‫بیا بریم توی شهر و دنبال اهریمن‌ها بگردیم.
‫ها؟ ولی ما که همین الان یه اهریمن این‌جا داریم.
‫احمق نشو. خودت گفتی یادت نیست؟
‫که یه اهریمنی که توی شهر مخفی شده رو پیدا می‌کنی...
‫و ازشون سرنخ جمع می‌کنی تا کمک کنی ‫خواهرم چیودا ساکورا رو پیدا کنیم.
‫با چوب جادویی الکی بازی نکن.
‫آه بده‌ش به من!
‫همه‌شو یادت رفته؟
‫یادم نرفته! فقط...
‫می‌خوام توی شهر یه اهریمن دیگه پیدا کنم.
‫و امیداورم که از طریق اون به نشونه‌هایی ‫برسم که بتونم ساکورا-سان رو که خیلی بهش مدیونم پیدا کنم.
‫فقط چند روزه که تعطیلات تابستونی شروع شده،
‫اما انقدر اتفاقای زیادی افتاده که انگار یه عمر گذشته!
‫موافقم. انگار خیلی وقته که گذشته.
‫چرا آخه؟
...زمان فرا رسیده
‫به قولت عمل می‌کنی یا نه؟
‫چه جورم!
‫انجامش می‌دم!
‫بریم تحقیقاتمون رو شروع کنیم!
‫شرمنده فقط یه مشکلی هست.
‫ها؟
‫متأسفانه ما نمی‌تونیم باهات بیایم.
‫چرا؟
‫اهریمن‌های توی این شهر که خواهرم رو ‫می‌شناسن، تحت حفاظت یه نوع مانع‌ان.
‫برای همین اگه یه دختر جادویی همراهت باشه، نمی‌تونی نزدیک شی.
‫اگه جایی یه مانع دیدی، صرفاً اون اطراف ‫یه سر و گوشی آب بده و برگرد.
‫و مراقب باش.
‫منظورت مثل اون چیزیه که رو در خونه‌ی ماـه؟ اطاعت می‌شه!
‫شامیکو خیلی هیجان‌زده‌ای انگار.
‫خوشحالم که مومو برای یه‌ بار ‫هم که شده ازم خواسته کاری انجام بدم!
‫چون این یعنی، کاریه که فقط من از پسش برمیام!
!‫ک ک ک
‫آره، همه‌ش رو دوش خودته. داری برمی‌گردی ‫خونه هم مواد غذایی بخر شام درست کنیم.
‫اینجا بشینین و منتظر بمونین!
!ک ک ک
‫عقلت رو به کار بنداز شامیکو! ‫دارن ازت سوء استفاده می‌کنن!
!یک گونه‌ی جدید کشف شده
‫کافه‌ی شهر لونه‌ی اهریمنه!
‫فکر کنم زیادی به خودم غره شدم، همین‌طوری اطرف شهر ‫می‌گردم و امیدوارم بهترین نتیجه رو بگیرم.
‫خب پس چیکار کنم....؟
می‌خوای بهت بگم پاتوق اهریمنا کجاست؟
‫خب، فکر کردم شاید تو کسی رو بشناسی...
‫ببین، هوا خیلی گرمه و تو هم یهویی پیدات شده!
‫فکر کردی من توی همچین جایی می‌تونیم ‫خیلی راحت اطلاعات در اختیارت بذارم؟
!درسته
‫یه جایی رو می‌شناسم که اهریمنا اونجان.
...درسته، حتی تو هم همه رو نمی‌شناسی
‫وایسا ببینم، چی؟
‫یه جایی رو می‌شناسم که ‫همیشه توش اهریمن هست!
‫یه کافه هست به اسم کافه آسورا ‫ پایین منطقه‌ی خرید تاما ساکورا.
‫صاحبش یه اهریمنه.
‫کافه آسورا...
‫حق با اون بود حتی یکی از این ‫موانع هم این‌جا آویزونه.
‫قیافه‌ی صاحبش خیلی خوفه ‫پس حواست باشه وقتی دیدیش وحشت نکنی.
‫خب، نمی‌خوام اسپویلش کنم. برو خودت ببین!
