‫اگه مغر متفکری پشت همه چیزه...
،که کشتنش همه چیز رو حل کنه
‫همین الان می‌رم و می‌کشمش!
‫ما قدرت نداریم.
‫دوتا جادوگر بودیم و حتی یه قاضی هم همراهمون بود،
‫ولی بازم نتونستیم نجاتش بدیم.
‫من باید همراهتون میومدم...
‫قرار نیست تا ابد با همدیگه کار کنیم.
‫اگه من و هورت تا همیشه انرژی جادویی تو رو ‫در اختیار داشته باشیم، خودمون به دردنخور می‌شیم.
‫کادی در اینجا آرمیده
‫درست نمی گم، هورت؟
‫نباید خودت رو ناراحت کنی، سب-کون.
‫یه اژدها.
‫پادشاه فاتح اژدهاست!
‫پادشاه فاتح اژدها.
!شما سه نفر
‫دستور داده شده به ونیاس برگردین.
‫به زودی، این روستا...
‫میدان مبارزه می‌شه.
‫منظورت از «دستور برگشت» چیه؟
‫قسمت 11 تصمیم به کشتن
‫پس چیزی که ما می‌خوایم چی؟
‫و این میدون جنگ چیه؟
‫همونطوریه که بهتون گفته شده.
‫ما نمی‌تونیم بذاریم دانش‌آموز‌ها زندگی‌شون رو توی جنگ از دست بدن.
‫حالا نمی‌خواد مثل معلم‌ها رفتار کنی!
‫اگه قراره اینجا مبارزه‌ای صورت بگیره، ‫پس یعنی باید تا هرچقدر می‌تونین کمک بگیرین.
‫درسته!
‫بهتون دستور داده شده.
‫ازشون پیروی کنید، وگرنه اخراج می‌شید.
‫پس من انصراف می‌دم.
‫سب-کون؟
‫اما اگه نشون بدم توی جنگ مفیدم،
‫اون‌وقت لطفاً به پاس قدردانی ‫از دستاوردام، دوباره قبولم کنید.
‫مسخره نشو.
!مضحکه
‫خود این جنگ هم از ابتدای امر یه چیز مضحکه!
‫لوس-سنسی گفت وقتی جادوگرها مشت بخورن، ‫نمی‌تونن اون مشت رو با یه مشت دیگه جواب بدن.
‫در این صورت، این جنگ در اصل یه ‫نبرد کاملاً دفاعی‌ـه.
‫و؟
‫لوس-سنسی گفت جادوگرها موقع مبارزه تله می‌ذارن.
‫در این صورت، فقط باید تله‌هایی ‫بذاریم که کسی کشته نشه.
‫اگه 100 تا تله بذاریم که هر کدوم 10 نفر رو گیر بندازه،
‫می‌تونیم یه ارتش 1,000 تایی رو از کار بندازیم.
‫چطوری اون تله‌ها رو می‌سازی؟
‫از کار انداختن یه نفر خیلی سخت‌تر از کشتنشه.
‫با معجون جادویی.
‫درست کردی؟
‫یه معجون که جادو می‌کنه؟
‫هنوز کامل نشده،
‫ولی می‌تونم با هورت و کودو کاملش کنم.
‫و به همین ترتیب اگه با «ظالم» همفکری کنیم،
‫می‌تونیم تلفات ناشی از جادو رو هم کم کنیم.
‫اگه موفق شدی، باید فارغ‌الحصیل‌ـت کنم، نه اخراج.
‫امتحان فارغ‌التحصیلی ایده‌ی خوبیه!
‫من هم طرفدار تلاش‌های نوآورانه‌م.
‫جادوگر سپیده‌دم، این مسئله مربوط به آکادمی‌ـه.
‫اگه تو دانش‌آموزها رو بفرستی برن، منم باید برم.
‫برای من از بین رفتن این جزیره، ‫به اندازه‌ی گاز یه سگ دردآورده.
‫به نظر میاد خیلی درد داشته باشه.
‫آره حق با توئه.
‫داشت از این روستا خوشم میومد.
‫بذارید ازش محافظت کنم! بذارید مبارزه کنم!
‫لطفاً! لطفاً!
‫خیلی‌خب، جادوگر سپیده‌دم، لگد ننداز.
