‫سریالِ دیشبی رو دیدی؟
‫آره دیدم!
‫مدتی میشد که مدرسه نیومده بودیم، نه؟
‫آخرشم تا وقتی خوب شدیم، ‫گرفتیم خونه‌ی مدیر خوابیدیم.
‫خب، همین باعث شد دوباره خوبِ خوب بشیم.
‫آره گمونم.
‫مانگای شوجوی: مانگایی مناسب دختران جوان
‫خیلی حوصله‌ام سر رفته بود، یه مانگای شوجوی ‫سی جلدی رو سه دور کامل خوندم.
PhoenixTetra
‫مانگای شوجو؟
ترجمه و زیرنویس
‫کی از اینا داره آخه؟
‫یه شخصیت داشت که منو یاد رای انداخت.
‫آدم‌هایی مثل اون توی دنیای کاملاً متفاوتی ‫از من زندگی می‌کنن.
‫سر جاشون وایمیستن و ‫دخترا دورشون جمع میشن.
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
‫آنیکی!
‫اوه!
‫از امروز دیگه من اینجا کار می‌کنم.
‫که اینطور.
‫رای!
‫چـ-چته تو؟!
‫فرانکن، از کسی که در حال حاضر هستی خوشم میاد.
‫و از زندگیِ فعلی‌ای که با این بچه‌ها دارم هم...
‫خوشم میاد.
‫شاید، در ذهن مستر، معنی سهیم شدنِ ‫ زندگی با بقیه داره تغییر می‌کنه؟
‫اگه این‌طور باشه، پس انتظار دارم...
‫که ایشون همین الآنش هم تصمیمشون رو گرفته باشن.
‫‫‫دختری که من تو نخشم یه اشرافیه/فراموش‌نشدنی
‫‫‫قسمت هفتم
‫ما جفتمون پسریم...
‫چرا فقط پسرهای دیگه دورِ من جمع میشن؟
‫تاشیرو بالأخره عقلش رو از دست داد؟
‫مدرسه، ها؟
‫این دنیایی‌ـه که ما هیچ‌وقت حتی نمی‌شناختیمش.
‫آره.
‫تو راهرو ندویین!
‫عذر می‌خوایم.
‫مأمورهای حراستِ جدید؟ جذابن ها!
‫اوه، می‌دونستم!
‫هوی!
‫اینجا قشنگ مثل خونه‌ات می‌مونه.
‫زندگی‌ عادی‌ای مثل این... روزهای آروم...
‫برای یکی مثل من به‌صورت ‫خیره‌کننده‌ای روشن‌ان.
‫و دقیقاً همینه که باعث میشه ‫باارزش و غیر قابل تعویض باشن.
‫موافق نیستی؟
‫شاید.
‫خیلی نامردیه.
‫چی رو میگی؟
‫آخه، منطقی نیست!
‫فقط داره برای خیس شدن رامنش صبر می‌کنه،
‫و اونا رو نیگا!
‫دوست داری دخترا ازت خوششون بیاد؟
‫دقیقاً همچین چیزی نمیگم.
‫میگم، رای، فکر می‌کنی یو-چان باید چیکار کنه ‫تا مثل تو محبوب بشه؟
‫خب...
‫عمراً چیزایی که این میگه بتونه کمکم کنه!
‫خب آره، رای شاید خاص باشه، ولی...
‫در هر صورت، یو-چان، ‫تو از چه تریپ دختری خوشت میاد؟
‫ها؟!
‫سیرا؟
‫ها؟! چی داری-
‫خب، نمیگم که اون تریپِ ‫مورد علاقه‌ام نیست، ولی...
‫ما کمکت می‌کنیم تا بتونی ‫با سیرا به یه جاهایی برسی.
‫مگه نه، رای؟
‫جدی؟!
‫نه، نه! نیاز نیست به خودت فشار بیاری!
