‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫سوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫الهه‌ای که از دنیای دیگه به این معبد احضار شد...
‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع بود.
‫بیاید امروز رو به بررسی این الف بپردازیم.
‫رأس ساعت ۷، الف صبح زود از خواب بیدار می‌شه.
‫الدا، صبح‌ شده‌ها، الدا!
‫من دارم می‌رم مدرسه! ‫حواست باشه خواب نمونی!
‫باشه، پاشدم!
‫رأس ساعت ۱۰، الف صبح... زود از خواب بیدار می‌شه.
‫هـــا؟!
‫الفِ ما در حال کار با کامپیوتر صبحانه‌شو میل می‌کنه. ‫اون نسبت به موقعیت‌های اجتماعی مقداری حساسه.
اشاره به سایت آمازون
‫اوه، آمازِن یه تخفیف شگفت‌انگیز گذاشته...
‫راستی... موندم یعنی جلد جدید ‫بعضی از مانگاهام منتشر می‌شه یا نه.
‫جلد جدید الف‌های جنگجو داره میاد!
‫حواسم بهش نبود! و-ولی اگه نسخه‌ی دیجیتالو ‫بگیرم، می‌تونم درجا بخونمش!
‫و-ولی نسخه‌ی فیزیکی جلد اولو خریده بودم!
‫هرچند، می‌تونم از ارسال سریع استفاده کنم ‫و تا فردا تحویلش بگیرم...
الفِ ما مقداری کم‌طاقته، ‫برای همین سریع نسخه‌ی دیجیتال رو خرید!
‫در نهایت، نسخه‌ی فیزیکی رو هم می‌خره.
‫سوختم، سوختم...
‫ظهر؛ وقت ناهار.
‫الف از کوفته‌برنجی و ماهی خال‌مخالی مخلوط شده ‫با گوجه فرنگی‌ای که کویوزو درست کرده، لذت می‌بره.
‫راستی، کوفته‌برنجی‌ها با چاشنی غذای ‫مورد علاقه‌ش، سوکودانی پر شدن.
‫اوه، که‌اینطور. تاما از گل‌فروشی مورای اومده.
‫مثل همیشه نــازه!
‫خب، برم سراغ ادامه‌ی غذام...
‫الفِ ما عاشق حیواناته، اما می‌ترسه بهشون دست بزنه.
‫ساعت ۵ بعد از ظهر؛
‫از آنجایی که راهبه به خانه برگشته، ‫الف مراسماتش رو با جدیت دنبال می‌کنه.
‫اگر ناپاکی به حال خودش رها نشه نجس نیست...
‫جمع کن خودتو ببینم!
‫ساعت ۶ غروب؛ زمان شام.
‫الف از استیک چیزبرگر پرملات به‌همراه سس چربی ‫که کویوزو براش تدارک دیده، میل می‌کنه.
‫بازم می‌خوای؟
‫بله که می‌خوام!
‫ساعت ۸ شب؛
‫با اینکه الفِ ما گوشه‌گیره، ‫اما در بازی‌های رقابتی آنلاین شرکت می‌کنه.
‫خـ ـ خب! تونستم یکم سطحمو ارتقا بدم ‫این‌دفعه، دیگه تمومه!
‫تـ ـ توله‌سگ... عــه! ‫لعنتی! تـ ـ توله‌سـ ـ ـگ!
‫هروقت که الف توی بازی شکست می‌خوره، ‫به‌شدت افسرده می‌شه.
‫ساعت ۱۰ شب؛
‫الف گرسنه‌ش شده، پس می‌ره سراغ دورایاکی‌هایی ‫که از طرف اهل محل به‌عنوان پیشکش به معبد هدیه شده.
‫این‌قدری تو فروشگاه آبارا معروفه ‫که نمی‌تونی به‌همین راحتی گیرشون بیاری.
‫شبت بخیر، الـ... هوی!
‫باز داری می‌لومبونی؟!
‫آ-آخه... چیزه...
‫کـ ـ کوئیتو، توام یه‌کم می‌خوای؟
‫آره بی‌زحمت.