‫یعنی دقیقاً چقدر خوفه؟
‫
‫شاید بتونم از بیرون یه نگاهی بندازم...
!‫شامیکو-چان
‫اوه! تویی اگورا-سان!
‫شدیداً نیازمند
پیش‌خدمت
‫پاره وقت هستیم.
‫سلام! مثل اینکه بالأخره داری ‫یاد می‌گیری از کامپیوتر استفاده کنی، ها؟
‫ها؟ تو از کجا می‌دونی...؟
‫می‌خوای یه سایت خوب بهت معرفی کنم؟
‫می‌تونم به دنیای زیرزمینی ببرمت، خوبه؟
‫آه، نمی‌خواد نمی‌خواد!
‫خیلی‌خب! باید برگردم سر خریدم! ‫ بعداً می‌بینمت، بای!
‫اوه، بای! مراقب باش!
‫اوکی! اگه همین‌جا بمونم اتفاقی نیفته!
‫باید وارد عمل شم و قورباغه رو قورت بدم!
‫ببخشـــــــــــید!
‫ها؟ عجیبه!
‫کسی اینجا هست؟
‫خوش اومدین.
‫این بود اون ظاهر خوف؟
‫اوه پسر پسر! تو حتماً صاحب کافه‌ای!
‫متأسفانه نچ!
‫قیافه‌م خوف می‌زنه؟
‫نه، شرمنده بهت توهین کردم.
‫کافه هنوز باز نشده، اما دیگه الاناست که ‫باز شه پس راحت باشین!
‫نمی‌تونم آدمی خوف‌تر از این تصور کنم.
‫دیگه صاحب کافه چطوریه؟
‫ببخشید، من راستش مشتری نیستم! یه کاغذ بیرون دیدم که ‫آویزونه می‌خواستم با صاحب کافه در موردش صحبت کنم!
‫فهمیدم! الان میارمش!
‫لطفاً ممنون می‌شم.
‫خوف...
‫خب، تو دختر جوونی هستی که ‫می‌خواست منو ببینه؟
‫اوه! از آشناییتون خوشوقتم!
‫من صاحب این‌جام. اسمم شیروساواست.
‫حالا فهمیدم!
‫!برو خودت ببین
‫خـــــوف
‫یه آدم خوف، ها؟
‫می‌دونم اینطوری دیدنم شوکه کننده‌ست.
‫اوه، نه فقط...
‫دو روز پیش وقتی که ازم خواستن ‫پشتک بزنم آسیب دیدم.
‫فکر می‌کردم مهارت های ورزشیم خیلی خوفه! ‫اما در واقع من صرفا یه خوکم، خوک خرطوم‌دار!
‫من بابت این شوکه نشدم!
‫کاملاً اشتباه فهمیدی رئیس.
‫این عینکی که پوشیدی غافلگیرش کرده!
‫ها؟ واقعا؟
‫اینم نیست!
.یه لحظه! الان متوجه اون شاخکای روی سرش شدم
‫حق با توـه! عجیبن!
ها؟ دیگ به دیگ می‌گه؟
‫خـ...خب، راستش...
‫نیازی نیست چیزی بگی، خودم می‌دونم.
‫این آخرین جاییه که روح‌های ‫سرکشی که تبعید شد میان!
‫تنها عقبه‌ی اهریمنی که باقی مونده ‫توی یه جزیره‌ی شرق دوره!
‫من منتظر اهریمنای مثل تو بودم که بیان.
‫اوه واو. این آدم یعنی حیوون از همه چی خبر داره؟
‫برای شغل پاره‌وقت اومدی درسته؟
!نخیر بابا
‫ها؟
‫شدیداً نیازمند
‫پیش خدمت
‫پاره وقت هستیم.
.‫که ‫باید رفتار محترمانه‌ای داشته باشد در دسترس باشد !!و روزهای تعطیل هم کار کند
‫فکر کردم بخاطر این که اون کاغذ روی ‫در رو دیدی اومدی داخل!
‫اون کاغذو نمی‌گفتم!
‫خب، می‌دونی که ما می‌خوایم یکی رو ‫استخدام کنیم توی کافه کار کنه.
‫جراحات من، منو فلج و ضعیف کردن،
‫به علاوه لیکو-کون هم دستش با سرویس ‫رسوندن و سفارش گرفتن پره!
