‫بعضی وقتا افراد دنیاهای دیگه ‫به این دنیا میان.
‫به نام گشمده‌ها شناخته می شن، و ویژگی بارزشون،
‫مهارت‌های قدرتمندی که توان ‫نابود سازی کل این دنیا رو داره،
‫بهش می گن اندیشه‌ی خالص
‫وظیفه‌ی من، قبل از اینکه ‫آسیبی جبران ناپذیر به این دنیا بزنن، نابودشون کنم.
‫من راهبی پاک‌دامن، عادل و قوی...
‫و به همون اندازه سلاخی جهت نابود سازی گمشده‌ها.
‫با اطلاعاتی که مومو داد ‫طرف باید تو اون ساختمون باشه.
‫به شدت محافظت می شه.
‫می تونم از سر راه برشون دارم ‫ولی تا جای ممکن می خوام سر صدایی درست نشه.
‫این لباس هم خیلی کمک می کنه.
‫کتاب مقدسم رو هم می تونم قایم کنم ‫آفرین مومو.
‫فکر می کردم اینطوری بشه،
‫به خاطر همین با عشق به سنپای ‫تک تک تار و پوداش رو به هم دوختم.
‫ولی یکم زیادی روش کار کرده.
‫اینجا خوبه.
‫فراخوانی
‫ریسمان
‫اون آخرین گمشده‌ست.
‫هدفی که باید امشب کلکش رو بکنم.
‫قسمت دو
‫گمشده
‫تو همون دختری هستی که از یه دنیای دیگه اومدی؟
‫اوه، بله!
‫که اینطور...
‫خداروشکر ‫از کدوم مدرسه و کدوم پایه و کدوم کلاسی؟
‫دبیرستان نیشیبوری، کلاس 1-3 ‫آکاری توکیتو هستم.
‫با توجه به جوابی که داد، بدون شک این دختر هدفمه.
‫آکاری فهمیدم، من منوام ‫یکی از فاوست ها و کلاس اولم.
‫فاوست؟
‫نمی تونیم دیده بشیم.
‫بیا داخل.
‫بیا از اینجا فرار کنیم، آکاری.
‫ام....چی؟
‫گوش کن، آکاری...
‫از اون یکی درباره‌ت شنیدم.
‫کس دیگه‌ای هم هست؟
‫همون روزی که تو احظار شدی ‫یه پسره هم از ژاپن احظار شد.
‫اون فهمید که اشراف همونایی که تو رو احظار کردن ‫چه نقشه‌ای دارن، به خاطر همین فرار کرد.
‫به کلیسای من پناه آورد، ‫ولی اونقدر صدمه دیده بود که نتونستم نجاتش بدم.
‫چی؟
‫ولی قبل از اینکه بمیره درباره‌ی تو بهم گفت.
‫به خاطر همین حداقل می خوام تو رو نجات بدم!
‫می دونم داستانش حفره زیاد داره ‫ولی نمی تونم بذارم زیاد بهش فکر بکنه.
‫گفتن یه جور قدرتی داری دیگه نه؟
‫اوهوم...
‫ظاهرا قدرتیِ که می تونه مردم رو درمان کنه.
‫اشراف می خوان ازش سوءاستفاده کنن.
‫حتی با اینکه قدرت درمانیه، ‫بازم یه راهی براش پیدا می کنن.
‫به همین دلیل همین الان باید فرار کنیم!
‫من طرف توام آکارین.
‫باشه، حرفات رو باور می کنم.
‫گفتن یه جور قدرتی داری دیگه نه؟
‫اوهوم...
‫ظاهرا قدرتیِ که مردم رو درمان می کنه.
‫به نظر قدرتش از اون خطرناکاش نیست.
‫الان فرصت خوبیه تا ‫زمانی که حواسش حمع نیست.
‫عه، منو چان؟
‫اندیشه‌ی خالص[زمان]
‫فراخوانی [سیر زمانی]
‫آخ...آخ
‫فکر کنم پام رفت رو یه چی.
‫عه مینو چان!
‫زخمش ناپدید شد!؟
‫ببخشید دست‌و‌پا چلفتیم.
‫درمانش کرد؟ نه فقط مسئله‌ی زخمش نیست
‫باید سریعا بریم بیرون نه؟
‫فقظ زخمش نه رد خون هم ناپدید شد.
