‫سوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫هنوزم که مثل چی بارون می‌زنه، ‫تازه یعنی تعطیلاتم هست.
‫انگار این دلگیر بودن روزهای بارونی ‫حال ما رو هم می‌گیره.
‫جدی؟ من که بارون رو دوست دارم؛
‫چون می‌تونم با خیال راحت بشینم تو خونه!
‫می‌دونی که؛ مردم تنگش می‌کنن ‫و تو روزهای بارونی هم می‌رن سر کار.
‫الهه‌ای که از دنیای دیگه به این معبد احضار شد...
‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع بود.
‫قسمت هشتم
‫بارها و بارها
‫خب، خریدمون تموم شد! ‫همه‌ی کارهای امروزمو انجام دادم!
‫بـ ـ بعد از این، وقتشه برم زیر کرسی ‫و کل روز بشینم مانگا بخونم!
‫آخه، بیرون داره بارون میاد!
‫چاره‌ای جز لش کردن تو خونه ندارم! ‫آخه بیرون داره بارون میاد!
‫انگار بارون خوب سر حالت آورده، نه؟
‫د-دقیقاً!
‫امروز قراره جلد جدیدش بیاد، پس گفتم ‫بهتره بشینم دوباره کل سری رو از جلد یک بخونم!
‫کوئیتو، یه‌کم چای بذار دم بیاد!
‫باشه باشه.
‫معبد تاکامیمی
‫ماسک پلاستیکی
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫چه جالبه.
‫اسم درست این مانگا Glass Mask‌ـه که از سال ۱۹۷۶ ‫تا ۲۰۱۲ در حال انتشار بود و بعد از اون متوقف شد.
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫دیدی؟ مانگاش خیلی طولانیه و بیشتر ‫از ۴۰ ساله که داره منتشر می‌شه.
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫ﻣ
‫ﺎ
‫ﺳ
‫ﮏ
‫ﭘ
‫ﻼ
‫ﺳ
‫ﺘ
‫ﯿ
‫ﮑ
‫ﯽ
‫عــه، بنازم.
‫ولی، انتشار به‌مدت زیاد می‌تونه بدم باشه. ‫مثلاً داستان این سری قرار بود تو دهه‌ی ۷۰ باشه...
‫آره.
‫ولی توی جلد‌های جدیدش، گوشی هوشمندم هست.
‫عه، جدی؟
‫اوه، این جلدو تموم کردم. ‫الدا، هنوز دستت به جلد ۷ بنده؟
‫د-دارم می‌خونمش، یه‌لحظه صبر کن.
‫الدا، سقف داره چکه می‌کنه!
‫عــه؟
‫کـ ـ کالکشن مانگاها و بازی‌ها و اکشن فیگورهام!
‫چـ ـ چـ ـ چـ ـ چه خاکی به سرم کنم؟! ‫ز-ز- زنگ بزن پلیس بیاد!
‫آروم باش، یه دیقه آروم بگیر!
‫ﯽﻤﯿﻣﺎﮐﺎﺗ ﺪﺒﻌﻣ
‫یه‌جوری تونستم...
‫کالکشن مانگاها و بازی‌ها و اکشن فیگورهامو نجات بدم...
‫از پدربزرگ که پرسیدم؛ گفت بالای ‫معبد داخلی رو سقف مسی کشیدن.
‫انگار بعضی وقت‌ها چکه می‌کنه.
‫این‌طور مواقع باید زنگ بزنیم نجّار بیاد.
‫ها؟! نجّار بیاد؟! تو اتاق من؟!
‫آخه، نمی‌شه که همین‌طوری ولش کنیم.
‫نـ ـ نه، همین‌طوری هم خوبه، باشه؟
‫آخـ ـ آخه، شنیدم می‌گن صدای آب باعث آرامش می‌شه...
‫همین‌طوری هم که باشه یه‌جورایی شیکه.
‫چی می‌گی واسه خودت؟ اگه درست‌‌حسابی حلش نکنیم، ‫کل مانگاها و بند و بساطت کپک می‌زنه!
‫عــه؟! بـ ـ بد شد که!
‫دقیقاً. برای همینه که باید بگیم نجّار بیاد.
‫و-ولی... اگه همچین اتاقی رو ببینه...
