‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @animelist_ir ‫مترجم: Romeo
‫خیلی وقتمو گرفت.
‫فردا به انجمن گزارش میدم.
‫هی، چی شده؟ حالت خوبه؟
‫طاقت بیار!
‫هنوز نفس میکشه.
‫خب، نمیتونم همینطوری اینجا ولش کنم.
‫رشد می‌کنیم، رشد می‌کنیم
‫اگه نور بتابه
‫مطمئنم که می‌تونم با خود واقعیم روبه‌رو بشم
‫که چیزی راجع بهش نمیدونم
‫مترجم: Romeo ‫تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫داستان ما بر روی زمینی خلق شد
‫که درخشش رو فراموش کرده
‫تا اون آینده‌ای که
‫آنسوی ملاقات‌ها و امیدها منتظره، مملو از نور بشه
‫بیا بریم بپریم در دل تاریکی
‫اگه تو هم همینطوری هستی، پس دستتو دراز کن
‫بجای اینکه دنبال راهی به بیرون باشی
‫به دری جدید، در بزن
‫زیر باران شادی قرار گرفتیم
‫زندگی دور خودش میچرخه و احتمالا رونق میگیره
‫تابش فراگیر خورشید از ابرها رد میشه
‫بدون هیچ تردیدی عبور میکنه
‫رشد می‌کنیم، رشد می‌کنیم
‫اگه نور بتابه
‫مطمئنم که می‌تونم با خود واقعیم روبه‌رو بشم
‫که چیزی راجع بهش نمیدونم
‫بیدار شو.
‫لطفا بیدار شو.
‫کشاورز و شهر مارچوبه
‫خدا رو شکر. تو بیدار شدی.
‫یه سوال ازتون داریم.
‫چرا من اینجام؟
‫نکنه منو دزدیدی و آوردی اینجا؟
‫نه، نه!
‫تو رو کنار راه پیدا کردم و آوردمت اینجا.
‫وقتی بی هوش بودم منو دزدیدی؟
‫ندزدیدم. چون نگرانت شده بودم آوردمت اینجا.
‫نگرانم شده بودی؟
‫خب، همه با دیدین یه نفر که بی هوش ‫کنار جاده افتاده، نگران میشه.
‫چه اتفاقی برات افتاده بود؟
‫خب، همین که سالمی خدا رو شکر.
‫انجمن.
‫داشتم میرفتم به انجمن ماجراجویان توی ‫پایتخت سلطنتی که یه ماموریت رو ازشون درخواست کنم
‫پس قضیه این بود.
‫خداحافظ.
‫صبر کن، تا اونجا همراهیت میکنم.
‫چی؟
‫منم باید برم انجمن.
‫الآن صبحونه رو حاضر میکنم.
‫ولی...
‫من ال ام، ال وین.
‫اسمت چیه؟
‫لینِئا، لینئا ماگنل.
‫خوشبختم، لینئا.
‫ال، خونه‌ایی؟
‫خونه‌ایی، نه؟ فقط اومدم یه سری بهت بزنم.
‫تو... تو... تو...
‫چطوره؟ خیلی بزرگه؟
‫خوبه. باهاش راحتم.
‫ببخشید که تختت رو کثیف کردم.
‫لباس ال پوشیده؟ تختش رو کثیف کرده؟
‫ببخشید،
‫شما کی هستین؟
‫خاک تو سرت!
‫ ال احمق!
‫عه، حتما دچار سوءتفاهم شده.
‫موافقم.
‫خیلی خب، من به روری قضیه رو توضیح میدم.
‫خیلی ممنونم.
‫راستی،
‫میخواد یه ماموریت رو به انجمن درخواست کنه.
‫که اینطور، تحقیق درمورد یه چیز غیرعادی در شهرتون، درسته؟
‫میشه یکم دقیق‌تر توضیح بدین؟
‫نمیدونم چجوری بگم.
‫ولی، یه چیزی توی شهرمون عادی بنظر نمیاد.
