‫معذرت می‌خوام!
‫فوشیهارا، همسایه‌ی کناری شما هستم!
‫بله؟!
‫ام‌... خب...
‫سلام، کوراهاشی هستم.
‫کوراهاشی ساتسوکی.
‫سلام، منم همسایه‌ی شما، فوشیهارام.
‫حتما صدای چندلحظه پیش ‫باعث آزار شما شده، مگه‌ نه؟
‫ام... خب یکم...
‫آخه بیشتر شبیه صدای بمب بود...
‫معذرت می‌خوام!
‫یه لحظه کنترلم رو از دست دادم ‫و یهو کلی سروصدا درست کردم...
‫دیگه تکرار نمیشه...
‫که اینطور...
‫واقعا معذرت، سعی می‌کنم ‫که دیگه صدایی ازم درنیاد.
‫هوم؟
‫تنهایی زده بود به سرم و ‫مثل بچه‌ها شلوغ کردم...
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫هوم؟ تنهایی؟ یعنی اون ‫بچه، آشنای شما نیست؟
‫ها؟!
‫هوم؟!
‫پس یعنی اون رو میبینی؟!
‫هوم...؟
‫شما... واقعا لیلی رو میبینی؟
‫کاوایی!
‫خدای‌ من! کی فکرشو می‌کرد که ‫چنین دختر نازی همسایه‌ام باشه...
‫چرا خشکت زده؟! ‫تو هم مقصر بودیا!
‫فوراً عذرخواهی کن!
‫اصنم مقصر نبودم!
‫تقصر خودته که سعی کردی ‫موقع تمیزکاری، مانع من بشی.
‫فقط بخور و بخواب بلدی!
‫اسمش کاره! کار!!!
‫تازه! اگه تو اینقدر سروصدا نکنی، ‫کار من خیلی زودتر تموم میشه!
‫چی گفتی؟!؟!
‫میگم...
‫اگه مشکلی نباشه، وقتی که کار دارید، ‫اون می‌تونه بیاد خونه‌ی ما بمونه...
‫هم...
‫معذرت می‌خوام.
‫هوم؟
‫این اگه من پیشش نباشم، ‫حسابی دست و پا چلفتیه.
‫بعنوان خدمت‌کارش... ‫نمی‌تونم که ترکش کنم.
‫فهمیدم. تقصیر کوراهاشی-سانه!
‫چطور به این نتیجه رسیدی؟!
‫الان گفتم که! این همیشه...
‫بالاخره بعد از سالها، ‫دوباره یه سوندره دیدم!
‫سون.‌..دره؟
‫☆ ツンデレ = Tsundere = سوندره ‫فردی که درظاهر بی‌علاقه ‌است و اهمیتی نمی‌دهد اما در باطن، بسیار علاقمند است.
‫چنین دختر گل و مهربونی هرگز ‫نمی‌تونه کار اشتباهی انجام بده!
‫شوخی می‌کنی دیگه؟!؟!
‫اینگونه بود که با همسایه‌ی کناری آشنا شد.
‫کاری از تیم ترجمه تخصصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir - @AnimeList_ir ‫ترجمه از MRSJ & S.Kh
‫کانال اختصاصی توضیحات انیمه در تلگرام: ‫t.me/Shachiku_AL
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫خانم کارمند دوست داره
‫بچه شبح لوسش کنه!
‫قسمت هشتم
‫هوف... مُردم...
‫لیلی... یه نوشیدنی‌ای چیزی میاری؟
‫نخیر! خودت برو بیار!
‫عــــــه... چـــــرا؟
‫مگه خدمتکارم نیستی؟
‫دیگه هرازچندگاهی که باید ‫داخل خونه یه تکونی بخوری، نه؟
‫اصلا به قدر کافی تحرک نداری.
‫خب، حداقل اینجا که کثیفه رو ‫دیگه می‌تونی تمیز کنی که، نه؟
‫اما دارم می‌کنم! ‫اونم هر روز خدا!
‫تویی که فوراً دوباره خونه رو بهم می‌ریزی!
‫واقعا که.
‫منم کار دارما، می‌دونی؟
‫مردم خدمتکار دارن، منم خدمتکار دارم.‌‌..
‫دیگه نمی‌تونم خوب ببینم.
