‫هی یه رویایی رو می بینم،
‫همیشه تو ژاپن، تو یه کلاسیه که تاحالا توش نبودم.
‫با همه‌ آدمای اونجا دوستم...
‫و...
‫یکی از اونا بهترین دوستمه.
‫این رویاییه که هر چند وقت یه بار می بینم.
کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
Amir_ABG
‫چــ...چی!؟
‫چی شد..
‫چی؟ چی؟
‫چی...
‫نکنه، این ....
‫همون جاییه که تو یه دنیای دیگه احظار می شی!؟
‫اتصال اختری-گوی شیشه‌ای، فراخوانی نشان[آنالیز کالبد اختری]
‫همونه دیگه نه؟ آره دیگه !
‫ایول!
‫دیگه اون عوضیایی که بهم
‫می گفتن آشغال‌گوشت وجود ندارن!
‫موتوئو میتسکی، هفده ساله!
‫تو این دنیا یه مسیر جدید رو ‫پیش می گیرم!
‫ایول!
‫فهمیدم، انرژی خالصی که این موجود حمل می کنه....
‫سه دو......
‫چتونه یهو!؟ چرا انداختینم بیرون!؟
این چه وضعشه!؟
‫حاجی بیخیال...
‫حداقل بهم یکم پول می دادن...
‫گشنه‌مه.
‫آره دیگه نتونستم صبحونم رو تموم کنم.
‫باید برم کیف قاپی....
‫نه، اگه بگیرنم زنگ می زنن خانواده....
‫عقلمم از دست دادم، از خدامه زنگ بزنن.
‫نمی دونم راهی برای برگشت هست یا نه...
‫احتمالا نمی تونم دیگه....
‫هی تو.
‫عه...می شنوی؟
‫الو صدا میاد؟ دارم با تو حرف می زنم جوانک!
‫ببخشید نمی خواستم بترسونمت.
‫تو گمشده‌ای دیگه نه؟
‫گمشده؟
‫آره، از یه دنیای دیگه اومدی؟
‫چی؟
‫اون لباس رو هرکی ببینه می فهمه.
‫
‫کلاغه خبر رسونده مشکل مالی داری.
‫ام....بله...
‫پس دیگه نمی خواد نگران باشی!
‫من منو ام.
‫من راهبی پاکدامن، عادل و قوی‌ای هستم.
‫می گی راهب...منظورت مذهبی چیزیه؟
‫آره.
‫کلیسا سر پناه دادن به گمشده ها رو وظیفه‌ی ‫خودش می دونه.
‫اگه کمک می خوایم بسپارش به آبجیت.
‫واقعا؟ پس یه کم پول...
‫شتر در خواب بیند پنبه دانه، مردک بی کار.
‫کسی که کار نمی کنه، همون بهتر که چیزی نخوره.
‫اگه پول می خوای، یه کار پیدا می کنی و جون می کنی.
‫ولی، الان گفتی بسپارمش به خودت.
‫کلیسام خودش به زور سرپاست، حالا دیگه کوچیک تراش ‫بماند.
‫ولی حداقل می تونیم یه جا خواب بهت بدیم.
‫خوش اومدید.
‫ولی واقعا، اصلا فکرش رو نمی کردم یه دنیای ‫دیگه هم وجود داشته باشه.
‫ارباب‌شیاطین و از این داستانا هم دارید؟
‫معلومه که همچین چیزی نداریم.
‫که اینطور! الان گرفتم.
‫این همونجاییِ که از دانش دنیای خودم استفاده می کنم ‫تا اسمم را در این دنیا جاودانه کنم.
‫چی می دونم.....
‫مایونز خوبه؟
‫آهان مایونز، آره خیلی خوشمزه‌ست.
‫می دونی؟
‫خیلی وقته همین طوری پشت سر هم ‫گمشده‌ها یکی یکی از یه دنیای دیگه میان،
‫وخیلی از دانشاشون رو به ما منتقل کردن.
‫به خاطر همین...ببین.
‫محراب اختری
‫پست‌خانه
‫عه..این چی می گه؟
‫گمشده‌ها همیشه از ژاپن میان.