‫ای بابا، این خیلی مبهمه.
‫مطمئن نیستم که کسی این ماموریتو بر عهده بگیره.
‫چیزه، شما یه ماجراجویین؟
‫قوی هستین؟
‫من؟ متوسطم.
‫واقعیتش، شغل واقعیم کشاورزیه.
‫چی؟
‫خیلی خب.
‫اگه ناراحت نمیشی، من میتونم اون ماموریتو بر عهده بگیرم.
‫ال-کون؟
‫اون به سختی تا اینجا اومده، ‫و حتی کنار جاده هم غش کرد.
‫بنظرم، چیز غیرعادی‌ای که ‫درموردش میگه حقیقت داره.
‫پس من میخوام برم اونجا و بررسی کنم.
‫خیلی خب پس، ماموریتو میسپارم به تو.
‫راستی، کدوم شهره؟
‫شهر گال.
‫شهر گال؟!
‫چی شده؟
‫شهر گال همونی نیست که بخاطر مارچوبه‌هاش فوق العاده معروفه؟
‫مارچوبه‌هایی که توی گاله ‫با مال جاهای دیگه زمین تا آسمون فرق داره.
‫طعمش، تازگیش، و بافت و ترکیبش...
‫و تلخیِ شیرینش که توی دهن میمونه
‫شاهکارترین شاهکارهاست که به آدم ‫حس اشتیاق به وطنش در دوردست‌ها رو میده.
‫نا گفته نمونه که اون برترین مارچوبه‌ست
‫که حتی دکورت معروف اینطور تشریحش کرده: ‫«من به مارچوبه فکر میکنم، پس وجود دارم.»
‫جمله «من فکر میکنم، پس وجود دارم» از یه فیلسوف فرانسوی معروف به نام ‫رنه دکارت‌ـه. اینجا اسمش به طنز یه دکورت تغییر داده و ال هم داره به طنز ‫این جمله رو اینجوری میگه.
‫داری اغراق میکنی.
‫راستش اغراق نمیکنه.
‫حقیقت داره؟!
‫خیلی مایه افتخاره که با یه نفر از شهر گال آشنا بشن.
‫لطفا با من دست بدین! ‫هیچ انگیزه پنهانی ندارم!
‫اون یکم عجیب غریبه، ولی میتونه کمکت کنه.
‫پس میتونی بهش اعتماد کنب.
‫بابت لباس‌ها ممنونم.
‫آره، خیلی بهت میاد.
‫ولی، چرا اینقدر با من مهربونین؟
‫نکنه میخوای در عوضش باهام ازدواج کنی؟
‫پیش خودت فکر کردی من کی هستم؟
‫یه گرگ که سعی داره وارد عمل بشه؟
‫میخوام بخورمت.
‫از من بدت میاد؟
‫بابام بهم گفته
‫که هیچ پسری به دختری بدون انگیزه‌های پنهانی کمک نمیکنه.
‫مردها مثل گرگن.
‫اینکه وقتی تنهایی هوشیار باشی کار درستیه.
‫ولی من هیچ قصد آزار و اذیتی ندارم. ‫خیالت راحت باشه.
‫اونایی که اینو میگن ممکنه سعی داشته باشن حواستو پرت کنن
‫و ازت سوءاستفاده کنن، پس من باید مراقب باشم. ‫این تذکر بابامه.
‫چه پدر محتاطی!
‫پس، من فقط با کسایی که قابل اعتمادن میرم.
‫میخوام یه مدت از نزدیک مراقبت باشم
‫تا بفهمم تو قابل اعتماد هستی یا نه.
‫اوه، باشه.
‫پس، بیا راه بیفتیم به شهر گال.
‫ال، میدونستم...
‫هلن-سان یه دروغگوی بزرگه!
‫هوف، خدا رو شکر!
‫پیدا کردن یه کالسکه به سمت شهر گال خیلی سخته.