‫جدی میگی؟
‫آره... این اولین باریه که کارهای ‫مربوط به امنیت انجام میدم.
‫راجب این مدرسه هرچی خواستین ‫می‌تونین از ما بپرسین!
‫کارتون با کامپیوتر خوبه؟
‫خب، یکمی آره،
‫ولی نه به اندازه‌ای که بخوام باهاش ‫پزی چیزی بدم.
اینجا شهر خوره‌هاست، نه؟
‫اصلاً اینطور نیست!
‫یه مدتی مدرسه نیومده بودین، چرا؟
‫صدمه دیده بودین؟ ‫هر چی باشه مأمور حراستین.
‫آره، یه همچین چیزایی.
‫ای خدا! باید بیشتر مراقب باشین!
‫اونا واقعاً جاذبه‌ی دخترن ها.
‫منم کلی از مدرسه رو از دست دادم...
‫بیا بریم با پسرها صحبت کنیم، باشه؟
‫باش...
‫یه مشکل؟
‫آره! یه مشکل اساسی که همه‌ی پسرهای ‫هم‌سن ما باهاش مواجه شدن!
‫شماها خیلی تجربه‌ی بیشتری از ما دارین، نه؟
‫درسته. باشه پس، تمام مشکلاتتون ‫رو براتون حل می‌کنیم.
‫بیاید بشنویم چی میگن.
‫موضوع عشقه!
‫عشـ-
‫عشق!
‫مشکلی برای سیستم مدرسه پیش اومده؟ ‫فوراً خودمو می‌رسونم!
‫چی؟ یه مردِ مشکوک توی دروازه‌ی شرقی دیده شده؟
‫دارم میام!
‫صبر کن، آنیکی!
‫ا-ز من راجبش نپرس!
‫کاری از دست من بر نمیاد!
‫بیخیال، به حرفم گوش بدین!
‫ولم کن!
‫لطفاً، پیرمرد!
‫زندگیِ عاشقانه‌ی یو-چان به این بسته‌س.
‫من پیرمرد نیستم، و این خارج از ‫حیطه‌ی تخصصیِ منه!
‫کسی که دخترا دورش جمع میشن اینو میگه!
‫چی داری میگی؟
‫واقعاً توی دنیاهای متفاوتی زندگی می‌کنیم.
‫جداً فکر نمی‌کنم کاری از دست من بربیاد، ولی...
‫خب، دختری که عاشقشی کیه؟
‫سیرائه!
‫بین این همه آدم...
‫دنبالِ اونه؟!
‫انکارش نمی‌کنه! پسر شجاعیه!
‫آره می‌دونم. خوب می‌دونم.
‫لطفاً کمکش کنید!
‫خـ-خب، فکر نکنم...
‫منم همین درخواست رو دارم.
‫خدایی؟!
‫خب، اگه فقط می‌خوای بگردم ببینم ‫چی پسرا رو محبوب ‌می‌کنه...
‫روت حساب می‌کنیم، آنیکی!
‫اوه، این چطوره؟
‫«فوق‌العاده ‌باحال باشید! بهترین برنامه‌ی قرار!»
‫«یه دیسکوی شیک بعد از پنج سِت، ‫حالت و فضای بی‌نقص برای یک شب رمانتیکه!»
‫این چه کوفتیه دیگه؟
‫ایول! این باید واسه سه دهه پیش باشه!
‫یو.
‫خب... نظرت چیه؟
‫می‌خوای بریم به قـ... قـ-قـ-قـ-قـ...
‫قـ-قـ-قـ-قـ؟
‫نمی‌تونم. آخه کی می‌تونه همچین چیز ‫خجالت‌آوری رو بگه؟
‫آه، ای خدا!
‫پس اون زبون چرب و نرمی که اولین باری که ‫همدیگه رو داشتیم کجاست؟!
‫رسماً داشتی می‌گفتی: «تو زندگیِ من را نجات دادی!» ‫یادته؟
‫ا-اون شخصیتی بود که برای مخفی کردنِ ‫هویتم ازش استفاده کردم...