‫اگه همچین اتاقی رو ببینه چی...؟
‫همه می‌فهمن که من اوتاکو ـم!
‫همین الانم کل شهر می‌دونن.
‫پدربزرگ باهاش تماس گرفت. ‫گفت نجّار راه افتاده که بیاد.
‫چـ ـ چطور روز بارونی نازنینم همچین بلایی به سرم آورد؟
‫خب، خونه‌مون هم ساختمونش دیگه قدیمیه.
‫فهمیدم!
‫حالا که نجّار داره میاد اینجا،
‫پس بیا از این فرصت برای بازسازی استفاده کنیم ‫و اینجا رو تبدیل به یه معبد مدرن کنیم.
‫«معبد مدرن»؟
‫معبد مدرن
‫آره؛ دو طبقه‌ش می‌کنیم و راه پله هم براش می‌ذاریم!
‫و دیوارها رو هم طرح سیمان خام می‌زنیم!
‫عــه، همچین به دل نمی‌شینه.
‫آ، و-ولی شاید دلم یه اتاق گیمینگ یا همچین چیزی بخواد!
‫با یه مانیتور ۱۰۰ اینچی و اسپیکرهای بزرگ!
‫منم دلم یه تراس می‌خواد! ‫از اون‌ها که دلت می‌خواد توش یه صبحانه لاکچری بخوری!
‫و یه طرف رو هم ویترین شیشه‌ای می‌زنم ‫که بتونم اکشن فیگورها و مجسمه‌هامو نشون بدم!
‫بیا همین الان بریم از پدربزرگ اجازه‌شو بگیریم!
‫خـ ـ خب، کیکوجیرو تو دفتر معبده!
‫مثل چی عصبانی شد.
‫بدجورم عصبانی شد.
‫بارون همین‌طور تندتر می‌شه.
‫کویوزو نرفته بود خرید؟ امیدوارم حالش خوب باشه.
‫محض احتیاط بهش گفتم یه بارونی ببره، ‫که مشکلی براش پیش نیاد.
‫بارونی، هـا؟ مدل‌های جدیدش که ‫ضدآب شدن خیلی کاربردی و خفنن.
‫راستی، تو دوره‌ی ادو وقتی بارون می‌زد چیکار می‌کردید؟
‫کلاه‌های این شکلی سرتون می‌ذاشتید؟
‫منظورت کلاه بارونیه؟
‫همم... اواسط دوره‌ی ادو، ‫دیگه چترهای بارونی اومدن جاش؛
‫مثل همین‌هایی که الان داریم.
‫عـه، جدی؟
‫مدل موهای خانم‌ها دیگه خیلی پیچیده شده بود؛
‫و از اونجایی که گذاشتن کلاه موهاشون رو خراب می‌کرد،
‫محبوبیت چترهای دستی بین مردم عادی زیاد شد.
‫انواع مختلفی از چترها وجود داشت؛
‫مدل‌های ارزون و خشک مثل «بانگاسا»،
‫بانگاسا
‫‫(چتر کاغذ روغنی خشک)
‫و مدل‌های دسته‌بلند مثل «سومااوریگاسا» که ‫اشراف‌زاده‌های دربار، راهبه‌های بودایی،
‫و امثال‌شون توی مراسم‌های خاص حمل می‌کردن.
‫‫(چتر تاشو) ‫سومااوریگاسا
‫هایرا-ساما هم یکی از همونا داشت، درسته؟
‫مال هایرا مدلش «جانومه‌گاسا» ـست. ‫وقتی بازش می‌کنی، لبه‌هاش یه طرح گرد دارن.
‫این چتریه که خانم‌ها و سلبریتی‌ها استفاده می‌کنن. ‫خیلی هم گرونه.
‫عــه؟ واقعاً که خوب چیزی بود.
‫کاش منم می‌تونستم یه همچین چتر ‫خانومانه و برند خفنی داشته باشم.
‫چترهای اجاره‌ای هم بین مردم خیلی رایج بودن.
‫چتر اجاره می‌کردن؟
‫توی فروشگاه‌های بزرگ مثل اِچیگویا، وقتی یه دفعه بارون می‌گرفت، ‫به مشتری‌هاشون چتر اجاره می‌دادن.
