‫سلطنت آزاتوث هزاران ستاره و سیاره رو در بر می‌گیره.
‫و الان تمرکزشون روی زمین‌ـه.
‫چنل گارمی و لاستر همینطوری داره ‫سابسکرایبر های بیشتری می گیره.
‫منظورم اینه که، کی بچه خرگوش دوست نداره؟
‫وای آره. ولی نمی‌تونم بذارم مارو شکست بدن!
‫یوزورا! وقت عکسه... بگو سیببب!
‫این یکی خیلی خوب دراومد، اینطوری فکر نمی‌کنی؟
‫آره، خیلی ناز به نظر می‌رسه!
‫خیلی توی یجا وایستادن بهتر شده تا قبلا‌ها.
‫اوه، قطعا.
‫وقتی که به عکس‌های قدیمی یوزورا نگاه می‌کنم، ‫ احساس می‌کنم عکاسی منم بهتر شده!
‫اولا همش اینطوری تار بودن...
‫و هرچقدر میام جلوتر واضح‌تر می‌شه...
‫مثل اون کوییزهاست که باید حدس بزنی ‫این عکس از کجا اومده...
‫حالا احساس می‌کنم می‌تونم کلی عکس بگیرم!
‫یوزورا هم همیشه اینشکلی ژست می‌گیره ‫با اون صورت ناز و کوچولوش.
‫خب،‌وقتشه توی سوییتر پستش کنیم... تموم!
‫امیدوارم ریپلای بگیره. ‫نمی‌دونم بهش بگن کیوت و این داستان‌ها.
‫هی،‌ قابلیت این هست که برای کسایی که ‫ریپلای می‌کنن کادو و این چیزها بفرستیم؟
‫نه نیست، یجورایی یه قابلیت که ‫اطلاعات مردم رو لو می‌ده...
‫ولی خیلی خوشحالم. فالوورهام هم زیاد می‌شن تازه.
‫شوخی نمی‌کردی...صدتا فالوور!
‫باید یه کار خاص برای صدتایی شدنم بکنم!
‫اون کاربر خوشبخت کیه...؟
‫شیرومی...؟
‫وایسا، اون مارشملوی گربه مانند؟؟؟ شیرومی؟
Anime-List.net | @AnimeList_ir
مترجم: Tenshi Hunter & Raven
‫※۱۰ مد روز
‫وایسا، اون مارشملوی گربه مانند؟؟؟ شیرومی؟
‫اونی که همیشه توی سوییتر ترند‌ـه؟
‫آره... ولی چطوری؟
‫اگه درست یادم باشه، شیرومی...
‫بالای صد هزارتا توی سوییتر فالوور داره!
‫به عنوان یه گربه‌ی نرم و بغلی کُلی معروف شد!
‫منظورم اینه که با کتاب‌ها و مرچ‌هاش یه پا سلبریتی‌ـه!
‫و منم یکی از طرفدارهای بزرگشم!
‫حتی عکس‌هایی که صاحب شیرومی پست می‌کنه ‫ناز و قشنگه!
‫خیلی بهشون احترام می‌ذارم... خیلی دنبالشون می‌کنم...
‫باورم نمی‌شه حتی می‌تونن من کی هستم...!
‫ما جفتمون فالوورهای همیم... که یعنی...
‫به شکل دیوانه‌واری عاشق همیم!
‫هرجور می‌خوای برداشتش کن، ولی اونقدرم جدی نیست!
‫ببین، صدهزارتا فالوور داره، ولی ‫کلی آدم دیگه رو هم فالو می‌کنه.
‫آه، متوجهم... پس من فقط بین یه دریا اکانت یه یوزرنیم عادی‌م.
‫این منطقی‌تره. مطمئنم فقط فالووم کرده چون فالووش کردم.
‫احتمالا حتی سوییت‌هام رو هم ندیده ــ
‫این یه عکس محشره! یوزورا یه پای کیوت و ناز‌ـه!
