‫چه خبرا؟
‫اجازه بده معرفیت کنم. این جهت‌نمای کیوت من، میکائیله.
‫ترکیب میکان و قورباغه! رنگ نارنجیش خیلی بامزه‌ست!
‫بهش دست نزن!
‫ها؟
‫میکائیل یه قورباغه‌ی طلایی سمیه، ‫حتی دست زدن بهش هم منجر به مرگ می‌شه.
‫حتی دست زدن بهش هم کشنده‌ست؟
‫هردفعه که درگیر یه جنگ جدی می‌شیم، ‫ برام تبدیل به یه پیکان جادویی می‌شه!
‫واقعاً قابل اعتماده!
‫یه پیکان که می‌تونه درجا بکشتت...
‫واقعاً مطالعه کردن دوست داری نه ریو؟
‫آره!
‫تمام کتابایی که اخیراً خوندم به تلاش ‫برای تسلط بر جهان کمک می‌کنن.
‫تاریخچه‌ی پاکسازی‌ها و خیانت‌های چین باستان.
‫عنوان گمراه کننده‌ای داره!
‫‫آدمکش‌ها خیلی ترسناکن...
‫تو هنوز بچه‌ دبستانی هستی، ‫سعی کن یه چیز لطیف‌تر بخونی.
‫پس اونا از یه حمله‌ی غافلگیرکننده استفاده ‫می‌کنند تا دشمن رو به ناحیه‌ی مساعد بکشونن...
‫با وجود اینهمه استراتژی عمیق و هماهنگی‌های ‫حساب شده و مهارت‌های شخصی...
‫باورم نمی‌شه این قصه‌ی پریون باشه!
‫‫‫مهارت یادگیریش خیلی خوبه.
‫خدایا شامیکو. چرا همیشه با این یونیفرم احمقانه می‌ری مدرسه؟
‫چون یه نوع لباس رسمیه.
‫قانونای اینطوری رو بی‌خیال شو، اونا فقط فردیتت ‫رو انکار می‌کنن و یه کاری می‌کنن همه مثل هم شن!
‫شیاطینی مثل ما ذاتاً دنبال خودشون هرج‌ومرج میارن.
‫ما باید در برابر هرگونه دستوری ‫مقاومت کنیم پس لخت برو مدرسه!
‫اما اینطوری دستگیر می‌شم!
‫یونیفرمم خیلی خوبه، چون نیازی ‫نیست نگران این باشم که چی بپوشم؟
‫به علاوه، پارچه‌ش با کیفیته و حس راحتی داره.
‫قبول نمی‌کنم! یکمی اعتماد بنفس داشته باش ترسو!
‫اوه، حالا فهمیدم. خیلی خوبه ‫منم می‌تونم هر روز همین رو بپوشم.
!جد، ناز شدی
!اکتشاف شهری
‫میکان به دردسر افتاده و اهریمن هیجان‌زده
‫ها؟ این بیرون چیکارمی‌کنی، میکان-سان؟
‫دنبال یه آپارتمانم که این نزدیکی‌هاست.
‫یهویی، اوضاع یه طوری شد که دیدم دوتا ‫دختر جادویی همسایه‌ی دو واحد کناریم شدن.
‫و حالا به هر دلیلی که بود، مومو بهمون گوشت قرمز هدیه داد ‫و ما هم ازشون استفاده کردیم تا یه مهمونی خوش‌آمدگویی ترتیب بدیم.
‫از همه‌ی قدرتم استفاده می‌کنم تا موفق بشم!
‫آروم باش مومو!
‫غذا داره می‌درخشه!
‫اوضاع وقتی که حواسم نبود و مومو ‫تبدیل شد یکمی بهم ریخت!
‫و همه‌ جای خونمون هم آبلیمو ریخته بود!
‫طولی نکشید که مهمونی افتاد روی دور.
‫راستی، «دور» دقیقاً معنیش چی می‌شه؟
‫خب، بیاید الان الکی درگیر چیزای کوچیک نشیم.
‫چون باید رازهای گذشته رو حل کنیم!
‫اوه، آره!
‫باید یه پیشکش از این گوشت خوشمزه رو ‫تقدیم روح بابایی توی جعبه بکنم.
‫چقدر عجیب.
‫چی شده میکان-سان؟
‫این جعبه...
‫این دقیقا شبیه همون جعبه‌ایه که ‫خانواده‌م توی کارخونه استفاده می‌کنن.