‫چی شد؟ این قدرت چیه؟
‫نکنه....اندیشه‌ی خالصِ زمان؟
‫منو چان؟
‫مومو!
‫بله؟
‫گمشده رو با خودم فراری می دم!
‫منظورت چیه سنپای؟ مگه نمی خواستی بکشیش؟
‫بعدا برات توضیح می دم ‫برو حواس نگهبانای ظلع شرقی رو پرت کن.
‫دریافت شد.
‫حس بدی بهش دارم.
‫سلام علیکم اشرافی های مغز فندقی ‫متجاوز مشکوک هستم!
‫متجاوز! بگیریدش!
‫باید بدوییم آکاری!
‫چی کاری می خوای بکنی منو چان؟
‫عه عه !؟
‫منو چان!؟
‫اندیشه‌ی خالصش نمی ذاره بمیره؟
‫بله با امکانات موجود نمی تونم از بین ببرمش.
‫و مطمئنی که قدرتش درمان نیست و ‫ سیر زمانه؟
‫یقینا.
‫اندیشه‌ی نادری که با روحش آمیخته شده ‫بدون شک اندیشه‌ی زمانه
‫این مشکل به وجود میاره.
‫تمام اندیشه ها رو می شه نابود کرد، ولی زمان...
‫بله.
‫الان فقط از طریق بازگشت زمان می تونه بازیابیش کنه ‫کی می دونه اگه قوی تر بشه چقدر پیشرفته تر می شه؟
‫هر چی بیشتر از اندیشه‌ی خالص استفاده کنیم،
‫مغز رو فرسوده می کنه و قبل از اینکه ‫کنترلش کنی از کنترل خارج می شه.
‫اگه اندیشه‌ی خالصش قوی تر بشه ‫و از کنترل خارج بشه...
‫شمشیر نمکی که قاره غربی را در دریا ذوب کرد.
‫هیاهویی که جنوبی ترین مجمع الجزایر را بلعید.
‫انبار گاهی که کنترل مرز وحشی در شرق رو بدست گرفت.
‫ستاره هاسک که مرکز قاره شمالی رو تراشید و اون رو شناور کرد
‫قدرت او می تونه فاجعه‌ی بدتری از چهار خطای بزرگ انسانی ‫به وجود بیاره.
‫چیکار باید بکنم؟
‫نگران نباش.
‫اون اجنبی رو بیار جایی که من هستم.
‫چی؟ به گارم؟
‫ما اینجا....
‫به سالن مراسمی داریم که هر اجنبی ای رو نابود می کنه.
‫ولی فقط در مواقعی می تونیم ازش استفاده کنیم ‫که چاره‌ی دیگه‌ای نداشته باشیم.
‫متاسفانه، از وجودش خبر نداشتم.
‫استادت فلیر هیچ موقع به قدرت من اتکا نکرد ‫به خاطر همین فکر می کنم بهت نگفته .
‫اجنبی رو بیار پیش من.
‫سه روز زمان می بره تا سالن رو آماده کنم ‫تا اون موقع رسیده باشید.
‫اطاعت امر.
‫کاهن اعظم از عمق توجه و خرد شما ‫سپاس گزارم.
‫هنوز کاری نکردم.
‫اخیراً یک سری از زنان جوان در اینجا در گارم ناپدید شدن
‫بدم میاد که حتی نمی تونم افرادی رو که نزدیکمن نجات بدن.
‫من و ببین پیشت غر زدم، ببخشید.
‫وقتی اومدی گارم بیا قشنگ حرف بزنیم، منو سان.
‫آکاری بلند شو!
‫وای!
‫ممنونم منو چان!
‫ایتاداکیماس!
‫اوه اینجا هم از چاپستیک استفاده می کنید.
‫آکاری داری می خوری گوش کن.
‫اشراف حتما میان دنبالت.
‫این کلیسا دیگه برات امن نیست.
‫راست می گی، این کلیسا رو یه فوت بکنی باد می بره.
‫داشتم می گفتم،
‫گمشده‌هایی مثل تو یه مهارت ویژه دارن ‫به اسم اندیشه‌ی خالص،
‫این چیزیه که اشراف دنبالشن.
‫این رولت تخم مرغی ها خوشمزن ‫می تونم یکی دیگه بخورم؟
‫یکی دیگه نداریم!
