...من...یادم نمیاد
‫چشم‌هات...
‫مثل چشم‌های منه، پسر جون!
این دختر کیه...؟
‫بیا.
‫من می‌برمت به جایی که برات مناسبه.
‫...یا اصلاً من کی‌ام؟
‫سه سال پیش
‫آکادمی امپراتوری سلطنتی جادویی ونیاس
‫یه احضاریه‌ست.
‫این «سِبیل» کیه؟
‫می‌شناسیش. همون پسره‌ی مرموز غمگین.
‫به دیدن مدیر مدرسه بره؟
‫یعنی چی؟
‫احضاریه؟ چیکار کرده؟
‫خب، می‌دونی اون توی آکادمی کمترین نمره‌ها رو داره ـــــــــ
‫احتمالاً برای اینه که اخراجش کنند.
‫چی شده؟ این همه سر و صدا برای چیه؟
‫یه دانش‌آموز به دفتر مدیر احضار شده.
‫احضاریه؟ برای چی؟
‫کی می‌دونه؟ ولی همه می‌گن، مدیرآلبوس خیلی ترسناکه.
‫پسر بیچاره.
‫گوش کن! زود باش بیا بیرون آلبوس!
‫در اینجا رو باز نمی‌کنی؟
‫واقعاً صدای منو نمی‌شنوی؟
‫اگه اینطور باشه، من الان شبیه احمقا به نظر میام!
‫این حتی از اینکه نادیده‌م بگیری هم بدتره!
‫هی!
‫می‌دونم اون‌جایی!
‫
‫چیه؟ دانش‌آموز آکادمی هستی؟
‫باهام چیکار داری ای پسر امید‌بخش؟
‫پایین‌ترین رتبه‌ی دانش‌آموزی سال خودش
‫امید‌بخش؟ من؟
‫همونطور که مشخصه، من الان سرم شلوغه.
‫یالا یالا.
‫مدیر منو صدا زدند.
‫چی؟
‫چقدر عالی. یه کشتی توی طوفان پیدا شده.
‫خوش اومدی!
‫بیا! زود باش! درو باز کن!
‫خب، اما...
‫...مدیر تو رو صدا نزدن، درسته؟
‫اگه بذارم بری داخل توی دردسر میفتم.
.منطقیه
‫منم بنده‌ی منطقم.
‫خیلی‌خب.
‫در این صورت،
‫اینم جواب منه!
!لودنز-چان، سلام کن
‫خب حالا پسرجون، واسه‌ی زندگیت التماس کن!
‫زندگی یه دانش‌آموز ارزشمند توی خطره.
‫حتی آلبوس هم نمی‌تونه اینو نادیده بگیره!
‫اوی تو!
لو کریستاس؟
‫لعنتی! از اون دانش‌آموز فاصله بگیر!
‫اوووو
‫ببین کی اومده؟
‫خدمتکار درجه سه. خیلی وقته ندیدمت!
‫خفه شو! تو هر دفعه که پیدات ‫می‌شه چیزی جز دردسر دنبال خودت نداری.
‫من با آلبوس کار دارم.
‫برگرد توی لونه‌ی خودت!
‫غیرممکنه!
‫بهش دست نزن!
‫وایسا!
‫می‌خوای بمیری؟
‫چوب جادویی‌م!
‫هولدم، توی عوضی!
‫تو جرئت کردی به لودنز-چان من لگد بزنی؟ ‫گنج عزیز خاندانم!
‫این کارت لیاقت هزاران بار مرگ رو داره!
‫چه قدر بزدلی!
‫خیلی بدجنسی!
‫هولدم، این همه سر و صدا برای چیه ـــــــــــــ
‫لو کریستاس!
‫تو چطوری اومدی توی آکادمی؟
‫چطوری؟
‫با ناز بودنم.
‫این چیه؟
‫برام چایی نریختی خدمتکار درجه سه!
‫برای مزاحما چای نداریم.
‫قسمت ا دانش‌آموزی اصلاحی و کارمندان جادوگر
‫چقدر بدجنسی!
‫منم چایی می‌خوام! کیک هم می‌خوام!