‫ها؟
‫راستش همین الان یه عالمه ازشون توی اتاقم ‫دارم ازشون برای اسباب کشی استفاده کردم.
‫ببین؟
‫بابایی همه جا‌ی خونه‌ست!
‫من واقعاً گیج شدم.
‫پس یعنی خواهرم یوشیا-سان رو توی ‫یه جعبه‌ی معمولی حبس کرده؟
‫زود باشید دخترا!
‫بیاید از مهمونی خوش‌آمدگویی لذت ‫ببریم بعداً هم می‌تونید به اون فکر کنید.
‫مادر شما زیادی در مورد این موضوع آرومید.
‫یه ایده دارم.
‫بیاید یکم خوش بگذرونیم، بابایی رو با ‫اونا قاطی می‌کنیم و بعد حدس می‌زنیم کدومه!
‫شرط میبندم می‌تونم تشخیصش بدم.
‫عالیه، اما نه.
‫اه، چرا؟
‫همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو، اگه جعبه‌ی‫اشتباهی رو برداری .و امتحان رو رد شی، احساساتمو جریحه داری می‌کنی
‫مشکلی نیست، من درست تشخیص می‌دم...
‫لطفاً جعبه رو، یعنی شوهرتون رو بذارید زمین!
‫آروم پسر، صبح زوده.
‫خرابه‌های کارخونه‌ای که توش زندگی می‌کردم حومه‌ی شهره.
‫و این جعبه‌ها یه روزی اون‌جا استفاده می‌شدن.
‫پس یعنی شاید بتونیم یه سرنخ از این که چه بلایی ‫سر بابام اومده توی خرابه‌های کارخونه پیدا کنیم.
‫قطعاً امکانش هست.
‫بیاید بریم بررسی کنیم.
‫اوه، یوکو....و دخترای جادویی مهمون...
‫دارین می‌رین دنبال بابایی بگردین، نه؟
‫مامان؟ حالت بنظر خوب نمیاد!
‫آه، لطفاً وایسا. منو...منو نندازی...
‫من انقدر خمارم که دارم از خجالت آب می‌شم...
‫دارم توهم می‌زنم بابا تکثیر شده!
‫گوش کن مامان! چیزی که ‫داری می‌بینی واقعیت محضه!
‫خونه‌ی قدیمی میکان بخاطر ‫کاری که خواهرم کرد تخریب شد،
‫برای همین زمین رو از والدین میکان خرید.
‫واقعاً اینطور شد؟
‫اگه اتفاقی نیفتاده باشه، پس تا ‫الان باید جزء املاک ساکورا-سان باشه.
‫من می‌رم خونه کلید بیارم، ‫شما دوتا بدون من برید.
‫شامیکو تو قبلاً یه بار رفتی اون‌جا!
‫این‌جا...
‫
‫....کارخونه‌ی کابوس‌های مصیبت‌زاست!
‫ما اصلاً چیزای اینطوری نمی‌ساختیم.
‫ما فقط غذاهای خیلی خوشمزه تولید می‌کردیم.
‫خب چی شد که کارخونه خراب شد؟
‫خب، یه دورانی بود که کارخونه‌مون ‫توی تجارت خیلی ضرر کرد.
‫و پدرم رو توی شرایط سختی قرار داد که مجبور ‫شد یه مراسم کاملاً ممنوعه انجام بده.
‫بابات مراسم اجرا کرد؟
‫منظورت از مراسم چیه؟ چطور مراسمی بود؟
‫اوه، خب...یه مراسم احضار شیطان بود...
‫احظار شیطان؟ دیگه چی از بابات داری که بهم بگی؟
‫محض اطلاعت، بابام یه جنتلمن ریشو بود ‫که یونیفرم فرآورده‌های غذایی خیلی بهش میومد.
‫بیشتر بگو!
‫چرا انقدر ذوق زده شدی؟
‫ببخشید ولی بازم از این ‫چیزای هیجان‌آور واسه‌م بگو!
‫بابام یه آرزو کرد که بتونه کارخونه و خانواده‌ش رو سالم نگه داره.
‫یه شیطان خیلی معروف رو با استفاده از...
‫با استفاده از مشروب غیرقانونی به عنوان کاتالیزور ‫ و یه افسونی که از یکی دیگه کپی کرده بود، احضار کرد.
