‫ کاری از تیم ترجمه تخصصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir - @AnimeList_ir ‫ترجمه از MRSJ & S.Kh
‫کانال اختصاصی توضیحات انیمه در تلگرام: ‫t.me/Shachiku_AL
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫خانم کارمند دوست داره
‫بچه شبح لوسش کنه!
‫قسمت هفتم
‫فلفل دلمه...
‫بیا میاکو، دلمه‌ی منم بخور...
‫هوم؟
‫نمیشه که، خودت باید بخوری.
‫هوم؟ یوری-چان نکنه ‫که از فلفل دلمه بدت میاد؟
‫هم....
‫اما بدن به همه ‫چیز نیاز داره‌ها!
‫اما آخه...
‫آخه فلفل دلمه تلخه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟ ‫به‌نظر من که خوشمزست.
‫شاید یکم تلخ باشه اما ‫کاملا سرشار از مواد مغذیه.
‫هرچند بعید می‌دونم که اشباح ‫به مواد مغذی نیاز داشته باشن...
‫اگه فقط چیزایی که دوست داری بخوری، ‫هرگز بزرگ و قوی نمیشیا، می‌دونستی؟
‫ده سال دیگه هم که بشه، همچنان ‫همینطوری فسقلی باقی می‌مونی.
‫عه.....
‫اصلا اشباح رشد می‌کنن؟
‫پس اگه بخورمش.... ‫رشد می‌کنم..‌.؟
‫بزرگ و توانا....
‫واقعا که شاچکو-سان...
‫می‌بینم که دوباره داری ‫تا دیروقت کار می‌کنی.
‫آخه باید باهات چیکار کنم؟
‫ای بابا...
‫من خودم انجامش میدم، ‫پس چرا نمیری استراحت کنی؟
‫اما درعوضش
‫باید به یک از اون آبنبات‌ها که تو ‫ایستگاه مترو می‌فروشن، مهمونم کنی.
‫قبول؟
‫اگه بخورم، بزرگ میشم؟!
‫ای وای!
‫نیاز نیست که اینقدر ‫ به خودت فشار بیاری!
‫قبل قورت دادن اول ‫قشنگ بِجَوِش، باشه؟
‫تلخه!
‫کاوایی!
‫راستی...
‫میاکو تو همه‌چیز می‌خوری، نه؟
‫خب آخه من بی‌خانمان بودم‌....
‫بخاطر همین هرغذایی که ‫با شما می‌خورم، خوشمزست.
‫که اینطور.
‫اما تو که خیلی رشد نکردی.
‫اصلا هم اینطور نیست! ‫من دارم به خوبی رشد می‌کنم!
‫ازطرفی، یکسال انسانی ‫برابره با هجده سال گربه‌ای.
‫درنتیجه با اینکه هنوز جوونم، از تو یکی ‫بزرگترم و حکم خواهر بزرگت رو دارم!
‫تو هم دربرابرم هنوز بچه‌ای.
‫تو خودتم هنوز بچه‌ای!
‫خیلی کوچولویی! ‫تازه گربه‌ هم هستی!
‫منظورت چیه؟!
‫چه ربطی به گربه بودن داره؟!
‫تازه من که از تو قدبلندترم!
‫چی میگی؟!؟!
‫هی، کافیه. دعوا نکنید.
‫تو که خیلیم قدبلندتر نیستی!
‫اینو کسی میگه که ‫به گردنمم نمی‌رسه!
‫که اینطور...
‫ما اصلا تفاوتی نداریم که!
‫چون اون باکه‌نکو بود ‫اصلا حواسم نبود اما...
‫اگه میاکو انسان می‌بود، ‫دیگه باید میرفت مدرسه‌...
‫مراسم ‫آغاز ‫سال ‫تحصیلی
‫امان از دست شما ارباب... ‫هنوز به قدر کافی عکس نگرفتید؟
‫هوف.
‫لطفا برای نماینده‌ی کلاس اولی‌ها، ‫میاکو-کون دست بزنید تا بیاد.
‫اومدم!
‫ارباب!
‫ارباب! ارباب!
‫آخ قلبم!
‫بال‌های یک فرشته!
‫هاع؟!
‫مشکلی پیش اومده، ارباب؟!
‫حتما میخرم.