‫یه برنامه‌ی میدانی ویژه؟
‫من اخراج نیستم؟
‫درسته.
‫توی آکادمی پیشرفتی نداشتی.
‫برای همین، می‌خوام توی یه ‫محیط دیگه آموزشت بدم.
‫یه محیط دیگه؟
‫کلیسا و جادوگران از 5 سال پیش با همدیگه ‫در حال مبارزن، از این قضیه خبر داری دیگه، نه؟
‫بله، و جادوگرا هنوز توی جنوب شکار می‌شن.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫چی باعث شد در نهایت جادوگرا اینجا توی ‫امپراتوری ونیاس شکار بشن؟
‫به نظرم دلیل اصلی‌ـش بابت جنگ ده سال پیشه.
‫کار جادوگر شیطانی «سیزده» بود.
‫ده سال پیش،
‫اون توی کل امپراتوری جادوش رو پخش ‫کرد و یه جنگ راه انداخت...
‫تا به آزار رسوندن به جادوگرا پایان بده ‫و براشون جایی توی این دنیا باز کنه.
‫تکالیفت رو خوب انجام دادی.
‫و اون جادوگر رو اعدام کردن.
‫من اون صحنه رو دیدم.
‫من...
‫نگران نباش، حرفات درست بود.
‫روش سیزده غلط بود،
‫ولی جنگ استفاده از جادو رو گسترش داد،
‫و دیدگاه دنیا رو نسبت به جادوگرا .خیلی عضو کرد و انکاری هم توش نیست
‫با اینکه دهه‌ها طول می‌کشه تا توی جادو استاد بشی،
‫هرکسی که استعدادش رو داشته باشه ‫می‌تونه ظرف چند سال ازش استفاده کنه.
‫سیزده این قضیه رو برای دنیا آشکار کرد.
‫برای همینه که من این آکادمی رو باز کردم،
‫تا پخش شدن جادو رو مدیریت کنم.
‫فقط چهار ساله که این مدرسه باز شده،
‫اما جادو خیلی وقته توی زندگی ‫روزمره‌ی آدم‌ها ادغام شده.
‫توی جنوب اما جادوگرا و ساحره‌ها ‫غیرمعمولن و به عنوان «اجنبی‌ها» » دیده می‌شن.
‫بهت گفتم چای می‌خوام! کیک هم می‌خوام!
‫ولم کن!
‫هولدم، بهش چای بده تا ساکت شه.
‫
‫بنابراین، من تصمیم گرفتم توی جنوب ‫یه روستای جادویی بسازم.
‫روستایی که با جادوگرها هم مثل مردم ‫عادی رفتار بشه، نه «اجنبی‌ها».
‫من می‌خوام اونجا به عنوان جادوگر خدمت کنی.
‫اگه بعد از سه سال سرپرست تشخیص بده که ناکارآمدی،
‫همه‌ی خاطرات جادویی‌ـت و خاطراتت از آکادمی رو از دست می‌دی.
‫سه سال؟
‫خوب در موردش فکر کردی، نه؟
‫این دانش‌آموزت رو برای آموزش آماده می‌کنه...
‫...و در حین حال ازش برای گسترش تأثیر خودت استفاده می‌کنی!
‫خیلی‌خب!
‫من عاشق کارایی‌ام!
‫این سفر به روستا، خیانت آمیزه.
‫من، لو کریستاس، جادوگر سپیده دم، می‌خوام ‫تجربه‌ی 300 سالم از جادو رو وارد این کار کنم.
‫نه، ببین، من دیگه ترتیب اسکورت جادوگر رو دادم...
‫من اون جادوگر رو رد کرد رفت.
‫جانم؟
‫ببین، برگه‌ی استخدامشه.
‫با خوشحالی پیشنهادمو برای تعویض کار قبول کرد.
‫دیوونه شدی؟
‫برای همینه که جادوگرا منو دیوونه می‌کنن!
‫تک تکشون خودخواهن! خاطی‌ان و روحیه‌ی کار تیمی ندارن!
‫چرا انقدر آغراق می‌کنی، مگه این پیشنهاد همکاری نیست؟
‫تنها چیزی که می‌خوام اجازه‌ی...
