‫سوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫الهه‌ای که از دنیایی دیگه...
‫هـ ـ همینه، عالیه!
‫قشنگ داره فضای یه جنگ شهری رو به رخ می‌کشه!
‫نورپرداز
‫به این معبد احضار شد... ‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع‌ـه.
‫دیوراما چه‌قدر خوبه! ‫از تو لنز دوربین قشنگ انگار اصل جنسه!
‫پس به این‌ها می‌گن «مناسب اینستا»؟
‫نخیرم. به این می‌گن «مناسب اینستا»!
‫کوئیماری ایسوزو-چان!
‫۱۵۰،۰۰۰ تا فالوور داره، ‫و اخیراً هم به تلویزیون دعوتش کردن!
‫از همون... اینفلوئنزرهاست؟
‫«اینفلوئنسر»؟
‫آره، همون! یه اینفلوئنزر کانازاوایی!
‫کوئیتو خیلی کلمات خارجی رو بلد نیستی، نه؟
‫ها؟ کوئیماری از کانازاوا؟
‫نه، امکان نداره...
‫قسمت هشتم
‫او و شرایط الفی‌اش
‫لطفاً اگه چیزی لازم داشتید
‫بهمون اطلاع بدید
‫اینم از... این...
‫کم‌کم باید طلسم‌های بیشتری انبار کنیم.
‫سلام؟
‫سلام! طلسم یا مهر معبد لازم... دارید؟
‫شما راهبه‌ خانواده‌ی کوگانه هستید، درسته؟
‫احیاناً الدا توی معبده؟
‫ا-الـ...
‫الدا، الدا، الدا! الدا، الدا، الدا! الدا، الدا، الدا!
‫الدا، الدا، الدا، الدا!
‫الـــــــدا!
‫چـ ـ‌ چه خبره؟ چت شده، کوئیتو؟!
‫یـ ـ یـ ـ یه الف خوش‌بر و روی، ‫مناسبِ اینستا اومده اینجا!
‫هایرا!
‫الدا-چان! دلم برات تنگ شده بود!
‫الدا-چان، الدا-چان، الدا-چان، الدا-چان!
‫مـ ـ می‌گم...
‫جانم؟
‫انگار الدا داره خفه می‌شه...
‫معذرت می‌خوام. یه‌کم خون‌سردیمو از دست دادم.
‫۲۰۰ سالی شده، نه؟
‫معبد اورامیمی - الهه‌ی معبد «اورامیمی هیمه-نو-میکوتو»
‫نام واقعی: هیلاریا آیرا میراراستا (سن ۷۲۶ سال)
‫خوشحالم که می‌بینم روبراهی، الدا-چان.
‫ا-اوهوم... تو هم انگار روبراهی، هایرا.
‫کوئیتو-چان؛ به عنوان خدای محلی سوکیشیما، ‫الدا-چان فعالیت‌های روزانه‌شو با جدیت انجام می‌ده؟
‫دریغ از یه ذره جدیت توی کار، ‫ولی خب با اهالی محل خیلی خوب کنار اومده.
‫بفرمایید چای.
‫ای‌ وای، ممنونم.
‫مهم‌تر از این‌ها، قبل از اینکه پاشی بیای اینجا ‫بهم خبر بده، هایرا!
‫می‌دونی که، ما هم کلی کار داریم.
‫اوه.. عـ ـ عصبانیش کرد!
‫الدا-چان... مطمئنم که قبلاً هم بهت گفتم...
‫...ولی یادت باشه...
‫...منو «اونه-چان» صدا کنی!
‫اونه-چان
‫«اونه-چان» صدام کن!
‫شنیدم بابا! ‫خوبم شنیدم و محلت نذاشتم!
‫مـ ـ می‌گم، هایرا-ساما خواهر بزرگ‌ترته، الدا؟
‫نـ ـ نخیرم. هایرا الفِ کانازاواست، ‫که ارباب توشیه مائه‌دا احضارش کرد.
از فرماندهان ارشد اودا نوبوناگا در دوره‌ی سنگوکو
‫از اونجایی که ۱۰۰ سال ازمون بزرگ‌تره،
‫با من و یولده عین بچه‌ها رفتار می‌کنه.
‫خیلی حس الف‌ها در مورد سن‌شون رو درک نمی‌کنم...
