‫شما دوتا، این منطقه ممنوعـ-
چـ-چی شد؟
خیالاتی شدم؟
‫خنده داره.
‫طبق اطلاعاتی که به دستمون رسیده، ‫این جنایتی‌‌‍ه که توسط یه روانی انجام شده؛
‫ولی انتظار دارن کسی باور کنه که ‫این کار یه انسانِ ناچیز بوده؟
PhoenixTetra
‫چه تلاش رقت‌انگیزی برای لاپوشونیِ ماجرا.
ترجمه و زیرنویس
‫پس کی پشت این ماجراست؟
ترجمه و زیرنویس
‫شنیدم بین انسان‌ها،
‫مرتدهایی وجود دارن که دنبال ‫قدرت‌های فرابشری هستند.
‫نباید اجازه بدیم به دست اونا بیوفته.
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
ترجمه و زیرنویس
PhoenixTetra
‫هیچ انسان ناچیزی نمی‌تونه مهارش کنه.
‫باید این قضیه رو به شیوه‌ی خودمون فیصله بدیم.
دلیلی برای جنگیدن/اشرافیت
قسمت دوم
‫صبح بخیر.
‫چه جذاب!
‫خب پس...
‫لحظه آخری رسیدم!
‫ای بابا، باید زودتر بیدار شی دیگه.
‫شاید اگه تو بیدارم کرده بودی...
‫بهتره عجله کنید، ‫کلاس‌ها دیگه شروع شدن.
این چی بود دیگه؟
‫اونا...
‫راه رو نشونمون بده.
‫ها؟
‫می‌خوایم کسی که اینجا مسئوله رو ببینیم.
‫این دوتا...
همچین آدم‌هایی اینجا چیکار دارن؟
‫ممنون، ام-21. دیگه می‌تونی بری.
‫اول، بیاید راجع‌به-
‫شما مسئول این آکادمی‌ هستین؟
نمی‌دونن من کی‌ام؟
‫همین‌طوره. از ملاقاتتون خوشبختم.
‫به ما گفته شده در این کشور، ‫آدم‌هایی مثل ما می‌رن به این «مدرسه‌»ها...
‫و شنیدم این مدرسه، ‫در این منطقه بهترینه.
‫شنیدن این حرف مایه‌ی خوشحالی منه.
‫این قدرت... همون قدرتِ مستره.
‫پس این دوتا واقعاً...
‫ما تازه به اینجا منتقل شدیم.
‫درخواستِ انجام مقدمات مربوطه را داریم.
‫فکر می‌کنن من یه انسان عادی‌ام؟
‫در این‌صورت...
‫خیلی‌خوب. فوراً مقدمات رو فراهم می‌کنم.
‫لطف می‌کنی.
‫این به کنار، اشکال نداره اگه ‫اول یه تماس کاری بگیرم؟
از: فرانکنشتاین یک پیام جدید
‫دو دانش‌آموز جدید داریم!
‫یکی یکی خودتونو معرفی کنید!
‫«رِجیس کِی. لاندِگِر».
‫«سِیرا جی. لویارد».
‫پسرِ جذابیه، مگه نه؟!
‫دوباره؟
چرا اینقدر خارجی به کلاسمون منتقل می‌شه؟
مگه ‫نه، مانابو؟
‫هنوز به زندگی در ژاپن عادت نکردن، پس...
‫تاشیرو! حواست بهشون باشه!
‫بازم من؟!
‫اوه، باشه! انجامش می‌دم!
‫درست همون موقعی که رای ‫تازه داشت به اینجا عادت می‌کرد...
درست نمی‌گم؟
‫تو هم اینو حس می‌کنی، سیرا؟
‫تا حالا هیچ‌وقت با انسانی با همچین ‫هاله‌ای مواجه نشده بودم.
‫اون کیه دیگه؟
‫اینجا کافه‌تریاست.
‫اون دوتا همون دانش‌آموز‌های جدیدن؟
‫بجنب، خجالت نکش! بخور!
‫خب، مانابوئه که حساب می‌کنه، ولی...
‫ای خدا، بازم رامن، رای؟
‫واقعاً دوسش داری، نه؟
‫اوه راستی، بلدین چطور از چوب‌های غذاخوری استفاده کنین؟
‫مثل آبِ خوردنه.
‫اوه، گمونم می‌تونی.
‫این چیه دیگه؟
این تقدسی که ازش حس می‌کنم چیه دیگه؟
‫و چرا غذاشو نمی‌خوره؟
بازم منتظری تا پخش شه؟
‫اشتهام رو کور می‌کنی. نکن اینکارو.
‫می‌گم رای، امروز بعدِ مدرسه وقت داری؟
‫می‌خوایم «کیوپید» بازی کنیم!
‫شنیدم اون دوتارو فرستادی ‫به کلاسِ مسترت.
‫آره.
مطمئنی؟
‫این تصمیمِ مسترم بود.
‫اول باید بفهمیم اونا دنبال چی‌ان.
‫تا وقتی اینو نمی‌دونیم نمی‌تونیم بی‌احتیاطی کنیم.
‫پس واقعاً بچه‌های عادی نیستن.
‫یه‌چیز عجیبی حس می‌کردم.
‫همون حسی رو داشتم که اولین باری ‫که شما دوتا رو ملاقات کرده بودم، داشتم.
اونا کی‌ان؟ می‌دونی، مگه نه؟
‫نوبلِس...
‫نوبلِس = اشراف، نُجبا
‫همچین چیزی‌ان؟
‫یونیون دنبالشون می‌گشت.
‫اونایی که در پایین زنجیره‌ی غذایی بودن ‫از جزئیات باخبر نشدن،
‫ولی می‌دونستیم که اونا قدرت‌های عظیمی...
‫خیلی فراتر از ظرفیتِ دانشِ یونیون داشتن.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫خیلی وقت پیش، قبل از اینکه دانش و تمدن، ‫به اندازه‌ی امروز پیشرفت کنه؛
‫انسان‌ها کاملاً بدون‌ قدرت بودن.
‫تنها کاری که می‌تونستن بکنن این بود که ‫ در ترس دائمی از حیوانات و طبیعت زندگی کنن.
‫ولی همون‌ موقع بود که انسان‌ها «اونا» رو ملاقات کردن.
‫اونا؟
‫موجوداتی با قدرتی عظیم، که از هرچیزی ‫که ازش می‌ترسیدن هم قوی‌تر بودن.
‫بنابراین، انسان‌ها به این موجودات تکیه کردن...
‫و دهکده‌هاشون رو اطراف اونا ساختن.
‫وقتی در خطر بودن، ازشون کمک می‌خواستن...
‫و اون موجودات دست رد به سینه‌شون نمی‌زدن.
‫چرا؟
‫انسان‌ها تا اون حد بدون قدرت بودن.
‫اونا باید فهمیده باشن که انسان‌ها ‫لایق ترس یا حقارت نیستن.
‫اونا نمی‌تونن کسانی که ضعیف‌تر ‫از خودشونن رو رها کنن.
‫طرز فکر اونا این بود که، این غرور ‫و وظیفه‌ی کسانی‌‌‍ه که قدرت دارن.
‫انسان‌ها هم احترام و هم ترس نسبت به ‫قدرت‌های اون‌ها نشون می‌دادن.
‫از اونا به عنوان رهبرهاشون می‌ترسیدن، ‫و طولی نکشید تا بهشون بگن:
‫«اشراف».
‫اون دوتا همچین چیزی‌ان؟
‫اشراف به انسان‌ها به چشمِ موجوداتی ‫که باید ازشون محافظت کنن نگاه می‌کنن.
‫دلیل اینکه نسبت به من خشونت ‫ به خرج ندادن هم باید همین باشه.
‫این که منو با یه انسانِ عادی اشتباه گرفتن.
‫انسان‌ها ضعیفن و احتیاج به محافظت دارن، آره؟
‫و اون دوتا فکر می‌کنن باید از قدرت عجب‌غریبی ‫استفاده کنن تا بهشون حکمرانی کنن؟
‫تو کتم نمی‌ره.
‫صرفاً دارم می‌گم کسانی هستن ‫که همچین طرز فکری دارن.
‫و این اشراف همون به اصلاح «نوبلس»ان؟
‫شماها هم نوبلس هستین، درست نمی‌گم؟
‫می‌شه گفت هم آره هم نه.
هوی، فازت چیه؟
‫اینجا جای منه.
‫ای خدا...
‫همونجا بگیر بشین!
‫چرا؟ این صندلی خالیه!
‫خجالت نکش!
‫نمی‌دونم چی داری می‌گی!
‫اوه، خوش اومدین، مدیر!
‫شرمنده بابت مزاحمت.
‫ها، همون حراست پیری‌‌‍ه که!
‫چرا اینجاست؟
‫وقتی برای من کار می‌کنه، اینجا زندگی می‌کنه.
‫نمی‌دونستم همه‌تون اینجایین.
‫می‌گم، بابت سرزده اومدن شرمنده!
‫ها، لیوان نداریم که.
‫مدیر، می‌شه چندتا لیوان بدی بهمون؟
‫یو-چان!
‫کمک می‌خوای؟
‫نه، «خودم» انجامش می‌دم.
‫«خودم» از این خونه و مسترم محافظت می‌کنم.
‫نمی‌دونستم اون حراست پیری هم ‫فعلاً اینجا خونه‌ی مدیر سر می‌کنه.
‫خیلی مهربون هستین‌ها، مدیر.
‫حرفشم نزن. باید در مواقع نیاز ‫به هم‌دیگه کمک کنیم.
‫خب می‌گم، پس چطوره رجیس و سیرا هم توی خونه‌تون بمونن؟
‫ها؟
‫نه، به حرفم گوش کنین.
‫ازشون پرسیدم کجا زندگی می‌کنن و گفتن:
‫«هنوز جایی برای موندن جور نکردیم.»
‫کاملاً جدی هم می‌گفتنا!
‫انتقالی باشی یا نه، ‫این دیگه زیادی همه‌چی رو به قضا و قدر سپردنه!
واقعاً؟
‫خب... آره.
‫اگه شما اینجا بمونین، رای و ‫حراست پیری رو هم دارین.
‫کارتون راحت می‌شه.
مگه نه؟
‫من که مشکلی ندارم.
‫الـ-البته، منم هیچ مشکلی ندارم.
‫رجیس-کون، سیرا-سان، ‫راحت باشید و اینجا بمونید.
‫شرمنده‌ام.
‫با توجه به اینکه اینجا پناه گرفتی، ‫مطمئنم از این خوشت نمیاد.
‫من فقط یه مفت‌خورم. لازم نیست ‫به‌خاطر من خودت رو به زحمت بندازی.
‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫اتاقت برات مرتب شده.
‫برو و یکم استراحت کن.
‫ترجمه و زیرنویس:
PhoenixTetra
‫ترجمه و زیرنویس:
PhoenixTetra
‫نه، جدی می‌گم.
‫جداً؟
‫یه تَتو؟
‫به‌نظرم نشانه‌ی کسی بود که متعلق ‫به سازمانی‌‍ه که به یونیون‌‍ معروفه.
‫شنیدم اون اعداد رو به نمونه‌های آزمایشی‌شون می‌دن.
‫از همون لحظه‌ای که دیدمش، ‫احساس عجیبی داشتم.
‫این یعنی اون یه هیولای ساخته‌ی دست انسانه؟
‫ناپدید شدن تابوت...
‫واضحه که کار کسایی با ‫قدرت‌های فرابشری‌‌‍ه،
‫ولی این حقیقت کاملاً لاپوشونی شد.
‫و همزمان، انسان تغییریافته‌ای ‫به جامعه‌ی انسان‌های عادی ملحق شده...
‫سیرا، فکر نمی‌کنی این یه ‫اتفاقِ استثنائی‌‌‍ه؟
‫شاید بهترین کار این باشه که ‫از این قضیه مطمئن بشیم.
‫ها، رجیس کو؟
‫چند لحظه پیش اینجا بودا.
‫رجیس کاری داشت که باید انجام می‌داد.
‫آها، باشه.
‫با ملحق شدن به جامعه‌ی انسان‌ها، ‫می‌خوای چی بدست بیاری؟
‫من از کسانی مثل تو، که انسانیت‌شون رو ‫برای گرفتن قدرت رها می‌کنن، خوشم نمیاد.
‫ها؟
‫فکر می‌کنی رجیس می‌تونه ‫راه خونه رو پیدا کنه؟
‫رای که زیاد گم شد.
‫چرا یهو وایسادی؟
‫کنار من داری چیکار می‌کنی؟
‫باید اونجا باشی!
‫چی داری می‌گی؟
‫گفتم که-
‫تا‫شیرو-کون...
‫تاشیـ‫رو-کون...
‫تاشیرو‫-کون...
‫تاشیرو-کون...
‫با یه بانوی خوشگل خارجی می‌گردی؟
‫بدک نیست.
‫چی می‌خواین؟
‫خداییش این رنگ موی واقعیته؟ ‫انصافاً خیلی نازی‌ها!
‫هـ-هوی!
‫هوی، سر به سر دوستای من نذار.
‫یو-چان...
‫همون‌قدر عقلِ کلی که اونا می‌گفتن.
‫برای مدت کوتاهی باهامون میای، تاشیرو-کون.
‫یه سؤال داشتم.
‫از اتفاقات مرموزی که در یک ماه اخیر ‫اینجا رخ دادن، چیزی می‌دونی؟
‫اینجان که در مورد اون تحقیق کنن؟
‫ولی چرا؟
‫خب، با توجه به آشوب‌هایی که موجبش شدن...
‫یه روانی‌ای چیزی پشت این قضایا بوده، نه؟
‫نگو که واقعاً همچین چیزی رو باور کردی.
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫می‌خوام حقیقت رو بدونم، نه داستانِ جعلی‌ای ‫که عموم می‌دونن.
‫می‌خوام از کسی که مستقیماً دخیل بوده، بشنومش.
‫راجع‌به کسی که پشت این حوادث بوده، ‫بهم اطلاعات بده.
‫و همین‌طور تمام کسایی که به اون شخص مرتبط بودن.
‫شما تغییریافته‌ها مسبب این ماجرا بودین؟
‫یونیون بهتون دستور داده؟
‫چرا می‌خوای این چیزها رو بدونی؟
‫می‌خوام چیزی که اونا دزدیدن رو پس بگیرم.
‫اون... قدرتی خیلی فراتر از ‫ظرفیتِ انسان‌هاست.
‫اونا هم دنبال تابوتن؟
‫ولی اون هنوز نمی‌دونه که...
‫این احتمال وجود داره که اون «نوبلس» ‫همین الآنش هم خارج شده باشه.
‫خوشبختانه می‌تونم از دردسر ‫گشتن دنبالش خلاصت کنم.
‫کسایی که اونو دزدیدن مُردن.
‫ظاهراً دروغ نمی‌گی.
‫ولی...
‫فکر کردی گفتن این باعث می‌شه ولت کنم بری؟
‫کنترل ذهن؟!
‫بی‌فایده‌ست!
‫چی شده؟
‫ترجیح می‌دی انسان‌های دون‌پایه ‫از ترس جلوت به لرزه بیفتن؟
‫هیولا.
‫رجیس...
‫سیرا؟ چی شده؟
‫وضعیت‌ام یکم دردسرساز شده.
‫برداشتی رفیقات رو آوردی تا ‫کمکت کنن تصفیه‌حساب کنی؟
‫هرکاری که می‌کنی رقت‌انگیزه.
‫حرومی-
‫پس تو تاشیروئی؟
‫شنیدم خوب هوای افرادمو داشتی.
‫فکر نمی‌کنی یکم زیادی خودتو گرفتی؟
‫سالم و سرحال از این یکی بیرون نمی‌ری.
‫مانابو...
‫خب؟
‫برو تو کارش پس. اینقدر ‫چرت و پرت نگو و بیا ببین.
‫فقط محض اطلاعت می‌گم، ‫من همون آدمِ دفعه‌ی قبل نیستم.
‫اینقدر ادای آدم‌های سرسخت رو درنیار، جغله.
‫بگیرینش!
‫لعنتی...
‫یو-چان...
‫حرومی!
‫چیکار می‌کنید؟! بزنید لهش کنید!
‫خیلی زیادن.
‫وایسا عقب!
‫نمی‌ذارم دستشون بهتون برسه!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫به همه‌شون طعمِ اون قدرت عجیب‌غریبت رو نشون بدی؟
‫ولم کن!
‫ببین.
‫همراهت در امن و امانه.
‫اون...
‫فقط یه انسانه. چطور آخه؟
‫حتی انسان‌ها هم وقتی دلیلی ‫برای جنگیدن دارن، می‌تونن بجنگن.
‫لعنتی!
‫دست نگه دار!
‫یه مشت...
‫یو-چان، مراقب باش!
‫حرومی!
‫همین‌جا تمومه.
‫تو هم همین‌طور، تاشیرو. کافیه.
‫دفعه‌ی بعد که تصمیم گرفتی انتقام بگیری، ‫وقتی بیا که تک و تنهام.
‫اگه هرکدوم از رفیقام صدمه ببینن تقاص پس می‌دین!
‫یو-چان، حالت خوبه؟
‫آره. شماها همه خوبین؟
‫آره. رای و سیرا هم خوبن.
‫اوه، ممنون!
‫آخ...
‫خوبی؟
‫ظاهراً انسان‌ها توی این مدت کوتاهی ‫که ندیدمشون خیلی وحشی‌ شدن.
‫دوست دارم این‌طور فکر کنم که فقط ‫انسان‌های مشخصی رو می‌گی.
‫ولی انسان‌ها عوض شدن.
‫ها؟
‫از عصر و دوره‌ای که شماها ‫راجع‌ بهش می‌دونین، خبر ندارم.
‫ولی...
‫جدی می‌گم، خوبم.
‫انسان‌ها دیگه نیازی به رهبری شماها ندارن.
‫دستت هنوز درد می‌کنه، نه؟
‫اون‌ها موجوداتی هم نیستن که بخوان ‫به‌صورت کامل به محافظتِ شماها تکیه کنن.
‫نمی‌دونم می‌خوای از چی سر در بیاری،
‫ولی کل دنیای ما رو زیر پا نذار.
‫به من گستاخی نکن، انسان تغییریافته.
‫دفعه‌ی بعدی که منو اینطوری صدا کنی، می‌کشمت.
‫اول من می‌کشمت.
‫می‌دونی که نمی‌تونی.
‫این‌طور نیست.
‫اگه لازم باشه، اینکارو می‌کنم.
‫هر طور مایلی، پس.
‫آره، شک نکن.
‫انجامش بده.
‫می‌دم.
‫آها، باشه.
‫گاردت رو پایین نیار.
‫نیاوردم.
‫فکر نکن تسلیم شدم.
‫همچین فکری هم نکردم.
‫هرگز قبول نمی‌کنم که به تو اتاق ‫بزرگتری از اتاق من داده شده.
‫گفتم که، اتاق‌ها رو عوض می‌کنم.
‫اینکه به یکی مثل تو بدهکار بشم رو رد می‌کنم!
‫پس آه و ناله نکن.
‫تو خواب می‌کشمت.
‫اگه می‌تونی بکش.
‫می‌کشم!
‫سعیتو بکن.
‫امشب می‌کشمت!
‫بچه‌ها باید زود برن لالا.
‫من بچه نیستم!
‫هستی متأسفانه.
‫دلم درد می‌کنه.
‫گفتم که نیستم!
‫به‌عنوان بزرگتر، باید جو اینجا رو عوض کنم.
‫جغله‌ای بیش نیستی.
دوست داری بمیری؟
‫خب، چرا من نرم شام رو آماده کنم؟
‫کسی درخواستی داره؟
‫مثل قدیم‌ها، مهارت‌هام رو به کار ‫می‌گیرم. هرچی خواستین بگین.
‫رامن.
‫دوباره؟