‫به مرور زمان، فرهنگ و زبان ژاپن تو این دنیا جا خوش کرد.
‫حالا که گفتی فهمیدم تمام این مدت داشتیم ‫ژاپنی حرف می زدیم و اصلا متوجه نشدم.
‫چی؟ تا الان ؟
‫بیخیال.
‫اینا رو ولش،
‫می تونی بهم بگی وقتی احظار شدی چی شد؟
‫با توجه به چیزایی که گفتی،
‫اونی که تو رو احظار کرد ‫پادشاه این مملکت گریساریکا بود.
‫احظار کردن افراد از یه دنیای دیگه حرامه ‫ولی بازم اون اشراف خود‌خواه....
‫اشراف؟
‫آره چی می گفتن...
‫مردم این دنیا به سه طبقه تقسیم می شن.
‫طبقه‌ی سوم عوام؛
‫مردم معمولی‌ای هستن که نود در صد جامعه رو تشکیل می دن.
‫طبقه‌ی دوم اشرافن؛
‫مسئولین دولت.
‫شوالیه‌ و سلطنتی و از این تیر و قماشا...
‫...مثلا پادشاه گریساکا.
‫شاه طبقه‌ی دومه؟
‫آره.
‫طبقه‌ی اول هم فاوست؛ افراد کلیسا
‫فاوست:فردی نیمه افسانه ای ‫ که برای چندین سال ‫خوشی روح خود را ‫به شیطان می فروشد ‫ولی فکر کنم اینجا ‫به جای شیطان ‫خدا منظورشه ‫O7
‫مثل من، به خدا خدمت می کنن.
‫همچین مسئول هر نجیب‌زاده‌ای هستیم که ‫مرتکب گناه می شه.
‫پس شاه رو دستگیر می کنید؟
‫به مافوقم گزارش می دم.
‫منم سرم با افرادی مثل تو شلوغه: ‫بی پول، بی خانمان، کف جامعه.
‫حالا فهمیدم.
‫حالا که امثال من مسئولیتشون با توعه،
‫پس خودت تو فاوست هم دیواری کوتاه تر از تو نیست.
‫دهنت و ببند، می خوای همینجا ولت کنم برم؟
‫وای منو ساما، شما چه قلب پاک و خالصی دارید!
‫لطفا من را در سایه‌ی عفو خود قرار بدین!
‫اگه می فهمی که دیگه مشکلی نداریم.
‫منو می بینی، تو این دنیا هم شانس نیاوردم و ‫کف جامعه‌م.
‫ظاهرا، قدرتی هم ندارم.
‫خودشون بعد از این که احظارم کردن بهم گفتن.
‫از یه توپ شیشه‌ای استفاده کردن و گفتن قدرتم جفت پوچه.
‫پوچ؟
‫این تن بمیره مطمئنم اون یکی از اون قدرت گولاخا داشت.
‫اون یکی؟
‫آره.
‫می خواستن بندازنم بیرون ‫منم از دستشون فرار کردم،
‫اتفاقی دیدمش.
‫انگار یکی دیگه مثل من، احظار کردن.
‫نمی تونستم خوب قیافه‌ش روببینم ‫ولی از دور هم کمالاتش مشخص بود.
‫آره سینه‌ بزرگا مالین.
‫انتقال
‫واقعا....دریافت شد سنپای.
‫نمی خواد حالا دپرس بشی مطمئنم یه قدرت ‫خفنی داری.
‫نه بابا...نمی خواد الکی خوشحالم کنی.
‫هیچ قدرتی نداشتن تنظیمات کارخونمه.
‫برا دلخوشیت نگفتم.
‫گمشده‌ها همیشه یه جور قدرتی دارن.
‫تا جایی که من می دونم، هیچ استثنائی نداره.
‫اندیشه‌ی خالص
‫اسمیه که ما برای قدرت آدم‌های دنیای دیگه گذاشتیم.
‫اندیشه‌ی خالص....
‫آره.
‫تو هم صد در صد یه جور قدرتی داری.
‫خدایی؟
‫خدایی.
‫خب دیگه رسیدیم.
‫این کلیسای منه.