‫اون شهر دیگه با هیچ شهر دیگه‌ای داد و ستد نداره.
‫احتمالا بخاطر همینه.
‫آها، که اینطور.
‫نکنه...
‫اوه، یه اورکه؟
‫نگران نباشین. میتونیم شرشو کم کنیم. خیالتون راحت..
‫یه دسته اورک‌ان!
‫یعنی چی! چه اتفاقی افتاده؟
‫شرمنده. احتمالا بخاطر منه.
‫ال-سان!
‫ال-سان، طاقت بیار! ال-سان!
‫متاسفم.
‫چرا بعد اینکه بیدار شدی ازم معذرت خواهی کردی؟
‫نکنه عذاب وجدان داری؟
‫نه، نه!
‫عه، این چیه؟
‫فقط یه گردنبد مثل مال خودمه که اعصاب رو آروم میکنه.
‫بهتر از هیچیه. بنداز گردنت.
‫آها، دستت درد نکنه.
‫انگار رسیدیم.
‫اون دختر خوبیه.
‫چی؟
‫بعد اینکه شر اورک‌ها رو کم کردیم،
‫اون تو رو که داشتی کابوس میدیدی رو گذاشت روی زانوهاش،
‫سرت رو نوازش میکرد و با ملایمت بهت آرامش میداد.
‫داشت میگفت: «آروم باش، آروم باش.»
‫اینجا شهر گاله.
‫بایستین! تا حالا تو رو ندیدیم. اینجا چیکار میکنی؟
‫عه، من...
‫اون مهمون منه.
‫اوه، تویی لینئا.
‫متاسفم. حالا میتونین وارد بشین.
‫چرا جارو دستشون گرفتن؟
‫کلی آدم توی خیابون‌هاست.
‫یه سیخ، لطفا.
‫به روی چشم.
‫راستی، میگن یه اتفاق عجیب توی ای شهر افتاده.
‫تو خیلی عجیبی.
‫خودت نگاه کن. همه چی آرومه.
‫ولی مگه داد و ستدتون رو با شهرهای دیگه قطع نکردین؟
‫این تصمیم لُرد بود. من از کجا بودم؟
‫بفرما. اینم از سیختون.
‫هی، اینکه جزغاله شده.
‫مهم نیست.
‫نکنه این...
‫روش استاندارد خوردن مارچوبه توی شهر شماست؟
‫چطور ممکنه؟
‫مهم نیست. مهم نیست.
‫مهم نیست.
‫حالتون خوبه؟
‫هی، سبزیجات رو خراب نکن.
‫یه چیزی عجیبه.
‫مردم اینجا یه چیزیشون عجیبه.
‫این محموله باریک و درازه. محکم نگهش دار.
‫ال-سان!
‫عجب شانسی!
‫منو با یه محموله اشتباه گرفتن و کولم کردن آوردنم اینجا.
‫چند وقته که همه مردم شهر دارن اینطوری رفتار میکنن.
‫واقعا یه چیزیشون عجیب و غریبه.
‫فعلا، بیا خونه من و استراحت کن.
‫ما گردنبند فروشی داریم.
‫این گردنبند، برکت خدای خیر و نیکی رو داره.
‫یه اثر قوی واسه زدودن شر داره.
‫این همونیه که توی کلاسکه انداختی گردنم؟
‫آره.
‫احتمالا این چیزیه که نمیذاره ما مثل مردم شهر بشیم.
‫از اینا بیشتر داری؟
‫میتونی برای تحقیق برداریش.
‫ولی به اندازه کافی برای مردم شهر گردنبند نیست.
‫راستی، والدینت کجان؟
‫نمیدونم.
‫از وقتی که یه اتفاق غیرعادی توی شهر ‫رخ داد، مفقود شدن.
‫پس درمورد اون هم باید تحقیق کنم.
‫ال-سان.
‫نه، هیچی.
‫پس تحقیقات رو میسپرم به تو.