‫بذار ببینم نظر جادوگر‌ ماه‌خوان چیه؟
‫هورا!
‫آه، قلبم داره به رقص درمیاد!
‫اون مبارز‌های تشنه به خون رو ‫وارد یه بازی مسخره می‌کنم...
‫و، جلوی چشم همه، یکاری می‌کنم ‫تا آخر تاریخ مضحکه‌ی عام بشن.
‫عالیه. فوق‌العاده‌ست!
‫بیا. نمایش بزرگ داریم.
‫اینطوری که چیزی عوض نمی‌شه.
‫از اولش هم برنامه‌ریزی کرده بودی ‫ترتیب مبارزه‌ای رو بدی که کسی نمیره.
‫خب؟ چه رنگ و بویی باید داشته باشه؟
‫از دید تماشاچی‌ها بهش فکر کن.
‫بهتر از اینکه همینطوری نادیده‌شون بگیری.
‫اذیت کردن ارتش و عقب روندنشون خیلی سرگرم‌کننده‌تره!
‫پس باید حسابی برترکونه.
‫انتخاب بازیگرهاش رو می‌سپرم به تو
‫من باید برم سراغ تماشاچی‌های نمایش.
‫حس عجیبی‌ـه، نه؟
‫فکر اینکه یه قاضی با یکی از ‫از مومنای کلیسا در بیفته...
‫خود من که هیچ‌وقت از مومنای کلیسا نبودم.
‫صرفاً یه اعدامی بودم.
‫شنیدم از بچه‌ها محافظت کردی.
‫لو کریستاس بهم گفت...
‫گفت دلسوزتر از چیزی هستی که به نظر میای.
‫من فقط از صاحبم محافظت کردم، مثل یه ابزار.
‫که اینطور. پس مدعی هستی که از ‫خواسته‌ی خودت پیروی نکردی.
‫و اگه صاحب قبلی‌ـت بیاد و بخواد ‫ازت به عنوان ابزار استفاده کنه؟
!احتمالاً صاحب فعلی ابزار رو بشکنه
‫نگرانم...
‫...که نکنه این ابزار یه دفعه بشکنه ‫و به صاحبش آسیب بزنه.
‫خب، صاحبه که تصمیم می‌گیره ‫چقدر به ابزارش ایمان داشته باشه.
‫و این صاحب دقیقاً چطور این کار رو می‌کنه؟
‫تنها راه امتحان کردن ابزاره، درست نمی‌گم؟
‫توی یه محیط امن؟
‫من همچین کاری می‌کردم.
‫داری کجا می‌ری؟
‫سنسی کارم داره.
‫که اینطور، مثل اینکه خیلی بهم نزدیک شدین.
‫تعریف کردن نمی‌کشتت.
‫قطعاً، اتفاق فرخنده‌ای‌ـه.
‫امید که خداوند حفظت کنه.
‫عالیه!
‫واقعاً آدم‌ رو پر از جادو می‌کنه!
‫عالیه، سب-کون!
‫پس داشتی این رو درست می‌کردی؟
‫همینطوری از ما فاصله نگرفته بودی.
‫چی؟
‫چطوری درستش کردی؟
‫خب، توی کتابخونه‌ی زیرو-سنسی، ‫یه کتابی هست که پدرم نوشته.
‫از اون استفاده کردم.
‫چی؟
‫پـ-پـ-پـ-پدرت یه ساحره‌ست؟
‫بهتون می‌گم چون می‌خوام خبر داشته باشین.
‫پدر من...
‫«سیزده» هست.
‫سیزده؟ اون...جادوگر بدی که جنگ رو راه انداخت؟
‫آره.
‫یعنی چی؟ مثل این می‌مونه ‫که برگزیده‌ای چیزی باشی!
‫معلومه که رفتار‌ها باهات عوض می‌شه.
‫لعنتیِ با استعدادِ بدون نیاز به تمرین!
‫هوی!
‫منم دارم سخت تلاش می‌کنم.
‫یکمی سخت البته...
‫نه...
‫شاید بهتره بگیم جدیداً داری سخت تلاش می‌کنی
‫آره، بالأخره دارم تلاش می‌کنم.
‫اوجی-سان، ممنونیم که ما رو نجات دادی!
‫باشه، بخورید و لذت ببرید!
‫بنظر خوشحال نمیای!