‫خیلی شرمنده‌م که قاطی کردم.
‫اما من اومدم که یه سوال دیگه بپرسم.
‫نه نیازی به عذرخواهی نیست. ‫روزهای تعطیل بیکاری؟
‫ها؟ گمونم باشم، چرا می‌پرسین؟
‫کریسمس چی؟ هفته‌ی طلایی؟ سال نو؟
‫از اون‌آدمهایی هستی که با لبخند میان ‫سر کار؟ حتی اگه یهویی باشه؟
جانم؟؟
‫لیکو-کون! حواست باشه فرار نکنه!
‫مظنون در ساعت 9:45 بازداشت شد!
‫یعنی چی...
!بازداشت شد
‫التماس می‌کنم! لطفاً این‌جا کار کن!
‫کافه‌ی ما یه عمره نیروی کافی نداره!
‫باشه، ولی من بابت این نیومدم!
‫
‫یه امتحانی بکن! فقط یه نصف روز! ‫نه سه روز، یا شایدم یکی دو سال!
‫ها؟
‫تو حتماً اولین گونه‌ی انسانی در طول تاریخی ‫که شاهد خزیدن یه خوک خرطوم‌دار روی زمینی.
‫می‌گم رئیس، اگه انقدر حالت خوبه که رو زمین بخری، چرا خودت کار نمی‌کنی؟
‫لطفاً از روی زمین بلند شین!
‫لیکو-کون ایما و اشاره نمی‌فهمه ‫و همیشه مشتری‌ها رو ناراحت می‌کنه!
‫من یه کارمند می‌خوام که بدونه چطور محترمانه رفتار کنه!
عـ...عه؟
‫تا سه دقیقه‌ی دیگه باز می‌کنیم. ‫ اینجا هم شماره‌ی همه‌ی میزا نوشته شده.
‫فقط همین یه بار.
‫من لیکوام.
‫کارت ساده‌ست.
‫سفارش‌ها رو روی این کاغذ بنویس. ‫بعد سرویس بده و بعدم تمیز کن.
‫همین.
‫چه سریع!
‫این‌جا خیلی کوچیکه، پس ‫از پس کارای امروز برمیام!
‫وقتی که خلوت شد در مورد ‫ساکورا-سان ازشون می‌پرسم.
‫یوکو-چان! دو نفر اونجان.
‫آه، باشه!
‫چهار نفر!
‫اومدم!
‫سفارش برای دونفر، پنج نفر.
‫اومدم!
‫سفارش برای یه نفر و یه نفر و چهار و پنج و دوازده ‫ به اضافه‌ی 4 تا بچه‌ی کوچیک و توله سگ!
‫اومدم! اومدم! اومدم! اومدم!
‫چطوری انقدر کار می‌کنین؟
‫خب، بخاطر اینه که لیکو-کون یه هولی جینگه.
‫مترجم: هولی جینگ (به چینی: 狐狸精؛ پین‌یین: húlijīng؛ روشن، «روح روباه») موجودات اساطیری چینی هستند که معمولاً قادر به تغییر شکل هستند، که ممکن است ارواح خیرخواه یا بدخواه باشند، از جمله روباه نه دم، Jiuweihu (چینی: 九尾: 九尾:狐؛ پینیین: jiǔwěihú؛ روباه نه دم)، مشهورترین است.
‫هولی جینگ
‫غذایی که می‌پزه به طور عجیبی اعتیاد آوره.
‫که یعنی همیشه مشتری‌های همیشگی داریم.
‫به نظر یه چیز غیرقانونی میاد!
‫آشپزی خیلی خوش میگذره.
‫این چرت و پرتا برام اهمیتی ندارن.
‫از اینکه تو هم جزء تیمی خیلی خوشحالم یوکو-چان.
‫اگه حواسم نباشه، تهش واقعاً کارمند این‌جا می‌شم.
‫باید عجله کنم و اطلاعاتی که اومدم ‫دنبالش رو گیر بیارم و برگردم خونه!
‫باید اطلاعات رو به دست بیارم! ‫باید اطلاعات رو به دست بیارم!
‫یه پرس ناهار...اومورایس...
