‫امم...
‫لکسیا-ساما! پیش خودتون چه فکری می‌کنین؟
‫چی می‌گی؟ معلومه که خواستگاری!
‫اونو خودم می‌بینم.
‫چیزی که من دارم می‌پرسم اینه که چرا ‫یهویی همچین حرفی می‌زنین!
‫آیا از مقام عالی خود آگاهی ندارین؟
‫درضمن، درسته که نجاتتون داد، ‫ولی ما هیچی دربارش نمی‌دونیم.
‫عشق توی نگاه اول بود. ‫مشکلی داری؟
‫از من عصبانی می‌شین؟
‫می‌دونم که محافظمی، ‫ ولی همیشه زر می‌زنی‌ و بهم میگی چی‌کار کنم و چی‌کار نکنم.
‫خب اگه رفتارتون شایسته‌ی ‫یکی از اعضای خانواده سلطنتی بود،
‫ببخشید، اگه بازم هیولا بیاد اینجا جامون امن نیست،
‫نیازی نبود که من همچین حرفایی بزنم.
‫اگه مایلین به خونه‌ی من میاین؟
‫خونه؟
‫بله. خونه‌ی من توی این جنگله.
‫توی این جنگل زندگی می‌کنی؟!
‫وای!
‫قدمی از روی شجاعت
‫در دنیای دیگه
‫مهارت چیت گرفتم
‫و
‫در دنیای واقعی
‫هم
‫بی‌رقیب شدم
مترجم: Tenshi Hunter & itami
‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫امکان نداره.
‫واقعا یه خونه توی تاریک‌ترین قلمرو وجود داره.
‫بـ- بفرمایین.
‫اهه، تشکر.
‫نه، اول بذار خودمونو به طور رسمی معرفی کنیم.
‫من اوئِن هستم و به‌عنوان کاپیتان ‫ شوالیه‌های پادشاهی آرسِلیا خدمت می‌کنم.
‫و ایشون...
‫من اولین شاهزاده‌ی پادشاهی آرسِلیا،
‫لکسیا وون آرسلیا هستم.
‫ممنون که توی اون وضعیت خطرناک مارو نجات دادین.
‫نـ- نه نفرمایین.
‫وایسا، شـ- شاهزاده؟!
‫لکسیا-سان، شما... شاهزاده هستین؟
‫بله، درسته.
‫شاید باورت نشه، ولی لکسیا-ساما اولین ‫ شاهزاده‌ی پادشاهی آرسلیا هستن.
‫از نظر جانشین سلطنتی، ‫ایشون در اولویت دوم برای تاج و تخت هستن.
‫ها؟!
‫مـ- من مشکلی برام پیش نمیاد؟ ‫داشتم رک و غیررسمی حرف می‌زدم.
‫اوه، دراون مورد مشکلی نیست.
‫این یه بازدید غیر رسمیه،
‫و مهم‌تر از هرچیزی، تو ناجی ما هستی.
‫پس، تو...
‫اوه، اسمم؟
‫امم... تنجو یویا هستم.
‫تنجو یویا، ها؟
‫یه اسم غیرعادی برای پادشاهی آرسلیائه.
‫فکر نمی‌کنی یه اشراف‌زاده از یه کشور دیگه باشه؟
‫هنوز نمی‌دونیم.
‫امکانش هم هست که یه جادوگر باشه ‫که برای تحقیق به دور دنیا سفر می‌کنه.
‫یا شاید به‌جای اشراف‌زاده، از خانواده سلطنتی باشه!
‫عشقِ بین دو سلطنتی!
‫این واقعا یه موقعیت دوست‌داشتنیه!
‫ممکنه جاسوسِ یه کشور دیگه باشه.
‫نه، بعید بنظر میاد.
‫ببخشید.
‫شرمنده.
‫خب پس می‌تونم تنجو صدات کنم؟
‫اوه، امم... تنجو فامیلیمه. ‫یویا اسم کوچیکمه.
‫که اینطور. پس، یویا-دونو.
‫راستش ما داشتیم دنبال شما می‌گشتیم.
‫دنبال من؟
‫بله. لکسیا-ساما گفت
‫که یه‌نفر اونو که در خطر بوده توی تاریک‌ترین قلمرو نجات داده.
