‫
‫دو ماه از زمانی که ما اومدیم می‌گذره،
‫برای اینکه جادوگرهای مفیدی باشیم،
‫صبح‌بخیر!
‫هر کدوممون مغازه‌های خودمون رو زدیم.
‫امروز هم هوا خوبه.
‫به عنوان دست‌اندر کاران روستا،
‫آره. برات چای آماده می‌کنم.
‫هورت درخواست‌های شغلی متفاوتی می‌گیره.
‫بازم ازت ممنونم، سب-کون.
‫کودو از جادوی درمان که توش ‫ حرفه‌ای هست استفاده می‌کنه...
‫تا به عنوان دستیار توی کلینیک کار کنه.
‫صبح‌بخیر کودو.
‫صبح‌بخیر!
‫و من هم توی خونه‌ی مغازه‌ی جادو دارم،
‫چطورین.
‫که جادوی کسایی که نیاز دارن رو تأمین می‌کنم.
‫سب-کون!
‫دوباره با ذوق برای جادوت اومدم!
‫آره، آره، آره!
‫دارم پر می‌شم!
‫جدیداً از این حس...
‫سیر نمی‌شم.
‫آه، ببخشید هورت.
‫حالت خوبه؟
‫ها؟
‫خون دماغ شدم!
‫خیلی تشنه‌شی ها احمق!
‫اگه زیادی بگیری، می‌میری.
‫اما...
‫لعنتی! حس خیلی خــ ـــــــــــ
‫چندشی داره.
‫خب، بعداً می‌بینمت!
‫تا بعد.
‫همینطور که روزها می‌گذره،
‫کم کم، من به زندگی توی اینجا بیشتر عادت می‌کنم.
‫صبح بخیر، سب-کون!
...به نظر میاد امروز حالت خوبه
‫می‌گی به این زندگی عادت کردی؟
‫قسمت 6 علم به نادونی
‫خب،
‫وقتی اصلا از این خونه در نمیای...
‫دقیقاً چطور به زندگی توی این روستا عادت کردی؟
‫امان از تو.
‫اینطوری که تو از تعامل با بقیه فراری هستی...
‫نکنه مثل یه دختر نجیب‌زاده...
‫منتظری یکی بیاد ازت دعوت کنه باهاش برقصی؟
‫خودم رو مثل یه شاگرد جادویی معمولی...
‫مشغول مغازه‌م کردم.
‫پس خودتم می‌دونی آدم منزوی‌ای هستی.
‫اما وقتی جادوی یه نفر تموم بشه،
‫باید اینجا باشم.
‫و کارای تمیزکاری هم دارم.
.به علاوه‌ی شستن لباس‌های بچه‌ها
‫حتی لباسای هورت-کون؟
‫بله.
‫هورت یه ذره با تمیزکاری مشکل داره.
‫اون روز که داشتم تمیز می‌کردم،
‫یه لباس زیر پیدا کردم که زیر تخت افتاده بود.
‫بذار ازت یه سوال بپرسم.
‫هورت ازت خواست لباس بشوری؟
‫نه خودم تصمیم گرفتم.
‫و بعد هورت لباس‌زیرهاش ‫رو زیر تخت قایم کرد؟
‫فکر نمی‌کنم قصدش قایم کردن بوده باشه...
‫خیلی مشخصه که داشته قایم می‌کرده!
‫گوش کن! باید تمومش کنی!
‫اصلاً نمی‌دونم چطوری باید این ‫خنگول بودن تو رو مسخره کرد!
‫بهش اینطوری فکر کن، یه دختر جوون یکاری می‌کنه لباس زیر ‫خیس عرقش که کل روز تنش بوده و باهاش کار کرده رو...
‫پسر همسن خودش بشوره! خیلی غیرعادیه!
‫وقتی این کار رو انجام می‌دی به چی فکر می‌کنی؟
‫به اینکه می‌تونم با یکم ‫صابون لکه‌ها رو هم تمیز کنم.
‫لوس-سنسی؟
‫الان گفتی لکه؟
‫خب...لباس زیر عرق رو جذب می‌کنه، برای همین...
‫اگه یه جفت رو درست نشوری...
