‫همه‌چیز برطبق سناریو پیش می‌ره.
‫تلاش کردم تا بی‌نقص‌ترین بازی رو خلق کنم.
‫چیزی که تقلید نباشه، ‫چیزی که قابل تقلید نباشه.
‫من تجسم اون اصالتم.
‫من خالق حقیقی‌ام!
‫اما با اینکه خود خالق این دنیا جلوتون ایستاده،
‫من می‌گم همش تخیله.
‫شما چیزی جز یه‌سری کاراکتر فرعی نیستید،
‫و فقط دارید وظایف‌تونو ایفا می‌کنید.
‫اما فقط من بودم که فرق داشتم!
‫من انتخاب‌شده بودم تا طراح این جهان باشم!
‫و اینکه بتونم کاراکتر قابل بازیِ تو باشم.
‫سناریوم الان چطور به‌نظر میاد؟
‫ازش لذت می‌بری؟
‫اوریجین؟
‫خب، یعنی قراره ظاهر بشه؟
‫سرنوشت پایانی.
‫نابودگران جادویی.
‫آنارکی-چان! بلو-چان! پینک-چان!
‫منم! اوتاکو هیرو ام!
‫منو نمی‌شناسید؟
‫آنارکی-چان!
‫شـوبـون!
‫آره!
‫تونستیم!
‫ایول!
‫دشمن کاملاً انگیزه‌ی نبردش رو از دست داده!
‫برگام!
‫واقعاً انجامش دادیم!
‫اوتاکوها برنده شدن، نه؟!
‫آره! همین‌طوره.
‫ما قراره...
‫پرچم رو برافراشته کنیم!
‫می‌ذاریمش اون بالا و پیروزی رو جشن می‌گیریم!
‫خیلی‌خب!
‫وایسا ببینم! اوتاکو هیرو هنوز نیومده!
‫آره، باید اون باشه که کارو تموم می‌کنه.
‫موقعیت اوتاکو هیرو کجاست؟
‫شنیدم داشت میومد سمت آکیبا، د گوزارو.
‫آکیبا؟
‫ای بابا، چقدر بدموقع!
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫بچه‌ها! صدامو دارین؟
‫نیک و رهبر سابق صحبت می‌کنن.
‫ما-
‫گوش کن، سربازامون با موفقیت ‫مقرِ دشمن رو تحت کنترل گرفتن!
‫وای!
‫خدایی؟
‫آره!
‫خبرش داره سریع تو کل کشور پخش می‌شه!
‫گل کاشتین، بچه‌ها!
‫ولی هنوز یه مشکلی داریم!
‫این‌بار باید واقعاً عقب‌نشینی کنین برگردین آکیبا!
‫چی؟
‫ها؟ چرا؟
‫ولی واس چی؟
‫آنارکی-چان و دخترا دیوونه شدن،
‫و شوبون توی آکیباست!
‫هی؛ مشتاق دیدار.
‫عوضی!
‫چندوقت پیش، بهت یه‌چیزی گفتم.
‫«دفعه بعد که همو می‌بینیم، کی به ‫دنیایی که رؤیاشو داشت رسیده؟»، نه؟
‫با آنارکی-چان و دخترا چه غلطی کردی؟!
‫اوه، ولی تو الانشم جواب اونو می‌دونی.
‫بهش اعتراف نمی‌کنی.
‫فکر می‌کنی دروغ، ساختی و حقه‌ست.
‫یه‌جور تله‌ست؛ این‌طوری فکر می‌کنی، نه؟
‫اما بی‌فایده‌ست.
‫و اینکه بی‌فایده‌ست رو الانشم می‌دونی.
‫خفه شو!
‫همیشه همه‌تون تو مشتای من بودین.
‫البته، با یه استثناء.
‫کیوتارو؟
‫بالأخره دوهزاری‌ت افتاد؟
‫الحق که آدم باهوشی هستی.
‫توی دفتر یادداشت، ‫هیچی راجع به کیوتارو ننوشته بود!
‫کاملاً درسته!
‫و دلیل خوبی هم داره.
‫ایشون تنها بازیکن این بازی هستن.
‫اینجان تا از کل ماجرا لذت ببرن.
‫تماشای این دنیای جدید از بالا،
‫همه‌جا بودن و هیچ‌جا نبودن به‌طور همزمان.
‫این طبیعت وجودِ اوریجین‌ـه.
