‫یه پیش‌درآمد ‫سریع
‫خلاصه‌ی داستان تا به این‌جا
‫شامیکو...باید بیدار شی، شامیکو...
‫چشم‌هات رو باز کن.
‫تو کی هستی؟
‫آه! چه اتفاقی برام افتاده؟
‫خاطراتم...خیلی مبهمه.
‫من توبی بیمارستانم؟ یا اینکه این‌جا خرابه‌ست!
‫بـ-ببخشید، کسی این بیرون نیست؟
‫شبیه آنری-چان، یکی از همکلاسی‌هام ‫از دبیرستان ساکوراگوآکاست.
‫و اگورا-سان؟ این دو تا چشون شده؟
‫ما زامبی شدیم...ما الان زامبی‌ایم...
‫ما دوست داریم گاز بگیریم...ما زامبی‌هایی ‫هستیم که گاز می‌گیریم...
!عجب که اینطور
‫یه نفر کمک کنه!
‫بیدار شدی، وارث ناز من؟! ببین کی این‌جاست!
‫ببینین کی این‌جاست!!
‫جـ-جد؟!
‫چه خبره؟
‫وقت توضیح نداریم! باید راه بیفتیم!
‫اوه، تیکه‌ی شیشه توب بدنته!
‫بعد از اون ورودی که با شکستن پنجره ‫داشتم کاملاً ارزشش رو هم داشت!
‫خب، مثل اینکه با اون کامیون کمپرسی توی ‫قسمت اول فصل یک تصادف کردی
‫و از اون موقع یه طورایی توی کما بودی!
‫ها، چه «قسمتی»؟
‫در همین حین، این ویروس «ام» توی کل دنیا پخش شد...
‫و یه عالمه آدم رو به زامبی تبدیل کرد،
‫برای همین شهر تاما الان یه طورایی ‫شبیه اون روزای آخرالزمانی شده!
‫از این بیشتر می‌تونی گیجم بکنی؟
‫نمی‌خواد فکر کنی، حسش کن!
‫همه‌ی بازمانده‌ها توی مرکز خرید ماروما جمع ‫شدن و اونجا پناه گرفتن و یه دولت تشکیل دادن.
‫یه ذره باید پیاده بریم تا ‫به اون‌جا برسیم، بیا راه بیفتیم!
‫بـ-باشه!
‫عمراً نمیشه تازه‌وارد قبول کنیم.
‫ایالت مستقل شهر تاما
‫لیدر: چیودا مومو
‫همین الان هم داریم با منبع‌ غذایی ‫محدودمون سروکله می‌زنیم،
‫و این دختره هم که مشخصاً نمی‌تونه مبارزه کنه،
‫که یعنی فقط یه بار اضافی ‫می‌شه که صرفاً برامون دردسر می‌سازه!
‫این وارث بامزه‌ی منه! ‫باید راهش بدیم!
‫
‫اگه بخوایم استثنائات خاص قائل بشیم ‫خودمون رو توی دردسر میندازیم.
‫چه مرگته؟ انقدر گرسنه‌ای که زباله‌گرد شدی؟
‫اوم، نه! فقط دیدم که اینا هنوز قابل خوردنن!
‫نباید پوست سبزیجات رو اینطوری به هدر بدی.
‫می‌تونی خردشون کنی و توی تمپورا ‫و یا چیزای سرخ‌کردنی استفاده کنی.
‫به علاوه، خیلی کلفت پوست کندی!
‫به علاوه، تربچه‌ و چیزایی اینطوری ‫می‌تونن دوباره جوونه بزنن و قابل خوردن باشن.
فقط باید بذاریشون توی کاسه‌ی گلی !و بذاری پشت پنجره
‫بی‌نظیره...
‫تخم کدوها رو هم باید خشک کنی و ...
‫فهمیدیم! باشه، تو رو هم به ‫عنوان یکی از شهروندامون قبول می‌کنم!
‫هورا، اینطوری دیگه مجبور نیستیم غذاهای ‫برق برقی مومو رو بخوریم!
‫خوشحالیم شامیکو!
‫زنده باد شامیکو! زنده باد شامیکو!
‫و بدین ترتیب، زندگی من برای زنده ‫مون در آخرالزمان زامبی شروع شد...
‫
‫من خستم از اینکه نمی‌تونم لیدر باشم!
‫ما از گاز گرفتن خوشمون میاد... ‫ما زامبی‌ایم!
‫برای همین من و شامیکو دیگه استقلال خودمون رو اعلام می‌کنیم.
‫ها؟ منم هستم؟
‫نه، شامیکو با ما بمونه.
‫شب جمعه‌ست، که یعنی وقت... ‫ دوست‌داشتنی رادیو تاما ساکورا فرا رسیده.