‫ساعت ۲ صبح. الف از حمام میاد بیرون.
‫هیچی مثل یه نوشیدنی تگری، بعد از یه روز ‫سخت کاری آدمو سرحال نمیاره!
‫با اینکه الف ما کار خاصی انجام نداده، ‫باز هم از نوشیدنی تگریش لذت می‌بره.
‫ساعت ۴ صبح؛
‫اون موقع‌ست، که الفِ ما می‌ره بخوابه.
‫درحالی‌که برای فردایی آروم و بدون تغییر دعا می‌کرد...
‫الهه‌‌ی سوکیشیمایی که ایشون باشه؛ ‫صلح‌وصفا بر جهان حاکم بود.
‫الان که بهش نگاه می‌کنم، واقعاً روش زندگی مزخرفیه.
‫درست کردن تیرهای مقدس هم کار سختیه‌ها.
‫الدا، هیما-چان پیام داده!
‫«با اینکه اهل محل میان اینجا، یولده دوباره در رفته. ‫دستم بهش برسه با خاک کوچه یکیش می‌کنم!»
‫...اینو گفت.
‫بیچاره هیما-چان.
‫خدایا، از دست این یولده. ‫عین همیشه هیچ امیدی بهش نیست.
‫الان میان سراغم!
‫بـ ـ برو... ای توله‌سگ... بیا. بگیرش!
به‌نظر می‌رسه اونم یه‌روزی تو قیام» ‫اتحاد راهبه‌ها شرکت می‌کنه.»
‫فکر کنم بهت گفته بودم تنهایی پا نشی ‫بری مرکز اومِدا دور دور.
‫می‌دونی که اونجا برای خودش سیاه‌چالیه، ‫و تو هم که مسیریابیت از زورو بدتره.
‫ولی دلم لک زده بود برای یه‌کم ماهی مرکب گریل‌شده! ‫تازه برای توام گرفتما!
‫نمی‌خوام. دلم آکورایوس می‌خواد.
‫ برند معروف آب معدنی و نوشیدنی‌های انرژی‌زا در ژاپن
‫چرا؟! خیلی خوشمزه‌ست‌ها!
‫به‌جای این کارها حواست به کسایی ‫که منتظرن ببیننت باشه. زود بخور تموم شه.
‫هــوم!
‫امروز خیلی زحمت دادیم، هیرومیمی-سان.
‫بازم بیا پیشم، کایو-چان!
‫شرمنده این‌همه معطل شدید.
‫نخسته. کار دیگه‌ای واسه امروز نمونده، ‫پس راحت برو به یللی‌تللی‌ت برس.
‫گل گفتی! ولی امروزو گفتم بشینم تو خونه.
‫جلل‌الخالق. داری شبیه الدا-ساما میشی‌ها.
‫آخه، جدیداً خیلی برات وقت نذاشتم! ‫گفتم بمونم خونه و امروزو با هم بازی کنیم، هیما!
‫می‌خواستم برم بشینم سر درسم ولی... گمونم چاره‌ای نیست.
‫خوشحالمون کردی.
‫خب، چی بازی کنیم؟
‫راستش، نه که الان نمی‌شه بازی کنیم‌ها،
‫ولی یه سری از عکس‌هایی که توی ‫فروشگاه تو توکیو گرفته بودیم رو چاپ کردم.
‫نـامـوسـاً؟! ببینم، ببینمشون، نشونم بده!
‫توکیو عجب صفایی بود، نه؟ دلم می‌خواد باز برم.
‫حق گفتی. ولی دفعه بعدی بهتره بهشون خبر بدیم.
‫این‌دفعه سرزده پا شدیم رفتیم، الدا-ساما رو ترسوندیم.
‫لازم نکرده به کسی خبر بدیم! ‫چون ناز و تو‌دل‌برو بودیم دلشون خواست ببینمون!
‫نمی‌شه که. این اعتماد به نفستو از کجا میاری؟
‫از خودم! یادت رفته‌ها، الهه‌ت یولده‌ست!
‫اوه، این یکی تو خیابون مونجا بود.