‫«یه قرار با عزیزت؟ چه زوج دوست‌داشتنی‌ای!» ‫یه همچین چیزایی...
‫یـ-یو-چان...
‫ها؟
‫اونا چشم‌های یه قاتلن...
‫تاشیرو-کون، نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده،
‫ولی به‌نظرم یکم زیادی آرومی.
‫شرمنده، یه چیزایی از نظر ذهنی ‫دارن اذیتش می‌کنن.
‫مدیر، تا حالا دغدغه‌های مربوط به زن و اینا داشتین؟
‫جان؟
‫می‌دونی... چیزهایی مثل ‫اینکه یه رابطه با یه زن چطور پیش میره.
‫مگه نه، آنیکی؟
‫یکم بیشتر از چیزی بود که ما از پسش بربیایم...
‫که این‌طور. آره، البته که داشتم.
‫هرچی باشه، من یه مَردم.
‫ها، خدایی؟ تو هم داشتی؟
‫البته.
‫در واقع، چندین دفعه. ‫وقتی هم‌سن تو بودم.
‫کلی دختر بودن که کلاً ولم نمی‌کردن.
‫باعث شد عمیقاً به زندگیم و معنای وجودیتم...
‫...فکر کنم.
‫هرچی باشه، فقط و فقط ‫سر جام بی‌سروصدا وایساده بودم...
‫نمی‌تونم براتون وصف کنم که ‫باعث میشد تا چه حد آشفته و پریشان شوم.
‫سیرا چی‌هارو ترجیح میده؟
‫آ-آره.
‫تو همیشه با سیرائی دیگه، مگه نه؟
‫پس به این نتیجه رسیدیم که می‌دونی اون ‫از چه تریپ پسرایی خوشش میاد.
‫تا حالا چیزی راجبش ازش نشنیدم.
‫جدی؟ هیچی یعنی؟
‫هیچی.
‫خب، اون تاحالا... ‫بـ-با کسی رفته سر قرار؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی شماها تمام مدت با هم هستین...
‫ها، نکنه تو و سیرا قـ-قـ-قرار...
‫ظاهراً دچار سوء تفاهم شدی.
‫من و سیرا به‌خاطر اینکه می‌خوایم، ‫با هم دیگه کارها رو انجام نمی‌دیم.
‫راهی که من و سیرا در پیش داریم، ‫تا حد زیادی با هم یکیه. همه‌اش همین.
‫اگه من جلوترم،
‫فقط به‌خاطر اینه که من سریع‌تر ‫از اون حرکت می‌کنم.
‫کلاً نمی‌فهمم.
‫زحمت نکش.
‫پرسیدن از این بشر قرار نیست بهت کمکی کنه.
‫تظاهر نمی‌کنم که نشنیدمش! ‫یک بار دیگه بگو ببینم!
‫قرار نیست بهت کمکی کنه.
‫لازم نیست همچین چیزی رو از تو بشنوم!
‫پس می‌خوای بهش توصیه‌ای راجب ‫رابطه و اینا بکنی دیگه؟
‫هوم. نمی‌تونم به خودم زحمت بدم و ‫با همچین سطح حماقتی کنار بیام.
‫رجیس...
‫گفتم که. به‌هرحال اینطورم نیست ‫که ازش انتظاری داشته باشم.
‫می‌خوای بمیری؟
‫واقعاً می‌خوام که بیخیال این ‫عطشِ خونتون بشین.
‫رجیس.
‫کمکش کن.
‫هرطور شما بخواین.
‫هـا؟
‫وقتی می‌خوای یه پیام به کسی برسونی،
‫ادب حکم می‌کنه براش نامه بنویسی.
‫استراتژی نامه‌ی عاشقانه، آره؟
‫ولی من تاحالا همچین چیزی ننوشتم.