‫میز 5! سفارش ناهار ست بی و کاری!
‫دختر اهریمنی به یه پیشخدمت تبدیل شد!
‫یوکو-چان، ناهار اینجا تمومه!
‫می‌تونی خونه غذا بخوری.
‫ممنونیم بابت غذا!
‫اوه! این خیلی خوشمزه‌ست!
‫مثل اینه که هسته‌ی مغزم داره از هم باز میشه.
‫علی‌رغم اینکه اومدم اینجا تا یه کار ناخوشایند ‫و مهم انجام بدم، اما انگار همه‌ش داره بخار می‌شه.
‫خب عزیزم، بخاطر اینه که کمک کردی تا این ‫غذا رو با بهترین چاشنی یعنی «کارِدستی» درست کنیم.
‫و بهتره که بدونی یوکو-چان همه‌ی کارمندهای اینجا ‫می‌تونن مجانی هرچقدر دلشون می‌خواد غذا بخورن.
‫شامیکو خیلی دیر کرده. ‫خیلی گرسنمه!
‫گمونم برم از بقالی یه چیزی بخرم، ‫ دیگه هم که جلسه‌ی استراتژی‌مون تموم شده!
‫
‫صبر کن، به شامیکو ایمان داشته باش.
‫اون آدمیه که هر طوری بشه میاد.
‫
‫می‌دونم که از اون در با اطلاعات و غذای خوشمزه میاد تو.
‫حق با توـه! ما هم که برای ناهار غذای بقالی خوردیم.
‫
‫زمان داره..
‫آه این دوتا برای نیازهای ‫ضروریشون به شامیکو تکیه کردن.
‫سلام به همگی! من برگشتم!
‫خوش اومدی. چطور پیش رفت شامیکو؟
‫مومو! کار پاره‌وقت پیدا کردم!
‫ها؟
‫و یه چیز خیلی مهم یاد گرفتم!
‫کار دستی...بهترین چاشنیه!
‫
‫همه‌ی تلاشت رو بکشن شامیکو! ارزش ‫کار دستی رو بدون و تا می‌تونی غذای خوشمزه بخور!
‫توهم زدم یا واقعاً یه چیز مهم یادت رفته؟
‫
‫و حالا برای یه مرور سریع.
‫شامیکو کافه‌ای پیدا کرد که اهریمنایی توش ‫کار می‌کردن که ممکن بود چندتا سرنخ داشته باشن!
‫
‫اینا رو یوکو غنیمت آورده!
‫خوشمزه‌ست!
‫تو بی‌نظیری آبجی!
‫خب بیاید بخوریم!
‫
‫ها؟ چرا همینطوری با محبت خیره شدین بهش؟
‫چون نمی‌تونیم بدون اینکه نهایت قدردانیمون ‫رو نشون بدیم همینطوری این غذاهای رویایی رو بخوریم.
‫
‫سرد میشه خب.
‫خیلی‌خب، بذار بکشم اینطوری راحت تر می‌تونیم بخوریم.
‫مثل مدلی که توی کافه پرس‌ها رو ‫آماده می‌کنیم، می‌کشم.
‫اینطوری!
‫حالا رویایی‌تر هم شد!
‫قبلاً یه چیزی شبیه این توی بوفه‌ی ‫کلاس ششمم دیده بودم.
‫اینقدر خوبه که می‌تونه جهانی شه.
‫شغالای مربوط به غذا ‫تسلیهات خیلی خوبی داره نه شامیکو؟
‫با بقیه خوردن انقدر خوبه که سیر نمی‌شم.
‫حق با توـه! باید این برکت رو به همسایه‌هامونم بدیم!
‫آره! منم بهش فکر کردم!
‫برای همینه که چندتا نون بزرگ به مومو و میکان-سان دادم!
‫عالیه یوکو!
‫منم اولین غذای رویایی خانواده‌مون ‫رو توی کتابچه‌ی تاریخیمون ثبت می‌کنم.
‫تو نمی‌خوری ریو؟
‫بعد از اینکه یه عکس دیگه از ‫این زاویه گرفتم، می‌خورم.
‫مومو! این مارمالادی که دارم با این نونایی که ‫شامیکو آورده خیلی خوب می‌شن، چه خوب!