‫برای یکی از سوییت‌هام کامنت گذاشته...!
‫فکر کنم اینقدر شکه شدی نمی‌تونی ‫یه جمله درست بگی...
‫معلومه که احساساتی می‌شم!
‫چیکار کنم...؟ فرستادن کادو کافی به نظر نمی‌رسه!
‫شاید بجاش پول بفرستم...
‫ریپلای کن متشکرم، همین!
‫چند روز بعد
‫قطعا، شیرومی رو می‌شناسم.
‫عکس‌هاش محشرن.
‫این کلاه‌ها باید دست‌ساز باشن. چه ناز!
‫نیستن؟
‫عکس‌هایی که من گرفتن در مقابل این آشغال به نظر می‌‌رسه...
‫آآآآ حالا اونقدر هم من جلو پیش نمی‌رفتم...
‫به آشغال یه معذرت‌خواهی بدهکاری...
‫در هر صورت، باید ذوق زده باشی، کامنت ‫گرفتن از یه اکانت بزرگ اینطوری هیجان‌انگیز‌ـه.
‫اوه، قطعا. ولی این قسمت هیجان‌انگیزش نیست...
‫صاحب شیرومی... همه‌ی عکس‌هام رو اسپم-لایک کرد.
‫چی؟
‫حتی اون تار‌های قدیمی رو؟
‫حتی اونایی که افتضاح بودن؟
‫هی، خفه شو!
‫حتی برای اولین پستم کامنت گذاشت!
‫عکس‌ـه، شیرین... محشرـه!
‫مغزمو منفجر می‌کنه!
‫ها؟
‫یه نقدر تحسین‌کننده؟
‫به نظرت چه معنی‌ای می‌ده؟
‫شاید فکر می‌کنن یه مدل هُنر آوانگاردی‌ـه جدید‌ـه...
‫پس خیلی باهوش نیستن، نه؟
‫شاید به شکل جدی آبسسدن با گربه‌های سیاه...
‫با اینکه یه گربه‌ی سفید دارن؟
‫شاید همه‌ش یه رویا بوده...
‫منظورت اینه هیچکدوم از این‌ها نمی‌تونه واقعی باشه؟
‫باید بهشون دایرکت بدی و بپرسی؟
‫"چی راجع به این عکس هست که باعث شده اینقدر خوشتون بیاد؟"
‫اوه... یعنی، مستقیم بپرسم؟
‫نه...
‫شاید ازشون بخوام که حضوری ببینمشون.
‫چ-چی؟
‫همینقدر مستقیم؟!
‫خب، آره یه سری سوال دارم که می‌خوام ازشون بپرسم، ‫بعدشم می‌خوام که حضوری ببینمشون. موقعیت خوبیه، نه؟
‫یکم داری فشار میاری فکر کنم...
‫گفتن اوکی.
‫جدی؟
‫واقعا راجع به کل این قضیه خجالتی‌‌ای...
‫خیلی تحسینش می‌کنی، نه؟
‫نگران نیستی یهو عجیب غریب باشن؟ ‫ یا شاید از تو خوششون نیاد؟
‫قطعا، یکم نگرانم، ولی اگه این تفکرم بود ‫هیچوقت هیچ جوابی نمی‌گرفتم. من فقط تهاجمی می‌رم
‫و اگر خوششون نیومد، چیزی که هست.
‫جدی اعصابش ازش فولاد‌ـه...
‫بدون هیچ فکر کردنی فقط قبول کردم، ‫ ولی شاید ایده‌ی بدی باشه...
‫استرس دارم...!
‫صد و سی هزارتا فالوور گرفتم.
‫هر وقت ویدیو یا عکس پست می‌کنم، مطمئنم که ‫ دور ور هزار تا ده هزارتا لایک می‌گیرم.