‫...خدایی؟
‫...خدایی
‫بیخیال حاجی از هر طرف نگاه ‫می کنی یه طوریه.
‫پول کافی نداریم ‫نمی تونیم هم کسی رو استخدام کنیم حواسش به اینجا باشه.
‫ولی اگه قدرتات نابی از آب دربیان ‫می تونیم از این وضعیت نجات پیدا کنیم.
‫نکنه فقط به خاطر همین کمکم کردی؟
‫نه بابا!
‫بگو چرا زیادی مهربون بودی.
‫حالا بیا بفهمیم قدرتت چیه.
‫تسلیم نشو دیگه...باشه؟
‫نمی تونی خرم کنی.
‫فقط انجام بده.
‫ضمیر ناخود آگاهت رو به قدرت درونیت وصل کن.
‫اینو بلند بگو:
‫اتصال اختری.
‫خوبه، حالا بذار قدرتت جریان پیدا کنه.
‫اندیشه‌ی خالص ‫پوچ
‫احظار
‫پوچی
‫غیبش زد....؟
‫فوق‌العاده‌ست....
‫هوی سرش رو بگیر اون ور!
‫سمت تو نمی گیرم که!
‫ولی واقعا خفنه.
‫فکر نمی کردم از این قدرتا هم داشته باشم...
‫آهان الان فهمیدم!
‫قدرتت پوچ نیست ‫قدرتت پوچی میاره.
‫پس اینطوری بود....
‫پوچی...
‫قدرتی که همه چی رو از بین می بره.
‫فهمیدم.
‫هرچیزی هم که سر راهم باشه می تونم از بین ‫ببرمش!
‫خیلی ایول دارم که!
‫خیله خب منو!
‫بهم یاد بده که با این قدرت چیکار
‫چی...؟
همچین چزی ممکن نیست
‫اگه بتونم همه چی رو پاک کنم می تونم این دنیا رو اونطوری که می خوام تغییر بدم
‫جای تعجبه که اون نکشتت.
‫گمشده‌ای دیگه.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫تقصیر تو نبود.
‫تو هیچ کاری نکردی که لایق مرگ باشی.
‫من مجرمیم که تو رو کشته ‫و تو فقط قربانی هستی.
‫ولی می دونی...
‫گمشده‌ها آسیب های زیادی برای این دنیا آوردن.
‫من راهبی پاک‌دامن، عادل و قوی...
‫و همچنین جلادی برای گمشده‌ها.
‫هرزگاهی یه رویایی می بینم.
‫همیشه تو یه مدرسه تو ژاپنه که هیچ وقت اونجا نبودم.
‫با همشون دوستم،
‫و یکیشون...
‫بهترین دوستمه.
‫هرز گاهی یه رویایی رو می بینم.
‫با زندگی کسالت بار خودم فرق داره، ‫تو یه دنیای دور با یه شخص مهمی آشنا می شم.
‫اینجا...همون رویامه؟
‫قسمـــت
اول
‫سلاخ
‫که اینطور.
‫پس دو نفر از یه دنیای دیگه به اینجا اومدن.
‫قطعا شاه گریساریما با اینکارش ‫از خط قرمز عبور کرده.
‫به محض این که تاییده‌ی این اطلاعات ‫به دستم برسه، به قلعه نفوذ می کنم.
‫برا تو هم کارا سخت شد منو سان.
‫نه، کارم اینه.
‫وقتی کارت تموم شد به فکر یکم استراحت باش.
‫این اولین بارت می شه که بعد از ده سال به وطنت بر می گردی نه ؟
‫کاهن اعظم اورول، یعنی شما اون موقع رو یادتونه ؟
‫چجوری می تونم فراموش کنم؟
‫وقتی اون اجنبی از کنترل خارج شد،
‫می تونست به فاجعه‌ی مساوی با چهار خطای بزرگ ‫انسانی منجرب بشه.
‫ولی حداقل تو تنها نجات یافته رو تونستم نجات بدم.
‫بله، واقعا ازتون ممنونم.
‫به خاطر اینکه گذاشتید راهب بشم.
‫باید از اربابت فلیر تشکر کنی.
‫بالاخره اون تمرینت داده.
‫بله.
