‫ کاری از تیم ترجمه تخصصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir - @AnimeList_ir ‫ترجمه از MRSJ
‫وای!
‫خب، با اجازه!
‫خوشمزست! از آخرین باری که باهمدیگه ‫غذا خوردیم، 3 روز می‌گذره.
‫چندش! مثل آدم بخور! ‫همه‌جا داری پخشش می‌کنی!
‫عبور از کوهستان ‫حسابی وقت‌گیر بود.
‫یکی دیگه هم بیار.
‫چشم، ال—
‫معذرت، آسیب که ندیدید؟
‫مشکلی نیست.
‫فورا تمیزش می‌کنم، ‫لطفا صبر کنید.
‫چشم‌های زرد‌رنگ؟
‫شوخی می‌کنی؟! فقط یه اتاق داری؟
‫خیلی متأسفم.
‫چاره‌ای نداریم، خب ‫پس لطفا همون رو بدید.
‫پس لطفا اینجا مشخصات بنویسید.
‫هی، این اطراف رستوران‌ ‫خوبی هست که پیشنهادش کنی؟
‫تو هنوز نرسیده، داری ‫درمورد غذا صحبت می‌کنی؟!
‫بذار ببینم...
‫اگه اینطوریه، رستوران خرچنگ ‫در سمت شرق، جای خوبیه.
‫ممنونم.
‫هوم؟
‫گوکو، بعدا درمورد ‫غذا صحبت می‌کنیم.
‫هم؟! ها، باشه.
‫خب، به سمت اتاق ‫راهنماییتون می‌کنم.
‫درسته، از وقتی که اومدیم به این ‫شهر، چشم‌های زرد زیادی دیدیم.
‫خب، این یعنی واقعا...
‫هیزل-سان هم احتمالا ‫تو این شهر توقف کرده.
‫چشم‌های زرد، یعنی فردی که ‫یک‌بار مرده و دوباره احیا شده.
‫سوالات احمقانه نپرس گوکو.
‫مردم اینجا احتمالا علاقه‌ای ‫ندارند تا یادشون بیاد.
‫باشه، فهمیدم.
‫بله؟
‫دوتا تشک اضافه براتون آوردم.
‫خیلی ممنون، معذرت ‫که زحمتتون دادیم.
‫بفرمایید.
‫خیلی ممنون.
‫درمورد چشم‌های من کنجکاوی؟
‫آه...نه...یعنی...
‫اتفاق نادریه، مگه‌نه؟ اما این...
‫چندوقت پیش بیمار شده بودم، چشمم ‫هم بخاطر روند درمان اینطوری شده.
‫که اینطور...
‫اما می‌دونی؟ الان ‫به رنگ چشمم می‌بالم.
‫از صمیم قلبم بابت ‫اینکه زنده‌ام، خوشحالم.
‫هی! سکا، سویی!
‫مگه بهتون نگفتم که ‫تو راهرو بازی نکنید؟!
‫معذرت...
‫دعوامون کرد.
‫بابت سروصدا معذرت می‌خوام.
‫چه بانمکن، بچه‌های شما هستن؟
‫بله.
‫هنوز کامل بهبودی پیدا نکردم، ‫اما بخاطر اونها باید تلاش کنم.
‫چی؟ بچه‌ داری؟ چه حیف شد!
‫ای‌وای!
‫فکر می‌کنی که می‌خوان بعدا چیکار ‫کنن؟ اونهایی که زنده شدن رو می‌گم.
‫نمی‌دونم، علاقه‌‌‌ی چندانی ‫به فکر کردن راجع بهش ندارم.
‫اما وقتی می‌بینی که اینطوری آروم زندگی ‫می‌کنن، ناخودآگاه به فکر فرو میری.
‫دیگه الان، هیچکس وجود نداره که حق ‫داشته باشه درمورد زندگی سوال کنه.
‫اگه تو بودی، چی؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که... فکر کن می‌تونستی ‫یکی رو به زندگی برگردونی.
‫بذار فکر کنم...
‫اگه بعد از اینکه شخص عزیزی رو از دست ‫دادم، باشه... قطعا اون رو انتخاب می‌کنم.
‫چون که توی اون وضعیت، ‫اخلاقیاتی درکار نخواهد بود.
‫اما الان...