‫اما اون کوچولوی بدجنس معنی آرزوی پدرم رو اشتباه فهمید.
‫و آخرش من، تنها دخترش رو نفرین کرد،
‫نفرین جوری بود که هرچیزی که برای من ‫تهدید حساب می‌شد رو کاملاً نابود می‌کرد.
‫چقدر وحشتناک! گیراییش واقعاً داغون بوده!
‫پدرم اشتباه بزرگی کرد که فکر کرد همچین آروزی ‫بزرگی رو می‌تونه به این آسونی به دست بیاره.
‫چون که شیطان از این آرزو ‫علیه‌ خودش استفاده کرد.
‫اون باید می‌فهمید آروزهایی که برای رسیدن بهشون ‫بخوایم میانبر بزنیم، آروزی واقعی نیستند.
‫از نیاز انسان برای استفاده از ‫میانبرها ممکن سو استفاده شود...
‫که اینطور، بهش فکر نکرده بودم.
‫چرا داری یادداشت برداری می کنی؟
‫بدتر از همه‌ی اینا شیطانه تصمیم ‫گرفت توی قلب من زندگی کنه،
‫و انرژی هرچیزی که من خراب می‌کنم رو ‫جذب کنه تا قوی‌تر بشه.
‫برای همین من رفتم پیش ساکورا-سان و کمک خواستم.
‫و اونموقع بود که من و مومو برای بار اول همدیگه رو دیدم.
‫مومو!
‫می‌شه بهم بگی مومو موقع بچگیش چطوری بود؟
‫خب، اگه بخوام توصیفش کنم، باید ‫بگم شبیه یه فرشته‌ی بهشتی بود.
‫مومو فرشته بود؟
‫دوست داری بیشتر بشنوی؟
‫حتماً!
‫زود باش تا موموی هیولا نیومده و غرهاش رو شروع نکرده.
‫حتماً! همه‌چیز رو در موردش بهت می‌گم!
‫10 سال پیش
‫از آشناییت خوشوقتم! اسم من موموـه.
‫مومو؟
‫دختر جادویی چیودا ساکورا ازم ‫خواست بیام این‌جا.
‫من تا وقتی که اوضاع تحت کنترل قرار ‫بگیره ازت مراقبت می‌کنم.
‫یه قفل بزرگ روی در انباری بود...
‫باز کردنش کاری نداشت.
‫ترکیده!
‫نمی‌تونی همینجوری بیای توی مخفیگاه من!
‫بیا میکان-چان، می‌دونم چند روزه چیزی نخوردی.
‫به علاوه، هوای این‌جا هم خیلی سرده.
‫هرکسی که زیادی به من نزدیک‌ بشه ‫دیر یا زود راهی بیمارستان می‌شه.
‫من حتی به مامانمم آسیب زدم!
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫دیگه هیچ‌وقت از اینجا بیرون نرم.
‫ازم فاصله بگیر وگرنه نفرینم دوباره فعال می‌شه!
.چیزی نیست
‫من خیلی قوی‌ام، نفرین تو روی من تأثیری نداره.
‫پس...
‫هرچقدر دلت بخواد می‌تونی گریه کنی، ‫ فقط دیگه تنهایی گریه نکن.
‫ممنونم مومو!
‫گرسنه‌ای نه؟ برات یکم غذا آوردم.
‫این چیه؟
‫سعی داشتم....کیک برنجی بپزم.
‫چرا صورتیه؟
‫نمی‌دونم...
‫شیطان درونم به لطف کمک‌های ‫ساکورا-سان رام و آروم شد.
‫اما بعدش کارخونه خراب شد و ‫ مجبور شدم از اینجا برم.
‫هنوزم حرفایی که مومو اونموقع بهم زد رو فراموش نمی‌کنم.
‫پس اینطوری با هم آشنا شدین.
‫خاطره‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫تنها چیزی که یادم نمیاد اینه که اون ‫چیزای صورتی چه مزه‌ای بودن.
‫اما فکر کنم دوستشون داشتم، لابد داشتم.
‫هیچ داستان دیگه‌ای از موموی فرشته داری؟
‫بذار ببینم...
‫اون‌موقع‌ها که بچه‌تر بود، هروقت ‫تبدیل می‌شد یه رقص بامزه....
‫وقت داستان تمومه!
‫ موموی هیولا اومد!
‫من خاطره‌های خیلی خاصی از اون انبار دارم.
