میدونم تو به کجا تعلق داری ...
پیش ما
تو مثل منی ...
از تو هم سنگ سیاه زده بیرون.
تو همونی هستی که امروز صبح به من یه تیغه کیتتسو داد ، درسته؟
داری گریه می کنی؟
ببخشید... خیلی خوشحالم که پیدات کردم.
وقتی برای اولین بار همدیگرو دیدیم، مشکوک شدم، ولی ...
پس واقعاً خودت بودی
من برای زمان خیلی طولانی میخواستم شما رو ملاقات کنم
اوه، به من اهمیت نده دارم با اونی که داخلته حرف میزنم
اونی که داخله منه ...؟
منظورم سنگ سیاهته .
به خاطره همینه که نمی تونی از استفاده تیغه های کیتتسو استفاده کنی، درسته ؟
منم همینطور بودم
اونایی که رویاهات رو باهاشون درمیون میذاری تو رو توی غبار ول میکنن
اما چطوری می‌تونستی حرف بزنی؟
اونم وقتی که نمی تونی به تنهایی بجنگی .
تو نمی خوای این آخرش باشه، درسته ؟
تو می خوای قوی بشی و به اونا برسی، درسته ؟
آره
دقیقا حق با شماست
پس ، یعنی راهی برای قوی تر شدن ما وجود داره ؟
شرط می بندی.
ترجمه و زیرنویس از P R
الهه آبسیدین
برای اینکه بتونم از تیغه کیتتسو استفاده کنم باید چیکار کنم؟
تو فقط باید این سنگ های سیاه رو بپذیری.
باید قبولشون کنم؟
بله
وقتی که داشتی محاکمه می شدی یهو همه چی مهو شد و تو خودت رو داخل سیاهی دیدی ، درسته؟
تو فقط باید خودتو به اون احساس تسلیم کنی و بگذاری که تو رو کنترل کنه!
اگه این کار رو بکنی قوی میشی !
چقدر قوی میشم ؟
به اندازه ای که ...
بتونی این کار رو بکنی.
چی شد؟!
اون گودال بزرگ از کجا پیداش شد؟
اون مرد سیاهپوش درستش کرد با یه شمشیر این کار رو کرد!
چی؟! شوخیت گرفته!
اون دیوونس
هان ، الان با تیغه کیتتسو اون کارو کردی؟
برو، ایندفه محاکمه شمشیر رو قبول شو.
بعدش خودت میتونی به تیغه کیتتسو تبدیل شی!
به تیغه ی کیتتسو تبدیل شم؟
چی میگی تو؟
فکر کردم که می تونم مثل تو از تیغه کیتتسو استفاده کنم!
اشتباهه اشتباه!
تو خودت تبدیل به تیغه کیتتسو میشی
بهت گفتم که چقدر میتونی قوی بشی
منظورت این بود ... نگو که!
درسته ! تو یه آدم خاصی !
با اون سنگ های سیاه، تو می تونی به تیغه کیتتسو نهایی تبدیل بشی!
تو چی پیش خودت فک کردی؟
تو فکر می کنی من می تونم تبدیل به یه شمشیر بشم؟
جدی میگی؟
مطمئنی جدی هستی؟
فکر می کردم می خوای قوی ترین باشی.
و تو می تونی!
چه فرقی می کنه که انسان باشی یا شمشیر؟!
من هیچ وقت اینو قبول نمی کنم.
من نمی تونم کنار کوجیرو و سوگومی بجنگم وقتی که به یه شمشیر تبدیل شدم!
که اینطور.
بعدش باید چیکار کنیم؟
خیل خوب، پس ما اونارو هم تبدیل به شمشیر میکنیم‌.
اونوقت تنها نمیشی، درسته؟!
بوشی ها دارن به بالای اون کوه میرن،اینطور نیست؟
هی! فکر میکنی کی هستی-
مواد ساخت شمشیر میوفتن توی گودال.
به بالا رفتن از کوه ادامه بدید!
کیشین اون بالاست!
کوجیرو! کوجیرو، ما نباید عجله کنیم!
اگه عجله نکنیم، گروه های بوشی کیشین رو می کشن.