‫درمورد من، شانس بعد از ‫اون اتفاق، بهم رو می‌کنه.
‫اینطوریه؟
‫من...
‫اگه قرار باشه که ‫دوباره با کسی باشم...
‫شخصی خواهد بود که حتی به‌نظرم ‫حتی اگه کشته هم بشه، نمیره.
‫هاع؟
‫چطور بگم...؟
‫مقاوم باشه، خوش‌ذات باشه.... و ‫مثل مرغ که تخم می‌ذاره، بچه بزاد!
‫منو ببین...
‫جوری که حتی با وجود اینکه بخاطر ‫خانواده، از جونم مایه می‌ذارم
‫روزهای تعطیل، بگن "بابا، رو ‫اعصابی!" و از خونه بندازنم بیرون.
‫مثال خوبی برای زن‌ذلیلی.
‫تنها نگرانیم هم دختر بانمکم باشه که تو سن ‫ازدواجه و ممکنه فریب عمو گوجو رو می‌خوره.
‫یعنی تا اون موقع هم مجردم؟!
‫وقتی رسیدیم خونه، ‫می‌خوام بهت کمک کنم.
‫جدی؟
‫اوهوم!
‫چه بچه‌ی خوبی.
‫چنین احساسی.... می‌خوام...
‫مشتاق دیدنشم... دختری که ‫بهش افتخار می‌کنی رو می‌گم.
‫اینطوری می‌گیم، اما اگه حتی وقتی که چهل سالمون ‫شد هم اینکارو ادامه می‌دادیم، چیکار کنیم؟
‫ای بابا! چرا همیشه ‫منو هم حساب می‌کنی؟!
‫خرچنگه واقعا خوب بود!
‫واقعا که الان بهترین ‫موقع برای خرپنگ شانگهایه.
‫برای مدتی دیگه نمی‌خوام که ‫چشمم به یه خرچنگ دیگه بیفته!
‫کسی اینو می‌گه که تا خرخره خور—
‫خوش اومدید.
‫نادیده‌ام می‌گیری؟!
‫اصلا چطور اومدی داخل؟!
‫نکته همینه. تو این شهر اگه فقط صورتم ‫رو نشون بدم، همه‌جا می‌تونم برم.
‫آها.
‫متوجهش شدید، مگه‌نه؟ من ‫قبلا هم تو این شهر بودم.
‫درسته، تو این شهر آدمهای زیادی ‫با چشم‌های زردرنگ وجود دارن
‫اما فکر می‌کردم که ‫ارتباطی با شما نداره.
‫واقعا؟ چرا؟
‫آخه هیچکس تو این شهر بهمون ‫نگفته شیطون و بهمون حمله نکرده!
‫هوم... چه خوب.
‫اگه به عدم‌استفاده از این روش بزدلانه ‫ادامه بدید، خیلی خوشحال می‌شیم.
‫اصلا متوجه نمی‌شم که ‫درمورد چی صحبت می‌کنی.
‫اگه از عدم برخورداری عضو‌ لازم برای ‫درک صحبتم رنج می‌برید، پس مشکلی نیست.
‫ای‌وای! چه خشن، غافلگیر شدم!
‫یکم مونده خودم رو خیس کنم.
‫آره، اینکه اینقدر علنی ‫متخاصم باشه خیلی نادره.
‫این‌ به کنار...
‫چرا به غرب برگشتی؟
‫چون می‌خواستم صورت شمارو ببینم.
‫چی؟
‫ای‌وای، مزاح کردم.
‫راستشو بخواید، دنبال ‫یه شیطون می‌گردم.
‫یه شیطون؟
‫شنیدم که یه شیطون خیلی ‫پلید تو غرب وجود داره.
‫به تازگی برگشتیم.
‫وقتی پیداش کنی، چیکار می‌کنی؟
‫اگه شایعات حقیقت داشته باشن و ‫شیطونی باشه که به آدمها صدمه می‌زنه؛
‫مشخصاً پاکسازیش می‌کنم.
‫آفرین، آفرین، هرجور که صلاح ‫می‌دونید عمل‌ کنید ای جناب ناجی
‫ما سرسوزن هم بهت کمک نمی‌کنیم.
‫چقدر نامهربونی، واقعا.