‫منو سان...
‫امیدوارم یه روز بتونیم بشینیم یه دل سیر صحبت کنیم.
‫باعت افتخاره.
‫اگه فرصتش پیش اومد حتما.
‫پس به امید دیدار.
‫با اجازه‌تون.
‫ببخشید...
‫چرا این...
‫نه، اینو نمی خواستم...دنیا سفید شده..
‫نه، اینو نمی خواستم...می خواستم برگردم ژاپن...
‫سفید ؟
‫آره خیلی شبیهشه ‫ولی یه جاش می لنگه.
‫اگه این دومین سفیدی بود ‫هیچکی نباید زنده می موند.
‫حتی درست حسابی هم نمی میرن.
‫تو
‫تکون بخور.
‫قیافه سوخته‌ی الکی بزرگ جای تاسف داره.
‫داشته باش.
‫یه زمین مقدس با یه شبه کلیسا به جود آوردی...
‫همیشه‌ی خدا مهارت‌های پر زرق و برقی داشتین...
‫اورول پیر زن.
‫تو هم اصلا عوض نشدی فلیر.
‫عاشق مخفی کاری‌ای.
‫نقش من با تو فرق داره.
‫فکر نمی کنم نیازی نبود که تو بیای ‫تا به این اجنبی رسیدگی کنی.
‫اینا به کنار، می رم ببینم کسی زنده مونده یا نه.
‫اون دختر رو می سپارم به خودت.
‫ها؟ فکر می کنم این تو حیطه‌ی کاریِ‌توعه ها!
‫اخیرا مگه استاد نشدی؟
‫هرزگاهی باید یه ماموریت نا آشنا رو هم انجام بدی.
‫تو کی؟
‫من کیم؟
‫راهبی قوی پاکدامن و عادلیم.
‫وطنم ؟
‫سنپای!
‫مومو!
‫با لاخره تونستم ببینمتون!
‫الان می تونم با انرژی منو خودمو شارژ کنم!
‫هوی مومو برو اون ور ببینم!
‫بعدش اخترت رو الکی حرم نکن!
‫ابراض عشق به سنپای تلف کردن نیست.
‫سنپای
‫نمی دونی هر بار که
‫ازهم دوریم،
‫احساس می کنم روحم به دو بخش تقسیم شده!
‫به عنوان اولین و مهمترین خدمتگزار شما،
‫می خوام مومو بتونه هرثانیه‌ی هر دیقه‌ی هر ساعت
‫هر روز سال رو با شما باشم و ازتون جدا نشم!
‫آخ!
‫خدمتگزار نیستی، دستیارمی!
‫حالا از اون یکی چیزی دستگیرت شد؟
‫البته!
‫تو قلعه‌ی گریساریکا مخفیش کردن.
‫دقیقا هم فهمیدم کجا نگهش داشتن!
‫عالی، انتخاب خوبی بودی مو مو.
‫ولی...
‫سنپای یه کاری هست که می خوام برای ماموریت ‫انجامش بدین...
‫ام...این ؟
‫لباس خدمتکاران سلطنتیه!
‫سنپای خلی خوشتیپ شدی!
‫واقعا به این نیازه؟
‫بیش از حد داری محکم کاری می کنی.
‫نیازه! برای اینکه مخفیانه وارد قلعه بشین نیازه!
‫مطمئنی؟
‫ولی از استتار اختری هم استفاده بکنم جواب نمی ده.
‫نمی تونم کنترلش رو حفظ کنم.
‫تمام ماموریتای استاد فلیر هم همینطورین دیگه.
‫سنپای فقط شما هم می تونید اینقدر خوب ازش استفاده کنید.
‫مو مو ؟
‫بله؟
‫الان یه عکس از من تو کتاب مقدست گرفتی نه؟
‫ها؟ از چی دارید حرف می زنید؟
‫اون صفحه‌ی عکس داره بده ببینم! دختره‌ی تخس!
‫یه صفحه از کتاب مقدس بکنم؟ ‫یه دختر شسته رفته‌ای مثل من نمی تونه همچین کاری بکنه!
‫تو حتی تو روزای تمرین هم ارادتی به خدا نداشتی!