‫(چتر اجاره‌ای) کاشیگاسا
‫اسم فروشگاه روی چتر نوشته شده بود، و مشتری ‫یه‌جورایی تبدیل به یه تبلیغ متحرک می‌شد.
‫مردم ادو هم برای این غرور احترام زیادی قائل بودن؛
‫دست گرفتن چتر یه فروشگاه بزرگ هم نشونه‌ی همین احترام بود.
‫دقیقاً می‌فهمم! اون موقع که کیف خریدم یه بَگ برند هم ‫بهم دادن که با مراقبت زیاد ازش استفاده می‌کنم!
‫آره... همون بَگ کاغذی پاره‌پوره. بندازش بره دیگه!
‫عمراً، هنوزم قابل استفاده‌ست!
‫به‌نظر می‌رسه ورق مسی روی سقف ترک خورده.
‫فعلاً یه‌جوری سرهمش می‌کنیم.
‫ا-اوه، که‌اینطور.
‫دلم می‌سوزه که باید زیر بارون انجامش بدن.
‫مـ ـ من برگشتم...
‫وای، کویوزو! موش آب‌کشیده شدی که!
‫حـ ـ حالت خوبه؟!
‫هرچی که زیر بارونی نبود خیس شد.
‫فکر کنم این بارونی دیگه خیلی کوچیک شده. ‫احتمالاً باید یه جدیدشو بخرم.
‫عـه؟ الکی نخر، پولت هدر می‌ره.
‫مادرجون از فروشگاه فوجی‌مارت بهم گفت ‫که کاپام خیلی نازه!
‫جدی؟
‫راستی، چرا به بارونی‌هامون می‌گی «کاپا»؟
‫عـه؟ والا نمی‌دونم.
‫کاپا... شاید همون موجودی رو می‌گن ‫که یه‌چیزی مثل بشقاب روی سرش داره؟
‫‫کاپا
‫اگه بارون بیاد و خیس بشه هم، ‫مشکلی براش پیش نمیاد!
‫اوه! احتمالاً دلیلش همینه! ‫کارت درسته، اونه-چان!
‫و-وایسید ببینم، خواهرهای مهربون!
‫نظریه‌های متفاوتی در مورد ‫ریشه‌ کلمه‌ی «کاپا» وجود داره.
‫مثلاً می‌گن از کلمه‌ی پرتغالی «کاپا» ‫که به معنی «پوشش» ـه گرفته شده،
‫یا اینکه مخفف کلمه‌ی «کامیپائوری» ‫که می‌شه همون «کاپا».
‫عـــه.
‫‫(کت کاغذی) ‫‫کامیپائوری
‫نظریه‌ای که خودم دوست دارم؛ شباهت اسمش به شکل ‫بال پرنده‌هاست وقتی که بازشون می‌کنن،
‫پس وقتی به شکل «کاپا» نوشته می‌شه ‫به معنی پرنده‌ایه که بال‌هاشو باز کرده.
‫(بال‌های باز شده) کاپا
‫خیلی کانجی قشنگیه!
‫بد می‌گم؟ خـ ـ‌خب، خودم بیشتر ‫طرفدار مینو بودم تا کاپا.
‫«مینو» همون بارونی‌های حصیری هستن ‫که شیاطین ناماهاگه می‌پوشیدن؟
‫آره، خودشه. تا قبل از محبوب شدن کاپا، ‫همه از بارونی‌های حصیری استفاده می‌کردن.
‫در ضمن، منم وقتی یکی از اون بارونی‌های حصیری می‌پوشیدم ‫و کلاه بارونی می‌ذاشتم سرم، دیگه چیزی حریفم نبود!
‫شکست
‫ناپذیر
‫شکست
‫بیشتر شبیه یه کرم‌خاکی دراز و بزرگ شدی...
‫ولی حالا که بهش فکر می‌کنی، چتر تنها چیزیه ‫که اصلاً عوض نشده؛
‫صدها ساله که همین شکلی مونده.
‫البته، این روزها چترهایی هستن که وارونه باز می‌شن.
‫ولی هنوزم شکل چتره، مگه نه؟ یه‌جورایی انگار...
‫فوق‌العاده راحت شده و اینا!
‫عــه، چیزه...