‫دفعه بعدی باید مونجای سوکیشیما رو بخورم!
‫سری قبلی چون وقت تنگ بود نشد بخوریم.
‫فکر کردم یه‌جورایی شبیه اوکونومیاکی خودمون باشه، ‫ولی انگار اونم خوشمزگی خاص خودشو داشت.
‫یکی از غذاهای خیابانی معروف اوساکا ‫که روش پختی مشابه مونجا دارد.
‫به‌نظرت مردم توکیو هر روز مونجا می‌خورن؟
‫نه بابا چه‌خبره مگه.
‫همینجا تو اوساکا هم، کسی هر روز تاکویاکی نمی‌خوره.
‫معلومه که نمی‌خوریم!
‫دیدی؟ این‌ها همه‌ش شایعه‌ست.
‫راستی آخرین باری که تاکویاکی خوردیم کی بود؟
‫بذار ببینم... دیروز بود. میان‌وعده زدیم.
‫عجیبه بازم دلم هوس تاکویاکی کرده.
‫آره گفتی، منم. شام تاکویاکی درست کنیم پس؟
‫نمی‌شه که! این‌طوری هر روز تاکویاکی می‌خوریم‌ها.
‫می‌گما، می‌دونستی آدمای زیادی تو توکیو نیستن ‫که از لهجه‌ی اوساکایی استفاده کنن، نه؟
‫راست می‌گیا. شاید یاد گرفتن گویش عمومی ‫برای خودمونم بهتر باشه.
‫آره! پَ بیا همین الان یه‌کمی تمرین کنیم!
‫حله. پس تو اول بگو، یولده.
‫«امروز هوا چه خوب شده»، ‫سعی کن اینو بگی.
‫ا-امروز... هوا... چه‌قدر مشتیه.
‫قرار نشد دیگه بگی «مشتی».
‫عـه، هوا چه خوبه... به‌گمونم؟
‫به «گمونت»؟
‫رولت گراز، آخ رولت گراز!
‫جغد تو اون شکمه مگه؟ همین‌الان ماهی مرکب لومبوندی.
‫رولت گراز، رولت گراز!
‫چون همیشه واسه رولت گراز جا دارم!
‫اینطوریاس؟ اهل محل فقط یه‌دونه رولت گراز ‫آوردن، پس نصفشو بخور.
‫از طرف هارانیشی-سان، تو خیابون سومه. ‫یادت باشه بعداً ازش تشکر کنی.
‫نوه‌ی میچیکو بود، نه؟ ‫فردا یه سری بهش می‌زنم!
‫وقتِ رولت گرازمه!
‫آی که داغه! پَ بزنم نصفش کنم!
‫بپا نسوزی حالا.
‫آخ! آخ!
‫مـ... من خواهر بزرگه‌م و اینا، ‫پَ تیکه بزرگ‌ترشو می‌دم به تو، هیما!
‫امروز بیشتر دلم هوس کیک لوبیا قرمز کرده. ‫تیکه بزرگه‌ش باشه واسه خودت.
‫ایول! اگه اینطوریه، پَ انگار چاره‌ای نیست!
‫آره، ممنون.
‫بزنیمش تو رگ!
‫من و این خواهر بزرگه الحق که کمدینای خوبی می‌شیم.
‫هـا؟ چیزی گفتی؟
‫هیچی. بخور غذاتو یخ نکنه.
‫حـلـه! رولت گراز رو دست نداره!
‫فردا هم روز خداست!
‫اون... ایسوزو-چانه، مگه‌ نه؟!
‫واقعاً خودشه! اون روز تو تلویزیون دیدمش!
‫ایسوزو-چان!
‫چـه هـالـه‌ای داره!
‫من کوئیماری ایسوزو ـم.
‫به‌عنوان یه اینفلوئنسر، زندگی رضایت‌بخشی دارم.
‫جدای از این، فعلاً دغدغه‌ی اصلیم...