‫خفه شو و بنویس.
‫خب...
‫«چطور مطوری؟»
‫‫چطور مطوری؟
‫احمقی آیا؟
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟!
‫نباید با چطور مطوری شروع کنی، یو-چان.
‫خب، پس... «عصر بخیر».
‫‫عصر بخیر
‫ظاهراً این یکم زیادی رسمیه.
‫ها؟
‫پس.. «سلام، تاشیروئم».
‫تماس تلفنی که نیست.
‫فقط یه راست برو سر اصل مطلب.
‫«سیرا-چان، کسی هست که ازش خوشت بیاد؟»
‫تو مهد کودک یه سری بچه مچه دیده بودم ‫که اینطوری نامه می‌نوشتن...
‫هیچ بویی از فرهنگ نبرده.
‫پس می‌خوای اونو صاف بدی دستش؟
‫این تمام چیزیه که توی مغازه‌ی مدرسه داشتن.
‫اینجا مشکل این نیست.
‫بعدش چی باید باشه؟
‫«با احترام.»
‫پیرمردی مگه؟
‫چی نالیدی؟!
‫این چطوره؟
‫«من می‌خوام قلبت رو از آن خودم کنم.»
‫وقتی تو اینو بگی، ‫شبیه تهدیدِ به مرگ می‌مونه ها.
‫«اطمینان دارم که در بحبوحه‌ی این ‫آب و هوای جان‌فرسا سالم هستین...»
‫گفتم که، پیری مگه؟
‫آه، بیخیال! فقط خفه بابا!
‫همه‌تون، دست از سرم بردارین!
‫پس می‌خوای شخصاً بگی بهش؟
‫اوه... خب...
‫در هر صورت، این روش من نیست!
‫ترجمه و زیرنویس:
PhoenixTetra
‫ترجمه و زیرنویس:
PhoenixTetra
‫بگیرش!
‫اومد!
‫بیا!
‫درسته.
‫می‌تونم با استفاده از چیزی که توش ‫بهترینم برم سراغش!
‫چی شده؟
‫روتون حساب می‌کنم، بچه‌ها.
‫هدفِ این برنامه اینه که بتونیم کاری کنیم که ‫توجهش به کارایی که می‌تونه بکنه جلب بشه.
‫من و ام-21 هرکاری تاشیرو بگه رو انجام می‌دیم.
‫تاکیو، تو هم فقط تظاهر کن که ‫زیر تور دفاعی.
‫باشه؟
‫باشه.
‫گرفتم.
‫شماها می‌تونید هرطور دوست دارین بازی کنین.
‫بـ-بله.
‫هوی! شماها چیکار دارین می‌کنین؟!
‫یه دستِ ده دقیقه‌ای بازی می‌کنید.
‫ا-این هاله‌ی بدیُمن چیه دیگه؟!
‫تراولینگ.
‫تراولینگ = تخلف گام‌های اضافه ‫حالتی که در آن بازیکن توپ را در دست دارد و بیش از دو گام برمی‌دارد.
‫مانابو!
‫رای!
‫اینبار درست انجامش بده!
‫همین شکلی با متانت جاخالی ندش!
‫رجیس! پاس بده!
‫ها؟!
‫احمق! همین شکلی نرو تو دلشون!
‫آنکل بریکر!
‫آنکل بریکر: حرکتی که طی آن بازیکن به صورت ‫ناگهانی تغییر جهت میده و موجب گیج شدن حریف میشه!
‫مطابق نقشه‌ای که چیدیم تا تاشیرو ‫رو خوب نشون بدیم پیش برو.
‫انگار واسم مهمه مثلاً.
‫اگه می‌خوای همچین کاری کنی...
‫بد نیست!
‫تو هم همین‌طور!
‫ای خدا، شماها سر هرچیزی جدی میشین.
‫وقت گریه کردن نداری! ‫باید اینکارو انجام بدی!