‫لک می‌شه و ـــــــ
!بســـــــــه
...الان الان یکی حرفات رو بشنوه
‫زنای دهکده اینطوری بهت می‌گن منحرف باهوش.
‫فقط چون بحث لباس شستنه؟
‫فقط لباس شستن نیست!
‫لباس زیر تازه پوشیده شده‌ی یه دختر جوونه!
‫شک دارم ولی...
‫تو که پیش هورت-کون در مورد لکه‌های ‫لباس زیرش چیزی نگفتی؟
‫نه. گفتم شستمشون، همین.
‫اوه خدایا...
‫چیـ-چیه؟
‫گوش کن سب-کون!
‫لباسایی که یه نفر در میاره، بوی اون شخص رو ‫گرفته، عرقش رو...
‫و یه عالمه چیزای دیگه! که همه‌شون از توئن...
‫یه لحظه تصور کن!
‫لباس زیری که همین الان درآوردی...
‫افتاده دست یه مرد گنده‌ی پشمالو!
‫الان تا مغز استخونت تیر کشید نه؟
‫دقیقا.
‫یعنی،
‫به چشم هورت، من یه مرد گنده‌ی پشمالوام؟
‫
‫این یه ذره درست نیست البته.
‫کاملاً برعکسشه.
‫هورت-کون...
‫تو رو دوست داره.
‫خب...نمی‌دونم جدی.
‫اون دوستت داره!
‫شب ببرش جنگل و بهش بگو ...
‫«تو نازی» و بعد ببین چی می‌شه!
‫دیگه باید پا به دنیای آدم بزرگها بذاری.
یعنی پیر بشم؟
‫نه! نه! نه!
‫منظورم این نبود!
‫متأسفم.
‫خیلی چیزا هست که نمی‌دونم.
‫خوب گوش کن. مردم خودشون رو به بقیه نشون می‌دن.
‫مخصوصاً وقتی کسی رو دوست دارن،
‫و می‌خوان اون شخص قسمت‌های خوبشون رو ببینه.
‫اما...
‫من فقط اینو کار خودم می‌دونم.
‫اگه انجامش ندم، احساس ناراحتی می‌کنم.
‫بدون اینکه خاطره‌ای داشته باشه هم، ‫عملاً به عنوان یه برده...
‫همه نوع ظلمی رو تجربه کرد.
‫فهمیدم.
‫نازی نازی.
‫تو پسر خیلی خوبی هستی، سب-کون.
‫
‫ممنونم.
‫با این اوصاف...
‫تو هیچ زمانی برای درس خوندن نداری.
‫ولی در مقایسه با تمرین جادو کردن،
‫تمرکز کردن روی کمک به هورت و کودو ‫در نهایت منغعت بیشتری برای روستا داره.
‫سب-کون، برگ‌ چای‌های من تقریباً تموم شده.
‫لطفاً برو و یکمی از جنگل برام بیار.
‫ها؟
‫اما مغازه...
‫چیه؟
‫می‌تونی برای هورت و کودو وقت بذاری.
‫اما نمی‌تونی برای من وقت بذاری؟
من بخاطر اینکه بابت کارم همیشه تو .خونه‌م کارای خونه رو هم انجام می‌دم
‫نخیر، بخاطر اینه که کلاً هیچ‌وقت از خونه بیرون نمی‌ری،
‫اینجا هی واسه خودت کار می‌تراشی.
!واو، سب-نیچان، اومدی بیرون
‫تا حالا پیش نیومده بود.
‫اوه...تو پسر اولو-سان‌ـی.
‫بی‌خیال!
‫لا...یوس!
‫این برگا چیه؟
‫اوه خب...
‫بپر!
‫اینکه توی خونه منتظر مشتری‌ها باشی...
‫یا توی روستا منتظرشون باشی...
‫اینجا!
‫جفتشون یکیه.
‫لایوس!
‫یه لحظه صبر کن.
‫ها؟ چرا؟
‫ان برگا از این طرفن.
‫من برای این مسیر خیلی بزرگم.
‫ولی بابام بدون مشکل تا اینجاها باهام میومد.