‫درخواست امروز از یکی از شنوندگان رادیوئه...
‫«هرگز نباید شاخ گوزن جدید رو نزدیک بینی برد و بو کشید»
‫اوه خدای من...بازمانده‌ها!
‫پسر خوب، بیا این‌جا!
‫جــــــــــــــــد!
‫شامیکو...باید منو بکشی!
‫خیلی بده!
‫دروغه! این خلاصه همه‌ش دروغه!
‫آره، ولی خیلی هیجان‌انگیز بود، نه؟
‫اصلاً هم هیجان‌انگیز نبود، ناراحت کننده بود!
‫اوه...
‫یعنی خیلی بد بود که تو زامبی شدی ‫ و من هم باید بهت شلیک می‌کردم!
‫خب هر اپیزودی که استاده بمیره و ‫شاگردش ازش جلو بزنه...
‫تضمینی شاهکار از آب در میاد.
‫امیدوارم توی فصل 4 ‫برای اپیزود 9 و اینا بتونیم عملی‌ش کنیم.
‫قراره نیست دیگه «فصل»ی باشه!
‫اما ببین، بازیگر نقش لیلیث ‫بعد از کلی سروصدا بابت حقوقش...
‫قراره از نقشش استعفاء بده.
‫نمی‌خواد حاشیه‌های بی‌مورد بسازی!
‫ای بابا، ولی کلی واسه‌شون زحمت کشیدم...
‫به هر حال الان یه مشکل بزرگ داریم، ‫خلاصه انقدر محتوا داشت که وقت کم آوردیم.
‫چی؟
‫الان دیگه از این خواب بیدار می‌شی.
‫همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو، ‫ادامه‌ی توضیحات رو می‌سپرم به خودت...
...می‌سپرم به خودت
‫چــــــی؟
‫یه خلاصه‌ی ساختگی...
‫اوه! خواب بود همه‌ش؟
‫شامیکو، این بخش داره تموم می‌شه! ‫زود باش خلاصه‌ی واقعی رو تعریف کن!
‫چه «بخشی»؟
‫اوکی! باشه!!
‫خب...چیزه چیزه...
‫من یه دختر اهریمنی‌ام!
‫و بابام هم توی جعبه‌ی میکانه!
‫وقتی اوضاع بی‌ریخت شده بود، ‫دشمن قسم خورده‌م به دنیای تاریکی اومد.
‫خیلی شوکه‌کننده بود.
‫افتضاح توضیح می‌ده!
‫این داستان یه دختر اهریمنی جوونه، که ‫شبانه‌ قدرتش رو دریافت کرد،
‫و حالا با دخترای جادویی همسایه‌ش کار می‌کنه ‫تا از شهر دفاع کنه، آشپزی و از این کارا هم می‌کنه...
...یا گمونم یه چیزی تو همین‌ مایه‌ها
‫یه استراحت کوتاه!!
‫جشنواره‌ی تابستانی اهریمنی
‫خاطرات مصور تعطیلات تابستونی: روز xجولای، هوا آفتابی!
‫موقع حفاری توی خرابه‌های کارخونه،
‫یه اسلحه پیدا کردم که به پدرم که ‫متعلق به پدرمه که در حال حاضر مهر و مومه.
‫چند روز بعد از روز فلانم آگوست، آب و هوا نا شناخته!
‫یه غذایی توی محل کار پاره‌وقتم خوردم ‫که باعث فراموشی میشد.
‫برای همین هیچی از اون روزا یادم نیست.
‫موقعی که دنبال دشمن‌هام میگشتم گم شدم...
‫و دشمن قسم خورده‌م به دنیای تاریکی اومد تا نجاتم بده.
‫واو، اینجا برای کشیدن چیو مومو حسابی زحمت کشیدی!
‫باید بگم، این خاطرات ‫تابستونی‌ت آشوب بوده!
‫منم واقعاً نمی‌دونم چی شد که اینطور شد...
‫امروز روز مدرسه‌ست.
‫جدیداً اوضاع خیلی بهم ریخته بوده،
‫اما من با به دست آوردن چندتا زیردست ‫ مثل یه حکمران واقعیِ تاریکی عمل می‌کنم.
‫امیدوارم تو هم توی این راه کمکم کنی، آنری-چان!
‫خوشحال می‌شم، اما شامیکو، این ‫تعطیلات تو واقعاً تعطیلات بوده؟
‫ها؟
‫خب، به لطف کمکت، تعطیلات تابستونیم ‫از قبل پر شورتر و بزرگ‌تر بود!
‫یه تعطیلات پر شور، لزوماً ‫یه تعطیلات خوب نیست!
‫منظورم اینه نیمه‌ی دوم خاطراتت ‫همه‌ش فاجعه بود!