‫...مطالعه‌ی اولین کتاب جادویی جهان، «جادوی زیرو» هست.
‫جادوی زیرو...
‫بهت هزاربار گرفتم اون نوشته‌ها ممنوعه‌ن.
‫نمی‌تونم اجازه بدم.
‫علتش اینه که اون کتاب خطرناکه نه؟
انقدری که می‌تونه دنیا رو ویران کنه؟
‫ولی من هیچ علاقه‌ای برای آسیب رسوندن به مردم ندارم.
.اینجا پارتی بازی نداریم. تمام
‫اما..
‫آره...
‫می‌تونم یه کاری کنم، با نویسنده‌ی ‫جادوی زیرو ملاقات کنی.
‫بـ-با جادوگر گل سیاه؟
‫اوی خانوم! اینطوری...
‫من می‌تونم یه ملاقات ترتیب بدم،
‫ولی نمی‌تونم تضمین کنم ‫اون در مورد جادو حرف بزنه.
‫شاید حتی وقتی ببینیش نشناسیش.
‫من جادوگر سپیده‌دم، لو کریستاسم!
‫من هیچ‌وقت با یه تغییر قیافه گول نمی‌خورم!
‫(چوبه‌ی دار جادوگران)ورودی تونل جنوبی
‫این‌جا!
!اینجا
‫خوبه.
‫چیه؟ اولین بارته از امپراتوری می‌ری بیرون؟
‫اوه، پیداتون کردم! دیر نکردم!
‫شماها برای برنامه‌ی میدانی روستا می‌رن؟
‫من هورت‌ام!
‫دانش‌آموزی سال چهارمی، سال‌بالایی‌‌ـت هستم.
‫منم باهاتون میان.
‫ها؟ اما تو...؟
‫شما لوس سنسی هستی؟ ‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫اوه، «سنسی»؟
‫من با شماها نمیام.
‫من یه مسافر باتجربه‌م، نیازی به اسکورت ندارم.
‫کودو.
‫این دو نفر رو با خودم به روستا می‌برم.
‫فقط اومده بودی اسکورت من رو ردی؟ چه وظیفه‌شناس!
‫فقط نمی‌خوام نمره‌هام کم بشه!
‫آه؛ که اینطور بزدلی پس.
‫خفه‌شو!
‫واو، سرخ شده.
‫نه، عصبانی‌ام.
‫بگو ببینم سبیل.
‫بدترین دانش‌آموز مدرسه توی ‫این پروژه‌ی ویژه چیکار داره؟
‫سوال خوبیه. بقیه همه نمرات خیلی خوبی دارن!
‫یالا کودو!
‫بیا راه بیفتیم!
‫حالا که خودتم می‌دونی به این‌جاها ‫نمی‌خوری برگرد آکادمی و بی‌خیال شو!
‫برای خودت می‌گم.
‫مشکل‌ـش چیه؟
‫به عنوان یه حیوون دورگه، نباید ‫یکم حواسش به رفتارش باشه؟
‫ازش توقعی ندارم.
‫ها؟
‫به نظرم درست نیست از یه حیوون‌دورگه ‫توقع داشته باشیم اینطور استثناها رو در نظر بگیره.
‫اون اشتباهات رو رک به زبون میاره، ‫که به نظر من اطمینان بخشه.
‫سب-کون، تو خیلی باحالی!
‫ها؟
‫کمکم کردی طرز فکرم رو عوض کنم!
‫بیاید، وقت رفتنه.
‫بله.
‫باید از تونل رد بشیم و بلافاصه یه گاری پیدا کنیم.
‫و قبل از غروب خورشید یه مسافرخونه پیدا کنیم.
‫چی شده هورت؟
‫آه، هیچی!
‫لوس سنسی!
‫گرسنه‌ای؟
‫بیا، گرمه.
‫سنسی؟
‫الان به چوب جادویی‌ـت غذا دادی؟
!‫معلومه. خیلی عادیه
‫نـ-نه در واقع نیست!
‫وایسا، چوب جادویی‌ـت...