‫اوه باهات میومد؟
‫اولوس-سان؟
‫اوم خب....گاهی وقتا آره.
‫اگه بخوایم جلوتر بریم یه سری وسیله نیاز داریم.
‫دیگه باید برگردیم.
‫فکر می‌کنی من دروغ می‌گم نه؟
‫باشه! خودم می‌رم یکم می‌چینم، ‫ تو همین جا منتظر بمون.
‫لایوس صبر کن!
‫لایوس!
‫لایوس.
‫ازم عصبانی‌ای؟
‫نه.
‫اما من دروغ گفتم.
‫و الانم راه برگشت رو بلد نیستم.
‫تقصیر منه که گول خوردم.
‫پس فکر کنم اولوس-سان با من دعوا می‌کنه.
‫چی؟
‫امـ-اما منصفانه نیست!
‫یکاری می‌کنم بابام از من عصبانی بشه.
‫چون تو آدم خوبی بودی...
‫و بهم اعتماد کردی.
‫موش؟
‫اوه لیلی!
‫لیلی؟
‫لیلیِ توی کلیسا.
‫لیلی با موش‌ها دوسته.
‫سب-نی‌چان، دنبال اون موش برو!
‫اون بهمون یه راه آسون به روستا نشون می‌ده.
‫کلیساست.
‫مامانمه.
‫لا...یوس!
‫خدایا! همیشه یه کاری می‌کنی.
‫ماما، ببخشید!
‫فکر کنم قدم زندن توی جنگل خسته‌ت کرده.
‫نظرت چیه بیای داخل و یه ذره استراحت کنی؟
‫برات غذا آماده می‌کنم.
‫اوه...باشه.
‫اولین بارمه وارد یه کلیسا می‌شم.
‫نه فقط کلیسا.
‫توی این روستای کوچیک، جاهایی که ‫بودی کمتر از جاهایی‌ان که نبودی.
‫لیلی، چرا اونو پوشیدی؟
‫برای اینکه نترسونمش.
‫بذار بترسه.
‫درش بیار.
‫نه.
‫لیلی.
‫نه!
‫یه موشه!
‫نه! نه! پسش بده!
‫لیلی...
‫برای مهمونمون غذا آماده کن.
‫چی؟
‫امـ-اما...
‫اون غذاهای بار مزدور رو می‌خوره.
‫اما بازم من یه...جونده‌م.
‫این اذیتت می‌کنه؟
چی‌ش اذیتم کنه؟
‫سوالم رو نمی‌فهمی؟
‫نه متأسفم.
‫اگه نمی‌فهمی که چه بهتر.
‫تو غذا می‌پزی، لیلی-سان؟
‫چرا؟
‫هیچی.
‫پدر شما غذا نمی‌پزی؟
‫نه!
‫غذاهایی که پدر می‌پزه خیلی بدن.
‫وحشتناکن.
‫انقدر بده که وحشتناکه؟
‫برای همین که می‌خوام مهمونمون یه غذای خوب بخوره...
‫ازت تو می‌خوام براش غذا آماده کنی.
‫بفرما.
‫سوپ داغ، نون و عسل.
‫عسل؟
‫توی جنگل کندوی عسل داریم.
‫و تو هم داشتی با لایوس وارد ‫ناحیه‌ی کندوها می‌شدی.
‫جنگل مکان خطرناکیه.
‫شبا حتی گرگ داره.
‫برای همینه که بزرگترا با بچه‌هایی ‫که قصد کردن به جنگل برن خیلی بد دعوا می‌کنن.
‫متأسفم. نمی‌دونستم.
‫ندونستن گناه نیست.
‫اما اگه قرار وارد یه مکان ناشناخته بشی،
‫باید در مورد همه‌ جور خطری بدونی.
‫مسئله مرگ و زندگی‌ـه.
‫می‌خوای بمیری؟
‫هی....
‫پدر خیلی بداخلاقه.
‫ولی تو ناراحت نشو.
‫بـ-باشه.
‫خوشمزه‌ست.
‫خب حالا برای چی وارد جنگل شدی؟
‫لوس-سنسی ازم خواست براش از اینا ببرم.