‫مردم این شهر یه مهمونی ویژه ‫و باکلاس برای ما ترتیب دادن
‫غذایی که تازه خوردیم هم ‫واقعا سنگین و خوشمزه بود.
‫عه؟ که اینطور! اما متأسفانه شکم ما دیگه ‫جا نداره، چون تازه خرچنگ باکلاس خوردیم!
‫آره! آره! خرچنگ شانگهای ‫فوق‌العاده‌ای بود!
‫اون شاه خرچنگ قرمز بود.
‫چی میگه این؟!
‫چرا جوری شده که ‫انگار ما باختیم؟!
‫چنین دانش‌آموز منتقلی ‫ناخوشایندی هم وجود داره.
‫درسته که اینو گفتم...
‫اما اینکه درعوض این همه ‫چیز، معذب نشی، سخته.
‫هیزل
‫تو شک داری که گوکو، ‫همون سی‌تن تایسه باشه؟
‫بعید می‌دونم که کشیش‌های زیادی ‫مثل سانزو با شیاطین همراه بشن.
‫از‌طرفی، چشم‌های اون ‫پسر مطمئنا زرد‌ رنگه.
‫باورش برای من سخته.
‫مطمئنی بخاطر علاقه‌‌ی شخصی نیست؟
‫چنین چیزی نیست. اما اگه ‫گوکو سی‌تن تایسه هم باشه
‫بعید می‌دونم که الزاما ‫شیطان بد ذاتی باشه.
‫این همون چیزی نیست که بخاطر ‫تاییدش این همه راه اومدیم؟
‫درهرحال، مدتی تحت‌نظر می‌گیریمش.
‫اگه گوکو-هان واقعا سی‌تن تایسه باشه، احتمالا ‫چیزی که مانع بروز ذات واقعیشه، سربندشه.
‫سعی می‌کنم درش بیارم.
‫اون مرد، اوکوکو؛ اینکه حرفشو ‫بدون تردید قبول کنیم، خطرناکه.
‫اصلا حس خوبی درموردش ندارم.
‫اصلا بهتره بگم، هیچ "حسی" ‫ازش حس نکردم. انگار که مُرده.
‫می‌دونم.
‫منم وقتی که اولین بار دیدمش، ‫یه چیزی درموردش عجیب بود.
‫زاغ؟
‫انگار که یه پرنده‌ی بزرگ مشکیه.
‫اون غریبه اینجا موندگاره، ارباب؟
‫آره، یه مدتی. آخه راه ‫درازی رو از شرق اومده.
‫یه کشیش بلندمرتبه ‫ملقب به سانزوی کشیشه.
‫اگه امروز بهمون کمک نمی‌کرد، ممکن ‫بود که هیولاها بهمون غلبه کنن.
‫اون مرد می‌تونه ‫حساب هیولاهارو برسه؟
‫آره، این اطراف اخیرا ‫مرگ‌‌های مشکوکی رخ داده
‫بخاطر همین، وجود کسی که ‫بتونه کمک کنه، آرامش‌‌بخشه
‫اینقدر قویه؟
‫آره، اونقدری که نمی‌تونم تشخیص بدم ‫کدومشون واقعا موجود جادویی هستن.
‫ارباب گفت که این ‫رو براتون بیارم.
‫چه آبی قشنگی.
‫انگار که نقاشی یه فرشته است.
‫اسمت چیه، فرشته؟
‫هیزل.
‫خوشوقتم هیزل. من اوکوکو هستم.
‫اوکوکو، با حروف "کلاغ" و "گریه".
‫پس واقعا زاغی.
‫زاغ؟
‫چه خفنه. تا وقتی اینجام، ‫همین صدام می‌کنی؟
‫من از کلاغ خوشم نمیاد.
‫آشغال می‌خورن و تو ‫قبرستون می‌گردن.
‫توی این قاره، نقل شده که کلاغ‌ها پرندگان بد ذاتی ‫هستن که از خدا سرپیچی کردن و رنگشون مشکی شده.
‫هممم.... پس سرپیچی ‫از دستورات جُرمه؟
‫البته، مشخصه.
‫چرا؟
‫خب...
‫چیزیه که تصمیم گرفته شده.
‫کی تصمیم گرفته؟
‫از اون موقع، زاغ توی ‫کلیسای من موندگار شد.