‫گوش کن آکاری.
‫حتی از بدن گمشده ها می شه ‫به عنوان پایه‌ی سازه‌های جادویی استفاده کرد.
‫اگه حتی بمیری و بیافتی دست اونا ‫بازم خیلی بد می شه!
‫چی؟ واقعا؟ مامانم اینا.
‫نه!؟ به خاطر همین داشتم فکر می کردم نقل مکان کنیم.
‫قراره به پایتخت باستانی گارم، جایی ‫که کلیسای جامع هست بریم.
‫اوه مسافرت!
‫منو چان و من ‫یه فرار ماجراجویانه رو باهم در پیش داریم!
‫چه احساسات خاصی بین این دو در طول سفر طولانی آنها ایجاد خواهد شد؟
‫الکی داری برای خودت بزرگش می کنی ‫ولی یه سفر نیم روزه با یکم مسیر ریلی بیشتر نیست.
‫چی؟ عاشقیش کو؟
‫به خاطر این ناراحت شدی؟
‫به هر حال،
‫یه سالن داخل کلیسای جامع هست ‫که می شه باهاش افراد رو به دنیای خودشون برگردوند!
‫یعنی من....برمی گردم ژاپن؟
‫دقیقا همین طوره.
‫با کاهن اعظم گارم صحبت کردم ‫می تونی زودی برگردی خونت.
‫که اینطور!
‫آره!
‫ولی...
‫چی شده؟
‫نمی دونم ‫ولی یهو خیلی احساس ناراحتی کردم.
‫وقتی اولین بار مینو چان دیدمت،
‫اولش ترسیده بودم،
‫ولی بعد خیلی ...خیلی خوشحالم کرد.
‫چی؟
‫خودم هم دقیقا نمی دونم برای چی ‫ولی یه جورایی این حس رو بهم می‌ده که....
‫ملاقاتمون از خیلی وقت پیش رقم خورده.
‫لحظه‌ای که منتظرش بودم بالاخره رسید.
‫عه چی؟ من چم شده؟
‫حتما فکر می کنی این دیگه کیه.
‫ولی منو چان، من خوشحالم که وارد این دنیا شدم.
‫به خاطر اینکه خیلی خوشحالم که تونستم ‫باهات آشنا بشم.
‫می دونی چیه؟
‫مطمئنم این همون سرنوشتیه که می گن.
‫وقتی اینطوری می گی ‫خیلی باعث خوشحالیمه.
‫چند روز طول می کشه تا آماده‌سازی مراسم رو انجام بدن ‫پس می تونیم یکم بیشتر با هم وقت بگذرونیم.
‫امیدوارم بتونیم دوستای خوبی باشیم، آکاری.
‫اوهوم! منم همینطور، منو چان!
کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
Amir_ABG
کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
Amir_ABG
‫اینم گزارش.
‫به طور رسمی پادشاه گریساریکا رو به جرم ‫ارتداد محکوم کردن.
‫امروز ظهر شروع می کنن.
‫که اینطور.
‫این عرصه رو برای اشراف تنگ تر می کنه.
‫که به نفع ماست.
‫به جز اون،
‫دیدم صبحانه‌ای که مومو برای سنپای آماده کرده بود ‫اون خانوم عظیم‌الممه خورده شد عصبانیم کرد.
‫کسی نخواست درباره‌ش نظر بدی.
‫بذار خودم سریع کار اون دختره رو تموم می کنم!
‫شاید یه حمله‌ی مستقیم کارساز نباشه ‫ولی می شه مسمومش کرد و به مرور زمان...
‫نه.
‫ممکنه مغزش رو از بین ببره.
‫اونجور حمله به کسی که اندیشه‌خالص داره ‫گناهه.
‫اندیشه‌ی خالص به اندازه‌ی کافی خودش بی ثبات هست.
‫اگه از کنترل خارج بشه خطرش بیشتره.
‫می دونم ولی...
‫احیای خودش از طریق سیر زمانی ‫ کافیه تا اندیشه‌ی خالصش تبدیل به خطر بزرگتری بشه.
‫به خاطر همین از راهایی که نتیجه‌ی خوبی ندارن ‫نمی تونیم بکشیمش.
‫فهمیدی؟
‫باشه.