‫دقیقاً، چوب‌های جادویی لودنز، جادوگرای ‫خورنده، دقیقاً همون چیزی‌ـه که ازش می‌ترسی.
‫می‌دونستم!
‫وقتی یه نفر بهش دست بزنه، جادوش ‫رو می‌بلعه و می‌کشتش درسته؟
...آه
‫پس برای همین جلوم رو گرفتن...
‫می‌خواستی بهش دست بزنی؟
‫آخه لوس سنسی بدون مشکل باهاش کار می‌کرد.
‫اوه، درسته.
‫پس لزوماً نمی‌کشتت.
‫نه، می‌کشه.
‫ما یه پیمان بستیم.
‫حتی اگه همه‌ی جادوی من هم تموم ‫بشه، لودنز-چان منو زنده نگه می‌داره.
‫من و لودنز-چان، یک روح در دو بدنیم!
‫اوه، عزیزم، لودنز-چان!
‫سب-کون، اون سیخ من بود!
‫چی؟
‫اوه، بـ-ببخشید.
‫من گذاشته بودمش کنار! تفش کن!
‫الان نمی‌فهمم چرا باید بخوای تف یکی دیگه رو بخوری؟
‫مشکل که این نیست!
‫بعداً اگه دل‌پیچه گرفتی به من غر نزنی!
‫سـ-سب!
!تا حالا گاری‌زدگی اینطوری ندیده بودم
‫بیا. دستمال مورد علاقه‌م رو بهت قرض می‌دم.
‫شـ-شرمنده.
‫آخرین باری که سوار گاری شدم هیچ مشکلی نداشتم.
‫سنسی! سب داره می‌میره!
‫فهمیدم. فهمیدم.
‫راننده.
‫گاری رو نگه دار. باید اگه می‌خوایم ‫تلفات ندیم پیاده شیم.
‫واو.
‫این سولم‌ـه نه؟
‫می‌تونی بدون یه افسون بیرون بیاری‌ـش.
‫تعجبی نداره که دانش‌آموز ممتاری.
‫چی؟ میدونستی؟
‫آره. تو معروفی.
‫ببخشید که گیر من افتادی....
‫ها؟
.منم که توی همه‌چیز بهترین نیستم
‫تو باهوش و خوبی...خیلی خفنی.
‫اونقدرا هم خوب نیستم.
‫من فقط خوب تمرین کردم.
‫می‌دونی؟ این لبخند رو ببین!
‫نازی.
‫هستم، مگه نه؟ خیلی رکی سب-کون.
‫این مهارت ویژه‌مه.
‫اگه همیشه لبخند بزنی، راحت‌تر ‫می‌تونی کاری کنی آدم‌ها دوستت داشته باشن.
‫قبل از اینکه وارد آکادمی بشم،
‫بدون لبخند زدن حتی یه غذای ‫درست هم گیرم نمیومد.
‫ولی فکر کنم همه‌ی بچه‌هایی که تصمیم گرفتن ‫به آکادمی بیان، یه مشکلی داشتن، نه؟
‫بخصوص دانش‌آموزهای نوجوون مثل ما....
‫ما قدرتی می‌خواستیم تا اوضاع رو عوض کنیم...
‫تو چی سب-کون؟ تو هم داستانی داری؟
‫من...
‫من دوران قبل از ورود به آکادمی رو به یاد نمیارم.
‫چی؟
‫حتی یادم نمیاد امتحان ورودی داده باشم.
‫اگه اخراج بشم، همه‌ی خاطراتم از آکادمی رو هم از دست می‌دم.
‫بعد دیگه تماماً تهی می‌شم...
‫برای همین چاره‌ای جز اینکه یه ‫ ساحره بشم، ندارم.
‫اما هنوز به سختی حتی می‌تونم ــــــــ
‫این خیلی دلیل منفعلانه‌ایـه، «انتخابی ندارم.»
‫لوس سنسی...
‫سنسی، چوب جادویی‌ـت!
‫از چوب جادویی لودنز به عنوان کاسه استفاده می‌کنی؟
‫انقدر بی‌ادب نباش!
‫فقط دارم از لودنز-چان ‫کمک می‌گیرم برام آب بیاره.