‫آلبوم‌های دست‌سازم بودن که ‫از ده‌ سالگی داشتم از هایرا می‌ساختم،
‫و اینکه چه‌طور داشتم به بعدی که ‫دویست‌مین آلبومم باشه نزدیک می‌شدم.
‫کارم با دوربین خیلی خیلی بهتر شده، ‫برای پروژه بعدی می‌خوام...
‫یه آلبوم درست کنم که بشه گلچینی از ‫همه چیزهایی که تا الان ساخته بودم!
‫باید برم یه عکس فوق هنری از هایرا بگیرم ‫که ارزش روی جلد گذاشتن رو داشته باشه!
‫من اومدم، هایرا.
‫اِوا ایسوزو، خوش اومدی.
‫ای‌جان، داری عکس می‌گیری؟
‫مشکلی نیست، فقط اشکال نداره دوچرخه‌تو قرض بگیرم؟
‫نخیرم.
‫چــ ـ چــرا آخــه؟!
‫با دوچرخه‌م می‌خوای کجا بری؟
‫عـ ـ عــه، چیزه... گفتم یه‌کم برای سلامتیم برم دور بزنم...
‫می‌خوای بری محل مسابقه قایق‌سواری، نه؟
‫به عنوان راهبه، شرمنده‌ی الهه‌ایم که بخواد ‫بره به محل مسابقه‌ای که ۲۰ کیلومتر با اینجا فاصله داره.
‫خودت که اون روز شایعات رو شنیدی؛
‫می‌گفتن داشتی با داد و بیداد ‫تو اتوبان پا می‌زدی و می‌رفتی، یادته که؟
‫گفتم یه‌وقت دیر به مسابقه می‌رسم ‫برای همین داشتم تندتند پا می‌زدم که برسم!
‫مگه بهت نگفتم همین الانشم کم‌وبیش ‫حق ماهیانه‌تو تموم کردی؟
‫در اون مورد...
‫با این بلیط لاتاری که دیروز با اون ۲۰۰ ین ته کیفم خریدم،
‫شانسم زد و با همون بلیط یه چیزی دستمو گرفت!
‫حالا هم اینو می‌خوابونم تو مسابقه و ‫یه پول تپل باهاش کاسبی می‌کنم!
‫که‌اینطور.
‫هنوز اون ۳۰۰۰ ینی که ازم ‫قرض کرده بودی رو پس ندادی، نه؟
‫عـه؟ راست میگی؟
‫قشنگم یادمه گفتی «به ازای هر ۱۰ روز دیرکرد، ‫می‌تونی ۱۰٪ سود بکشی روش، فقط بهم قرض بده!»، درسته؟
‫عـه؟ جـ ـ جدی گفتم؟!
‫که گفتی شانست گرفته، ها؟
‫آره انگار گرفته. سود و ضررت یکی شد.
‫قبل اینکه حتی مسابقه شروع بشه ورشکست شدم...
‫حالا که ورشکست شدم، برم یه سری به باغچه بزنم. ‫میای یه دستی برسونی، ایسوزو؟
‫حتماً. از باغچه‌ت خوشم میاد.
‫جدا از این، اگه اینجا باشیم، ‫فکر کنم بتونم چندتا عکس هنری ازش بگیرم.
‫کلی گل و گیاه توی باغچه‌ت داری، هایرا. ‫اسم این یکی چیه؟
‫بهش می‌گن؛ مُهر سلیمان معطر.
‫جوونه‌های تازه رسیده‌ و ساقه‌هاش یه شیرینی خاصی دارن،
‫پس اگه توی تمپورا یا یه غذای گیاهی به‌همراه سس ‫ازش استفاده کنی، خیلی خوشمزه می‌شه.
‫و این یکی؟
‫باباآدم جنگلی. اگه با غذاهای آب‌پز، سوکودانی ‫و غذاهای تابه‌ای درستش کنی خیلی خوشمزه می‌شه.
‫و این یکی؟
‫خُرفه. با سالاد خوب در میاد، ولی اگه به‌ شکل ‫دیس سبزیجات با سیر و کنجد هم سرو بشه، خوشمزه می‌شه.