‫خدایا. شاید واسه همچین کاری ‫یه ذره عجله کردیم.
‫انگارظالم-سان از خوشحالی خشکش زده.
‫شما شروع کنید بچه‌ها. ‫ دیگه می‌تونید بخورید.
‫بله سنسی.
‫ظاهرش خیلی خوبه!
‫همگی با هم این مورد که ‫چطوری ازت تشکر کنیم مشورت کردیم.
‫اوه، جدی...
‫بهشون گفتم کادی-کون توی یه ‫شهر بزرگتر تحت درمانه.
‫اوه، جدی...
‫قصد داری خوراکی‌هایی که بچه‌ها آماده کردن رو بخوری؟
من ــــــــ
‫به نظرت میاد حواست پرته.
‫می‌خوای با من در موردش حرف بزنی؟
‫از تو کمکی برنمیاد.
‫اینو نگو. امتحانم کن.
‫پشیمون می‌شی.
‫ترجیح می‌دم یه کاری بکنم و پشیمون شم، ‫تا اینکه کاری نکنم و بعد حسرتش رو بخورم.
‫چی باعث می‌شه تو و این بچه‌ها، ‫عذاب بکشید، گریه کنید و جیغ بکشید؟
‫این دائماً توی ذهنم می‌چرخه.
‫می‌تونی بهم بگی، سنسی؟
‫تو...
‫یعنی داری می‌گی منو دوست داری؟
‫چـی ــــــــ؟
‫چی؟
‫اشکالی نداره. نترس.
‫همه‌ی آدم‌های این روستا همینطوری‌ان.
‫وقتی یه چیز باارزش به دست میارن، ‫ زمانی که اون چیز نابود می‌شه رو تصور می‌کنن...
‫تا راهی برای محافظت ازش پیدا کنن.
‫برای محافظت؟
‫ممنونم.
‫تو سعی درای ازمون محافظت کنی، نه؟
‫تو...
‫...پس فقط یه ابزاری که هیچ‌ ‫اراده‌ای از خودش نداره، درسته؟
‫می‌دونی، من خیلی از سنسی خوشم نمیاد.
‫نمی‌دونم اون ماسک‌پوش چی بهت گفته،
‫ولی می‌رم سر اصل مطلب.
‫می‌تونستم این کار رو بکنم.
‫چی، پس یعنی می‌گی اگه بهت دستور می‌دادن...
‫می‌تونستی کسی که عاشقش شدی رو بکشی؟
‫من اینطوری آموزش دیدم.
‫ چهره‌ی آزرده‌ت چیز دیگه‌ای می‌گه.
‫اگه شک داری، امتحانم کن.
‫تصمیم گرفتم یه ذره عذابت بدم.
...‫سب-کون روی تله‌هات حساب کرده
‫تا ازشون در ترکیب با جادوی خودش استفاده کنه.
‫اما می‌دونی،
‫این نشون‌دهنده‌ی اینه که تله‌هات ‫سنگ‌بنای این نقشه‌ن، درسته؟
‫رک بگم، اصلاً از این جریان خوشم نمیاد،
‫ولی نمی‌تونم باهاش مخالفتی کنم.
‫حتی آشغال‌هایی مثل تو هم وقتی آدم‌ها توی ‫خطر باشن، می‌تونن ازشون محافظت کنند.
‫می‌دونی، این برای من همه چیز رو پیچیده می‌کنه.
‫اگه احساسات یه آدم عادی رو داری،
‫پس آدم‌های بیشتر و بیشتری برات اهمیت پیدا می‌کنن.
‫در این صورت، کل زندگی‌ـت رو زیر بار ‫فشار چیزهایی که گرفتی عذاب می‌کشی.
‫اینطوری خیلی واسه‌ت غمناک می‌شه!
‫اگه زندگی دادن به تو به معنی عذاب کشیدنته، ‫پس زنده نگه داشتنت ارزشش رو داره.
‫پس منم...نمی‌کشمت.
.حتی پشتت هم هستم
‫خداحافظ.
‫تو مغز متفکر ایده‌ی این کار بودی؟
!به نظر من که تو بودی
‫اول خوب بهش بال‌وپر بده، بعد توی ‫دلش شک و تردید بنداز و بعد بهش اعتماد کن.
