‫ کاری از تیم ترجمه تخصصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir - @AnimeList_ir ‫ترجمه از MRSJ & S.Kh
‫فوشیهارا، خسته نباشی.
‫همچنین.
‫من دیگه کم‌کم دارم میرم اما...
‫حالت بهتره؟
‫خوبم! خوبم!
‫فقط اول صبح یکم سرگیجه داشتم.
‫که اینطور.
‫اوهوم، ممنونم.
‫فعلا!
‫هوم؟ اینکه...اصلا...خوب...نیست...
‫خانم کارمند دوست داره
‫بچه شبح لوسش کنه!
‫هنگام ترجمه برای حفظ احساسات هنگام بیان جملات ‫و همچنین توضیحات، از علامت ☆ استفاده شده.
‫قسمت دوم
‫برو... برو... برو...
‫سریعاً از اینجا برو...
‫معذرت...
‫هاع؟!
‫ای وای من!
‫الان ساعت چنده؟! ‫من چقدر خوابیدم؟!
‫چون خسته بودم؛
‫فکر کردم یه چرت ده‌دقیقه‌ای، کافیه...
‫برو...
‫امروز دیگه باید حتما بری...
‫رادیو-کاست؟
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫برو... فورا از اینجا برو!
‫همون صدای همیشگی...
‫برو... هوم؟!
‫ب...ر...و... برو!
‫درست شد!
‫برو!
‫کاوایی! ‫☆کاوایی= بامزه، بانمک.
‫هی، اصلا وقتی برای این‌کار ندارم!
‫باید سریع برگردم سرکار!
‫برو.... لطفا....
‫پنج‌دقیقه‌ی دیگه که ضرری نداره!
‫ها... وقت بخیر. ‫برو!
‫کاوایی!
‫همینطوره!
‫دیگه کم‌کم باید واقعا ‫برگردم و کارم رو تموم کنم.
‫رنگ صورتت.... سرخ شده!
‫آره، فقط یکم تب دارم.
‫با اینکه تب داری؛ ‫می‌خوای کار کنی؟
‫اوم... مشکلی پیش نمیاد!
‫نخیر، نیست! ‫امروز رو برو خونه!
‫هوم؟! یهو چت شده؟!
‫اگه زیاد به خودت فشار بیاری؛ ‫حتما می‌میری!
‫باکا! باکا! باکا! ‫☆باکا=خنگ.
‫برو! لطفا برو!
‫موندن خوب نیست!
‫اما آخه...
‫نه! نه!
‫نهههه!
‫این بَده!
‫دارم ترغیب می‌شم که ‫ تا ابد عصبی نگهش دارم!
‫اما تا کارم تموم نشه، نمی‌تونم برم.
‫راهی نیست...؟!
‫راهی نیست که فوراً بری؟
‫اگه تو پیشم باشی، ‫سریع‌تر تموم می‌کنم...
‫که اینطور... پس...
‫هوم؟!
‫اگه باهم بریم... ‫از اینجا می‌ری؟
‫نه؟
‫عصبی شدی؟
‫بریم. همین الان بریم!
‫هوم؟!
‫بیا از این زباله‌دونی بریم!
‫چرا؟! ‫چرا یهو نظرت عوض شد؟!
‫همین الان تاکسی می‌گیرم!
‫چرا؟!؟!؟!
‫اینگونه بود که کار رو همراه ‫شبح کوچولو به خونه برد!
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫خونه‌ی شاچکو-سان!
‫:社畜=Shachiku
‫کارمندی که درازای حقوقی ناچیز، ‫همانند یک برده کار می‌کند.
‫شاچکو-سان؟
‫شلخته و کثیفه!
‫تنگ و کوچیکه!
‫اولین باریه که یکی ‫"کارمند" خطابم کرده.
‫پس اینجا جاییه که هرروز می‌ری؟
‫چون کاواییه، مشکلی نیست!
‫اوهوم!
‫خب!
‫من باید کارم رو ادامه بدم؛
‫فرض کن که خونه‌ی خودته!
‫هی!
‫هوم؟!
‫نخیر!
‫بیمار باید استراحت کنه!
‫دوست دارم، ‫اما کار دارم.
‫نه!
‫بیا!
‫اینجا دراز بکش ‫و استراحت کن!
‫چَشم...
‫لالا لالا... شبه دیره...
‫ببین ماه رو! داره می‌ره!
‫هزار قصه گفتم، ‫چرا... خوابت...
‫نمی‌بره.....
‫ای وای!
‫اونقدر کاواییه که ‫نمی‌تونم بخوابم!
‫همینطوره!