‫دختر دبیرستانی‌های عادی، توی تعطیلات ‫تابستونیشون از باباشون اسلحه ارث نمی‌برن.
‫حق با توئه...
‫باید یکم کمش کنی.
‫طبق خاطراتت، دوبار توی شرایط بدی گیر افتادی.
‫و حالا فهمیدم که توی اون کافه‌ای که بهت معرفی کردم حافظه‌ت رو ‫از دست دادی،....الان عذاب وجدان گرفتم.
‫نظرت چیه یه روز استراحت کنی؟
‫به علاوه...
‫باشه!
‫یه عمره ندیده بودم کسی از این ‫برند ژورنال استفاده کنه!
‫راستی، چیو مومو کجاست؟
‫مومو با میکان-سانه...اوه یعنی، الان ‫یه جلسه‌ی استراتژی با یه دختر جادویی دیگه داره.
‫خیلی‌خب، من می‌رم میارمشون، تو فعلاً ‫ برو و این بعدازظهر هرکاری دلت می‌خواد انجام بده.
‫تعطیلات تابستونی رو ‫ یکمی خوش بگذرون!
‫ولی من نمی‌دونم مردم توی تعطیلات تابستونی ‫چطوری خوش می‌گذرونن؟
‫به علاوه، یادت باشه من یه اهرمینم...
‫فرقی نمی‌کنه! در هر صورت تعطیلات تابستونی ‫15 سالگی‌ت فقط یه بار توی زندگیت اتفاق می‌افته
‫از تعطیلات تابستونیت لذت ببر!
‫حداقل باید یه روز رو آسون بگیری، ‫ بخاطر اینکه آدما اینطوری باطریشون رو شارژ می‌کنن.
‫توقع نداشتم یهویی یه روز تعطیل بشم.
‫مومو!
‫ها؟
‫مومو و میکان بعد از این که جلسه‌شون ‫تموم شد با همدیگه رفتن جایی.
‫با وجود یه همچین هوای گرمی با خودشون یه ‫عالمه دمبل ورزشی و طناب بردن!
‫یه کارای می‌خواستن برای برگردون قدرت ‫جادویی مومو بکنن، برگام ریخته بود.
‫
‫نکنه می‌خواستی باهاشون بری؟
‫ها؟ نه بابا! اتفاقاً ‫خوشحالم که منو با خودشون نبردن!
‫فقط یکمی حس خوبی نداره...
‫جد، به نظرت یه تعطیلات تابستونی ‫نرمال باید چطوری باشه؟
‫سوال خوبیه، ما توی مزوپوتامیا تعطیلات تابستونه نداشتیم.
‫تنها چیزی که داشتیم فصلای خشک و فصلای بارونی بود.
‫فصلای خشک انقدر داغ بودن ‫که ممکن بود آدما رو بکشه.
‫برای همین خوراک این بود که لخت ‫شی و توی سایه لش کنی.
‫مزوپوتامیا
‫یه شهر ‫بی‌قانون
‫‫نه، ایده‌ی بعدی لطفاً.
‫خب، وقتی که لخت توی سایه لش ‫می‌کردیم، شراب هم می‌زدیم.
‫این دیگه بدتر شد!
!عــــه
‫بنظرم برم بیرون یه قدمی بزنم.
‫بد از ظهر بخیر.
‫اوه، چه سورپرایز خوبی. ‫خوشحالم که می‌بینمت!
‫شنیدم که چه اتفاقی برای ساکورا-هان افتاده.
‫می‌دونم که کار سختیه، اما موفق باشی!
‫این از طرف رئیسه، به حساب کافه!
‫لیکو-کون، واقعاً ازت می‌خوام ‫به اسم من غذای مجانی ندی بره!
‫اما این دفعه اشکالی نداره.
‫یه سوالی ازتون داشتم. به نظرتون ‫تعطیلات تابستونی نرمال چه طوری باید باشه؟
‫اولین چیزی که به ذهن من میاد...
‫عرق زیباییه که دانش‌آموزها بعد از ‫کار پاره‌وقت تابستونیشون می‌ریزن.
‫ما این‌جا بنتو داریم! ‫از ما بنتو‌های خوشمزه بخرین.
‫یه تعطیلات
‫معمولی
‫تابستونی
!!اینطوریه
‫عمراً
‫اینطوری
‫نیست!
‫نه نه! به نظر من که اصلا اینطوری نیست.
‫یوکو-هان، سریع به ساز بقیه می‌رقصی!
‫تا همین حد هم که پیش اومد، تحت تأثیر ‫قرار گرفتم، ازت ممنونم، کمک بزرگی بودی!
‫این هم حقوق امروزت.
‫اوه...خیلی ازتون ممنونم.