‫اگه مردم بفهمن صاحب شیرومی یه دختر دبیرستانی متوسط ـه
‫ناامید می‌شن... دارم سکته می‌کنم، شیرومی...!
‫استرس گرفتم از اونجایی که الان اینجاییم...
‫بخاطر همین گفتی تنها بیام، نه؟ ‫ می‌ترسیدی از ترس سکته کنی؟
‫زیبا لطفا!
‫واقعا برام سواله صاحب شیرومی چطوری‌ـه...
‫نگاه کن چقدر گربه‌هاشون ناز‌ـه. باید یه اندازه محشر باشن.
‫مطمئنم صاحبش یه خانم باهوش و بزرگسال‌ـه.
‫قطعا! و همیشه هم مهربون‌ترین لبخند‌هارو داره...
‫و همیشه هم لباس‌های سفید ست می‌پوشه با شیرومی.
‫اوه پسر...
‫شایدم از اون خانم‌های فشنی باشه که سر تا پا سیاه‌ـه!
‫کسی که نصف سنش به نظر می‌‌رسه؟ می‌تونم تصور کنم!
‫به هر حال، اون همه‌ی این عکس‌های خوب رو می‌گیره.
‫پس قطعا باید زیبا و مهربون باشه با یه شوخ طبعی عالی...
‫از اینکه بدخبر باشم متنفرم...
‫اوـوه،.... ببخشید...
‫احتمالا باید سرتون شلوغ باشه. متشکرم که ‫وقتتون رو خالی کردید تا منو ببینید!
‫لطفا، لازم نیست اینقدر رسمی باشید! جدی!
‫اینکه تو همچین سنی عکس‌های اینطوری بگیری... ‫باید خیلی بااستعداد باشه...
‫شاید هم توی پشت صحنه خیلی تلاش می‌کنه...
‫اون یه خارجی‌ـه! من تا حالا کسی رو با موهای ‫نقره‌ای طبیعی ندیدم!
‫به اضافه، خیلی با اعتماد به نفس و خفنه... ‫این خیلی خفنه!
‫خب، آم... چیزهای زیادی هست که من می‌خوام راجع بهش صحبت کنم...
‫ولی اولش، این شیرینی نازم ـــ
‫وای خدای من، شیرومی تو زندگی واقعی!
‫... تو زندگی واقعی!
‫تو زندگی واقعی!
‫ها؟
‫ترجیح می‌دم من رو قاطی واکنش‌هات نکنی...
‫بـ بخشید...
‫ولی من همون هوایی رو که شیرومی تنفس ‫می‌کنه، می‌کنم!
‫هیچ ایده‌ای نداشتم فضایی‌ها اینقدر دراماتیکن!
‫اونجا...
‫آه، ببخشید که اینقدر سر و صدا می‌کنم...
‫و حالا راجع به شیرینی کوچولوی من...
‫ها؟ اـاوه درسته...
‫قراره به روی خودمون نیاریم که این اتفاق افتاد...؟
‫باورت نمی‌شه چقدر رو صورتم زمین می‌خورم، ‫اصلا مشکل بزرگی نیست باور کن.
‫جدی...؟
‫خب بعد...
‫دقیقا تو....
‫او خدای من، واقعا شبیه یه مارشملوی کوچولو‌ـه...!
‫چیزی که تلاش داره بگه اینه که: ‫ چه چیزی راجع به عکس من هست که تو اینقدر خوشت اومده؟
‫تو مترجمش هستی؟
‫می‌بینی، من همیشه آدم خجالتی‌ای بودم.
‫کاملا هم آگاهم ازش...
‫می‌خواستم یکم اعتماد به نفسم رو بالا ببرم...
‫و خب تویِ عکاسی خودم رو پیدا کردم، پس پست کردن ‫عکس‌های شیرومی رو تو رسانه شروع کردم.
‫"امیدوارانه چندتا کامنت خوب می‌گیرم" این فکرو کردم.
‫واکنش‌ها فرای تصوراتم بود، حتی فکرشم نمی‌کردم.
‫اولاش ترسیدم، ولی بعدش بیشتر و بیشتر مضطرب شدم...
‫هزاران آدم نگاهم می‌کردن، با اون همه توقع زیاد.
‫می‌ترسیدم کسی رو ناامید کنم...
‫می‌دونم که یکم زیادی به فکر فالوورام اهمیت دادم...
‫ولی کاری از دستم برنمی‌اومد. فقط عکس‌هایی می‌گرفتم که ‫فکر می‌کردم اون‌ها خوششون میاد و دیگه ازش لذت نمی‌بردم
‫این چیزی‌ـه که اتفاق افتاد. یهویی به سوییت تو برخوردم.
‫چی؟ این عکس‌ها اینقدر بدـن که حتی کلمه‌ی بد برای توصیفش کافی نیست...
‫چطوری این آدم می‌تونه همچین چیزهایی پست کنه؟
‫چجوری بی تعارف اینقدر راحت می‌گه «کیوت نیست»؟
‫نگران اینکه مسخره‌ش کنن نیست؟
‫اذیتش نمی‌کنه که هیچ لایکی نداره؟
‫چرا، این آدم باید مثل سنگ سخت باشه!
‫جرعت اینکه بگن به جهنم و ریسک ‫احمق بودن رو به جون بخرن!
‫اینکه به شهرت و فکر مردم اهمیت نده!
‫این مدل جرعتیه که من دوست دارم داشته باشم!
‫احتمالا منظورش از بی‌تعارف باید این باشه...
‫نـ نه، واقعا فکر کردم محشره‌!
‫ببین، اینطوری نبوده که عمدا عکس‌های اون شکلی ‫رو توی اینترنت پست کنم خب؟
‫ترجیح می‌دم مثل تو عکسای خوب بگیرم!
‫لطفا منو به شاگردی قبول کن!
‫نه! من می‌خوام شاگرد تو بشم!
‫تروخدا یاد بده این حجم از اعتماد به‌سقف رو ‫از کجا اوردی!
‫نه! اول بهم راز گرفتن عکس ‫خوب رو یاد بده!
‫نه! بهم یاد بده چطوری انقدر پرجرئتی!
‫نه! اول عکس!
‫جرئت!
‫عکس!
‫چشونه...؟
‫سنگ کاغذ قیچی!
‫هه من بردم! بهم عکس‌برداری رو یاد بده استاد!
‫باشه... استاد...
‫بیخیال استاد گفتن شو.
‫عکس خوب گرفتن...
‫مطمئن نیستم چیزی برای یاد دادن باشه...
‫آخه منم اونقدر ماهر نیستم...
‫چیز خاصی ندار-
‫شیرومی!
‫چقدر نازه!
‫عالیه... تو یه لحظه بهترین عکسو گرفت!
‫ببخشید. یهویی فرصتش پیش اومد...
‫هعی، ولی همین الانم کلی عکس این شکلی گذاشتم...
‫ممکنه بهم بگن تک‌بعدی...
‫استرس گرفتم...
‫کسی قرار نیست اینو بگه!
‫نه تنها واکنشت سریع بود، خودتم سریع بودی!
‫مثل نور بدون صدا رفتی!
‫درست می‌گی...
‫ولی اگه زیادی سروصدا کنم ممکنه ‫شیرومی رو بترسونم.
‫روزی که عکس شیرومی ترسیده رو بذارم، همون
‫روزیه که ملت با چیزایی مثل «چجوری جرئت ‫کردی گربه رو بترسونی» و... پاره‌م می‌کنن!
‫چرا فضای مجازی پر این همه آدماییه که شبیه ‫هیولاهای جهنمن؟!
‫دیدی؟ برای همینم ترسناکه!
‫اصلا معلوم نیست چه واکنشی نشون بدن!
‫برای همین هروقت بهش نزدیک می‌شم ‫باید به‌شدت ساکت باشم!
‫پس کل تکنیکت استرسی بودنه...
‫ولی این یعنی تونستی زیر فشار ‫مهارتت رو بهبود بدی.
‫به‌عنوان یکی از طرفدارات، فک کنم ‫باید افتخار کنی.
‫اینکه می‌تونی بدون دستپاچه شدن اینجوری ‫تعریف کنی... خـ- خیلی خفنه...!
‫دارم احساسات واقعیم رو می‌گم.
‫خیلی عالی‌ای...
‫قراره برید رو کار؟
‫واقعا می‌خوام معلم عکسایم بشی!
‫می‌خوام از یوزورا عکس بگیرم، می‌شه ‫نظارتم کنی؟
‫چی؟ همین الان؟
‫بفرما!
‫راستش من یه فضایی‌ام که از یه سیاره‌ی ‫دیگه اومده.
‫آ- آها...؟
‫پس می‌تونم تلپورتمون کنم.
‫ها؟!
‫صندلی غیب شد!
‫صـ- صـ- صبرکن ببینم؟! اینجا کـ- کجاست؟!
‫خونه‌ی من.
‫درد داشت! اه! سرم ضربه خورد!
‫بار دومه!
‫ولی اول بذار معرفیت کنم!
‫این گربه‌ی عزیز من، یوزوراست.
‫بحثو عوض نکن!
‫تو فضایی‌ای؟! و می‌تونی تلپورت کنی؟! عالیه!
‫بالاخره آروم شدی؟
‫خیلی وقته اینجوری یکیو شکه نکرده بودم.
‫عادیه خو!
‫ولی، انگار یوزورا یکم استرس داره...
‫حقم داره، در حضور اون شیرومی-چان ‫افسانه‌ایه!
‫فک نکنم یوزورا این چیزا سرش بشه...
‫شیرومی-چان از یوزورا باهوش‌تره نه؟
‫خیلی نترسه و عاشق دیدن آدمای جدیده.
‫خب، وقت عکسه... آروم...
‫بزن بریم...!
‫آروم باش...
‫پس دلیل اینکه عکساش تار بودن حرکت ‫کردن یوزورا نبود،
‫بلکه لرزش دستاش بود...؟
‫دماغ همو بوس کردن!
‫جدی همه‌ش از هوش می‌ره...
‫جلوی چشمام معجزه رخ داد...
‫چـ- چیز، عکس...
‫ایول! عکس گرفتم!
‫ببخشید ولی این عکسه؟!
‫هـ- هوی! درگیر بی‌هوش بودن بودم هو! حداقل ‫بابت اینکه تو کادرن ازم تعریف کن!
‫عکسو سوییت کرد؟!
‫این یارو وضعش خرابه!
‫ولی حیف عکس واضحی نگرفتی...
‫مهم نیست. نمی‌تونم انقدر سریع واکنش نشون بدم.
‫می‌گم، می‌خوای اونی که من گرفتمو بفرستم؟
‫عـ- عکس گرفتی؟!
‫چی؟! چطوری؟!
‫دوربین دستت بود؟!
‫نه، حس کردم قراره چیکار کنن، پس...
‫و اتوفکوس این دوربینه هم خیلی سریعه.
‫تو سریعی...
‫آکانکو-سان خیلی عجیبی...
‫نه، آکانکو-سنسه...
‫ا- اینجوری صدام نکن...
‫بهتره منم یکم نزدیک‌تر بشم...
‫از نازترین لحظاتت عکس می‌گیرم یوزورا! ‫یکیش هم از دستم در نمی‌ره!
‫ولی هرکاری کنی هم نازه نه؟!
‫خفه.
‫و اگه تمام کاراش نازن، پس بهتره به لحظات ویژه‌ی نازش ‫بگم بهترین‌های یوزورا!
‫خفه دیگه...
‫حداقل داره لذت می‌بره...
‫تا همین یکم پیش منم همین بودم...
‫به چیزی جز گرفتن عکس از شیرومی عزیزم اهمیت نمی‌دادم...
‫فهمیدن بهترین زاویه، گرفتن چندتا عکس ‫عالی، مرتکب اشتباه شدن... با همه‌ش حال می‌کردم.
‫تو کادرن! بذارشون تو کادر!
‫شاید اگه باهاش چندتا عکس بگیرم، دوباره ‫مثل اون موقع خوش بگذره...
‫لیزا-سان می‌شه سریع منو تلپورت کنی خونه‌م؟
‫داری می‌ری؟ چرا یهویی...؟
‫انقدر شاگردت بدردنخوره دیگه نمی‌خوای ‫بهش آموزش بدی؟!
‫نه بابا!
‫می‌خوام برم خونه‌م چندتا چیز بردارم.
‫این کلاه به یوزورا-کون میاد، نه؟
‫آخی خیلی نازه!
‫یوزورا-کون چطوره؟
‫عالیه! باورم نمی‌شه خودت ساختی‌شون!
‫یوزورا... با شیرومی-چان تیپ زده...!
‫خـ- خیلی خفنه!
‫ولی الان وقت غش کردن نیست...!
‫با این وضعیت، بهتره غش کنی.
‫می‌گم لیزا-سان چرا کلا از پایین عکس نمی‌گیری؟
‫این چه نوع توصیه‌ایه؟!
‫خیلی زوده برا اینکه ازم خلاص شی!
‫نه منظورم این نبود...
‫می‌تونه دراز بکشی و از این زاویه ‫عکس بگیری.
‫و می‌تونه با زمین آرنجت رو ثابت کنی.
‫اوهو، عجب روشی...
‫یوزورا! می‌خوام ازت تو اون لباس ناز عکس بگیرم!
‫خب، وقتی لیزا-چان دراز می‌کشه همیشه ‫می‌ره رو کمرش...
‫یه روشم برای این هست! سلفی گرفتن!
‫بجاش از دوربین جلوت استفاده کن!
‫ها؟ سلفی...؟
‫صبرکن!
‫یوزورا گوشیم رو چنگ نزن!
‫پشمام عجب سلفی‌ای گرفتی!
‫این معجزه چیه؟! تنها توصیفش اینه بلده ‫با دوربین کار کنه!
‫بدون شک جمله‌ی «اگه می‌خوای چیزی خوب پیش ‫بره، خودت انجامش بده»ـرو درک می‌کنه...
‫برای کسی که انگشت نداره عجب سلفی‌ای گرفتی!
‫اصلا چطوری؟! ما که فقط داشتیم عکس می‌گرفتیم!
‫خنده‌داره!
‫خب، خوبه بهش خوش می‌‌گذره...
‫تمام استرسا و نگرانی‌هام الان احمقانه بنظر می‌رسن.
‫ولی یادم انداخت که لحظات غیرقابل انتظار ‫چقدر جالب می‌تونن باشن.
‫ممنون یوزورا-کون.
‫و بعد از اون، آکانکو-سان مثل قبل عکسای ‫ناز پست کرد،
‫ولی عکسایی از آزادی شیرومی-چان هم ‫پست کرد،
‫و شنیدم معروف‌ترم شد.
‫نمی‌ذارم بهش ببازم!
‫هنر مخفی استاد آکانکو: جوتسوی عکس سرعتی!
‫در همین حال، عکسای تار تو اکانت سوییتر ‫لیزا-چان بیشتر شدن،
‫و شنیدم یسری فالوور از دست داد.
مترجم: Tenshi Hunter & Raven
Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫بعد از شکست میترا، ارتش آزاتوث علیه ‫گربه‌ها گوش به‌زنگ شدن.
‫و بالاخره به زمین حمله می‌کنن.
‫قسمت بعد: «مبارزان.»