‫اوه، یه‌کم پیش داشتم به این فکر می‌کردم که،
‫خیلی هم راحت نیست یه دسته باشه که نتونی ازش ‫استفاده کنی چون داری خود چترو می‌گیری.
‫راست میگی!
‫نظرتون چیه چترهایی که وارونه باز می‌شن ‫رو از یه پهپاد آویزون کنیم؟
‫این‌طوری دیگه دستت هم بند نیست!
‫ناپذیر
‫شکست
‫اوه، شاید جواب بده!
‫و-ولی، مگه پهپاد-سان خیس نمی‌شه؟
‫پهپادش باید ضد آب باشه! ‫خیس هم بشه چیزیش نمی‌شه، پس مشکلی نیست!
‫و-ولی، ولی... دلم به‌حال پهپاد-سان می‌سوزه ‫چون اون تنها کسیه که خیس می‌شه!
‫دلم می‌سوزه!
‫بو-مپ!
‫خدایا، چه‌قدر این بچه گله!
‫پـ ـ‌ پس، یه‌ چتر هم برای پهپاد می‌گیریم.
‫شکست
‫ناپذیر
‫حالا دیگه پهپاد هم خیس نمی‌شه.
‫آخ جون!
‫پس آخرشم پروژه شکست خورد؟
‫اوه، بارون بند اومد!
‫واقعاً بند اومد؛ هوا هم صاف شده، خدارو شکر!
‫عاشق روزهای بارونیم، ولی اگه همین‌طوری ‫پشت‌سرهم بارون بیاد داستان می‌شه، نه؟
‫اونه-چان، بوی عطر بارون میاد!
‫اوهوم، عاشق بوی بارونم!
‫خـ ـ خب! بارون هم بند اومد، پس...
‫اوهوم، وقتشه بریم بیرون!
‫من که می‌مونم خونه!
‫عـه؟
‫عــه؟
‫همم... چه‌قدر اینجا به‌هم ریخته.
‫وقتشه یه‌کم تمیزکاری کنم.
‫چیزهایی که نمی‌خوام رو به فروشگاه تانوکی می‌فروشم... ‫و یه‌کم خرت‌وپرت‌هامو رد می‌کنم...
‫وای، شلغم‌هام گندیدن!
‫خب، الان دیگه همه‌چی تر و تمیز شد!
‫هوی تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو، چرا راهبه‌ت ‫داره لپتو می‌کشه؟ به‌نظرت چرا؟
‫چـ ـ چون اتاقم مثل بازار شامه!
‫از موقعی که سقف چکه کرد وسایلتو ریختی کف اتاق! ‫فکر کردی تمیزکاری‌هاتو باید توی بازی انجام بدی؟!
‫نـ ـ نه، نمی‌دونم چرا وقتی یه چیزی رو ‫میارم بیرون، دیگه نمی‌تونم جاشون بدم تو...
‫چرا نمی‌شه همه‌چی رو همون‌جایی که بودن جا بدم؟
‫پس الان فرصت خوبیه ‫که کمدتو مرتب کنی. منم کمکت می‌کنم.
‫بـ ـ باشه، ممنون.
‫خب، اول از همه؛ بیا با جمع کردن ‫چیزهایی که کف اتاق پخش شدن شروع کنیم.
‫عـــــای! پـ ـ پام رفت رو یه چیز سفت!
‫بـ ـ بلوک اسباب‌بازی؟!
‫مـ ـ مراقب باش! این‌ها خونه‌های لوگو‌ـن ‫که سعی کردم باهاشون یه ربات فوق خفن بسازم،
‫اشاره به اسباب‌بازی‌های لگو
‫ولی سریع بیخیالش شدم!
‫منم دیروز چندبار پام رفت روشون و خیلی هم درد گرفت!
‫ همون موقع که این‌طوری می‌شه جمعش کن!
‫هنوزم کلی خونه‌های لوگو همه‌جا ریخته... ‫اینجا شبیه میدون مین شده، کوئیتو!
‫خیر سرم اینجا تالار اصلی یه معبد دلنشینه!
‫هعی، حالا می‌شه با خیال راحت تمیزکاری کرد.
‫بیا فعلاً هرچی تو کمد هست بریزیم بیرون.