‫می‌دونم که فرصت زیادی تا مهلت نهایی ندارم، ‫اما تمام این جغد‌شب بازیا داره حسابم رو می‌‌رسه.
‫دیگه حال ندارم...
‫ساتسوکی؟
‫هم؟
‫نترس، هنوز از زیرکار در نرفتم.
‫نه...
‫میگم...
‫شنیدم که قند برای رفع خستگی، جوابه.
‫بخاطر همین با وجود اینکه ‫اینو برای خودم درست کردم؛
‫اگه قبول کنی که سخت کار کنی، ‫اونوقت منم اینو باهات تقسیم می‌کنم.
‫باشه! تمام تلاشمو می‌کنم!
‫تمام تلاشش رو هم کرد.
‫فقط یکم دیگه مونده... یکم دیگه...
‫تو می‌تونی ساتسوکی!
‫تو می‌تونی! تو می‌تونی!
‫هــــــوف! تموم شد!
‫آفرین ساتسوکی!
‫حالا فقط مونده به سرپرست ‫پروژه ارسالش کنم تا بالاخره....
‫هم؟
‫هــــــوم؟
‫ای‌وای!
‫یادم رفته بود که امروز ‫یه طراحی دیگه هم دارم!
‫چـــــی؟!
‫چقدر دیگه فرصت داری؟!
‫فقط... دو ساعت.
‫بخاطر همینه که همیشه میگم ‫از برنامه‌ی روزانه‌ات پیروی کن!
‫دیگه نمی‌تونم!
‫کاش پنیر لای نون بودم!
‫خنگی چیزی هستی، نه؟
‫زودتر به واقعیت برگرد.
‫لیلی، معذرت می‌خوام که باید ‫با یکی مثل من سروکله بزنی...
‫اگه پیش همسایه‌ی کناری، فوشیهارا، بودی، ‫احتمالا زندگیت خیلی آسونتر و بهتر بود...
‫گمونم همینطوره.
‫تو همیشه درحال نِق‌ زدنی...
‫کاملا هم دست‌وپاچلفتی‌ای.
‫اصلا زندگیم آسون نیست.
‫اما اگه من نباشم... ‫پس کی هوای تو رو داشته باشه؟
‫پس بهتره که قدردانم باشی ارباب!
‫ازت ممنونم لیلی!
‫من... من تمام تلاشمو می‌کنم!
‫پس روت حساب کردما، ساتسوکی وراج.
‫بی‌ادب!
‫خب، وقت کاره. همش دو ساعت مونده.
‫خانم همسایه هم دوست داره ‫که بچه‌ شبح‌ش لوسش کنه!
‫امروز قراره یه دوست جدید پیدا کنید!
‫دوست جدید؟
‫پس یعنی دوست اربابه؟
‫خب! بفرما داخل.
‫همسایه‌ی فوشیهارا اونه-سان، ‫شبح خدمتکار، لیلی هستم.
‫☆آشنای زنی که نزدیکه، مثل یک خواهر.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم.
‫"اونه-ساما"؟
‫یعنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫البته که نه!
‫کوچولوهای تو هم دخترهای خوبی‌ان.
‫بریم خونه‌ی ما چای بخوریم.
‫باشه.
‫اما.‌..
‫فکر میکنی بتونن باهمدیگه ‫دوست‌های صمیمی بشن؟
‫خب هر سه‌تاشون که یه شرایط رو دارن؛ ‫☆منظورش اینه هر سه‌نفر شبح هستند.
‫تازه بچه‌ها که مثل ما ‫اینقدر سخت‌گیر نیستند.
‫همینطوره اما.‌‌..
‫حسابی نگرانم.
‫خب پس...
‫می‌خوای یه سرک بکشیم؟
‫چـی؟! این از کجا اومد؟!
‫خب چرا که نه!
‫عــه؟!
‫جدی میگم!
‫اصلا نظم و انضباط نداره!
‫فقط هم بلده که کار رو بپیچونه و ‫با لباس زیرش تو خونه ول بگرده!
‫ساتسوکی یه منزوی کثیف و بی‌خاصیته!
‫☆引き籠もり = Hikikomori = منزوی
‫خدای من...
‫چه ارباب بَدی داری.