‫خب، کاری که گفتم انجام دادی؟
‫اول، لباس و وسایل رو اینجا جمع کردم.
‫اینم بلیط قطار
‫ممنو...
‫مومو؟
‫مگه بهت نگفتم باید اینجا بمونی و تو محاکمه شرکت کنی؟
‫بمیرم هم اینکار رو نمی کنم!
‫اگه اتفاقی افتاد، بهتره که آکاری به وجود تو پی نبره.
‫می فهمی؟
‫اگه منظورت اینه که اون دختره رو با سنپای تنها بذارم،
‫ترجیح می دم خودم کار شاه گریساریکا رو زودتر تموم کنم ‫که دادگاه زود تر تموم بشه و بهتون برسم!
‫ببین مومو
‫اون دختره خطرناکه!
‫غریزم مثل یه صدای آژیر تو سرم ‫داد می زنه که شما دوتا رو با هم تنها نذارم.
‫خود می دونم که اون دختر چقدر می تو...
‫اصلا نمی دونی!
‫سنپای قبلا مجبور نبودی وقت زیادی رو با هدف بگذرونی...
‫داری درست می گی ولی
‫من فکر می کنم سنپای مناسب همچین کاری نیستی.
‫به خاطر همین می خوام جاتون رو با من عوض کنید!
‫از الان همش رو بسپرید به مو..
‫نمی شه.
‫چرا آخه!؟
‫چرا...؟
‫کشتن کسی که نه جرمی یا گناهی مرتکب نشده باشه،
‫وه یه آدم معمولی و مهربونیه...
‫اون کار منه.
‫پس اینکار رو می کنیم.
‫من از دور دنبالتون میام که اون ‫دختره‌ی عظیم‌الممه متوجه نشه.
‫مومو!
‫تحت هر شرایطی میام!
‫باشه بابا...
‫فقط حواست باشه باهاش روبرو نشی.
‫واقعا، زیادی در این باره نگرانی، مومو.
‫من فقط قراره چند روز با آکاری باشم.
‫گاردم رو پایین نمیارم.
‫اصلا هم نگران این نیستم که گاردتون رو پایین بیارین.
‫عه منو چان! خوش اومدی!
‫منو چان ؟
‫ببخشید منتظر موندی آکاری.
‫رفتم یکم برات لباس گرفتم.
‫تو قلعه خیلی شلوغ شده به خاطر همین ‫نگهبانا کمتر شدن.
‫به محض اینکه لباست رو عوض کردی راه می افتیم.
‫باشه!
‫واو!
‫وقتی گفتی ایستگاه قطار ‫تصوری که داشتم مال ژاپن بود،
‫ولی این از چیزی که فکر می کردم بهتره!
‫انگار توریستم!
‫خوشحالم که خوشحال شدی.
‫خیلی قشنگن ‫چی هستن؟
‫ذرات نور اختری.
‫قطار های این دنیا با قدرت اختری حرکت می کنه.
‫اختری؟
‫آره.
‫اختر، نیروی محرک.
‫اختر
‫این پایه و اساس تمدن جهان ماست.
‫و از روح مردم هم تامین می شه،
‫اما منابع بزرگتری مثل رگه های خاکی و رگه های بهشتی وجود دارن.
‫همچین قدرت سازه‌های جادویی‌عه.
‫سازه‌ی جادویی
‫سازه‌جادویی؟ ‫مثل جادو؟
‫یکم فرق دارن.
‫سازه‌جادویی یه نوع تکنولوژیه ‫ که برای کنترل شکل دادن به اختره.
‫یعنی هرکی می تونه ازش استفاده کنه؟
‫رو کاغذ آره.
‫ولی به سلاح و آموزش ها ویژه نیاز داری ‫و مهم تر از همشون استعداد.
‫از لحاظ آماری افراد بیشتری هستن که نمی تونن ازش استفاده کنن.
‫آکاری، قابلیت استفاده‌ت از سازه‌های جادویی بدون ‫ابزار یا تمرین، یه جورایی نخبه محسوب می شی.
‫نخبه؟ من شکفت انگیز، نخبه!؟
‫زیاد پر رو نشو.
‫گوش کن آکاری...
‫سازه‌های جادویی ‫رو اینقدر سبک نگیر.
‫بعضی ها الان دنبالتن. ‫از هرکاری که باعث جلب توجه بشه باید دوری کنی.