‫و اونجا بود که...
‫هرطور شده می‌خواستم که رو در رو تشکر کنم،
‫به‌خاطر همین این‌همه راه تا اینجا اومدیم.
‫اون‌موقع، بی‌هوش شدم، ‫ به همین‌خاطر قادر به تشکر نبودم.
‫متأسفم.
‫نـ- نفرمایین.
‫ولی اینطور شد که تونستم یه‌بار دیگه شما رو ببینم، یویا-ساما!
‫از اون‌روزی که نجاتم دادین، ‫قلب من یک‌لحظه هم آروم نگرفته.
‫این اولین باره که همچین احساسی دارم!
‫پس...
‫لطفا با من ازدواج کنین!
‫الان این کجاش تشکر داشت؟
‫خب، امم... بابت حسی که داری خوشحالم، ‫ولی ازدواج...
‫زیادی یهوییه.
‫که اینطور. عشق ما نباید انقدر ساده باشه.
‫همچین منظوری دارین، نه؟
‫هه؟
‫درسته، توی هر رمان عاشقانه ای ‫ چنین چیزی نوشته شده.
‫عشق همیشه موانعی داره.
‫و اینم عین همونه!
‫شروع هرچیزی زمان حیاتی ایه.
‫اگر همه چیز از اولش ‫ به آرومی پیش می‌رفت، جالب نبود!
‫بنابراین، نظرتون چیه ‫که به‌عنوان دوست شروع کنیم، یویا-ساما؟
‫ها؟ دوست؟
‫بله.
‫من می‌خوام دوست شما بشم، یویا-ساما!
‫دوست...
‫اگه به دوستی مثل من راضی این.
‫پس قطعی شد.
‫که یعنی کلمات قدردانی لکسیا-ساما
‫به یویا-دونو ناجی ایشون رسیدن.
‫ولی درواقع یه مسئله دیگه هم هست.
‫یه مسئله دیگه؟
‫یویا-ساما!
‫دفعه‌ی بعدی که همو ببینم، ‫ من قلب شمارو تسخیر می‌کنم، یویا-ساما!
‫قصر سلطنتی؟!
‫درسته. اعلیحضرت هم می‌خوان ‫ که شخصاً قدردانی خودشونو ابراز کنن.
‫یویا-دونو اعلیحضرت مایلند ‫ که برای ملاقات با ایشون به قصر تشریف‌فرما شوید.
‫نمی‌شه. ملاقات با پادشاه؟ ‫خیلی یهوییه...
‫تردیدتون رو درک می‌کنم.
‫هرچند، این فرمانی سلطنتی است ‫ و من هم نمی‌تونم انجام نشده رهاش کنم.
‫مـ- متوجه شدم.
‫سپاس.
‫حالا، دررابطه با ملاقات سلطنتی،
‫زمان سفر رو هم درنظر بگیریم، ‫پنج روز از وقتتون رو طلب می‌کنیم.
‫پس، در گلدن ویک پیشِ رو‌-
‫یک هفته از ۲۹ آوریل تا روز پنجم ماه مه است ‫که چند روز تعطیلی عمومی در ژاپن را در بر می‌گیرد.
‫نه... منظورم اینه که می‌شه ‫ از ایشون درخواست کرد یکم بیشتر منتظر بمونن؟
‫این ماییم که داریم درخواست‌های غیرمنطقی می‌کنیم.
‫پس تا روزی که شما تعیین می‌کنین ‫منتظر می‌مونیم، یویا-دونو.
‫و درمورد اون‌روز...
‫دفعه‌ی بعدی که همو می‌بینیم، ‫بهتره که آماده باشی!
‫شکست خوردی؟
‫مـ- معذرت می‌خوام!
‫آدمکش‌هایی که فرستادم بر طبق نقشه لکسیا-ساما و شوالیه‌هاش رو از هم جدا کردن،
‫ولی بعدش توی تاریک‌ترین قلمرو سرگردون شدن...
‫چی؟
‫متأسفانه با هیولاهای قدرتمندی برخورد کردن، و...
‫همه‌شون کشته شدن؟
‫بله.
‫ولی چرا لکسیا زنده‌ست؟
‫درمورد اون هنوز اطلاعی نداریم‌-
‫کافیه. تنهام بذار.
‫اطاعت.
‫فرصت دومی درکار نیست.
‫متوجه هستم، عالیجناب.
‫لکسیا...
‫هیچ‌وقت کاری که کردی رو فراموش نمی‌کنم.
‫از تاوان من نمی‌تونی فرار کنی.
‫ملاقات با پادشاه
‫شروع در آکادمی اوسی
‫خیلی‌خب.
‫من می‌رم.
‫هی، اون یارو...
‫هوم، این بده!
‫پشمام.
‫چه پاهاش بلندن!
‫آدم معروفیه؟
‫خیلی خوشتیپه!
‫اوه، دیگه بریدم!
‫مدله؟
‫بابت ثبت‌نامت تبریک، یویا-کون.
‫چیزهای زیادی هستن که دلم می‌خواد ‫ راجع بهشون باهات صحبت کنم؛
‫ولی متأسفانه امروز، زیاد زمان ندارم.
‫شرمنده.
‫نفرمایین.
‫اول بذار اینو بگم.
‫می‌خوام که از زندگی مدرسه‌ایت لذت ببری.
‫بله!
‫خیلی‌خب، سرجاهاتون بشینین.
‫دوباره معرفی می‌کنم، ایشون تنجو یویا هستن ‫که به کلاس ما ملحق می‌شن.
‫از زمان ثبت‌نام امتحانی می‌شناسیدش،
‫از الان به بد هم باهم کنار بیاین!
‫اون هنوز به این مدرسه عادت نکرده،
‫پس چیزهای زیادی هستن که ازشون خبر نداره.
‫از پسش برمیای!
‫یوشیدا، تحمل کن!
‫بدو! بدو!
‫دوباره رد شد!
‫پنجمین نفریه که ازش رد شده!
‫یکی جلوی ریو رو بگیره!
‫ایول!
‫نایس!
‫مرسی!
‫کارش عالیه. شینگو-کون دربارش بهم گفت،
‫ولی ریو واقعا آدم معرکه ایه.
‫همینو بگو.
‫پسرایی که یارشن وضعشون خوبه، ‫ ولی اونایی که حریفشن بی‌چارن!
‫یویا-کون، فقط تماشا می‌کنی؟
‫اوه، هوم.
‫لباس‌های ورزشیم هنوز به دستم نرسیدن.
‫امم...
‫ببخشید.
‫اسممو نمی‌دونی، مگه نه؟
‫من کازاما کائده‌م.
‫خوشبختم، یویا-کون!
‫همچنین، کازاما-سان.
‫کازاما-سان؟ همون کائده صدام کن.
‫جـ- جدی؟
‫پس.. کائده، خوشبختم.
‫حالا چطوره، ریو؟ ‫دیگه اینطور نمی‌تونی رد بشی، نه؟
‫درسته. امکان نداره بتونم رد بشم.
‫چی؟
‫گولمون زد!
‫شماها خوش‌شانسین!
‫چون حرکت ویژه‌م رو می‌تونین ببینین!
‫اسکل! کجا شوتش می‌کنی؟!
‫اون حرکت دیگه چی بود؟
‫حالت خوبه؟
‫امم، هوم! خوبم!
‫صدمه ندیدی؟ می‌تونی بأیستی؟
‫هـ- هوم.
‫گوه خوررررردم!
‫بانوی زیبا، اشتباه بزرگی مرتکب شدم!
‫مشکلی نیست، می‌بینی که خوبم.
‫منو می‌بخشی؟
‫تا آخر عمرم بهت خدمت می‌کنم!
‫چی؟ نه ممنون.
‫لعنتی!
‫آدم بدی نیست، ولی خب یکم ‫خاصه.
‫طول می‌کشه تا بهش عادت کنی، ‫امیدوارم دوستای خوبی بشید.
‫تو!
‫دوتامون رو نجات دادی. ممنون.
‫فقط خوشحالم که اتفاق بدی نیوفتاد.
‫هنوز اسم همه رو حفظ نکردی، برای ‫همین، بذار...
‫من ایچینوسه آکیرام.
‫وقتی اسم «اشرافی‌زاده‌ی جوون اوسه» میاد، ‫منو می‌گن!
‫اولین باره می‌شنوم.
‫خیلی بدی ریو-کون.
‫منم نشنیدم.
‫عه؟ جدی؟
‫آره.
‫پس، ستاره‌ی دنبالِ‌دار اوسه چی؟
‫خب؟
‫رعد آبی چطور؟
‫نه بابا؟
‫نور طلایی؟ شهاب قرمز؟
‫خیلی باحالی.
‫کاری که یویا-کون کرد خفن نبود؟
‫خیلی نازه نه؟
‫بابا از اونجا گل زد!
‫اینم نازه!
‫باورم نمی‌شد!
‫هم ورزشش خوبه هم مهربونه.
‫مثل یه شاهزاده‌ی ایده‌آله نه؟
‫آره! یویا-کون از اون نوع ‫شاهزاده‌هاست نه؟
‫یویا-سان کاری کرد؟
‫اوه کائوری-سان گوش بده!
‫خیلی نرمه!
‫دانش‌آموز انتقالی، یویا-کون ‫عالیه!
‫آره! خیلی حس خوبی داره!
‫موقع زنگ تفریح، داشتیم فوتبال پسرا ‫رو می‌دیدیم.
‫توپ اومد سمتم، با خودم گفتم ‫«ای وای می‌خوره بهم!»
‫ولی یویا-کون یهویی فــیش کرد! ‫بعد بــوم!
‫و گلش کرد!
‫چیزه...
‫یویا-کون توپی که داشت میومد سمت ‫کائده رو شوت کرد،
‫و با اینکه دروازه خیلی دور ‫بود، گل زد.
‫جدی؟
‫آره آره!
‫جوری که حرکت کرد فراانسانی بود.
‫آره جدی! خیلی تعجب داشت نه؟
‫ولی وقتی انقدر خفنه، حتما ‫دوست‌دختری چیزی داره.
‫آره آره، با اون قیافه‌ی ‫جذابش!
‫فک می‌کنی دوست‌دخترش چجوریه؟
‫نمی‌دونیم داره یا نه!
‫درسته، هنوز نمی‌دونیم...
‫ولی موندم داره یا نه.
‫ولی امکان نداره نداشته باشه!
‫آری، اوری، هابری، ایماسوکاری.
‫اینا حالت‌های غیرعادی صرف «را» ‫توی یه خط هستن.
‫ترتیب، «را، ری، ری، رو، ‫ره، ره» شکل عادی صرف رو نداره.
‫با استفاده از صرف عادی یودان، ‫حالت ساده با رو تموم می‌شه،
‫ولی در حالت غیرعادی، خط «را» ‫تبدیل به «ری» می‌شه.
‫بزن بریم!
‫خودتون بشینید مطالعه کنید!
‫از کلاس نیاید بیرون!
‫شماها کی هستید؟!
‫بس کنید!
‫برید بیرون!
‫اونا اوگرهای قرمزن؟!
‫اوگرهای قرمز؟
‫شنیدم تو این منطقه خطرناک‌ترین ‫دسته‌ی خلافکاران!
‫ولی چرا اینجان؟
‫اوگرهای قرمز؟ اون مال آراکیه...
‫تو مدرسه‌ی ما چیکار دارید؟
‫متأسفانه، مدیر الان نیست.
‫هوی! همینه نه؟
‫آره.
‫اون دختر مدیره.
‫شما دوتا...
‫پس زحمت کشیدی و ما رو ‫فراموش نکردی؟
‫چرا همچین کاری می‌کنید؟
‫چرا؟
‫برای اینکه خودمون رو خالی کنیم!
‫سر توی نخبه‌ای که ما رو تحقیر کردی ‫و گذاشتی برادر احمقمون وارد مدرسه بشه!
‫انتقام گرفتن از همچین آدمی... قراره ‫خیلی خوش بگذره!
‫پلیس تو راهه. برید لطفاً!
‫ولی هنوز یکم مونده پلیس برسه نه؟
‫می‌تونیم تا اون موقع کلی کار کنیم.
‫مثلاً، تو رو بدزدیم.
‫وقتی پلیسا بیان دردسر می‌شه.
‫بیاید اون زنیکه رو برداریم بریم.
‫درسته.
‫با اون داداش عوضیم هم کار داشتم،
‫ولی همینم خوبه.
‫هوی بچه‌ها!‌ بگیریدش!
‫باشه!
‫بس کنید!
‫حاجی وضعیت خیلی بد نیست؟
‫و- ولی چیکار می‌شه کرد؟
‫کائوری...
‫چـ- چی؟
‫چم شده؟
‫تو اون دنیا با چیزای خطرناک‌تری ‫هم جنگیدم که.
‫پس چرا...
‫ترسیدم؟
از آراکی اینا؟
‫لعنتی!
‫بدنم قوی‌تر شده، ولی ذهنم هنوزم ‫ضعیفه؟
‫یویا؟
‫یویا-کون؟
‫رنگ و روت رفته. می‌خوای بری بهداری؟
‫من رفتم.
‫می‌ری؟ ولی...
‫صبرکن! داره چیکار...؟
‫یویا-کون این طبقه چهارمه!
‫ها؟ چطوری؟
‫حالش... خوبه؟
‫سلام.
‫آراکی.
‫یه کیسه‌ بوکسی مثل تو با خودش ‫چه فکری کرده که اومده این مدرسه؟
‫خیلی پررو شدی.
‫برای همین
‫قراره تنبیه‌ت کنیم!
‫جوری صورتت رو له می‌کنم که مثل ‫قبلش بشه!
‫بیا جلو!
‫آراکی من عجله دارم.
‫یویا-سان!
‫کائوری!
‫صبرکن، داداچ.
‫اوموری!
‫با سریع بودن نمی‌تونی منو شکست بدی.
‫در مقابل قدرت خالص،
‫بهت یاد می‌دم این چیزا بی‌معنی‌ان.
‫نـ- نمی‌تونم تکون بخورم!
‫هـ- هوی...
‫اون کیه دیگه؟
‫کائوری حالت خوبه؟
‫من خوبم. یویا-سان خودت چی؟
‫منم خوبم.
‫خدا رو شکر.
‫رئیس!
‫رئیسمون...
‫یویا-سان!
‫نمی‌تونم بذارم همینجوری اوگرهای ‫قرمز رو تحقیر کنی.
‫بمیر!
‫هنوز مونده!
‫کائوری ترسیدی؟
‫نه. چون یویا-سان بهت باور داشتم.
‫کائوری!
‫خب! برید سر کلاس!
‫زودباشید بشینید سر جاتون!
‫اه.
‫این اوگرهای قرمزم که بدرد نخورن.
‫عوضی تو بودی که نقشه‌ی این ‫رو کشیدی!
‫تو یکی رو می‌کشم!
‫هوی ولش کن!
‫خفه! تو هم دست‌کمی ازش نداری!
‫آفرین!‌ بکشش!
‫تموم کن!
‫بهم دست نزن!
‫یکی... کمک...
‫ولش کن.
‫ها؟
‫گفتم ولش کن.
‫لعنتی!
‫یوتا خوبی؟
‫آ- آنیکی؟
‫مرتیکه...
‫مزاحمم نشو!
‫رئیس؟
‫ها؟ چخبره؟
‫اون الان چیکار...
‫چرا اینکارو کردی؟ بعد از اینکه ‫این همه اذیتت کردیم...
‫درسته که من کلی سختی کشیدم.
‫و هنوزم شماها رو نبخشیدم.
‫ولی...
‫نمی‌تونستم خانواده‌م رو ول کنم.
‫بـ... ببخشید. ببخشید!
‫یویا-سان.
‫یویا!
‫یویا-کون!
‫بـ- ببخشید، من، چیزه...
‫حتماً خیلی عجیب بودم نه؟
‫پسر می‌دونستم خیلی خفنی،
‫ولی نه دیگه انقدر!
‫چجوری از پنجره پریدی و سالم موندی؟
‫شنیدم چتربازا ضربه‌ رو تو ‫پنج نقطه پخش می‌کنن!
‫ای بابا. همه نگرانت بودن!
‫جدی بودیم!
‫ولی خوشحالیم حالت خوبه!
‫آره.
‫یویا-کون خیلی باحالی!
‫آره واقعاً!
‫آره!
‫بچه‌ها...
‫بچه‌ها، ممنون!
‫خانواده‌ی جدید