‫کوئیتو-چان؛ خدمت کردن به عنوان ‫راهبه‌ی الدا حتماً کار سختیه، نه؟
‫وقتی حدود ۲۰۰ سالش بوده ‫همیشه باید نازشو می‌کشیدم.
‫هوی، هایرا! ‫صـ ـ صاف تو روی راهبه‌م نشستی‌ها!
‫نیازی به خجالت کشیدن نیست، ‫این که لوست کنن چیز خجالت‌آوری نیست که.
‫بسه دیگه، دلم می‌خواد بمیرم! ‫دلم می‌خواد از خجالت آب شم برم تو زمین!
‫ای بابا بیخیال، الف‌ها نامیران.
‫حس می‌کنم اون برای الدا و بقیه‌ی الف‌ها بیشتر شبیه ‫یه خواهر بزرگ‌تر، مادر یا همچین چیزی بوده؛
‫مثل یه شاهدخت می‌درخشه.
چشمه‌های آب گرم معروفی به همین نام واقع در شهر کاگا، استان ایشیکاوا
‫خاندان مائه‌دا به‌خاطر داشتن چشمه‌های ‫آب گرم کاگا-هیاکومانگوکو معروفن،
‫و این‌طوری حس می‌کنم شبیه سلبریتی‌هاست!
‫خـ ـ‌ خب، چی شد که پاشدی اومدی توکیو؟
‫از فردا؛ قراره یه نمایشگاه از محصولات ‫کانازاوا اینجا برپا بشه.
‫بهترین فرصته که زیبایی‌های محل زندگی‌مون؛ کانازاوا ‫رو معرفی کنیم. گفتم شاید منم یه دستی برسونم.
‫عـه؟ به عنوان الهه‌ی معبد؟!
‫بله. کانازاوا محل زندگی هم‌محل‌های عزیزمه.
‫در واقع؛ ناراحتم که این کم‌ترین کاریه که ‫می‌تونم براشون انجام بدم.
‫چـ ـ چه بااحساس و شرافت!
‫حال نمی‌کنم این مدلی نگاهش کنی.
‫راستی، راهبه‌ت همراهت نیومده، هایرا-ساما؟
‫قراره فردا همدیگه‌رو ببینیم. توی کانازاوا یه مقداری ‫کار داشت، منم تنهایی اومدم توکیو.
‫راهبه‌ی منم درست مثل تو ۱۶ سالشه، کوئیتو-چان.
‫امیدوارم که دوست‌های خوبی بشید.
‫اوه، که‌اینطور! دل تو دلم نیست ببینمش.
‫ولی اخیراً، خیلی باهام حرف نمی‌زنه.
‫احتمالاً توی دوران بلوغشه.
‫شما دوتا خیلی خوب باهم کنار میاید. ‫رمز موفقیت‌تون چیه؟
‫هـا؟
‫شاید انجام کاری که راهبه‌م ازم خواسته ‫توی دقیقه‌ی نود درست قبل اینکه از کوره در بره، رمز کاره؟
‫بدبختی اینه راهبه‌ی الدا وقتی نداره ‫که بخواد به فکر دوران بلوغش باشه.
‫آ ماشالا، آ ماشالا، یه‌کم دیگه...
‫ای وای، پاک یادم رفت! ‫حواسم نبودم سوغاتی‌هایی که آوردم رو بهتون بدم!
‫تازه‌ست، پس لطفاً زود میل کنید.
‫وای، خیلی خوشحالم که یه هدیه از کانازاوا گیرم اومده!
‫چه‌قدرم خوشگل کادوپیچ شده! ‫محتویاتش باید همین‌قدر پرزرق‌ و برق باشن...
‫علفه... که، نه؟
‫علفه.
‫آره، خود علفه!
‫نازونا؛ یکی از هفت گیاه فصل بهاره که، ‫وقتی با تمپورا درست شه به‌شدت خوشمزه‌ست.
‫تمپورا: از غذاهای معروف ژاپنی که از مخلوط غذاهای دریایی و تره‌بار ‫در خمیری از آرد تمپورا فرو می‌رود و نهایتاً در روغن داغ سرخ می‌شود.
‫نازونا (کیسه‌ی کشیش)
‫بهش علف پِن‌پِن هم می‌گن.