‫به خدا اهمیتی نمی دم. ‫عکس شما تنها چیز مقدس این کتابه!
‫پنج نفرن فکر کنم.
‫نکنه که مومو وقتی داشتی دنبال اون یکی ‫گمشده می گشتی پیدات کرده باشن؟
‫فقط یکی از نگهبانا رو یکم بیشکون گرفتم.
‫شاید به خاطر این باشه.
‫بی شوخی باید سر این جور مسائل حواست بیشتر باشه.
‫حالا یه کاریش می کنم.
‫می خواید مو مو هم کمکتون کنه؟
‫نیازی نیست، فقط حواست باشه.
‫خودتون رو نشون بدین، شوالیه های ‫تحت امر شاه گریساریکا!
‫دهنت رو ببند، سلاخ.
‫باید با اونی که از پا در آوردی راضی شده باشی.
‫حالا به خاطر اینکه پات رو از گلیمت دراز کردی ‫می میری.
‫چه تاکتیک مسخره‌ای.
‫دو نفر رو یه جا احظار کردید و می خواستید ‫ما یکیشون رو بکشیم.
‫فقط این طوری می تونیم قدرتی بدست بیاریم ‫تا نسل فاوست ها رو برچینیم.
‫یک قربانی ناچیز!
‫که اینطور، کارا رو برام آسون تر می کنه.
‫با کشتن چندا اشرافی فاسد عذاب وژدان نمی گیرم.
‫کی این حرف رو می زنه، سگ کثیف فاوستی!
‫بچه ریغو!
‫برو کمک خبر کن!
‫چـ..چشم!
‫مومو، یکیشون داره فرار می کنه.
‫باشه باشه، دریافت شد.
‫خب این چطوره!؟
‫فراخوانی
تیغه‌ی شعله
‫زدمش!؟
‫دفاعش کرد!؟
‫اتصال اختری کتاب مقدس، فراخوانی‌ِ 2:5
‫باید بدانید که دیوار
‫نگه‌دار گوسفندان
‫هرگز فرو نخواهد ریخت
‫سازه‌ی جادویی با کتاب مقدس!؟ ‫حتی کتابش رو هم باز نکرد.
‫خیلی سریع بود!
‫خنجر تاج دار و سازه‌های جادویی سریع...
‫این دیگه کیه؟
‫نکنه همون فلیرعه!؟
‫نمی شه! خیلی بچه‌ست!
‫آره، چندین سال پیش استاد شد.
‫من شاگرد فلیر.
‫کتابی شاهکار که خالقش اونه:
‫فلیرتم.
‫اتصال اختری کتاب مقدس
‫فراخوانی 3:1
‫ دشمن پیش رو
‫صدای ناقوس را شنید
‫نه فرار کن!
‫کثافت!
‫کسی با قدرت تو...
‫چرا...خدای مسخره‌ای رو....
‫تظاهر می کنم که حرفای توهین آمیزت رو ‫نسبت به خدامون نشنیدم.
‫اونی که شما احظار کردید،هیولایی وحشتناک تر از من بود،
‫ولی بازم فقط یه بچه‌ی معمولی بود ‫چیزی که من تو بهترین رویام هم نمی تونستم تصور کنم.
‫مومو، از تو چه خبر؟
‫مشکلی نیست! ‫اون کسی که فرار کرده بود، ترتیبش رو دادم.
‫خسته نباشی.
‫ولی بازم بهتره عجله کنیم.
‫لطفا از این استفاده کنید.
‫خیلی ممنونم.
‫ام...می تونم بیرون یکم قدم بزنم؟
‫من قدرت این رو ندارم که ترتیب این کار رو بدم.
‫لطفا امشب رو استراحت کنید ‫فردا یه درخواست رسمی بدید.
‫عه ....یه لحظه!
‫با اجازه.
‫الان من اینجا زندانی شدم نه ؟
‫یه دنیای دیگه پس؟
‫بنا بر دلایلی، اصلا نگران نیستم.
‫فقط از موعه‌ای که اومدم همش حس می کنم یه چی درست نیست.
‫قسمت بعد
‫گمشده
‫قسمت بعد: گمشده