‫نه مرسی دوست دارم خالی بخورم.
‫چی؟ ولی مارمالاد بهش بزنی خیلی خوشمزه می‌شه!
!نه نمی‌خواد
‫شامیکو از وقتی که توی اون کافه‌ی اهریمن ‫داره کار می‌کنه یه ذره رفتارش عجیب شده.
‫امروز بهم یاد دادن چطوری ساندویچ ‫رو مثل حرفه‌ای‌ها ببرم.
‫و یه عالمه که مونده بود رو آوردم.
‫برنامه‌مون این نبود!
‫بیا چشم‌هات رو با این ‫ساندویچ‌ها جلا بده!
‫اوه، آره به نظر خوشمزه میان...
‫باید مأموریتت رو به یاد بیاری شامیکو!
‫باید از اهریمنایی که پیدا ‫کردی اطلاعات بکشی!
‫اوه، راست می‌گی، یادم رفته بود.
‫فردا در موردش می‌پرسم!
‫من رفتم!
‫روز خوبی داشته باشی.
‫نظرت چیه میکان؟
‫واضحه یه جای کار میلنگه.
‫باورم نمی‌شه شامیکو یاد گرفته باشه ‫غذا رو اینقدر باکلاس تزئین کنه.
‫حس می‌کنم درست نیست توی این ‫اتاقای درب داغونمون بخوریمشون.
‫باشه، ولی منظورم این نبود.
‫اون 4 روز پشت سر هم مأموریتش رو یادش رفت.
‫واسه دو روز اول، انتظارش از شامیکو می‌رفت...
‫اما اینکه یه همچین چیز مهمی رو این همه مدت یادش ‫رفته باعث می‌شه حس کنم یه جای کار میلنگه!
‫نکته‌ی خوبیه.
‫وقتی خونه‌ست به نظر خوب میاد ‫ اما فقط در مورد چیزای بی‌خود حرف می‌زنه.
‫و دیروزم وقتی که برگشت خونه توی ‫حالت پیش‌خدمتیش گیر کرده بود.
‫هی شامیکو یه لحظه وقت داری؟
‫اوه شامیکو؟ حالت خوبه؟
‫اوه! مشتری اومد؟
‫چی میل دارین خانوم؟
‫یه چای لیمو با یه تیکه کیک لیمو می‌خواستم لطفاً.
‫الساعه براتون میارم.
‫همینطوری پیش رفت تا وقتی که حدود ‫یه ساعت بود داشتیم کافه بازی می‌کردیم.
‫تو چرا بازی کردی...؟
‫راستش من دیروز سعی کردم وارد خوداگاه شامیکو شم.
‫اما همه چیز درهم بود، حتی ‫نفهمیدم از کجا باید وارد شم.
‫یا خوب نمی‌خوابه یا سر کار تحت تأثیر چیزی قرارگرفته.
‫مثل یه طلسم یا هیپنوتیزم.
‫باید یه کاری کنیم وگرنه شامیکو مرکز توجه اون‌جا می‌شه.
‫کاملاً مطمئنیم توی اون کافه اهریمن هست.
‫همه‌ی آماده‌سازی‌ها انجام شده. ‫ فقط باید از مانع رد شیم.
‫وقتشه، عملیات: «کاری برای شامیکو نیست» رو شروع می‌‌کنیم!
‫آره!
‫آه، بنظرم نقشه‌مون به یه اسم مثبت‌تر احتیاج داره.
‫یادم اومد
‫این یکی از اون عروسکاییه که اون ‫دختر عینکیه ساخت!
‫
‫ببینین! می‌تونم تکون بخورم!
‫خیلی دوست‌داشتنی هستی جد!
‫خب بگو ببینم مومو ‫توی این پارک چیکار داریم؟
‫این جا کاملاً قطب مخالف کافه آسوراست.
‫چی؟ هنوز براش توضیح ندادی مومو؟
‫
‫نه.
‫حالا هر چی بیاید شروع کنیم!
‫ها؟ چی؟
‫واو!
‫نقشه اینه. میکان یه شلیک به ‫مانع آسورا می‌کنه.
‫تخصص اصلی من، حملات از راه دوره!