‫تعجبی نداره که در حال حاضر سب-کون ‫و کودو-کون می‌تونن انقدر بی‌خیال باشن.
!آره فقط دارن تماشا می‌کنن
‫درست مثل خودتن نه؟
‫اگه بهشون اینو بگی ناراحت می‌شن.
‫اوه؟ من بودم تعریف برداشت می‌کردم.
‫به نظرم جدی بهترین گزینه برای این کاره.
‫یه طوریه دلت می‌خواد «رئیس» صداش کنی.
‫هی، رئیس، یه سوال در مورد ‫این قسمت طرح دارم.
‫اون تیکه رو توی ناحیه‌ی غربی انجام بده.
‫همین الانش هم دارن صداش می‌کنن.
‫خب،
‫چرا نمیایم با طلسم فلاگیس فقط تجهیزات ‫ و مهماتشون رو هدف قرار بدیم؟
‫به اندازه‌ی کافی تهدید کننده‌ست.
‫موثرترین راه اینه که شدیدا بهشون ‫آسیب بزنیم و بعد درمانشون کنیم.
‫اما اگه اوضاع بد پیش بره ‫خودش یه قتل‌عام نمی‌شه؟
‫هومم. در اون مورد...
‫صبر کنید دانش‌آموزا.
‫اگه یه روش دیگه از جادوی ترکیبی اضافه کنیم...
‫رفتن تو بحر کار.
‫چی؟ تو نیستی؟
‫فقط می‌تونیم امید داشته باشیم ‫دشمنمون ضعیف باشه.
‫اگه شانس باهامون یار نباشه، دیگه ‫نمی‌تونیم به این راحتی‌ها کسی رو نکشیم.
‫اون‌ها خیلی ضعیفن.
‫کشاورزها، آدم‌های فقیر، بدبخت بیچاره‌ها. ‫سر جمع حدود 10,000 تا.
‫ده هزارتا؟
‫خیلی زیاده.
‫اگه همچین آدم‌هایی رو ‫بکشیم ما می‌شیم آدم بده.
‫قصد اون‌ها هم بدون شک همینه.
!اینجایی
‫اونی-چان باید غذا رو آماده کنیم.
‫بله درسته الان میام.
‫لیلی، امشب پادشاه فاتح اژدها روستایی‌ها رو...
‫به کلیسای جامع لوترا می‌بره.
‫تو هم باهاشون می‌ری.
‫نه!
‫جانم؟
‫من خیلی قوی‌ام.
‫منم کنارت مبارزه می‌کنم و ازت محافظت می‌کنم!
‫مگه نیستم؟
‫معلومه که هستی، ‫حتی از منم قوی‌تری.
‫چی شده؟
‫این موش‌کوچولوی بانمک انقدر قوی‌ـه؟
‫تو هم مثل خودمی!
‫حتی نرم‌تر از چیزی هستی که فکر می‌کردم.
‫ای کشیش بدجنس.
‫هر روز داری با یه همچین موجود نازی حال می‌کنی؟
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫نمی‌کنم.
‫داری اذیتش می‌کنی.
‫پس بکش کنار.
‫نمی‌کنی؟ منم همیشه فکر می‌کردم ــــــــ
!اونی-چان خیلی احمقی
‫ازت متنفرم!
‫صبر کن!
‫لیلی برگرد!
‫فایده‌ای نداره.
‫این قیافه‌ت توی تاریخ موندگار می‌شه.
‫ناراحت‌کننده‌ست بخوای کسی که می‌خواد ‫توی مبارزه شرکت داشته باشه رو بفرستی بره.
‫اون همچین چیزی نمی‌خواد.
‫پس چی‌ می‌خواد؟
‫عشق من رو؟
‫چی شده؟
‫از حجم اعتماد به نفست شوکه شدم.
‫اما در مورد یه موضوع مهم‌تر.
‫این یه پسمانده که از درون شکم کادی-کون رو می‌بلعید.
‫البته فقط یه مدله.
‫اگر نابودش نمی‌کردم،
‫بی‌نهایت ازش توی روستا ‫پخش می‌شد و همه‌ی مردم رو می‌بلعید.
...که یه سوال پیش میاره
‫یه سوال؟
‫آیا افراط‌گراها قصد داشتن خودشون ‫هم به همراه جادوگرا قتل عام شن؟
‫هیچ‌کسی اونقدر احمق نیست که یه طاعون رو ‫بدون آماده کردن درمانش پخش کنه.
‫و با فرض بر اینکه بالادستی‌های کلیسا...
‫و نه حتی اسقف‌ها، می‌دونن ‫چطوری باید از پسش بربیان؟
‫پس یعنی هرکسی بدونه چطور باید ‫مهارش کنه، همون کسیه که از اول پخشش کرده.
‫اژدها امشب داره به کلیسای لوترا می‌ره، نه؟
‫شاید یه جای خالی برای من هم باشه.
‫نیرو اعزام نکنم؟
‫یعنی می‌گی کلیسا و ارتش جادویی ‫این مصیبت جادوگرها رو نادیده بگیرن؟
‫آروم باشید.
‫اون‌ها مبارزه نمی‌کنند، ‫ما هم خیلی زود نیرو می‌فرستیم.
‫منظورت چیه؟
‫ما می‌ریم سراغ اون‌هایی که از روستای جادوگرها فرار می‌کنن.
‫زخم‌هاشون رو درمان می‌کنیم، بهشون غذا می‌دیم، ‫ و بعد اجازه می‌دیم خودشون شاهد ماجرا باشن.
‫اون‌ها احمقایی هستن که با چندتا سخنرانی ‫ساده به این نتیجه رسیدن «همه‌ی جادوگرها بدن»
‫اگه درمانشون کنیم، میان سمت ما.
...خب در این صورت
‫این کار نسبت به زمانی که قصد نابود کردنشون ‫رو داشته باشیم، به تعداد سرباز بیشتری نیاز داره.
‫آره. برای همینه که از شما کمک خواستیم شوالیه‌ی فرمانده.
‫می‌تونین چند نفر بیارین؟
‫ریا، یه درخواست از کلیسا و ارتش جادویی ‫برای اعزام واحد درمان جادویی داریم.
‫افراط‌گراهای کلیسا دارن با نیروی 10,000 تایی...
‫به سمت زیرو و روستای مزدور لشکرکشی می‌کنند.
‫چقدر بد.
‫اون 10,000 نفر آدم می‌میرن.
!آره نمی‌تونن بهشون حمله نکنن
‫اگه در غیاب خودم صرفاً یه ‫واحد درمانی بفرستم، مشکلی پیش نمیاد؟
‫ما در حال حاضر جادوهای درمانی زیادی داریم،
‫حتی اگه بخوای می‌تونی فعلاً بی‌خیال ‫جایگاهت به عنوان سنت بشی.
‫هی! اذیتم نکن!
‫از طرف فائریا، حاکم شهر مقدس آکیدوس.
‫یک پیام اضطراری به تورس، ‫رئیس دولت جمهوری کرئون.
...جالبه
!‫یه سرمایه‌گذاری جالبه
‫همیشه به این فکر می‌کردم که جنگ باید...
‫مثل یه بازی روی تخته انجام بشه.
‫اما اینکه همچین بازی‌ای رو توی میدون مبارزه عملی کنیم...!
‫اوخ، درد گرفت تورس-سان.
‫راستی، در مورد اون پسماندی که اون روز گزارش دادی.
‫فهمیدیم از کجا اومده.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫از یه نجیب‌زاده‌ای شروع شده که به ‫داستان و ماجراجویی علاقه داشته.
‫یه ارتش استخدام کرده و به شمال فرستاده، ‫ و بعد وسط راه نصف ارتشش رو از دست داده.
‫توی بدن کسایی که تونسته برگردونه، ‫دونه‌های این پسماند فاجعه پیدا شده.
‫بعد این نجیب‌زاده گریان به کلیسا رفته،
‫و کلیسا هم اونا رو مخفیانه ازش گرفته و به افراطی‌ها داده.
‫که مشخص می‌کنه...
‫هنوز تعداد خیلی زیادی از این ‫پسماند‌ها می‌تونن پیدا شن.
‫اینو بگیر.
‫اون نجیب‌زاده حدود 500 تا جسد از شمال آورد.
‫فرض بر اینکه همه‌شون ‫حامل این پسماند باشن،
‫کی و کجا ممکنه ازشون استفاده شه؟
‫فکر کنم دست‌کم گرفتیمشون.