‫"کتاب طلسم‌های تبعید شیاطین".
‫جدی؟ خوندنش برات جذابه؟
‫نتونستم وجودش رو احساس کنم.
‫دوست نداری که مستقیما و بدون ‫خوندن این به اسقف فیلبرت کمک کنی؟
‫اینطوری جانشین شیطان‌کش مشهور، ‫اسقف فیلبرت گروث می‌شی، مگه‌نه؟
‫ارباب بهم یاد نمی‌ده.
‫چرا؟
‫چون مخالف جانشینی منه.
‫هوم؟ عشق پدرانه؟
‫بخاطر همین...
‫می‌خوام دینم رو به شخصی که بچه‌ی رها ‫شده‌ای مثل من رو بزرگ کرده، ادا کنم
‫شخصی که از والدین واقعیم ‫هم بهتر تربیتم کرد.
‫می‌خوام بهش کمک کنم، اما...
‫"اما"؟
‫اینقدر دوست داری طلسم ‫یاد بگیری؟ که اینطور.
‫خب پس، سعی کن این رو رشد بدی.
‫با احتیاط بزرگش کن و ‫سعی کن گل زیبایی بشه.
‫این اولین ماموریت توست.
‫حتی وقتی با موجودات جادویی سروکله‌ می‌زنی، ‫با یک زندگی طرفی، پس از اونجا شروع می‌کنیم.
‫پس بخاطر همین دنبال وردی ‫هستی که گل شکوفه بده؟
‫چرا می‌خندی؟
‫معذرت! خیلی بانمکه.
‫گل—
‫فرقی دارن؟ شکوفه دادن ‫برابر با پژمردگیه.
‫تو این دنیا واقعا جای عجیبی وجود داره که ‫انسان‌ها و شیاطین درکنار همدیگه هم‌زیستی کنن؟
‫بخاطر همین هم هست که ‫بهش می‌گن "شانگری‌-لا".
‫اینکه بتونن هم‌زیستی کنن، ‫مسئله‌ای جداگانه است.
‫خب معلومه، دنیایی که موجودات جادویی ‫در اون زندگی می‌کنن، کاملا متفاوته.
‫می‌دونستی که خرگوش و ‫کلاغ، دو روی یک سکه هستن؟
‫توی شرق، یه افسانه وجود داره مبنی براینکه یک ‫کلاغ توی تاریک‌ترین بخش خورشید زندگی می‌کنه.
‫بخاطر همین هم مثل اینجا، بعنوان ‫نماد بدشانسی شناخته نمیشه.
‫و خرگوش؟
‫ماهه.
‫کلاغی اسرارآمیز از سرزمینی عجیب، حرف‌های ‫اون مرد واقعا مثل یک نشون مشکی بودن.
‫من بی‌صبر و ناتوان بودم.
‫ارباب؟!
‫ارباب!
‫پژمرده شده، ها؟
‫بعد از اینکه شکوفه ‫داد، پژمرده شد.
‫هیزل...
‫اینکه من می‌خوام بهتون کمک ‫کنم، واقعا اینقدر چیز بدیه؟
‫اگه منم یه شیطان‌کش بشم، شما ‫اینطوری عذاب نخواهید کشید!
‫مطمئنم که می‌تونم بهتون کمک کنم!
‫من فکر نمی‌کنم که بَده، ‫هیزل. نیازی به عجله نیست.
‫دروغه!
‫شما من رو قبول نداری!
‫بعد از اینکه گل شکوفه ‫داد، سریع پژمرده شد!
‫هیزل!
‫جریان این نیست، هیزل. گل پژمرده ‫می‌شه، اما قبلش شکوفه می‌ده.
‫متوجه حرفت نشد؟
‫من...من...مورد ‫تایید ارباب نیستم.
‫تایید؟ چی رو می‌خوای تایید کنه؟
‫منظورت چیه؟
‫درسته، این نیاز من بود. ما هیچ ‫پیوند خونی‌ و استواری نداشتیم.
‫اما با این وجود، چون با ارباب زندگی می‌کردم، ‫می‌خواستم که من رو تایید کنه و قبول داشته باشه.
‫اینکه وجودم ارزش ‫داره رو تایید کنه.
‫تو هیچ ارزشی نداری.
‫تاریک، مثل سوراخ موجودات موذی.