‫علف پِن‌پِن
‫و همین‌طور غذای فوق‌العاده خوش‌یمنیه که می‌گن ‫مالیدنش باعث می‌شه هر نوع آلودگی از بین بره.
‫ا-اوه! پِن‌پِـ... نازونا! ‫چه‌قدر این پِن‌پِــ... نازوناها خوشمزه‌ن!
‫دقیقاً. خب، چیزه...
‫راستش، راهبه‌م برای خرید کادو بهم پول داد، ‫ولی... بنا به دلایل مختلفی گم شد.
‫پس... منم این نازوناهای خوشگل که ‫کنار جاده رشد کرده بودن رو چیدم...
‫عــه؟! اگه پولتو جایی گم کردی، ‫بهتره به پلیس خبر بدیم!
‫نـ ـ نه، توی یه باجه لاتاری از جیبم افتاد...
‫فکر کنم انداختمش، یا گمش کردم، ‫یا خرجش کردم رفت...
‫حدس می‌زدم...
‫هـا؟
‫هایرا، هنوزم از عشقت به قمار دست نکشیدی، نه؟!
‫تـ ـ توی ایستگاه کانازاوا، یه مغازه لاتاری هست ‫به اسم مرکز شانس هیاکوبانگای؛
‫یه بلیط ۲۰۰ ینی خریدم تا ‫حداقل تنهایی سفر جبران بشه...
‫لاتاری
‫به طرز عجیبی، پشت‌سرهم می‌باختم، ‫و قبل از اینکه به خودم بیام، پول سوغاتی‌ها...
‫خراشیدن
‫عـ ـ عه، پس در واقع...
‫هایرا از زمان قدیم دست‌وپاش برای قمار شل می‌شد،
‫و حتی تو دوره‌ی ادو هم هم به‌شدت دیوونه‌ی ‫تومیکوجی بود، که خودش داستانی داشت!
‫تومیکوجی؟
‫یه نوع لاتاری مربوط به دوره‌ی ادو بود...
‫یه قمار قانونی بود، ‫تازه زیر نظر دولت هم انجام می‌شد!
‫یه بلیط شماره‌دار وارد جعبه می‌شد، ‫و بلیطی که با چوب سوراخ می‌شد جایزه رو می‌برد.
‫جایزه‌ی نفر اول بیش از صد ریو ارزش داشت!
‫به واحد پول امروز، می‌شد حدود ۵ تا ۱۰ میلیون ین.
‫واقعاً رقابت حساسی بود.
‫هرچند، به دلیل پیدا شدن مدل غیرقانونیش ‫به اسم «کاگه‌تومی» محبوبیت تومیکوجی خیلی کم شد؛
‫و در نهایتم، همه‌شون توسط دولت ممنوع شدن.
‫تو هم وقتی اومدی ادو سعی کردی ‫توی بازی‌های کاگه‌تومی شرکت کنی، یادته؟
‫من و یولده سرویس شدیم تا جلوتو بگیریم.
‫اون زمان هم راهبه‌م خیلی کفری شده بود.
‫ولی... راست می‌گید. همه‌ش تقصیر منه.
‫ولخرجی کردن با پول سوغاتی‌ها و هتل ‫اصلاً کار پسندیده‌ای نبود...
‫پس پول هتلم خرج کردی؟
‫ولی خیالتون تخت؛ به‌زودی یه مسابقه‌ی بزرگ ‫اسب‌سواری توی توکیو برگزار می‌شه!
‫با همین چندرقازی که برام مونده، ‫می‌تونم صدبرابرشو برنده شم!
‫الان به پول‌هاش گفت «چندرقاز»...
‫همیشه همینو میگی و تهشم ورشکست می‌شی.
‫مشکلی نیست، نگران نباشید! هرچی که تا الان باخت دادم ‫پس‌انداز بوده، تا با یه برد گنده پسشون بگیرم!
‫پس هدف اصلیت از اومدن به توکیو همین بود؟!
‫خلاصه که خوشحال می‌شم اگه بذاری شبم اینجا بمونم.
‫برگشتیم سر خونه‌ی اول، نه؟ ‫من مشکلی با پذیرایی کردن ازت ندارم.
‫منو باش که فکر کردم برای اولین بار ‫دارم بهترین الف تمام دورانو می‌بینم...