‫آلبوس! نمی‌دونستم تو هم اینجایی.
‫تورس-سان، یه پیام اضطراری از طرف ریا آوردم.
‫اینه!
‫کال! چه خوش موقع اومدی!
‫می‌شه به شمال بری و فرمانده‌ی جادوگر رو بگردونی؟
‫به شمال؟
‫به پادشاه فاتح اژدها بگو، ‫من هنوز می‌خوام زندگی کنم.
‫نگران نباش! مشکلی پیش نمیاد!
‫فرمانده حتماً ازت محافظت می‌کنه.
‫با سرعت هرچه‌ تمامتر برو! همین‌ الان!
‫چی بود این دیگه...
‫خب، تورس-اوجی‌سان، تماشاچی‌ها رو جمع کن.
‫من باید به آکادمی برگردم و زیرو رو خبر کنم.
‫سب-کون.
‫اولوس-سان. لایوس.
‫من فردا از روستا می‌رم، با اینکه دلم ‫می‌خواد بمونم و مبارزه کنم.
‫ولی چون که هنوز بچه‌م...
‫درسته.
‫ولی خیلی زود بزرگ می‌شم و برمی‌گردم.
‫منم منتظر می‌مونم تا بزرگ شی و برگردی.
‫حواست باشه تا وقتی برمی‌گردم طاقت بیاری.
‫آمادگی‌ـه که عمدتاً نتیجه‌ی یه جنگ رو مشخص می‌کنه.
‫چقدر نیرو جمع کردی؟ ‫قلعه‌ای که ساختی چقدر محکمه؟
!حریف ما برای کشتن ماها آماده شده
‫آماده!
‫ولی ما داریم تدارک می‌بینیم تا نکشیمشون.
‫اگه شکست بخوریم، مجبور می‌شیم آدم‌ بکشیم.
‫زیرو-سنسی، اگه میشه.
‫پسر جون، داری چیکار می‌کنی؟
‫این منطقی‌ترین کاره.
‫تو متعهدی که برای محافظت از آینده‌ی ما...
‫و آینده‌ی جادوگرها، هرکاری در توانت هست انجام بدی.
‫در این صورت، حتی اگه آینده‌ی من یه نفر هم از بین بره...
‫سب-کون!
‫پسر جون، تصمیم خودته که ‫چقدر نیروی جادویی به من بدی...
‫من هم قبولش می‌کنم.
‫با کمال میل انجامش می‌دم.
‫مسخره‌ست! تا چه حد می‌خواد پیش بره؟
‫ز-زیرو-سنسی؟
‫تو...حالت خوبه؟
‫یه ذره احساس سبکی می‌کنم.
‫پس انرژی جادویی که کم باشه همچین حسی داره.
‫دست کم گرفته بودمت...
‫یه روزی واسه خودت به عنوان ‫ساحره حسابی اسم در می‌کنی.
‫درست همونطور که من به جادوگر گل سیاه معروفم؛
‫و آلبوس به جادوگر ماه‌خوان...
‫ساحره‌ی پرتگاه.
‫وقتی بالأخره روزی رسید که کسی جویای اسم تو شد،
‫من اینطوری صدات می‌زنم.
‫خب...من...
‫شل کن! سرتو بالا بگیر و افتخار کن!
‫انقدر مضطرب نباش!
‫این برای بعد از اینه که یه کار بزرگ ‫انجام دادی و مردم می‌خوان بدونن کی هستی.
‫درسته.
‫و اگه توی این جنگ خرابکاری کنید،
‫اونوقت هر سه تون با همدیگه اخراج می‌شید.
‫چی؟
‫یه جن‌زده، ها؟
‫مثل اینکه اونقدر که انتظار داشتیم هم به هم ریخته نیستن!
‫وایسا ببین دوست من.
‫تو هم از این نمایش مضحک لذت می‌بری.
‫لودنز-چان،
‫سلام کن!
‫فکر می‌کنی برای شکست دشمن بدون ‫کشتنش چه چیزایی لازمه؟
‫: مترجم
‫Sayaka
Animelist Translateion Team
‫قسمت سیزده «آغاز ماجراجویی»
‫این برتری دیوونه‌کننده.
‫قسمت بعدی: «آغاز ماجراجویی.»
‫خیلی‌خب!