‫کرِپ مارچوبه میل دارید؟
‫بیاین این شربت مارچوبه خوشمزه رو امتحان کنید!
‫همونطور که فکر میکردم، ‫نمیتونن با دیگران عادی ارتباط برقرار کنن.
‫اوه، یه غریبه اینجاست.
‫شما کی هستین؟
‫منو ببخش.
‫من رِمول هولن، لُرد شهر گال هستم.
‫شما همون رمول-سانی هستین که ‫انقلاب مارچوبه رو توی این شهر به دست آورد؟
‫آشنایی با شما مایه افتخاره.
‫دقیقا، شهر گال با مارچوبه گره خورده.
‫راستی، گردنبندت
‫مثل مال منه.
‫پس، لابد از وضعیت توی این شهر با خبرین، درسته؟
‫کلی سوال ازتون دارم.
‫باشه.
‫ولی داستانش طولانیه.
‫مایلی بیای عمارت من شام بخوری؟
‫باشه، حتما.
‫بازم؟!
‫بعدا میام دیدنتون.
‫بی صبرانه منتظرم دیدارتم.
‫ای خدا. اصلا نمیتونم بذارم حواسم پرت بشه.
‫ال-سان، بنظرت عجیب نیست؟
‫چرا، مردم شهر همه‌شون...
‫منظورم لُردـه.
‫اون سالم و عاقله، ولی چرا توی این شهر مونده؟
‫بنظر میاد که اصلا قصد نداره درخواست کمک کنه.
‫درست میگی.
‫ولی شاید یه دلیل نامعلوم داشته باشه.
‫به هر حال، امشب بعد اینکه حرف‌هاشو بشنویم، میفهمیم.
‫بهتره که زیاد درمورد دیگران ذهنیت خوبی نداشته باشی.
‫وگرنه آدم‌های بد راحت فریبت میدن.
‫نگران نباش.
‫من بدون آمادگی نمیرم به عمارت لُرد.
‫پس خیالت راحت باشه.
‫باشه.
‫پس این عمارت لُردـه.
‫امیدوارم اینجا بتونیم جواب رو پیدا کنیم.
‫تحسین برانگیزه.
‫واضحه که از ته دل عاشق مارچوبه‌ست.
‫خوش اومدید.
‫بفرمایین بشینید.
‫ممنون که ما رو دعوت کردین.
‫میرم سر اصل مطلب. شما ایده درمورد
‫وضع غیرعادی شهر گال دارین؟
‫خب،
‫از کجا شروع کنم؟
‫فقط چیزه
‫این دیگه به تو ربطی نداره.
‫منظورتون چیه؟
‫هیچی.
‫فقط میخوام که یه لطفی بهم بکنی.
‫که اینطور. پس میخوایین سخت بازی کنین، نه؟
‫اما.
‫اگه فکر کردی این میتونه منو تسلیم کنه، سخت در اشتباهی.
‫لینئا؟
‫بهت که گفتم، ال-سان.
‫زیاد درمورد دیگران ذهنیت خوبی نداشته باش.
‫کارت درسته، لینئا-کون.
‫به لطف تو، نقشه من یه قدم جلوتر رفت.
‫نقشه؟
‫دقیقا.
‫نقشه بزرگی واسه حکومت کردن به کل بشر.
‫چی؟!
‫این محض اطلاعت قبل اینکه برده من بشی.
‫من وریترام، یه شیطان اصیل.
‫من میتونم افکار انسانی که تسخیرش کردم رو ازش بگیرم.
‫درست عین این لُرد.
‫اما، در اون شرایط فقط میتونم یه نفرو کنترل ذهنی کنم.
‫پس،
‫قدرتمو در یه کریستال متراکم کردم
‫و در درون مجسمه الهه که در وسط شهره دفنش کردم.
‫واسه همینه که شهر گال اینطوری شده.
‫هدف بعدیم پایتخت سلطنتیه.
‫از قضاء یه شایعه جالب رو شنیدم.