‫فقط گیاه‌های خوراکی پرورش می‌دی؟
‫از دست تو، همین دیروز داشتی می‌خوردی و ‫می‌گفتی چه خوشمزه‌ست، یادت رفت؟
‫خودت بودی کیسه‌ی کشیش رو ‫از توی ظرف سس کنجد خوردی.
نوعی گیاه خوراکی و دارویی
‫جــدی؟! اون کیسه‌ی کشیش بود؟!
‫آره. بهش نازونا هم می‌گن. ‫یکی از گیاه‌های فصل بهاره.
‫همه‌ی گیاه‌های فصل بهار مقاوم هستن؛
‫پس میشه حتی توی فصل زمستون هم پرورش‌شون داد.
‫از همون زمان قدیم هم منابع غذایی مهمی بودن.
‫عــــه. وقتی اسم کیسه‌ی کشیشو می‌شنیدم، یاد...
‫اون هدیه‌ای میفتم که از کنار جاده کندی و ‫آورده بودی به معبد تاکامیمی.
‫نـ ـ نظرت چیه یه‌کم چای بخوریم؟! ‫ببین، می‌تونیم با نعنا بخوریم و ریلکس کنیم!
‫نتونستم یه عکس هنری درست‌حسابی هم از هایرا بگیرم.
‫ایسوزو، به چی نگاه می‌کنی؟
‫هـا؟ اوه، اینو ببین، یه تربچه‌ی بزرگه که ‫خبرنگاره از سر یه زمین کشاورزی کنده.
‫اوه، شبیه رون یه دوچرخه‌سوار حرفه‌ایه!
‫حالا نیازی نیست همیشه مثال این مدلی بزنی.
‫چیه؟
‫ایسوزو، از زمانی که چیز شدی... اینفلوئنسر، همین بود؟ ‫به‌نظر می‌رسه خیلی داره بهت خوش می‌گذره.
‫عــه... خب، آره. باحاله.
‫از اونجایی که من الهه‌ی کانازاوا هستم،
‫یه‌کمی به اینکه داری مثل یه پرنده‌ی کوچولو ‫دور دنیا رو می‌چرخی حسودیم شده.
‫ولی، اینطورم نیست که تا ابد مجبور باشی ‫توی کانازاوا بمونی‌ها.
‫یولده-ساما از معبد هیرومیمی می‌گفت ‫تا حالا کلی مسافرت رفته. و تازه...
‫خودم هرجایی دلت بخواد می‌برمت.
‫ایسوزو...
‫عالی شد، دلم می‌خواد برم لاس وگاس!
‫عــمــراً نـمـی‌شـه.
‫اوه، جدی؟ ولی خوش می‌گذشتا...
‫خب، خیلیم مهم نیست اگه نتونم جایی برم؛
‫اگه پیش تو باشم، ایسوزو؛ هرجا باشه خوش می‌گذره.
‫سیب!
‫عــا! همین‌طوری به گوشی کسی دست نزن...
‫امیدوارم عکس نازی گرفته باشم!
‫آه، کادربندیش که افتضاحه، و فوکوس هم نکرده بودی.
‫ولی...
‫گفت این ۲۰۰ ـمین آلبوم عکس هایرا-ساماست.
‫جـ ـ جلدش عجب عکس خوبی داره، نه؟
‫آره، انگار ایسوزو-چان و هایرا-ساما ‫مثل همیشه حسابی باهم رفیقن!
‫بگذریم، من که دلم آلبوم عکس نمی‌خواد.
‫آره... منم همین‌طور.
‫زنده یا مرده!
‫خب.
‫ساعت ۵:۲۰ دقیقه‌ی صبح؛ راهبه‌ی ما صبحشو شروع می‌کنه.
‫اولین کاری که هر روز انجام می‌ده، ‫بردن پیشکش به درگاه الهه‌شه.
‫الدا، صبح‌ شده‌ها. رد بولت رو گذاشتم اینجا، باشه؟
‫ساعت ۵:۳۰ دقیقه‌ی صبح؛
‫تمیز کردن ورودی و زمین معبد هر روز ‫و بدون وقفه انجام می‌شه.
‫ذهن راهبه‌ی ما، که زمین‌های معبد رو زیبا نگه می‌داره، ‫اکنون در وضعیت شفافی قرار داره.
‫یا شایدم نه...
‫موندم صبحونه رو چیکار کنم.
‫ساعت ۶ صبح؛
‫صبحانه‌ای که توسط کویوزو تهیه شده رو میل می‌کنه.
‫و رأس ساعت ۷، قبل از رفتن به مدرسه ‫الهه‌ش رو صدا می‌زنه.
‫الدا، صبح شده‌ها، الدا!
‫من دارم می‌رم مدرسه! ‫حواست باشه خواب نمونی!
‫باشه، پاشدم!
‫هنوز خوابه.
‫ظهر؛
‫در طول روز، راهبه‌ی ما خودش رو وقف مطالعاتش می‌کنه.
‫کوما-چان، کوما-چان، این پاشنه‌ بلندها خفن نیستن؟
‫فکر نکنم بهت بیاد.
‫اگه آبی بودن، شاید-
‫بازم بهت نمیاد.
‫ساعت ۳ بعد از ظهر؛
‫درس خواندن تمام شده، و به‌همراه ‫دوستش استراحت کوتاهی می‌کنه.
‫اوه، تاما از گل‌فروشی مورای اومده.
‫مثل همیشه خوشگل موشگل شُدیاو!
‫تاما!
‫بیا یه‌کم نازت کنم!
‫ساعت ۴ بعد از ظهر. ‫سریعاً بعد از رسیدن به خونه، می‌ره به سمت اتاق طلسم‌ها.
‫نوشتن استامپ مهر معبد هم ‫یکی از وظایف راهبه‌ست.
‫سپس، با تمام وجود کارش رو برای تمام عبادت‌کنندگانی ‫که به معبد میان انجام می‌ده...
‫خوش اومدید، ممنون که امروزم بهمون سر زدید.
‫اگر ناپاکی به حال خودش رها نشه نجس نیست...
‫ساعت ۵ بعد از ظهر؛
‫برای تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو دعای شینتو می‌خونه.
‫جمع کن خودتو ببینم!
‫ساعت ۸ شب. از حمام میاد بیرون.
‫هر روز با هدف تبدیل شدن به یه خانم بالغ ‫که آرزوش رو داره، یک لیتر شیر می‌خوره.
‫درسته که تا الان اصلاً قد نکشیده، ‫ولی به‌جاش حسابی سالم و سلامته.
‫ساعت ۱۰ شب؛
‫از تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو قدردانی و ‫بهش ادای احترام می‌کنه.
‫این‌قدری تو فروشگاه آبارا معروفه ‫که نمی‌تونی به‌همین راحتی گیرشون بیاری.
‫شبت بخیر، الـ... هوی! باز داری می‌لومبونی؟!
‫آ-آخه... چیزه...
‫کـ ـ کوئیتو، توام یه‌کم می‌خوای؟
‫آره بی‌زحمت.
‫ساعت ۱۰:۳۰ دقیقه‌ی شب؛
‫راهبه یه‌کم دیگه بیدار می‌مونه، و با الف صحبت می‌کنه.
‫و تازه، امروز عصر تاما؛ گربه‌ی گل‌فروشی مورای ‫اومده بود تو حیاط، و چه‌قدرم ناز بود!
‫آره، منم طرف‌های خیابون سوم دیدمش. ‫گربه‌ها واقعاً نازن، مگه نه؟
‫تاما خـیـلـی نـازه.
‫آره، خوشگل‌ترین گربه‌ی سوکیشیماست!
‫ساعت ۱۱ شب؛
‫اون موقع‌ست که راهبه به خواب می‌ره.
‫درحالی‌که برای فردایی بهتر دعا می‌کنه...
‫الهه‌ش توی سوکیشیما نشسته و ‫صلح‌و‌صفا بر جهان حاکمه.
‫نگران روزمرگی نباش!
انیمه بعد از تیتراژ ادامه دارد