‫باید چیزهایی که مرتب ازشون استفاده می‌کنی و نمی‌کنی ‫رو تقسیم کنیم و دوباره مرتب‌شون کنیم.
‫کـ ـ که‌اینطور... پس چیزهایی که خیلی ازشون ‫استفاده نمی‌کنم رو باید بذارم تو انباری؟
‫دقیقاً. از اونجایی که وسایل توی کمدی برخلاف انتظار ‫غیر استفاده‌ن، چیزی رو از دست نمی‌دی.
‫به‌زودی ‫استفاده نمی‌شه
‫به‌زودی ‫استفاده می‌شه
‫حالا؛ همه‌چی رو توی این جعبه‌ی ‫«به‌زودی استفاده می‌کنم»،
‫و «به‌زودی استفاده نمی‌کنم» بچین.
‫خـ ـ خب، بریم تو کارش!
‫عـه، توی این جعبه چی گذاشته بودم؟
‫اوه، خاطراتم زنده شدن! ‫چون خیلی وقته نرفتم سراغش شاید یه دست بازی بزنم!
‫به‌زودی ‫استفاده می‌شه
‫می‌ذاریمش توی «به‌زودی استفاده می‌کنم».
‫خب، بعدی چیه...
‫عـــا! اینو پاک یادم رفته بود! ‫چون خیلی وقته نرفتم سراغش شاید یه دستم با این بزنم!
‫به‌زودی ‫استفاده می‌شه
‫می‌ذاریمش توی «به‌زودی استفاده می‌کنم».
‫اوه، اینو خودم حسابی چیدم!
‫عـــا! کلی از این‌ها هم جمع کرده بودم! ‫این‌هارو هم می‌ذاریم چون خیلی وقته باهاشون بازی نکردم!
‫به‌زودی ‫استفاده می‌شه
‫«به‌زودی استفاده می‌کنم».
‫به‌زودی ‫استفاده می‌شه
‫به‌زودی ‫استفاده نمی‌شه
‫نظرت چیه جفتشو بذاریم تو این جعبه؟
‫به‌زودی ‫استفاده نمی‌شه
‫عـه... چـ ـ چشم.
‫به‌زودی ‫استفاده نمی‌شه
‫تونستیم نصف‌شونو جمع کنیم؟ ‫انگار تمومی ندارن.
‫آخرین بار که مرتب‌شون کردی کی بود؟
‫فـ ـ فکر کنم، حدود ۴۰۰ سال پیش بود.
‫پس بگو چرا تموم نمی‌شن.
‫یاد «سوسوهاکی» دوره‌ی ادو افتادم.
‫سوسوهاکی؟
‫به معنی «پاک کردن گردوخاک» ـه.
‫تو دوره‌ی ادو، روز ۱۳ دسامبر یه تمیزکاری کلی انجام می‌دادن.
‫اوه، ما هم یه «پاکسازی بزرگ» برای سال نو انجام می‌دیم ‫تا گردوخاک‌ها رو پاک کنیم!
‫آره، آره. البته، اون بیشتر شبیه مراسمه.
‫پاک کردن گردوخاک
‫توی ادو، چون مرتب از شمع و روغن ‫برای گرمایش و روشنایی استفاده می‌شد،
‫مبلمان و سقف‌ها با دوده سیاه می‌شدن.
‫برای همین همه‌شونو با چوب‌های بلند بامبو پاک می‌کردیم.
‫عــه، حالا چرا ۱۳ دسامبر؟
‫روز ۱۳ دسامبر، توی اقامتگاه‌های سلطنتی شوگان،
‫یه رویداد بزرگ تمیزکاری به اسم ‫«مراسم بزرگ دوده‌زدایی» برگزار می‌شد.
‫به همین دلیل؛ همه‌ی افراد اعم از مردم عادی تا ‫ارباب‌های فئودال توی یه روز این کار رو انجام می‌دادن.
‫پس تو هم برای تمیزکاری با چوب‌های ‫بامبو کلی سختی کشیدی، نه؟
‫مالیدن
‫کلی سعی کردم با مالیدن دوده به صورتم ‫وانمود کنم که کارم تموم شده،
‫هـه هـه...
‫عالیه...
‫ولی وقتی این کارو کردم اتاقم هنوز نامرتب بود ‫پس راهبه‌م کفری شد و کلی حرف بارم کرد.