‫یه آدمیزاد هست که رومئو و ائوروبوروس رو شکست داد.
‫اگه من بتونم کریستال رو در بدن این پسره کار بذارم
‫و از طریق اون بر کل بشر حکمرانی کنم،
‫در بین شیاطین، شهرتم میره بالا.
‫به زبون دیگه،
‫از همون اول اولش، تو قسمتی از نقشه‌ام بودی.
‫ال وین!
‫حقیقت داره؟
‫نه!
‫اینکه توی راه غش کردم تو تو نجاتم دادی تصادفی بود.
‫لینئا، خیلی نمک نشناسی.
‫چطور جرات میکنی دستی که بهت غذا میده رو بگزی!
‫این کارو نکردم!
‫بخاطر این بود که تو والدینمو گروگان گرفتی!
‫پس قضیه اینه.
‫
‫خیلی خب، وراجی بسه.
‫حتما میدونی که عاقبت آشوب به پا کردن علیه من چیه.
‫گرفتم.
‫هر کاری میخوای بکن.
‫ال-سان.
‫از آدم‌های باهوشی مثل تو خوشم میاد.
‫پس بیا شروع کنیم.
‫قوی هستین؟
‫من؟ متوسطم.
‫واقعیتش، شغل واقعیم کشاورزیه.
‫اگه ناراحت نمیشی، من میتونم اون ماموریتو بر عهده بگیرم.
‫من بدون آمادگی نمیرم به عمارت لُرد.
‫پس خیالت راحت باشه.
‫نه!
‫این کارو نکن! فرار کن! ال-سان!
‫خیلی دیر شده.
‫چی بود! یه استتار با نور؟
‫الآن...
‫اینجا چه خبره؟
‫مجسمه الهه نابود شد؟
‫کثافت، اون چه سنگیه؟
‫فقط برای برقراری ارتباطه.
‫اونی که مجسمه الهه رو نابود کرد شریکم بود.
‫شریک؟ محاله. من این دخترو مجبور کردم تو رو بپایه!
‫اگه وقتی که لینئا پیشم نبود کاری کرده باشم چی؟
‫چطور ممکنه؟ اصلا کی وقت داشتی؟
‫من حداقل دو بار از زیر نظرش در رفتم.
‫اون
‫موقعی بود که بازرگان‌ها منو بردن.
‫اون موقع، فکر میکردم که مردم شهر بودن ‫که منو کول کردن و بردن.
‫اونا در واقع شریک‌هام و یارها توی پایتخت ‫سطلنتی بودن که چون نگرانم بودن اومده بودن.
‫اونا به محض اینکه به شهر گال رسیدن ‫متوجه وضع غیرعادی شدن و شروع کردن به تحقیق.
‫پس، بار دومی که منو بردن...
‫از اینکه مردم شهر دارن توسط مجسمه الهه کنترل میشن مطمئنیم.
‫ال، توی یه عمارت لُرد نفوذ کن. ‫وقتی مطمئن شد که لُرد مغز متفکر این اوضاع‌ست،
‫ما مجسمه الهه رو نابود میکنیم.
‫ولی چطوری باهاتون ارتباط برقرار کنم؟
‫از این سنگ استفاده کن.
‫وقتی بشکنیش، سنگ من برق میزنه.
‫ماجرا این بود.
‫گردنبندهای اضافی رو دادی به اونا؟
‫آره.
‫خب، این ماجرا باید تموم بشه.
‫شریک‌های من رفتن والدین لینئا رو نجات بدن.
‫ابله!
‫من یه گروگان دیگه هم داریم.
‫اگه جرات بکنی نزدیک بشی، لُرد رو میکشم. تسلیم شو!
‫ال-سان!
‫لُرد-ساما، من میدونم.
‫میدونم که لُرد این شهر به‌شدت عاشق مارچوبه‌ست.
‫در این صورت،
‫اینو ببین!
‫ها؟ اون چیکار میخواد بود؟ ‫فقط یکی از غذاهای انسان‌هاست.
‫این یه غذای عادی نیست.
‫این مارچوبه حرف نداره.
‫شاهکارترین شاهکارهاست که مردم و لُرد شهر گال با عشق کاشتنش!
‫یه شیطون مسخره‌ای مثل تو چطوری میتونه انکارش کنه؟
‫اگه هنوزم به عنوان عروسک خیمه شب بازیش عمل کنی،
‫این مارچوبه‌ها از بین میرن.
‫میتونی اینو تحمل کنی، لًرد-ساما؟
‫شیرینی و رایحه خوشبویی که
‫ده‌ها سال بود دنبالش بودم.
‫چطور میتونم عشقم به مارچوبه رو فراموش کنم؟
‫آخه یه انسان چطوری میتونه شکستم بده؟
‫ممنون بابت همه چی.
‫راستی، واقعا میخوای بذاری این مال من باشه؟
‫آره، لطفا به عنوان یه طلسم نگهش دار.
‫و...
‫وقتی به اندازه کافی بزرگ شدم، ‫میام پایتخت سلطنتی پیشت.
‫اون موقع، حتی اگه دوست دختر هم داشتی،
‫هر جور شده دوباره پست میگیرم. آماده باش.
‫عه؟ ها؟ هاا؟
‫خدانگهدار. مراقب خودت باش.
‫اوه، باشه.
‫خداحافظ.
‫ال-کون!
‫تقصیر من نبود! تقصیر من نبود!
‫خاک بر سرت!
‫ال-سان، دفعه بعد،
‫همینجا میبوسمت.
‫در آخرین لحظه، از بالای صخره میپرم
‫نمیدونم کجا سقوط میکنم و همین شکلی میمونم
‫هر دو پامو دراز میکنم
‫یهویی، حس ترسم طغیان میکنه
‫چی؟
‫وقتی به سر حد خودمون رسیده باشیم
‫نمیتونیم عاقل رفتار کنیم، پس بیا به روحمون جلا بدیم
‫اگه مغزمون فقط واسه این کار میکنه، پس دیگه کاریش نمیشه کرد
‫نباید متوقف بشیم، نه؟
‫دوباره و دوباره میلغزم و میفتم زمین
‫زخمی میشم و
‫حتی با این وجودم، روزهایی که میتونم بایستم...
‫روزهای روحیه بخش
‫و شادی‌ان
‫همونطور که انتظار داشتم، دروغی که تو گفت خیلی خوب نبود، و
‫همونطور که من وانمود کردم که متوجه نشدم
‫یه شیطان پرید در دیدرسم
‫یه نشان صلح نقاشی مانند برام بجا مونده
‫پس منم حالم خوبه
‫این بلوف نیست واقعا
‫گوش کن، گوش کن، با دقت گوش کن
‫یه جایی توی این دنیای کسل‌کننده
‫هنوزم، هنوزم
‫حرف‌ها و دلگرمی‌های فراموش نشدنی تو هست
‫دوباره و دوباره و دوباره
‫وقتی میلغزم و میفتم زمین، به این فکر میکنم
‫با اینکه دردم میگیره، منو میخندونه
‫بازم و بازم
‫دوباره و دوباره و دوباره
‫به چیزی چسبیدم که مثل هیچی نیست
‫تا یه آتیش توی قلبم روشن بشه
‫بازم و بازم
‫در آخرین لحظه، از بالای صخره میپرم
‫نمیدونم کجا سقوط میکنم و همین شکلی میمونم
‫هر دو پامو دراز میکنم
‫یهویی، حس ترسم طغیان میکنه
‫چی؟
‫دوباره و دوباره میلغزم و میفتم زمین
‫زخمی میشم و
‫حتی با این وجودم، روزهایی که میتونم بایستم...
‫روزهای روحیه بخش
‫و شادی‌ان
‫بهم پیوستن کشاورز و قلعه شاه شیطانی
‫قسمت ۱۱