از دست تو ، چرا انقدر عجله داری؟
بعدشم تو مطمعنی که کار درستیه وقتی که موساشی انقدر ناراحته تنهاش بزاریم؟
زیادی سنگ دلانه نیست؟
همه چی مرتبه
اگه می موندیم چیکار میتونستیم بکنیم؟
سعی کنیم با گفتن یه جمله، مثل:
<من می تونم از تیغه کیتتسو استفاده کنم پس مطمعنم توهم یه روزی میتونی ازشون استفاده کنی> شادش کنی؟
این فقط کارو براش سخت تر می کرد.
من به راهم ادامه میدم ،
نقطه ضعف کیشین رو پیدا میکنم ،
و بعدش صبر میکنم تا موساشی دوباره سرپا شه!
ولی به نظرت موساشی میتونه ؟
چی؟
یادته اون خانم چی گفت؟
اون هاله سیاه یعنی اون نمی تونه از تیغه های کیتتسو استفاده کنه ...
و خیلی هم نادره.
موساشی واقعا کیه ؟
منظورم اینه که اگر اون واقعاً یکی از اون رها شده های توی افسانه باشه...
اون نمی تونه عادی باشه.
این ذهنم رو درگیر کرده...
موساشی احتمالا یه قدرت شگفت انگیزی رو به ارث برده ، درسته؟
شاید او از خانواده خاصی باشه.
بهم بگو ، ما با هم دوستیم، نه؟
حق با توه.
از کجا شروع کنم؟
وقتی صحبت از خانواده موساشی می شه ...
کوهی عظیم وجود داشت با یه معدن تو تاتسویاما.
و تو کوه پایه اش خانه ها ، مغازه ها و مدارس بودند.
و بعد از اون هم زمین های فوق العاده عظیم...
...کشاورزی وجود داشتن.
کشاورزا؟
کشاورزا.
منو مسخره می کنی؟!
من مسخرت نمی کردم!
او از یه خانواده کشاورزه ، مثل خیلی های دیگه تو تاتسویاما.
یعنی چی ؟ ناامید شدم.
در مورد من، من آخرین بچه بوشی تو تاتسویاما بودم.
ما تو یه باغ بامبو زندگی می کردیم تو حاشیه شهر
بوشی بودن، یعنی از نوادگان جنایت کاران بودن،
یعنی همه فاصله شون رو ازت حفظ میکنن
اما موساشی بچه ی عجیبی بود.
یه کاتانا کافیه که هدف آزار و اذیت بشی.
اما اون ...
تو...
کارت خیلی باحال بود
چطوری اون برگ رو بریدی؟!
هی ، چطور این کار رو کردی؟! بجنب بهم بگو !
اوه... اینجوری !
اینجوری ؟
هان، کار نکرد
ولی خیلی باحال بود ! می خوام انجامش بدم!
گفت باحاله...
من قبلاً هرگز اینطوری تشویق نشده بودم.
موساشی رفتار خاصی با من نداشت.
فقط داشتن یه دوست واقعی مثل اون منو بیشتر از چیزی که فکر می کردم خوشحال کرد.
هی!
و به لطف اون دوست عجیب و غریب،
زندگی من یک کابوس کامل نبود.
من خوشحالم.
آره
اما اگر همه توی شهر شما از بوشی متنفر بودن ، چرا موساشی نبود؟
احتمالا به خاطر پدر و مادرش.
اونا هم خیلی عجیب و غریب بودن.
اونا هیچ وقت به حرف دیگران اهمیت نمی دادن
اونا با من و پدرم خوب رفتار می کردن.
وقتی مریض شدن و مردن شرم آور بود.
واقعا آدمای خوبی بودن
چی شده؟
این فقط باعث میشه که اونو سخت تر درک کنم
تو می گی موساشی و پدر و مادرش همه آدمای کاملاً عادی بودن، درسته؟
چطور ؟
پس چرا تیغه های کیتتسو با اون کارشون تحقیرش کردن؟
اگره ما اینو نفهمیم ، نمی تونیم به اون کمک کنیم راهی برای حل مشکلش پیدا کنه.
خوب...
یعنی اون واقعاً میتونه راهی پیدا کنه و بیاد پیش ما ؟
خیل خب ببینیم که چی میشه .
استاد.
هی، نانائو
اینوکای شیرو از گروه ???
ناهار آوردم
لطفا سپاسگزار باش.
اینوکای نانائو از گروه ???
هی، کارت عالیه! این یه جشن درست و حسابی میشه
هان.چه اتفاقی برای اون مو قرمزه افتاد؟
اوه، انداختمش تو گودال.
که اینطور.
هان؟ چرا اینقدر غمگین به نظر میای؟
اون با من مهربون بود.