‫اوریجین...
‫هه؛ کیوتارو-کون، پس این هویت واقعی‌ت بود؟
‫چه بانمک بودی.
‫روحمم خبر نداشت از کجا اومدی،
‫ولی این‌طوری همه‌چی عالی می‌شه!
‫صد سال سیاه.
‫بازی؟ بازیکن؟ لذت بردن؟
‫هرچی بلغور کردی با هیچ عقلی جور درنمیاد!
‫نمی‌دونم با اوتاکوها چه پدرکشتگی‌ای داری،
‫ولی انتظار داری با این کنار بیام؟
‫با این بازی یا هر آشغالی که هست؟
‫همه‌ش یه‌مشت مزخرفه!
‫پـ ـ پینک-چاـ
‫لعنت به بازی‌ت! لعنت به سناریوت!
‫بـ ـ بلو-چاـ
‫لعنت به دنیای جدیدت!
‫چرا؟ چرا از اوتاکوها متنفری؟
‫آنارکی-چان؟
‫اوتاکو هیرو...
‫دلم می‌خواد هرچقدر بخوام ‫عاشق هرچی عشقم می‌کشه باشم.
‫این... مشکلش چیه؟
‫تو واقعاً لازمه‌ی این بازی‌ای.
‫تو هیچی نداری... که عاشقش باشی؟
‫آره، من عاشق خلق‌کردنِ دنیاهام!
‫تمام وجودم رو توی ساخت این بازی گذاشتم،
‫تا اوتاکوهایی که طردم کردن رو طرد کنم،
‫تا از هستی ریشه‌کن‌شون کنم!
‫آره، بالأخره متوجه شدم.
‫تو یه آشغال عوضی‌ای!
‫اوتاکوها همه یه‌چیزی دارن... که عاشقشن.
‫یه‌چیزی که نمی‌تونن بدون اون زندگی کنن.
‫مهم نیست کی سعی کنه طردشون کنه،
‫مهم نیست چقدر سعی کنه طردشون کنه،
‫هیچ‌وقت وجودشونو تغییر نمی‌دن!
‫من عاشق انیمه‌م.
‫عاشق مانگام.
‫عاشق مدل‌هام؛ عاشق موسیقی‌ام!
‫بقیه عاشق آیدل‌ها، لایواکشن‌ها، ‫فیگورها، کاسپلی و وسایل نظامی‌ان.
‫و الگوی قطارها و دوجین‌های بزرگسال رو دوست دارن!
‫و می‌پرسی چرا؟
‫تا بتونن روحِ خالقین‌شون رو حس کنن!
‫اونا با انگیزه‌ی عشق‌ورزیدن، ‫واقعاً عاشق چیزی می‌شن!
‫ولی این بازی فرق داره!
‫چرا زمین نمیفتی؟
‫این بازی با انگیزه‌ی تنفر ساخته شده!
‫هیچ‌جوره ازش خوشم نمیاد.
‫فک کردی می‌ذاریم چیزی مثل این، ‫چیزایی که دوست داریمو ازمون بگیره؟!
‫راست می‌گه!
‫کاملاً درسته!
‫آره!
‫نذار ببره!
‫بجنگ!
‫نشونش بده!
‫اوتاکو هیرو!
‫د گوزارو!
‫حالا، دنیامون رو بهمون پس بده!
‫با اوتاکوها در نیفت!
‫چی شد؟
‫یهو چی...؟
‫من طراحِ این دنیام.
‫یه خالق بیرون از خلقتش وجود داره.
‫چرا انتظار داشتی اون بدن واقعی‌م باشه؟
‫بدن واقعی... نداری؟
‫بله.
‫نمی‌تونی شکستم بدی.
‫نمی‌تونم شکستت بدم.
‫ولی ازت متشکرم، اوتاکو هیرو.
‫تو دخترای جادویی رو برام بزرگ کردی.
‫اونا مقابل مکمل‌های رنگی خودشون جنگیدن،
‫و بعد از غرق‌شدن در اون خون، ‫به شکل اصلی‌شون برگشتن.
‫تو واقعاً یه قهرمان بودی، ‫چون تنها کسی در دنیا بودی
‫که توسط فرد دیگه‌ای رنگ نشده بود.
‫تو سنبل نمادینِ این بازی هستی.
‫تو هردوی قهرمان و غول آخر هستی!