‫☆انرژی‌زا
‫پس هرطور شده، ‫می‌خوای کار کنی؟
‫آره، آخه ظاهراً ‫نمی‌تونم بخوابم.
‫چی‌شده؟
‫چون نمی‌تونم تو کار بهت کمک کنم، ‫می‌خوام اینجا رو تمیز کنم.
‫اینطوری در اتاقی تمیز و مرتب، ‫خوابت می‌بره.
‫تا ابد می‌تونم بهش خیره بمونم!
‫حداقل چهار روز دیگه هم ‫می‌تونم بیدار بمونم و کار کنم!
‫دستت رو بستم!
‫اگه اینطوری بمونم، ‫نمی‌تونی کار کنی، مگه‌نه؟
‫همینه! ‫حالا می‌تونم کار رو تموم کنم!
‫چرا؟!
‫الان چیزی مانع من نیست!
‫پنج روز دیگه هم جون دارم!
‫چرا؟! چرا اینطوری شدی؟!
‫استراحت کن! ‫وقت خوابه!
‫اینگونه بود که سرماخوردگی ‫و کار رو به اتمام رسوند.
‫خب! تمیز‌کاری تموم شد.
‫اوهوم، بی‌نقصه!
‫دیگه.... تو چی می‌تونم کمک کنم....
‫فهمیدم!
‫هرازچندگاهی پیش میاد اما...
‫وقتی که خورشید‌خانم غروب می‌کنه ‫و آسمون تاریک می‌شه...
‫یکم حس تنهایی می‌کنم...
‫این موقع‌ها...
‫گذشته‌هارو به خاطر میارم...
‫مادر جون!
‫هوم؟
‫مادر جون! ببین! ببین! ‫این رو برای شما درست کردم!
‫خیلی ممنونم!
‫یعنی چیه؟ ‫می‌تونم بازش کنم؟
‫اوهوم!
‫چه نهار قشنگی!
‫بخاطر من درست کردی؟
‫مادر جون، کار خیلی شلوغ و سخته؟
‫حالتون خوبه؟
‫نگران نباش.
‫الان به قدرت کافی قدرت گرفتم!
‫اما آخه!
‫تو واقعا دختر خوبی هستی.
‫مشکی برای من پیش نمیاد.
‫مادرجون....
‫دختر خوب... دختر خوبم...
‫مادر جون... دوستت دارم!
‫بهتره!
‫خخ... معذرت!
‫تا فردا.... حتما....
‫این خانم، مادرجون نیست.
‫اما رایحه‌ی یکسانی داره.
‫من رو هم با نگاه مهربونی، می‌بینه.
‫مادرجون نیست، اما...
‫افراد مهربون... لایق مهربونی‌ان!
‫فردا حتما زود برگرد، باشه؟
‫ای‌وای! واقعا خوابم برد!
‫ساعت چنده؟!
‫هوم؟!
‫برو.... لطفا....
‫حالا واقعا دستم رو بستی، مگه‌نه؟
‫کاوایی!
‫خونه! ‫تنهایی مرتبش کرده؟!
‫هوم؟
‫بابت کار خسته نباشی!
‫عجله کن و سرما رو شکست بده، باشه؟
‫لطفا امروز زود به خونه برگرد!
‫خب!
‫امروز، بهترین "کارمند" تاریخ می‌شم!
‫ممنونم که ازم پرستاری کردی! ‫دست‌پختت خوشمزست!
‫امروز هم تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫خانم کارمند دوست داره بچه‌شبح لوسش کنه!
‫خسته نباشید.‌‌..
‫دیگه توان ندارم. ‫وقتشه بخوابم.
‫توی دفتر اداره‌ی ما، شایعه‌ای وجود داره.
‫هوم؟ شینو-چان خسته نباشی.
‫سنپای!
‫اینکه این موقع شب اینجا باشی، ‫خیلی نادره!
‫اتفاقی افتاده؟
‫راستشو بخوای...
‫یکی از مشتری‌ها، ناگهانی ‫دقایق آخر درخواست متفاوتی کرده.
‫که اینطور...
‫من بزودی تموم می‌کنم، ‫کمک می‌خوای؟
‫نه! اصلا فکرشم نکن!
‫تعارف نکن.
‫نه واقعا! الکی زحمت نکش!
‫اما آخه دیگه آخراشه...
‫یکی دیگه هم توی دفتر مونده...
‫نمی‌تونم تو کار بهش کمک کنم تا بره.
‫اما وقتی که یه تازه‌وارد با دردسر مواجه شده، ‫من که نمی‌تونم خیلی راحت، از اینجا برم!
‫نه، از پسش برمیام! ‫می‌تونم انجامش بدم!
‫هرچقدر هم که بگی، نگرانم...