‫ر-راست میگی!
‫کارشون خوبه!
‫اون چی...
‫برو، تاشیرو!
‫اوجی-سان...
‫آنیکی، هیچ مجالی به یو-چان داده نمیشه.
‫یه کاری بکن!
‫فکر می‌کنی من حریفِ اون دوتا میشیم؟
‫بین این همه آدم، رفت پیشِ رای؟
‫رای!
‫چی؟!
‫رای، نمی‌ذارم این پاس هدر بره!
‫فقط ببین!
‫ها؟
‫چه جذابه!
‫تاکیو... تو هم؟
‫ناموساً هدفِ کل اینکارا رو یادت رفته؟!
‫هوم.
‫خیلی جوگیر شدین و خرابش کردین.
‫شرمنده که جواب نداد.
‫عیب نداره. ممنونم.
‫یو-چان...
‫خب... شاید سیرا و من از خیلی از جهات ‫توی دنیاهای متفاوتی زندگی می‌کنیم.
‫و اگه مسئله اینه، اینکه بخوام احساساتم رو ‫بهش برسونم خیلی راحت نیست.
‫فقط چون ازش خوشم میاد این معنی رو نمیده ‫که اونم باید از من خوشش بیاد.
‫یو-چان...
‫ای خدا، تو رو نیگا، دیگه مردی شدی ها!
‫عه، پسر، بیخیال!
‫اگه میاین خونه، ‫کثیف‌کاری نکنین.
‫وگرنه مجبور میشیم تمیزش کنیم.
‫ها؟
‫چشه اون؟
‫ولی من دور انداخته بودمش که!
‫یعنی نامه‌ی عاشقانته؟
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫روی میزم بود.
‫آخه کی همچین کاری کرده؟!
‫خـ-خوندیش؟
‫بله.
‫فقط... دردسره برات، نه؟
‫اینکه مجذوب کسی بشی...
‫و نسبت بهشون احساسات رمانتیک ‫بسط بدی، کاملاً طبیعیه.
‫ها؟
‫اینکه هم عاشق کسی باشی ‫و هم اون عاشقت باشه کاملاً طبیعیه.
‫کمک گرفتن از بقیه برای رسوندن ‫این احساسات، بیهوده‌ست.
‫بر این باورم که مردم در نهایت جذابی‌ان، ‫وقتی که خودِ حقیقی‌شون هستن.
‫خودِ حقیقی؟
‫آره، حق با توئه! اینکه سر همچین چیزایی ‫استرسی بشم مثل من نیست!
‫آره! این یو-چانِ خودمونه.
‫حالا این بار از دوشم برداشته شده، ‫مُردم از گشنگی!
‫برای شام بریم خونه‌ی مدیر؟
‫دارین می‌رین خونه‌ی مدیر، درسته؟
‫اوه...
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بریم.
‫میگم، الآن... لبخند زد؟
‫فکر کنم آره...
‫البته که شکی ندارم.
‫در حقیقت، به عنوان جریانِ اتفاقات ‫طبیعی در نظر می‌گیرمش.
‫یوهو، مدیر!
‫می‌خوایم یکم... ها؟
‫چی شده، بچه‌ها؟
‫خاطراتمون... رو پاک کنین؟
‫چی دارین میگین؟ ‫شوخی می‌کنین دیگه، نه؟
‫نه، واقعیته.
‫دقیق بگم، بازنویسی‌شون می‌کنیم ‫نه اینکه پاکشون کنیم.
‫امکان نداره! باور نمی‌کنم!
‫مگه همچین کاری هم می‌تونین بکنین؟
‫در واقع این دومین باری میشه که ‫خاطراتتون رو بازنویسی می‌کنیم.
‫می‌دونم یادتون نیست، ‫ولی شما دوتا با خطر روبه‌رو شدین...
‫اونم در حدِ یه خطر به بزرگی ‫خطرِ این اواخر.