.درو باز می‌کنم
‫اینجا از خاطره‌های دردناک و شاد گذشته‌ی من پر شده.
‫خیلی حس نوستالژی‌ای داره...
‫ها؟
‫خراب شده!
‫نه! کارخونه‌ی خاطرات شیرین و شور مزه‌ی میکان از بین رفته!
‫کاملاً از روی نقشه حذف شده!
‫آروم باش میکان!
‫دارم زهره می‌ترکونم، بهم گفته بودی هرچقدر دلم ‫بخواد می‌تونم نفرینم رو روت خالی کنم، درست می‌گم؟
‫خودت رو آماده‌ی عذاب کشیدن کن، چون ‫قراره تا آخر عمرت نفرین رو روت پیاه کنم.
‫من همیچین چیزی نگفتم...
‫چطور کارخونه‌ای که انقدر دوستش داشتم ‫اینطور خردوخاکشیر شده؟
‫شنیدم وقتی خواهرم شیطان درونت رو ‫سرکوب کرد، کل کارخونه ویران شد.
‫اما فقط ماشین‌آلات و زیرساختش بود که خراب شدن.
‫خود کارخونه هنوز سالم بود!
‫می‌دونم چون قبل از رفتن یه بار دیگه بهش سر زدم.
‫خداحافظ
‫دوست قدیمی
.و واضحاً یادمه
‫مطمئنی با یه جای دیگه اشتباهی نگرفتی‌ش؟
‫شاید اینم یه چیزی دیگه‌ست که ‫بابت غذای صورتی یادت رفته.
‫نه، اون قسمت از حافظه‌م رو از قصد پاک کردم.
‫اوی، میشه بی‌خیال این غذای من بشین؟
‫همه چیز با رنگ صورتی آراسته شده! ‫ فستیوال غذاهای صورتی به زودی---
‫جشنواره‌ی غذای صورتی
‫عمراً!
‫بعد از اینکه خواهرم ناپدید شد به این کارخونه اومدم، ‫ و همه چیز در جا خراب شده بود.
‫شامیکو، دفترچه لطفاً!
‫اوه باشه!
‫یه لحظه! حواسم نبود فقط کاری که گفتی رو انجام دادم.
‫باید این‌جا زمان بندی رو درست کنم.
‫خدایا این خودکارم که نمی‌نویسه.
‫لعنت بهت! لعنت بهت!
اهداف تعطیلات تابستونه
غوطه ور کردن دختر صورتی د تاریکی
‫سود سوء استفاده
‫راه آسونه
‫یکاری کنیم مومو
‫روی تاریکش بالا بیاد!!!
‫1) از نقاط ضعف سوء استفاده کن
‫پیشنهاد میانبر رفتن بده
‫بادمجان ماهیتابه
‫خیار از مومو بپرس
‫کیسه‌ی پلاس میشه خرید؟
‫این چیه؟
‫«از ضعف‌ها سوء استفاده کن»؟
‫اوه لعنتی! نخون! نزن صفحه‌ی قبل!
‫اثری که اینجا مونده مشخصه که از حمله‌ی ویژه‌ی ‫ساکورا-سان، ساکورامنت کانون هست.
‫اوه پسر، چیزای جالب‌تر هم هست.
‫خب این حمله‌ی ساکورمنت کنون دقیقاً چیکار می‌کنه؟
‫ببخشید، الان دارم فکر می‌کنم، بذارش واسه بعد.
‫بعداً واقعاً برام می‌گی؟
‫اوه، آره همشو!
‫خیلی مطمئن نمی‌گی.
‫ساکورامنت کنون، دسته‌های منشوری ‫شکوفه‌گیلاس طور می‌سازه که پرواز می‌کنن...
‫که همه چیز رو صورتی می‌کنن و بعد ‫روشون یه لیزر بزرگ میندازن و بعد بوووم!
‫اوه واو!
‫و راستی، حمام هلوهای قلبی تازه یه دونه.....!
‫شما دوتا بهتره خفه‌خون بگیرید!
‫میکان!
‫این حس بهم داده می‌شه ‫که خواهرم اینجا رو دوبار خراب کرده.
‫ده سال پیش
نه سال پیش
‫میکان نفرین شده
‫-* وضعیت حل و فصل شد
‫* کارخونه خراب شده(دفعه‌ی او)
‫انبارش هنوز سالمه
‫(میکان شاهد عینیه)
‫اولین بار زمانی بوده که میکان رو نجات داده.