‫موندم چرا همیشه برای کارهای اشتباه کلی تلاش می‌کنی...
‫خب، همه‌چی رو تمیز چیدیم!
‫فـ ـ فقط یه‌کم دیگه مونده!
‫بذار ببینم... این جعبه چی بود... هم؟
‫این‌ها چین؟
‫نوار ویدیویی‌ان. در موردشون نمی‌دونی؟ ‫باهاشون برنامه‌های تلویزیونی رو ضبط می‌کنن.
‫آها، پس نوار ویدیویی که می‌گن اینه! ‫اولین باره می‌بینم‌شون!
‫خب، این‌روزها وقتی بحث ضبط کردن باشه، ‫همه از هارد استفاده می‌کنن، نه؟
‫اوه، شاید بخوام برنامه دریفترز که ضبط کردمو ببینم.
‫هـا؟
‫یه نوار کوچولو هم هست.
‫حتی روش عنوان هم نداره.
‫آره، اون نوارو از شیمادن گرفتم. فکر کنم ۲۰ سال پیش بود؟ ‫یه‌دفعه اومدن معبد و شروع به فیلم‌برداری کردن.
‫عـه، گذشته‌ی معبد تاکامیمیه؟! این تو؟!
‫تو هم توش هستی؟!
‫آره، باید باشم.
‫ولی فکر نکنم مربوط به مراسم، جشنواره یا چیزی بوده باشه،
‫چون نوار اضافه آوردن همین‌طوری یه چیزی ضبط کردن.
‫عــه، می‌خوام ببینمش!
‫تماشای یه ویدیو مربوط به قبل از تولدم جالب می‌زنه!
‫ولی این مدل بتامکسه، پس...
‫نوعی از نوارهای ویدیویی که از نوارهای VHS ‫کوچک‌تر هستن. توی ایران به اسم نوار کوچک ‫معروف بودن.
‫بتامکس؟
‫یه نوع دیگه از نوار ویدیویی‌ـه.
‫همم... شاید شیمادن هنوز ‫دستگاه پخش بتامکس داشته باشه.
‫واقعاً؟! پس می‌رم یه سر به مادرجون ‫تو فروشگاه شیمادن بزنم!
‫هـا؟ پـ ـ پس تمیزکاری اتاقم چی شد؟
‫تقریباً تمیز شده، دیگه خودت از پس بقیه‌ش بر میای!
‫فعلاً، زود برمی‌گردم!
‫عــه؟! چی شد؟! ولی بر نمیام!
‫الکتریکی شیمادن
‫عـه، نوار بتامکس؟
‫الکتریکی شیمادن
‫حالا که گفتی، یه همچین چیزی ضبط کردیم...
‫این دست الدا بود؟
‫آره، گفت شاید شیمادن دستگاه پخشش رو داشته باشه!
‫پخش‌کننده‌ی بتامکس، ها...؟ کجا گذاشتمش؟
‫می‌خواید منم کمکتون بگردم؟
‫آره، خوشحال می‌شم کوئی-چان.
‫این باید پخشش کنه. اون دکمه رو فشار بده.
‫عــه، این یکی؟
‫ها؟ چیزی نشون نمی‌ده؟
‫داره عقب‌گرد می‌کنه، یه‌کم صبر کن.
‫عقـ...؟ چی چی؟
‫خب، حالا دکمه بغلی‌شو بزن.
‫باشه.
‫اوه، دیدمش!
‫وای...
‫اون موقع هنوز به دنیا نیومده بودم.
‫یه‌کم مرموز به‌نظر می‌رسه...
‫تست، تست. داره ضبط می‌شه؟
‫این شمایید؟ وای، چه‌قدر جوون و خوشگلی!
‫بیخیال، دستم ننداز!
‫اوه، از شیمادن اومدن!
‫عـه، صدای الداست.
‫هم؟ این بتامکسه؟ خیلی وقت بود که ندیده بودمشون...
‫الدا... انگار یه‌ذره هم عوض نشده.
‫داشتم کمدمو مرتب می‌کردم، یکی‌شو پیدا کردم.
‫گفتم دیگه آخرین نوارشم ضبط کنه.