‫منطقه‌ی خریدمون امروز یه جشنواره‌ی ویژه‌ی ‫«گرما رو شکست دهید» داره، برای همین این بنتو‌ها رو می‌فروخیتم.
‫یه جشنواره؟
‫این وقت از سال که می‌شه صنعت ‫غذا و نوشیدنی وارد یه نوع جنگ می شه.
‫مفهوم «تعطیلات» رو اونقدر بیگانه می‌کنه ‫که انگار از یه کهکشان بی‌نهایت دور اومده.
‫متأسفم که بیشتر از این نتونستم کمک کنم.
‫باشه. من ببخشید که اذیتتون کردم.
‫یه لحظه! هیچ تعطیلات تابستونی‌ای ‫بدون جشنواره معنی نمی‌ده!
‫باید بری بیرون خوش بگذرونی!
‫بیا اینجا تا یه یوکوتا بهت بپوشونم.
‫ها؟ واقعاً می‌گی؟
‫خوشگل شده!
‫از-ازت خیلی ممنونم.
‫الان احساس می‌کنم مثل اون بارونس ‫های صنعت نفت شدم!
‫می‌رم که حسابی خوش بگذرونم!
‫به این می‌گن روحیه! باید یکی از اون ‫جایزه‌های بندی هم که می‌کشنشون بگیری.
‫انقدر مسابقه‌ش رو انجام بده، تا بالأخره برنده شی!
‫لیکو-کون! این پیشنهاد‌های افتضاحت رو تموم ‫کن! شامیکو-کون، شدیداً توصیه می‌کنم سراغشون نری!
‫خیلی‌خب! وقت مهمونیه!
‫عجیبه، این چیزی نیست که انتظارش ‫رو داشتم، یه جای کار می‌لنگه.
‫دمم به شلی نودل شده، اما چرا؟
‫رفتم مسابقه‌ی شکار یویو!
‫یه شمشیر پلاستیکی گرفتم!
‫یک توکیاکی سرخ شده خریدم، ‫ که با سوسیس گوشت ماروما تزئین شده بود.
‫خیلی بلنده! خیلی داغه!
‫به اضافه‌ی یه آب‌نبات سیب!
‫واو! آبنبات سیب!
‫و!
‫یوکاتا!
‫موی دم اسبی!
‫برای خودم همه مدل چیزمیزهای ‫تابستونی خریدم، اما هنوزم احساس خلأ می‌کنم، اما چرا؟
‫احیاناً اعضای قبایل تاریک ‫رابطه‌ی داغونی با تابستون دارن؟
‫افتضاحه! واسه وقتی که تنهام حس خیلی بدی داره.
‫واقعاً متوجه نمی‌شم. ‫ هیچ‌وقت همچین حسی نداشنم.
‫گمونم بهتره برگردم خونه.
‫میهمانان توجه کنید، لطفاً به ‫دنبال یک کودک گمشده باشید.
‫یه دختر پانزده‌ساله، بانو شدو یوکو از شهر تاما.
‫یه دختر کوتاه قد که شاخک‌های طبیعی پیچ‌دار روی سرش هست.
‫این دیگه چه اعلامیه‌ای بود؟
‫دو نفر از زیردستانش به دنبالش هستند.
‫لطفاً اگر اطلاعاتی دارید که ممکنه ‫کمکی بکنه، به میز خدمات مراجعه کنید!
‫اوه، متأسفم!
‫مشکلی نیست!
‫اون بامزه‌ای که درخواست همچین ‫ اعلامیه‌ی احمقانه‌ای رو داده بود، کجاست؟
‫اوه، شامیکو اینجایی.
‫می‌دونستم کار توئه، دختر جادویی!
‫من یه دختر گم شده نیستم.
‫و حواست باشه از این به بعد حق ‫نداری از کلمه‌ی «کوتاه» استفاده کنی.
‫اما اون قسمت «زیر دست» خوب بود، اعتماد بنفس گرفتم!
‫ها؟ جریان یوکاتا چیه؟
‫آه...رفتم کافه دنبالت بگردم، ‫ اونا هم مجبورم کردن اینو بپوشم.
‫و یه طلسم عجیب خوند که ‫نتونم درش بیارم.
‫این طلسم «نه به لباس‌های گشاد» منه ‫که باعث می‌شه تا نیمه شب نتونی درش بیاری!
....عجب
‫شنیدیم می‌خوای یه ذره خوش بگذرونی، اما...
‫ولی برنگشتی خونه و هوا هم خیلی ‫گرمه برای همین نگرانت شدیم.
‫اوه، درسته. خب، حالا دیگه اینجایین...
‫ببخشید که مزاحمت شدیم.
‫بیاید از اینجا بریم، این لباسا ‫دارن دیوونه‌م می‌کنن!
‫ها؟ نه صبر کنید!