‫آخه... سنپای، شما همیشه ‫تنهایی دارید زحمت می‌کشید.
‫به همه‌ هم توی انجام کارشون کمک می‌کنی...
‫منم دوست دارم که یک‌روز....
‫مثل شما... فرد مفیدی بشم!
‫که‌ اینطور.
‫پس اگه مشکلی پیش اومد، ‫بهم خبر بده؛ باشه؟
‫خیلی سریع به کمکت میام.
‫چَشم! خیلی‌ممنون!
‫ها؟ چی‌بود؟
‫این از کجا اومده...؟
‫کی روی من پتو کشید؟!
‫تو می‌تونی! ‫از اینجا برو!
‫حالا یهویی شونه‌هام حس خوبی دارن!
‫یعنی...ممکنه...
‫سنپای!
‫من میرم دستشویی! ‫باید هوا بخورم!
‫هاع؟! باشه...
‫یک لحظه حس کردم که....
‫غیرممکنه! محاله!
‫فقط یه شایعه‌است.
‫خب، وقتشه برگردم سرکار.
‫"توی کار، موفق باشی."
‫"حواست به خودت باشه، باشه؟"
‫شینپای!
‫چیه؟ یهو چت شده؟
‫آخه تو خیلی مهربونی سنپای!
‫اما من که کاری نکردم!
‫تو بهترینی!
‫موفق باشی، خانم تازه‌وارد!
‫خانم کارمند دوست داره بچه‌شبح لوسش کنه!
‫در گوشه‌‌ای از اوراسیا؛ ‫مجمع جزایری به نام ژاپن قرار دارد.
‫در قسمت امروز، به یکی از ‫ادارات این جزیره سر می‌زنیم.
‫جایی که تعداد زیادی از کارمندان، ‫همانند یک بَرده کار می‌کنند.
‫آنها، سپیده‌دم بیدار می‌شوند؛
‫سپس تا دیروقت کار می‌کنند.
‫این اداره، پر از افرادی است که ‫چشمان آنها از بی‌خوابی، قرمز شده
‫و همانند مرده متحرک حرکت می‌کنند.
‫می‌خوام برم خونه...
‫تموم نشدنیه...
‫صدای فریاد، اغلب اوقات ‫در اداره شنیده می‌شود.
‫این یکی از ویژگی‌های برده‌داری نوینه.
‫ویژگی دیگر، این است که برق این ‫ادارات به ندرت خاموش می‌شود.
‫زیرا شب و روز...
‫همیشه و هر روز، یک نفر ‫درون اداره درحال اضافه‌کاری است.
‫ظاهراً شخصی وارد اتاق شده!
‫برو!
‫اوهوم! وقت بخیر!
‫یک شبح.
‫امروز هم بهت کمک می‌کنم که بری!
‫ممنونم. پس روت حساب می‌کنما!
‫وقت ماساژ شونه‌های شاچکو-سانه!
‫در ژاپن، افسانه‌های زیادی ‫درباره اشباح وجود دارد.
‫☆ AM=روز
‫☆ PM=شب
‫ موش
‫ گاو نر
‫ ببر
‫ خرگوش
‫ اژدها
‫ مار
‫ اسب
‫ بز
‫ میمون
‫ خروس
‫ سگ
‫ خوک
‫نیمه‌ی سوم ساعت گاو نر = 2:30~2 صبح.
‫12 AM
‫1 AM
‫3 AM
‫5 AM
‫7 AM
‫9 AM
‫11 AM
‫12 PM
‫1 PM
‫3 PM
‫5 PM
‫7 PM
‫9 PM
‫11 PM
‫PM AM
‫بر اساس شایعات؛ ‫اشباح در این زمان ظاهر می‌شوند.
‫اما اشباح جوان، وقت‌شناس خوبی نیستند
‫و این مسئله از مشکلات اخیر این نسله.
‫شاچکو-سان، درد که نمی‌گیره؟
‫لطفا ادامه بده... ‫این بهترینه!
‫و بالاخره... ‫زمانی که شب تقریبا به پایان رسیده...
‫Shutting down...
‫خانم کارمند، تصمیم می‌گیرد تا به خانه برود.
‫وقتشه برم خونه!
‫شبح کوچک هم...
‫برو...
‫در خواب ناز است.
‫اما، همین چهره‌ی معصوم در خواب است که...
‫به خانم کارمند، قدرت پیشروی می‌دهد.
‫خب، وقتشه برم.
‫فردا هم باید تمام تلاشم رو کنم!
‫فردا، شاید شبح کوچکی به سراغ تو بیاد...
‫و در مشکلاتت، بهت کمک کنه.