امیدوار بودم بتونم باهاش حرف بزنم.
این مایه شرمساریه .
من فکر نکنم شما معنی کلمه《شرم》رو بدونید.
احتمالاً اون چیزی رو که می خواست بهش گفتین تا بهش نزدیک بشید ، نه؟
(منم یه رها شدم و سنگ سیاه دارم. و میتونم احساست رو درک کنم)
که همشم دروغه ، اینطور نیست؟
تو تنها کسی هستی که هیچ وقت بهش دروغ نمی گم.
تو واقعا یه شیطان هستی.
تنها چیزی که برای شما مهمه تیغه کیتتسو که بالاخره پیداش کردی
توی اون مو قرمزست درسته؟
الهه تو
آره .
الهه آبسیدین که من به دنبالش بودم.
مطمئنی واقعا خودشه؟
باز یه اشتباه نیست؟
این بار مطمئنم که واقعاً خودشه.
پس چرا دفعه قبل که دیدیش کاری نکردی؟
همه اینها پیچیدست ، استاد.
نانائو عزیزم وقت تلف کردن هم بخشی از زندگیه.
من ترجیح میدم که بدون وقت تلف کردن کارمو انجام بدم .
من دنبال سنگ سیاه هستم
یه کم میرم بیرون
نانائو مراقب اینجا باش.
که اینطور...استاد میخواد از اون پسر به عنوان ماده ساخت شمشیر استفاده کنه.
بخاطر همین من دلم براش میسوزه.
اون مجبور میشه که یه اتفاق وحشتناکی رو تجربه کنه و مجبور میشه که تو آخر گودال یه تصمیم بگیره
من هنوز دارم میوفتم.
زمان از دستم در رفته.
ولی من...
بدون هیچ مقاومتی نمی یوفتم!
من انجامش میدم باید یه راهی باشه.
خودشه!
بالاخره وایستادم نجات پیدا کردم
اما این تیغه اینجا چه کار می کنه؟
اون میتونه شمشیر رو ول کنه و زنده زنده توی مواد مذاب بسوزه
یا میتونه هوشیاریش رو ول کنه و تبدیل به سنگ سیاه شه.
هر کدوم رو که انتخاب کنه زنده نمی مونه.
لعنتی، بدنم خیلی سنگینه... چشامم تار میبینه...
درست مثل زمان محاکمه شمشیر.
چکار کنم؟
آخ!
تقریبا نزدیک بود از حال برم.
اما من فقط باید بیدار بمونم، درسته ؟
تازه این سنگ های سیاه برای بیرون رفتن از گودال خیلی بدرد بخورن.
خیل خب. من از اینجا می رم بیرون.
نمیتونم این اجازه رو بهت بدم فعلا باید مخفی شی
کی اونجاست؟!
این جا...
تو باید برای همیشه اینجا پیش من بمونی.
نه... باید برم بیرون.
دوستام به کمکم نیاز دارن!
حتی اگه بری هم هیچ کاری نمیتونی بکنی
تو قدرت مبارزه نداری
تو فقط میری تو دست و پاشوت
با این حال هنوزم باید برگردم
بهت گفتم بهت نیازی ندارن
مثل دفعه پیش ، یادته؟
یادته ، نه؟
به یاد بیار.
به یاد بیار...
این جا...
مامان بیدار شو...
هان؟
حتی اگه یه اپیدمی بود تا خیلی ها بمیرن...
به خاطر اینه که به اونی ساما ایمان کافی نداشتن
این یه عذاب الهی عه ، برای کافران
همه می دونن که این زوج چه جوری رفتار میکردن.
حالا قراره با پسرشون چیکار کنیم ؟
سؤال خوبی بود. قوانین شهر میگه که بستگانش باید نگهش دارن.
هیچکس بچه ای مثل اونو نمی خواد.
نمیدونم چرا باید ازت مراقبت کنیم
ب-اما... اونا... اوم...
خفه شو گم شو!
هرگز برنگرد!
عمو، عمه، ممنون برای اینکه اجازه دادی بمونم
من میتونم توی خیلی کارا کمک کنم.
من چوبا رو خرد می کنم یا چاه رو تمیز می کنم یا -
یه شرط دارم که اجازه بدم عضوی از این خونواده شی
هرچی بخواید!