‫کوراهاشی-سان جالب به‌نظر میاد!
‫دیگه چی؟ دیگه چی؟
‫هنوز کجاشو دیدی!
‫باورش سخته ولی اون...
‫هی! اون چرا داره اینهارو میگه؟!
‫به‌نظرم که مثل مادربزرگ‌هامون، ‫دارن با غیبت‌کردن صمیمی میشن.
‫خلاصه! گمونم دیگه متوجه شده باشید که ‫نگهداری ساتسوکی، سراسر دردسر و مشکله.
‫لیلی-چان! مثل اینکه واقعا عاشقشی!
‫چــی؟! نه...
‫ام... خب...
‫اوهوم. آخه اون ارباب منه...
‫هوم.
‫شما دونفر چطور؟
‫فوشیهارا اونه-ساما چطوریه؟
‫زود نمیاد خونه!
‫همیشه به خودش فشار میاره!
‫همیشه هم تا دیروقت سرکاره!
‫کلی زحمت میکشم تا غذا درست کنم ‫اما همیشه وقتی که سرد شده، میاد.
‫همیشه هم از ما تعریف می‌کنه!
‫آره! آره! همینطوره!
‫دیگه... دیگه...
‫حسابی عاشقشیم!
‫اینگونه بود که باهم دوست شدند.
‫خانم کارمند دوست داره ‫که بچه‌ شبح لوسش کنه
‫ ‫خانم کارمند دوست داره بچه‌شبح لوسش کنه! ‫
‫عه! لیلی-چان!
‫عه! یوری-سان و میاکو-سان!
‫وقت بخیر!
‫هــوم؟
‫تا!
‫دا!
‫خب؟ بهم میاد؟ میاد؟
‫ارباب برامون درست کرده!
‫جفتتون خیلی زیبا شدید! ‫حتی می‌تونید مدل بشید!
‫اونه-ساما خیلی مهربونه.
‫ساتسوکی که هرگز برای من ‫چنین کاری نکرده و نمی‌کنه.
‫جدی؟
‫چرا رسما ازش نمی‌‌خوای؟
‫مطمئنم که کوراهاشی-سان ‫بهت کلی لباس قشنگ میده!
‫اینطور فکر می‌کنید...؟
‫هاع؟!
‫اون اونه و منم منم!
‫امــا چــرا؟!
‫چرا؟ خب آخه لباس داری که.
‫تازه! من که چنین وقت، ‫پول و حوصله‌ای ندارم!
‫خب منم دلم می‌خواد.
‫خسیس!
‫باکا!
‫☆馬鹿 =Baka = خنگ، احمق
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه!
‫اینقدر لوس‌بازی درنیار!
‫فهمیدم. چاره‌ای نیست.
‫آخه من فقط کُلفَت این‌ خونه‌ام.
‫ساتسوکی! ساتسوکی! یه خبر بد!
‫یه غریبه برام یه بسته‌ فرستاده!
‫عــه؟ که اینطور.
‫بازش کن خب.
‫باشه!
‫کلی لباس کاوایی توشه!
‫هــم، این عالی نیست؟
‫دنیا هنوزم آدمهای خوب داره.
‫هـــوم؟
‫خیلی ممنونم، ساتسوکی‌...
‫تا ابد... تا ابد مراقبشونم!
‫به من چه؟
‫من فقط با لباس، حقوق خدمتکارم رو دادم.
‫درعوضشم انتظار دارم که ‫بازهم برای من کار کنی البته.
‫چشم ارباب!
‫هــــم! کاوایی!
‫لیلی!
‫بیدار شو دیگه، صبح شده‌.
‫صبح بخیر.
‫معذرت، خوابم برد.
‫عیبی نداره. برو صورتت رو بشور
‫بعدشم بیا صبحونه بخوریم.
‫چشم.
‫با استفاده از میوه‌ که مشکلی نداری؟
‫نه!
‫چنگال‌هارو کجا دیده بودم...؟
‫کشوی دوم از سمت چپ.
‫آها. راستی لیلی...
‫هوم؟
‫عجله‌ای نیست
‫اما لباس‌هایی که پخش و پلا کردی ‫رو حتما جمع و مرتبشون کن، باشه؟
‫هـــاع؟!