‫اوه جدی؟
‫از نزدیک خیلی مضطرب می‌شم ‫و نمی‌تونم ضربه‌ای بزنم.
‫اما دقتم توی ضربات خیلی دور خیلی دقیقه!
‫باید برعکس باشه البته...
‫پیداش کردم.
‫مانع دقیقاً سمت راست ورودی آسوراست.
‫از اینجا می‌تونی ببینیش؟ ‫بیشتر از یه کیلومتر فاصله داره!
‫خب، با چشم‌هام که نمی‌تونم ببینم.
‫اما این تپه‌ای که روش ایستادیم در ‫واقع منبع خط افق قدرت شهره.
‫تا وقتی که جای کلی ساختمون رو بلد باشم.
‫می‌تونم خط افق قدرت رو دنبال کنم و ‫جای اصلی ساختمون رو پیدا کنم.
‫بهترین هدف برای تیراندازی جادوییه.
‫لیلیث-سان، بیا اینو بگیر.
‫ها؟ این چیه؟
‫اگه این چوب جادویی رو روی مانع ‫بمالی می‌تونیم قسمتیش رو رونویسی کنیم.
‫این اصل نقشه‌مونه، خب حالا...
‫....توسوار تیر میکان-چان می‌شی و ‫ و مستقیم شوتت می‌کنیم جلوی ورودی کافه!
جانم؟
‫قراره پرواز کنم؟ تا کافه پرواز کنم؟
‫چرا از اول بهم نگفتی؟
‫چون اگه می‌دونستی نمیومدی درسته؟
‫حق با توئه نمی‌اومدم.
‫به علاوه، اگه می‌شد با این چوب جادویی مانع رو ‫رونویسی کرد، چرا از اول ندادیش به شامیکو؟
‫اگه یه خارجی سعی کنه مانع رو ‫خراب کنه، یه ضد حمله انجام می‌شه.
‫اما تا وارد حوزه‌ی مورد نفوذ می‌شی ‫چند ثانیه طول می‌کشه تا اون ضد حمله انجام شه.
‫پس تنها گزینه‌مون اینه که با سرعت خیلی ‫بالا کار کنیم و خیلی سریع مانع رو رونویسی کنیم.
‫بین این‌جا و کافه آسورا تقریباً 1 کیلومتر راهه.
‫می‌تونم یه ثانیه‌ای بفرسمت اون جا.
‫پس منظورت اینه که می‌خوای منو با سرعت ‫یک کیلومتر در ثانیه بفرستی اون‌جا؟
‫آره، ولی ازت نمی‌خوایم مفتکی این‌کار رو بکنی.
‫این کوپن‌های «هروقت خواستی ‫عروسک بساز» رو بهت می‌دم.
از این داغون‌تر نمی‌تونی بکنی‌ـشون؟
!قبول قبول! قبول قبـــول
‫اما بعد از اینکه فرود اومدم فقط چند ثانیه فرصت هست نه؟
‫اگه من یا میکان شکست بخوریم چی می‌شه؟
‫نگران نباش.
‫ده تا بدن دیگه دارم که می‌تونی ازشون استفاده کنی.
‫تا وقتی که جون اضافه داشته باشی ‫می‌تونیم ادامه بدیم.
‫
‫چی اضافی داشته باشم؟
‫خیلی‌خب، وقت شروع عملیات: «بازپس‌گیری شامیکو»ـه.
‫الان گفتی «جون اضافی»؟
‫مشکلی نیست. تا ‫ده بار می‌تونیم شکست بخوریم.
‫اوه خدایا...
‫آروم باش، من شکست نمی‌خورم!
!یوکو-کون! یوکو-کون
‫آه! متأسفم! حواسم پرت شده بود.
‫خسته‌ای؟
!یوکو-کون مثل اینکه به استراحت نیاز داری
‫برو اون پشت و یکم غذا بخور.
‫خب، یوکو-هان؟ نکنه که...
‫ها؟
‫یه تیر؟ جریان چیه؟
‫رئیس! این یه پیام تیری‌ـه!
!‫تا نگرفته بودم! چقدر قشنگ
‫اگه فرار کنید تیراندازی می‌کنم! ‫ بیاید با آرامش اوضاع رو حل کنیم.