‫و دومین بار احتمالاً زمانی بوده که در کنار ‫یوشیا-سان مبارزه می‌کرده و بعد ناپدید شده.
‫9 سال پیش
‫ساکورا گم شده
‫(یوشیا-سان زندانی شده)
‫* کارخونه خراب شده
‫مومو برگشته به شهر
‫کارخونه رو برسی می‌کنیم
‫انباری هم خراب شده
‫پس اساساً اینا ردهای هستن که ‫ساکورا-سان قبل ناپدید شدن جا گذاشتن.
‫بیاید خرابه‌های کارخونه رو بررسی کنیم.
‫شامیکو، بیلچه‌ای چیزی داری؟
‫معلومه که ندارم!
‫خب پس فقط یه راه می‌مونه ‫باید از دستامون استفاده کنیم.
‫همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو، اهریمنی شو که ‫می‌تونه خودش رو با همه‌ی شرایط وفق بده!
‫دقیقاً داریم دنبال چی می‌گردیم؟
‫سرنخ از جای خواهرم. بهترین چیز ‫اینه که هسته‌ش رو پیدا کنیم.
‫«هسته»؟
‫دخترای جادویی هسته‌های خودشون رو دارن.
‫حتی اگه جادوشون متفرق بشه، ‫ هسته‌شون باقی می‌مونه.
‫و این هسته‌ها چه شکلی‌ان؟
‫نمی‌دونیم. بستگی به قلب صاحبش داره.
‫پس بدون اینکه بدونیم چه ‫شکلیه داریم دنبالش می‌گردیم؟
‫اگه شبیه یه دستکش دورانداخته شده یا جیرجیرک مرده ‫یا چیزای رایج اینطوری باشه، مشکل‌ساز می‌شه.
‫آروم باش، از این شکلای بی‌خود ندارن.
‫سخته...
‫شاید شبیه یه چیز جادویی باشه. امیدوارم.
‫من می‌رم اون طرف رو بگردم.
‫هی، شامیکو؟
‫بله؟
‫می‌‌دونی، من فکر می‌کنم مومو ‫قبلاًها بیشتر می‌خندید.
‫الان خیلی خشک‌تر شده.
‫به نظرت بابت اینه که نمی‌تونه خواهرش رو پیدا کنه؟
‫مطمئنم اونم یکی از دلایلشه، اما...
‫من توی دبستان هزاربار باهاش هم تیمی شدم...
‫و یادمه که خیلی سرزنده‌تر بود.
‫واقعاً؟
‫اما الان هروقت گذشته‌ رو پیش می‌کشم واکنش نشون می‌ده،
‫و داره عضله‌هاش رو بیشتر از حد نیاز قوی می‌کنه.
‫بنظرت اتفاقی افتاده؟
‫یه بار مومو بهم گفت قدرت فیزیکی‌ش ‫رو با جادو زیاد می‌کنه.
‫واقعاً بلند کردن یه همچین ‫سنگی طبیعیه؟
‫پرتش کرد.
‫حقیقتش حتی واسه یه ‫دختر جادویی هم ترسناکه.
‫مومو تا جایی که من دیدم اصلا تا حالا نخندیده.
‫یه بار بود که منو به این کارخونه آوردن تا ‫قدرت‌های جادوییم رو بهم آموزش بده.
‫و اونموقع جز محدود دفعاتی بود که ‫به نظر میاد حالش خوبه.
‫اما احتمالاً بخاطر این بود که با حرف ‫خجالت‌آوری که من زدم سرگرم شد.
‫چی گفتی مگه؟
‫گفتم «امیدوارم همه...»
‫اون‌جا رو ببین.
هوم؟
‫چیزی گفتی میکان-سان؟
‫ها؟ من چیزی نگفتم.
‫یه صدایی شنیدم.
‫صبر کن، داری کجا می‌ری؟
‫اوه خدای من!
‫من...یه چیزی پیدا کردم!
یه سلاح پیدا کردی
‫مومومومومومومومومو!
‫چی شده؟
‫سرنخ! یه سرنخ قوی پیدا کردم!
‫ببین!
‫مثل یه چوب جادوییه!
‫ولی باور کن چنگاله!