‫اشاره به بازی فاینال فانتزی ۷ / بازی‌ها اصطلاحاً از ‫شش‌ضلعی‌ها تشکیل می‌شن و با توجه به اوج کیفیت ‫بازی‌ها در اون زمان (پلی‌استیشن ۱) میگه چقدر گرافیک ‫بازی‌ها به واقعیت نزدیک بود.
‫ا-اوه راستی، بچه‌های شیمادن، اِف‌اِف ۷ رو بازی کردین؟! ‫شش‌ضلعی‌هاش عالین، با واقعیت مو نمی‌زنه!
‫آیریس: یکی از شخصیت‌های زن اصلی بازی فاینال فانتزی ۷
‫و-و از اون مهم‌تر، ‫شنیدم یه پایان داره که آیریس زنده می‌مونه!
‫همچین چیزی نیست.
‫سـ ـ سرم کلاه گذاشتن!
‫آدم‌ها چه‌قدر راحت سر الف‌های ساده کلاه می‌ذارن!
‫شخصیتش هم همونیه که بود.
‫عـه؟ چیکار می‌کنید، شیمادن-سان؟
‫هـا؟
‫بهت که گفتم این‌قدر «-سان» بهش نچسبون، سایاکو.
‫اون صدا...
‫عـه، جدی؟
‫پس می‌گیم شیمادن-چان!
‫حالا دیگه شد «-چان»؟ ‫می‌دونی که، چند برابرت سن دارم.
‫مامان...
‫پس شیمادن-ساما؟
‫یادش بخیر واقعاً.
‫نمی‌شه مثل همیشه همون «شیمادن» خالی باشه؟
‫اون موقع سایاکو هم‌سن تو بود.
‫خدایا، ۱۶ سالته و هنوز یه‌ذره بزرگ نشدی.
‫نخیرم. من الان دیگه رسماً راهبه‌ی الدا ـم!
‫از الان به‌بعد می‌خوایم بترکونیم، الدا!
‫عـه؟! لـ ـ لطفاً سخت نگیر...
‫انگار راهبه‌ی ترسناک‌مون از راه رسیده!
‫معبد تاکامیمی
‫بگی نگی مرتب‌شون کردم.
‫من برگشتم.
‫خـ ـ خوش اومدی، کوئیتو!
‫نظرت چیه؟ تمیز و مرتب شد، نه؟
‫من از اون‌هام که وقتی پاش بیفته کارو تموم می‌کنن...
‫کوئیتو؟
‫می‌گم، می‌دونی... مامانم... توی این نوار بود.
‫که‌اینطور...
‫اون نوار رو دوست داری؟
‫نه. پیش خودت باشه، الدا.
‫باشه.
‫خب، کوئیتو...
‫الان می‌تونم پرتت کنم هوا؟
‫جـان؟
‫تو دوره‌ی ادو، وقتی تمیزکاری تموم می‌شد، ‫همدیگه رو مینداختیم هوا.
‫عــه؟ چرا؟
‫والا، خودمم نمی‌دونم.
‫خودتم نمی‌دونی؟!
‫شاید یه راهی برای دور کردن شیاطین بوده، ولی...
‫«هـــورا! یه کار خسته‌کننده رو تموم کردیم!»
‫شایدم برای همچین چیزی.
‫خـ ـ خب، اگه خیلی دلت می‌خواد مشکلی ندارم انجامش بدیم.
‫خب پس...
‫بیا.
‫عــه؟
‫خـ ـ خب... از نظر قدی، محاله تو بتونی منو بلند کنی، نه؟ ‫پس به‌جاش من بلندت می‌کنم.
‫بدو بیا.
‫عــه... مـ ـ منو بلند کنی... یعنی، آ...
‫ا-اگه مثل عروس‌ها بلندم کنی چی؟
‫چی شده، کوئیتو؟ بیا دیگه، زود باش...
‫نـ ـ نه، نه، نه!
‫یـ ـ یه‌کم خجالت می‌کشم...
‫خجالت کشیدن نداره. بیا دیگه. بیا دیگه، بیا.
‫خجالت می‌کشم!
‫چـ ـ چرا فرار می‌کنی، کوئیتو؟!
‫بذار بلندت کنم!
‫نـمـی‌خـوام!
‫عــا، چه سریع می‌دویی.
‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir