‫فرمانده!
‫داریم به خشکی نزدیک می‌شیم.
‫به زودی شروع به پهلو‌گیری می‌کنیم.
‫توجه کنین! این جنگ به دستور پادشاه بزرگ ماست!
‫بیاین قدرت واقعی انسان‌ها رو به اون شیاطین نفرین شده یاد بدیم!
‫ردی از قدرت جادویی توما رو حس کردم.
‫تو اینکه داخل این قاره‌ست شکی نیست.
‫پس دشمن واقعی ما ملت شیطانی نیست، بلکه...
‫قطعاً توماست.
‫ولی فرمانده و دیگران همه عصبی هستن.
‫حتی اگه می‌خواستیم بگیم توما پشت همه ایناست،
‫احتمالا باهامون به عنوان جاسوس رفتار می‌کردن.
‫ولی با این شرایط یه جنگ بی‌فایده رو با شیاطین شروع خواهیم کرد.
‫اصلاً چیزی از ستسو-سان شنیدیم؟
‫یوکی-کون احتمالا داره همه تلاشش رو می‌کنه تا این جنگو متوقف کنه.
‫راستشو بگم این بار دومیه که به این دنیا احضار می‌شم.
‫بار دوم؟
‫برای همین میرم با یه آشنای قدیمی ملاقات کنم تا جنگ رو متوقف کنم.
‫اگه جایی می‌خوای بری منم باهات میام!
‫منم می‌خوام باهات بیام!
‫قول می‌دم بدرد بخور باشم! برای همین لطفاً، من...
‫نه. برای تو خیلی خطرناکه یوهی.
‫بعلاوه، این کاریه که باید انجامش بدم.
‫پس یه دلیل محکم‌تر پشتش هست...
‫دارم میرم چون نمی‌خوام تو رو به خطر بندازم.
‫من به یوکی-کون اعتماد دارم!
‫برای همین کاری که ما باید انجام بدیم...
‫گمونم تا زمانی که ستسو-ساما بیاد زمان بخریم.
‫یوهی، تو این جنگ، باید تا جایی که میشه از تلفات جلوگیری کنیم.
‫تو از پسش بر میای.
‫به خودت ایمان داشته باش.
‫درسته!
‫بیاین صلحی که قبلاً داشتیم رو دوباره پس بگیریم!
‫بله!
‫آره!
‫حمله!
‫نشونه گیری!
‫آتش!
‫گوش کنین! دشمن رو دور می‌زنیم و از جناحین به دشمن ضربه می‌زنیم!
‫بله!
‫سربازان جادویی! آتش!
‫هدف: اردوگاه دشمن! حمله!
‫دارن میان!
‫نذارین پاشون رو تو اردوگاهمون بذارن!
‫حالا! برید برید!
‫برید!
‫برای پادشاهی!
‫دشمنانمون رو شکست می‌دیم!
‫گوش کنین. دنبال دشمن‌های فراری یا زخمی نرید.
‫صبر می‌کنیم تا دشمن به جلو توجه کنه،
‫بعد یه باره حمله می‌کنیم.
‫د- درسته.
‫خیلی خب، بزنین بریم!
‫بهمون حمله شده!
‫چــ- چیکار باید بکنم؟
‫فقط باید بجنگیم!
‫آره، قبل از اینکه بیان سراغمون بریم سراغشون!
‫آره! بیاین انجامش بدیم!
‫هی، همگی!
‫وایسین! منو ترک نکنین!
‫چی؟!
‫گرفتمت!
‫حالت خوبه؟
‫یوهی-چان! شرمنده! خیلی معذرت می‌خوام! ترسیدم...
‫نمی‌تونستم هیچ کاری بکنم...
‫معذرت خواهی نکن. منم ترسیده‌ام.
‫فقط خیلی به خودت فشار نیار، باشه؟
‫هوم...
‫عقب نشینی!
‫انجامش دادم... لعنتیو انجامش دادم!
‫این جنگه. باید بکشم...
‫منو بابتش مقصر ندون.
‫نه!
‫چــ- چی داری میگی هاناباشیرا؟
‫اون شخص دیگه نمی‌تونه تکون بخوره، درسته؟!
‫برای همین...
‫چرا باید جلوم رو بگیری؟!
‫این بُکُش یا کُشته‌شو ئه!
‫جنگ همچین چیزیه، درسته؟!
‫پس اشکال نداره کسی که صدمه دیده و نمی‌تونه بجنگه رو بکشی؟!
‫اون اشتباهه!
‫چه شریف!
‫ولی شما باید به زندگیشون پایان بدین...
‫وگرنه این اتفاق می‌افته!
‫اون...
‫از هموناست که...
‫تو کی هستی؟ از کدوم جوخه ـــــــــــ
‫لعنتی! دشمن‌های بیشتر!
‫بکشیدشون!
‫اینا نیروی کمکی‌ان؟
‫خوبه، پس می‌تونیم عقب نشینی کنیم ــــــــ
‫گل یخ!
‫این بده. همه خونسردیشون رو از دست دادن.
‫میگم، گلین، ممکنه اونا...
‫آره... اونا به نظر آدم توشون دارن.
‫چقدر وحشتناک...
‫اون شمشیرزنِ مونث مو قرمز، اون...
‫نه، امکان نداره...
‫شکی نیست. اون شمشیرزن...
‫آلیزه‌ست!
‫چی، می‌شناسیدش؟
‫اوه، گمونم همه‌تون با هم تو مهمونی ستسو بودین.
‫با ستسو چیکار کردی؟!
‫خیلی قوی بود، برای همین به عروسک تبدیلش کردم!
‫یه عروسک؟!
‫چرا شما هم عروسک‌های خیمه‌شب بازی من نمی‌شید؟
‫اونطوری می‌تونین تا ابد کنار هم بمونین.