‫باشه، فهمیدم منو سنسی.
‫یه چی می خرم که تو راه بخوریم.
‫یه ناهار تو جعبه‌یا همچین چیزی خیلی خوب می شه.
‫اونقدر پول لا موجود.
‫پیش!
‫ماما!
‫ماما!؟
‫گمشدی؟
‫حالت خوبه؟
‫اوهوم.
‫چه دختر خوبی! خیلی وقی ای ! گریه نکنیا!
‫عه دستت زخم شده.
‫بذار ببینم...
‫اینم بقیه پولتون.
‫ممنونم.
‫شوالیه‌های سلطنتی؟
‫اومدن دنبال آکاری؟
‫نه، احتمالا اینطوری نیست.
‫انگار دارن دنبال یه چی می گردن ‫ولی فوری فوتی نیست.
‫باید دور از توجه باشیم ‫تا وقتی که برن...
‫حالا درد می کنه درد می کنه...
‫آکاری!
‫اگه الان از سازه‌ی‌جادویی استفاده کنه ‫توجهشون رو جلب می کنه!
‫فراخوانی
‫حباب
‫این چیه!؟
‫کی اینکار رو کرد؟
‫شوخیه؟
‫وای
‫چه خوشگله!
‫بگیر ببینم!
‫منو چان چرا می زنی؟
‫بهت گفته بودم که توجه‌ای به خودت جلب نکنی!
‫چی؟
‫مشکلی نیست این حبابا تمام ‫توجه ها رو به خودشون جلب کردن.
‫به خاطر تو مجبور شدم اینا رو درست کنم!
‫چی!؟ این کار توعه؟
‫نباید با سازه‌جادویی توجه مردم رو جلب کنی!
‫گمشو ببینم!
‫می گم
‫اونه چان این کار شماست؟ محشره!
‫اونقدرا هم کار خفنی نیست.
‫از نشان رو این سکه استفاده می کنی ‫یه کار ابتدایه.
‫اوه، ولی می تونم تا مسیری حبابا رو حرکت بدم،
‫به خاطر این شاید یکم خفن باشه.
‫خیلی خفنه!
‫واقعا ؟
‫ببخشید که براتون زحمت درست کردم.
‫نه اصلا زحمتی نبود!
‫خب بریم دیگه.
‫بای بای!
‫اوهوم، بای بای!
‫تا بعد!
‫فکر کنم اونا هم دارن می رن گارم.
‫ما هم بریم سوار بشیم.
‫چیه؟
‫هم هم...هیچی.
‫فقط فکر می کردم داشتی جلو بچه خودنمایی ‫می کردی یکم ناز بود.
‫خودنمایی نمی کردم....
‫نمی خواد خجالت بکشی!
‫همین طوری ادامه بده پشیمون می شی.
‫وای وای ببخشید.
‫اون دختره‌ی عظیم‌الممه.... ‫با سنپای خیلی خودمونی شده!
‫اون ....
‫شاهدخت آشوما!
‫شما چرا اینجایید؟
‫معملومه، اومدیم به دنبال شما سرورم.
‫چجور می تونید تو همچین زمانی که شاه در حال محاکمه‌ست ‫از اینجا برید!؟
‫پدرم پدرمه، منم منم.
‫ولی فکر نمی کردم اینقدر زود لو برم.
‫برو بابا... فکر کردی با همچین لباسی لو نمی ری؟
‫منطق شاهدخت ساما تو یه سطح دیگه‌ست....
‫خب بیاید برگردیم.
‫راستی، نظرتون راجب این حبابا چیه؟
‫احتمالا یه شوخیه.
‫سازه‌ی جادویی بی خطریه.
‫شوخی گفتی؟
‫کجا می رید؟
‫دارم می رم گارم، به خاطر همین اینجام.
‫پس ما هم همراهیتون می کنیم!
‫واو، خیلی خوبه.
‫حس اینو می ده که واقعا داریم می ریم سفر!
‫هیجان انگیز نیست منو چان!؟
‫آره هست.
‫از سفرت تا می تونی لذت ببر آکاری.
‫به خاطر اینکه وقتی این سفر تموم بشه...
‫...زندگی تو هم به پایان می رسه.
قسمت بعد
‫‫گناه [کبیره]
‫قسمت بعد: گناه کبیره