‫هرجور که شده میخرم.
‫هرکاری لازم باشه می‌کنم، ‫هرکاری که لازم باشه!
‫شاچکو-سان! ‫قول میدیم که دیگه بحث نکنیم!
‫پس لطفا به حالت عادی برگرد!
‫کاوایی!
‫یوری-چان، آفرین که ‫فلفل‌هارو تا ته خوردی.
‫از پسش براومدم!
‫میاکو، تو هم آفرین که همیشه ‫غذات رو بی‌‌بهونه، کامل میخوری.
‫ممنون!
‫با اینکه چندوقتی میشه که ‫ما باهمدیگه زندگی می‌کنیم...
‫هنوز خیلی درمورد علایق و چیزایی ‫که دوست ندارن، نمی‌دونم... ها؟
‫میگم... ‫تولد شما کیه؟
‫تولدمون؟
‫اوهوم.
‫تابستون!
‫بهاره... گمونم.
‫حس ما نسبت به زمان، ‫خیلی دقیق نیست...
‫هوم... که اینطور.
‫بهار که گذشته...
‫اما درمورد تابستون....
‫خب!
‫تقدیم به یوری-چان
‫یوری-چان، بفرما.
‫این...؟!
‫چیه؟
‫یه چیز ناقابل از من به تو.
‫ناقابل؟
‫بازش کن و ببین.
‫بلیط هرچیزی که بخوای. ‫☆اختصاصی یوری-چان☆
‫هرچیزی که بخوام؟
‫این... برای منه؟!
‫اوهوم! هدیه تولدته!
‫چون تو تابستون بدنیا اومدی،
‫خواستم بهت یه چیزی بدم.
‫میاکو، تو هم چون بهار گذشته، ‫بهار سال دیگه هدیه می‌گیری، باشه؟
‫به منم هدیه میدید؟!
‫البته! حسابی منتظرش باش!
‫چشم!
‫اگه چیزی هست که می‌خوای، بگو.
‫سعی می‌کنم برات فراهمش کنم.
‫بلیط هرچیزی که بخوای. ‫☆اختصاصی یوری-چان☆
‫هرچیزی که بخوام...
‫یعنی چی درخواست کنم؟
‫میاکو، تو چی می‌خوای؟
‫اون بلیط برای خودته، پس ‫خودتم باید تصمیم بگیری.
‫درسته...
‫ام... یوری-چان
‫فکر نمی‌کنی که دیگه وقتش ‫رسیده از بلیط استفاده کنی؟
‫هاع؟!
‫اما...
‫اما این هدیه‌ی ارزشمند شماست...
‫از اینکه برات مهمه، خوشحالم
‫اما منم دوست دارم ‫برای تولدت کاری کنم...
‫می‌دونی، می‌تونه آبنبات یا ‫هرچیزی که بخوای باشه.
‫چیزی نیست که بخوای؟
‫حتما تا الان به چیزی فکر کردی، نه؟
‫خب پس...
‫...کن...
‫هوم؟
‫بغلم کن...
‫محکم بغلم کن...
‫چه دختر خوبی!
‫بلیط هرچیزی که بخوای. ‫☆اختصاصی یوری-چان☆
‫یوری-چان، تولدت مبارک.
‫خانم کارمند دوست داره ‫که بچه شبح لوسش کنه.
‫ ‫خانم کارمند دوست داره بچه‌شبح لوسش کنه. ‫
‫جشنواره تابستانه ‫همراه آتش‌بازی
‫ ‫همراه کلی خوراکی
‫ ‫خانه‌ی اشباح
‫جشنواره تابستونه؟
‫اوهوم.
‫یه معجزه رخ داد و حالا ‫روز اوبون مرخصی دارم؛
‫بخاطر همین فکر کردم که ‫"چرا با بچه‌ها نریم بیرون؟".
‫کلی دَکه‌های مختلف وجود داره و ‫تازه آخرشم آتش بازی انجام میدن!
‫می‌دونم آتش بازی چیه!
‫قبلا یه بار دیدم!
‫انگار که گل یهویی تو ‫آسمون شکوفه میزنه!
‫به به! چه دختر باهوشی.
‫اینطوری.... ‫صدا میدن!
‫بوم!
‫اوهوم اوهوم.
‫ ‫بوم! بوم!
‫هرچند بعید می‌دونم که تو ‫محل‌ ما اینقدر بزرگ باشه.
‫ ‫بوم!
‫اما مطمئنید؟ می‌خواید مرخصی با ارزشی ‫که بعد یک عمر گرفتید رو با ما بگذرونید؟
‫البته، چرا که نه؟
‫چون حتی اگه خونه بمونم، ‫کاری ندارم و فقط می‌خوابم.
‫ازطرفی، شما دو نفر ‫همیشه هوام رو دارید؛
‫پس باید هرازچندگاهی ‫باهم خوشگذرونی کنیم، نه؟
‫درسته!
‫یه جشنواره! ‫نمی‌تونم صبر کنم!
‫وای!
‫ ‫تایاکی
‫چقدر دکه‌های متنوع!
‫پس جشنواره اینه...
‫شاچکو-سان، بیا دیگه!
‫ارباب!
‫تابستون... بهترینه!
‫کاوایییییی!
‫ توت فرنگی
‫ انگور
‫ نوشابه
‫ هلو
‫تو می‌تونی! تو می‌تونی!
‫خودشه!
‫ارباب، اونجا کجاست؟
‫خونه‌ی اشباح.
‫ ‫خانه‌ی اشباح
‫ خروجی
‫ ورودی
‫اشباح؟!
‫اشباح توش زندگی می‌کنن؟!
‫ خانه‌ی اشباح
‫خب... چون جفتتون ترسیدید،
‫بعید می‌دونم که لازم ‫باشه بریم داخلش، نه؟
‫هوم؟!
‫میو؟!
‫اصلا اینطور نیست ارباب!
‫اصلا هم نترسیدیم!
‫عه؟
‫بریم داخل خونه‌ی اشباح!
‫ خانه‌ی اشباح
‫ خروجی
‫ ورودی
‫واقعا؟
‫هی! اینقدر بهم نچسب!
‫نمی‌تونم خوب راه برم!
‫خودتم همینطور!
‫هی، همینجا رهاتون می‌کنما!
‫هی! دُمَم منطقه ممنوعه است!
‫ها؟
‫هوم؟
‫دیگه تو چنگمی!
‫میو! میو! نمی‌خوام!
‫میاکو!
‫هعی! اگه مراقب نباشی زمین میخوریا!
‫پس میاکو ترسو بود ‫و ما نمی‌دونستیم!
‫من که تا وقتی شما پیشم باشی، ‫نمی‌ترسم. خوب نیست، شاچکو-سان؟
‫شاچکو...سان؟
‫شبح! یه شبح!
‫ خانه‌ی اشباح
‫ خروجی
‫ ورودی
‫میو!
‫از اینکه ازتون جدا شدم، معذرت.
‫خیلی ترسناک بود...
‫من می‌ترسم... ‫شبح خوب نیست...
‫خب بیاید بریم یه چیز خوشمزه بخوریم تا ‫حسابی حالمون سرجاش بیاد، خوب نیست؟
‫تازه هنوز آتیش بازی رو ندیدیم!
‫آتیش‌بازی...؟
‫اوهوم! مطمئنم که خیلی زیباست.
‫ها؟
‫هوم؟
‫فقط سیل کم بود...
‫این یعنی آتیش بازی لغو شده، نه؟
‫احتمالا.
‫هوم؟
‫آتیش بازی... ‫آتیش بازی...
‫هعی! اینقدر بغض نکن. ‫کاری از دستمون برنمیاد که.
‫حسابی مشتاقش بودی، نه؟
‫متنفرم... از بارون متنفرم...
‫ای بابا... هنوز بچه‌ای...
‫دوست دارم برات یه کاری کنم ‫اما تو این بارون محاله که بشه.
‫هوم...؟
‫فهمیدم!
‫هوم؟
‫اینجا باید عالی باشه.
‫سقف داره.
‫می‌خوایم اینجا چیکار کنیم، ارباب؟
‫خب! جفتتون بیاید اینجا!
‫ها؟
‫اگه‌ گفتید این چیه؟!
‫خانوادگیبازیآتیشبسته‌ی
‫بازی!
‫آتیش
‫آتیش بازی! آتیش بازی!