‫نسل بشر؛ عمیقاً شرمنده‌تونم.
‫خدایا، هایدرا یه‌ذره هم عوض نشده.
‫باید از همون اول راستشو می‌گفتی.
‫دربی ژاپن: از بزرگ‌ترین مسابقات اسب‌سواری ‫که سالانه در ژاپن برگزار می‌شود.
‫درسته که برای نمایشگاه به اینجا اومدم. ‫ولی می‌خواستم دربی ژاپن رو هم ببینم.
‫هرچند، حقیقت واقعی اینه که...
‫می‌خواستم چهره‌ی تو رو ببینم، الدا-چان.
‫خدایا از دست تو!
‫اوه، الدا چه خجالتیه!
‫ولی فقط برو مسابقه رو ببین! ‫روی اسب‌ها شرط‌بندی نکن!
‫عـ ـ عجب ظالمی هستی!
‫خب، می‌رم براتون یه تشک توی معبد پهن کنم.
‫اتاق الدا زیادی شلوغه.
‫ممنون، کوئیتو-چان.
‫ها، بازدیدکننده اومده؟ سلا.. عه؟!
‫ایسوزو-چان؟!
‫ا-الدا! ایـ ـ این همون ایسوزو-چانه! ‫همون که یه‌کم پیش نشونت دادم، همون اینفلوئنزره!
‫اون «اینفلوئنسر» ـه.
‫ای وای، ایسوزو. چی شده اومدی اینجا؟
‫هـا؟
‫کارهامو زودتر از چیزی که انتظار داشتم تموم کردم.
‫ها؟! چی؟! چه‌خبر شده؟!
‫بذارید معرفیش کنم؛ این دختر خانم ‫راهبه‌ی من، کوئیماری ایسوزوـه.
‫راهبه‌ی معبد اورامیمی
‫کوئیماری ایسوزو (۱۶ ساله)
‫جــــــــــــــــــــان؟!
‫اوه، کوئیماری... می‌دونستم.
‫خوشحالم که همدیگه‌رو گم نکردیم، ایسوزو.
‫از کجا می‌دونستی که اینجام؟
‫خیلی مطمئنم نبودم که اینجا باشی، هایدرا.
‫از اونجایی که داشتم می‌رفتم یه‌جایی همین نزدیکی‌ها، ‫گفتم بهتره بیام یه سلامی کنم.
‫کـ ـ که‌اینطور.
‫ها... انگار اوضاع یه‌کمی ناجوره...
‫یـ ـ یادم اومد، مثل اینکه گفت راهبه‌ش توی دوران بلوغه.
‫ولی جداً سورپرایز شدم! ‫همیشه توی اینستا دنبالت می‌کنم، ایسوزو-چان!
‫کـ ـ کوئیتو یکی از طرفداراته، ایسوزو.
‫مـ ـ‌ می‌شه شما دوتا راهبه باهم دوست شید؟
‫آره، چرا که نه.
‫من که سنگ شدم. بقیه‌شو می‌سپارم به خودت.
‫ا-از چیزی که فکر می‌کردم کم‌حرف‌تری، ایسوزو-چان.
‫معذرت می‌خوام. این دختر خیلی مهربونه، ‫ولی یه‌کمم زیادی خشکه.
‫برای همینم هست که دوست‌های ‫زیادی نداره و نگرانش شدم.
‫ساکت باش، هایرا. باهام مثل بچه‌ها رفتار نکن.
‫اوه، راستی. بفرمایید، الدا-ساما.
‫ها؟
‫ا-این غذای اصلی هوکوریکوـه! بیسکوئیت ترد برنجی بیوِر! ‫همیشه دلم می‌خواست یکی‌شو امتحان کنم!
هوکوریکو: از بخش‌های خطه‌ ساحلی شماره غربی جزیره‌ی اصلی کشور ژاپن
‫فکر کنم هایرا هم یه‌سری سوغاتی گرفت، ‫ولی مثل اینکه اینجا از این‌ها نمی‌فروشن.
‫ایسوزو، چه‌قدر گلی تو دختر!
‫از سنگ در اومدی، ها؟
‫خدایا، نمی‌دونم اگه قرار بود بازم علف گیرم بیاد چیکار کنم، و-
‫الدا-چان، هیس!
