مهارت دارن تا...بتونن فعالش کنن.
‫مثلا کاهن اعظم اورول.
‫عه..از تعریفاتون ممنونم منو سان.
‫کاهن اعظم اورول!
‫من رو ببخشید متوجه نشدم.
‫نیازی به رسمی رفتار کردن نیست.
‫خیلی خوشحالم که بالاخره همدیگرو ‫دیدیدم منو سان.
‫خبر آوردن تو قظار به مشکل خوردید...
‫بله ببخشید که نگرانتون کردم.
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫و شما باید....
‫توکیتو آکاری در خدمت شمام!
‫از آشناییت خوشبختم ‫منم اورول هستم.
‫دربارت شنیدم.
‫چقدر باید بهت سخت گذشته باشه که از یه ‫دنیای دیگه اومدی اینجا!
‫نه، واقعا چیز خاصی نیست.
‫دیگه نمی خواد نگران باشی....
‫روند آماده سازی مراسمی که تو ‫باهاش بفرستیم خونه داره طبق برنامه پیش می ره.
‫تقریبا ظهر پس فردا می تونیم اجراش کنیم.
‫بله! از ته اعماقم ممنونم!
‫آکاری! لفظت زشته!
‫خب وقتی مراسم تموم شد ‫منو سان شما می خواید چیکار کنید؟
‫اگه می خوای از مسیر زوار استفاده کنی ‫تا از مرز رد بشی،
‫کلیسا می تونه جوازش رو بهت بده.
‫چی واقعا!؟ خیلی ممنونم!
‫ولی، اگه می خوای در عوضش کاری بکنی ‫یه درخواستی ازت دارم.
‫چه درخواستی؟
‫بهت اون اتفاقی که تو گارم افتاده بود ‫رو گفتم یادت هست؟
‫بله، گفته بودید که یه سری از خانومای ‫جوان گمشدن.
‫دقیقا ...
‫امیدوار بودم تا زمانی که مراسم آماده بشه ‫بتونی یه تحقیقی دربارش بکنی.
‫فکر می کنید من از پس این کار بر میام؟
‫می خوام از یه دیدگاه دیگه تحلیل بشه.
‫اگه چیزی هم پیدا نکردی مشکلی نیست.
‫چشم، اگه دستور شماست کاهن اعظم.
‫ممنونم، روت حساب می کنم منو سان.
‫واو، چه اتاق خوبی!
‫کاهن اعظم برامون پارتی بازی کرده.
‫آکاری؟
‫چیه؟
‫از چیزی ناراحتی؟
‫بله عصبانی هستم.
‫ام...
‫چرا؟
‫قول داده بودیم بریم سر قرار!
‫منو چان گفتی باهم می ریم شهر گردی،
‫ولی رفتی به اون خانوم کاهنیه یه چی ‫دیگه قول دادی!
‫تحقیقات رو منظورته؟ اون...
‫در عوض هم یه چیزی که برای زواراست رو ‫می گیری نه؟
‫معلومه که اون برات بیشتر اهمیت داره.
‫ببین آکاری...
‫می دونم!
‫اون شخص برای تو، فردیه که بهش خیلی اهمیت می دی دیگه نه؟
‫ولی من فقط یه غریبم که زودی ‫هم قراره برم.
‫منظورم همچین چیزی..
‫برو ببینم!
‫می رم دوش بگیرم!
‫پس فردا.....آکاری..
‫اییییی! منو چان باگا!
‫باگای اصلی منم...
‫سنپای؟ صدام زدید؟
‫هم.. یه زنجیره از ناپدید شدن؟
‫یعنی تو این شهر آدم قاچاق می کنن؟
‫ظاهرا نه قبلا دربارش تحقیق کردن.
‫پس مرتدی داره سوخت آماده می کنه ‫تا یه شیطان احظار کنه؟
‫حس این رو می ده که ‫پای یه گناه بزرگ درمیون باشه.
‫ازت می خوام دربارش تحقیق کنی.
‫همم، البته که مشکلی ندارم بهتون کمک کنم.
‫وقتی من دارم رو این کار می کنم ‫سنپای شما چیکار می کنید؟
‫ام....خب...
‫آکاری و من...گردش...
‫همینو بگو!
‫نمی تونید یه جفت ممه بلااستفاده رو ‫با خودتون بردارید ببرید سر ماموریت!
‫اممم آره دیگه خوشحالم که درک می کنی...
‫مومو...
‫من سنپای رو اینقدر دوست دارم که ‫برای سنپای هرکاری می کنم.
‫ممنونم مومو.
‫زودی قال این قضیه رو می کنم ‫بشین نگاه کن!
‫عه مومو!
‫جواهرای قرمزی که به تروریستا ‫گفتن برن بالا...
‫احتمالا آدمای خبره‌ای پشت قضیه بودن.
‫تروریست ها گفتن تا وقتی که ‫به گارم برسن می تونن فرار کنن.
‫اگه همدستی تو گارم داشته باشن ‫به احتمال زیاد اون همونجاییه که سنگ قرمزا میان.
‫و اون شخص ممکنه یکی از اشراف این شهر باشه...
‫مگه نه؟
‫خوشحالم که زود گرفتی ‫مواظب خودت باش.
‫چشم، اطاعت امر سنپای!
‫همیشه کارام رو می ندازم رو دوشش.
‫آکاری...
‫لباس چی می گه؟
‫ببخشید منو چان!
‫می دونم که کارت به عنوان یه راهب برات چقدر اهمیت داره ‫من خودخواهی کردم.
‫واقعا، ببخشید، خودم تنهایی می رم شهر رو می گردم.
‫منو چان سر کارت موفق باشی.
‫مگه نگفتی تعداد دو برابر فان دو برابر؟
‫که البته اگه خودت می خوای تنهایی بری مشکلی نیست.
‫نه اصلا نمی خوام! می خوام با منو چان برم!
‫حتماِ حتما!
‫منو چان!
‫باشه باشه فهمیدم فهمیدم.
‫فهمیدم دیگه ....حالا ولم کن آکاری.
‫آکاری حولت.
‫فلیارت....
‫دختره الان پتانسیلش رو داره...
‫موافق نیستی فلیر؟
‫آی کمر دوباره گرفت.
قسمت بعد
خداحافظ
‫قسمت بعد خداحافظ.