‫چیه شامیکو؟
‫می‌خوای دمت رو بذاری روی کولت و از تابستون فرار کنی؟
‫منظورت چیه از «تابستون فرار کنی»؟
‫مرکباتی؟
‫هر چی حالا! تا وقتی که حس و حال تابستونی ‫نگرفتین جایی نمی‌رین!
‫بریم! زود باشین، از این طرف!
‫
‫همینه، مثل روز روشنه.
‫چی شده؟
‫متوجه شدم که برای یه دختر اهریمنی کوچیکی مثل من...
‫غیر ممکنه که تنهایی همه‌ی چیزای ‫تابستونی رو تجربه کنه.
‫انرژی تابستون یه جوریه ‫که باید تقسیم بشه.
‫پس تنها راهی که یه اهریمن می‌تونه از تابستونش ‫لذت ببره، اینه که با زیردستاش وقت بگذرونه!
‫بگیرینش! توکیاکی اهریمنی!
‫واقعاً متوجه نمی‌شم چرا انقدر تابستون براش سخته...
‫بیا...
‫بیاید سال دیگه هم بیایم!
‫باشه!
‫میهمانان توجه کنید، این یک اعلامیه هست.
‫خانوم هلوی تازه، دختر مخرب از شهر تاما ‫هم اکنون در میز خدمات، منتظر شما هستند.
‫یک عروسک رقصان بامزه با سنی حدود ‫5,000 سال، منتظر شما هستند!
‫اون مسابقه تقلبیه، هرکار کردم نتونستم ‫برنده شم، زود باش بیا این‌جا، مومو!
‫لطفاً هرچه سریعتر با کیف پول خود به میز خدمات مراجعه کنید.
‫این همه سروصدا برای چیه؟
‫جد منم باهاتون اومده بود بچه‌ها؟
‫وایساده بود چیزای که خوشش میومد رو تماشا ‫می‌کرد ما هم یه ذره پول بهش دادیم و ولش کردیم.
‫خانوم هلوی تازه از شهر تاما، ‫لطفاً عجله کنید و با کیف پول خود به میز خدمات مراجعه کنید.
‫ولی من این کسی که دنبالم می‌گرده رو نمی شناسم.
‫این «هلوی تازه» تو نیستی؟
‫نه. حتی نمی‌دونم کیه!
‫لطفاً خودت رو به نفهمی نزن و نرو!
‫مشکلی نیست، چون روحش به محض اینکه ‫ قدرتش کم بشه برمیگرده
‫ولی بازم باید بریم بیاریمش!
‫همه‌ی تلاشت رو بکن، شامیکو! بابه بطالت گذروندن ‫زمانت و خوش گذرونی توی زندگیت تعادل ایجاد کن!
‫بعــد
‫یکم
‫چند روز از وقتی که جشنواره تموم شده می‌گذره‌!
.لیکو-سان، واقعاً ممنونم که بهم یوکاتا دادی
‫آه اخی، نیازی نبود بر گردونیش.
.این فقط یه برگ ساده بود
‫ها؟
‫دیدی؟ جادو بود.
‫یکی از هزاران ترفند‌های هولی جینگی من!
‫اوه خدایا...کل اون مدت در حالی که چیزی ‫به جز یه برگ نپوشیده بودم، توی جشنواره رژه می‌رفتم.
‫
‫گرسنته؟
‫معلومه که نه!
‫همونطور که کاملاً مشخصه اینجا نشستم و ‫دارم با تکالیف تعطیلات تابستونیم کشتی می‌گیرم.
‫یه عالمه تمرین هست و من حتی ‫یه ذره‌ش رو هم نتونستم انجام بدم.
‫فکر نمی‌کردم از اون اهریمن‌هایی باشی ‫که تکالیف تابستونیشون رو انجام می‌دن. جون بابا!
‫من اصلاً لای کتابامم باز نکردم.
‫خب، من یکی از اون اهریمن‌های ‫نجیب روی زمینم، وایسا ببینم، چی؟
‫جدی نمی‌گی! دانش‌آموزا باید درس بخونن! ‫ این اصلاً استثناءی هم نداره!
‫چرا تکالیفت رو انجام نمی‌دی، مومو؟
‫تو باهوشی!
‫خب، بذار رو راست باشیم...
کیه که آخر تابستون جزوه و تکالیفش رو کامل آماده میذاره روی نیمکتش؟
‫امیدوارم ازم توقع نداشته باشی جواب بدم! ‫ چون من باهاش ارتباط برقرار نمی‌کنم.
‫در حال حاضر تنها حسی که دارم «خب حالا که هرچی» هست.
‫و این اصلاً چیز خوبی نیست!
‫یه دختر جادویی خوب مثل تو، ‫ باید کار درست رو بکنه و تکالیفش رو انجام بده!