‫ها؟ ها؟
‫نه! باور کن الان یه چوب جادویی بود! اما الان؟
‫شامیکو، گرسنته؟
‫اونطور بهم نگاه نکن!
‫چه طوری یه چنگال رو با چوب جادویی قاطی می‌کنی؟
‫نکردم!
‫یه صدایی شنیدم که بهم گفت یه ‫جای بخصوص رو بگردم.
‫صدا؟
‫اول که از توی خاک برش داشتم چوب جادویی ‫بود اما یهویی بدون اینکه بفهمم چنگال شد!
‫داره توهم می‌زنه!
‫توهم شنوایی هم داره!
‫اوه اوه...
‫بی‌خیال! بهتون گفتم اونطوری نگام نکنید! ‫ دارم بهتون راستش رو می‌گم!
‫ببخشید، زیادی توی گرما بودیم.
‫اون شاخکت‌هات هم نمی‌ذارن ‫توی این هوا کلاه بپوشی که خنک بمونی.
‫دلتون واسم نسوزه!
‫به اون قسمت از برنامه که به ‫آنری-چان و آگورا-سان برمی‌خوریم خوش اومدین!
‫ها؟ از کی تا حالا همچین قسمتی هم داریم؟
‫یقین داریم اولین بار و آخرین باره!
‫خسته نباشید!
‫ممنونم، خسته شدم!
‫آه، خیلی گرمه!
‫حتماً گرمای جهانیه، دمار زمین در اومده!
‫اون «وجود» گفت؛ من فردا بازم همه‌ی تلاشم رو می‌کنم.
‫ها؟
‫واو، خیلی مشکـ...
‫
‫ساتا-سان امروز هوا گرمه نه؟
‫برای چی این لباس‌ها رو پوشیدی؟
‫چون دوست دارم!
‫یکم سخت نیست؟
‫قابل تحمله!
‫کنجکاو نیستی دارم چیکار می‌کنم؟
‫نه! نه حتی یه ذره!
‫یه نگاهی بهش بنداز، به‌درد بخورترین ‫چیز ممکنه، خاک رس هومونکلوس!
‫باحاله! نگرن نباش، از همین ‫جا هم دارم خوب می‌بینمش.
‫ببین چجوری داره آروم تکون می‌خوره!
‫می‌خوام با حمام و آفتاب و یه عالمه ‫عشق حسابی بزرگش کنم.
‫
‫ببین! از آشنایی باهات خیلی هیجان‌زده‌م، ساتا-سان!
‫می‌خوای بهش دست بزنی؟ زود باش بهش دست بزن!
‫نه مرسی! مرسی که پیشنهاد دادی!
‫می‌دونم که یه روزی به درد شامیکو می‌خوره.
‫اوه، من باید برم مغازه کمک!
‫بعداً می‌بینمت!
‫خدافظ! موفق باشی!
‫مارومی افتخار این رو داره که به ‫ میز غذاتون گوشت و خوشحالی برسونه!
‫بیاید و یه سری بزنید!
‫اون گوشت سوکیاکی رو یادتونه؟ ‫خیلی خوشمزه بود! عاشقشم!
‫و گوشت گریل شده با نمک!
‫اونم خوشمزه بود!
‫جریان چیه؟ چه اتفاقی داره میفته؟
‫این مسخره‌ بازیا رو تموم کنید! ‫برگردید سر اصل داستان!
‫باشه!
‫آروم پسر این موقع شب اینطوری سروصدا نکن!
‫خوش‌اومدین، مومو-سان!
‫ممنون که دعوتم کردین.
‫یه چوب جادویی بود، قسم می‌خورم.
‫یه چوب که تا گرفتیش دستت تغییر شکل داد...
‫مامان داره یه چیزی می‌کشه.
‫یوکو. یادته که همچین شکلی داشت یا نه؟
‫آره! همینه! یه چوب ‫جادویی با نمک اینطوری بود!
‫موضوع مهمیه یوکو! کاملاً مطمئنم ‫یکی از وسایل پدرته!
‫یه شی باستانی، ساخته شده توی مزوپوتامیا...
‫اوم...
‫یه چوبی که الان اسمش یادم نیست.
‫مامان! چطوری آخه اسمش رو یادت نیست؟
‫این چوب جادوییه که می‌تونه قدرت جادویی ‫قبیله‌ی ما رو چندین برابر کنه.
‫و خیلی مفیده چون می‌تونه به ‫هر چیزی که شکل استوانه‌ای داره تبدیل شه!