‫ها؟
‫چـ ـ چیزی نشده، مگه نه الدا-چان؟!
‫هایرا-ساما، دوباره داری الدا رو خفه می‌کنیا.
‫ولی ایسوزو، زودتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم کارت رو تموم کردی.
یکی از سه باغ سنتی مشهور کشور ژاپن
‫فقط داشتم یه چندتا عکس با اعضای ‫واحد گردشگری و باغ‌های کِنروکوئن می‌گرفتم،
‫و هوا هم خیلی خوب بود.
‫اوه، با عقل جور در میاد. هرچند که هنوزم نمی‌دونم ‫کار یه اینفلوئنسر دقیقاً چیه.
‫خیلی عالیه، ایسوزو-چان! ‫بین دخترهای هم‌سن خودتم خیلی محبوبی!
‫خب، فکر کنم یه‌جورایی شبیه چیزیه که ‫تو دوره‌ی ادو بهش می‌گفتن «دختر چای‌خونه‌ای».
‫آه، مثل چای‌خونه‌های توی راه؟
‫دختر چای‌خونه؟ همون پیش‌خدمته؟
‫توی جاهایی که الان کافه صداشون می‌کنیم کار می‌کردن.
‫توی شهر دخترهایی وجود داشتن ‫که مثل آیدل‌ها محبوب بودن.
‫حتی یه جدول رده‌بندی به اسم «لیست انتخاب ‫دخترهای چای‌خونه»، به‌خاطر محبوبیت‌شون وجود داشت.
‫عــه!
‫اون زمان، از طریق آخرین حالت رسانه یعنی؛
‫سبکی از طراحی کلاسیک ژاپنی بر روی تکه‌های چوب ‫که در دوره‌ی ادو به اوج محبوبیت رسید.
‫اوکیوئه به تصویر می‌کشیدن‌شون، ‫و محبوبیت‌شون همین‌طور بیشتر و بیشتر می‌شد،
‫کسی هم که از محبوبیت بیشتری نسبت ‫به بقیه داشت، کاساموری اوسِن-چان بود!
‫کاساموری اوسن: از بانوان زیباروی دوره‌ی میوا ‫که می‌توان گفت به‌عنوان آیدل دوران خود شناخته می‌شد.
‫حتماً خوب اینفلوئنزری بوده، نه؟
‫اون «اینفلوئنسر»ـه. تازه منم اولش ‫از طرفدارهای اونسِن-چان بودم، ولی...
‫آخرش، عاشق همه اون دخترهای چای‌خونه‌ای شدم.
‫عاشق کل بَند
‫تو از اونایی که توی یه گروه از همه خوشش میاد.
‫باکس‌بِت
‫و از اونایی که دسته‌ای روی اسب‌ها شرط‌بندی می‌کنه!
‫بگذریم؛
‫یه‌کم پیش گفتی که علف گرفتی، مگه نه الدا-ساما؟
‫وای! دوزاریش یه‌کم دیر نیفتاد؟!
‫هایرا، نگو که... ‫پول سوغاتی‌ها رو که خرج نکردی، کردی؟
‫بهم قول داده بودی، درسته؟
‫گفتی دیگه خبری از قمار نیست.
‫بـ ـ بله... درسته... همچین چیزی گفتم.
‫جفت‌مون می‌دونستیم؛ ‫اگه ایسوزو خبردار بشه، خون به‌پا می‌کنه.
‫و فکر کردیم...
‫با اینکه قول داده بود بازم رفته پول‌ها رو خرج کرده؟ ‫امان از دست این الف...
‫باید موضوع رو عوض کنیم!
‫ا... ایسوزو-چان! این همون بیسکوئیت تردیه که ‫اون بازیکن بسکتبال معرفی کرد، درسته؟!
‫هـا؟ آره.
‫مـ ـ منم یه‌سری عکس گرفتم! ‫بهشون می‌گن گونگم!
‫اشاره به سری Mobile Suit Gundam
‫از ربات‌ها خوشم نمیاد.
‫وایسا بینم، گونگم‌ها ربات نیستن؛ ‫اون‌ها زره متحرکن.
‫و تازه، سوپر ربات‌ها هم اولش-
‫الدا، آروم باش.
‫ای وای من، می‌بینم که زود با هم دوست شدید!
‫هایرا-ساما، لطفاً یه لحظه ببند!
‫خیلی هم مهم نیست. هایرا، نمی‌خوایم ‫که اسباب زحمت بشیم، پس بیا بریم هتل.
‫عـ ـ عه... بـ ـ‌ باشه.
‫با هتل هماهنگ کردی، نه؟
‫عه... هـ ـ هنوز نه، شاید...
‫اتاق رزرو کردی دیگه، آره؟
‫شاید رزرو کرده باشم... شایدم کنسل کرده باشم...
‫چی؟! کنسل کردی؟! چرا؟!
‫ا... ایسوزو-چان!
‫از اونجایی که هایرا-ساما خیلی وقته الدا رو ندیده، ‫تصمیم گرفتیم که امشب رو اینجا بمونه.
‫ر-راست می‌گه! ‫اندازه‌ی ۲۰۰ سال حرف تو دلم مونده!
‫و تازه کلی هم راه از کانازاوا تا اینجا اومدید...
‫جـدی؟
‫آره، پس تو هم امشبو اینجا می‌مونی، ایسوزو-چان!
‫عه؟ مطمئنی؟
‫البته! تازه منم کلی باهات حرف دارم، ایسوزو-چان! ‫پس توی اتاق من بخواب!
‫پس، مشکلی نیست.
‫امروز یه‌کم بیشتر گوشت و سبزیجات خریدم!
‫د-دستت درست! تو بهترینی، کویوزو.
‫بفرمایید! حسابی برشته شده!
‫مـ ـ ممنونم.
‫آخ عزیزم، یه‌کمی گوشت روی صورتت مونده. ‫بذار اونه-چان برات پاکش کنه.
‫بـ ـ بسه. جلوی راهبه‌م از این کارها نکن!
‫انگار دارم خواب می‌بینم که تو اینجایی، ایسوزو-چان! ‫از اینکه خونه‌مون این‌قدر قدیمیه خجالت می‌کشم.
‫خونه‌ی منم همین‌ شکلیه.
‫اشکالی نداره که هایرا پیش الدا-ساما بمونه؟
‫مزاحم خواب الدا-ساما نمی‌شه؟
‫الدا یه‌پا جغد شبه، پس مشکلی پیش نمیاد!
‫می‌گم... می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫هم؟
‫چرا اوضاع بین تو و هایرا-ساما این‌قدر خرابه؟
‫قدیم‌ها، بهش گفته بودم که می‌خوام ‫دست از قمار کردن برداره.
‫فکر می‌کردم نمی‌تونه ترک کنه، ولی بهم قول داد ‫که دیگه هیچ‌وقت سمتش نمی‌ره.
‫ولی همیشه تا قرون آخر سهم ماهانه‌شو خرج می‌کنه،
‫و منم حس این بچه‌هایی رو پیدا می‌کنم که نسبت ‫به چیزهایی که بقیه دوست دارن بدجنسی می‌کنن.
‫دیگه نمی‌دونم چه واکنشی باید بهش نشون بدم؛ ‫برای همینه که این‌طوریم.
‫که‌اینطور.
‫نه‌خیر، با این پول سوغاتی و هتلی که خرج کرد، ‫دیگه از قرون آخر هم رد کرد رفت!
‫بـ ـ باید حواسم باشه یه‌وقت سوتی ندم. ‫حواسم نباشه دهن همه‌مون سرویس می‌شه!
‫تو و الدا-ساما خیلی باهمدیگه خوبید، ‫بهتون حسودیم می‌شه.
‫این‌طوریام نیست! ‫الدا هم کل روز لش می‌کنه و تنبل‌بازی در میاره!
‫شاید، قرمز...
‫نه، شاید آبی...
‫هـا؟ جدی؟
‫آره، همچین آدمیه!
‫یواشکی می‌ره کلی اسباب‌بازی گرون می‌خره ‫و حتی سرش کلی دعوا هم می‌کنیم!
‫در مقایسه با تنبلی‌های الدا، ‫عشق هایرا-ساما به قمار یه‌جورایی خوشگلم هست!
‫اوه،
‫یه پروانه
‫حالا یه پول سوغاتی و هتلو خرج کردن که چیزی نیست!
‫چیدن
‫«پول هتل و سوغاتی رو خرج کردن»؟
‫چه‌طوری روش شده به‌جای سوغاتی علف بیاره! ‫و تازه هنوزم دست از قمار برنداشته، مگه نه؟!
‫بـ ـ ببخشید، ایسوزو-چان ‫نباید ازت مخفیش می‌کردم...
‫نه، شماها این وسط مقصر نیستید! ‫همه‌ش تقصیر...
‫بیخیالش بابا.
‫اگه هایرا داره کاری که دوست داره رو انجام می‌ده، ‫پس فکر نکنم مشکلی باشه.
‫ایسوزو-چان... واقعاً که مهربونی، ‫دقیقاً همون‌طور که هایرا-ساما گفت.
‫واقعاً کارت درسته، ایسوزو-چان. هم به‌عنوان راهبه، ‫هم دانش‌آموز و هم اینفلوئنسر داری تمام تلاشتو می‌کنی.
‫این‌طور نیست. توی معبد ما راهبه‌ها از ۸ سالگی ‫کارشون رو شروع می‌کنن. من از بچگی کنار هایرا بودم.
‫حسابی تحسینش می‌کردم، و دلم می‌خواست ‫هرچی زود‌تر بزرگ بشم.
‫چـ ـ چه داستان آشنایی...
‫تو هم دلت می‌خواد یه آدم بزرگ خفن بشی ‫که بتونی کنارش بایستی، درسته؟
‫دقیقاً!
‫خوب درکم می‌کنی، کوئیتو-چان!
‫اوهوم... شاید باید بهت یه هدیه‌ی ویژه بدم.
‫این‌ها چین؟
‫یکی از سرگرمی‌هامه. عکس‌های چهره‌ی هایرا.
‫هروقت پول در میارم، بیشترش رو ‫خرج چاپ این‌ها می‌کنم.
‫کوئیتو-چان، کدوم یکی هایرا رو دوست داری؟
‫هــا؟
‫اشکالی نداره، یکی‌شو انتخاب کن!
‫آ، چیزه... شاید، این یکی؟
‫عــاه! چون روش ساخت نابی داره، ها؟
‫ولی مشکلی نیست، اگه دست تو باشه ‫اشکالی نداره کوئیتو-چان، بفرما!
‫مـ ـ ممنونم...
‫فهمیدم... پس قضیه این‌طوریه که اگه ایسوزو-چان خوشحال باشه، ‫یکی از این عکس‌ها می‌ده بهت. هرچند که نمی‌خوامش.
‫ایسوزو-چان، هایرا-ساما رو خیلی دوست داری، نه؟
‫عــه؟ معلومه که دارم.
‫کلی سرم غر زد...
‫مـ ـ‌ معذرت می‌خوام، هایرا-ساما...
‫تقصیر تو نیست، کوئیتو-چان. ‫همه‌ش تقصیر خود هایرا بود.
‫د-دیگه تکرار نمی‌شه.
‫خب، وقشته بریم ایسوزو.
‫باشه.
‫به کویوزو-چان سلام برسونید.
‫قراره برید سمت نمایشگاه، نه؟
‫مـ ـ منتظر سوغاتی‌هام هستم... عه؟
‫عه هایرا، چترت کجاست؟
‫ای وای، نکنه توی تالار جاش گذاشتم؟
‫شـ ـ‌ شایدم توی اتاق من باشه.
‫می‌گم، کوئیتو-چان؛
‫هر کاریش کنیم، ما قبل از اون‌ها از این دنیا می‌ریم.
بعضی وقت‌ها حس نمی‌کنی که بهتره باهاشون ‫دوست نباشیم، تا بیشتر ناراحت‌شون نکنیم؟
‫چرا؛
‫ولی، فکر می‌کنم این حرف اشتباهه.
‫آره.
‫معبد
‫تاکامیمی
‫خوش بگذره، وقت کردید بازم بهمون سر بزنید!
‫هدیه‌ای کوچک
‫«یه هدیه‌ی کوچیک...؟»
‫برای توـه الدا؛ از طرف ایسوزو-چانه.
‫لازم نبود به زحمت بیفته...
‫این ایسوزو-چان، چه‌قدر کارش درسته...
‫این دیگه چیه؟
‫اوه... یه آیتم فوق کمیابه.
‫هـا؟
‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir