‫کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @animelist_ir ‫مترجم: Romeo
‫روری!
‫حالت خوبه، ال-کون؟!
‫اینا چی ان دیگه؟ ‫اون زنه که اینجا بود کی بود؟
‫این شکل واقعیشه. ‫اون خودشو یه شکل یه آدم درآورده بود.
‫تو این جنگل، کلی جونور جادویی ‫ از همین نوع هست،
‫و بعد اینکه شکستشون هم بدی ‫باز هی میان!
‫روری، تو تموم مدت داشتی خودت تنهایی میجنگیدی؟
‫خب...
‫این وظیفمه.
‫چه ستودنی. چه ستودنی.
‫تو همونی که چند دقیقه پیش دیدم.
‫تاجری که بهم درمورد شایعات گفت.
‫از نواده‌ی قهرمان همین انتظارو داشتم...
‫چه شجاع.
‫دوست دارم اینو بگم، ‫ولی فکر نکردی که یکم عجیبه؟
‫منظورت چیه؟
‫با اینکه حتی یه نفر هم توی ‫دهکده شیطانی رو ندیده،
‫یه نفر راحت جلوت سبز شد ‫که یه شیطان بهش حمله کرده بود...
‫نکنه...
‫بلاخره متوجه شدی؟
‫آدم خنگی مثل تو نمیتونه کسی رو نجات بده!
‫به عنوان یه قهرمان، شکست خوردی!
‫تو...
‫اوه، پوزش میطلبم...
‫هنوز خودمو معرفی نکردم.
‫من لوکی دائوام.
‫خوشحالم که باهاتون آشنا شدم...
‫فقط با من کار داری، درسته؟
‫چرا پای ال-کون رو هم به این ماجرا کشوندی؟!
‫نه، اتفاقا برعکس، اون کسیه که برام مهمه.
‫وانمود میکنی که از هیچی خبر نداری؟
‫با اینکه خودت بودی که تنهایی فرمانده اول ارتش ‫شاه شیطانی سابق، رومئو رو شکست دادی،
‫و بعدشم اژدهای شوم، اوروبوروس رو.
‫پس تو هم یکی از یارهاشونی!
‫یار؟
‫دلم نمیخواد منو با اون تک سلولی‌ها توی یه دسته قرار بدی.
‫خب پس، با کدوم یکی باید شروع کنم...
‫مترجم: Romeo ‫تیم ترجمه انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @AnimeList_ir
‫ضعیفی!
‫خیلی ضعیفی...
‫روری!
‫اوه...
‫تو میتونی از جادوی ترمیم استفاده کنی؟
‫کشاورز و کسی که نمیتونه یه قهرمان بشه
‫عجب، مثل اینکه با ترتیب اشتباهی شروع کردم.
‫باید با تو شروع میکردم.
‫ال-کون، متاسفم... بخاطر من...
‫عذر خواهی لازم نیست.
‫فعلا باید این یارو رو یه کاریش کنیم.
‫ولی من اصلا نتونستم بهش ضربه متقابل بزنم.
‫مواظب باش، ال-کون.
‫باشه، چیزی نمیشه.
‫چون که من درجه یک‌ترین کشاورزم!
‫ها... خب، خب.
‫ولی الان میفرستمت یه جای دیگه.
‫ال-کون!
‫محاله!
‫یه ضربه دیگه!
‫لطفا جو زده نشوید!
‫بمیر!
‫هوم، که اینطور...
‫میزان قدرتت با دست خالی اینه؟
‫چون اونا فقط آلت دست بودن، ‫تعجبی نداره که حریفت نشدن...
‫زخم‌هاش!
‫ولی من فرق دارم، میدونی؟
‫التیام!
‫تو جداً مایه دردسری.
‫با این وجود، تونستی یه ضربه به من بزنی.
‫میتونی به این کارت افتخار کنی، میدونی؟
‫خب، گمونم کم کم همه چی قراره تموم بشه؟
‫چه مایوس کننده.
‫و من فکر میکردم که تو یکم بیشتر میتونی سرگرمم کنی...
‫هی.
‫چند لحظه پیش نگفتی من برات مهمم؟
‫بله.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫هر چند که میدونم داره به وضوح وقت میخری، ولی باشه/
‫بهت میگم.
‫من دارم عناصری که ممکنه توی نقشه دخالت کنن ‫رو به درک واصل میکنم.
‫کسایی که چشمم بهشون هست شما دو تایین،
‫و همچنین اون دختره که قدرت ‫اژدهای خوش قلب رو بدست آورده.
‫هلن-سان؟
‫اون هم هدف گرفتی؟
‫به به. پس میشناسیش؟
‫چون حرفش شد، بهت اینو میگم.
‫از اونجایی که تو قهرمانی، ‫قدرت خدای خیر رو داری.
‫و خودت میبینی که به شاه شیطانی ‫قدرت خدای شر داده شده.
‫ولی خدای شر باید وقتی شاه شیطانی شکست خورد
‫ضعیف شده باشه...
‫این واسه خودت هم صدق نمیکنه؟
‫چون به‌نظر میاد حتی نتونستی
‫یه مقدار ناچیز از قدرت خدای خیر رو آزاد کنی.
‫خیلی خب، زیادی وراجی کردیم.
‫حالا تمومش کنیم؟
‫ها... هنوز میخوای ادامه بدی؟
‫ال-کون!
‫فرار کن! من همینجا پا گیرش میکنم!
‫تو تنهایی فرار کن!
‫عمرا!
‫ال-کون؟!
‫ال-کون...
‫من...
‫میخوام برترین کشاورز بشم!
‫اگه همینجا ولت کنم...
‫بدترین میشم، میفهمی؟!
‫عجب، عجب.
‫یه جورایی سمجی‌ـا.
‫روری...
‫خوبی؟
‫آره... تو چی، ال-کون؟
‫من کاملا... خوبم...
‫عذر میخوام.
‫یه کوچولو زیاده‌روی کردم.
‫انگار آسون گرفتن در تخصص من نیست.
‫راستشو بخوای، قصد نداشتم همون اول کاری بکشمت.
‫هدفم این بود که باهات بجنگم. پس...
‫فکر کنم وظیفه‌مو به انجام رسوندم.
‫بگی نگی کیف داد.
‫وقتی اینا بچسبن بهت، دیگه هرگز ولت نمیکنن.
‫اگه الکی سعی کنی از خودت جداشون کنی، ‫پوستت کنده میشه.
‫لعنتی...
‫خب، متاسفم، ولی تو رو لازم ندارم.
‫همینجا میکشمت.
‫اه... پس واقعا کسی مثل من از پس این کار برنمیومد...
‫متاسفم، ال-کون...
‫بابا، مامان...
‫روری، به نظرات بقیه درمورد خودت اهمیت نده!
‫ولی همه میگن که من نمیتونم یه قهرمان بشم...
‫این حقیقت نداره.
‫من پدرتم و هر اتفاقی هم که بیفته کنارتم، باشه؟
‫حق با اونه، روری.
‫هر کی هر چی هم که گفت، ‫تو باید مسیر خودت رو بری.
‫اگه این کارو کنم، قهرمان میشم؟
‫آره.
‫درسته. کاری که میخوای رو بکن، روری.
‫باشه!
‫من حتما یه قهرمان قوی و بزرگ میشم!
‫ببخشید که روتون رو زمین زدم...
‫خدانگهدار، نواده قهرمان...
‫من...
‫من نتونستم یه قهرمان بشم!
‫خدانگهدار، نواده قهرمان...
‫این...
‫نیگاری‌‌ـه.
‫نیگاری؟
‫آره.
‫این چیزیه که میخواستم ازش ‫به عنوان کود گوجه استفاده کنم.
‫این اثر لخته کنندگی هم داره، ‫پس به عنوان آفت کش هم ازش استفاده میشه.
‫مثلا، مثل روی زالوها و انگل‌ها!
‫با این، این هیولاها نمیتونن تجدید حیات کنن، نه؟
‫که اینطور. همونطور که از یه کشاورز انتظار میرفت.
‫اما با اون زخم‌هایی که وخیم‌تر از اونی‌ان که بتونی حمله کنی،
‫این الان باید تنها کاری باشه که ‫واسه مقاومت کردن ازت برمیاد...
‫خفه شو!
‫بجای اینکه سد راه من بشی،
‫واست کار عاقلانه‌ایه که ساکت و خوش رفتار باشی!
‫ببند!
‫من...
‫ال-کون، چرا اینقدر خودتو به آب و آتیش میزنی؟
‫من شکستت میدم و روری رو نجات میدم!
‫نمیذارم حتی دستت به هلن-سان برسه!
‫به هیچ وجه!
‫درسته...
‫همیشه فکر میکردم که...
‫چرا اینقدر ضعیفی؟
‫اگه اینطوری باشی که قهرمان نمیشی.
‫واسه اینه که تو قدرت نداری.
‫...نمیتونم قهرمان بشم، ‫یا اینو به خودم میقبولوندم،
‫و تسلیم میشدم...
‫ولی ال-کون...
‫هنوز واسه شکست اون عوضی تسلیم نشده!
‫با اینکه واسه نجاتم اونقدر درب و داغون شده...
‫بگیر!
‫مهم نیست که کسی قدرت داشته باشه یا نه!
‫نجات دادن مردم، محافطت ازشون، و تسلیم نشدن.
‫یه قهرمان نباید همینطوری باشه؟!
‫دیگه کافیه، نه؟
‫اگه دست نکشی، پس واقعا-
‫اونی که قراره به درک واصل بشه تویی!
‫اوه؟
‫متاسفم، من اشتباه کردم...
‫باورم نمیشه که متوجه همچین چیز ساده‌ای نشدم.
‫روری...
‫الان دیگه خوبم.
‫ممنون، ال-کون!
‫بی فایده‌ست.
‫بی فایده نیست، چون متوجه شدم که نباید ‫صرفا چون نمیتونم پیروز بشم، تسلیم بشم!
‫من تسلیم نمیشم!
‫هرگز!
‫غیرممکنه!
‫آماده مردن شو، لوکی دائوا!
‫این...
‫قدرت خدای خیره!
‫نکوهش الهی...
‫خورنده مقدس!
‫این اتفاق نمیتونه واسه من بیفته!
‫کارت تمومه!
‫ما بدون هیچ شکستی...
‫تونستم...
‫ال-کون!
‫روری، تو شگفت انگیزی...
‫ممنون!
‫به لطف تو، من...
‫روری، تو...
‫واقعا یه قهرمانی...
‫عه! ال-کون؟!
‫ال-کون، طاقت بیار!
‫خسته نباشی، ال-کون.
‫تا میتونی استراحت کن.
‫انگار من روی تو کراش دارم.
‫واقعا ازت خوشم میاد، ال...
‫بیدار شدی؟
‫آخ!
‫شرمنده، شرمنده!
‫عا، نه، چطور بگمش؟ ‫چیزه، مرسی.
‫بخاطر چی؟
‫ها؟
‫عه، هیچی!
‫زود تاریک شدا.
‫راستش، چون خواب رفتی، ‫فکر کردم که پشتم کولت کنم و راه بیفتم،
‫ولی راه برگشت رو بلد نبودم.
‫متاسفم.
‫کاریش نمیتونستی بکنی.
‫حالا که از وقتی که استراحت کردم یکم بهتر شدم،
‫برگردیم؟
‫باشه!
‫میگم، الان یه صدایی نشنیدی؟
‫صدای چی؟
‫نکنه لوکی هنوز...
‫کجایی؟
‫نه، اون قطع به یقین شکست خورد.
‫کجایی؟ ‫نه، اون قطع به یقین شکست خورد.
‫کجایی؟ ‫درسته.
‫پس اون چیه؟
‫ال...
‫تو...
‫کجایی؟
‫میبینی! همین الان نشنیدیش؟
‫چـ-چرا.
‫از پس اینجور چیزا برنمیایی؟
‫نمیتونم!
‫گونه‌های نامیرا رو با شمشیر میتونم شکست بدم،
‫ولی از پس گونه‌های اشباح که جسم ندارن خیلی خوب برنمیام!
‫اصلا نمیشه فهمیده که ممکنه باهات چیکار کنن!
‫اگه تسخیر یا چیزیت کنن بدت نمیاد؟!
‫صد البته...
‫ال...
‫کجایی؟
‫داره نزدیک و نزدیک‌تر میشه!
‫آره...
‫ال؟
‫ال؟! اونجایی؟!
‫اون صدای...
‫مامانه!
‫اوضاع خوب نیست! ‫روری رو میکشه!
‫روری، باید فرار کنی!
‫ب-باشه!
‫ها؟!
‫میمیره! میمیره! میمیره! ‫نمیخوام بمیره! لعنتی!
‫ازش دور شدیم...
‫عه؟! خندیدی الان؟
‫آخه، ال-کون، دیوونه وار داشتی در میرفتی.
‫خب، اینقدر ترسیده بودم که حس میکردم الانه که بمیرم...
‫پس تو هم از اشباح میترسی؟
‫ال!
‫نه، خب...
‫یه چیز ترسناک‌تر از اونه...
‫هتل... اینجا نیست...
‫شاید اونم توهمی بود که لوکی ساخته بود...
‫آره...
‫پس امروز اونجا میمونم.
‫اوه...
‫آها راستی.
‫برنامه دارم که فردا صبح قبل رفتن نیگاری بیشتری گیر بیارم،
‫پس میتونم همونطور که توافق کردیم ‫روت به عنوان محافظ مسلح حساب کنم، روری؟
‫البته.
‫امیدوارم مامان هنوز نیومده باشه خونه...
‫چون قبلا هم یه بار این اتفاق افتاد...
‫یه بار بود که من و تستا واسه بازی کردن رفتیم یه جای دور.
‫ال!
‫مامان نگرانمون شد و اومد دنبالمون گشت،
‫چون فکر میکردیم قراره سرمون داد و بیداد کنه،
‫زود برگشتیم خونه تا پیدامون نکنه، ولی بعدش...
‫به دلایلی نامعلوم مامان از قبل خونه بود ‫و وایساده بود و انتظارمونو میکشید...
‫اون میتونه تلپورت کنه خودشو؟
‫من برگشتم...
‫ال!
‫میدونستم!
‫دلواپست بودم، ال!
‫چطوری آخه؟!
‫اوه، ال. برگشتی خونه.
‫مامانت نگرانت بود...
‫صـ-صبر کن!
‫اینطوری اون منم که سرش داد میزنه، ‫خودت که میدونی؟!
‫هی، ال؟!
‫ال!
‫ال، نرو!
‫ولم کن، مامان!
‫ای بابا، لوشیکا...
‫بابا!
‫دیگه باید ولش کنی.
‫داری ال رو هم تحت فشار قرار میدی، میدونی؟
‫تو سکوت کن.
‫چشم...
‫بابا!
‫میگم، ال. واقعا اینجا نمیمونی؟
‫چاره‌ای ندارم. این یکم ناراحتم میکنه، ولی...
‫اگه مجبورم کنی این کارو کنم، ‫ممکنه آخرش ازت متنفر بشم.
‫اوه! مـ-متاسفم!
‫خب، دیگه باید برم.
‫باشه. ولی یه چیزیو بهم بگو.
‫ها؟
‫هنوزم قصد داری کشاورز بمونی؟
‫اوهوم.
‫آها...
‫میدونی، از نظر من نیازی نیست بذاری ‫که باعث نگرانی و پریشونیت بشه.
‫چی؟
‫اگه دلیلش این موضوعه
‫به احتمال زیاد حس تکلف یا ‫یه جور حس انجام وظیفه میکنی، پس...
‫نه، نگران نباش، مامان.
‫من مسیر کشاورز بودن رو انتخاب کردم ‫چون کشاورزی رو دوست دارم.
‫این کاریه که من میخوام بکنم.
‫تو واقعا بچه مهربونی هستی.
‫ولی نذار این مهربونی لهت کنه.
‫اشکالی نداره که یه وقت هایی هم ‫لذت طلب یا راحت طلب باشی، میدونی؟
‫اوهوم...
‫یه جوری زندگی کن که پشیمون نشی، باشه؟
‫باشه.
‫خب پس، از حالا به بعد هم سنگ تموم بذار.
‫واسه خیلی از چیزا...
‫باشه. ممنونم، مامان.
‫مراقب خودت باش، ال.
‫اوه، بلاخره اومدی! دیر کردیا!
‫ببخشید!
‫نیگاری چی شد؟ ‫تونستی بخریش؟
‫آره، همونطور که میبینی!
‫خیلی خب، راه بفتیم؟
‫آره!
‫مثل همیشه پر انرژی‌ای.
‫راستی، ال-کون، انگار لوکی تو رو هم هدف گرفته بود.
‫نه، اتفاقا برعکس، اون کسیه که برام مهمه.
‫هدفم این بود که باهات بجنگم. پس...
‫ایده‌ای داری که چرا؟
‫نه، اصلا.
‫ال-کون، مثل اینکه از اینجا به بعد هم ‫احتمالا شیاطین تو رو هدف بگیرن.
‫ولی این درمورد خودتم صدق میکنه، نه؟ ‫چون تو یه قهرمانی.
‫اگه اتفاقی افتاد، بهم بگو لطفا.
‫میام کمکت میکنم.
‫چی شده؟
‫هـ-هیچی!
‫اه... اون حرفِ...
‫دلمو زد...
‫فال-ساما.
‫پادشاه احضارتون کرده.
‫باشه. اومدم.
‫قسمت ۷
‫کشاورز و تصمیم پرنسس