‫ها؟
‫وای، پس اگه اینطوره یعنی یه ‫چیز فوق‌العاده قدرتمنده!
‫مثل یه چیز افسانه‌ای که باید ‫خیلی با دقت ازش استفاده بشه...
‫سیکو-سان، یادتون نمیاد چی صداش می‌زدین؟
‫اوم...دارم فکر می‌کنم.
‫یه چیز خارجی‌طوری بود که ‫ تأثیر کلامی چندانی نداشت.
‫لیلیث-سان؟ تو چیزی یادت نمیاد؟
‫جد!
‫
‫نه. این سر درد خماری داره منو می‌کشه!
‫تسلیم نشو جد!
‫اون‌موقع‌ها که قدرتم خیلی کم بود، یادم ‫میاد که یوشیا توی خوابم در موردش بهم گفت.
‫تنها چیزی که یادم میاد اینه که با «آ» شروع می‌شد.
‫چوب اهریمنی؟ چوب الهام بخش؟
‫همچین چیزایی نبود.
‫چوب آبگوشت؟ چوب آب آلبالو و سیب؟
‫نه، یه چیز عجیب‌غریب‌تر.
...اما
‫چرا وقتی یهویی دستم گرفتم تغییر شکل داد؟
‫فکر کنم وقتی یه اهریمن توی دستش گرفتتش ‫ از یه خواب خیلی طولانی بیدار شده.
‫ظاهراً یه شکل پایه نداره، برای همین ‫شدیداً تحت تأثیر محیط خارجی قرار می‌گیره.
‫یوشیا وقتی اینو داشت عموماً به ‫عنوان سلاح ازش استفاده می‌کرد.
‫و وقتی موضوع کار کردن تو با اسلحه‌ باشه ‫شرط می‌بندم چنگال اولین چیزیه که به ذهن آدم می رسه.
‫گوش کن شامیکو، تو واقعاً باید ‫تصور خودت از سلاح رو اصلاح کنی.
‫باید سریال‌های تلویزیونی خارجی بیشتری ببینی!
سریال؟
‫چطور می‌تونی انقدر در موردش حرف ‫بزنی ولی همچنان اسمش رو ندونی؟
‫چون یه چیزی مربوط به یوشیا-سانه ‫بنظرم باید پیش خانواده‌ت باشه.
‫خوبه.
‫ازت خیلی ممنونم مومو-سان.
‫قابلی نداره. در هرحال باعث ‫و بانی همه‌ی اینا خواهرمه.
‫فقط دارم کاری که مسئولشم رو انجام می‌دم.
‫اوه لطفاً اینو نگو.
‫تو باعث شدی ما یه میراث خانوادگی خیلی ارزشمند ‫که خیلی وقت بود گم شده بود رو پیدا کنیم!
‫این یه پیشرفته! واقعاً ممنونتیم.
‫اوه باشه!
‫بالأخره دوباره می‌تونیم هر سه تشکمون رو ‫با هم بیرون پهن کنیم تا خشک بشن.
‫یه لحظه! ازش به عنوان رخت‌آویز استفاده می‌کردین؟
‫اجازه می‌دم این چوبی که اسمش ‫یادم نیست دست یوکو باشه.
‫این یه وسیله‌ی عالیه که می‌تونه از یه ‫ وسیله‌ی مهمونی به یه اسلحه و یا حتی رخت‌آویز تبدیل شه.
‫لطفاً ازش برای محافظت از خودت و ‫کسایی که برات اهمیت دارن، استفاده کن.
‫مطمئنی باید دست من باشه؟
‫خب، در حقیقتش هم وارث ‫ مستقیم پدرت می‌تونه داشته باشتش.
‫فقط حواست باشه من گاهی وقتا به عنوان ‫ رخت‌آویز ازش استفاده کنم.
‫هورا! الان می‌خوام ازش استفاده کنم.
‫زود باش، چوبی که اسمت یادمون نمیاد!
‫بنظر میرسه به طور عجیبی هیجانشو داری.
‫خب! داریم در مورد این ‫چوب جادویی حرف می‌زنیم!
‫و من فقط کافیه اید‌ه‌هام رو پرورش بدم، ‫ اینطوری می‌تونم به هر چیزی که می‌خوام تبدیلش کنم.
‫که خب باحاله! چون الان فقط یه چنگاله!