‫محاله... نکنه... دیشب... منو دیدی؟!
‫البته. اونم از نمای نزدیک.
‫مد لباس راه انداخته بودیا، لیلی-چان!
‫لطفا فراموشش کن!
‫مشکل چیه؟ جرم که نکردی.
‫خیلی هم کاوایی بودی، ‫مثل بز‌ها نیشت تا بناگوش باز بود!
‫ساتسوکیِ باکا!
‫خانم کارمند دوست داره ‫که بچه شبح لوسش کنه
‫ ‫خانم کارمند دوست داره بچه شبح لوسش کنه. ‫
‫میگم...
‫به مشکل برخوردم،
‫نمیای یکم تشویقم کنی؟
‫چرا یهویی احساسی شدی؟
‫خب می‌دونی... ‫یکم پیش با فوشیهارا-سان صحبت کردم...
‫گفت که هروقت به مشکل برخورده ‫و روز دشواری رو تجربه می‌کرده،
‫اون دوتا بهش کمک کردن و ‫حسابی هم تشویقش می‌کنن.
‫اما تو که همیشه داری ‫از زیرکار فرار می‌کنی.
‫حتی الانشم اینو بهونه کردی ‫تا کارت رو انجام ندی،‌ مگه‌نه؟
‫هی! منم گاهی دلم می‌خواد که ‫بچه‌شبح کاواییم لوسم کنه خب...
‫ای زبون‌باز‌‌‌...
‫تو می‌تونی. تو می‌تونی، ساتسوکی.
‫از پسش برمیای.
‫هورا...
‫هوی! انگیزه‌اش کو؟!
‫پیروز باد ساتسوکی...
‫به پیش، به پیش ساتسوکی.
‫از ته دل... ‫از ته دل مایه نذاشتی!
‫بدجنس!
‫خب البته که نذاشتم... ‫واقعا نمی‌خوام انجامش بدم...
‫اما چرا؟! من گناه ندارم؟!
‫از صمیم قلبت سعی کن ‫احساساتت رو بیان کنی!
‫از صمیم قلبم....؟ خب...
‫این همه نق‌نق رو تموم کن و ‫زودتر برگرد سرکار، خوک کثیف!
‫هرروز خدا داری ازم کار میکشی
‫اونم وقتی که خودت فقط بلدی ‫بخوری و بخوابی و تنبل‌بازی دربیاری.
‫فکر کردی که وظیفه‌ی یه خدمتکار چیه؟!
‫هاع؟
‫صبر کن، لیلی...
‫واقعا نظرت درمورد من اینه؟
‫البته!
‫تو یه آشغال بی‌خاصیتی.
‫احساساتی که تو قلبش داره، کشنده‌است!
‫خب، سرم شلوغه. باید برگردم سرکار.
‫معذرت می‌خوام لیلی!
‫لطفا اینطوری رهام نکن!
‫لیلی!
‫هم؟ آها.
‫من زبون آشغال‌هارو خوب بلد نیستم، ‫ببخشید، متوجه نشدم.
‫تمومش کن! گفتم معذرت که!
‫تقصیر من بود! لطفا تمومش کن!
‫ای‌بابا! شوخی می‌کنم!
‫اینقدر جدی نگیر!
‫نمی‌تونم. من دیگه توان ندارم.
‫تنها مرگ درمان منه‌‌.
‫شب‌ بخیر.
‫با وجود اینکه من یه شبحم، ‫تو من رو به خونه‌ات راه دادی.
‫شاید یکم بی‌خاصیت و احمق باشی...
‫اما دراصل مهربونی.
‫منم از زندگی باهات لذت می‌برم.‌‌..
‫پس، تمام تلاشت رو بکن و ‫زودتر کار رو تموم کن، باشه؟
‫راستشو بخوای، امشب داشتم برات ‫غذای موردعلاقه‌ات رو درست می‌کردم.
‫میشه یکم دیگه اینطوری بمونیم؟
‫نخیر‌.
‫دیگه تشویقت هم که کردم، ‫پس برگرد سرکار.
‫عجب خدمتکار سخت‌گیری دارم...
‫چقدر غیرکاوایی‌.
‫داره Tsundere بازی این دوتارو مسخره می‌کنه.