‫خب، داشتین چی می‌گفتین؟
‫ها؟
‫خب...
‫من به سختی می‌تونم جادو کنم.
‫طلسم‌هات از کنترلت خارج شدن؟
‫بله.
‫ولی وقتی سعی می‌کنم دوباره مهارشون ‫کنم، اصلا نمی‌تونم جادو کنم.
‫که اینطور، شاید حرف کودو0کون درست ‫بود، بهتره برگردی و بی‌خیال شی.
‫هیچ‌چیزی خطرناک‌تر از این نیست ‫که بدون کنترل جادو کنی.
‫اما بعد از سه سال تمرین، ‫ چندتا طلسم می‌تونم بکنم.
‫پس قصد داری کارنامه‌ت رو با سختکوشی ‫در طی سال‌ها بهبود بدی؟
‫کافی....نیست؟
‫نمی‌تونم بگم نیست.
‫این راه، باز هم بهتر از اینه ‫که حافظه‌ت رو از دست بدی.
‫جادو یه هنر جدیده، ‫ بعضی‌ها ازش می‌ترسن و نفرت دارن.
‫اگر جادوگرها بخوان با خشونت با این بدخواهی ‫مقابله کنند، شهرتشون خیلی خدشه‌دار می‌شه.
‫اما مبارزه نکردن هم به این معنیه که ‫تا حد مرگ شکنجه بشی.
‫به نظر من همین یه گزینه‌ی خوب برای اینه که ‫همه چیز رو فراموش کنی و یه زندگی جدید شروع کنی.
‫خب، باید دیگه آماده شده باشه.
‫اما اینکه یه جادوگر بخواد، غذایی رو ‫که یه چوب جادویی خورنده، درست کرده بخوره....
‫یکم به نظرتون شبیه آدم‌خواری نیست؟
‫نه!
‫باعث شدی یه لحظه تصورش کنم!
‫همون‌طور که خبرچین گفت اون توله‌های ‫آکادمی رو پیدا کردیم.
‫کدومشون سرسخت‌تر به نظر میان؟
‫گروهی که مارمولک دورگه باهاشونه.
‫یه حیوون‌دورگه جادوگری می‌خونه؟
!چه جالب
‫هیولاهایی که جادوگرا قربانی کردن،
‫حالا خودشون دارن جادو می‌کنن؟
‫پس بیا با همین دورگه‌هه شروع کنیم.
‫آره. داغونشون کنیم.
‫باید یه بار برای همیشه به این ‫آشغالای ونیاس یاد بدیم...
‫هیچ وقت بین جادوگرا و کلیسا صلحی برقرار نمی‌شه.
‫همه رو جمع کن و تله بذار!
‫شکار مارمولک شروع می‌شه!
‫خدایا، درست طبق برنامه نشد ‫ولی بالأخره رسیدیم به مسافرخونه.
‫خوشمزه‌ست....
‫واقعاً اشتهای زیادی داری، هورت.
‫نـ-نه اینطور نیست.
‫اکثر ساحره‌ها خوش اشتهان.
‫یه نوع تلاش برای برگردون انرژی‌ای ‫هست که موقع جادو کردن استفاده کردن.
‫ولی من اونقدرا نمی‌خورم.
‫تو یه استثنایی، همونطور که بعضی ‫جادوگرا مثل من هم جادویی ندارن.
،برای همین
وقتی شکارچی‌ها کسی رو ببینن که ...اندام لاغری داره، ولی خیلی غذا می‌خوره
‫همیشه به ذهن می‌سپرنشون!
‫باید زودتر می‌گفتی.
‫این کودوی لعنتی.
‫واقعاً که.
‫اون احمق ـــــ
‫اوه؟
‫سبیل!
‫خدا رو شکر...شما با اسکورت سنسی اومدین؟
‫دیشب یه گروه دزد بهمون حمله کردن.
‫می‌خواستیم به آکادمی برگردیم.
‫چی؟ چوب‌های جادویی‌ـتون دزدیده شد؟
‫نه. کودو تنهایی با نقشه فرار کرد!
‫کودو همچین کاری کرد؟ واقعاً؟
!هـــا؟آره فرار کرد
‫چقدر عجیب.