‫می‌دونم!
‫بیاین یه مهمونی عروسک خیمه‌شب‌بازی راه بندازیم!
‫باشه؟
‫کافیه!
‫الکا!
‫جادوی عروسک خیمه‌شب بازی.
‫آلیزه! منم! الکام! ‫منو نمی‌شناسی؟!
‫آلیزه!
‫شما دوتا بیاید اینجا.
‫د- داره چیکار می‌کنه؟
‫اون خون معمولی نیست.
‫جادوی غلیظ شده‌ست.
‫پس حتما...
‫ببخشید یادم رفت معرفی کنم.
‫من ملوآرم، استاد هیولاها. ‫خوشبختم.
‫و خداحافظ.
‫اونورم با تو.
‫سوراخ‌شون کن، بارون قندیل!
‫شمشیر پرنده، برش شکوفه!
‫هنوز تموم نشده! حسابشون رو برسید!
‫خب، اینم سومی.
‫ممنون تیا.
‫من حساب ملوآر رو می‌رسم.
‫بقیه‌ی هیولاها با شما!
‫همگی ممنون منتظر موندید!
‫خب؟ همه‌ی اسباب‌بازیات خراب شدن.
‫شماها چتونه؟!
‫بدون هیچ تغییرات یا دارویی؟ نامردیه!
‫نامردیه!
‫اه! بکش بکش بکش!
‫آلیزه همه‌شون رو بکش!
‫ببخشید آلیزه.
‫آلیزه!
‫ای وای!
‫عضو جادوییت رو سوراخ کردم. تمومه.
‫این هزینه‌ی بازی کردن با زندگی ‫بقیه‌ست.
‫مـ- من نمی‌تونم بمیرم...
‫بخاطر توما-ساما...
‫بخاطر توما-ساما!
‫امکان نداره! چطوره بدون عضو ‫جادوییش زنده‌ست!؟
‫جادوش داره بیشتر می‌شه...
‫بدن من اصلاح شده‌ست.
‫من یدونه ریه، قلب و عضو جادویی ‫اضافه دارم.
‫می‌دونم، یه هیولام.
‫ماها به‌عنوان اسلحه ساخته شدیم.
‫نه! دیگه آزمایش کافیه!
‫یکی کمکم کنه!
‫نه... نه!
‫کافیه!
‫اگه اون موقع توما-ساما نجاتم نمی‌داد...
‫برای همین این دنیا رو نابود می‌کنم...
‫باید بخاطر توما-ساما بجنگم!
‫آماده‌ باشید! برداشتن محدودیت!
‫برداشتن محدودت؟!
‫باعث می‌شه استفاده‌کننده از همه‌ی ‫محدودیت‌هاش پیشی بگیره.
‫ولی هزینه‌ش...
‫ا- اون چیه؟!
‫کیمرا...
‫وقت نمایشه!
‫عروسک خیمه شب بازی بی‌نقص!
‫داره جادوش رو با زندگیش و ‫نفرتش تقویت می‌کنه.
‫خب همگی... بخاطر ما بمیرید!
‫خیلی عالیه نه؟
‫اسباب‌بازی شماره یکم!
‫مطمئنید می‌خواید ازش جاخالی بدید؟
‫یوهی!
‫بـ- بله!
‫بد نیست!
‫ولی تا کی می‌تونید دووم بیارید؟
‫سخته...
‫تیا-سان!
‫الکا نقشه‌ای نداری؟
‫گلین!
‫هعی، سخته. ولی باید نابودش کنم!
‫اگه این دنیا منو دوست نداره...
‫خودتون رو آمـ-
‫آلیزه...
‫آمله...
‫آمله، این روستا خیلی خوبه.
‫غذاش خوبه، مردم روستا هم مهربونن.
‫منم یکم از سفر خسته شدم،
‫پس وقتی این موضوع حل شد، می‌خوام ‫یکم بمونمم.
‫بفرمایید! این خونه برای خودم ‫تنها زیادی بزرگه.
‫پس، می‌تونی مثل خواهرت باهام رفتار کنی.
‫جدی خواهر بزرگ‌تر من می‌شی؟
‫آره. البته اگه خودت بخوای.
‫بله اونه-چان!
‫همه‌ش الان پوچ شده.
‫جادوی شفا کار می‌کنه.
‫زخماش جدی‌ان، ولی نجات پیدا می‌کنه.
‫آره، خوشحالم.
‫خوش برگشتی آلیزه.
‫انتظار نداشتم انقدر قوی باشه.
‫باید یکم استراحت کنیم...
‫سایه.
‫پس ملوآر شکست خورد.
‫یه دشمن دیگه!
‫تو همچین مموقعی...
‫انگار خیلی قویه.
‫انگار برای الانمون دشمن قدریه.
‫من می‌جنگم!
‫همگی عقب وایسید!
‫نه یوهی!
‫برای تو زیادیه! برو عقب!
‫ولی!
‫مگه نگفتید منم یکی از شمام؟
‫بعدشم...
‫اگه یوکی-کون بود مطمئنم می‌جنگید.
‫یوهی...
‫باشه. می‌سپاریمش به خودش.
‫الان وضعش از ما بهتره و می‌تونه بجنگه.
‫حق با گلینه.
‫به یوهی اعتماد می‌کنیم و حمایتش می‌کنیم.
‫اگه تسلیم بشی نمی‌بخشمت.
‫بله! نتیجه‌ی تمریناتم رو ببینید!
‫انگار مبارز ماهری هستی.
‫این جادو...
‫آفرین یوهی.
‫دیگه مشکلی نیست.
‫یوکی-کون!
‫قسمت بعدی: «جدی شدن برای بار دوم.»