‫من یه دختر جادویی‌ام، اما فکر کنم این یکی ‫رو بتونم بی‌خیال شم چون یه بار رفتم توی دنیای تاریک!
‫نه، نمی‌تونی! الکی توجیه‌ نکن!
‫آروم باش. حواسم هست کم کم انجامش بدم.
‫چقدر کم دقیقاً؟
‫خب، قدم به قدم...
‫لطفاً وقتی باهام حرف می‌زنی ‫توی چشم‌هام نگاه کن!
‫حالا که حرفش شد دیدم مومو با بیخیالی تمام ‫برگه‌های امتحانیش رو مچاله می‌کنه و میندازه زیر میز.
‫
‫اون غلام آزمایشی منه که باهاش یه پیوندی دارم!
‫پس باید همه‌ی تلاشم رو ‫برای محافظت ازش بکنم!
‫دیگه اجازه‌ نمی‌دم برگه‌ی امتحاناتت مچاله بشن!
‫بیا بریم تکالیفمون رو انجام بدیم!
‫همه‌ی فعالیت‌ها رو انجام می‌دیم، ‫ و همه ی مواد رو مرور می‌کنیم،
‫تا اوضاعشون برای امتحان بعد از تعطیلات خوب باشه.
‫باشه، اما تو هرچقدر هم که تمرین کنی ‫بازم روز امتحان خراب کاری می‌کنی، اوکی؟
‫می‌بینم که مهارت‌هات به عنوان ‫دشمن قسم‌خورده‌ی من بهتر از همیشه‌ست.
‫سوال اصلی اینه که چرا بهش می‌گن «تعطیلات تابستونی» ‫ ولی زیر انبوهی از تکالیف خفه‌مون می‌کنن؟
‫ها؟ چون با درسای مدرسه‌ست که یاد می‌گیریم...
‫باشه، پس منم سر کلاس خوب گوش می‌دم ‫و می‌تونم هر چیزی که یادم می‌دن رو حفظ کنم.
‫خیلی افتضاحه که مجبورمون می‌کنن توی تعطیلات تابستونی ‫درس بخونیم، یه چیزی شبیه «درس خوندن بدون حقوق»ـه که غیر قانونیه، فهمیدی؟
‫«درس خوندن بدون حقوق» دیگه چیه؟
‫به نظر من تو تا وقتی که به قدر کافی ‫قوی بشی، باید وزنه بزنی و بدوی،
‫تا از این شهر در برار کلاهبرداری‌های شیطانی مدرسه محافظت کنی.
‫شاید.... البته... این تیکه رو مطمئنم نیستم...
‫من از این تعطیلات تابستونی با ارزش استفاده می‌کنم...
‫تا حسابی قدرتم رو بالا ببرم که ‫بتونم از تو محافظت کنم.
‫باشه، بیا بی‌خیال کتابا بشیم و بریم بدوایم!
‫بـ-باشه!
‫حواست رو جمع کن شامیکو! ‫ نذار با این چرت و پرتا خرت کنه!
‫چرا اینقدر می‌خوای مجبورم کنی تکلالیفم رو انجام بدم؟
‫چون باید به قولی که به ساکورا-سان دادم ‫تا ازت محافظت کنم، عمل کنم!
‫به علاوه، در حال حاضر هسته‌ی ‫ساکورا-سان رو قرض کردم.
‫راستی، خیلی باحال می‌شه اگه بخوای ‫منو به عنوان خواهر بزرگترت ببینی!
‫به هر حال که داریم با همدیگه خانواده می‌شیم!
‫خواهر بزرگتر!
!یه ذره کوتاهی البته
‫حواست باشه چی می‌گی خانومی! می‌خوای ‫بیرون ادامه بدیم؟! می‌تونیم حسابی گرد و خاک کنیم!
‫یه کاری می‌کنم تا آخر عمرت یادت نره دشمن‌ قسم‌خورده‌ت کیه؟
‫محض اطلاعت بگم، خواهرم هم از اون آدمایی ‫بود که تکالیف تابستونیش رو دقیقه‌ی 90 انجام می‌داد.
‫چی؟
‫اوه، درسته، می‌تونم تصور کن!
‫خب، گویا من یه بچه‌ی پرورشگاهی بودم.
‫ها؟
‫سنم خیلی کم بود، یادم نمیاد. اما گمونم ‫ پتانسیل‌های زیادی به عنوان دختر جادویی از خودم نشون دادم.
‫و برای همین خواهرم سرپرستیم رو قبول کرد.
‫اون‌موقع‌ها جلوی غریبه‌ها مضطرب می‌شدم،
‫و خواهرم لطف می‌کرد و همه‌جا دنبالم میومد.