‫ببخشید دیگه. هیناتسوکی.
!‫این اصلاً هم قشنگ نیست
‫در واقع، بیشتر شبیه یه تهدیده!
‫و مثل اینکه یه چیزی مانع ‫ساکورا-دونو رو دستکاری کرده!
‫خب احتمالاً کار کشیشاست.
‫این روزا بهشون می‌گن «دختران جادویی»!
‫بیاید انجامش بدیم، تا حالا یه دختر جادویی ‫رو زنده زنده ننداختم توی چاه توالت!
‫اوه لیکو-کون؟ اون تیکه‌ی با «با آرامش» رو نخوندی؟
‫از اون گذشته، این شهر چاه توالت نداره!
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫یه آدمیزاد و یه چیزی شبیه ‫آدمیزاد اینجان، می‌شه بیایم داخل؟
‫یه دختر جادویی؟
‫واقعاً لباس فوق‌العاده شاهکاری پوشیدی خانومی.
‫اما تنها چیزی که ما اینجا سرو می‌کنیم ‫اردنگیه که شما رو باهاش پرت کنیم بیرون، مشکلی نداری؟
!لیکو-کون
‫یوشیدا یوکو اینجاست؟
‫ما از اون دخترای کافه نیستیم که بتونی ‫دختر مورد علاقه‌ت رو انتخاب کنی و ببری.
‫یوشیدا یوکو!
‫
‫صبر کن، اون‌جا اتاق کارمنداست.
‫ها؟ ها، مومو.
‫به عنوان مشتری اومدی؟
‫بی‌خیال، یه چیز مهم یادت رفته!
‫«یه چیز مهم»؟
‫یعنی چیه؟
‫این غذا مشکلی داره؟
‫نه این غذا خیلی خوشمزه‌ست!
‫منظورم این نبود.
‫یوکو قرار بود به عنوان مذاکره‌کننده‌ی ما به اینجا بیاد.
‫اصلاً درست نیست که مغزش رو شست‌وشو بدین، ‫ و این طور هم با عملگی ازش سوء استفاده کنین.
‫کاملاً مشخصه که حالش خوب نیست!
‫شامیکو! به خودت بیا!
‫«شست‌وشوی مغزی»؟
‫همون‌جا بمون لیکو-کون.
‫من صاحب این‌جام پس بذار خودم حرف بزنم.
‫محض اطلاع، من خیلی قوی‌ام.
‫ها؟
‫علاوه بر این که رئیسمون اصلا رزمی‌کار ‫نیست، در حال حاضر حسابی هم درب و داغونه!
‫با اینهمه داره حسابی لاف می‌زنه تا ازمون ‫محافظت کنه و توی مذاکره قدرت داشته باشه!
‫خیلی تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫لیکو-کون!
‫همینطوری سطح واقعی قدرتمو لو نده!
‫تو هم باید با این حرف که من ‫خیلی قوی‌ام همراهی کنی.
!بـــــاش
‫نگاه! من دارم همه‌ی حرف‌هاتون رو می‌شنوم...
‫
‫شامیکو؟ شامیکو؟
‫وقت بیدار شدن شامیکو؟
‫گوش کن، لیکو-کون یه هولی جینگه که ‫مدت طولانی زندگی کرده.
‫و همیشه غذاهایی آماده کرده که ‫روح رو آروم می‌کردن.
‫درسته که غذاهای اون می‌تونی موقتاً باعث شه ‫آدم‌ها چیزایی مثل استرس روزانه و ...
‫خستگی بابت سروکله زدن با اون‌ها رو فراموش کنن.
‫هرچند، تأثیرش فرقی با غذاهای معمولی ‫ با طعم عمیق مثل رامن سیر نداره.
‫اما دقیق‌تر بخوام بگم، حتی اگه حرفتون این باشه ‫که غذای لیکو-کون باعث شده اون یه چیز مهم رو یادش بره...
‫
‫...به این معنی که هر چیزی که از این دختر بیچا‌ره ‫خواستین تا انجامش بده، حسابی بهش استرس وارد کرده!