‫این بو....برگ چای؟
‫حتی نفهمیدی اینا کجا رشد می‌کنن؟
‫اگه از یکی از بزرگترای روستا پرسیده بودی،
‫به راحتی می‌تونستی پیداشون کنی.
‫بخاطر اینکه اینا کنار خونه‌ی زیرو در میان.
‫نادونی گناه نیست.
‫اما باید بدونی عادت کردن به نادونی مضره.
‫می‌تونه انگیزه‌ای برای این بشه که بخوای یاد بگیری...
‫یا نکنه می‌خوای...
‫کل زندگیت خودت رو توی اون مغازه حبس کنی...
‫هیچی یاد نگیری و یه روزی زیرو بیاد بگه قبول شدی؟
‫سب-کون!
‫چی شده؟
‫تو که هیچوقت مغازه رو ول نمی‌کردی.
‫داستانش طولانیه.
‫واسه ناهار دعوت بودم....
‫دستپخت لیلی بود؟ ‫غذاهاش خوشمزه‌ن.
‫بازم، هرچقدر هم که خوشمزه باشه،
‫اینطوری زشته نه؟
‫زخمی شدی؟
‫آستینت خونیه.
‫نه، من نشدم...مزدور شده.
‫اخیراً موجودای جنگلی مزارع ‫روستایی پایمال کردن....
‫برای همین من و مزدور باهم رفتیم بیرون.
‫اما توی راه، یه دسته گرگ بهمون حمله کرد.
‫من ترسیدم و سعی کردم جادو کنم...
‫اما طلسم خیلی زمان برد.
‫و مزدور ازم محافظت کرد، اما...
...جادوم به اون برخورد کرد
‫اومدم سراغ لیلی.
‫مزدور می‌خواد بار رو بهش بسپره....
‫هورت.
‫هی....
‫اون از قصد آسیب دید.
‫چون می‌دونست حالش خوب می‌شه.
‫ولی خیلی عصبانی بود.
‫سرم داد زد و گفت طلسمی که نمی‌تونم ‫تمومش کنم رو از اول شروع نکنم.
‫شاید اصلاً نباید جادوگر می‌شدم!
‫اشکالی نداره اشکالی نداره.
‫خدای من.
.‫فکر نمی‌کردم هورت-کون رو ببینی
‫لوس-سنسی.
‫اینجا یه کاری دای، سب-کون!
‫به عنوان تأمین‌کننده‌ی جادو!
‫جادوگر گل سیاه!
‫تأمین‌کننده‌ی جادو رو آوردم.
‫نجاتمون دادی، جادوگر سپیده‌دم.
‫ببخشید پسر جون.
‫یکمی ازش قرض می‌گیرم.
‫اون بوس لازم بود حالا؟
‫به بچه‌ای که جونت رو نجات داد حسودی می‌کنی؟
‫خجالت بکش مزدور.
‫
‫هورت اخراج می‌شه؟
‫چی؟
‫می‌شه؟
‫دلیلی نمی‌بینم.
‫اما هورت گفت مزدور خیلی عصبانی شد...
‫معلومه که عصبانی شدم!
‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫من انقدر آدم خوبی نیستم کسیو نصیحت کنم...
‫...که قصد نداشته باشم دوباره باهاش هم‌تیمی شم.
‫باهاش دعوت کردم چون قراره دفعه‌های بعد هم باشه.
‫دفعه‌ی بعد...
‫تقصیر منه که گول خوردم.
‫یکاری می‌کنم بابا از من عصبانی بشه.
‫که اینطور. دفعه‌ی بعدی هم هست...
‫من باید برم دیدن لایوس.
‫آه.
‫می‌گم،
‫زیرو سنسی...
‫لطفاً یکم از این برگ چای‌هات به لوس-سنسی بده.
‫خداحافظ.
‫حمایت کزدن از اون دوتای دیگه براش منطقی‌تره؟
‫پسر جون اینو گفت؟
‫آره.
‫و اینطور انرژی خودش رو صرف تمیزکاری و لباس شستن می‌کنه،
‫و خودش رو توی خونه حبس می‌کنه.
‫برای همین ازش خواستم برام برگ چای جمع کنه.