هیچ کاری نکن
گرفتن بچه ی کافرانی که با بوشی مهربون بودن
برای دیگران وحشتناک به نظر می رسه
تو باید تاجایی که میتونی کمتر توجه جلب کنی فهمیدی؟
ب - بله...
اما ، اوم ، مگه کوجیرو و باباش چیکار کردن که نباید بهشون نزدیک بشم؟
این بچه احمق لعنتی نمی تونه یه چیز به این سادگی رو بفهمه!
اینا همش زیر سر اون پدر و مادرشه!
بهتره که در موردش با بقیه حرف نزنم.
با بوشی دوست بودن منو تو دردسر میندازه...
گوش کن تو بدون اجازه از خونه بیرون نمیری .
تو شهر اصلا با ما حرف نمیزنی.
بله قربان!
حرف نزن!
تو هم نمیخواد جواب مارو بدی ، باشه؟
صبح بخیر.
بجنب از رو تخت بلند شو
صبحونه چی داریم؟
عمو !
هی، اون همون پسریه که تو مراقبشی؟
پسر کافران؟
باورم نمیشه واقعا مراقبشی
چند دفعه بهت گفتم جلوی بقیه به ما نزدیک نشو؟!
به اندازه کافی وقتمون رو تلف کرد بیایید از غذامون لذت ببریم.
بیا عزیزم من نمی تونم برای حفاری صبر کنم.
تا گرمه بخوریم.
انگار من یه روحم...
هیچ کی اسمم رو صدا نمی کنه.
یا به من توجه نمی کنه . یا بهم لبخند نمیزنه.
من یه چیزی رو فهمیدم
اگه هیچکس تو دنیا بهت اهمیت نمیده...
با مرده بودن فرقی نداره
من فهمیدم که فقط نفس کشیدن به معنی زنده بودن نیست
یه نفر...
میخوام یه نفر منو ببینه
من می خوام برای کسی مفید باشم!
میخوام یکی منو دوست داشته باشه!
اما... اما کی...؟
کوجیرو... عمو...
کاش میتونستم ببینمشون
هی
من من یه کار برات دارم.
من هر کاری می کنم!
من می خوام برای شما و بقیه مفید باشم!
این سنگو به سمت اون پرتاب کن.
همه راجبت فکرای بهتری میکنن.
ثابت کن که مثل پدر و مادرت نیستی
خیل خب.بجنب انجامش بده.
انجامش بده.
انجامش بده!
بوشی باقی مونده ... باید بمیره.
درسته ! به حرف بچه گوش کن!
برو به جهنم بوشی!
موساشی...
تو اون موقع بهش سنگ پرت کردی
چون کسی به تو نیاز نداشت...
تو حاضر بودی هر کاری بکنی تا یکی به وجودت نیاز داشته باشه
اصلاً هر چیزی.
تو این جوری هستی.
میگی میخوای بوشی بشی،
اما این فقط یه بهونست که تو بتونی کنار دوستت باشی ، اینطور نیست؟
خیل خب ، بیا با هم انجامش بدیم کوجیرو!
تا وقتی که بتونیم باهم رویامون رو دنبال کنیم خوشحالم
ای کاش می تونستم به اونا ملحق بشم.
برای تو بوشی بودن و داشتن یه کاتانا یه وسیلس که به هدفت برسی
هیچ فرقی با اون سنگی که اونروز انداختی نداره
کسی که نمی تونه از تیغه کیتتسو استفاده کنه هیچ کاری نمی تونه بکنه
و اگه نتونی بجنگی بودنت به هیچ درد دوستات نمی خوره
تو باید منو ببخشی
تنها راهی که میتونستم باهاش جلوت رو بگیرم این بود که خاطرات گذشته رو برات یاد آوری کنم
اگه از اینجا میرفتی بیرون و شروع به مبارزه میکردی اونا میتونستن منو بگیرن
چون منو تو یکی هستیم ، هم جسممون و هم روحمون.
پس باید برای همیشه اینجا قایم بشی.
لازم نیست خودتو درگیر جنگ بوشی و اونی کنی.
این کیشینه؟
بعد تیتراژ ادامه داره.
نانائو!
چی شده؟
میخواستم بخاطر کمکی که تو پیدا کردن تیغه کیتتسوم کردی ازت تشکر کنم
این برای توعه!
استاد...!
استاد
البته دزدیدمش.
تو هر وقت هرچی دلت بخواد میگی، نه؟!
ای شیطان صفت!
قسمت بعد شیوه زندگی یک بوشی