‫مطمئنم که نور در اونجا، ‫فاسد و گندیده میشه.
‫من می‌خوام قوی باشم! تمام ارزشی که دارم ‫به اینکه چقدر بهم نیازه وابسته است!
‫همینطوره.
‫پس وقتشه که متوجه شرایط ما بشی.
‫هوم؟
‫خارق‌العاده‌است، مگه‌نه؟ ‫این همه فقط یه هیولاست.
‫هیولا؟
‫آره، با همکاری فیلبرت بالاخره ‫لونه‌اش رو ردیابی کردم.
‫امشب ازمون پذیرایی‌ می‌کنن. به ‫جای غیرقابل تصوری اومدیم، هیزل.
‫تو فکر اینم که اگه ‫تنها بودم، چی می‌شد.
‫حتی اگه اینو بگه، من هنوز یه بار ‫هم از جادوی پاکسازی استفاده نکردم.
‫تمرکز کن!
‫اونی که به اربابت ‫آسیب زد، روبروته.
‫ارزشی که داری رو نشون بده.
‫بد نبود.
‫اما هنوز این همه ‫مونده. تن به کار ندادی.
‫مثل اینکه واقعا از ‫کلاغ خوشم نمیاد.
‫فرشته دوست داره زبون بریزه.
‫قدرتی که اوکوکو-هان ‫استفاده می‌کنه، "پوچ"ه.
‫اگه قدرت سانزو-هان، "نور" ‫باشه، پس اوکوکو انکار وجودشه.
‫هرگز چنین قدرت وحشتناکی ندیدم.
‫این فرد وارث "متون موتن"، ‫اوکوکو سانزوی کشیشه.
‫هرگز یک بار هم فکر نکردید:
‫"اگه این فرد به زندگی ‫برگرده، زندگی چطور میشه؟"
‫عه، اینجایی.
‫چیه؟
‫هیچی. فقط تو فکر این ‫بودم که کجا رفتی.
‫جایی نیست بخوام برم.
‫واقعا؟
‫چی شده؟
‫خب، از وقتی که به این شهر ‫اومدیم... شایدم یکم قبل‌تر؟
‫تمام مدت به این قضیه‌ی ‫"احیای مردگان" فکر می‌کردم.
‫بهت که گفته بودم فکر ‫کردن فایده‌ای نداره.
‫آره، واقعا نمی‌فهمم...
‫هربار که یکی به ‫زندگی برمی‌گرده...
‫فکر می‌کردم که همه از جمله خودش ‫که خوشحالن، پس مشکلی نداریم.
‫اما...
‫اما درعجبم که خودم چه حسی خواهم ‫داشت. اگه همه.... یا مثلا تو بمیری
‫چه حسی بهم دست می‌ده؟ سعی ‫می‌کنم که شمارو احیا کنم؟
‫همینطوری مارو نکش. سرت ‫هم توی کار خودت باشه.
‫پس مخالفی.
‫خودت چی می‌خوای؟
‫هوم؟
‫مثلا اگه خودت بمیری، دوست ‫داری که به زندگی برگردی؟
‫همممم...
‫نه، من مشکلی ندارم.
‫وقتی که وقتش برسه، مشکلی نیست.
‫بخاطر همین هم سعی ‫دارم که زنده بمونم!
‫خب پس مشکل چیه؟
‫آره، همینطوره.
‫هرکسی که زنده‌ست، یه روزی ‫می‌میره. این نظم طبیعی زندگیه.
‫اما الان نوبت ما نیست. این ‫چیزیه که باید باور داشته باشیم.
‫آره، اینکه زنده باشی، واقعا ‫فوق‌العاده‌است، مگه‌نه؟
‫گشنه‌ای؟
‫فقط خودتی.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫فکر می‌کنی ساعت چنده؟ برو بخواب.
‫اگه صبح بیدار نشی، ‫همینجا ولت می‌کنم.
‫عههههه!
‫اما اگه بریم اون مغازه‌ای که ‫تو خیابون اصلیه، احتمالا هنوز—
‫"نه، من مشکلی ندارم"
‫"وقتی که وقتش برسه، مشکلی نیست"
‫قسمت هفتم
‫سی‌تن تایسه
‫قسمت بعد: سی‌تن تایسه!
‫تماشا کنید.