‫می‌خواستم بهش یه بهونه برای بیرون رفتن بدم.
‫توی مدت زمان کمی، از اون ‫دوتای دیگه حسابی عقب میفته.
‫فقط بخاطر اینکه اون دونفر عجله دارن،
‫به معنی نیست که این پسر هم ‫مجبوره با سرعت اونها پیش بره.
‫به نظر منم مشکلی نیست.
‫اگه نمی‌خواد درس بخونه چرا باید مجبورش کنیم؟
‫همین الانش هم به عنوان تأمین‌کننده‌ی جادو حسابی کمک‌حاله.
‫درسته.
‫نه، نه، نه!
‫من می‌خوام ببینم که جوجه‌هام جادوگرای خفنی می‌شن،
‫و می‌خوام ببینم که دنیا رو زیر و رو می‌کنن!
‫چیکار کنیم؟
‫اگه سب-کون هیچ جادویی یاد نگیره،
‫و بگه می‌خواد به عنوان تأمین‌کننده‌ی ‫جادو زندگی کنه، چی؟
‫من می‌ذارم هر کاری دلش می‌خواد بکنه.
‫من باید برگردم بار، دیگه می‌رم.
‫واقعاً می‌تونم بسپرشم دست تو؟
‫نکنه بنظرت من انقدر بی‌کفایتم ‫که حتی نمی‌تونم یه روستا رو بازرسی کنم؟
‫مسخره بازی رو تمومش کن.
‫تو همیشه وقتی موضوع سبیله یه حسایی داری!
‫پس یعنی تو فکر می‌کنی من پسری ‫که هیچ‌وقت باباش رو ندیده رو می‌گیرم و...
‫برای جنایات باباش مجازاتش می‌کنم؟
‫آره یکم.
‫جادوگر گل سیاه، چرا مزدور اینجا لباس داشت؟
‫چون بعضی شبا می‌مونه.
‫خدای من. تا چه حد پیش رفتین؟
‫واقعاً می‌خوای همچین سوالی بپرسی؟
!آره
...‫اون انتقال جادوی اونموقع
‫می‌دونم.
‫با وجودی گه گفته بودم یه عضو خانواده رو به ‫یه ابزار برای به دست آوردن جادو تبدیل نمی‌کنم...
‫منظور من این نبود.
‫با اینکه اون روز حرفای بدی زدم،
‫اگه سب-کون مغازه‌ی جادو زده، گرفتن ‫جادویی که عرضه می‌کنه، جرم نیست.
‫و تازه تو فقط یه مقدار کمی جادو گرفتی.
‫چرا؟
‫اگه من، به عنوان سرپرست بهش ‫بگم همه‌ی جادوت رو بده، می‌شه سوء استفاده.
‫هیچ تضمینی هم نیست که جادوی اون تموم نشه.
‫اما با این اوضاع...
‫تو پیر می‌شی و می‌میری.
‫این یه چیز عادیه، جادوگر سپیده‌دم.
‫باید در آغوش بگیرمش.
‫ازش نمی‌ترسم.
‫به علاوه،
‫با اون کسی که دوستش دارم پیر می‌شم و می‌میرم.
‫در مقایسه با راه‌های جایگزین...
‫گزینه‌ی خیلی بهتریه.
‫چرا مبارزه نمی‌کنی؟
‫تو خدمتکار مادربزرگی!
‫اگه تو باهاشون مبارزه نمی‌کنی من می‌کنم!
‫خانوم، تو نمی‌تونی!
‫من سیزده رو شکست می‌دم ‫و انتقام مادربزرگ رو می‌گیرم!
‫حالا وقتشه بهم بگی.
‫خب، از من چی می‌خوای؟
‫بله...
‫لایوس، بیا فردا بریم توی جنگل بازی کنیم.
‫قسمت بعدی «من نمی‌تونم چیزی رو نجات بدم»
‫: مترجم
‫Sayaka
Animelist Translateion Team
‫خفه شو! خفه شو! خفه شو!
!قسمت بعدی: من نمی‌تونم چیزی رو نجات بدم
‫طاقت بیار جوجه‌ی من.
‫