‫ارباب نمی‌دونستم که شما ‫مسئول آتیش‌ بازی بودی!
‫نه.
‫این موقع سال همه‌جا ‫دارن اینهارو میفروشن...
‫البته از ترقه‌های جشنواره خیلی کوچیکتره...
‫نخیر! عالیه! خوشحالم!
‫آتیش‌بازی!
‫شاچکو-سان! روشنش کن! روشنش کن!
‫چشم! ولی مراقب باش، باشه؟
‫وای! روشن شد!
‫وای! چه قشنگه!
‫میاکو! تو هم بیا!
‫ارباب، زحمتشو می‌کشید؟
‫البته!
‫وای!
‫برای تو با من متفاوته!
‫چه فوق‌العاده!
‫میگم فوشیهارا...
‫سال بعد قراره ما هم واقعا ‫عضوی از جامعه باشیم... نه؟
‫چیه؟ دوباره شروع نکن.
‫خب
‫فقط این به ذهنم خطور کرد که امسال ‫آخرین سالیه که می‌تونیم راحت لم بدیم...
‫گمونم همینطوره...
‫ظاهرا شرکتی که درخواست دادم ‫اصلا به مرخصی‌ دادن اعتقاد نداره....
‫محاله! این که برده‌داریه.
‫اما خب...
‫حتی وقتی که بزرگ بشم هم باز دوست دارم که گاهی، ‫همینطوری همراه یکی بتونم همچین لحظاتی رو بگذرونم.
‫میگم!
‫بیا یه آرزو کنیم!
‫عه! اینو می‌شناسم!
‫بهش میگن فشفشه، مگه‌نه؟
‫درسته.
‫اگه ثابت نگهش ندارید، خاموش میشه.
‫بیاید.
‫خاموش شد.
‫خیلی سخته!
‫اینم جزئی از لذتشه!
‫اما می‌دونستید؟
‫اگه یه فشفشه رو تا ته بسوزونید،
‫می‌تونید یه آرزو کنید ‫تا حتما برآورده بشه!
‫یه بار دیگه!
‫این‌ دفعه تا آخر!
‫بخاطر اینکه شاچکو-سان زود از ‫سرکار بیاد، تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫درسته! باید بخاطر ارباب هم ‫که شده، تمام تلاشمون رو بکنیم!
‫ارباب! شما هم به ما ملحق بشید!
‫نیازی نیست، من تو اینکارا خوب نیستم.
‫از طرفی...
‫میگم شاچکو-سان!
‫بله؟
‫آتیش بازی جالب نیست؟!
‫اوهوم!
‫گمونم آرزوی من برآورده شده...
‫خانم کارمند دوست داره ‫که بچه شبح لوسش کنه.
‫ ‫خانم کارمند دوست داره بچه شبح لوسش کنه. ‫
‫دوتایی چقدر قشنگ خوابیدن...
‫کاش تا ابد می‌تونستم ‫اینطوری تماشاشون کنم...
‫صدای چیه؟
‫عجب سر و صدایی. ‫یعنی همسایه‌ کناری حالش خوبه؟
‫معذرت می‌خوام!
‫فوشیهارا، همسایه‌ی کناری شما هستم!
‫بله؟!
‫ام... خب...
‫سلام، کوراهاشی هستم.
‫کوراهاشی ساتسوکی.
‫سلام، منم همسایه کناری، فوشیهارام.
‫حتما صدای چندلحظه پیش ‫ باعث آزار شما شده، مگه‌ نه؟
‫ام... خب یکم...
‫آخه بیشتر شبیه صدای بمب بود...
‫معذرت می‌خوام!
‫یه لحظه کنترلم رو از دست دادم ‫و یهو کلی سروصدا درست کردم...
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫که اینطور....
‫واقعا معذرت، سعی می‌کنم ‫که دیگه صدایی ازم درنیاد.
‫هوم؟
‫تنهایی زده بود به سرم و ‫مثل بچه‌ها شلوغ کردم...
‫واقعا خجالت‌آوره.
‫هوم؟ تنهایی؟ یعنی اون ‫بچه آشنای شما نیست؟
‫ها؟!
‫هوم؟!
‫پس یعنی اون رو میبینی؟!
‫هوم...؟
‫پس یعنی شما لیلی رو میبینی؟
‫کاوایی!