‫کودو فرار کرده، شما دوتا هم ‫آسیبی ندیدین و چیزی هم دزدیده نشده.
‫متقاوت فکر کنید جوونا.
‫اگه بفهمید جایزه می‌گیرید
‫هدف منطقی شما دوتایین، نه کودو.
‫اما حالا که شما دوتا آسیبی ندیدین، ‫به این معنی‌ـه که رفتن دنبال کودو-کون.
‫چرا؟
من از کجا بدونم؟
‫کودو به ما گفت سربار!
‫داد زد بچه‌ننه‌هایی که حتی نمی‌تونن از ‫جادو استفاده کنند، ارزش محافظت ندارن.
:پس جواب معلوم شد
‫شکارچیای جادوگر.
‫کودو-کون سریع متوجه شده،
‫با صدای بلند ادعا کرده که ‫فقط خودش از بین شماها جادوگره.
‫همه‌ی تلاشش رو کرده تا رفقای ‫آکادمی‌ـش بتونن راحت فرار کنن.
‫شجاعت بی‌رحمانه‌ای داشته، ‫هرچند که حماقت کرده.
‫کودو یبار بهم گفت...
‫گفت برای محافظت از مردم وارد آکادمی شده.
‫یبار که از کلاس عقب افتادم و ‫بچه‌ها داشتن اذیتم می‌کردن.
‫اون از من هم محافظ کرد.
‫اون آدم بدی نیست.
‫من باید برم.
‫اشتباه من بود که اجازه دادم جداگونه سفر کنه.
‫منم میام!
‫مـ-منم!
‫نه.
‫جدای شکارچیکان جادوگر، ‫ممکنه جادوگرای فراری هم مزاحم بشن.
‫اما...
‫ساکت!
‫همون کاری که گفتم می‌کنین و این‌جا می‌مونین!
‫ما رو گذاشت و رفت.
‫آره.
‫اما من نمی‌تونم همینطوری بشینم و منتظر بمونم.
‫آره...
‫که یعنی!
‫وقشته از اون دستمالی که ‫لو سنسی بهت داد استفاده کنیم!
.و جای سنسی رو پیدا کنیم
‫هورت، یه ذره زیادی برای زیر پا ‫گذاشت قوانین هیجان‌زده‌ای.
‫پیداش کردم!
.داری یه هدف متحرک رو ردیابی می‌کنی، واقعاً حرف نداری
!ولی اون دو نفر رو درک نمی‌کنم
‫ازمون می‌خواین بیاین دنبال کودو بگردیم؟
‫عمراً! واسه همچین چیزی اخراج نمی‌شم.
‫نه بخاطر یه حیوون دورگه!
‫خیلی بدن!
‫اگه با لبخند ازشون می‌خواستی، ‫فکر کنم قبول می‌کردن.
‫من فقط برای اونایی که حس کنم ارزشش ‫ رو دارن، خودمو مجبور می‌کنم لبخند بزنم.
‫اما تو به من لبخند زدی.
‫راستش، پیش تو لبخندام طبیعی‌ـه.
‫خودمو مجبور نمی‌کنم!
‫شاید بخاطر اینه که...
‫فکر کنم دوستت دارم، سب!
‫چی؟
‫الان جدی گفتی «چی»؟
‫ببخشید. انتظارش رو نداشتم.
‫اوه...
‫اشتباه برداشت نکن! ‫منظورم به عنوان دوست بود، باشه؟
‫بازم واسه‌م جای تعجب داره...
‫چی شده؟
‫سـ-سب-کون، ببین...
‫کودو!
‫دمش رو کنده؟
‫سب-کون! الان وقت مسخره کردن نیست!
...واقعاً خوشم نمیاد
‫قسمت بعد « به من نگو خیانتکار»
‫: مترجم
‫Sayaka
Animelist Translateion Team
‫یه داستان جالب رو میندازن جلوت ‫تا مجبور شی دنبالش کنی!
‫خب، قسمت بعدی چه خبره؟
‫قسمت بعدی: به من نگو خیانتکار.»
‫کی می‌خواد بهمون خیانت کنه؟