‫برای جاشین چان!
‫من...برگشتم!
‫بالاخره رسیدم به خونه!
‫هان؟
‫یورین؟
‫اون رفته!
کاری از تیم ترجمه‌ی انیمه لیست
AnimeList_ir
AnimDL.ir
‫پس در هر صورت...
‫یورین رفته...
‫تو هم خوش اومدی جاشین چان!
‫باید خیلی جرئت داشته باشید که اینو بگید! شماها منو تنها گذاشتید!
‫حقت بود!
‫الان دیگه حسابت تسویه شد نه؟
‫جاشین چان! وقتی برگشتیم به جهنم باید بریم از بابای مینوس تشکر کنیم!
‫مسئله اینه!
‫یورین، کلید برگشتن من به جهنم گم شده!
‫اصلا الان به بدهی و وام اهمیت نمیدم!
‫اگر یورین نباشه نمیتونم به جهنم برگردم!
‫توی همچین حالتی حرف خیلی عجیبی داری میزنی!
‫شاید یورین چان بالاخره ترکت کرده!
‫پس فکر میکنی که من ترک شدم؟
‫عیبی نداره جاشین چان! تو من رو داری!
‫الان این چیزا به تو هیچ ربطی نداره!
‫وقتی دیشب با هم بودیم رفتارش هیچ فرقی نکرده بود.
‫هیچ حدسی نداری که علتش چی میتونه باشه؟
‫چرا کلی حدس دارم...خیلی زیاد!
‫خب، موردی هست که محتمل تر باشه؟
‫اوممم، خیلیاشون ولی....
‫شاید این بوده که....
‫میخوای موچی بپزی؟
‫آره میگن اگر روز 28 ام این کار رو بکنی خوش شانسی میاره!
‫کل دم و دستگاهش رو آماده کردم!
‫با آمازون پرایم سفارشش دادم و بلافاصله آوردنش.
‫تق!
‫سرویس تحویل میکو!
‫پس ازت میخوام که کمک کنی!
‫بنظر خوب میاد میخوای کمک کنم؟
‫خب تابحال انجامش داد؟
‫الان آماده شده؟
‫برای انجامش دو نفر نیازه!
‫من میکوبمش و تو هم مخلوطش کن!
‫شروع میکنم! هاپ!
‫خیله خب!
‫باید تو هم بگی هاپ تا بتونیم ریتمو نگه داریم!
‫ولی خجالت میکشم!
‫چی گفتی؟
‫باشه یه کاریش میکنم!
‫باید یه راهی براش پیدا کنی! به خاطر من!
‫باشه بابا!
‫هاپ!
‫هاپ.
‫هاپ!
‫هاپ.
‫دیگه دارم گرم میشم!
‫خوش میگذره مگه نه؟
‫هاپ!
‫تا میتونی لذت ببر چون قراره سرت از وسط نصف بشه و بمیری!
‫آخ از دستم سر خورد!
‫مردی؟ مردی دیگه؟
‫بالاخره انجامش دادم!
‫شام امشب موچی آماده شده توسط جاشی چان و سس توت فرنگیه!
‫جاشی چان!
‫چرا اینقدر یهویی شروع کردی به خندیدن؟ کارات ترسناکه!
‫فقط اونو توی ذهنم کشتم!
‫ولی اگر همینو دقیقا توی شبیه سازی انجام بدم عالی کار میکنه!
‫من رفتم!
‫وای! از دستم در رفت!
‫هان؟
‫چی؟
‫اممم، ببخشید از دستم سر خورد، عذر میخوام!
‫اینقدر خسته ای؟
‫پس بیا جامون رو عوض کنیم، من میکوبم تو مخلوط کن.
‫اونو بدش به من!
‫بیا جامونو عوض کنیم دیگه!
‫نه..
‫نه! دیگه به آماده شدن موچی اهمیتی نمیدم!
‫اینجوری قراره بمیری!
‫ای بابا! دیگه کسی رو ندارم که برم مخلوطش کنه.
‫ببینم مینوس این طرفا هست یا نه؟
‫پس که اینطور!
‫حقیقتش خیلی بیشتر از اینکه اون دردش بگیره من دردم گرفت!
‫این که درست مثل یکی از داستانای همیشگیتونه!
‫آره یه چیز عادی بود!
‫شایدم واقعا ترکت....
‫اون منو ترک نکرده!
‫هیچ سر نخی پیدا نکردید؟ یه نوشته ای چیزی!
‫نوشته؟ هممم!
‫«به جاشین چان»
‫یام، یام، یام، یام.
‫گلوپ!
‫اوه! آره اون...
‫پس یه نامه گذاشت؟
‫یه لحظه صبر کن!
‫قبل از اینکه بخونیش خوردیش؟
‫اصلا چرا خوردیش؟
‫تقصیر منه تقصیر منه.
‫چندش!
‫برمیگردم خونه پدر مادرم!
‫من دارم برمیگردم خونه پدر و مادرم!
‫خونه پدر و مادرش؟
‫پس که اینطور، رفته خونه مامان باباش!
‫پس منو ترک نکرده...
‫من شنیدم اینکه بگی میرم خونه پدر و مادرم در واقع همونه که بگی میخوای پارتنرتو ترک کنی!
‫چی؟! واقعا؟!
‫پس اون ترکت کرده!
‫چی...چی گفتی؟
‫پس خرج کردن کل پولم توی قمار و شرط بستن روی اسبا..
‫و فرار کردن با 30 میلیون ین پول واقعا تحمل ناپذیر بوده؟
‫واقعا میتونی همه اینا رو بدون اینکه حس بدی داشته باشی بگی؟
‫اصلا اون ایده ای داشت که زندگی در حال فرار چقدر عذاب آور بود؟
‫از هوکایدو توی شمال به کیوشو توی جنوب!
‫من فکر میکردم که تو ازش یکم لذت میبری!
‫این کل همون چیزیه که توی نامه نوشته؟
‫صبر کن بازم مونده.
‫ایناهاش!
‫وای، خدایا، چندش!
‫چی میگه؟
‫اگر هر اتفاقی افتاد به گوشی من زنگ بزن اینم آدرس خونه خانواده م.
‫من فردا برمیگردم!
‫عه پس داره برمیگرده؟
‫دیدید ترکم نکرده بود؟
‫خوش به حالت!
‫خانواده ش توی شینجوکو زندگی میکنن. اونجا دور نیست!
‫تو نمیدونستی خانوادش کجا هستن؟
‫اون خیلی درباره خودش صحبت نمیکنه! آدم اسرارآمیزیه!
‫من که اهمیتی نمیدم! پس مشکلی نیست!
‫بیخیال دیگه جاشین چان، اگر اهمیت نمیدادی اصلا نیاز نبود چیزی بگی!
‫شبیه اون نردای توی اینترنت شدی که نمیتونن درباره چیزی نظر ندن!
‫و خیلی زیادی حرف میزنن!
‫مدوسا! شخصیتت کاملا به هم ریخته!
‫خب، در هر صورت چرا یه سری بهشون نزنیم؟
‫آره.
‫درسته! اون موقع متوجه میشیم!
‫باشه پس بیاید با کالسکه جدید من بریم.
‫کالسکه جدید؟
‫بدوید بپرید داخل!
‫اینکه درست مثل قبلیه ست.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫نخیر! یکم بزرگتره!
‫اینجا خیلی پر سر و صدا به نظر میاد.
‫اوه! چقدر زود، دارید جایی میرید؟
‫میخوایم بریم خونه خانواده یورین.
‫میخوای با ما بیای؟
‫هان؟
‫نه ممنون!
‫آره کار دیگه هم نمیتونی بکنی!
‫این گاری همینجوریشم بیش از حد پر شده.
‫ولی دفعه بعدی که چیزی درست کرده بودی حتما برای ما هم بیار.
‫تنها کاری که توش خوبی شیرینی پختنه دیگه!
‫هی جاشین چان! این درست نیست!
‫هومم! من فقط اونا رو هانوزونو سان میارم!
‫آره جون خودت!
‫داریم راه میوفتیم سفت بچسبید!
‫باش!
‫رفتیم!
‫وقت برای تمیزکاری نداریم.
‫یکم شیرینی درست میکنم این باید دهن جاشین چان رو ببنده!
‫خرس بزرگ گربه ای؟
‫به چینی میشه پاندا؟
‫و کانجی میگه که خرس کوچیک گربه ای هم میشه پاندای قرمز!
‫ما اینجاییم.
‫خانواده یورین اینجا زندگی میکنن؟
‫نمیدونستم که شروع داستان یورین به یه معبد برمیگرده!
‫آبجو پرتقال و زنجبیل؟
‫رقت انگیزه!
‫خب! بریم داخل!
‫آرزوی مرگ داری؟
‫او!
‫چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫اینجور جاها مقدسن!
‫ممکنه دورشون یه مانع برای دور کردن اهریمن ها داشته باشه!
‫هان؟ خب حالا چکار کنیم؟
‫ببخشید دستم سر خورد!
‫خب به نظر میاد مانعی نیست!
‫تو واقعا یه اهریمنی!
‫جاشین چان تو خیلی بدی!
‫حالا که میدونیم مانعی برای دخل رفتن نیست...
‫داری چکار میکنی؟
‫چرا من تنها کسیم که نمیتونم داخل برم؟
‫آهان، فهمیدم شاید بخاطر شنلمه!
‫بخاطر اون نبود؟
‫حالت خوبه؟
‫باید به زور متوصل بشم!
‫وای...
‫واقعا رفت داخل!
‫عالیه جاشین چان!
‫پس تا وقتی که انرژی دارید میتونید هر کاری انجام بدید!
‫دمتو از دست دادی!
‫شماها دارید چکار میکنید؟
‫یورین!
‫چرا اینجوری لباس پوشیدی؟
‫این لباس کارمه!
‫اومدم اینجا که توی کارای مراسم سال نو کمک کنم!
‫خادم یه معبد؟ خادم؟
‫من میکو چان هستم!
‫من یه مانع گذاشته بودم که فقط جاشین چان رو بیرون نگه داره! عجیبه!
‫ولی چرا؟
‫ببخشید که بدون خبر اومدیم!
‫ما فقط کنجکاو بودیم که جایی که تو بدنیا اومدی رو ببینیم!
‫پس تو توی یه معبد بزرگ شده بودی؟
‫من چیزی رو پنهان نکرده بودم فقط بحثش نشده بود!
‫درسته!
‫پس راز مقاومتت این قدرت مقدسه!
‫شایدم کلش این نباشه!
‫داری درباره چی حرف میزنی؟
‫هیچی!
‫بنظر میاد این یه موفقت بزرگه!
‫روز سال نوئه به همین خاطر هیچکس رو برای کمک نداشتن و من رو صدا کردن!
‫عه یه جعبه جمع کردن کمک!
‫جاشین چان!
‫یعنی چقدر پول توشه؟ میتونم بشکنمش؟
‫میدونی...
‫کارمااا...
‫پدرتو در میاره...
‫اینو توی خونه امتحان نکنید بچه ها!
‫حالا که اینجایید میخواید شانستون رو امتحان کنید؟ به حساب من!
‫ایده خوبی به نظر میاد!
‫حالت خوبه؟
‫نمیتونم بلند شم!
‫فکر میکردم تا وقتی انرژی داری هر کاری رو میتونی انجام بدی!
‫لطفا امسال هم به حمایت کردن از خواهر من ادامه بدید!
‫خیلی شانست بده!
‫کارت تمومه!
‫من شانس آوردم.
‫منم همینطور!
‫منم شانسم خوب بوده!
‫تنها کسی که شانسش بد بوده تویی!
‫ولی این کارت خیلی بد شانس واقعا کمیابه پس شایدم روی شانسم!
‫تو خیلی خوش بینی مینوس!
‫اون خوشبین نیست اون احمقه!
‫بیچاره!
‫الان باید در ترس مرگ قریب الوقوع زندگی کنی!
‫اتفاقا من از مردن نمیترسم!
‫هر چی نباشه من یه اهریمن قدرتمندم!
‫تو خیلی آدم بدی هستی جاشین چان!
‫خب؟ تو چی پیدا کردی؟
‫بذار ببینم!
‫این...
‫چی گرفتی؟
‫این ادامه اون فالی که توی اوبیهیرو گرفتمه؟ نه نمیتونه باشه!
‫خبر بد؟
‫بذار ببینمش!
‫مرگ؟
‫این دیگه چیه؟ یورین این معنیش چیه؟
‫قبلا ندیده بودمش! چه بدشانسی برای شروع سال جدید!
‫جاشین چان قراره بمیره؟
‫من نمیمیرم!
‫آرزوی مرگ گرفتی؟
‫اصلا داری سعی میکنی چکار کنی؟
‫فکر کنم وحشت کرده!
‫واقعا این چیه؟ این خیلی ترسناکه!
‫ولی تو که گفتی من از مرگ نمیترسم!
‫مدوسا بیا با من عوضش کن!
‫هان؟
‫عوض کردنشون الان هیچ فایده ای نداره!
‫گریه نکن من مراقبتم!
‫وای وای وای!
‫گریه نکن!
‫چقدر اذیت میکنه!
‫بیاید ببریمش خونه!
‫مگه نباید اینجا کمک کنی؟
‫نگه داشتن یه اهریمن بدشانس مثل اون قطعا خیلی برای شرایط بدتره!
‫وای وای وای!
‫آرزوی مرگ گرفتی؟
‫هر انسانی که منو میبینه انگار میخواد منو بکشه!
‫آهای تو دنبال کار بودی!
‫یه کار فوری برات پیدا کردیم میتونی خودتو برسونی؟
‫من الان دارم یه فیلم ضبط میکنم نمیتونم بیام.
‫سه دقیقه دیگه اینجا باش.
‫حتی اون!
‫باورم نمیشه که تونستیم بلیط نمایش زنده و اختصاصی نوئل برای سال نو رو گیر بیاریم!
‫چه شانس خوبی برای شروع امسال!
‫دعا کردن توی اون معبد جواب داده!
‫امیدوارم بتونم یه دختری که موهاش اون شکلی باشه پیدا کنم.
‫اونا هم همینطور!
‫واستا...
‫یکی از شما چهارتا هم باید بخواد منو بکشه!
‫در اون صورت!
‫در اون صورت خودم اول میکشمشون!
‫اون از سایه خودشم میترسه!
‫بس کن!
‫هی مدوسا بیا بین من و ماشینا راه برو شاید یکیشون بخواد به من بزنه!
‫هان؟
‫از من محافظت میکنی مگه نه؟
‫قبل از این خودت داشتی میخوردی به یکیشون.
‫وای!
‫ببخشید اتفاقی چاقوم افتاد!
‫عوضی داری سعی میکنی منو اتفاقی بکشی؟
‫همونجا واستا دزد!
‫خوش آمدید!
‫گفتم وایسا!
‫جاشین چان حالت خوبه؟
‫یه تیر توی سرمه!
‫اوروچیمارو!
‫خیلی خوش شانسم که اینقدر زود تو رو توی سال نو دیدم!
‫هی...میخوای دزد رو دنبال کنی؟
‫یالا دیگه اوروچیمارو من میخوام توییت سال نو مبارک بزنم لبخند بزن!
‫من برگشتم!
‫ممنون که ما رو دعوت کردی!
‫بالاخره یجورایی بدون مردن به خونه رسیدم!
‫الان باید جام امن باشه!
‫درباره چی حرف میزنی؟ اون فالی که گرفتی مال کل سال بود!
‫هان؟
‫این یعنی باید هفت روز هفته بیست و چهار ساعت روز توی ترس زندگی کنی!
‫شوخی میکنی!
‫من دیوونه میشم!
‫اون فرار کرد!
‫دوباره که نمیخواد قایم بشه نه؟
‫واقعا دلم نمیخواد دوباره مجبور شم برای پیدا کردنش کل ژاپن رو بگردم.
‫من قراره بمیرم! من قراره بمیرم!
‫من قراره امسال بمیرم؟
‫قبل از اینکه بتونم برگردم جهنم یا یورین رو شکست بدم؟
‫نمیتونم آینده م رو تغییر بدم؟
‫این نمیتونه درست باشه!
‫قسم میخورم!
‫امیدوارم لااقل پول کافی برای فرار کردن رو داشته باشه!
‫نمیتونه خیلی دور شده باشه!
‫باید این پول رو سریع بهش برسونم!
‫مدوسا!
‫عه از طرف مینوسه!
‫اون میدونه جاشین چان کجاست!
‫این غروب زیباست!
‫چه منظره زیبایی!
‫تصور کن یه اهریمن بی رحم و سنگدل مثل خودم اشک بریزه.
‫ترسم از مردن الان مثل یه دروغ به نظر میرسه!
‫دیگه هیچ کار بدی نمیکنم!
‫دیگه پولمو خرج قمار نمیکنم و درست زندگی میکنم.
‫برای محافظت از این زیبایی این کارو میکنم.
‫درست مثل غروب خورشید توی کوشیروئه مگه نه؟
‫می! تو که به کوشیرو نرفتی!
‫وقتایی که خیلی از کار خسته ام...
‫منو نادیده میگیری آره؟
‫بعضی وقتا دلم میخواد بیام اینجا و غروب رو تماشا کنم. .
‫وقتی این غروب زیبا رو میبینم دیگه ناراحتی های ابتداییم اهمیتی ندارن.
‫همینطور نظم و صلح و عدالت و فانی بودن...
‫ولی تو یه مامور پلیسی...
‫میدونم منظورتون چیه...
‫کیون کیون؟ تو هم اینجایی؟
‫وقتی غروب رو میبینم چیزای سخت دیگه اهمیتی ندارن!
‫میتونم با مشتام مدیریتشون کنم، خشونت تنها راه حله!
‫چجوری از یه غروب زیبا به همچین چیزی میرسی؟
‫پیدات کردم جاشین چان!
‫باورم نمیشه این همه فاصله رو طی کردی!
‫آره واقعا!
‫ولی باور کن جاشین چان، درک میکنم که غروب زیبا میتونه الهام بخش باشه!
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که کل حسایی که توی سینت ساختی رو داد بزنی!
‫غروب احمقانه!
‫تقصیر غروب چیه؟
‫این شبیه دهه 80 عه.
‫کالباس؟
‫یه دایره درخشان که لبه ش نارنجیه!
‫یه برش گرد کالباسه!
‫این خورشید در حال غروبه!
‫فقط تو ممکنه توی خورشید در حال غروب کردن هم غذا ببینی!
‫برای من که شبیه پنکیکه!
‫نخیرم اصلا نیست!
‫اصن شما دوتا از کجا پیداتون شد؟
‫واقعا زیباست.
‫یورین!
‫تو همش داری برای من دردسر درست میکنی!
‫ولی این غروب سرخ رنگ درست شبیه...
‫دم خونی توئه وقتی که بریدمش!
‫مال تو از همه ترسناک تره!
‫جاشین چان، لطفا با یهویی غیب شدن اینقدر دردسر درست نکن!
‫وگرنه میکشمت!
‫چشم خانوم!
‫احساس میکنم به سمت نگاه کردن این غروب کشیده شدی!
‫مثل حشره هایی که به سمت نور فلورسنت میرن!
‫فقط من نبودم!
‫نگاه کن همینجوری دارن اضافه میشن!
‫درست مثل حشره ها؟
‫این دیگه خیلی زیاده!
‫ما نگرانت بودیم جاشین چان!
‫چرا باید وقتی احساساتی شده بودم اینو میگفتی؟
‫هه! احساساتی؟
‫حالا هم چون همه این مردم اینجان!
‫چرا با هم آواز نخونیم؟
‫چی، چرا؟
‫همه مون زنده ایم!
‫اصلا این قسمت درباره چی بود؟
‫خودتم میدونی که همیشه همین شکلیه!
‫ما گشنه ایم پس...
‫بالاخره تونستم خودمو نشون بدم.
‫پرنسس مردم سوال میکنن که شما کی هستید!
‫چی؟! کسایی هستن که منو نمیشناسن؟
‫من همون خون آشامی هستم که خانواده ترانسیلوانیا رو توی جهنم اداره میکنم!
‫زیبا ترین، باهوش ترین و اشرافی ترین موجود جهنم، اکیوت ساما.
‫ آنچه خواهید دید!
‫مرکز اهدای خون جینبوکو!
‫منم آتر هستم و امیدوارم همه شما رو ببینم!