‫
‫حالا که حرفی برای گفتن نداری، ‫نشون می‌ده حق با منه، نه دختر جادویی-کون؟
‫حتماً تو هم موافقی خانوم شبه آدم.
‫منو نکش وسط! من دیگه جون اضافه‌ای برام نمونده.
‫به علاوه من شبه آدم نیستم!
‫من شدیداً تمایل دارم که یوکو-کون این‌جا کار کنه!
‫بهم بگو ببینم، اصلاً بابت کاری که مجبورش ‫کردی انجام بده، بهش حقوق خوبی هم می‌دی؟
‫حقوق...؟
‫آره همینو گفت!
‫غذایی که ما این‌جا آماده می‌کنیم برات خیلی خوبه.
‫هرچند، اگه ده بار بیشتر از حد معمول بخوری...
‫ممکنه که توی نعشگی گیر کنی و ‫ دچار فراموشی نسبی بشی.
‫چی؟
‫اما بازم تنها چیزی که نیازه اینه که ‫یه روز کامل استراحت کنی!
‫...ده بار...؟
‫اگه ده بار پشت سر هم بخوری فراموشی می‌گیری؟
‫آره. توی موارد مؤثر خاص.
‫لیکو-کون عزیزم! الان باید اینو به من بگی؟
‫بذار ببینم. شاید خب بخاطر ‫اینه که اولین باره کلاً به کسی می‌گم.
‫لیکو-کون!
‫
‫این دخترمون یه کوه از غذاهای مونده‌ای که ‫ باهاش می‌فرستادین خونه رو می‌خورد.
‫همه‌ش می‌گفت چقدر برای ساندویچ و اینا ناراحته.
‫صاحب کافه همه‌ی اینا رو داد بهم.
‫که یعنی بابت اینکه این همه غذا خورده بود ‫همه‌ش می خواست بخوابه و حواسش پرت می‌شد.
‫اساساً بهش می‌گن کمبود خواب.
‫اگه یه روز غذای عادی بخوره و بخواب، ‫ فکر کنم چیزی که فراموش کرده رو به یاد بیاره.
‫عذرخواهی صمیمانه‌ی من رو بابت تمام ‫مشکلاتی که درست کردیم بپذیرید.
‫نیازی نیست روی زمین بخزی...
‫یعنی، آخه منم پنجره رو شکستم.
‫و یه چیزی هم در مورد مذاکره گفتی.
!بی‌خیال اون
‫اولویت اولم اینه یوکو رو ببرم خونه تا ‫استراحت کنه، برای فعلاً دیگه می‌ریم.
‫اوه که اینطور...
‫به پیش!
‫آره، درسته. فعلاً بی‌خیالش می‌شیم.
‫به پیش! به پیش!
‫یعنی...من چیز مهمی رو یادم رفته بود؟
‫فعلاً نگرانش نباش.
‫به پیش! به پیش!
‫واقعیت اینه که من تو رو تحت ‫فشار زیادی گذاشته بودم!
‫به پیشـ---
‫نه...می‌خوام یادم بیارم.
‫آها...اولویت اولم اینه که...
‫او....
‫درسته! مأموریتم اینه که یه ‫لبخند گنده روی لبای مومو بکارم!
‫غلطه!
‫کاملاً غلطه!
‫مومو آروم باش! من دیگه جون اضافه‌ای ندارم!
‫همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو، فعلاً برو ‫خونه و حسابی استراحت کن!
: ترجمه و تایپ‌ستینگ از
SayaKa
تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه‌لیست
‫پیش نمایش
‫به لطف صاحب کافه‌ی اهریمن که توی شهر ‫ زندگی می‌کنه، و به کمک لیکو-سان و ریو...
‫یه عالمه چیز رو که قبلاً ‫متوجه نمی‌شدم رو فهمیدم.
‫مثلاً دلیل اینکه مومو ‫تاما ساکورا-سان رو انقدر دوست داره.
‫شامیکو، باید یادت بیاری...
!ده سال پیش چه اتفاقی افتاد
‫حمله! نقشه‌ی صورتی برای برگردوندن شامیکو!
‫حالا وقتشه که از اون جادوی ‫اهریمنی استفاده کنی!
‫‫چیزای ترش برای مغزت خوبن، می‌دونی؟