‫اما این باعث می‌شد کارهاش روی هم انبار شه و ‫ مجبور باشه لحظه‌ی آخر انجامشون بده!
‫وقت ندارم...وقت ...وقت...
‫مثل اینکه خیلی کل‌شق بوده!
‫همیشه یادت باشه، تاریخ هر مهلتی ‫می‌تونه عقب بیفته، مثل نوار چسب که ادامه داره.
‫خب، حالا فعلاً من برم پاچه‌خواری معلمم رو بکنم.
‫باحاله!
‫آره خیلی.
‫این تحت هیچ‌ شرایطی چیزی نیست ‫ بخوای ازش تقلید کنی.
‫زود باش!
‫بشین!
‫تکلیف مثل قولیه که ما به معلممون دادیم!
‫و هیچ چیزی مهم تر از عمل کردن به قول نیست.
‫امروز تا وقتی که تکالیفت رو ‫انجام بدی، تحت نظر می‌گیرمت!
‫مـــــه!
‫آماده‌ی شب زنده‌داری باش!
‫یه کاری می‌کنم همونقدری که وقتی منو به ‫لاستیک بستی عذاب کشیدم، اذیت شی!
‫چه جور کیک برنجی‌ای برای شام دوست داری؟
‫خودم شخصاً اونی رو پیشنهاد می‌دم که ‫با تیکه‌های بنیتو و تمپورا پر شده!
‫اوه شامیکو. کاملاً مشخصه ‫می‌خوای شب اینجا بمونی.
‫دم‌ت کاملاً نشون می‌ده چقدر هیجان‌زده‌ای!
‫اول، انشاءت رو بنویس! ‫«رویای من برای آینده»!
‫پسر، انشا نوشتن خیلی رو مخه!
‫تو بدت نمیاد بخوای در مورد ‫اینکه چه حسی داشتی و چیزای اینطوری بگی؟
‫می‌خوای در آینده چیکار کنی؟
‫هدفم برای آینده...
‫هدف خاصی ندارم
‫کار خواصی نمی‌خوام بکنم.
‫مسخره نباش!
‫باشه. مداد رو بردار.
‫و بنویس «می خوام دختر جادویی‌ای ‫بشم که کاملاً توی دنیای تاریکی فرو رفته»
‫اوه هی نمی‌دونستم چپ دستی!
‫رد می‌کنم!
‫اما چرا؟
‫چون وقتی بزرگ شدم و به گذشته نگاه ‫کردم بهم فشار بی‌خود وارد می‌کنه!
‫باشه، بی‌خیال انشاء می‌شم! ‫بعدی خاطرات!
‫اوه بی‌خیال، این یکی حتی اجباری نیست!
‫خب، من مال خودمو انجام دادم. فقط ‫در مورد روزایی که خاطره‌انگیز بودن بنویس!
‫زود باش! در مورد اون روز توی آگوست بنویس!
‫
‫بیدار شدم، یکم غذا خوردم، ورزش کردم و خوابیدم!
‫چـــــی؟ بهم دروغ نگو!
‫اون روز به دنیای تاریک رفتی! ‫اومدی تا منو نجات بدی!
‫روز فلانم آگوست روزیه که فرودت ‫به دنیای تاریکی رو جشن می‌گیریم!
‫امروز داری خیلی می‌ری رو مخم شامیکو!
‫اگه می‌خواین انقدر سروصدا کنید برید بیرون!
‫ببخشید خانوم ‫ببخشید مامان
‫اگه موضوع انشاء در مورد اینکه گربه‌ها ‫چقدر بامزه‌ن بود، می‌تونستم بنویسم.
!اوه، یه دختر جادویی تنبل سرش تو گوشیه
‫این‌ها یه سری هدیه به ‫نشان خیرخواهی منه.
‫اینا نونای تاما ساکوران که اون روز گرفتم!
‫اینا رو می‌خورم تا یکم گلوکوز ‫جذب کنم و قدرت مغزم تقویت بشه.
‫این چیه؟
‫مومو!
‫چیه؟
‫اگه تا قبل از اینکه این هفته تموم بشه همه‌ی ‫تکالیفت رو انجام بدی، اینا رو بهت می‌دم.
‫بلیط باغ وحش؟
‫آره!
‫و اینا بلیط معمولی نیستن، ‫بلیط VIP ان که تعدادشون محدوده!
‫توی هدیه‌هایی که از رئیسم گرفته بودم پیداشون کردم.
‫و 7 روز تا انقضاءشون مونده!
‫این موقع سال باغ وحشا خیلی شلوغه، نمی‌خوام.
‫بهتره این تنبلیت رو بذاری کنار.
‫جدای اینا به نظرم خیلی زشته به آدم‌ها ‫با خواسته‌های مادیشون انگیزه بدی!
‫آه...مچمو گرفتی.
‫ولی حالا که کردی، می‌شه ‫بگی تو بخش VIP چی دارن؟
‫بذار ببینم...مثل اینکه شرایط ‫بازی با بچه‌ ببر هست.
‫7 روز تا انقصاءشون مونده، نه؟
‫آه! برگشت سر میز!
‫وایسا ببینم، تو عاشق هرچیزی هستی ‫که یه ربطی به گربه داشته باشه؟
‫عالیه! واقعاً داره انجامشون می‌ده!
‫خوش‌شانسی شیطانی، پشت خوش‌شانسی شیطانی!
‫هی، شامیکو؟
‫در مورد انشاء...
‫من واقعاً نمی‌تونم به طور دقیق به اینکه می‌خوام در مورد آیند‌ه‌م ‫چیکار کنم فکر کنم، اما در مورد هدف‌‌های کوتاه مدت...
‫می‌خوام ناهاری رو بخورم که برای درست کردنش ‫از هیچ تلاشی دریغ نکردی.
‫یه پیک‌نیک می‌خوام.
‫پس شکمت رو خالی کن، چون برای سه وعده‌ ‫برات غذا درست می‌کنم.
‫منم تکالیفم رو انجام می‌دم، ‫اینطوری می‌تونیم با هم بریم!
‫یه پیک‌نیک باغ وحشی...
‫خوشحالم! خوشحالم!
‫گویا من پرورشگاهی بودم.
‫خواهرم لطف می‌کرد و موقع رفتن به ‫جاهای مختلف همراهیم می‌کرد.
‫فکر کنم مومو هم روزای سخت خودش رو داشته.
‫می‌دونم که نمی‌تونم جای ساکورا-سان رو پر کنم،
‫اما اگه وقت بذارم و با مومو جاهای مختلف برم؛ شاید یه روزی...
‫الان خیلی عجیب شدی. این ‫چیه پوشیدی؟ نصفه نیمه تبدیل شدی؟
‫آره، تمرکزم رو زیاد می‌کنه.
‫چند روز بعد
‫شامیکو! توی سه روزه تمومش کردم، نگاه کن!
‫از آخرین باری که دیدمت، هیچ چیزی ‫عوض نشده، چه خبره؟
‫من هنوز تموم نکردم! این تمرینای ‫ریاضی دارن منو می‌کشن!
‫همه‌ی این مدت از همه‌ی جونم براش مایه ‫گذاشتم، اما هنوز هیچی از تمرین‌ها رو انجام ندادم.
‫من به اندازه‌ی لیاقتش رو ندارم.
‫خب، پس یعنی همه‌ی زمانت رو در ‫بدترین حالت ممکن، هدر دادی...
‫اینطور پیش بره هیچ‌وقت نمی‌تونم تمرینامو تموم کنم.
‫برات ناهار درست می‌کنم، پس لطفاً ‫بدون من برو باغ‌وحش و خوش بگذرون.
‫ها؟
‫احمق نشو!
‫تا وقتی با هم نباشیم که باغ‌وحش خوش نمی‌گذره.
...دفعه‌ی قبلی خیلی با اعتماد بنفس گفتی
‫«هیچ چیزی مهم‌تر از عمل کردن به قولی که دادی نیست» یا همچین چیزی...
‫چرا کامل تبدیل شدی؟ ترسیدم!
‫کل شب بیدار می‌مونی.
‫به هر قیمتی شده تکالیفت رو تموم می‌کنیم!
‫هی! خواب نداریم! بیدار شو!
‫آبجی...تسلیم نشو!
‫دسته‌ای که
‫همه‌ی تکالیفش به اضافه‌ی
‫خاطرات ماه جولای‌ش رو تموم کرده
‫فکر نکن این یعنی...تو بردی...
‫توی خوابت به جوابش فکر کن!
‫همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو!
‫اهریمنی شو که بتونی تکالیفت رو ‫درست و به موقع انجام بدی.
: ترجمه و تایپ‌ستینگ از
‫SayaKa
‫تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه‌لیست
‫پیش نمایش
‫تصمیم گرفتم این حقیقت که هیچی جز برگ تنم نبود رو ‫فراموش کنم و به قسمتای باحالش فکر کنم.
‫شنیدم که تو و مومو پدرتون دراومد تا تکالیف تابستونی‌تون تموم کنید، ها؟
ها؟ تو مشکلی نداشتی؟
‫!خب یه داستانی پیش اومد که بعداً برات می‌گم
‫پرواز جرقه‌ها؟! روشنایی و تاریکی با هم به گردش می‌رن!
‫‫شامیکو تو ناهار آماده کردی؟
‫!زود باش بریم باغ‌وحش
‫