‫بعد از اینکه همه چیز تموم شد،
‫من بخش‌های ناخوشایند حافظه‌تون رو پاک کردم.
‫متقاعدتون کردم که مستر فقط ‫یه هم‌کلاسی عادی‌تونه...
‫و منم چیزی به‌جزء مدیر مدرسه‌تون نیستم،
‫و مطمئن شدم از اون حادثه ‫هیچی به خاطر نمیارین.
‫امکان نداره...
‫فکر کردی ما کی‌ایم؟
‫خوب می‌دونیم که هیچ‌کدوم از کسایی که اینجا ‫زندگی می‌کنن، انسانِ عادی نیستن!
‫و می‌فهمیم که عموم مردم نمی‌تونن بویی ‫از اون نبرد ببرن!
‫ولی فقط برای همین...
‫خاطراتمون رو پاک می‌کنی؟!
‫فکر می‌کنی ما چه کوفتی هستیم؟!
‫این به نفع خودتونه.
‫علی‌رغم تاریخچه‌ی بلندبالای ما، ‫انسان‌ها هنوزم نمی‌دونن ما وجود داریم،
‫و این به‌خاطر اینه که هر دفعه‌ای که اتفاقی میفتاد، ‫خاطراتشون رو پاک می‌کردیم.
‫این قضیه برای سازمانی که مارو ساخت هم برقراره.
‫به معنای واقعی کلمه، هر شاهدی که از اسرارشون ‫مطلع میشه، باید پاکسازی بشه.
‫این شامل خانواده و تمام اطرافیانشون هم میشه.
‫پس تا وقتی که شما خاطراتی از وجودیتِ ما ‫و هویتِ حقیقی ما دارین،
‫دائماً در معرض خطرین.
‫هر چقدر هم که کم باشه، ما صرفاً داریم ‫شانس اینکه همچین اتفاقی بیافته رو کم می‌کنیم.
‫و فقط به همین دلیل...
‫می‌خوای ما کسایی رو که زندگی‌شون رو به‌ خطر ‫انداختن تا مارو نجات بدن رو فراموش کنیم؟
‫این بیش از حده.
‫این به این معنی نیست که تمام چیزایی که ‫با شما داشتیم دیگه واقعی نیست؟
‫ظالمانه‌ست!
‫رای، تو واقعاً...
‫واقعاً می‌خوای فراموشش کنیم؟
‫البته.
‫هیچ‌کس کارایی که انجام داد رو برای اینکه ‫تو خاطره‌هاتون باقی بمونن، انجام نداده.
‫همه صرفاً کاری رو کردن که می‌خواستن بکنن.
‫خاطرات و احساسات چیزهای جدایی هستن، نه؟
‫حتی اگه خاطرات از چیزهای ترسناک رو از دست بدم،
‫بازم...
‫راجبتون همین احساسات رو خواهم داشت، نه؟
‫آره. هم‌چنان یوسکه خواهی بود.
‫باشه. پس انجامش بده.
‫صبر کن!
‫برای همین بهت گفتم زودتر پا شی!
‫موفق شدیم!
‫صبح بخیر، پیرمردها!
‫رجیس! سیرا!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫درست به موقع!
‫صبح بخیر، رای.
‫صبح بخیر.
‫تابوت در ژاپن که در شرقِ دوره پیدا شد،
‫ولی دوباره گم شد.
‫دو نفری که برای تحقیقات فرستاده شدن، ‫رجیس و سیرا...
‫پس از رساندن یک گزارش به‌خصوص، ‫تمام ارتباطات رو قطع کرد.
‫چه گزارشی؟
‫با کسی که به‌نظر یه اشرافی میومد ‫مواجه شدن.
‫که اینطور. در این صورت، «گجتِل»...
‫تو شخصاً در مکانِ اونا تحقیق می‌کنی ‫و چیزی که پیدا می‌کنی رو گزارش میدی.
‫دریافت شد، لرد.