‫خب؟ ایده‌ی فوق‌العاده‌ای نیست؟
‫با کشتنِ تو، دنیا بالأخره به یک‌رنگ در میاد،
‫ایجاد نظمی جدید و جهانی بدون اوتاکو!
‫اوریجین.
‫هان؟
‫آخر کاره.
‫نابودگران جادویی.
‫بس کنین!
‫لطفاً تمومش کنین!
‫نه! بس کنین!
‫لطفاً!
‫انجامش ندین!
‫لطفاً اوتاکو هیرو رو نکشین!
‫چی شده؟ زودتر بکشیدش.
‫ا ـ این چیه؟ همچین چیزی...
‫تا-دا!
‫چطوره؟
‫شب کریسمس؟
‫آره! بهتون میاد!
‫چی؟ داری جدی می‌گی؟
‫ها؟
‫اصلاً هم ناز نیست!
‫حتی با درنظر نگرفتن ‫کیفیت پایین سوزن‌دوزی، این ریده...
‫گوبو-بو گوبو!
‫"شعور طراحی: صفر!"
‫قشنگ زدید تو پرم.
‫واقعاً که!
‫این اولین هدیه کریسمسیه که تا حالا گرفتم،
‫هم احمقانه‌ست، هم زشته، ‫هم معلومه هوس خودته!
‫هم اینکه نمی‌تونیم... ‫تو چیزی روت حساب کنیم.
‫فقط هم داری خیال‌بافی می‌کنی.
‫یه‌جورایی هم مهربونی، ‫ولی مثل ترسوها می‌مونی.
‫فقط هم یه اوتاکوی احمقی.
‫گوبو...
‫اما تو هنوز هم...
‫هنوز هم...
‫...همه‌چیزِ مایی.
‫ممنونم.
‫ولی-
‫اونو نگو!
‫واقعاً وقت خداحافظی‌ـه.
‫کاشکی می‌تونستم باهاتون بمونم،
‫ولی یه‌چیزی منتظرمه،
‫و از احساساتِ خودم مهم‌تره.
‫به آتیشِ انقلاب نیاز دارم.
‫و بعد این دنیای دیوونه رو به حالت قبل برگردونم.
‫گوبو-بو!
‫باشه، ولی همراه ما انجامش بده!
‫نمی‌تونم این‌کارو کنم.
‫می‌خوام شما زنده بمونین و ‫یادتون بمونه سعی کردیم چیکار کنیم.
‫همچین چیزایی نگو!
‫بعد از این، مهم نیست چی بشه، ‫مهم نیست به چه شکلی دربیاد،
‫روحِ اوتاکویی‌م به زندگی ادامه می‌ده.
‫خواهش می‌کنم!
‫چیزی نمی‌شه! مطمئنم!
‫قول می‌دم که بازم همدیگه رو می‌‌بینیم!
‫گوبو بوبو!
‫نه! تنهامون نذار!
‫اوتاکو هیرو!
‫اگه سرجمع بگم، فقط 30 سالمه.
‫ای کاش می‌تونستم فقط ‫برای امشب از جادو استفاده کنم.
‫کریسمس مبارک.
‫دفتر یادداشت عزیزم کثیف شد.
‫هی، نکن، اورجین! قایمکی نگاه نکن!
‫تازه فقط فاز اول رو تموم کردیم؛ ‫حالا حالاها مونده!
‫ما همه تو مشتای شوبون بودیم.
‫فقط داشت باهامون بازی می‌کرد.
‫تمام نبردهامون...
‫و پیروزی‌هامون...
‫گرفتن ساختمون مجلس...
‫فقط یه‌راه برای وقت‌کشیِ خدا بود.
‫تمام مدت باهامون بازی می‌کردن.
‫اوتاکو هیرو!
‫باقی‌مونده‌های اعضای ارتش انقلابی ردیابی شدن.
‫سریعاً توقیف‌شون کنید.
‫در خرابه‌های ساختمونی ‫درحال جمع‌آوری اجناس هستن.
‫تمام واحدها، محاصره‌شون کنید ‫و منتظر دستور ورود باشید.
‫خیل‌خب!
‫بدو، به‌قدر کافی برداشتیم.
‫وایسا؛ یه‌چیز دیگه.
‫همینم خیلیه؛ بیا بریم.
‫SSCئه!