‫یه چنگاله! خوش می‌گذره!
‫شاید خب.
‫‫یه چنگاله! خوش می‌گذره!
‫خیلی‌خب. برو سعی کن شکلش رو عوض کنی.
‫باشه!
‫یه اسلحه‌ی قدرتمند رو توی ذهنت ‫به تصویر بکش و روش تمرکز کن!
‫باشه!
‫اسلحه‌ی قدرتمند بروووو!
‫جواب داد!
‫یوکو؟
‫مومو...اسلحه‌ی قدرتمند سنگینه.
.راست می‌گی
‫آبجی! یه قدم دیگه به اینکه فرمانروای ‫گروه بزرگ اهریمن‌ها بشی، نزدیکتر شدی.
‫آخ کمرم.
‫شامیکو. به نظر می‌رسه این چوب‌جادویی ‫خیلی قدرتمنده پس خوب ازش مراقبت کن.
‫اوه، یه لحظه صبر کن. باید بنویسمش...
‫دیدی مامان؟
‫تبدیل شد به یه روان نویس پرجوهر.
‫آره! قطعاً یه روان‌نویسه.
‫مراقب باش گمش نکنی.
‫نمی‌تونی یه چیز دیگه سرهم کنی؟ مثلاً ‫یه توپ موشک که هیچ‌وقت موشکاش تموم نمی‌شه.
‫متأسفم. درست نمی‌دونم چه شکلیه...
‫معلومه. می‌دونستم اینو می گی.
‫می‌رم یکم در موردش مطالعه می‌کنم.
‫یه شمشیر سواره‌نظام رو امتحان کن، به ‫نظرم موقع جنگ این برات بهترین سلاحه.
‫چرا اینطوری فرض می‌کنی که من ‫نیازی به کشتن اسب‌ها دارم؟
‫خب، بیا ایده‌های جدید رو یکی یکی امتحان کنیم.
‫مومو! ببین! یه بیلچه ساختم!
‫دارم می‌بینم. بیلچه واقعاً به درد بخوره...
‫این چیه، مومو-سان؟
‫یه تفنگ ضد تانک.
‫شخصاً، فکر نمی‌کنم خوب جواب بده.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم مومو قبلاًها خیلی بیشتر می‌خندید.
‫درسته. فکر کنم تا حالا ندیدم ‫به پهنای صورت بخنده.
‫هرچند، دیدم که تحت شرایطی ‫لب ورچینه یا بخنده.
.ولی می‌خوام لبخندش رو ببینم
‫شرط می‌بندم خیلی بامزه‌ می‌شه.
‫و اینو فقط از روی علاقه‌ی شخصیم نمی‌گم،
‫حس می‌کنم وظیفه‌ی یه شیطانه که ‫مطمئن باشه غلامش خوشحاله.
‫مطمئنم!
‫خیلی‌خب! بیا روی اون صورت یه لبخند بکاریم!
‫من از این قدرت اهریمنی جدیدم استفاده ‫می‌کنم تا این خونه رو با خنده خراب کنم!
‫«سلاح‌هایی که بین مردم شهرت خاصی دارن» رو سرچ کن.
‫سلاح‌های مشهور؟
‫می‌گم مومو؟
‫ظاهر اهریمنیم رو ببین.
‫من یه «اهریمن چنگالـ»....
‫اوه ببخشید.
‫صدات خیلی آروم بود، نشنیدم، چی گفتی؟
‫یه روزی از همین روزا می‌گیرمت دختر جادویی!
‫یوکو داری مزاحم همسایه‌ها می‌شی!!
!همه‌ی تلاشت رو بکن شامیکو
‫لعنت بهت موموووو!
‫وقتی حرف جوکهای بی‌مزه باشه، اعتماد بنفس ‫و عزم راسخ بیشتر از محتوا اهمیت داره.
: ترجمه و تایپ‌ستینگ از
SayaKa
تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه‌لیست
پیش نمایش‫
‫ما یه میراث گرانبها، یه چوب جادویی از پدرم پیدا کردیم.
‫تو یه عالمه اطلاعات که بهشون نیاز داری رو نداری شامیکو.
‫پس بیا برات بساط اینترنت رو پهن کنم.
‫می‌بینم که اکانت ساختی شامیکو!
‫جادوگر تاریکی با بخاری از جهنم باز می‌گردد
‫شامیکو من می‌خوام برم آبگرم!