‫کارمون تمومه؟
‫ها؟ آنارکی-چان؟
‫بلو-چان!
‫و پینک-چان!
‫آخه چرا؟
‫ما کنار هم جنگیدیم
‫تا آزادیِ اوتاکوها رو پس بگیریم!
‫مگه قسم نخوردی شوبون رو شکست می‌دی؟
‫و الان این چه وضعشه؟
‫ساکت شید، نخاله‌ها.
‫اهداف توقیف شدن؛ به مقر برمی‌گردیم.
‫در دسامبرِ 2011، همه‌چیز ناگهان پایان یافت.
‫با بیداریِ نابودگران جادویی، ‫دنیا به «فاز 2» حرکت کرد
‫و تحت کنترل شوبون و دخترها در اومد.
‫به‌دنبال مرگ رهبرشون، انقلاب اوتاکویی فروپاشید
‫و اعضاش متفرق شدن.
‫حالا دو سال گذشته.
‫نابودگران جادویی به افسران برتر SSC تبدیل شدن
‫و نظم رو در دنیا برقرار می‌کنن.
‫بسیاری از اوتاکوها، مرگ رهبر ‫ارتش انقلابی رو مشاهده کردن.
‫SSC هم اخبار مرگش رو پخش کرد.
‫با این وجود،
‫شایعات و افسانه‌هایی دست‌به‌دست شدن،
‫که می‌گن هنوز زنده‌ست.
‫این ثابت کرد که آرزوی واقعی بودنش، ‫هنوز در دل مردم جریان داره.
‫برای محو کردن اون امیدِ به نسبت کوچیک،
‫SSC و نابودگران جادویی، ‫شروع به شکار اوتاکوها کردن.
‫ما رهبران دنیای جدید، SSC،
‫اون مُخِل عفت عمومی، ‫اوتاکو هیرو رو به قبرش فرستادیم!
‫این دختران جادویی که بسیار بهشون افتخار می‌کنیم
‫صلح حقیقی رو در این کشور ‫برامون به ارمغان آوردن.
‫گرچه!
‫اون ایدئولوژی شیطانی هنوز ‫در جای‌جای ژاپن وجود داره.
‫نظاره کنید!
‫در دو سال، فقط در دو سال،
‫این تپه‌ی عظیم زباله رو جمع کردیم!
‫این یعنی نبرد ما خیلی با پایانش فاصله داره.
‫این نشون می‌ده چقدر خطر، ‫چقدر زهر، هنوز توی کشورمون باقی مونده.
‫تا زمانی که ما کاملاً ایدئولوژی‌شون رو خرد کنیم،
‫به مبارزه ادامه می‌دیم!
‫آره!
‫شنیدی؟
‫چیو؟
‫انگاری هنوز زنده‌ست.
‫نه بابا!
‫می‌گن هنوز پیداش نکردن.
‫کلاهخود رو؟
‫آتیشش بزنین!
‫چی شده؟
‫زلزله؟
‫کجا رفت؟
‫فرار کنید!
‫کمک!
‫ا ـ این...
‫چی؟!
‫این توی سناریو نیست!
‫آره!
‫لعنت بهشون!
‫چی؟!
‫ام‍ ـ امکان... امکان نداره!
‫غیرممکنه!
‫عوضی.
‫کریسمس مبارک، اسکلا!
‫شما؟
‫من دومین اوتاکو هیرو ام.
‫ایدئولوژی اولی رو دنبال می‌کنیم
‫و به‌عنوان ارتش انقلابیِ برحق اوتاکو به‌پیش می‌ریم!
‫یه نسل‌دوم از اوتاکو هیرو؟
‫شوبون!
‫آتیش انقلاب دوباره شعله‌ور شده!
‫شما رو با آتیش اشتیاق قلب‌هامون می‌سوزونیم!
‫اگه سر راهمون بیاید، مسئولیتش با خودتونه!
‫نابودگران جادویی!
‫چیزی نمی‌شه! قول می‌دم که بازم همدیگه رو می‌بینیم!
‫حالا، بیاید جلو!
‫این محاله! توی سناریو نیست!
‫توی سناریو نیست!
‫این نمی‌تونه درست باشه!
‫گوبو گوبو.
‫فک کردی به‌پای اون می‌رسی، داداش؟
‫خودمون جلوت وایمیستیم.
‫عاشق چیزی باش که عاشقشی!